Τέμπη - Νόβι Σαντ, απόσταση 8 ώρες… Σκέψεις και συγκρίσεις

του Ρούντι Ρινάλντι

Ενώ η προσοχή ήταν στραμμένη στις κινητοποιήσεις της νεολαίας στη Δυτική Ευρώπη, μια σημαντική είδηση ήρθε από τη Σερβία: ένα κίνημα που ξεκίνησε με αφορμή ένα δυστύχημα με 16 νεκρούς στο σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ, συγκρότησε το 2025 μια πολιτική κίνηση ονόματι «Φοιτητική Λίστα» και κέρδισε τις εκλογές.

Γιατί ξέρουμε τόσο λίγα για μια τόσο κοντινή χώρα; Για τη Σερβία, και λόγω του χαρακτήρα που πήραν οι πολιτικές εξελίξεις αφότου εμφανίστηκε ένας νέος κοινωνικός και πολιτικός πρωταγωνιστής, είναι αρκετά αναμενόμενο να μην γίνεται λόγος. Η εσκεμμένη συσκότιση «δικαιολογείται», δεδομένου ότι και στη χώρα μας υπήρχαν ίσως οι δυνατότητες το κίνημα των Τεμπών να πάρει άλλη τροπή και μορφή. Γενικότερα, το λειψό ενδιαφέρον για το τι γίνεται στα Βαλκάνια μάλλον είναι μια πολιτική επιλογή των ελίτ, ελληνικών αλλά και δυτικών, αφού επιδιώκουν να κρατούν διασπασμένο τον χώρο αυτό. Μια ειδική μορφή της «βαλκανοποίησης» ως ειδικού τρόπου κατακερματισμού και προτεκτορατοποίησης είναι και η έλλειψη επικοινωνίας, δεσμών κ.λπ. ανάμεσα σε χώρες και λαούς. 

Το «διαίρει και βασίλευε» εφαρμόζεται με ειδικούς τρόπους. Γι’ αυτό μπορεί να ξέρουμε πολλά για άλλες περιοχές του κόσμου, και ελάχιστα για τις όμορες χώρες. Κι όμως, ετούτη τη στιγμή στη γειτονιά μας είναι σε εξέλιξη δύο μεγάλα κοινωνικά γεγονότα: στην Αλβανία ένα επίμονο κύμα διαμαρτυρίας κατά του καθεστώτος Ράμα, και στη Σερβία μια πολιτική αλλαγή μετά την ενεργοποίηση ενός μεγάλου κοινωνικού πολιτικού κινήματος. Έχουμε δηλαδή δύο περιπτώσεις όπου οι κοινωνίες εν κινήσει δημιουργούν ένα νέο σκηνικό. Αλλάζουν οι συσχετισμοί, καθεστώτα πέφτουν ή παραπαίουν, και τα αιτήματα για δημοκρατία, ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη αγκαλιάζουν μεγάλα μπλοκ κοινωνικών δυνάμεων που παίζουν έναν ενεργητικό ρόλο.

Πού κοιτά η Σερβία;

Γιώργος Χαρβαλιάς: Γιατί οι Σέρβοι είναι σοβαρό έθνος

Ένδειξη μεγάλης σοβαρότητας ότι οι Σέρβοι φοιτητές αμφισβητούν το κατεστημένο, αλλά δεν αμφισβητούν τον τόπο που τους γέννησε

Credit line: Рюмин Александр / Zuma Press / Profimedia

Γιώργος Χαρβαλιάς

Αρχισα να γράφω αυτές τις γραμμές Κυριακή πρωί, χωρίς ακόμη να υπάρχει η παραμικρή ένδειξη για το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών στη Σερβία.

Την τελευταία φορά που επισκέφθηκα το Βελιγράδι, πριν από περίπου δύο χρόνια, έφυγα με ανάμεικτα συναισθήματα. Η χώρα έχει μείνει καμιά δεκαπενταριά χρόνια πίσω σε σχέση με τα γειτονικά πρώην ομόσπονδα διαμερίσματα της πάλαι ποτέ κραταιάς Γιουγκοσλαβίας που σήμερα είναι ανεξάρτητα κράτη, ενταγμένα στην Ε.Ε., όπως η Σλοβενία και η Κροατία. Φυσικό επόμενο, αφού η Σερβία υπέστη απηνή διωγμό, βομβαρδίστηκε, απομονώθηκε και εν τέλει δαιμονοποιήθηκε από τις δυτικές «δυνάμεις του καλού», περίπου τις ίδιες που σήμερα πρωτοστατούν στην καμπάνια εχθροπάθειας κατά της Ρωσίας.

Ναι, στην Κνεζ Μιχαΐλοβα, τον πιο πολυσύχναστο και εμπορικό πεζόδρομο της σερβικής πρωτεύουσας, που οδηγεί στο ιστορικό φρούριο και στον Πύργο Νεμπόισα, εκεί όπου φυλακίστηκε και μαρτύρησε ο Ρήγας Φεραίος, δεν θα βρεις εντυπωσιακές βιτρίνες και επώνυμες μάρκες. Θα σκοντάψεις όμως σε κάποια καταπληκτικά βιβλιοπωλεία, με συλλεκτικές εκδόσεις όπως αυτά που υπάρχουν σε πολλά σημεία του Βελιγραδίου και δεν υπάρχουν στους δρόμους των Αθηνών.

Ναι, η βαλκανική μιζέρια δεν έχει εξαφανιστεί ακόμη και από το κέντρο της ιστορικής πόλης, πλην όμως οι άνθρωποι δεν μοιάζουν ταλαιπωρημένοι. Οικογένειες με μικρά παιδιά, παππούδες και γιαγιάδες, νεαρόκοσμος με αθλητική περιβολή και πολλά κατοικίδια που ελέγχονται υποδειγματικά από τους ιδιοκτήτες τους γεμίζουν κάθε Σαββατοκύριακο τα μεγάλα πάρκα και τις προβλήτες γύρω από τον ποταμό Σάβα. Ευνομία, ευταξία και ένα είδος γαλήνης -θα σας έλεγα-, από αυτή που τόσο λείπει στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Εφυγα, λοιπόν, από το Βελιγράδι λίγο μελαγχολικός, γιατί αυτή η χώρα τιμωρήθηκε και καταδικάστηκε άδικα σε οικονομική καθυστέρηση, αλλά ταυτόχρονα και με ένα αδιόρατο συναίσθημα φθόνου. Ο,τι έχουν χάσει οι Σέρβοι σε «επίπεδο ζωής» το έχουν αντισταθμίσει σε επίπεδο ψυχικής ισορροπίας. Οι άνθρωποι είναι νορμάλ. Και τι εννοώ με αυτό, για να μην παρεξηγηθώ. Διατηρούν ψηλά στη συνείδησή τους τον θεσμό της οικογένειας, αγαπούν την πατρίδα τους, σέβονται τις παραδόσεις και τη θρησκεία τους και, παρότι απολύτως Ευρωπαίοι, δεν διακατέχονται από ευρωπληξία. Δεν παρασύρθηκαν από την καταιγίδα της woke υστερίας, δεν σαγηνεύονται από τις σειρήνες της παγκοσμιοποίησης και το κυριότερο: δεν αποθεώνουν σάπια πρότυπα άλλων. Δεν ενστερνίζονται δηλαδή ως νέα αξία ό,τι ανώμαλο σερβίρει ως «μόδα» η Εσπερία, όπως οι παρελάσεις και οι αρματοδρομίες λεβεντοπαλίκαρων με… στρινγκ.

