Επικοινωνιακή βιτρίνα και Πολιτική Γύμνια...

Του Θανάση Κ.

Υπάρχει ένας τρόπος να εμφανίζεις ακόμη και τις αποτυχίες σου ως "επιτυχίες": Απομονώνεις ένα γεγονός, προβάλλεις επιλεκτικά ό,τι σε εξυπηρετεί, αποσιωπάς ό,τι σε εκθέτει και επαναλαμβάνεις το ίδιο μήνυμα μέχρι να το πιστέψουν όσο γίνεται περισσότεροι.

Δηλαδή φτιάχνεις μια "εικονική πραγματικότητα".

Που, όμως, συγκρούεται συνεχώς με την... πραγματικότητα!

Αυτό έχει εξελιχθεί σε βασική μέθοδο διακυβέρνησης της χώρας σήμερα. Όπου η "Επικοινωνία" έχει υποκαταστήσει την "Πολιτική".

Με τη συνδρομή ενός φιλικού προς την κυβέρνηση Τύπου, που συχνά παπαγαλίζει τις κυβερνητικές ανακοινώσεις - δεν ελέγχει την εξουσία

Κάποτε Λαϊκισμός ήταν να αποδομείς ό,τι κάνει η κυβέρνηση - ακόμα και τα σωστά...

Τώρα Λαϊκισμός είναι να εκθειάζεις την κυβέρνηση για ό,τι κάνει - ακόμα και για ολοφάνερα σφάλματα.

Αντίθετες όψεις του ίδιου Λαϊκισμού!

Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.

* Πρώτον, η διπλωματία των εντυπώσεων.

Στις 29 Οκτωβρίου , ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων εθνών για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και το Δίκαιο της Θάλασσας. Θετικό, ασφαλώς. Αν και πολύ λίγο και πολύ αργά, ύστερα από χρόνια μιας πολιτικής που "ξέπλενε" την Τουρκία στο εξωτερικό και παρουσίαζε μέσα στη χώρα την "προσέγγιση" με την Τουρκία ως σχεδόν αυτονόητη "επιτυχία".

Μόνο που "προσέγγιση" τελικά δεν υπήρχε. Ούτε "ήρεμα νερά" υπήρχαν. Απλώς η Ελλάδα είχε πάψει να αντιδρά...

Κεραυνοί Καραμανλή: «Καμία συνεννόηση με Τουρκία» – Υπό αίρεση το «Ανήκομεν εις τη Δύση»

«Ως εδώ με το κάνουμε ό,τι μας λένε»

Στέφανος Κρίκκης25/10/2026,


Σαρωτικός ήταν το βράδυ της Κυριακής από το Πολεμικό Μουσείο ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, ο οποίος μιλώντας ενώπιον των απόστρατων αξιωματικών για την 28η Οκτωβρίου, εκτόξευσε βέλη εντός και εκτός Ελλάδας.

Όμως ήταν ίσως η πρώτη φορά που τόσο ξεκάθαρα έθεσε υπό αίρεση το δόγμα του «Ανήκομεν εις τη Δύση» πάνω στο οποίο σφυρηλατήθηκε εν πολλοίς η ελληνική εξωτερική πολιτική από τη Μεταπολίτευση και μετά.

Το δόγμα του ιδρυτή της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Καραμανλή, που αποτέλεσε ταυτοδοτικό της στοιχείο.

Αμφισβήτησε την τυφλή σύμπλευση και υπακοή σε μία τέτοια μονοδιάσταση πολιτική καθώς πλέον, όπως διαπίστωσε, «αυτή η Δύση, στην οποία ορθώς ανήκουμε, που πολλοί από μας υπερασπιστήκαμε για περισσότερο από μισό αιώνα, έχει εισέλθει σε φάση παρατεταμένης και επιδεινούμενης κρίσης». 
«Πλέον οι καλοί λογαριασμοί κάνουν και τους καλούς φίλους»

Ο πρώην πρωθυπουργός διαπίστωσε ότι η χώρα αδυνατεί να υιοθετήσει και να ασκήσει δική της πολιτική προώθησης των συμφερόντων της καθώς όπως χαρακτηριστικά είπε «έρχονται και πρόσθετες απαιτήσεις εκ μέρους συμμάχων και εταίρων.

Αντώνης Σαμαράς: «Ἡ πολιτική τῶν ὑποκλίσεων θίγει τήν ἀξιοπρέπεια τοῦ λαοῦ μας»

Αντώνης Σαμαράς 

Άρθρο στην Εφημερίδα Εστία 

Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας δεν είναι προσωπική υπόθεση κανενός υπουργού και κανενός πρωθυπουργού. Αφορά το έθνος και την ιστορική του συνέχεια.

Οι πρόσφατες εξελίξεις στη Λιβύη αποτελούν τον ορισμό της αποτυχίας. 

•Αποτυχία στη γεωπολιτική ανάλυση. 

•Αποτυχία στην πρόβλεψη. 

•Αποτυχία στους χειρισμούς. 

•Αποτυχία στο τελικό αποτέλεσμα. 

Οι ανοησίες που ψελλίζει δεξιά και αριστερά ο -κατά δήλωσή του -“φιλέλληνας” υπουργός των Εξωτερικών, βαθαίνουν δραματικά τις ανησυχίες και τον προβληματισμό μας.

