Η Μέση Ανατολή στις φλόγες: το ενεργειακό παιχνίδι

Giacomo Gabellini - 14 Μαρτίου 2026

Πηγή: Ανάλυση Άμυνας

Ο πόλεμος που εξαπέλυσαν το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ιράν συνεχίζει να τροφοδοτεί την αστάθεια στις αγορές ενέργειας. Η ραγδαία άνοδος των τιμών αναφοράς πετρελαίου Brent και West Texas Intermediate (WTI), η οποία ξεκίνησε την παραμονή του πολέμου και συνεχίστηκε μέχρι τη Δευτέρα 9 Μαρτίου, ακολουθήθηκε από μια ραγδαία πτώση, η οποία οφείλεται εν μέρει στις διαβεβαιώσεις του Προέδρου Τραμπ σχετικά με την επικείμενη ολοκλήρωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Από την άλλη πλευρά, η ομόφωνη απόφαση των 32 χωρών-μελών του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας να απελευθερώσουν 400 εκατομμύρια βαρέλια στρατηγικών αποθεμάτων για να αντισταθμίσουν τη συμφόρηση στην προσφορά πετρελαίου που προκλήθηκε από το de facto κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από τις αρχές της Τεχεράνης.

Πιο συγκεκριμένα, η ιρανική κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα πραγματικό στρατιωτικό σημείο ελέγχου σε αυτό το κρίσιμο σημείο, μέσω του οποίου διέρχονται κατά μέσο όρο 20 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως (ίσο με περίπου το 25% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου μέσω θαλάσσης), επιτρέποντας τη διέλευση μόνο πλοίων που ανήκουν σε χώρες που δεν συνδέονται με αμερικανικά και ισραηλινά συμφέροντα.

Στ. Λυγερός:Η στρατηγική διάψευση του Τραμπ, οι παγκόσμιες οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες.

Ο επικεφαλής του ιστότοπου ανάλυσης SLpress.gr Σταύρος Λυγερός, σε μια συζήτηση ανάλυση στον 98.4 , με επίκεντρο την πολεμική άβυσσο στον Περσικό κόλπο και τις επιδιώξεις ΗΠΑ- Ισραήλ έναντι του Ιράν, σημειώνει ότι σε αυτές τις 17 ημέρες πολέμου, είναι σαφές πως ανεξάρτητα από τα σφοδρά και επιτυχημένα στρατιωτικά πλήγματα από αέρος στο Ιράν , στρατηγικά το εγχείρημα μιας αστραπιαίας νέας επιτυχίας, όπως στη Βενεζουέλα, διαψεύστηκε με πάταγο. 

Ο Σταύρος Λυγερός τονίζει πως μετά το Ιράν, ο Τράμπ δεν θα είναι ο ίδιος όπως ήταν μέχρι τώρα αφού είναι εκ των πραγμάτων πλέον υποχρεωμένος να αναθεωρήσει πολλά από την επιλογή δράσης του ως "παγκόσμιος σερίφης".

Τα τηλεφωνήματα στον Τραμπ και η ιστορική καταστροφή

Tommaso Merlo - 13 Μαρτίου 2026

Πηγή: Tommaso Merlo

Ο Τραμπ συμπεριφέρεται σαν νταής μπροστά στις κάμερες, αλλά πίσω από τα παρασκήνια είναι συνεχώς κολλημένος στο τηλέφωνό του. Μίλησε ακόμη και με τον Πούτιν, ελπίζοντας ότι θα μεσολαβήσει για να βάλει τέλος στο πανδαιμόνιο που έχει εξαπολύσει, αλλά ο παλιός τσάρος έκανε την χειρονομία της περιφρόνησης, τουλάχιστον προς το παρόν. Με το κλείσιμο των Στενών, οι ρωσικοί πόροι γίνονται ανάρπαστοι και στη Μόσχα ρίχνει βροχή από ρούβλια. Καλύτερες τιμές, νέοι πελάτες, ενώ οι Αμερικανοί διακινδυνεύουν μια από τις χειρότερες ήττες της καριέρας τους. Την απώλεια του Κόλπου, αλλά και μιας καταστροφικής παγκόσμιας ηγεσίας. Ο Πούτιν μίλησε επίσης εκ μέρους των Κινέζων, οι οποίοι απολαμβάνουν το θέαμα σκαρφαλωμένοι στο Σινικό Τείχος, ενώ τα πετρελαιοφόρα τους περνούν γαλήνια από τα Στενά του Ορμούζ, και όλος ο κόσμος συνειδητοποιεί ότι το μοντέλο τους δεν είναι τελικά τόσο κακό.