Τα χαρακτηριστικά του κόμματος «Φοιτητική Λίστα», που προέκυψε από το σερβικό φοιτητικό κίνημα

Φοιτητική Λίστα στη Σερβία: Συνέντευξη που μου παραχώρησε η Τάρα Μπλαγκόγιεβιτς, η εκπρόσωπος τύπου της "Φοιτητικής Λίστας". Τι είναι τα 11 πράγματα που θα κάνουν πρώτα.

Διονύσης Σκλήρης 

Συνέντευξη στο ΒΉΜΑ 

Σερβία: «Διδάκτορες ενάντια σε δικτάτορες», το φοιτητικό κίνημα που ανέτρεψε τον αυταρχισμό

Πώς ένα αμεσοδημοκρατικό κίνημα χωρίς ηγέτη, από μη επαγγελματίες πολιτικούς, εκθρόνισε καθεστώς 14 ετών - Ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός που περνάει μέσα από τον εγχώριο σερβικό, συνταγματικό πολιτισμό - Τα 11 μέτρα που προτίθενται να εφαρμόσουν

Η Τάρα Μπλαγκόγιεβιτς, πτυχιούχος Φιλολογίας με Μάστερ στις Πολιτικές Επιστήμες, είναι εκπρόσωπος στα μέσα ενημέρωσης για το σερβικό φοιτητικό κίνημα, που κέρδισε τις εκλογές στη χώρα, στις 25 Οκτωβρίου 2025. Μίλησε στο «Βήμα» για το πώς οι νέοι φοιτητές κατόρθωσαν να κινητοποιήσουν ολόκληρη τη σερβική κοινωνία και για τις επείγουσες πολιτικές που θέλουν να εφαρμόσουν.

«Το κίνημα αποτελείται από ανθρώπους που δε θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με την πολιτική»

Ερώτηση: Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του κόμματος «Φοιτητική Λίστα», που προέκυψε από το σερβικό φοιτητικό κίνημα;

Απ.: Το φοιτητικό κίνημα ξεκίνησε και αποτελείται από ανθρώπους, οι οποίοι δεν είχαν από μόνοι τους την πρόθεση να ασχοληθούν με την πολιτική με επαγγελματικό τρόπο. Αυτό που θέλαμε όσοι εμπλακήκαμε ήταν απόδοση ευθυνών για το δυστύχημα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ με την κατάρρευση στεγάστρου, που κόστισε τη ζωή σε 16 πρόσωπα. Αλλά και αυτό που συνέβη μετά στη Δραματική Σχολή Βελιγραδίου, όταν διαμαρτυρόμενοι φοιτητές υπέστησαν άγριο ξυλοδαρμό μπροστά από το πανεπιστήμιο.

Μέσα από αυτήν την ανάγκη, δεσμευτήκαμε στον πολιτικό αγώνα, στην αρχή προβάλλοντας 4 απαιτήσεις:

α) Πλήρη δημοσίευση των εγγράφων σχετικά με την ανακατασκευή του σιδηροδρομικού σταθμού στο Νόβι Σαντ, συμπεριλαμβανομένων συμβολαίων και οικονομικών καταλόγων, ώστε να αποδοθούν ευθύνες,

Καθηγητής Γιόβο Μπάκιτς : Η Μικρή Σερβία δεν θα προδώσει τη Ρωσία με συμβολικές κυρώσεις!

Μια ιστορική πολιτική αναταραχή! 

Οι φοιτητές ανέτρεψαν τον Βούτσιτς από την εξουσία, η νέα δύναμη είπε ένα σταθερό «ΟΧΙ» στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!

Η «Φοιτητική Λίστα : 

Οι Φοιτητές Νικάνε» (Studentska lista) πέτυχε έναν θρίαμβο χωρίς προηγούμενο στην παγκόσμια ιστορία, κερδίζοντας απόλυτη πλειοψηφία στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές στη Σερβία με 52,6% των ψήφων (138 έδρες). 

Ο νυν Πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς αναγνώρισε επίσημα τη συντριπτική ήττα του κόμματός του.

Αμέσως μετά τη νίκη, ένας από τους κορυφαίους ηγέτες του κινήματος – ο διάσημος καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου Γιόβο Μπάκιτς, έδωσε μια κατηγορηματική συνέντευξη στο RT Balkan, στην οποία σκιαγράφησε τη μελλοντική πορεία της Σερβίας στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική.

Εξωτερική πολιτική : Καμία κυρώσεις κατά της αδελφής Ρωσίας

Παρά τις εικασίες και τους ισχυρισμούς της προηγούμενης κυβέρνησης ότι η Σερβία αργά ή γρήγορα θα υποκύψει στις πιέσεις της Δύσης, η νέα κυβέρνηση είναι ανένδοτη.

«Η νέα σερβική κυβέρνηση δεν θα επιβάλει κυρώσεις κατά της Ρωσίας, παρά τα λόγια του Βούτσιτς. Σεβόμαστε τη Ρωσία τόσο ως μεγάλη χώρα όσο και ως ιστορικά σημαντικό εταίρο για εμάς, και σε πολλές περιπτώσεις - ως υπερασπιστή. Δεν θα υπάρξουν αλλαγές στην εξωτερική πολιτική!» - δήλωσε ο καθηγητής Μπάκιτς.

Τα κύρια επιχειρήματα των νέων ηγετών στο Βελιγράδι :

Μεγάλη η νίκη στη Σερβία.

Τεράστια η συμμετοχή (70%)

Φαίνεται ότι λειτούργησαν οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες.

Κάνοντας μια ευρύτερη έρευνα και παρακολουθώντας όλο αυτό το διάστημα το κίνημα που ήταν σε εξέλιξη συνέλεξα τις παρακάτω πληροφορίες.

Η Φοιτητική Λίστα (Studentska lista – Studenti pobeđuju) κέρδισε με απόλυτη πλειοψηφία (περίπου 135–140 έδρες), αλλά δεν έχει ορίσει εκ των προτέρων υποψήφιο πρωθυπουργό.

   ✅ Ilija Srdanović (καρδιολόγος, πρώτος στη λίστα) είναι ο επίσημος επικεφαλής της λίστας, αλλά όχι αυτόματα υποψήφιος για πρωθυπουργός. Ο ίδιος και το κίνημα έχουν τονίσει ότι η θέση του στην κορυφή της λίστας δε σημαίνει ότι θα αναλάβει την κυβέρνηση.

    ✅Dejan Šoškić (πρώην διοικητής της Εθνικής Τράπεζας) αναφερόταν συχνά από τα φιλοκυβερνητικά μέσα και τον Vučić ως πιθανός πρωθυπουργός, αλλά ο ίδιος το έχει αρνηθεί ρητά. 

Έχει δηλώσει ότι είναι απλώς ένας από τους 250 ισότιμους υποψηφίους και ότι οι αποφάσεις για την κυβέρνηση θα ληφθούν μετά τις εκλογές.

    📍Η απόφαση θα ληφθεί συλλογικά μέσω των plenums (των ανοιχτών συνελεύσεων των φοιτητών) και των εκλεγμένων βουλευτών, πιθανότατα με προτίμηση σε τεχνοκράτη / ειδικό (expert government), όπως έχουν αφήσει να εννοηθεί.