Η ευθύνη βεβαίως βαραίνει πρωτίστως τον πρωθυπουργό ο οποίος και τον πιστεύει και τον ανέχεται. Το δόγμα των ήρεμων νερών και η περιβόητη Συνθήκη περί Φιλίας Ελλάδος και Τουρκίας, είναι το κορυφαίο λάθος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής μετά τις συμφωνίες Μαδρίτης και Ελσίνκι, με τις οποίες αναγνωρίστηκαν ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα  η κυβερνητική προπαγάνδα επιχείρησε να βαφτίσει το κρέας ψάρι. Θέλησε να πιστέψουμε πως τα δήθεν “ήρεμα νερά” και αυτή η Συνθήκη είναι απλά ένας … συνήθης διάλογος. Κι όταν δύο πρώην πρωθυπουργοί αντιδράσαμε υποστηρίζοντας ότι η χώρα διολισθαίνει σε ντε φάκτο αποδοχή τετελεσμένων και ότι με αυτήν την πολιτική ξεπλένεται η Άγκυρα, δεχθήκαμε ειρωνείες και επιθέσεις. Δεν με πειράζει αυτό. Με ενοχλεί όμως ότι εθελοτυφλούν. Κι ότι ο κομματικός φανατισμός ορισμένων, εμποδίζει την ανάγνωση της εθνικής πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας που αποτυπώνεται και στο μείζον εθνικό θέμα της Μονής Σινά. Πυκνώνουν τα σύννεφα κι εκεί. Πρέπει το υπουργείο των Εξωτερικών να δώσει στη δημοσιότητα το συμφωνητικό που προτείνουμε ως χώρα για το μέλλον της Μονής. Και μένω εδώ, προς το παρόν. 

Έρχομαι στο Τουρκολυβικό. 

Γιώργος Ανυφαντής:Πως κατάφερε η ελληνική κυβέρνηση να χάσει και τον Χαφτάρ στη Λιβύη;

Πως κατάφερε η ελληνική κυβέρνηση να χάσει και τον Χαφτάρ στη Λιβύη; Ο πρέσβυς ε.τ Γιώργος Αυφαντής είναι καταιγιστικός στη συνέντευξη του στο militaire news.

Ο κ. Αυφαντής είχε προειδοποιήσει εδώ και μήνες για το «μαύρο χρήμα» που προοριζόταν για τον Χαφτάρ, αλλά όπως φαίνεται ένα μέρος αυτών των χρημάτων «έκανε φτερά». Ο κ. Αυφαντής επαναφέρει αυτό το θέμα για το οποίο ίσως θα έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο έρευνας και από τη δικαιοσύνη. «Διάφοροι επιτήδειοι ανέλαβαν να μεταφέρουν τα λεφτά στον Χαφτάρ ,λες και δεν διαθέτουμε σοβαρούς και έμπιστους διπλωμάτες για να αναλάβουν τέτοιες αποστολές», λέει ο κ. Αυφαντής.

«Χάσαμε το παιχνίδι στη Λιβύη από το 2020, όταν δεν αντιληφθήκαμε τίποτα για το τουρκολιβυκό μνημόνιο», επισημαίνει ο κ. Αυφαντής, ο οποίος επιρρίπτει ευθύνες στον Νίκο Δένδια που ήταν τότε ΥΠΕΞ, σήμερα ΥΕΘΑ και φιλοδοξεί να διαδεχτεί τον κ. Μητσοτάκη.

Η ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟ - ΛΙΒΥΚΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΥΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΎΛΙΟ

Περικλής Νεάρχου 

Τελικά, η Ελλάδα απέτυχε να αποτρέψει την επέκταση και στην Ανατολική Λιβύη της Τουρκικης επιρροης, παρά τον ανταγωνισμό της με τη Δυτική, που ελεγχόταν ηδη απο την Αγκυρα.

Το ΕΛΙΑΜΕΠ, που ελέγχει τη θέση του συμβούλου εθνικης ασφαλείας στην Κυβέρνηση ,απεφάνθη οτι δεν επρεπε η Ελλάδα ν' ανταποκριθει στις επίμονες εκκλήσεις του στρατάρχη Χαφτάρ, που ζητουσε στήριξη απο την Ελλάδα , γιατί δηθεν η εξουσία του ηταν σε αποδρομή και σύντομα θα εφευγε απο το προσκήνιο. Η θεώρηση αυτή δεν αλλαξε ουτε απο το γεγονός οτι οι πιο στενοί συνεργάτες του ηταν αξιωματικοί  που ειχαν σπουδάσει σε Ελληνικές Στρατιωτικές Σχολές και ηταν ευνοϊκά διακείμενοι προς την Ελλάδα.

Ο υπουργός Εξωτερικων καλλιεργουσε την εντύπωση οτι , παρά τις διαφωνίες με την Τουρκοκρατούμενη και αμφιλεγόμενη Κυβέρνηση της Τριπόλεως στη Δυτική Λιβύη, τα πράγματα δεν ηταν ασάλευτα. Υπηρχαν δίαυλοι επικοινωνίας και διεξήγονταν συνομιλίες, που παρειχαν ελπίδα για κάποια πρόοδο στο θέμα της οριοθετήσεως της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος και Λιβύης.

Η Δυτική Λιβύη παρέσυρε την Ελλάδα σε ψευδοσυνομιλίες για ν' αποστρέψει την προσοχή της απο την Ανατολική Λιβύη και να επιτρέψει στην Αγκυρα να την προσεγγίσει , με υποσχέσεις για επανενοποίηση  της Λιβύης, υπο την ηγεσία του υιου Χάφταρ.