Όχι ένας βίαιος και υποκριτής σερίφης, αλλά μια πολυπολική κοινότητα. Όχι μια ζούγκλα της αγοράς, αλλά η πολιτική στο τιμόνι. Όχι ότι η Κίνα είναι παράδεισος, αλλά τουλάχιστον δεν αιματοκυλούν τον κόσμο για το τίποτα, και τύπους όπως ο Τραμπ τους στέλνουν για γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, όχι στην πιο ισχυρή έδρα. Ακόμα και το Τελ Αβίβ βομβαρδίζει τον Τραμπ με τηλεφωνήματα, απαιτώντας να μείνει πιστός και να συνεχίσει να βομβαρδίζει το Ιράν για λογαριασμό τους - ή μάλλον, θέλουν ο Λευκός Οίκος να συνεχίσει να αντιμετωπίζει τις ιδεολογικές τους αυταπάτες και όχι τα προβλήματα των Αμερικανών πολιτών.

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΤΕΧΕΡΑΝΗ ΚΑΙ ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

«Ο βομβαρδισμός μαθητών στο Ιράν από τις ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη σφαγή αμάχων από τις ΗΠΑ μετά την επίθεση στο Μάι Λάι. Ο ισραηλινός βομβαρδισμός της αποθήκης πετρελαίου της Τεχεράνης αποτελεί τη μεγαλύτερη μεμονωμένη πράξη χημικού πολέμου εναντίον άμαχου πληθυσμού στην ιστορία. Ασύλληπτο νέο βάθος βαρβαρότητας» έγραψε πρόσφατα ο Τζέισον Χάικελ…

Το πρόσφατο χτύπημα δεξαμενών πετρελαίου στην Τεχεράνη δημιούργησε ένα μεγάλο τοξικό νέφος που κάλυψε εκατομμύρια ανθρώπους για πολλές ώρες ή και ημέρες. 

Πέρα από τη ρύπανση του αέρα, αυτά ακριβώς τα χτυπήματα δημιουργούν συνθήκες μόνιμης και επικίνδυνης, για τη δημόσια υγεία,  ρύπανσης του νερού και του εδάφους. Η συστηματική δηλητηρίαση του αέρα, των υδάτων και του εδάφους δεν αποτελεί «παράπλευρη απώλεια». Βλέπουμε ότι και στην περίπτωση της Τεχεράνης, ΗΠΑ και Ισραήλ ακολουθούν ακριβώς την ίδια στρατηγική που ακολούθησαν στη Γάζα. Μέσω ενός σφοδρού βιομηχανικού πολέμου, η ευρύτερη περιοχή μετατρέπεται σταδιακά σε μια αβίωτη no man’s land, επιβεβαιώνοντας ότι η υπέρτατη μορφή κυριαρχίας πάνω σε έναν τόπο είναι η ικανότητα να τον καθιστάς μόνιμα εχθρικό για την ίδια τη ζωή.

Όπως ακριβώς το καπιταλιστικό σύστημα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς να παράγει και να αποβάλλει βιομηχανικά σκουπίδια στις περιφέρειες του κόσμου, έτσι και ο βιομηχανικός πόλεμος του 21ου αιώνα μεταβολίζει συνειδητά τον ζωτικό χώρο του «εχθρού» σε τοξικά απόβλητα. Η Τεχεράνη βιώνει την απόλυτη αντικειμενοποίηση: μια πόλη, οι φυσικοί της πόροι και οι κάτοικοί της αντιμετωπίζονται ως απόβλητα, έτοιμα προς απόρριψη στη χωματερή του δυτικού πολιτισμού…

Σ. Μητραλέξης: Τασ σενάρια εξόδου για τις ΗΠΑ από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή

Ο Σωτήρης Μητραλέξης, διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων, μιλάει στην τηλεόραση της «Ν»

Στ. Σταυρόπουλος: Ένας κόσμος που βουλιάζει στο πολεμικό χάος, ισχυρών με "μεσσιανιστικές" ακρότητες

Ο σκιτσογράφος - αρθρογράφος Στάθης Σταυρόπουλος σε μια εφ όλης της ύλης συζήτηση , για το πώς οι ΗΠΑ και το Ισραήλ με την επιθετική πολεμική τους κίνηση στο Ιράν, έχουν καταβυθίσει τους πάντες στην πολεμική άβυσσο και μάλιστα όταν οι ΗΠΑ κινούνται χωρίς στρατηγική εν αντιθέσει με το Ισραήλ , η κατάσταση γίνεται χαοτικά απρόβλεπτη την ώρα που το Ιράν, εμφανίζεται με πολίτες που είτε συμφωνούν με το σύστημα εξουσίας είτε διαφωνούν, αυτό που υπερασπίζονται ενιαία , είναι την ύπαρξη τους ως κρατική υπόσταση.