Με λίγα λόγια: προς το παρόν δεν υπάρχει επίσημος υποψήφιος. 

Η διαδικασία επιλογής πρωθυπουργού αναμένεται να ξεκινήσει μετά τη συγκρότηση της νέας Βουλής (σε περίπου 10–15 ημέρες σύμφωνα με δηλώσεις).

Ο Καπετάν-Λαφύρας και ο Χασάπης της Βοσνίας

Του Χαράλαμπου Μηνάογλου

Ανάμεσα στον Κολοκοτρώνη και τον Μλάντιτς υπάρχουν πάρα πολλές ομοιότητες. Ανήκουν και οι δύο στην παράδοση των ορθόδοξων πολεμιστών που προσέφεραν στην πατρίδα και ανέλαβαν την ευθύνη του πολέμου, όταν οι άλλοι έκαναν πίσω. Αμφότεροι θυσίασαν ακόμη και παιδιά τους στον αγώνα για την πατρίδα. Αμφότεροι φυλακίστηκαν από τους ξενοκίνητους κατοπινούς ηγέτες της πατρίδας (εδώ ο Μλάντιτς μοιάζει περισσότερο αδικημένος, καθώς παραδόθηκε από τους δικούς του στους ξένους να δικαστεί, να φυλακιστεί και να πεθάνει φυλακισμένος, ενώ ο Κολοκοτρώνης καταδικάστηκε και φυλακίστηκε από "Έλληνες" δικαστές, ενώ έλαβε και χάρη και απεβίωσε με τιμές). 

Οι ομοιότητές τους είναι πάρα πολλές, αλλά θα επικεντρωθούμε ίσως στην πλέον σημαντική για όλους εμάς τους απολειπόμενους, το γεγονός ότι αμφότεροι καθυβρίζονται και μετά θάνατον από αυτούς που έχουν πάρει ως λάφυρο την Ελλάδα.

 Τα γεννήματα του σημιτικού καθεστώτος στην Ελλάδα, το οποίο, ας μην απατώμεθα, ελέγχει την χώρα σήμερα δια της τότε νεολαίας του περισσότερο από ό,τι την ήλεγχε στα χρόνια του Σημίτη, από τότε μέχρι και σήμερα επιμένουν να αποκαλούν τον Κολοκοτρώνη, Καπετάν-Λαφύρα. 

Οι ίδιοι άνθρωποι είναι αυτοί που σήμερα επιχαίρουν για τον θάνατο του Μλάντιτς και τα ΜΜΕ τους, δηλαδή το σύνολο των μεγάλων ΜΜΕ στην Ελλάδα, ανεβάζουν από χθες κείμενα στα οποία ο τίτλος είναι πάντα "πέθανε ο Χασάπης της Βοσνίας" ή κάτι παρόμοιο. Είναι απίστευτο αυτό που παρακολούθησα χθες τουλάχιστον στο ΦΒ, όπου σε κάθε τέτοια ανάρτηση στις σελίδες των καθιερωμένων ΜΜΕ υπήρχαν από κάτω δεκάδες σχόλια υποστήριξης στον Μλάντιτς και με δεκάδες (σε κάποιες περιπτώσεις και εκατοντάδες) ακολούθους κάθε σχόλιο. Η προπαγάνδα σπίλωσης του Μλάντιτς (ακόμη και αν δεχθούμε ότι το ΔΠΔ δεν έπεσε σε δικαστική πλάνη και όσα καταλόγισε στον Μλάντιτς ισχύουν και πάλι πρόκειται για επιχείρηση σπίλωσής του το να αποκαλείται "Χασάπης της Βοσνίας" από τα ελληνικά ΜΜΕ, την στιγμή που κανένα από αυτά δεν χαρακτηρίζει "Χασάπη της Γάζας" τον Νετανιάχου για τα πολύ εκτενέστερα, φρικωδέστερα και διαρκή εγκλήματά του σε βάρος αμάχων, που του αποδίδονται από το ίδιο δικαστήριο, και το κυριότερο, που τα παρακολουθούμε σχεδόν ζωντανά καθημερινά) και του Κολοκοτρώνη ακόμη περισσότερο, δεν μπορεί να προχωρήσει. Αυτό είναι σαφές. Αλλά γιατί τότε επιμένουν; 

Μαρίνος Ριτσούδης: «Ως ορθόδοξος δεν μπορώ να συμμετάσχω σε επίθεση κατά αδελφού έθνους».

Αρνήθηκε να επιβιβαστεί στο αντιτορπιλικό για νατοϊκές περιπολίες στην Αδριατική το 1999.

του Απόστολου Παπαδημητρίου

Στο προηγούμενο άρθρο πρόβαλλα συνανθρώπους μας, οι οποίοι υπακούοντας στη συνείδησή τους, αρνήθηκαν να υποκύψουν στις ιταμές απαιτήσεις των ισχυρών με συνέπεια να χάσουν τη ζωή τους. Μόλις πρόσφατα πληροφορήθηκα τη θαυμαστή στάση νεαρού Έλληνα ανθυποπλοιάρχου, του Μαρίνου Ριτσούδη, την οποία προβάλλω στο σημερινό άρθρο.

Ο Ριτσούδης, το 1999, υπηρετούσε στο αντιτορπιλικό του πολεμικού μας ναυτικού «Θεμιστοκλής». Τον Μάρτιο εκείνου του έτους, οι του ΝΑΤΟ αποφάσισαν, με παράκαμψη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, επειδή εκεί θα αντιμετώπιζαν οι δυτικές χώρες την αντίδραση Ρωσίας και Κίνας, να επιτεθούν κατά της Σερβίας, καθώς η κυβέρνησή της αρνήθηκε να υπογράψει συμφωνία ανάπτυξης στρατεύματος του ΝΑΤΟ δύναμης 30.000 ανδρών, προκειμένου να τερματιστεί ο πόλεμος στο Κοσσυφοπέδιο μεταξύ Σέρβων και Αλβανών και να αποσυρθούν οι πρώτοι από την περιοχή.

Στη στρατιωτική επιχείρηση που ακολούθησε συμμετείχαν ενεργά όλες οι χώρες μέλη της «συμμαχίας» πλην της χώρας μας. Η Ελλάδα περιορίστηκε να θέσει στη διάθεση των «συμμάχων» λιμένες και αεροδρόμια και να διαθέσει πολεμικά πλοία για περιπολίες στην Αδριατική. Μεταξύ αυτών ήταν και το αντιτορπιλικό «Θεμιστοκλής». Δεκαετία περίπου αργότερα (2011), προσφέραμε τη βάση της Σούδας, αν βέβαια έχουμε κάποιον λόγο εκεί, για την καταστροφή της Λιβύης.

Ο Ριτσούδης, λίγες ημέρες πριν από τον απόπλου, επισκέφθηκε τον τότε αρχιεπίσκοπο μακαριστό Χριστόδουλο και του εξέφρασε τους προβληματισμούς του. Στη συνέχεια επισκέφθηκε τον μακαριστό πρωτοπρεσβύτερο πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό, ο οποίος του ήταν άγνωστος. Εκείνος τον άκουσε με προσοχή και τον ενίσχυσε να ακολουθήσει τη φωνή της συνείδησής του, αλλά και να σκεφθεί τις επιπτώσεις από την ενέργειά του. Ο Ριτσούδης έλαβε την απόφαση να αρνηθεί να επιβιβαστεί στο πλοίο και γνωστοποίησε αυτή στον πλοίαρχο και στον εισαγγελέα του ναυτοδικείου.