Ο Φάνης Μαλκίδης για το παράνομο τουρκολιβυκό Μνημόνιο

Ανησυχητικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο μετά τις πολιτικές ανατροπές στη Λιβύη –

Τι επισημαίνει στο CRETAONE 102,3 του Ηρακλείου Κρήτης ο Διδάκτορας Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών Θεοφάνης Μαλκίδης

• Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη φάση εισέρχονται τα εθνικά θέματα και οι ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο περνά πλέον από το στάδιο των αμφισβητούμενων συμφωνιών στην ουσιαστική εφαρμογή του στο πεδίο.

Αναλύοντας τις ραγδαίες εξελίξεις στην εκπομπή «Newsroom» του CRETAONE 102,3 και στον Γιάννη Ραψομανίκη, ο Θεοφάνης Μαλκίδης έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και την ενεργειακή ασφάλεια της Μεγαλονήσου.

• Όπως τόνισε ο κ. Μαλκίδης, οι πρόσφατες πολιτικές ανατροπές στη Λιβύη, με την αλλαγή ηγεσίας στη Βουλή της Βεγγάζης και την επικράτηση δυνάμεων φιλικά προσκείμενων στην Άγκυρα, ανοίγουν διάπλατα τον δρόμο μιας συμφωνίας που επιχειρεί να «διαγράψει» τα ελληνικά νησιά από τον ναυτικό χάρτη.

Το τουρκολιβυκό μνημόνιο και η ανατροπή των συσχετισμών: οι υπολογισμοί του Χαφτάρ, το δίλημμα της Αιγύπτου και η Ελλάδα

ΥΠΕΞ για τουρκολιβυκό μνημόνιο: Νομικά αβάσιμη απόφαση

του Γιώργου Κουτσούμη

Η έγκριση της θαλάσσιας συμφωνίας με την Τουρκία από τη Βουλή της ανατολικής Λιβύης, την οποία μεταδίδει σήμερα, 20 Οκτωβρίου, το Reuters, επικαλούμενο δύο βουλευτές, μεταφέρει την υπόθεση από τις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις σε μια νέα πολιτική πραγματικότητα. Σύμφωνα με το πρακτορείο, το κοινοβούλιο ανακάλεσε παράλληλα τις αποφάσεις του 2020, με τις οποίες απέρριπτε την επικύρωση των μνημονίων με την Άγκυρα και διέκοπτε τις πολιτικές σχέσεις μαζί της. Η ακριβής διαδικασία και η ολοκλήρωση των απαιτούμενων εσωτερικών πράξεων μένει να αποσαφηνιστούν με την εξέταση του επίσημου κειμένου. Η πολιτική ανατροπή, ωστόσο, είναι ήδη σαφής.

Το στρατόπεδο που επί χρόνια αποτελούσε το βασικό λιβυκό αντίβαρο στην τουρκική παρουσία επιλέγει πλέον τη συνεννόηση με την Άγκυρα. Για την Ελλάδα, το δυσμενέστερο στοιχείο είναι ότι αμβλύνεται η αντίθεση μεταξύ ανατολικής και δυτικής Λιβύης, στην οποία είχε στηριχθεί μέρος της ελληνικής διπλωματικής προσέγγισης. Η Τουρκία επιχειρεί να καταστήσει τη συμφωνία του 2019 κοινό σημείο αναφοράς των αντίπαλων λιβυκών κέντρων εξουσίας, περιορίζοντας την εξάρτησή της από την πολιτική επιβίωση της κυβέρνησης της Τρίπολης.
________________________

Ανακοίνωση Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με την απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης για το τουρκολιβυκό μνημόνιο (20.10.2026)

Μ. Κοττάκης: Η Κάσος και οι έρευνες στη Ν. Κρήτη κλειδί για το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο

Ο διευθυντής της εφημερίδας "Εστία" σε μια συνολική ανάλυση στον 98.4 πως ο ενεργειακός καμβάς που σχετίζεται με την Ανατολική Μεσόγειο, κουμπώνει στο βάθος σε συνολικότερες γεωπολιτικές διευθετήσεις στην περιοχή, που τελικά ακόμη και την υπόθεση του καλωδίου αντολικότερα της Κάσου, αλλά και των ερευνών της Chevron νότια της Κρήτης με τις αντιδράσεις για τις θαλάσσιες ζώνες από πλευράς Λιβύης , την εντάσσουν επί του πεδίου στην ύπαρξη του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου.

Ο Μ. Κοττάκης, σημείωνει πως όπως κι αν σερβιρστούν επικοινωνιακά οι όποιες εξελίξεις , ιδίως μετά την διπλή μας υποχώρηση το καλοκαίρι του 2024 στη Κάσο, οτιδήποτε λιγότερο από την επιτυχία της UNCLOS το 1982 για τις θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με κλειδί την ΑΟΖ με βάση το δίκαιο της θάλασσας και το διεθνές δίκαιο , θα συνιστά ήττα στην άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Η Κάσος, ο Συρίγος και η στρουθοκάμηλος

4/10/2026

Φωτό: ΑΠΕ:ΜΠΕ

ΠΕΤΑΛΑΣ ΣΑΒΒΑΣ

Ελληνική υποχώρηση στην Κάσο – και μάλιστα δύο φορές – παραδέχθηκε πλέον δημόσια ο βουλευτής της ΝΔ Άγγελος Συρίγος. Τα τελευταία δύο χρόνια, από την υπόθεση της Κάσου, πολλοί από εμάς είχαμε προβληματιστεί, ανησυχήσει και αναρωτηθεί δημόσια για την ακολουθούμενη εθνική πολιτική στα Ελληνοτουρκικά. Για την ορθότητα της πολιτικής των υποτιθέμενων “ήρεμων νερών” με την Τουρκία, που ακολούθησαν οι κ.κ. Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης μετά τη Διακήρυξη των Αθηνών.

Από την πρώτη στιγμή της περιβόητης Διακήρυξης των Αθηνών είχαν εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις ειδικοί, καθηγητές και δημοσιογράφοι, αλλά και πολιτικοί: Οι πρώην πρωθυπουργοί και πρόεδροι της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής, ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Βαληνάκης και άλλοι. Από διαφορετικό πολιτικό χώρο, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός αρμόδιος για την Ενέργεια Γιάννης Μανιάτης. Πολύ αργότερα – με καθυστέρηση σχεδόν δύο ετών – το ζήτημα ανέδειξε, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Κάσο, και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης.

Την ίδια περίοδο, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης υποστήριζε ότι οι εργασίες στην Κάσο είχαν ολοκληρωθεί και ότι αποτράπηκε μια ελληνοτουρκική κρίση, χωρίς ελληνική υποχώρηση. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, από την άλλη, αντιμετώπιζε επανειλημμένα ανάλογες ανησυχίες ως υπερβολικές. «Κατ’ επάγγελμα ανησυχούντες», «υπερπατριώτες του καναπέ» και άλλοι ανάλογοι χαρακτηρισμοί μπήκαν στην πολιτική αντιπαράθεση.

Τώρα όμως ένας βουλευτής της ίδιας της ΝΔ, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και πρώην υφυπουργός, έρχεται ουσιαστικά να πει ότι στην Κάσο υποχωρήσαμε δύο φορές. Και δεν το είπε μόνο μία φορά. Μετά τη δημόσια αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου, ο οποίος επέμεινε ότι καμία υποχώρηση δεν υπήρξε ο Συρίγος επανήλθε. Δήλωσε ότι εμμένει στην άποψή του και ότι δεν παίρνει πίσω τον χαρακτηρισμό περί υποχώρησης.

Θα. Μαλκίδης: «Η Τουρκία λοιπόν αυτή τη στιγμή δεν διαπραγματεύεται την παρουσία στο Αιγαίο. Θέλει το Αιγαίο»

Για την υπεράσπιση της εθνικής μας κυριαρχίας 

O Θεοφάνης Μαλκίδης μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό του Ηρακλείου Κρήτης  CretaOne και στο δημοσιογράφο Γιάννη Ραψωμανίκη, αναφέρθηκε στην τουρκική προκλητικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο.

«Η Τουρκία δεν διαπραγματεύεται το Αιγαίο, θέλει το Αιγαίο»  και με αυτή τη φράση ο Θεοφάνης Μαλκίδης περιγράφει μια τουρκική στρατηγική που, όπως υποστήριξε μιλώντας στο CretaOne 102,3, επιχειρεί να περάσει πλέον από τη ρητορική αμφισβήτηση στη δημιουργία τετελεσμένων.

Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα, το τουρκολιβυκό μνημόνιο, η υπόθεση της Κάσου και ο σχεδιαζόμενος αγωγός φυσικού αερίου προς τα κατεχόμενα συνθέτουν, σύμφωνα με τον ίδιο, ένα ενιαίο σκηνικό κλιμάκωσης σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο και Κύπρο.

Ο κ. Μαλκίδης θέτει ευθέως το ζήτημα της κυριαρχίας και καλεί σε έμπρακτη άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, υποστηρίζοντας ότι «δεν διαπραγματεύεται» πλέον απλώς η τουρκική παρουσία στην περιοχή, αλλά αμφισβητείται το ίδιο το δικαίωμα Ελλάδας και Κύπρου να ασκούν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα.

«Η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα να μπλοκάρει τη διασύνδεση»

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου, υποστηρίζοντας ότι το συγκεκριμένο έργο δεν αποτελεί μόνο ελληνοκυπριακή υπόθεση, αλλά αφορά ευθέως και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΕΝΑ ΚΑΛΑ ΚΡΥΜΜΈΝΟ ΨΕΜΜΑ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Post2post 

Η διαμάχη των κυβερνήσεων  Ελλάδας-Κύπρου για ένα καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης καθυστέρησε την υλοποίηση του επί των  ΑΟΖ Ελλαδας και Κύπρου με προφάσεις του εδώ γκουβέρνου. Αφού αυτή η διαμάχη λύθηκε με γαλλική  παρέμβαση,  την γκρίνια την συνέχισε ο Ερντογάν αυτοπροσώπως. Το εν λόγω ηλεκτρικό καλώδιο,  λέει,  του χαλάει το σχέδιο "Γαλάζια Πατρίδα", που θέλει θαλάσσιες εξόδους της Τουρκίας προς τις ΑΟΖ κρατών της Βόρειας Αφρικής (Λιβύης και Αιγύπτου) και της Μέσης Ανατολής.

Στην πραγματικότητα όλα αυτά έγιναν λόγω των δεσμεύσεων του Μητσοτάκη στον Ερντογάν να αφήσει το πεδίο ελεύθερο για την ανάπτυξη των "σχεδίων συνεκμετάλλευσης", που αμφισβητούν εθνικά δικαιώματα στην περιοχή που δεν ορίστηκε ως χωροθετημένη μας ΑΟΖ από την συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου, κάνοντας έτσι εξαλη (με το δίκιο της) την κυβέρνηση της Λευκωσίας. 

❗️Κανένας όμως κουμπάρος δεν σκέφτηκε να τρίψει στην μούρη των εδώ οσφυοκαμπτών στον Σουλτάνο το γεγονός ότι το υποθαλάσσιο σύστημα οπτικών ινών Kimonas-ιδιοκτησιας της Κυπριακής Cyta, που συνδέει την Κύπρο και την Ελλάδα, είναι σε λειτουργία από τα τέλη του 2015, δημιουργώντας δεδικασμένο και μαλιστα χωρις αντιδράσεις της Αγκυρας!. Συνδέει τον σταθμό της Cyta στο Πεντάσκινο της Κύπρου με τον σταθμό MedNautilus στα Χανιά της Κρήτης και έχει την ίδια όδευση με τον Eastmed και το καλώδιο ηλεκτρικής διασυνδεσης Κύπρου-Ελλάδας, δημιουργωντας έτσι ενα γεωπολιτικό δεδομένο χρονικής διάρκειας 11 χρονών ❗️

Ιδού η Κάσος, ιδού και το πήδημα!

04/09/2026

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΕΝ/STR

ΡΑΚΙΝΤΖΗΣ ΛΕΑΝΔΡΟΣ

Κατά παράφραση της φράσης “Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα”, που χρησιμοποιείται από την Αρχαιότητα (μύθος του Αισώπου) για να προκαλέσομε κάποιον, ώστε να αποδείξει αυτό για το οποίο καυχιέται. H παραπάνω πρόκληση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει η κυβέρνηση την ορθότητα της πολιτικής της για την υπεράσπιση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, που αναγνωρίζεται στη χώρα μας από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και που αμφισβητείται από τη γείτονα με τα δικά της θαλάσσια πάρκα, το Τουρκολιβυκό Σύμφωνο και έμπρακτα με τη παρεμπόδιση στην ηλεκτρική σύνδεση Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κάσου και Καρπάθου.

Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στη προεδρία των ΗΠΑ σηματοδοτεί μια νέα προσέγγιση στη παγκόσμια διακυβέρνηση και στις διεθνείς σχέσεις, όπου κυρίαρχη αναδεικνύεται η βούληση της εκάστοτε υπερκυβέρνησης και η ικανότητα των κρατών και των συμμάχων τους να επιβάλουν τις απόψεις τους με βάση τη στρατιωτική ισχύ τους. Οι διεθνείς συνθήκες, οι διεθνείς οργανισμοί ακόμα και οι παραδοσιακές συμμαχίες φαίνεται πως αργά αλλά σταθερά χάνουν τη σημασία και την επιρροή τους και διολισθαίνουν στο περιθώριο της ιστορίας.

Η Τουρκία με δύο προεδρικά διατάγματα ανακήρυξε δύο “Εθνικά Θαλάσσια Πάρκα” στο Βορειοανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, τα όρια των οποίων εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων σε διεθνή ύδατα (ανοικτή θάλασσα) και στη με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας ελληνική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Έτσι και με το Τουρκολιβυκό Σύμφωνο προσπαθεί να υλοποιήσει το σχέδιο για τη “Γαλάζια Πατρίδα”, να διχοτομήσει το Αιγαίο Πέλαγος και να απομονώσει το ΚαστελΛόριζο. Σαφώς η ίδρυση των πάρκων αποτελεί συνέχεια των προκλήσεων της γείτονας σε βάρος της χώρας μας.

Ὑποχωροῦμε λεονταρίζοντας: Διαγράψαμε τήν «ὑφαλοκρηπῖδα»!

Ἀποκάλυψη «ΕτΚ»: Οὐδεμία ἀναφορά περί αὐτῆς στίς θαλάσσιες ζῶνες πού περιέχει ἡ ὑπουργική ἀπόφαση Παπασταύρου – Τσάφου γιά τίς ΑΠΕ

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης | Εστία της Κυριακής

– Στό φῶς ὅλες οἱ ὕποπτες ἀλλαγές πού προκαλοῦν βλάβη στό status quo τοῦ Αἰγαίου – Τό Χωροταξικό Πλαίσιο γιά τίς ΑΠΕ κατατάσσει τήν Κρήτη στήν… ἠπειρωτική χώρα καί καταργεῖ πλήρως τούς ὅρους «βραχονησῖδες» καί «ἀκατοίκητες νησῖδες», πού προέβλεπε τό Χωροταξικό Σιούφα γιά τίς Ἀνανεώσιμες Πηγές Ἐνέργειας τοῦ 2008!

– Τήν ὥρα πού οἱ Τοῦρκοι ἀμφισβητοῦν ὡς γκρίζες ζῶνες τίς βραχονησῖδες καί χωροθετοῦν στό Καστελλόριζο θαλάσσιο πάρκο ἔξω ἀπό τά χωρικά τους ὕδατα, ἐμεῖς κλεινόμαστε στά 6 μίλια, ἀφαιροῦμε οἰκονομική δραστηριότητα καί ΑΟΖ ἀπό τίς νησῖδες, ἐξουδετερώνουμε τήν Κρήτη ὡς νησί στήν ὁριοθέτηση θαλασσίων ζωνῶν καί διαγράφουμε τήν ἔννοια τῆς ὑφαλοκρηπίδας ἀπό τά ἐπίσημα κείμενα στό ΦΕΚ!!

ἩἙλλάς κινεῖται ἀπό χθές στόν ἀστερισμό τῶν παροχῶν, πού ἀνακοίνωσε ὁ Πρωθυπουργός ἀπό τό βῆμα τῆς ΔΕΘ ὑπέρ κοινωνικῶν ὁμάδων, ὅπως οἱ συνταξιοῦχοι, οἱ μικρομεσαῖοι, οἱ πολύτεκνοι, οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ἀγρότες, οἱ ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες, οἱ νέοι γονεῖς, πού ἀποτέλεσαν στίς προηγούμενες ἐκλογικές ἀναμετρήσεις τήν «ραχοκοκκαλιά» τῆς ἐκλογικῆς βάσης τῆς ΝΔ καί τώρα ἔχουν ἀποστασιοποιηθεῖ ἀπό αὐτήν.

Μέ τό φάντασμα τοῦ ὑπό ἵδρυσιν κόμματος τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ νά ἵπταται πάνω ἀπό τό Μέγαρο Μαξίμου, ἡ Κυβέρνηση θά ἐπιδοθεῖ σέ μιά μακρά, ὡς φαίνεται, προεκλογική ἐκστρατεία, γιά νά ἀνατάξει –ἄν τά καταφέρει– τήν συσπείρωση τῆς ΝΔ, νά ἀνακόψει τίς διαρροές πρός τά δεξιά της καί νά «σκαρφαλώσει» –δύσκολο μέ βάση τίς σημερινές μετρήσεις– στό 30%.

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ, ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ

(Από τον τοίχο του ΒΑΣΙΛΗ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ -reloaded)

Τον Ιούνιο του 2018 (επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ), όπως έγραφε ο ΒΗΜΑτοδότης, ένας μυστηριώδης κύριος με καπελάκι τύπου Παναμά έφτασε με ένα θηριώδες τζιπ στη Βουλή για να συναντήσει έναν και μόνο πολιτικό. 

Αυτός δεν ήταν άλλος από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ ο μυστηριώδης κύριος ήταν ο πλουσιότερος Τούρκος επιχειρηματίας Ραχμί Κοτς, ο όμιλος του οποίου ανήκει στο κλαμπ των 50 πιο ισχυρών στον πλανήτη. 

Αν και το τι πραγματικά ειπώθηκε μεταξύ των δύο αντρών δεν γνωστοποιήθηκε ποτέ, το ρεπορτάζ έλεγε ότι συζήτησαν τα επενδυτικά σχέδια του Κοτς στην Ελλάδα.

Ο πολύπειρος Τούρκος μεγιστάνας είναι δεδομένο ότι «έβλεπε» να έρχεται στην πρωθυπουργία ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Μεταξύ των επιχειρήσεων της δυναστείας Κοτς στην Τουρκία συγκαταλέγεται και το πλειοψηφικό πακέτο στην κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου (ΤΡΑΟ). 

Η συνάντηση δεν ήταν καθόλου τυχαία καθώς ο Ρ. Κοτς γνώριζε πάρα πολύ καλά τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. 

Οι σχέσεις των δύο πάνε χρόνια πίσω. 

Δεν υπάρχει όμως μόνο αυτή η σχέση που ενώνει τις δύο οικογένειες. 

Η σύζυγος του Κυρ. Μητσοτάκη Μαρέβα Γκραμπόφσκι διατηρεί στενές επαφές με έναν από τους γιους του Ρ. Κοτς, τον Μεχμέτ.

Αυτή η γνωριμία ξεκίνησε πριν από χρόνια, όταν οι δυο τους είχαν συναντηθεί στα έδρανα γνωστών πανεπιστημίων του εξωτερικού. 

Και οι δυο τους στο επίσημο βιογραφικό τους αναφέρονται στις σπουδές τους στο αμερικανικό Columbia. 

Τον Σεπτέμβριο του 2019 η σύζυγος του Ελληνα πρωθυπουργού κατά τη διάρκεια ιδιωτικής της επίσκεψης στην Τουρκία επισκέφτηκε το νέο κτίριο Arter στην Κωνσταντινούπολη, ένας από τους πιο γνωστούς χώρους πολιτισμού και τεχνών στη χώρα. 

Αυτός χρηματοδοτήθηκε και ανήκει στην οικογένεια Κοτς. 

Η Μ. Γκραμπόφσκι όχι μόνο φωτογραφήθηκε στο Arter μαζί με τον οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον βαθύπλουτο Τούρκο επιχειρηματία Ρ. Κοτς, αλλά ανήρτησε και τη φωτογραφία στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram.

Γ. Αϋφαντής:Στην Άγκυρα επικυρώθηκε η Τουρκία ως επικυρίαρχος της Δύσης στην περιοχή

Ο πρέβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής , σε μια πρώτη αποτίμηση του κλίματος στη Σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, τονίζει στον 98.4 ότι μετά τις δηλώσεις Τράμπ αλλά και την στάση έναντι της Τουρκίας με διακρατικές αμυντικές συμφωνίες των περισσότερων δυτικών συμμάχων, είναι εμφανές, πως η δύση επιφυλάσσει για την Τουρκία, ρόλο αυτόνομο και αυτοτελή ως επικυρίαρχου της από την Μαύρη Θάλασσα, στο Αιγαίο , την Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή.

Την ίδια ώρα η Ελλάδα, ως δεδομένος υπάκουος δρων στη δυτική συμμαχία, απλά συμμετέχει σε μια Σύνοδο, όπου ο ρόλος της Τουρκίας , το αμέσως προσεχές διάστημα, προβλέπει ο κ. Αϋφαντής , ότι θα έχει νέες αναβαθμισμένες προκλήσεις έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου.

Ο παρών Χάρτης διδάσκει Πολιτική. Όμως η Πολιτική Αθήνα είναι ανεπίδεκτη μαθήσεως

Ο παρών Χάρτης διδάσκει Πολιτική. Όμως η πολιτική Αθήνα είναι ανεπίδεκτη μαθήσεως.

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

Απλά μαθήματα Πολιτικής Γεωοικονομίας και Γεωοικονομικής Δημοκρατίας. Όμως ο Μητσοτάκης και οι υπόλοιποι 296 δεν μπορούν. Απεναντίας, ο Ελληνισμός μπορεί.

Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός

Αφιέρωση: Το άρθρο, μαζί με τον Χάρτη της Γεωγραφίας της Αλήθειας, αφιερώνεται στο
Στρατηγό Δημήτρη Αλευρομάγειρο, τόσο για την υπέρ του Ελληνισμού ιστορική του διαδρομή, όσο και για το ηθικό βάρος που έχει το όνομά του, στην τιμή που έκανε στο γραπτό μου το Δεκέμβριο του 2025:

 Δεν υπάρχει Αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδα, ούτε Περιφερειακό. Υπάρχει μόνο Αθηναϊκό πρόβλημα. Να Δανειστείτε για τους Αγρότες σας είπαμε! Όχι για το Ζελένσκι.

Ο χάρτης της ΑΟΖ μας από τον περιβαλλοντικό τομέα του ΟΗΕ, (UNEP/MAP-SPA/RAC), της 20ης Δεκεμβρίου 2019, είναι ο άσσος στο μανίκι αλλά και ο εθνικός τίτλος κυριότητας, για την προδιαγεγραμμένη ακύρωση των λεγόμενων “Τουρκολιβυκού μνημονίου και Γαλάζιας Πατρίδας”.

Η ανάθεση της υπόθεσης σε εξειδικευμένο Διεθνές Νομικό Γραφείο είναι η αμέσως απαιτούμενη ενέργεια. Είναι επιπλέον έκφραση έμπρακτης συγνώμης του Μητσοτάκη, όπως και των υπολοίπων μελών της Βουλής, για την επταετή αποσιώπηση του συγκεκριμένου χάρτη και των αρχείων του περιβαλλοντικού τομέα του ΟΗΕ που βρίσκονται στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης, όλα αυτά τα έτη.

Η προστασία των ελληνικών θαλασσών αποτελεί συνταγματική υποχρέωση και ζήτημα εθνικής ασφάλειας άμεσα

Η προστασία της ελληνικής θάλασσας δεν είναι μόνο περιβαλλοντική πολιτική. Είναι πολιτική εθνικής ασφάλειας, οικονομικής ανάπτυξης, προστασίας της αλιείας, του τουρισμού και της δημόσιας υγείας.

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Π. Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.).

Η Ελλάδα διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή της Μεσογείου και έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους φυσικούς πλούτους στον κόσμο. Η διαφύλαξη αυτού του πλούτου δεν αποτελεί επιλογή της εκάστοτε κυβέρνησης, αλλά συνταγματική και διεθνή νομική υποχρέωση του ελληνικού κράτους.

Το άρθρο 24 του Συντάγματος ορίζει ρητά ότι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους, το οποίο οφείλει να λαμβάνει προληπτικά και κατασταλτικά μέτρα σύμφωνα με την αρχή της αειφορίας. Παράλληλα, η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας επιβάλλει στα κράτη την υποχρέωση προστασίας και διατήρησης του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Το νομικό επιχείρημα έχει διατυπωθεί με το άρθρο 24 του Συντάγματος που επιβάλλει στο κράτος την υποχρέωση προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, ενώ η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) προβλέπει ότι τα κράτη έχουν υποχρέωση να προστατεύουν και να διαφυλάσσουν το θαλάσσιο περιβάλλον.

Σήμερα οι ελληνικές θάλασσες απειλούνται από την ανεξέλεγκτη εξάπλωση εισβολικών ειδών, όπως ο λαγοκέφαλος (που μπορεί και να έχει έρθει με την υβριδική μορφή εμβολής), ο οποίος προκαλεί σοβαρές ζημιές στην αλιεία, καταστρέφει αλιευτικά εργαλεία, διαταράσσει την οικολογική ισορροπία και εγκυμονεί κινδύνους για τη δημόσια υγεία λόγω της ισχυρής τοξικότητάς του, αλλά και της επικινδυνότητας για τη βιομηχανία του τουρισμού μας ξένου και εγχώριου.

Η μοιρασιά του Αιγαίου από το 1973 - Η ΑΟΖ που φοβούνται

Στο βίντεο αυτό αναλύεται ένα κρίσιμο ζήτημα που επιστρέφει συνεχώς στην ελληνοτουρκική αντιπαράθεση: η λογική της συνδιαχείρισης και συνεκμετάλλευσης σε Αιγαίο και Κύπρο.

Σύμφωνα με την ανάλυση, οι ΗΠΑ επιμένουν στρατηγικά από το 1973 σε λύσεις «μοιρασιάς» των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, με στόχο να αποφευχθεί μια ελληνοτουρκική σύρραξη. Το αποτέλεσμα, όμως, είναι η διαρκής πίεση προς την Ελλάδα να μην προχωρήσει αποφασιστικά στην ανακήρυξη, οριοθέτηση και υπεράσπιση της Ελληνικής ΑΟΖ.

Το βίντεο εξηγεί γιατί η ΑΟΖ είναι κομβική για την Ελλάδα, γιατί η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Λιβύη αποτελούν κρίσιμα κομμάτια του ίδιου γεωπολιτικού παζλ, και γιατί η Τουρκία επιχειρεί να μπλοκάρει τον άξονα Ελλάδας - Κύπρου μέσω της Τρίπολης.

Στο επίκεντρο βρίσκονται:
🔹 Η λογική της συνδιαχείρισης σε Αιγαίο και Κύπρο
🔹 Ο ρόλος των ΗΠΑ από το 1973
🔹 Γιατί η Ελλάδα δεν έχει αξιοποιήσει πλήρως την ΑΟΖ
🔹 Το κλειδί της Λιβύης στην Ανατολική Μεσόγειο
🔹 Το Καστελλόριζο και η ελληνική θαλάσσια συνέχεια
🔹 Η προσπάθεια της Τουρκίας να μπλοκάρει Ελλάδα και Κύπρο
🔹 Γιατί η ΑΟΖ είναι ζήτημα εθνικής στρατηγικής
Μια ανάλυση του 2019 που σήμερα ακούγεται πιο επίκαιρη από ποτέ.

Ο τούρκικος στρατηγικός χάρτης της «Γαλάζιας Πατρίδας»

Ο Φιντάν επανέλαβε τις αξιώσεις της Άγκυρας στον Γεραπετρίτη σε συνάντηση στη Σόφια

Από Δημήτρης Γκάζης

- 14 Ιουνίου, 2026

Ησύντομη συνάντηση του Γιώργου Γεραπετρίτη με τον Χακάν Φιντάν στο περιθώριο της συνόδου της Διαδικασίας Συνεργασίας Νοτιοανατολικής Ευρώπης (SEECP) στη Σόφια ήρθε να υπενθυμίσει ότι η περίοδος σχετικής ηρεμίας στα ελληνοτουρκικά δεν συνεπάγεται και εγκατάλειψη των πάγιων τουρκικών διεκδικήσεων. Αντίθετα, η Άγκυρα δια του ΥΠΕΞ κ. Φιντάν επισημοποιεί τα όσα εδώ και εβδομάδες διαρρέονται στον τουρκικό Τύπο, δηλώνοντας αποφασισμένη να προχωρήσει στην υλοποίηση του νομοθετικού πλαισίου για τις θαλάσσιες ζώνες. Αυτό ενσωματώνει τη λογική της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας» (των διεκδικήσεων της δηλαδή σε Αιγαίο και Ν.Α. Μεσόγειο), επιχειρώντας να προσδώσει εσωτερική νομιμοποίηση στις επεκτατικές της αξιώσεις.

Κατά τη συνάντηση, ο Έλληνας ΥΠΕΞ επανέλαβε τη θέση ότι μονομερείς ενέργειες δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα και δεν συμβάλλουν στη διατήρηση του ήρεμου κλίματος στις διμερείς σχέσεις. Υπογράμμισε επίσης ότι η μοναδική διαφορά που αναγνωρίζει η Ελλάδα είναι η οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας. Για να λάβει την απάντηση από τον Χακάν Φιντάν ότι το νομοσχέδιο αποτελεί ζήτημα εθνικής νομοθεσίας της Τουρκίας, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά την προώθησή του (άγνωστο πότε) στην τουρκική Εθνοσυνέλευση.

Ναι στο διάλογο με όλους τους λαούς της Μικράς Ασίας.

Άρθρο του κ. Φουρνάρου Ιωάννη

Στην μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

“Από την ίδρυση του ελληνικού κράτους ως τις μέρες μας οι εξωελληνικές δυνάμεις παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στη ρύθμιση της μοίρας του Ελληνισμού, όχι μόνο στην εθνική του ολοκλήρωση, αλλά και στην εσωτερική του πολιτική της Ελλάδας να δίνει συχνά την εντύπωση ότι ανελίσσεται εν απουσία των Ελλήνων”. 

(Νίκος Γ. Σβορώνος “Επισκόπηση της Νεοελληνικής Ιστορίας 1975.”)

Το Τουρκικό Πρόβλημα

Στη Μικρά Ασία τον προηγούμενο αιώνα, υπήρξε έντονο το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων προκαλώντας στο εσωτερικό τους τις χριστιανικές , φιλελεύθερες, πολιτισμένες συνειδήσεις για το κύμα βίας, τις σφαγές, τις εξορίες , τα βασανιστήρια μέχρι και τις γενοκτονίες των αυτόχθονων εθνοτήτων των Ποντίων, Ασσυρίων, Αρμενίων της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βέβαια, αυτό το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων εξελισσόταν σε συναλλαγή για παράδειγμα η παραχώρηση της Κύπρου στους

Άγγλους.

Από αυτό το πέρασμα φτάσαμε στη Συνθήκη της Λοζάνης. Για την Ελλάδα η Συνθήκη της Λοζάνης σήμαινε μια συμφωνία “έντιμου συμβιβασμού” με την Τουρκία. Για τα συμφέροντα των μεγάλων
δυνάμεων σήμαινε την ιμπεριαλιστική κυριαρχία και το πέρασμα από τη λογική των δικαιωμάτων των εθνών στη λογική των δικαιωμάτων των κρατών.

Όπως επίσης δε διαφέρει και πολύ η αλλαγή του ρατσιστικού, βίαιου οθωμανικού μοντέλου εξουσίας από τη σημερινή κρατικοστρατιωτική γραφειοκρατία και ισλαμοφαστική γραφειοκρατία. Οι πιέσεις των λαών, των εθνών και των διαφορετικών θρησκειών συνεχίζονται. Οι μεταστάσεις του Τουρκικού προβλήματος διαχέονται στις χώρες και έθνη της ευρύτερης περιοχής στη Συρία, στην Κουρδία, στη Σομαλία, στη Λιβύη, στην Κύπρο, στο Αρτσάχ. Αλλά και εντός του Τουρκικού κράτους, στα έθνη και στις θρησκευτικές εθνότητες, αλλά και στους ομοεθνείς πολίτες της, με φυλακές, διώξεις και δολοφονίες.