Ο Στάθης μιλάει για την σύγχρονη " μεσσιανιστικού ύφους" αντίληψη που επικρατεί σε μεγάλους δρώντες ισχύος , όπως οι ΗΠΑ, αλλά και για την αδρανοποίηση των κοινωνιών στον πολεμικό όλεθρο με την παραδοξότητα σχηματικά οι αγορές να εμφανίζονται για τα κέρδη τους φυσικά, ποιο ανήσυχες από την παράταση του πολέμου.

Αυτή είναι επίσης μια επιλογή Samson

Filippo Bovo - 09/03/2026

Πηγή: Φιλίππο Μπόβο

Μετά τα διυλιστήρια της Χάιφα στο Ισραήλ, χτυπήθηκαν επίσης και τα διυλιστήρια της Bapco στο Μπαχρέιν. Αυτά ήταν αντίποινα για τα προηγούμενα πλήγματα στα διυλιστήρια της Τεχεράνης, τα οποία παρήγαγαν 250.000 βαρέλια πετρελαίου ημερησίως. 

Με την επιδρομή τους, το Ισραήλ δημιούργησε (ή, επανέλαβε, αφού είχε προηγουμένως στοχεύσει πετρελαϊκές υποδομές: για παράδειγμα, πέρυσι, στον Πόλεμο των Δώδεκα Ημερών, ο οποίος αργότερα αντεπιτέθηκε με πυραύλους στα εργοστάσια της Χάιφα, ή ξανά το 2006, όταν βομβάρδισε τα εργοστάσια της Τζιγιέ στον Λίβανο) ένα σοβαρό προηγούμενο που επιτρέπει σε άλλους να κάνουν το ίδιο εναντίον του σε πόλεμο. Ακριβώς όπως όταν, ξανά τις τελευταίες ημέρες, και ο Αμερικανός σύμμαχός του έπληξαν τις μονάδες αφαλάτωσης στο Κεσμ, ουσιαστικά εξουσιοδοτώντας την Τεχεράνη να χτυπήσει τις ισραηλινές, από τις οποίες το Τελ Αβίβ εξαρτάται κατά πάνω από 60% (για να μην αναφέρουμε τις χώρες του GCC, οι οποίες εξαρτώνται ακόμη περισσότερο από αυτές τις υποδομές: τα ΗΑΕ κατά 42%, η Σαουδική Αραβία κατά 70%, το Ομάν κατά 86%, το Κατάρ και το Κουβέιτ κατά 90%, το Μπαχρέιν κατά 95%: αν δεν λειτουργούσαν πλέον, ο πληθυσμός, που αυξήθηκε τρομερά κατά τη διάρκεια όλων αυτών των ετών «ήσυχης ευημερίας», θα αναγκαζόταν αμέσως να φύγει).

Η επίθεση στο διυλιστήριο πετρελαίου και στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης της Τεχεράνης δεν ήταν επομένως καλή ιδέα για το Ισραήλ: όχι μόνο λόγω των σοβαρών στρατιωτικών συνεπειών, αλλά και των ατμοσφαιρικών, υγειονομικών και πολιτικών. Χθες μίλησα για την Επιχείρηση Σαμψών (την πυρηνική επιλογή), και αυτή ήδη πλησιάζει, επειδή ισοδυναμεί με μια μη συμβατική χημική επίθεση. Σύντομα, οι ουρανοί και οι δρόμοι της Τεχεράνης τυλίχτηκαν σε ένα τεράστιο τοξικό σύννεφο που, αφού μέθυσε τα 10 εκατομμύρια κατοίκους της πρωτεύουσας, εξαπλώθηκε βόρεια και βορειοανατολικά, κατευθυνόμενο προς το Τουρκμενιστάν και την Κεντρική Ασία. 