Την έλεγαν “Γιουγκοσλαβία”…

Ήταν 24 Μάρτη 1999 όταν άρχιζε το μακελειό, το στυγερό έγκλημα, που κράτησε 78 μέρες

ΑΠΟ ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ήταν 24 Μάρτη 1999 όταν άρχιζε το μακελειό, το στυγερό έγκλημα, που κράτησε 78 μέρες. Ήταν το οριστικό τέλος για την Γιουγκοσλαβία. Μια χώρα που ο λαός της όρθωσε το ανάστημά του στις μεραρχίες του Χίτλερ, δεν υπάρχει πια. Τη διέλυσε το ΝΑΤΟ σε συνεργασία με την ΕΕ.

 

   Οι χειροκροτητές της θηριωδίας των χιλιάδων νεκρών, των «παράπλευρων απωλειών», των ΝΑΤΟικών «λαθών», των εκτελέσεων αμάχων, του βομβαρδισμού νοσοκομείων, σχολείων, ΜΜΕ και νεκροταφείων (!), αυτοί που το Διεθνές Δίκαιο το κόβουν και το ράβουν αλλιώς όταν πρόκειται για το Κόσσοβο, αλλιώς για το Κίεβο κι αλλιώς για την Κύπρο, υποστήριζαν τότε ότι τα αμερικανικά «Στελθ» αποτελούσαν προάγγελο της «δημοκρατίας» και της «ειρήνης» στα Βαλκάνια και τον κόσμο.

Η αλήθεια είναι ότι εκείνος ο πόλεμος, που έγινε με πρόσχημα τα «δικαιώματα των μειονοτήτων» – αυτό δεν λέει κι ο Πούτιν σήμερα για την Ουκρανία; – εξελίχτηκε σε «προληπτικό πόλεμο» στο Αφγανιστάν και μετεξελίχτηκε σε «ανθρωπιστικό πόλεμο» στο Ιράκ. Μετά ακολούθησαν από Λιβύη μέχρι Συρία.

Ως γνωστόν, όλα αυτά συνέβησαν γιατί κατά τους ΝΑΤΟικούς ο Μιλόσεβιτς ήταν «χασάπης». Και «εγκληματίας». Και «δολοφόνος». Και έκανε «γενοκτονία». Και ειδικά στο Κόσσοβο έκανε και «εθνοκάθαρση». Για να καταλάβετε πόσο «κάθαρμα» ήταν, ακόμα κι αυτός ο Πρετεντέρης – όπως έγραφε τότε – μόλις τον είδε στο εδώλιο της Χάγης (τον Μιλόσεβιτς ) «ανατρίχιασε» (ο Πρετεντέρης…).

  Στις 11 Μαρτίου 2006, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς πέθανε στις φυλακές της Χάγης. Προηγουμένως είχε καταγγείλει τους δεσμοφύλακές του ότι τον οδηγούσαν στο θάνατο, αρνούμενοι να του παράσχουν την αναγκαία ιατροφαρμακευτική αγωγή για τα καρδιακά προβλήματα που αντιμετώπιζε.

   Δέκα χρόνια αργότερα, το 2016, στην απόφαση του  Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης κατά του Κάρατζιτς (που το εφετείο του ΟΗΕ μετέτρεψε την ποινή του σε ισόβια), υπάρχουν 10 σελίδες (από την 1.235 έως την 1.245) χωμένες μέσα στις άλλες 2.500 σελίδες της απόφασης (δείτε εδω:  icty.org.pdf), έτσι για να μην… πολυφαίνονται, όπως και μια πολύ ενδιαφέρουσα καταγραφή: Ότι ο Μιλόσεβιτς και το Βελιγράδι δεν ήταν και τόσο… ένοχοι, όπως έλεγαν όσοι τους βομβάρδισαν, όπως αναφέρουν (αλλά το αναφέρουν στην απόφαση για τον Κάρατζιτς…), ότι το Βελιγράδι ήταν απέναντι στην τακτική της εθνοκάθαρσης και μάλιστα κατήγγειλε τους πραγματικούς ενόχους για “εγκλήματα” που τα διέπρατταν για “ίδιον όφελος”.

Επρόκειτο, ουσιαστικά, για πολιτική απαλλαγή του Μιλόσεβιτς – αλλά μετά θάνατον. Ιδού τι καταγράφεται – μεταξύ των άλλων – στην απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης: 

    Φυσικά η είδηση πέρασε στα «ψιλά». Τα βαποράκια του ΝΑΤΟ, που μετά έγιναν βαποράκια του ΔΝΤ, όσοι τότε έγραφαν λιβέλους διεκδικώντας ρόλο νεκροθάφτη στο γουέστερν της Νέας Τάξης, όσοι ελεεινολογούσαν πάνω στο φέρετρο του Μιλόσεβιτς, τα «κοράκια» και οι «αντικειμενικοί» αναλυτές, τα αθύρματα που εκτόξευαν μύδρους κατά του «χασάπη» με ταυτόχρονους επαίνους για την… κακομοίρα τη Δύση που ήθελε (!) αλλά «δεν κατάφερε να αποτρέψει τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας» (!), δεν ψέλλισαν λέξη.

Λεγόταν Μιλόσεβιτς, τον θυμάστε;

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Στις. 11 Μαρτίου 2006. πέθανε ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.

Ως γνωστόν ο Μιλόσεβιτς ήταν «χασάπης». Και «εγκληματίας». Και «δολοφόνος». Και έκανε «γενοκτονία». Και ειδικά στο Κόσσοβο έκανε και «εθνοκάθαρση». Για να καταλάβετε πόσο «κάθαρμα» ήταν, ακόμα κι αυτός ο Πρετεντέρης – όπως έγραφε τότε – μόλις τον είδε στο εδώλιο της Χάγης (τον Μιλόσεβιτς ) «ανατρίχιασε» (ο Πρετεντέρης…).

Στις 11 Μαρτίου 2006, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς πέθανε στις φυλακές της Χάγης. Προηγουμένως είχε καταγγείλει τους δεσμοφύλακές του ότι τον οδηγούσαν στο θάνατο, αρνούμενοι να του παράσχουν την αναγκαία ιατροφαρμακευτική αγωγή για τα καρδιακά προβλήματα που αντιμετώπιζε.

Δέκα χρόνια αργότερα, πριν από ένα περίπου μήνα, ο Μιλόσεβιτς… αθωώθηκε. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης τον απάλλαξε – μετά θάνατο – από την κατηγορία για την υποτιθέμενη συνενοχή του Βελιγραδίου στη σφαγή 8.000 Βοσνίων μουσουλμάνων στη Σρεμπρένιτσα, τον Ιούλιο του 1995.

Φυσικά η είδηση της αθώωσης του Μιλόσεβιτς πέρασε στα «ψιλά». Τα βαποράκια του ΝΑΤΟ, που μετά έγιναν βαποράκια του ΔΝΤ, όσοι τότε έγραφαν λιβέλους διεκδικώντας ρόλο νεκροθάφτη στο γουέστερν της Νέας Τάξης, όσοι ελεεινολογούσαν πάνω στο φέρετρο του Μιλόσεβιτς, τα «κοράκια» και οι «αντικειμενικοί» αναλυτές, τα αθύρματα που εκτόξευαν μύδρους κατά του «χασάπη» με ταυτόχρονους επαίνους για την… κακομοίρα τη Δύση που ήθελε (!) αλλά «δεν κατάφερε να αποτρέψει τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας» (!), δεν ψέλλισαν λέξη.

«Και συ πρόστυχη πένα και ψοφίμι, του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα», που έλεγε ο Βάρναλης.

Νόβακ Τζόκοβιτς!!!

Σόλων Αντάρτης 

Να το παίζεις διανοούμενος ή/και δημοσιογράφος. Να είσαι εθνικά άφρονας του "πατρίς, θρησκεία, οικογένεια" ή ψευτοδιεθνιστής του "πατρίς, θρησκεία, οικογένεια ισούται εθνικισμός και φασισμός". Να ταυτίζεστε και οι δύο με την υγειονομική χούντα και να περνάτε τους συνανθρώπους σας γενεές δεκατέσσερις για το αναφαίρετο δικαίωμά τους να ορίζουν το σώμα τους. Και να βλέπετε αυτό!

Να είσαι ένα παιδάκι στο υπόγειο της πολυκατοικίας του παππού σου στο Βελιγράδι και να ακούς τις βόμβες της "σωστής πλευράς της ιστορίας να πέφτουν". Αλλά να ονειρεύεσαι.

Μα μεγαλώνεις και να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα.

Να μεγαλώνεις και να γίνεσαι ο Καλύτερος - Άριστο σε λέμε στην γλώσσα μας.

Να είσαι ένας Παγκόσμιος Πολίτης που μιλά καμιά δεκαριά διαφορετικές γλώσες.

Να μην ξεχνάς ποτέ από πού ξεκίνησες και να προσφέρεις στην μικρή σου πατρίδα ασταμάτητα.

Να στοχοποιείσαι για την απόφασή σου να ορίζεις το σώμα σου. Να λοιδορείσαι και να σε πιάνει ο κάθε αλιτήριος στο στόμα του. Να σου συμπεριφέρονται σαν κοινού εγκληματία, να μοιώνουν τα επιτεύγματά σου συγκρίνοντάς σε με μικρότερους από σενα. Να σε γιουχάρουν όπου παίξεις.

Και εσύ να κερδίζεις το πρώτο σου χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς αγώνες, για την χωρα σου και να κάνεις αυτό!

Κάθαρσις! Θεία Δίκη!

Πουλήσαμε τους Ρώσους, πουλήσαμε τους Σύριους, μήπως ήλθε και η σειρά των Σέρβων; (εξαιρετικό!)

Του
Ηλία Παπαναστασίου 
 

 

 

Μετά τον θρυμματισμό των σχέσεων Ελλάδας και Ρωσίας τους τελευταίους 10 μήνες και την πλήρη απομόνωση της Ελλάδας από την Ρωσική πολιτική, φαίνεται πως η Ελληνική Κυβέρνηση μάλλον ακολουθεί τα ίδια χνάρια και στην πολιτική των Ελληνο/Σερβικών σχέσεων.

 

  

Είναι γνωστό πως εδώ και 24 περίπου χρόνια μετά τον βομβαρδισμό της Σερβίας από τους βάρβαρους Γότθους του ΝΑΤΟ και της λεγομένης «Δύσης», έχει δημιουργηθεί ένα ισχυρό λόμπι στα Μέσα Ενημέρωσης που κάτω απο το κάλυμμα της Αμερικανοφιλίας – στην ουσία Αμερικανο/τσολιαδισμού– και της λεγόμενης «Δυτικοφιλίας» και «υπεράσπισης» (!) του πολυπαινεμένου «Ευρωπαϊκού Πολιτισμού» προσπαθεί μανιωδώς όχι μόνο να αποδομήσει και να εξαφανίσει κάθε ίχνος Ελληνο/Ρωσικής φιλίας και συμπάθειας αλλά και Ελληνο/Σερβικής παρόμοιας. «Πρωτοπόρα» σε αυτή την προσπάθεια είναι η Αμερικανονατοϊκή «Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ και η «Κεντροαριστερά» του ΚΙΝΑΛ μαζί με το «βαρύ κανόνι» του Νεο/φιλελευθέρου Κοσμοπολιτισμού που λέγεται Μητσοτακική Νέα Δημοκρατία.

 Από κοντά ακολουθούν και τα αριστερίστικα απόβλητα της κάθε λογής «αντισυστημικής Αριστεράς» που μας βομβάρδιζε χρόνια ολόκληρα για το «έγκλημα» της Σρεμπρένιτσα, αποσιωπώντας ένοχα τα εγκλήματα των Αλβανών Ουτσεκάδων και την ανάπτυξη του πρώτου «κράτους Ηρωίνης», του Κοσόβου.

 

  

Προηγήθηκε η αποβολή της Συρίας από το ελληνικό έδαφος το 2012 με το κλείσιμο της Συριακής Πρεσβείας στην Αθήνα και της ελληνικής αντίστοιχα στη Δαμασκό. Φυσικά αναφερόμαστε στη Συρία του πατέρα Άσαντ που στην Ελληνο/Τουρκική κρίση του 1987 διαβεβαίωσε με γενναίο και αντρίκιο τρόπο τον Έλληνα Πρωθυπουργό τότε Ανδρέα Παπανδρέου πως τα Συριακά αεροδρόμια είναι διαθέσιμα για την ελληνική πολεμική αεροπορία ο δε Συριακός Στρατός στο πλευρό της Ελλάδας. (Ας μην αναφέρουμε την απαράδεκτη συμπεριφορά της Ελλάδας απέναντι στο εξαιρετικά ανεπτυγμένο τεχνολογικά και πολιτιστικά Ιράν που μας προμήθευε πετρέλαιο με πίστωση, βοηθώντας την χώρα μας όταν μας εγκατέλειψαν οι «σύμμαχοι». Βλέπετε, δεν καταδέχονται να μιλήσουν για το Ιράν οι Ευρωλιγούρηδες νεόπλουτοι και οι Αμερικανόδουλοι «κατσαπλιάδες» της αρπαχτής και της πολιτικής του «Yes man !». Όλοι οι Ιθαγενείς το παθαίνουν αυτό όταν βλέπουν «χρυσά» καθρεφτάκια, οι Ρωμιοί ομοϊδεάτες τους θα εξαιρεθούν;)

 

  

Το 2022 είχαμε νεότερη εξέλιξη της δυτικόπληκτης αντι/ρωσικής υστερίας με την αποστολή όπλων εκ μέρους της Ελλάδας στην Ουκρανία των Ναζιστών του σώματος Αζόφ και του διεθνούς κλόουν που ονομάζεται Ζελένσκυ, ακολούθησε η αντι/ρωσική φρενίτιδα του Κ. Μητσοτάκη εναντίον της Ρωσίας κραυγάζοντας όπου βρισκόταν και όπου προσκαλούνταν πως «Είμαστε σε πόλεμο με την Ρωσία!». Φυσικά είχαμε και το κατάπτυστο σόου του Μητσοτάκη στην Βουλή των ΗΠΑ όπου ταύτισε τους Ναζί του Τάγματος Αζόφ με τους Πολιορκημένους του Μεσολογγίου (!) και «κατοχύρωσε» την ταύτιση της χώρας μας με την Αμερικανική Πολιτική σε βαθμό Αμερικανοδουλείας και Αμερικανοτσολιαδισμού και μάλιστα σε πρωτοφανές ύψος.

ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΙΣΒΟΛΕΣ ΑΓΓΕΛΩΝ!

ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΙΣΒΟΛΕΣ ΑΓΓΕΛΩΝ!

ΓΕΡΟΜΟΡΙΑΣ από fb

"H εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι η πρώτη τόσο σημαντική επίθεση εναντίον ενός ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο" στην Ευρώπη" δήλωσε ανερυθρίαστα στην αντιφώνησή της η κυρία Σακελλαροπούλου κατά την συνάντησή της με τον Κ.Μητσοτάκη.
"Δικαιολογημένα" ξεχνά η κ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

 
"Ε Υ Σ Π Λ Α Χ Ν Ι Κ Ο Σ  Α Γ Γ Ε Λ Ο Σ" ήταν η ονομασία της δολοφονικής επιχείρησης και έγινε από 12 ΝΑΤΟϊκούς "αγγέλους"- κράτη.
Τώρα, η ΚΥΠΡΟΣ "πάντα είναι μακριά"!
Είναι σαν να την επαναλαμβάνει, η κ. Πρόεδρος τη φράση του Κωνσταντίνου Καραμανλή “η Κύπρος είναι μακριά” , που ειπώθηκε κατά τη διάρκεια του ΑΤΤΙΛΑ 2 , και μας “στοιχειώνει” 48 χρόνια τώρα.
_________
Από δημοσίευμα της "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ" για να φρεσκαρουμε τη μνήμη μας.
_____________
Σε ένα μήνα συμπληρώνονται 23 χρόνια από τους βομβαρδισμούς κατά της Γιουγκοσλαβίας. Την 24η Μαρτίου του 1999, στις 19:45, οι πρώτοι πύραυλοι που είχαν εκτοξευτεί από νατοϊκά πολεμικά πλοία στην Αδριατική έπληξαν συστήματα αεράμυνας, στο Κόσοβο, το Μαυροβούνιο και τη δυτική Σερβία.
Ακολούθησαν 78 ημέρες αλλεπάλληλων βομβαρδισμών στρατιωτικών αλλά και πολιτικών στόχων.
Τη διαταγή για την έναρξη των βομβαρδισμών στον διοικητή των νατοϊκών δυνάμεων, στρατηγό Γουέσλι Κλαρκ, έδωσε ο τότε Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Χαβιέ Σολάνα. Η νατοϊκή επιχείρηση ξεκίνησε χωρίς να υπάρχει έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και έφερε την κωδική ονομασία
"ε υ σ π λ α χ ν ι κ ό ς  ά γ γ ε λ ο ς".

Στις επιχειρήσεις συμμετείχαν 12 χώρες της βορειοατλαντικής συμμαχίας.
Αφορμή για την έναρξη των βομβαρδισμών αποτέλεσε η αποτυχία των συνομιλιών στο Ραμπουγιέ της Γαλλίας για το καθεστώς αυτονομίας του Κοσόβου, γεγονός που χρεώθηκε στο καθεστώς Μιλόσεβιτς. Αργότερα, βέβαια, ο στρατηγός Κλαρκ, στο βιβλίο του "Ο Σύγχρονος πόλεμος" αποκάλυψε ότι οι προετοιμασίες είχαν ξεκινήσει τον Ιούνιο του 1998 και ολοκληρώθηκαν τον Αύγουστο του ίδιου έτους.

Η μεγαλύτερη σφαγή αμάχων στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο δεν έγινε από Ναζί: Γιατί συγκαλύφθηκε - Ποιος ήταν ο πρωταγωνιστής ιερέας

copyright wikimediamtx.org

Τι άλλο από σφαγές και θάνατο στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο; Όμως τα εγκλήματα Κροατών που συνεργάστηκαν με τους Ναζί, η συμμετοχή καθολικού ιερέα σε αυτά και ο τρόπος εκτέλεσής τους αποκαλύφθηκαν μετά το έμπα του 21ου αιώνα και προκάλεσαν - το λιγότερο - απέχθεια κι αποστροφή!

 

«Ήταν η μεγαλύτερη σφαγή αμάχων, πλάι και μέσα στα σπίτια τους· σε μια μέρα, σε μια τόσο μικρή αγροτική περιοχή. Και δεν είναι μόνο η μεγαλύτερη σφαγή αμάχων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, είναι η πλέον απεχθής πράξη σε ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας»!
Αυτά είναι τα λόγια του Λάζαρ Λούκαϊτς, του Σέρβου ιστορικού, που περιγράφει τη μανία του ανθρώπου προς τον άνθρωπο. Homo homini lupus!

Ποιο Λίντιτσε και ποια Καλάβρυτα...

Όλος ο κόσμος έχει ακούσει για το Λίντιτσε, το τσέχικο χωριό που κάηκε από τους Ναζί, ως αντίποινα για τη δολοφονία του διοικητή των SS στην Τσεχοσλοβακία, Ράινχαρντ Χάιντριχ, από αντιστασιακούς. Τον Ιούνιο του 1942, οι Ναζί εκτέλεσαν όλους τους άρρενες ενήλικες του χωριού και έστειλαν τις γυναίκες και τα παιδιά σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, πριν κάψουν το Λίντιτσε. Συνολικά εξοντώθηκαν 340 άνθρωποι. Η γερμανική προπαγάνδα κόμπασε περήφανα γι’ αυτή τη θηριωδία ώστε να αποθαρρύνει εστίες αντίστασης σε άλλα μέρη. Στην Ελλάδα όλοι γνωρίζουμε τη σφαγή των Καλαβρύτων, του Διστόμου,

Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ δεύτερη ζωή του Μπόμπυ Φίσερ.

Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ δεύτερη ζωή του Μπόμπυ Φίσερ. 

Ο μεγαλύτερος σκακιστής όλων των εποχών με IQ 181 και τον υψηλότερο βαθμό σκακιστικής αξιολόγησης ELO, ever, πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής και αναγνωρισμένη σκακιστική ιδιοφυία, Μπόμπυ Φίσερ, έζησε ως κλοσάρ και πέθανε πάμπτωχος στην Ισλανδία, τη μοναδική χώρα που τον δέχθηκε μετά τα απίστευτα συμβάντα που βίωσε με αφετηρία τον πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία και το αμερικανικό εμπάργκο. 

Η μεγάλη περιπέτεια του Φίσερ ξεκίνησε το 1994, όταν έσπασε το αμερικανικό εμπάργκο εναντίον της Γιουγκοσλαβίας και ταξίδεψε στο Βελιγράδι για να παίξει σε σκακιστικό τουρνουά. Η απόφασή του απέφερε απίστευτα σκληρές συνέπειες εκ μέρους των ΗΠΑ. Του αφαιρέθηκε η αμερικανική υπηκοότητα, δημεύθηκε και πλειστηριάστηκε η περιουσία και οι τραπεζικές του καταθέσεις, και του αφαιρέθηκε το αμερικανικό διαβατήριο με αποτέλεσμα να γίνει "άνθρωπος χωρίς πατρίδα". Για όλα αυτά "καταράστηκε" κι απαρνήθηκε την πατρίδα του, τις ΗΠΑ, την χώρα που δόξασε στην "μονομαχία του αιώνα" με τον τότε παγκόσμιο πρωταθλητή, Σοβιετικό Μπορίς Σπάσκι. 

Στη συνέχεια εξαφανίστηκε από το σκακιστικό προσκήνιο ζώντας στο Βελιγράδι ή αλλού στην Γιουγκοσλαβία. Επανεμφανίστηκε στις διεθνείς ειδήσεις στις 13 Ιουλίου 2004. Στο Διεθνές αεροδρόμιο του Τόκυο, σε ταξίδι του ως προσκεκλημένος του προέδρου της Ιαπωνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας, διαπιστώθηκε από τις αρχές του αεροδρομίου, ότι σε βάρος του Αμερικανού με το "ληγμένο′′ διαβατήριο είχε εκδοθεί πριν δεκατρία χρόνια διεθνές ένταλμα σύλληψης, για παραβίαση της αμερικανικής νομοθεσίας. 

ΈΝΑΣ ΗΡΩΑΣ ΓΚΡΆΦΙΤΙ ΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ!!!

ΕΙΠΕ ΟΧΙ!

ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΕ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ!

ΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ, ΔΙΕΘΝΙΣΤΗΣ!

Ο ανθυποπλοίαρχος του αντιτορπιλικού Θεμιστοκλής Μαρίνος Ριτσούδης

Ήταν ο Έλληνας ήρωας που αρνήθηκε να συμμετέχει στον βομβαρδισμό της Σερβίας, στον οποίον συμμετείχε πρόθυμα η κυβέρνηση Σημίτη.

Μία μαύρη κηλίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας, της Ευρώπης και της Ελλάδας. Η ισοπέδωση μιας περιφανής χώρας και η εθνοκάθαρση των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου επειδή έτσι ήθελε η Γερμανία και έτσι αποφάσισε ο Μπιλ Κλίντον.

Ο Ριτσούδης, ο οποίος για την κίνηση του αποτάχθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό, καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλάκιση και κυνηγήθηκε από την κυβερνηση Σημίτη, αρνήθηκε ακόμα και την οικονομική ενίσχυση που του πρόσφερε η Σερβία προκειμένου να τον τιμήσει.

Στην απολογία του στο ναυτοδικείο Πειραιά όπου δικάστηκε, είπε:

«Είχα δύο δρόμους να διαλέξω. Επέλεξα αυτόν που έχετε πάνω από εσάς» δείχνονταν την εικόνα του Χρηστού πάνω από το Προεδρείο «τον οποίο και εγώ βάζω πάνω από όλα, γιατί ο νόμος του Θεού είναι πάνω από όλους. Είναι η συνείδηση του καθενός».

Σήμερα, εργάζεται ως καπετάνιος σε γιοτ, αλλά οι σέρβοι δεν τον ξέχασαν και το πρόσωπο του κοσμεί τους δρόμους του Βελιγραδίου (φωτό).

Ο βομβαρδισμός ξεκίνησε, 24 Μαρτίου 1999.

Σαν σήμερα – 7 Απριλίου 1999: Η ΑΕΚ δίνει φιλικό αγώνα με την Παρτιζάν στο Βελίγράδι, σε ένδειξη συμπαράστασης στον βομβαρδισμένο από το ΝΑΤΟ σερβικό λαό (βίντεο)

Ήταν 7 Απριλίου 1999!

Η ημέρα που νιώσαμε όλοι υπερήφανοι για τα παιδιά της ΑΕΚ!

Αψήφισαν τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς, τις απειλές των Δυτικών και με πούλμαν βρέθηκαν στο γήπεδο σε αγώνα συμπαράστασης προς το δοκιμαζόμενο λαό της Σερβίας!!!

Άξιζε όσο δέκα πρωταθλήματα!!!

Ζήλια και ΑΓΑΠΗ από έναν Ολυμπιακό!!!

Οι λαοί θα νικήσουν!!!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ 

 Ήταν 7 Απριλίου του 1999 όταν η ΑΕΚ έγραψε μία από τις μεγαλύτερες σελίδες της ιστορίας της, δίνοντας φιλική αναμέτρηση στο Βελιγράδι με την Παρτιζάν, εν μέσω πολέμου, σπάζοντας το εμπάργκο του πολέμου εναντίον της Σερβίας.

Ήταν η έμπρακτη συμπαράσταση των Ελλήνων προς τον δοκιμαζόμενο Σέρβικο λαό.

Σε συνέντευξη τύπου, την 3η Απριλίου 1999 , ο Μελισσανίδης δήλωνε την απόφαση της ΑΕΚ να πραγματοποιήσει το «φιλικό ειρήνης».

Το κλίμα ανάμεσα στους φίλους της ΑΕΚ ήταν κάτι παραπάνω από εορταστικό, περιμένοντας με ανυπομονησία αυτό το ξεχωριστό αγώνα. Οι δυσκολίες, ωστόσο ήταν πολλές.

Η ENIC δέχτηκε πιέσεις από το υπουργείο Αθλητισμού της Αγγλίας για να μη διεξαχθεί ο αγώνας. Φόβοι υπήρχαν και για την αντίδραση των Αμερικανών. Αυτό, όμως, δεν πτόησε τους αθλητές της ΑΕΚ και πολλούς οπαδούς της.

Η αποστολή ταξίδεψε αεροπορικώς την παραμονή του αγώνα για την Βουδαπέστη. Στο αεροδρόμιο το παρών έδωσαν ουκ ολίγοι για να συμπαρασταθούν, έστω και ψυχολογικά. Ο κόσμος της ΑΕΚ ήταν πιο μονιασμένος από ποτέ.

Το επόμενο πρωί, Μεγάλη Τετάρτη, η αποστολή ξεκίνησε οδικώς για το Βελιγράδι. Στο κονβόι με τα 5 πούλμαν της ελληνικής αποστολής συμμετείχαν φίλαθλοι της ΑΕΚ, εκπρόσωποι συλλόγων, φορέων, πολιτικοί, δημοσιογράφοι κ.α..

Στο πούλμαν Νo 4,οι οργανωμένοι φίλοι της ομάδας, με τους αντιπροσώπους των συνδέσμων στην γαλαρία. Καθ’ όλη την διάρκεια του ταξιδιού, οι Σέρβοι υποδέχονταν τα λεωφορεία των Ελλήνων, προσφέροντας ψωμί και αλάτι, έθιμο φιλοξενίας.

Πανό κατά του πολέμου, ελληνικές σημαίες και συνθήματα ειρήνης έσπαγαν την νεκρική σιγή του Βελιγραδίου.

Οι Σέρβοι με μάτια δακρυσμένα αποθέωναν τους Έλληνες. Στο γήπεδο είχε έλθει και το 6ο πούλμαν, μέσω Βουλγαρίας, με 50 ακόμη οπαδούς της ΑΕΚ από τη βόρεια Ελλάδα, κυρίως μέλη της Original 21.

Ο «ανεπιθύμητος διανοούμενος» Peter Handke* τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2019 κι αυτό είναι το πιο διάσημο ποίημά του

Στον «ανεπιθύμητο διανοούμενο» Πέτερ Χάντκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας

Ο Peter Handke τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2019. Ο Αυστριακός συγγραφέας που το 2007 απαγορεύτηκε έργο του στη Γαλλία επειδή παραβρέθηκε στην κηδεία του Μιλόσεβιτς στη Σερβία!*

Έγραψε το «Όταν το παιδί ήταν παιδί» για το φιλμ "Τα Φτερά του Έρωτα" του Βιμ Βέντερς.

«Μια επιδραστική εργασία η οποία με γλωσσική επινοητικότητα διερεύνησε την περίμετρο και την ιδιαιτερότητα της ανθρώπινης εμπειρίας». Αυτά ήταν τα λόγια της Ακαδημίας για την βράβευση του Χάντκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2019.

 Ο Πέτερ Χάντκε (Peter Handke, 6 Δεκεμβρίου 1942) είναι πολυβραβευμένος Αυστριακός συγγραφέας και μεταφραστής. Έχει ασχοληθεί με κάθε είδος γραπτού και λυρικού λόγου, όπως ποίηση, σενάριο, δοκίμιο, μυθιστόρημα. Αν και ο Χάντκε είχε προταθεί πολλές φορές για αυτό το βραβείο, τελικά το απέσπασε το 2019. 

Το «Τραγούδι της παιδικής ηλικίας» (Lied Vom Kindsein), το έγραψε ειδικά για την ταινία «Τα Φτερά του Έρωτα» ενώ συνυπογράφει και το σενάριο μαζί με τον σκηνοθέτη Βιμ Βέντερς. 

Το τραγούδι του παιδιού – του Πέτερ Χάντκε

Μετάφραση: Γιώργος Καρτάκης

Όταν το παιδί ήταν παιδί,
περπατούσε με κρεμασμένους ώμους,
ήθελε το ρυάκι να είναι ποτάμι,
το ποτάμι να είναι ρέμα πελώριο, πλατύ
και η λακκούβα αυτή με νερό να είναι η θάλασσα.

Όταν το παιδί ήταν παιδί,
δεν ήξερε ότι είναι παιδί,
όλα τα πράγματα το γέμιζαν χαρά
και όλες οι χαρές ήτανε μία.

Όταν το παιδί ήταν παιδί,
δεν είχε γνώμη για τίποτα,
δεν είχε συνήθειες,
καθόταν συχνά στα πόδια του
και άρχιζε ξαφνικά από το τίποτα να τρέχει,
είχε στα μαλλιά μια κορφή
και δεν έπαιρνε ύφος στις φωτογραφίες.

Από το 1977 είχαν αποφασίσει τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας!

Αποκαλυπτικό Έγγραφο : 

Από το 1977 είχαν αποφασίσει 

τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας!

Ο Γραμματέας της CIA το είχε χαρακτηρίσει ως «εμπιστευτικό» και φέρεται να συντάχθηκε στο Μόναχο το 1977, σε συνάντηση πρακτόρων της αμερικανικής CIA και της γερμανικής BND.

Το σχέδιο προέβλεπε τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας σε δύο μεγάλα μπλοκ.

Το ένα θα ήταν υπό γερμανική επιρροή και το άλλο θα ήταν υπό αμερικανική επιρροή. Και αν αναλογισθούμε τη σημερινή κατάσταση, όλα συνέβησαν όπως αναφέρει το σχέδιο, τονίζει η σερβική εφημερίδα.

Το έγγραφο, το οποίοπρωτοδημοσιεύθηκε από τη βρετανική Telegraph, δείχνει ότι η CIA και η BND χωρίζουν τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας σε τρεις αποικίες ή περιοχές ενδιαφέροντος.

Ο διαμελισμός

Σύμφωνα με το έγγραφο αυτό, οι μεγάλες δυνάμεις θα μοιράζονταν τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας ως εξής:

Η Σλοβενία, η ηπειρωτική Κροατία, η Ιστρια, η βόρεια και δυτική Βοσνία-Ερζεγοβίνη θα γίνονταν μέρος της γερμανικής ζώνης επιρροής, ενώ η Δαλματία, το Μαυροβούνιο, το Κόσοβο, μέρος της Ράσκας, η Κοιλάδα του Πρέσεβο και η πΓΔΜ θα ανήκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και θα βρίσκονταν άμεσα υπό την επιρροή της, η Βοϊβοντίνα και το νότιο Βανάτο θα ανήκε στην Ουγγαρία και θα βρίσκονταν υπό την εξουσία της.

Σερβία προς Ζάεφ: ”Να προσέχεις τι λες. Εμείς θα μείνουμε εκτός ΝΑΤΟ, ελεύθεροι και στρατιωτικά ουδέτεροι”

Περήφανη απάντηση–χαστούκι στον προκλητικό πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ (“Βόρειας Μακεδονίας” και “Μακεδόνα” στην υπηκοότητα, κατά την νέα συμφωνία, Ζόραν Ζάεφ, έδωσε ο υπουργός Αμυνας της Σερβίας Αλεξάνταρ Βουλίν, αναφορικά με την «προτροπή» του συγκεκριμένου «να τα βρουν η Σερβία με το Κόσοβο»!

Μια απάντηση που έκρυβε και μια είδηση: Οτι η Σερβία απορρίπτει το οποιοδήποτε ενδεχόμενο να γίνει χώρα του ΝΑΤΟ.

Ο Ζ.Ζάεφ θρασύτατα έκανε υποδείξεις στην Σερβία, να αναγνωρίσει την απόσπαση του Κοσσυφοπεδίου από τον σερβικό εθνικό κορμό και την ανακήρυξή του σε κράτος!

Συγκεκριμένα μετά την παραλαβή της πρόσκλησης για ένταξη στο ΝΑΤΟ ως «Βόρεια Μακεδονία» ή απλά «Μακεδονία» κατά τη Τουρκία (δεν υπήρξε καμία ελληνική αντίδραση εν προκειμένω στον τουρκικό «αστερίσκο»), δήλωσε από τις Βρυξέλλες, ότι «Ολοι πρέπει να ακολουθήσουν το «μακεδονικό» παράδειγμα και αυτό πρέπει να ενθαρρύνει τη Σερβία και το Κοσσυφοπέδιο με τη συνέχιση του διαλόγου»!

Ο υπουργός Άμυνας απάντησε στον Ζάεφ ότι «Πρέπει να γνωρίζει ότι δεν υπάρχουν δύο κράτη “Κοσσυφοπέδιο” και “Σερβία”, αλλά μόνο η Σερβία». 

Ο σφαγέας Μλάντιτς και οι ευθύνες της Ευρώπης

του Βαγγέλη Γεωργίου -  Συντετριμμένες Γερμανίδες και Γερμανοί βάδιζαν ο ένας πίσω από τον άλλον δίπλα από τα αποσυντεθειμένα πτώματα. Ήταν μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι Σύμμαχοι, στο πλαίσιο της γερμανικής από-ναζιστοποίησης, εξανάγκασαν πολλούς Γερμανούς να «παρελαύνουν» δίπλα από τα πτώματα θυμάτων των στρατοπέδων συγκέντρωσης, για να συνειδητοποιήσουν τι διέπραξε το κράτος τους και με τη … Έκτακτη Συνεργασία Διαβάστε περισσότερα...