Πέντε βασικά σημεία του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν

Auguste Maxime - 03/09/2026

Πηγή: Red Jackets

Εν μέσω διπλωματικών διαπραγματεύσεων στη Γενεύη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις εξαπέλυσαν την Επιχείρηση Epic Fury. Μία από τις πρώτες ενέργειες αυτής της επίθεσης ήταν η δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ. Την περασμένη εβδομάδα, ο κόσμος έχει κατακλυστεί από έναν χείμαρρο πληροφοριών, εικόνων και εικασιών. Ακολουθούν πέντε παρατηρήσεις που μπορούν ήδη να γίνουν σχετικά με αυτόν τον νέο πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

1. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αδυνατούν να δικαιολογήσουν αυτόν τον νέο πόλεμο

Η κυβέρνηση Τραμπ δεν κατάφερε να δημιουργήσει μια αξιόπιστη και συνεκτική αφήγηση για να δικαιολογήσει αυτόν τον νέο πόλεμο κατά του Ιράν. Το 2003, οι Ηνωμένες Πολιτείες δικαιολόγησαν την εισβολή στο Ιράκ επικαλούμενες την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής. Υλοποιήθηκε μια προσεκτικά ενορχηστρωμένη επικοινωνιακή εκστρατεία, βασισμένη σε κατασκευασμένα στοιχεία. Αν και η Ουάσιγκτον είπε ψέματα σε ολόκληρο τον κόσμο, φρόντισε να παρουσιάσει μια απλή και κατανοητή δικαιολογία, την οποία επαναλάμβανε αδιάκοπα για να κινητοποιήσει την κοινή γνώμη, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο διεθνές επίπεδο.

 Όταν πρόκειται για πόλεμο, η διαμόρφωση της κοινής γνώμης για την απόκτηση υποστήριξης για τη σύγκρουση είναι ζωτικής σημασίας. Ωστόσο, οι αμερικανικές δηλώσεις είναι ασυνεπείς και ερασιτεχνικές. Η Ουάσιγκτον μιλάει για άλλη μια φορά για το Ιράν που «τρέχει προς την βόμβα», παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι αξιωματούχοι μας διαβεβαίωσαν ότι ο 12ήμερος πόλεμος του Ιουνίου 2025 είχε «σβήσει» το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Στις 25 Μαρτίου 2025, η Τούλσι Γκάμπαρντ δήλωσε στο Κογκρέσο ότι, σύμφωνα με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, το Ιράν δεν ανέπτυσσε πυρηνικό πρόγραμμα. Οι ίδιοι ισχυρισμοί επιβεβαιώθηκαν πρόσφατα από τον διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι .

Δεν είναι περίπατος ο πόλεμος για ΗΠΑ-Ισραήλ…

07/03/2026

EPA/STRINGER

ΤΖΗΜΑΣ ΘΕΜΗΣ

Ο παράνομος και εγκληματικός πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν κλείνει την πρώτη του εβδομάδα εμπλέκοντας ήδη περίπου 20 κράτη και απειλώντας να μετατραπεί από μια περιφερειακή σύγκρουση (όπως και είναι ήδη), σε καταλύτη μετάβασης προς μια κατακλυσμιαία παγκόσμια σύγκρουση. Εν μέσω όλων αυτών, κάνουμε την απόπειρα να ανιχνεύσουμε κάποια βασικά σημεία.

Ξεκινούμε από την τρέχουσα κατάσταση μέσα στο Ιράν, η οποία είναι καθ’ όλα εντυπωσιακή. Από όσα βλέπουμε, ο λαός του Ιράν όχι μόνο δεν κάμπτεται από τη δολοφονία Χαμενεϊ, αλλά αντιθέτως χαλυβδώνεται. Η στάση του λαού στο πλαίσιο ενός πολέμου αποτελεί το κυριότερο και το πλέον ισχυρό όπλο. Το CNN πολύ χαρακτηριστικώς διά του ανταποκριτή του επιβεβαίωσε ότι τα πράγματα στο έδαφος φαίνονται σταθερά. Δεν υπάρχουν πουθενά σημάδια πανικού ή ελλείψεων.

Αυτό το αίσθημα σταθερότητας φαίνεται να διακατέχει και την κυβέρνηση του Ιράν. Ο Ιρανός ΥΠΕΞ στην τελευταία του συνέντευξη στο NBC, εξέπληξε τον δημοσιογράφο υποστηρίζοντας ήρεμα ότι το Ιράν καλωσορίζει μια αμερικανική χερσαία εισβολή. Πολύ διπλωματικώς μάλιστα απέφυγε να απαντήσει στο ερώτημα σχετικώς με τη βοήθεια που παρέχουν στο Ιράν, Κίνα και Ρωσία. Πρόκειται για βασικό ζήτημα, δεδομένου ότι οι πληροφορίες από τους δορυφόρους αποκαλύπτουν πολύ μεγάλη επιτυχία του Ιράν σε ό,τι αφορά ολόκληρη την περιοχή, στην οποία βάλλει εναντίον των αμερικανικών ανεκτίμητων στρατιωτικών και περιουσιακών στοιχείων, που θα μπορούσε να έρθει μόνο μέσω σημαντικής κινεζικής και ρωσικής βοήθειας.

Πού είναι οι σύμμαχοι του Ιράν; Γιατί η Μόσχα και το Πεκίνο κρατούν αποστάσεις

Αλ Τζαζίρα

Η Ρωσία και η Κίνα καταδίκασαν την επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, αλλά δεν προσέφεραν στρατιωτική υποστήριξη.

Ο Κινέζος Υπουργός Εξωτερικών Γουάνγκ Γι, ο Ρώσος Υφυπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Ριάμπκοφ, δεξιά, και ο Ιρανός Υφυπουργός Εξωτερικών Καζίμ Γκαριμπαμπάντι, αριστερά [Αρχείο: Getty]

Από τον Νιλς Άντλερ

Δημοσιεύτηκε στις 5 Μαρτίου 2026

Η Ρωσία και η Κίνα, οι δύο ισχυρότεροι διπλωματικοί εταίροι της Τεχεράνης, έχουν χαρακτηρίσει τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, ο οποίος έχει στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 1.000 ανθρώπους, ως σαφή παραβίαση του διεθνούς δικαίου.

Ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν χαρακτήρισε τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ το Σάββατο «κυνική παραβίαση όλων των κανόνων της ανθρώπινης ηθικής».

Ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας, Γουάνγκ Γι, δήλωσε στον Ισραηλινό ομόλογό του, Γκίντεον Σάαρ, ότι «η βία δεν μπορεί πραγματικά να λύσει τα προβλήματα», προτρέποντας όλες τις πλευρές να αποφύγουν περαιτέρω κλιμάκωση.

Η Ρωσία και η Κίνα ζήτησαν από κοινού τη σύγκληση έκτακτης ανάγκης του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Η αντίδραση αντικατοπτρίζει τη στενή σχέση μεταξύ Ιράν, Ρωσίας και Κίνας. Η Μόσχα και το Πεκίνο έχουν υπογράψει διμερείς συμφωνίες και έχουν επεκτείνει τον συντονισμό μέσω κοινών ναυτικών ασκήσεων, προβάλλοντας ένα ενιαίο μέτωπο ενάντια σε αυτό που περιγράφουν ως μια διεθνή τάξη υπό την ηγεσία των ΗΠΑ που επιδιώκει εδώ και καιρό να τις απομονώσει.

Ωστόσο, παρά την έντονη ρητορική τους, κανένας από τους δύο δεν έχει δείξει προθυμία να επέμβει στρατιωτικά για να υποστηρίξει το Ιράν.

Ιράν: πέμπτη ημέρα πολέμου

Του Γιώργου Μαργαρίτη 

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές βρισκόμαστε στην πέμπτη ημέρα  του νέου πολέμου στη Μέση Ανατολή. Πολέμου που ξεκίνησε με την αιφνιδιαστική επίθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν. Οι πληροφορίες που φθάνουν ως εμάς είναι εξαιρετικά περιορισμένες και επιπλέον ελεγχόμενες ως προς την ακρίβειά τους. Βλέπουμε εικόνες από εντυπωσιακές εκρήξεις και τις συνέπειές τους, πλην όμως ελάχιστα γνωρίζουμε για την λογική, την σημασία και το αποτέλεσμα αυτών των πληγμάτων. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η πολεμική σύγκρουση συνεχίζεται.

Είναι λοιπόν παρακινδυνευμένο να προσθέσουμε εκτιμήσεις για την παρούσα κατάσταση και να προφητεύσουμε για την διάρκεια, την ένταση, την έκβαση ή τα αποτελέσματα αυτού του πολέμου. Θα ήταν εξάλλου περιττή μια τέτοια προσπάθεια. Οι τηλεοπτικές και διαδικτυακές οθόνες και κάθε άλλο μέσο ενημέρωσης υποδέχονται καθημερινά δεκάδες «προφήτες» που παράγουν πλήθος εκτιμήσεων και προβλέψεων «ευρείας κατανάλωσης», από εκείνες που η ανησυχία του κοινού επιθυμεί πρόθυμα να καταναλώσει. Τίποτε το νέο και σημαντικό δεν μαθαίνουμε από αυτό το είδος της «ενημέρωσης».

Οι πέντε ημέρες του πολέμου δεν είναι πολλές, δεν είναι όμως και λίγες. Μας επιτρέπουν, με τα όσα γνωρίζουμε να καταλήξουμε σε κάποιου είδους απολογισμό συνοδευόμενο από λογικά -στο μέτρο του δυνατού- συμπεράσματα. Να ξεκινήσουμε από μια πρώτη παρατήρηση: