Ειρήνη για τον πολύπαθο Λίβανο

Ενώ οι μάχες συνεχίζονται κανονικά στον Νότιο Λίβανο, μια ακόμη "παρενέργεια" που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η πολύπαθη Χώρα, σύντομα, είναι αυτή της πείνας.

Γράφει ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος*

Πείνα αναμένεται να αντιμετωπίσει μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού τους επόμενους μήνες, εξαιτίας του πολέμου που έχει ξεσπάσει (ξανά) εδώ και 2 μήνες στη Μέση Ανατολή, μετά από το κοινό χτύπημα ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν και τα σφοδρά χτυπήματα του Ισραηλινού στρατού (IDF) εναντίον λιβανικών περιοχών, που ακολούθησαν.

Σύμφωνα με πρόβλεψη οργανισμών του ΟΗΕ και της λιβανικής κυβέρνησης, πάνω από 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι θα βρεθούν στο επίπεδο «κρίσης» της επισιτιστικής ανασφάλειας.Τα ευρήματα της Ολοκληρωμένης Ταξινόμησης Φάσεων Επισιτιστικής Ασφάλειας (IPC) θεωρούνται έγκυρα από τον ΟΗΕ, ενώ οι εμπειρογνώμονές της κήρυξαν πέρυσι λιμό στη Γάζα, λόγω των βομβαρδισμών και του αποκλεισμού από το Ισραήλ.Η Υπενθυμίζουμε ότι από τότε που υπογράφηκε η εκεχειρία μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ στα τέλη Νοεμβρίου 2024, το Ισραήλ συνέχισε να χτυπά το νότιο Λίβανο σχεδόν καθημερινά, οι επιθέσεις δεν έχουν σταματήσει ποτέ. Η καταστροφή δεν μετριέται μόνο με ανθρώπινες απώλειες (4.000 νεκροί και 17.000 τραυματίες έως την πρόσφατη νέα εισβολή του Ισραήλ στο Νότιο Λίβανο) . Καταστροφή και στη γη, το έδαφος: τα χωράφια του νότου, η μοναδική πηγή βιοπορισμού για χιλιάδες οικογένειες, χτυπήθηκαν από λευκό φώσφορο, προκαλώντας καταστροφή αιωνόβιων ελαιώνων, απώλεια καλλιεργειών και ακύρωση γεωργικών περιόδων. Ο νότος είναι πλέον ερημωμένος και το μέλλον των τοπικών κοινοτήτων φαίνεται να καταρρέει. Αυτή η περιοχή είναι ζωτικής σημασίας για την αγροτική οικονομία του Λιβάνου, παράγοντας φρούτα, εσπεριδοειδή και ελιές. Οι επιθέσεις έχουν επιδεινώσει μια ήδη κρίσιμη κατάσταση λόγω της οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε το 2019. Η χρήση λευκού φωσφόρου έχει επίσης μολύνει το έδαφος και το νερό, με μακροχρόνιες επιπτώσεις στο περιβάλλον και την υγεία των κοινοτήτων. Η καταστροφή δεν είναι επομένως μόνο άμεση: απειλεί την επισιτιστική ασφάλεια, τα μέσα διαβίωσης και το μέλλον των οικογενειών, αφήνοντας τη χώρα βαθιά πληγωμένη.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης για την αριστερά και την εθνικοφροσύνη

Συγκλονιστικός Μιχάλης Χαραλαμπίδης διδάσκει για την Αριστερά, την Ακροδεξιά, το ρατσιστικό τουρκικό κράτος, την Θράκη, το εθνοκτόνο ελλαδικό κράτος.

Το Βορειοηπειρωτικό Τραύμα ως Ζωντανή Εμπειρία Μνήμης, Ταυτότητας και Ψυχισμού

Η παρέμβαση του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

«Ούτε Εδώ Ούτε Εκεί;» – Το Βορειοηπειρωτικό Τραύμα ως Ζωντανή Εμπειρία Μνήμης, Ταυτότητας και Ψυχισμού

Κυρίες και κύριοι,

επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μια φράση που δεν είναι θεωρία, δεν είναι ανάλυση – είναι βίωμα:

«Στην Αλβανία ήμουν Έλληνας. Στην Ελλάδα έγινα Αλβανός.»

Αυτή η φράση δεν περιγράφει απλώς μια εμπειρία. Περιγράφει μια ρωγμή. Μια ρωγμή ανάμεσα σε δύο κόσμους. Ανάμεσα σε δύο τρόπους να σε βλέπουν. Και, τελικά, ανάμεσα σε δύο τρόπους να βλέπεις κι εσύ τον ίδιο σου τον εαυτό. Και μέσα σε αυτή τη ρωγμή, γεννιέται κάτι βαθύτερο: το τραύμα.

1. Το τραύμα που δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν

Συχνά μιλάμε για το Βορειοηπειρωτικό ως ιστορία. Ως ένα κεφάλαιο που έκλεισε. Αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Το τραύμα δεν τελειώνει όταν τελειώνουν τα γεγονότα. Πολύ περισσότερο αν τα τραυματικά γεγονότα συνεχίζονται. Το τραύμα μετακινείται. Από την ιστορία στη μνήμη. Από τη μνήμη στην ταυτότητα. Και από την ταυτότητα… στον ψυχισμό.

1.1. Τι είναι το συλλογικό ιστορικό τραύμα

Σε αυτό το σημείο, ίσως χρειάζεται να ορίσουμε τι εννοούμε όταν μιλάμε για «συλλογικό ιστορικό τραύμα». Δεν μιλάμε απλώς για ένα τραυματικό γεγονός του παρελθόντος. Μιλάμε για κάτι πιο σύνθετο. Συλλογικό ιστορικό τραύμα είναι η εμπειρία κατά την οποία μια κοινότητα αισθάνεται ότι έχει πληγεί βαθιά - όχι μόνο υλικά, αλλά στον ίδιο τον πυρήνα της ταυτότητάς της - και αυτή η εμπειρία δεν μένει στο παρελθόν, αλλά μεταφέρεται και επηρεάζει τις επόμενες γενιές. Δεν είναι μόνο αυτό που συνέβη.

Είναι το πώς αυτό που συνέβη:

    Γίνεται ανάμνηση

    αφηγείται

    αποσιωπάται

    και, τελικά, ζει μέσα στους ανθρώπους

Είναι το τραύμα που γίνεται μνήμη. Η μνήμη που γίνεται ταυτότητα. Και η ταυτότητα που γίνεται τρόπος να βλέπεις τον κόσμο. Και ακριβώς έτσι πρέπει να δούμε και το Βορειοηπειρωτικό.

Δάσκαλοι στον τοίχο της Καισαριανής, Πρωτομαγιά του 1944. «…Ν’ ανθίσει γέλιο στις ματιές, να λάμψει ο κόσμος όλος…»

Του Παναγιώτη Σάμιου, δασκάλου ναι

Αντί προλόγου….

Η Πρωτομαγιά του 1944 δεν είναι απλώς άλλη μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της Κατοχής. Είναι μια μέρα που η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η πίστη σε ιδανικά νίκησε την ωμή βία των κατακτητών, είναι μια πληγή ανοιχτή, μια μνήμη και μια κραυγή που ταξιδεύει στον χρόνο. Στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, διακόσιοι κομμουνιστές, πολιτικοί κρατούμενοι, κυνηγημένοι ήδη από τον Μεσοπόλεμο, φυλακισμένοι και εξόριστοι γιατί αμφισβήτησαν την κοινωνική και πολιτική τάξη της εποχής τους στάθηκαν όρθιοι, όμορφοι, χαμογελαστοί και υπερήφανοι μπροστά στα γερμανικά πολυβόλα. Δεν δικάστηκαν και δεν απολογήθηκαν ποτέ για κάποια πράξη που διέπραξαν. Οδηγήθηκαν στον θάνατο γιατί δεν αρνήθηκαν τις ιδέες τους. Τους εκτέλεσαν γιατί παρέμειναν πιστοί στα ιδανικά, τις ιδέες και τα όνειρά τους για έναν κόσμο πιο δίκαιο.

Η εκτέλεση των 200 αποτελεί ένα από τα πιο κατάφωρα και χαρακτηριστικά εγκλήματα πολέμου της ναζιστικής θηριωδίας. Δεν επρόκειτο για «αντίποινα» με την έννοια της στρατιωτικής αναγκαιότητας, αλλά για μια προσχεδιασμένη πράξη οργανωμένης, μαζικής τρομοκρατίας, μια συνειδητή επίδειξη δύναμης απέναντι σε έναν λαό που αντιστεκόταν. Οι ναζί δεν τιμωρούσαν· εκφόβιζαν. Δεν απέδιδαν δικαιοσύνη· επιχειρούσαν να συντρίψουν κάθε έννοια αντίστασης και αξιοπρέπειας. Οι κατακτητές επιδίωξαν να σπείρουν τον φόβο. Δεν τα κατάφεραν. Αντί για φόβο έσπειραν αγώνα, αντίσταση και μνήμη.

Όμως η αλήθεια δεν μπορεί να μείνει μισή. Οι διακόσιοι της Καισαριανής δεν συνελήφθησαν από τους Γερμανούς. Παραδόθηκαν σε αυτούς. Το αστικό κράτος και το καθεστώς της Δικτατορίας του Μεταξά είχε ήδη επιτελέσει το έργο της καταστολής: είχε φακελώσει, συλλάβει, βασανίσει, φυλακίσει και εξορίσει αυτούς τους ανθρώπους ως εσωτερικούς εχθρούς. Με την είσοδο των Γερμανών και την αποχώρηση της Κυβέρνησης στη Μέση Ανατολή το καθεστώς της δικτατορίας δεν δίστασε να τους παραδώσει στους Γερμανούς και Ιταλούς κατακτητές. Οι δωσίλογες, κατοχικές ελληνικές αρχές, συνεχίζοντας αυτή τη γραμμή, συνέχισαν να τους κρατούν έγκλειστους και τελικά να τους παραδώσουν για εκτέλεση στους Γερμανούς. Χωρίς αυτή τη διοικητική και πολιτική συνέχεια, χωρίς αυτή τη συνειδητή επιλογή συνεργασίας, η μαζική εκτέλεση δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με αυτόν τον τρόπο. Η Καισαριανή είναι, επομένως, όχι μόνο τόπος ναζιστικού εγκλήματος, αλλά και τόπος όπου αποκαλύπτονται οι ευθύνες των ελληνικών αρχών, της εγχώριας καταστολής και συνενοχής.

Οι προφητείες του Ουελμπέκ

του Μάτις Μπήτον, απόσπασμα από ευρύτερο κείμενο. Ολόκληρο το κείμενο μπορείτε να το διαβάσετε από το νέο τεύχος του νέου Ερμή του Λόγιου.

Ο Μισέλ Ουελμπέκ (Michel Houellebecq) είναι ένας συγγραφέας του μετά – μετα-ιστορίας, μετα-Θεού, μετα-πολιτικής, μετα-ρομαντισμού και μετα-ευτυχίας. Καταγράφει έναν κόσμο στον οποίο παρακολουθούμε τους εαυτούς μας να ζουν, φαρμακωμένοιι από ειρωνεία, ταλαντευόμενοι μεταξύ μηδενισμού και ηδονισμού, μέχρις ότου η διαφορά μεταξύ των δύο να γίνει ανεπαίσθητη. Ο Ουελμπέκ αναπαράγει αυτόν τον μετα-κόσμο χωρίς φτιασίδια. Οι χαρακτήρες του είναι μοναχικοί, άφυλοι και ανίκανοι. Αναζητούν κάτι ανώτερο και σπάνια το βρίσκουν. Προσπαθούν να ξεφύγουν από την κατάστασή τους, αλλά δεν μπορούν. Για τον Ουελμπέκ, η αδυναμία διαφυγής είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα της εποχής μας. Όπως γράφει στο βιβλίο του Πλατφόρμα (2001), «όλα μπορούν να συμβούν στη ζωή, αλλά προπαντός τίποτα». Δεν είναι απλώς ότι δεν συμβαίνει τίποτα, αλλά ότι τίποτα δεν θα συμβεί. Ως πολιτισμός, μπορεί να έχουμε κάνει πράγματα στο παρελθόν. Αλλά το παρόν μας αποκλείει τον μέλλοντα χρόνο.

Για να αντιμετωπίσουμε την ασήμαντη ύπαρξή μας, παρηγορούμαστε με αφηγήσεις. Αυτό κάνει το μεγαλύτερο μέρος της σύγχρονης λογοτεχνίας: προσφέρει ζωή στην αδράνεια. Ο Ουελμπέκ, από την πλευρά του, δεν θέλει να δώσει ζωή σε τίποτα και σε κανέναν, ούτε καν στον εαυτό του. Όποτε εμφανίζεται δημόσια, το κάνει ατημέλητος, με ένα τσιγάρο στο χέρι, το πρόσωπό του ρυτιδωμένο και το βλέμμα του άδειο. Δεν θέλει να εξωραΐσει τον εαυτό του περισσότερο από ό,τι θέλει να εξωραΐσει τον κόσμο. Στους επικριτές του, ο Ουελμπέκ αρέσκεται να παραθέτει τον Σοπενάουερ: «Η πρώτη και μοναδική – προϋπόθεση για το καλό στυλ είναι να έχεις κάτι να πεις».

Γιώργος Κοντογιώργης: Η συνάντηση Ελληνισμού και Χριστιανισμού

Ο Ομ. Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργος Κοντογιώργης απαντάει στα ερωτήματα της εκπομπής De profundis (Εκ βαθέων) της Δημοτικής Τηλεόρασης Θεσσαλονίκης (TV 100), η οποία μεταδόθηκε στις 10.3.2024 και είχε θέμα «Η συνάντηση του ελληνισμού με το χριστιανισμό».

"ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ"! 🇬🇷

"ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΖΟΥΝ ΣΤΗ ΝΗΣΟ ΚΥΠΡΟ! 🇬🇷

Μιχάλης Τινγκιρίδης

Γιατι αραγε απο το 1830 μεχρι το 1959 (που μας επιβληθηκε παρα τη θεληση μας μια εκτρωματικη και μη βιωσιμη ανεξαρτησια) το 80% των Κυπριων ηθελε Ενωση με την Ελλαδα; (Το 20% ησαν Τουρκοκυπριοι που ησαν ανυπαρκτοι πριν το 1571).

Προφανως επειδη οι Κυπριοι ειναι ΕΛΛΗΝΕΣ!

Επειδη ο στοχος της Ενωσης τελικα δεν επιτευχθηκε και μας επιβληθηκε μια ψευδο-ανεξαρτησια παυουμε να ειμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ και εχουμε μετατραπει σε ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΕΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ;

Μπορει η Κυπρος απο το 1960 να απεκτησε την "ανεξαρτησια" της (μια ανεξαρτησια με ενα εκτρωματικο συνταγμα που μας επιβληθηκαν δια πυρος & σιδηρου) αλλα οι Ελληνοκυπριοι ανηκαν, ανηκουν και θα ανηκουν παντα στο ΕΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ!

Την εποχη που στο σημερινο Ελλαδικο χωρο ανθουσαν τα Ελληνικα βασιλεια των Αθηνων, της Σπαρτης, των Θηβων, των Πλαταιων κλπ, στην Κυπρο ανθουσαν τα Ελληνικα βασιλεια της Σαλαμινας, του Κουριου, του Κιτιου, της Αμαθουντας, των Σολων, της Παφου κλπ και παρα το γεγονος οτι απο τον Ελλαδικο χωρο και την Κυπρο περασαν δεκαδες κατακτητες και οι δυο αυτοι χωροι παρεμειναν υποδουλοι σε ξενους κατακτητες για παρα πολλους αιωνες, οι γενεες που εζησαν σ' αυτους τους γεωγραφικους χωρους διατηρησαν για χιλιαδες χρονια την Ελληνικοτητα τους στη γλωσσα, στην κουλτουρα, στα ηθη και στη θρησκεια.

Ο Έντι Ράμα και η συνέχεια των Ελλήνων

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα ήταν πρόσφατα στην χώρα μας και μιλώντας στον διευθυντή της «Καθημερινής» Αλ. Παπαχελά παραδέχθηκε πως ήταν λάθος του που είπε ότι οι Πλάτωνας και Αριστοτέλης δεν έχουν καμία σχέση με τους σύγχρονους Έλληνες και πως το είπε αστειευόμενος… Είναι γνωστό ότι πολλοί σοβαροί λόγοι – συκοφαντίες, ύβρεις, ψεύδη – λέγονται με πρόσχημα το χιούμορ και με προκάλυμμα την αστειότητα. Σημειώνεται ότι ο πρώην νόμιμος Δήμαρχος Χειμάρρας και τώρα Ευρωβουλευτής Φρέντης (Διονύσιος) Μπελέρης απέδειξε με στοιχεία ότι ο Ράμα έχει από τη μητέρα του ελληνικές ρίζες και μάλιστα ότι οι Έλληνες πρόγονοί του πολέμησαν στο Μεσολόγγι εναντίον και Αλβανών ατάκτων!…

Ο Γιάκομπ Φαλμεράιερ (1790-1861), Αυστριακός περιηγητής, δημοσιογράφος, πολιτικός και ιστορικός υποστήριξε πως οι της εποχής του Έλληνες δεν κατάγονται από τους αρχαίους Έλληνες, αλλά προέρχονται από Σλάβους και Αλβανούς που εισέβαλαν και εξαπλώθηκαν στην Ελλάδα. Ο σημαντικός ιστορικός μας Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος με ισχυρά επιχειρήματα αντικρούει αυτήν την άποψη. Ο καθηγητής ιστορικός Παύλος Καρολίδης στον πρόλογο της 25ης εκδόσεως, της «Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους», που συνέγραψε ο Παπαρρηγόπουλος και εκδόθηκε το 1925, σημειώνει πως οι σπουδαίες πραγματείες αυτού «Περί των σλαυικών εποικήσεων εν Ελλάδι» διαφωτίζουν το περί καταγωγής των νέων Ελλήνων ζήτημα. Και προσθέτει ο Καρολίδης: «Εν τω μέσω δε των μελετών τούτων συνελάμβανε το σχέδιον της πραγματώσεως ιδέας ωριμασάσης εις την συνείδησιν του επιστημονικού κόσμου, της ιδέας δηλονότι της “Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους” κύριον σκοπόν εχούσης την απόδειξιν της ενότητος του ελληνικού έθνους υπό την εθνολογικήν έποψιν και την του πνευματικού και καθόλου ιστορικού βίου και χαρακτήρος».

Francesca Albanese: "Όταν ο κόσμος κοιμάται"

Το καινούργιο συνταρακτικό  και αφυπνιστικό βιβλίο της θαρραλέας και ανυπότακτης ειδικής εισηγήτριας του ΟΗΕ για την κατάσταση του Παλαιστινιακού  της Francesca Albanese με τίτλο "Όταν ο κόσμος κοιμάται" κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά, από τον εκδοτικό οίκο ''Τόπος". 

Η Francesca Albanese,  μια ιταλίδα νομικός με λαμπρές σπουδές ειδικευμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα, έχοντας ζήσει πολλά χρόνια στα κατεχόμενα  από το Ισραήλ Ανατολική Ιερουσαλήμ και Δυτική Όχθη και έχοντας γνωρίσει από κοντά το καθεστώς apartheid που έχει επιβάλει το Ισραήλ και οι έποικοι του στους Παλαιστίνιους [που δεν έχουν κανένα δικαίωμα και ζουν σε ένα διαρκές καθεστώς στρατιωτικής κατοχής ως παρίες], διορίστηκε το 2022 ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για το καθεστώς αυτό και για τα θέματα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Παλαιστίνιων. 

Άτομο με μεγάλη πνευματική εντιμότητα και ανθρωπιά, η Albanese συνέλεξε, με ακούραστη επιμονή και αντιστεκόμενη απτόητα στις Ισραηλινές απειλές, άπειρες συγκλονιστικές μαρτυρίες, τις οποίες κατέγραψε στην ειδική έκθεση που συνέταξε, αλλά  και στο βιβλίο το οποίο αφορά η ανάρτηση. Βαδίζοντας κόντρα στον οχετό χυδαίας δολοφονίας χαρακτήρα  και κατασυκοφάντησης της, τον οποίο εξαπέλυσε εναντίον της η πανίσχυρη ισραηλινή προπαγάνδα [όπως πχ ότι είναι όργανο προπαγάνδας των  παλιστινιακών τρομοκρατικών οργανώσεων και -το σύγχρονο πασπαρτού- ότι είναι αντισημήτρια] δεν έκανε πίσω. Πιστεύοντας ότι η αλήθεια είναι πάνω απ όλα. Δεν έκανε πίσω ούτε όταν μπήκε στο στόχαστρο της επίσημης προπαγάνδας της αμερικανικής κυβέρνησης, ειδικά μετά την ανάληψη  της Προεδρίας από τον Τραμπ. 

Κώστας Γεωργουσόπουλος για τη θυσία του Ναπολέοντα Σουκατζίδη

Μια συγκινητική περιγραφή του δάσκαλου Κώστα Γεωργουσόπουλου για τη θυσία του Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Μια ενδεικτική ιστορία για το πώς η μνήμη για ηθικούς ανθρώπους που θυσιάστηκαν με πατριωτικό και κοινωνικό ήθος, είναι το καλύτερο όπλο ενάντια στους πατριδοκάπηλους φασίστες.

Κριτική στο Μανιφέστο Τσίπρα από πρώην και νυν συντρόφους του

ΚΛΙΚ στην εικόνα ή ΕΔΩ για να το διαβάσετε 

Αντώνης Λιάκος 

Διάβασα το Μανιφέστο για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας. Πριν αναπτύξω όσα θέλω να πω, να δηλώσω ότι υποστηρίζω το εγχείρημα της ανασύνταξης της Αριστεράς και το θεωρώ αναγκαίο.

 Παρακολουθώ επομένως με μεγάλη προσοχή την πορεία του Αλέξη Τσίπρα. Εύχομαι να πετύχει.  

Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι ο στόχος ενός κειμένου σύνθεσης διαφορετικών ρευμάτων δεν θα έπρεπε να είναι ένα Πρόγραμμα, ούτε ένα σχέδιο προγράμματος. Γιατί αν ήταν Πρόγραμμα, απουσιάζει από αυτό η Ελλάδα. Α: Γήρανση και δημογραφική συρρίκνωση του πληθυσμού. Β: Η ανασύνταξη του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, γιατί δεν παράγει. Γ: Ένταξη των μεταναστών που έχουν αρχίσει να έρχονται εδώ και τριανταπέντε χρόνια. Δ: Διεθνείς προσανατολισμοί, όχι γενικά αλλά αυτή την περίοδο. Χωρίς αυτά, πρόγραμμα δεν γίνεται.

Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι  δεν θα ‘πρεπε  δουλειά της επιτροπής να είναι η διατύπωση προτάσεων, πριν αναλύσει πού βρίσκονται σήμερα τα τρία ρεύματα  (Σοσιαλδημοκρατία, Ριζοσπαστική Αριστερά και Πολιτική οικολογία) και πού πάνε. [Και γιατί παρακαλώ λείπει από αυτά η Ανανεωτική Αριστερά/Ευρωκομμουνισμός; Από τη μήτρα αυτή δεν βγήκε ο Συνασπισμός και αργότερα ο ΣΥΡΙΖΑ;]

 Γιατί το ζήτημα σήμερα δεν είναι η διαφορά ανάμεσα στα τρία/τέσσερα ρεύματα που πρέπει να γεφυρωθεί, αλλά η μετάλλαξη της σοσιαλδημοκρατίας, η εξαέρωση της ριζοσπαστικής Αριστεράς, η  αποτυχία του ευρωκομμουνισμού και  η αδυναμία της πολιτικής οικολογίας να αποκτήσει υπόσταση. 

  Αν δεν αρχίσεις από την ανάλυση των αποτυχιών, τι πας να γεφυρώσεις; Εκτός αν δεν τις βλέπεις. Εκτός αν στο μυαλό σου Σοσιαλδημοκρατία,  Ριζοσπαστική  Αριστερά  και της Πολιτική  Οικολογία  είναι αφηρημένοι ιδεότυποι, εκτός ιστορίας. Δεν πρόκειται για ιστορική ανάλυση. Αλλά τί προτάσεις να κάνεις αν δεν έχεις καταλάβει γιατί τα ρεύματα που θέλεις να γεφυρώσεις απέτυχαν και συρρικνώθηκαν; Πού πήγαν οι κοινωνικές μεταρρυθμίσεις της σοσιαλδημοκρατίας; 

Πρωτομαγιά με μνημόνια

•1η του Μάη σήμερα για να μας θυμίζει τους αγώνες των λαών ως μόνη Ελπίδα!

•Μην ελπίζουμε στα ταξίματα όσων μας οδήγησαν στην χρεοκοπία και τώρα μας λένε πως θα μας σώσουν.

•Πρώτο μας βήμα η ανάκτηση της Εθνικής μας Αξιοπρέπειας, ο αγώνας μας ενάντια στην υποτέλεια και η απελευθέρωση της σωφρονιστικής αποικίας από τα δεσμά των ξένων και των ολιγαρχών.

Γερομοριάς 

_____________________

Κώστας Φελεκίδης

Πέρασαν 15 περίπου ματωμένα χρόνια από την μεγαλύτερη αλητεία από ιδρύσεως του Ελληνικού Κράτους 

📌1ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ ψηφίστηκε από 172 βουλευτές. ΠΑΣΟΚ: Σχεδόν όλη η κοινοβουλευτική ομάδα της τότε κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου.

ΛΑ.Ο.Σ.: Όλη η κοινοβουλευτική ομάδα του Γιώργου Καρατζαφέρη.

Ανεξάρτητοι: Η Ντόρα Μπακογιάννη (η οποία διεγράφη τότε από τη ΝΔ για τη θετική της ψήφο)

📌2ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ ψηφίστηκε από 199 βουλευτές υπό την κυβέρνηση συνεργασίας του Λουκά Παπαδήμου. 

ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία: Οι δύο βασικοί πυλώνες της τότε συγκυβέρνησης.

ΛΑ.Ο.Σ.: Παρά την αποχώρηση του κόμματος από την κυβέρνηση λίγο πριν την ψηφοφορία, κάποιοι βουλευτές του υπερψήφισαν

📌3ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ ψηφίστηκε από 222 βουλευτές δλδ από τη μεγαλύτερη πλειοψηφία που έλαβε ποτέ μνημόνιο, με 222 «Ναι». 

ΣΥΡΙΖΑ & ΑΝΕΛ: Το μεγαλύτερο μέρος της τότε συγκυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου (παρά τις 44 απώλειες από τον ΣΥΡΙΖΑ).

Νέα Δημοκρατία

ΠΑΣΟΚ

Το Ποτάμι 

& Υπόψην πως τα «μνημόνια»

ψηφίστηκαν με διαφορετικές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες το καθένα & το ΠΑΣΟΚ στήριξε & τα τρία μνημόνια.

Μπιουνγκ Τσουλ Χαν – “Για την εξαφάνιση των Τελετουργιών”

από Αντίφωνο

Στο πλαίσιο του Φιλοσοφικού Κύκλου της ενορίας του I. N. Αγίου Νικολάου Ραγκαβά, η κ. Ελλήνα-Κατερίνα Χριστοδουλάρη, Οστεοπαθητικός, BSc(Hons)Ost, πτυχιούχος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής Α.Π.Θ., μίλησε με θέμα:

«Η περίπτωση του Μπιουνγκ Τσουλ Χαν: Γνωριμία με τον Νοτιοκορεάτη φιλόσοφο και θεολόγο μέσα από το έργο του "για την εξαφάνιση των Τελετουργιών"».

Μαρίνος Ριτσούδης: «Ως ορθόδοξος δεν μπορώ να συμμετάσχω σε επίθεση κατά αδελφού έθνους».

Αρνήθηκε να επιβιβαστεί στο αντιτορπιλικό για νατοϊκές περιπολίες στην Αδριατική το 1999.

του Απόστολου Παπαδημητρίου

Στο προηγούμενο άρθρο πρόβαλλα συνανθρώπους μας, οι οποίοι υπακούοντας στη συνείδησή τους, αρνήθηκαν να υποκύψουν στις ιταμές απαιτήσεις των ισχυρών με συνέπεια να χάσουν τη ζωή τους. Μόλις πρόσφατα πληροφορήθηκα τη θαυμαστή στάση νεαρού Έλληνα ανθυποπλοιάρχου, του Μαρίνου Ριτσούδη, την οποία προβάλλω στο σημερινό άρθρο.

Ο Ριτσούδης, το 1999, υπηρετούσε στο αντιτορπιλικό του πολεμικού μας ναυτικού «Θεμιστοκλής». Τον Μάρτιο εκείνου του έτους, οι του ΝΑΤΟ αποφάσισαν, με παράκαμψη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, επειδή εκεί θα αντιμετώπιζαν οι δυτικές χώρες την αντίδραση Ρωσίας και Κίνας, να επιτεθούν κατά της Σερβίας, καθώς η κυβέρνησή της αρνήθηκε να υπογράψει συμφωνία ανάπτυξης στρατεύματος του ΝΑΤΟ δύναμης 30.000 ανδρών, προκειμένου να τερματιστεί ο πόλεμος στο Κοσσυφοπέδιο μεταξύ Σέρβων και Αλβανών και να αποσυρθούν οι πρώτοι από την περιοχή.

Στη στρατιωτική επιχείρηση που ακολούθησε συμμετείχαν ενεργά όλες οι χώρες μέλη της «συμμαχίας» πλην της χώρας μας. Η Ελλάδα περιορίστηκε να θέσει στη διάθεση των «συμμάχων» λιμένες και αεροδρόμια και να διαθέσει πολεμικά πλοία για περιπολίες στην Αδριατική. Μεταξύ αυτών ήταν και το αντιτορπιλικό «Θεμιστοκλής». Δεκαετία περίπου αργότερα (2011), προσφέραμε τη βάση της Σούδας, αν βέβαια έχουμε κάποιον λόγο εκεί, για την καταστροφή της Λιβύης.

Ο Ριτσούδης, λίγες ημέρες πριν από τον απόπλου, επισκέφθηκε τον τότε αρχιεπίσκοπο μακαριστό Χριστόδουλο και του εξέφρασε τους προβληματισμούς του. Στη συνέχεια επισκέφθηκε τον μακαριστό πρωτοπρεσβύτερο πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό, ο οποίος του ήταν άγνωστος. Εκείνος τον άκουσε με προσοχή και τον ενίσχυσε να ακολουθήσει τη φωνή της συνείδησής του, αλλά και να σκεφθεί τις επιπτώσεις από την ενέργειά του. Ο Ριτσούδης έλαβε την απόφαση να αρνηθεί να επιβιβαστεί στο πλοίο και γνωστοποίησε αυτή στον πλοίαρχο και στον εισαγγελέα του ναυτοδικείου.

Β. Ήπειρος – ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ

Παρέμβαση του Γιώργου Τασιόπουλου

Γεννήθηκα σε μια εποχή που αναζητούσε τους ήρωές της, που από μικρά παιδιά σαγηνευόμαστε από ηρωικές πράξεις αυτοθυσίας. Όλοι οι συνομήλικοί μου ήθελαν να μοιάσουν σε κάποιο ήρωα. Οι ήρωες υπήρχαν στα παραμύθια της γιαγιάς μας, στη μυθολογία του τόπου μας, στα βιβλία μας, στις γιορτές μας τοπικές και εθνικές, στα πρόσωπα των παππούδων μας που πολέμησαν για την πατρίδα, σε μια δυσκολη ζωή για την επιβίωση.

Στην εποχή μας όλα άλλαξαν. Η σχέση μας με τον ηρωισμό ατόνισε!

Το σύστημα της ακύρωσης, του αναθεωρητισμού προσπαθεί να εξαφανίσει τους ήρωες.

Θυμάστε το βιβλίο της Ρεπούση με τους Κλέφτες της Οθωμανοκρατίας στο βιβλίο να περιγράφονται με μικρό "κ" ή τους πρόσφυγες της Σμύρνης να συνωστίζονται στην προκυμαία για αναχώρηση;

Πόσο διαφορετική έγινε ως ιστορική εικόνα, ως ζωντανή ιστορία η εκτέλεση των πατριωτών στην Καισαριανή όταν δημοσιεύθηκαν οι φωτογραφίες των ηρώων - εκτελεσμένων να περπατούν αγέρωχοι για να αντιμετωπίσουν τους εκτελεστές Ναζί με υψωμένη τη γροθιά τους; Όταν μετά τη ανάρτηση των φωτογραφιών απέκτησαν πρόσωπο, μπήκε η λεζάντα του ονόματός τους κάτω από τη φωτογραφία, δημοσιεύθηκαν οι προσωπικές τους ιστορίες;

Έτσι και η ιστορία των χρόνων των διωγμών στη Β. Ήπειρο πρέπει να ξαναγραφτεί.

Να γραφτεί πρώτα η 'μεγάλη αφήγηση" από την αρχή, η ιστορία της Ηπείρου των αρχαίων, των μέσων χρόνων έως τις σιδερένιες φυλακές στα σκλαβωμένα χρόνια του προηγούμενου αιώνα, και μέχρι τα σημερινά θλιβερά γεγονότα.

ΘΑ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΤΕ ΚΟΛΩΝΑΚΙ ΜΕΡΙΑ..

Θα ήθελα να σας μιλήσω για αυτό το στυλ κυρίας που την συναντάς στην πλατεία Κολωνακίου Σάββατο μεσημέρι, με τσάντες-τσαντάκια, ψώνια πάνω στην Πατριάρχου Ιωακείμ. Λοιπόν το Κολωνάκι ως συνθήκη. Ως κατάσταση. Το Κολωνάκι το έχει μέσα της όπου και να βρεθεί. Η ίδια μπορεί να ζει Γλυφάδα ή Ψυχικό (Παλαιό), αλλά όλα ξεκινούν από το Κολωνάκι, που πάνω στις Αναγνωστοπούλου, Τσακάλωφ ή και Καρνεάδου βρίσκεται το πατρικό της Μαμάς. Η ύπαρξη του πατρικού ή και αυτής της ιδέας του κάποτε πατρικού δημιουργούν ταυτότητα. Δημιουργούν ρίζες. Κολωνάκι. 

Τα ξέγνοιαστα πρωινά στην Βουκουρεστίου για λίγα μικρά (και πανάκριβα) ψώνια που θα ανεβάσουν τη διάθεση. Οι λεμονάδες στη Δεξαμενή. Το θερινό σινεμά στην Αθηναία, το χειμερινό, στο Έμπασι στην Πατριάρχου. Αχ, κι εκείνα τα πρώτα ερωτικά τιτιβίσματα έξω από το ΝταΚάΠο. Όταν τις άφηνε το σχολικό γυρνώντας από το Pierce της Αγίας Παρασκευής. 

Προτιμάται για τα Σάββατα στο Κολωνάκι ένα πιο sportive στυλ με άνετο αθλητικό παπούτσι γιατί στο Κολωνάκι υπάρχουν ανηφόρες. Και κατηφόρες, και σαφώς πού να τα προλάβεις όλα. Γιατί απαραίτητα προς το μεσημέρι, έχεις και νύχια. Θα προτιμηθεί αυστηρά γαλλικό, ίσα ίσα, και όχι χτιστά και τα λοιπά, που φέρουν οι λαϊκές. Την αυστηρότητα οι κυρίες την έμαθαν από το σπίτι. Και από τα θερινά κολλέγια στην Ελβετία. Προς εκμάθηση της γαλλικής. 

Ψώνια, νύχια και ενα σύντομο σνακ στο Φίλιον, στη Σκουφά. Θα δει και τις άλλες. Όλες με wet look, Σάββατο είναι χρυσή μου, Σάββατο πρωί, τρίβερο του Cartier και ίσως κάτι με μονή πέτρα, λιτό δέσιμο, μπριγιάν στο λαιμό. Όχι χαϊμαλιά και πολλά πολλά: αυτά τα φορούν οι αριστερές φαραντουρίστριες. Που είναι πάντα και χοντρές. 

Τώρα ο παππούς της μαντάμ τι δουλειά έκανε στην Κατοχή ξέρουμε πολύ καλά. Έτσι της έμεινε της μαντάμ και μεγάλωσε με Γερμανίδα νταντά, και κατά τη δικτατορία, έχτισαν στο Παλαιό Ψυχικό. Το καυσαέριο του κέντρου είναι ανυπόφορο. (Καλέ πως ζουν στο κέντρο όλοι αυτοί; )

Μαρία Νικολακάκη: "Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ" πόλεμος στο Ιράν ένας ακόμη σταθμός στην Τεχνοφεουδαρχία

Η πανεπιστημιακός Μαρία Νικολακάκη με τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Αλέξανδρο Τσίγγο στην εκπομπή του “Πριν Λαλήσει το Μαύρο Πρόβατο” στο Focus FM. 

Η συνέντευξη αρχίζει στο 16λ περίπου.

Ο αγώνας για την αντι-προπαγάνδα και την κριτική ενημέρωση θα συνεχίζεται σε πολλαπλά μέτωπα. Την ισχύ των κυρίαρχων μέσων δεν μπορούμε να την έχουμε αλλά πολλοί μαζί διαταράσσουμε την πλύση εγκεφάλου του συστήματος. Οι εποχές που ζούμε καλούν ο καθένας μας να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί, να είμαστε στις επάλξεις. Όλοι μαζί θα νικήσουμε, γιατί δεν μπορούμε να χάσουμε.

ΠΗΓΗ:https://www.youtube.com/live/cxK2VlZ9ZWM?is=gzFfwPgDHVCAHI5b

 https://www.facebook.com/maria.nikolakaki.39
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

π. Νικόλαος Λουδοβίκος: Τεχνητή Νοημοσύνη και Mεταβολές στην Aνθρώπινη Ψυχοσύνθεση

π. Νικόλαος Λουδοβίκος: Τεχνητή Νοημοσύνη και Mεταβολές στην Aνθρώπινη Ψυχοσύνθεση | Έτος Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) 2026

Περίληψη:

Η εμφάνιση και η εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης, καθώς και οι προοπτικές της δεν συνδέονται μόνον με μιά συγκεκριμένη φιλοσοφική εξέλιξη στη Δύση , αλλά και με μιά ενδιαφέρουσα μετάλλαξη του μοντέρνου ψυχισμού που οδηγεί σε μια σημαντική αλλαγή στην αυτοκατανόηση του σύγχρονου ανθρώπου και των σχέσεών του σήμερα.

Βιογραφικό:

Ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος σπούδασε Ψυχολογία, Παιδαγωγική, Θεολογία, Φιλοσοφία και Ιστορία Θρησκειών στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη, το Παρίσι και το Cambridge. Διετέλεσε Καθηγητής της Δογματικής και της Φιλοσοφίας στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία Καθηγητής στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών, Έχει δώσει διαλέξεις και σεμινάρια σε περισσότερα από 25 Πανεπιστήμια ανά τον κόσμο. Είναι σήμερα καθηγητής Θρησκειολογίας και Ερμηνευτικής της Θρησκείας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ενώ είναι Επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Balamand και στο Ορθόδοξο Ινστιτούτο του Cambridge. Διευθύνει το αγγλόφωνο διεθνές ακαδημαϊκό περιοδικό Analogia: the Pemptousia Journal for Theological Studies.

Έχουν εκδοθεί εικοσιένα βιβλία του και πολυάριθμα άρθρα, μεταφρασμένα σε δέκα γλώσσες.

ΠΑΥΛΟΣ ΠΟΛΑΚΗΣ ΣΕ ΑΔΩΝΙ...

ΟΡΦΑΝΟ του ΠΑΤΤΑΚΟΥ, επειδη βλεπω πως απειλεις τη συναδελφο και συνεχιζεις!! (φωτο 1) 

ΑΚΟΥ ΚΑΛΑ ΓΕΛΟΙΕ  ΚΑΙ ΑΣΧΕΤΕ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ:

1) Η συναδελφος εχει -ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ-σοβαρο προβλημα υγειας ,που ΔΕΝ θα το πω εγω γιατι ειναι προσωπικο δεδομενο ,γι αυτο εκανε ως υπεραριθμη ειδικοτητα Παιδιατρικης και γι αυτο κανει και αγροτικο στο Αττικο νοσοκομειο !

2) Ξερεις καλα και εσυ και ο Ροιλος ο διοικητης της ΥΠΕ και ο διοικητης του νοσοκομειου Σάμου που τη ΣΤΕΙΛΑΤΕ ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ,για να εφημερευσει μια εβδομαδα συνεχεια ,πως η συναδελφος εχει πιστοποιητικό  απο γιατρο εργασιας που της λεει πως πρεπει να κανει ΜΕΧΡΙ 4 ΕΦΗΜΕΡΙΕΣ το μηνα!!!!!!

Εχετε ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ που τη διαταξατε να κανει 5-6 συνεχομενες,συν τις άλλες που θα κανει στο Αττικο επιστρεφοντας!!

3) Εμαθες επισης πως η συναδελφος μετα την επιστροφη της απο τη Σαμο ,ειχε απορυθμιστει η παθηση της και νοσηλευτηκε με παρεντερικη χορηγηση υγρων και κατάληλη αγωγη !!!!!!!

Σε κάθε περίπτωση, στηρίζουμε το Παλιό ΠΑΣΟΚ, το Ορθόδοξο.

Δημήτρης Τσίρκας 

Επιτέλους, το ΠΑΣΟΚ επιστρέφει στις ρίζες του! Δεν είναι μόνο ότι προτείνει 4ημερη εργασία. 

Είναι και πότε την προτείνει - λίγο πριν ξεκινήσει το τριήμερο της Πρωτομαγιάς!

Σου λέει ο Ανδρουλάκης – γιατί να περιμένεις μια δυο φορές τον χρόνο για να φύγεις ένα ρημοδοτριήμερο; 

Με το ΠΑΣΟΚ κάθε βδομάδα θα έχει τριήμερο! Ένα, δύο, πενήντα δύο τριήμερα!

Εντάξει, μπορεί να μην είναι ο σοσιαλισμός που υποσχόταν παλιά το Κίνημα. Είναι όμως, τουλάχιστον ισορροπία επαγγελματικής – προσωπικής ζωής. 

Ή μάλλον, επαγγελματικής – γκομενικής ζωής – η άλλη μεγάλη πασοκική κατάκτηση. Τώρα θα μπορείς να φεύγεις τριήμερο με το γκομενάκι κάθε βδομάδα.

Ξεχάστε, λοιπόν, το Σου Κου – έρχεται το Που Σου Κου! 

Εισαγωγή στην 3η Διαβούλευση: ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ

Γιώργος Κυριακού 

Το θέμα της φετινής μας Διαβούλευσης είναι πολύ δύσκολο. Τίθεται σχετικά αργά όχι όμως χωρίς ελπίδα. 35 χρόνια είναι πολλά για να το θυμόμαστε περιστασιακά όχι όμως μέγεθος χρόνου που θα μάς κάνει να ξεχάσουμε. ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ. Η περίοδος της ολοκληρωτικής δικτατορίας Ενβέρ – Ραμίζ, εκτός της μεθόδου αρπαγής της υπεραξίας των εργαζομένων και των αγροτών και των διώξεων κατά πάντων διαφωνούντων, στιγματίστηκε:

- με τις εκτελέσεις,

- με δολοφονίες,

- με απαγωγές,

- με εξορίες,

- διακρίσεις κάθε λογής,

- με αρπαγή της ιδιωτικής, της κοινοτικής και της εκκλησιαστικής περιουσίας,

- με κάθε είδους ταπείνωση λόγω της εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας,

- με την κατάταξη ενός ποσοστού Ελλήνων στις ρατσιστικές μειονοτικές ζώνες.

Είτε το θέλουμε να το πιστέψουμε είτε όχι, την περίοδο εκείνη, η Ελληνική Κοινότητα στα χωριά της και στις πόλεις της δέχθηκε ισχυρό πλήγμα, ένα είδος εγχείρησης – λοβοτομής. Το πλήγμα έγινε ρήγμα ανάμεσα σε “συνεργάτες” του καθεστώτος και σε “εχθρούς του λαού”.

Η επίσημη αναγνώριση, από την Ελληνική Πολιτεία, του διαχρονικά διωκόμενου Ελληνισμού στην Αλβανία θα έπρεπε να έχει συντελεστεί. Να είναι ο νέος θεμελιακός λίθος για την επανέναρξη στης Βορειοηπειρωτικής Κοινότητας. Όχι να βρίσκεται ως ζητιάνος στην μητροπολιτική της πατρίδα για χαρτιά και μαύρη εργασία. Η Ελληνική Πολιτεία, η οποία κατέστη ο διαμεσολαβητικός μοχλός δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων στην Αλβανία μέσω της θέσης της στους διεθνείς οργανισμούς (ΕΟΚ - ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΟΗΕ, ΔΑΣΕ – ΟΑΣΕ, Συμβούλιο της Ευρώπης κ.λπ.) θα έπρεπε να ενισχύσει την συμφιλίωση – ομόνοια των Ελλήνων την οποία με ελλείψεις προσπάθησε η ομώνυμη οργάνωση Δημοκρατική Ένωση Εθνική Ελληνική Μειονότητα ΟΜΟΝΟΙΑ και αργότερα το ΚΕΑΔ ως πολιτική της προέκταση. Δεν υπήρξε από την επίσημη Ελληνική Πολιτεία – Μητροπολιτικό Κέντρο η οδηγία για έναν απολογισμό μέσα στην Βορειοηπειρωτική Κοινότητα ως βασική προϋπόθεση ένταξης στον εθνικό κορμό μαζί με όσους κι όσες δεκάδες χιλιάδες είχαν στερηθεί απόλυτα την εθνική τους ταυτότητα από τη λειτουργία των ρατσιστικών μειονοτικών ζωών. Έτσι δεν υπήρξε ούτε η μεταμέλεια – συγγνώμη και δεν υπήρξε η αποδοχή – συγχώρεση.

Αλέκος Παναγούλης: Πρωτομαγιά 1976, όταν έφυγε ένας "Ωραίος ως Έλληνας" [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Η Πρωτομαγιά θυμίζει πάντα τον Αλέκο Παναγούλη 

Η Διεύθυνσή μου

Στίχοι: Αλέκος Παναγούλης

Ένα σπιρτόξυλο για πέννα

αίμα στο πάτωμα χυμένο για μελάνι

το ξεχασμένο περιτύλιγμα της γάζας για χαρτί

Μα τι να γράψω;

Τη Διεύθυνσή μου μονάχα ίσως προφτάσω

Παράξενο και πήζει το μελάνι

Μέσ’ από φυλακή σας γράφω

στην Ελλάδα

Στρατιωτικές Φυλακές Μπογιατίου, 5 Ιουνίου 1971 – Μετά ξυλοδαρμό

Δείτε την εκπομπή έρευνας της ΕΡΤ3 «Αρχείο», η οποία αναζήτησε τους φακέλους της υπόθεσης Παναγούλη.

«Αλέξανδρος Παναγούλης... ωραίος ως Έλλην» from TV Χωρίς Σύνορα on Vimeo.

«Αλέξανδρος Παναγούλης... ωραίος ως Έλλην» from TV Χωρίς Σύνορα on Vimeo.

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης συμμετείχε ενεργά στον αγώνα για την επαναφορά της δημοκρατίας και εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος του Γ. Παπαδόπουλου (1967-1973). Υπηρετούσε στο 85ο Σύνταγμα Πεζικού, στη Βέροια, όταν λιποτάκτησε από το στράτευμα και ίδρυσε την οργάνωση Εθνική Αντίσταση. Αυτοεξορίστηκε στην Κύπρο για να καταστρώσει σχέδιο δράσης. Εκεί ήρθε σε επαφή με τους πολιτικούς άνδρες του τόπου, όπως τον Πολύκαρπο Γιωρκάτζη, με σκοπό να τους ζητήσει να συνδράμουν στην αντίσταση. Επανήλθε στην Ελλάδα και μαζί με στενούς του συνεργάτες σχεδίασε την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου 1968 κοντά στη Βάρκιζα. 

Το πρωί της 13ης Αυγούστου, μία μικρή φάλαγγα κατευθυνόταν προς την Αθήνα από το Λαγονήσι Αττικής. Ήταν ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος με τη συνοδεία του, που ξεκίνησε όπως συνήθως, από την έπαυλή του στο 38ο χιλιόμετρο της παραλιακής οδού Σουνίου. Προπορεύονταν δύο μοτοσυκλέτες, ακολουθούσε το αυτοκίνητο του δικτάτορα και σε απόσταση 10 μέτρων το αυτοκίνητο της ασφάλειας. Η φάλαγγα κινείτο κανονικά και μεταξύ 31ου και 32ου χιλιομέτρου, πέρασε πάνω από μία υπόγεια σήραγγα αποχέτευσης των νερών της βροχής, μήκους 7 μέτρων. 

Παναγούλης-Θεοδωράκης- Στο Νικηφόρο Μανδηλαρά

Μόλις πέρασε και το αυτοκίνητο της ασφάλειας, μια ισχυρή εκκωφαντική έκρηξη έγινε μέσα στη σήραγγα και άνοιξε δύο μεγάλες τρύπες στο κατάστρωμα του δρόμου. Ήταν φανερό ότι η έκρηξη προοριζόταν να πλήξει τον δικτάτορα, αλλά καθυστέρησε ένα ή δύο δευτερόλεπτα. Αμέσως η φάλαγγα σταμάτησε, οι άνδρες της ασφάλειας έτρεξαν επί τόπου, ενώ ειδοποιήθηκε από τον ασύρματο η αρμόδια διοίκηση Χωροφυλακής και σε λίγα λεπτά κατέφτασε ισχυρή δύναμη που απομόνωσε την περιοχή.

Έπειτα από συστηματική έρευνα, ανακαλύφτηκε ο Αλέξανδρος Παναγούλης, ντυμένος με μαγιό και κρυμμένος κάτω από ένα βράχο. Ο ίδιος παρέμεινε σιωπηλός, χωρίς να δηλώσει την ταυτότητά του. Είπε μόνο ότι δεν είχε συνεργούς. Μόνο έπειτα από δύο μέρες εξακριβώθηκε η ταυτότητά του. Ο Αλ. Παναγούλης οδηγήθηκε στο άντρο των βασανιστηρίων της ΕΣΑ, της στρατιωτικής αστυνομίας. Την ανάκρισή του ανέλαβε ένας από τους πλέον διαβόητους βασανιστές, ο ταγματάρχης Θεόδωρος Θεοφιλογιαννάκος, ενώ το ίδιο βράδυ κατέφτασε επειγόντως από τη Δράμα, όπου βρισκόταν, ο διοικητής της ΕΣΑ και αργότερα οργανωτής της προδοσίας της Κύπρου, αντισυνταγματάρχης Δημήτριος Ιωαννίδης.

Οι πρώτοι νεκροί ( Πάλης ξεκίνημα ) - 1974

Στίχοι: Αλέκος Παναγούλης-Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Την Πρωτομαγιά του 1976, σε ηλικία 36 ετών, χάνει τη ζωή του κατόπιν τροχαίου στην λεωφόρο Βουλιαγμένης (το αυτοκίνητό του πήγε και έπεσε σε υπόγειο κατάστημα επί της λεωφόρου κάθετα στην πορεία), λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ). Η αποκάλυψη των φακέλων, που δεν έγινε ποτέ, λέγεται ότι περιείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις εις βάρος ορισμένων πολιτικών που συνεργάστηκαν με την χούντα.

Υπόσχεση  

Στίχοι: Αλέκος Παναγούλης

Τα δάκρυα που στα μάτια μας

θα δείτε ν’ αναβρύζουν

ποτέ μην τα πιστέψετε

απελπισιάς σημάδια.

Υπόσχεση είναι μοναχά

γι’ Αγώνα υπόσχεση

Στρατιωτικές Φυλακές Μπογιατίου, Φεβρουάριος 1972

με πληροφορίες από wikipedia 

ΠΗΓΗ-Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Πρωτομαγιάτικος μποναμάς για την ευρωπαϊκή βιομηχανία η «προσωρινή εφαρμογή» της Mercosur

του Νότη Μαριά

Πρωτομαγιάτικος μποναμάς όχι για τους εργάτες αλλά για την ευρωπαϊκή βιομηχανία η εφαρμογή της Προσωρινής Συμφωνίας ΕΕ-Mercosur από 1/5/2026 σύμφωνα με δηλώσεις του ευρωπαίου Επιτρόπου Maroš Šefčovič (https://eurometal.net 27/3/2026) .

Ως γνωστόν στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και προκειμένου οι Βρυξέλλες να προωθήσουν την εξαγωγή των βιομηχανικών προϊόντων του ευρωπαϊκού βορρά στις παγκόσμιες αγορές και κυρίως στις αναπτυσσόμενες αγροτικές χώρες δέχθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ως αντιστάθμισμα την κατάργηση της αρχής της κοινοτικής προτίμησης και την απελευθέρωση των εισαγωγών αγροτικών προϊόντων τρίτων χωρών στην ΕΕ με αποτέλεσμα να οξυνθούν τα προβλήματα των αγροτών του φτωχοποιημένου ευρωπαϊκού νότου.

Έτσι στις 13 Σεπτεμβρίου 1999 το Συμβούλιο της ΕΕ εξουσιοδότησε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις με την Κοινή Αγορά του Νότου γνωστή και ως Mercosur καθώς και με τα κράτη μέλη της για τη διαμόρφωση μιας συμφωνίας η οποία να αποτελείται από διάφορα σκέλη που να αφορούν την πολιτική, τη συνεργασία και το εμπόριο.

Οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν επιτυχώς στις 6/12/2024.

Δεν ήταν βέβαια καθόλου εύκολες καθώς υπήρχαν αντιδράσεις τόσο από συγκεκριμένα κράτη μέλη της ΕΕ με επικεφαλής τη Γαλλία όσο και από τους ευρωπαίους αγρότες και καταναλωτές.

Η ιστορία της Εργατικής Πρωτομαγιάς

Kαθιέρωση της Πρωτομαγιάς H 1η Μαΐου καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα των Eργατών στις 20 Ιουλίου 1889 κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δευτέρας Διεθνούς στο Παρίσι, σε ανάμνηση του Μακελειού του Σικάγο το 1886, όπου η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά εργατών που διαμαρτύρονταν υπέρ της διεκδίκησης της οκτάωρης εργασίας και καλύτερων εργασιακών συνθηκών. Ωθούμενοι από τις πετυχημένες διεκδικήσεις Καναδών συντρόφων τους, τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886.

Βασικό τους αίτημα αποτελούσε το οκτάωρο, καθώς την περίοδο εκείνη δεν υφίστατο στις ΗΠΑ κανονιστικό εργασιακό πλαίσιο και οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να εργάζονται αμέτρητες ώρες, ακόμα και Κυριακές. Στη δυναμική πορεία του Σικάγο έλαβαν μέρος περισσότεροι από 90.000 εργαζόμενοι, ενώ περίπου 350.000 εργάτες από 1.200 εργοστάσια συμμετείχαν στην απεργία.

Οι βίαιες συμπλοκές έλαβαν χώρα τρεις μέρες αργότερα, στις 4 Μαΐου, στην πλατεία Χέιμαρκετ του Σικάγο, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης προς συμπαράσταση των απεργών, στην οποία συμμετείχαν ενεργά μέλη του αναρχικού κινήματος. Παρά τον ειρηνικό χαρακτήρα της πορείας, η αστυνομία έλαβε την εντολή να διαλύσει με τη βία την κινητοποίηση.

Στις συμπλοκές που ακολούθησαν, άγνωστος από το πλήθος πέταξε προς τις αστυνομικές δυνάμεις μία χειροβομβίδα, η οποία εξερράγη, σκοτώνοντας έναν αστυνομικό και τραυματίζοντας δεκάδες.

Σε απάντηση, οι αστυνομικοί άρχισαν να πυροβολούν τους συγκεντρωμένους, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις διαδηλωτές και σημαντικός αριθμός τους να τραυματιστεί. Στη συμπλοκή έχασαν τη ζωή τους και άλλοι έξι αστυνομικοί από πυρά, χωρίς να εξακριβωθεί η προέλευσή τους. Την προηγούμενη μόλις ημέρα, επιπλέον 4 διαδηλωτές είχαν σκοτωθεί από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Οκτώ συνδικαλιστές καταδικάστηκαν σε απαγχονισμό για τη βομβιστική επίθεση που προκάλεσε το θάνατο του αστυνομικού. Μοναδικό επιχείρημα του εισαγγελέα, Τζούλιους Γκρίνελ, εναντίον τους ήταν η ενθάρρυνση του άγνωστου βομβιστή από τους λόγους που εκφώνησαν. Ως εκ τούτου, κρίθηκαν ένοχοι για συνωμοσία και θανατώθηκαν.

Η Πρωτομαγιά ανά τον κόσμο

Οι Πολεμοκάπηλοι και η Προφητεία του Τζακ Λόντον

Alberto Bradanini - 28 Απριλίου 2026

Πηγή: L'Antidiplomatico

1. Το Ισραήλ είναι ένα κράτος που κυβερνάται από κοινωνιοπαθητικούς εγκληματίες, οι οποίοι ηγούνται ενός στρατού δολοφόνων που σκοτώνουν και σκοτώνουν, μετά ξεκουράζονται για λίγες μέρες, κατακλύζουν τα μέσα ενημέρωσης με τα αναίσχυντα ψέματά τους και μετά σκοτώνουν ξανά. Αφήνοντας στην άκρη τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια 80 ετών βίαιης κατοχής της Παλαιστίνης, μόλις πρόσφατα, μετά τη σφαγή 80.000-100.000 ανθρώπων στη Γάζα - στους οποίους πρέπει να προστεθούν 200.000-300.000 τραυματίες και ακρωτηριασμένοι σωματικά και ψυχικά, και ποιος ξέρει πόσες χιλιάδες ακόμη στη Δυτική Όχθη - στις 8 Απριλίου 2026, την έναρξη της λεγόμενης εκεχειρίας μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ/Ισραήλ και μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ, μια χούφτα Ισραηλινών στρατιωτών, πειραματικά προϊόντα Τεχνητής Νοημοσύνης με έντονα απανθρωποποιητικά χαρακτηριστικά, από τα ιπτάμενα φρούριά τους πάτησαν ένα κουμπί και, χωρίς να διακινδυνεύσουν ούτε μια γρατσουνιά στο πολύτιμο δέρμα τους, έσφαξαν εκατοντάδες κατοίκους της Βηρυτού, οι περισσότεροι από τους οποίους πέθαναν αμέσως, άλλοι θάφτηκαν ζωντανοί, συμπεριλαμβανομένων πολλών άτυχων παιδιών.

Από τις 2 Μαρτίου 2026, ο πιο σκληρός στρατός του γαλαξία έχει σκοτώσει περίπου 2.500 ανθρώπους - και ο αριθμός αυξάνεται καθημερινά - χωρίς κανείς στον πλανήτη Γη να πει σε αυτούς τους δολοφόνους να σταματήσουν.
Δεν πρόκειται καν για επεισόδια πολέμου, είναι αυτονόητο, αλλά για προμελετημένες σφαγές, που κυκλοφορούν στα πληρωμένα μέσα ενημέρωσης για λίγες ώρες, μόνο και μόνο για να αναβληθούν στο τέλος της ημέρας, ενώ οι υπεύθυνοι συνεχίζουν να σχεδιάζουν άλλες καθημερινές φρικαλεότητες.

Το εβραϊκό κράτος, με επικεφαλής τον εγκληματία πολέμου Μπενιαμίν Νετανιάχου, για τον οποίο έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, και τους άλλους άξιους συνεργάτες του, δέχεται φρικαλεότητες κάθε είδους: εισβολή, βομβαρδισμός, εξόντωση, βιασμός, κλοπή γης και περιουσίας από Παλαιστίνιους, Μουσουλμάνους, Χριστιανούς, Λιβανέζους, Σύρους και Ιρανούς, χωρίς διάκριση μεταξύ μαχητών, ανδρών, γυναικών και παιδιών.

Η σχέση του Μιχ. Χαραλαμπίδη με τον Δημήτρη Πικιώνη

   ''ο ΤΟΠΟΣ και το ΤΟΠΙΟ''     

Του Δημήτρη Βασιλειάδη 

    Είναι όντως μια ωραία περιπέτεια να διαβάζει κανείς τα κείμενα του Μιχάλη Χαραλαμπίδη και μέσα απ΄ αυτά να ανακαλύπτει τις πολιτικές του προτεραιότητες. Εδώ θα σταθώ σε μία απ΄ αυτές, τον ‘’Τόπο’’. Για τη πολιτική του σκέψη, ο ‘’Τόπος’’, είναι ένα απ΄ τα θεμελιώδη συστατικά στοιχεία που τη συγκροτούν. Ο Μιχάλης διαμόρφωσε μια συγκροτημένη θέση πάνω σ΄ αυτό το ζήτημα έχοντας ρουφήξει και κατόπιν επεξεργαστεί, την πολύτιμη γνώση που αποκόμισε από μεγάλους δάσκαλους, που σημαντικότερος απ΄ αυτούς είναι ο Δημήτρης Πικιώνης. Μια επίσκεψη στα κείμενα του μεγάλου αυτού στοχαστή και πρωτοπόρου αρχιτέκτονα (είναι αυτός που εισήγαγε το μοντερνισμό στην αρχιτεκτονική και το σχέδιο στην Ελλάδα, της ''Γενιάς κι αυτός του ΄30''), εύκολα θα το δείξει. Η διαφορά όμως εδώ είναι η εξής :  Ενώ η οπτική του μεγάλου δάσκαλου Πικιώνη έχει  αισθητικές αναφορές, ο Μιχάλης, χωρίς να θίξει στο ελάχιστο την οπτική του Πικιώνη, ανέδειξε τις πολιτικές της προεκτάσεις (ο Μιχάλης δε σταμάτησε ποτέ να διαβάζει, να διαβάζει ελεύθερα, μα κυρίως, να ‘’διαβάζει’’ αυτό που πρέπει και όπως πρέπει. Και ήταν αυτό (το διάβασμα) το κάρβουνο που κρατούσε μπρος, ζωντανή και φρέσκια κι όχι απολιθωμένη, τη σκέψη του). 

     Για παράδειγμα, ενώ ο Πικιώνης (βάζοντας το ζήτημα στις τρεις διαστάσεις του χρόνου: τη μνήμη, το παρόν και το μέλλον) λέει,…

    ‘’Η λατομία εξακολουθεί το επάρατο έργο της. Εκεί που δεν αφανίζει, κάτι χειρότερο :  κολοβώνει τα σχήματα, διαστρέφει το χαρακτήρα των περιγραμμάτων (σημ. δική μου: μιλά για τον τόπο και το τοπίο έχοντας σαν μέτρο το Αττικό τοπίο)… Η γη τούτη κείτεται τώρα ως το πριν όμορφο σώμα ενός θεϊκού πλάσματος όπου κατατρώγει τις σάρκες του η αρρώστια. Κι αν είχε μιλιά  -κι έχει, αλλά δεν την ακούμε- θα έλεγε: 

 Δείλαιοι και αμαθείς και βάρβαροι, τι κάνετε ; τι αφανίζετε ; Δεν ξέρετε ότι είμαι η μητέρα και η τροφός, το λίκνο, η κοιτίδα, η μήτρα της περασμένης δόξας και της μελλούμενης ; Μάταια θαυμάζετε τα μνημεία που έστησαν τα παιδιά μου. Δεν ξέρετε πως είναι σαρξ εκ της σαρκός μου, και πως όταν η  Μ ο ρ φ ή  μου αφανισθεί, η δικιά τους θα χάσει το νόημά της ;  Τι εκάνατε την Ελευσίνα ; Τι εκάνατε το Ιλισό και τον Κηφισό, τα δύο αγιάσματά μου ;…  Τρισμέγιστη είναι η ενοχή μας. Κι όχι μονάχα απέναντι του εαυτού μας, μα έναντι της μνήμης των περασμένων, έναντι του μέλλοντος και έναντι όλων των λαών της οικουμένης.’’…

ΕΕ, ο ολοκληρωτικός πειρασμός

Ενώ όλη η προσοχή απορροφάται από τον Περσικό Κόλπο και τις θεατρικές παραστάσεις του Τραμπ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα θεσμικά της όργανα προωθούν διάφορα μέτρα που, συνολικά, θέτουν τα θεμέλια για μια κοινωνία πλήρους επιτήρησης και ελέγχου: το προγραμματιζόμενο ψηφιακό ευρώ, την υποχρεωτική κοινοποίηση δεδομένων των πολιτών σε τρίτους, ακόμη και την κατάργηση της ασυλίας για τους ευρωβουλευτές που επικρίνουν την ΕΕ. Πίσω από κλειστές πόρτες και με το πρόσχημα της «προόδου» και της «αποτελεσματικότητας», τα ίδια τα θεμέλια της ελευθερίας μας διαβρώνονται περαιτέρω

Οι Βρυξέλλες προχωρούν με το έργο CBDC (ψηφιακό νόμισμα κεντρικής τράπεζας). Αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο έργο στην ημερήσια διάταξη: αυτό που μας παρουσιάζεται ως μια φιλική προς το χρήστη καινοτομία, μετά από προσεκτικότερη εξέταση, δεν είναι τίποτα περισσότερο από προγραμματιζόμενο χρήμα. Δεν είναι πλέον μια απλή ανταλλαγή αξίας, αλλά η πλήρης παρακολούθηση και έλεγχος κάθε πράξης κατανάλωσης, επειδή όταν το χρήμα γίνεται προγραμματιζόμενο, μετατρέπεται σε εργαλείο ελέγχου της συμπεριφοράς. Οι κεντρικές τράπεζες και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορούν επομένως να καθορίσουν τι, πότε και πόσα χρήματα μπορούν να δαπανηθούν. Αυτό σηματοδοτεί το τέλος του ανώνυμου μετρητού και την έλευση της πλήρους διαφάνειας απέναντι στο κράτος.

Όλα είναι πιθανά: από ημερομηνίες λήξης για «μη φιλικές προς το περιβάλλον» δαπάνες (με όλη την ασάφεια αυτού του όρου) μέχρι το μπλοκάρισμα πληρωμών για «ακατάλληλη» συμπεριφορά; Όλα αυτά θα είναι τεχνικά εφικτά. Η επίσημη δικαιολογία είναι ο «εκσυγχρονισμός των συστημάτων πληρωμών». Η πραγματική συνέπεια: ο πλήρης έλεγχος της ατομικής καταναλωτικής συμπεριφοράς. Ταυτόχρονα, ξεδιπλώνεται η επόμενη φάση εκμετάλλευσης δεδομένων. Τα σχέδια για τη μαζική κοινοποίηση των ιδιωτικών δεδομένων των πολιτών σε τρίτους γίνονται μια απτή πραγματικότητα. Υπό το πρόσχημα της χρήσης τέτοιων δεδομένων για «υψηλότερους σκοπούς», η προστασία της ιδιωτικής ζωής γίνεται νοσταλγική.

Μια ανατριχιαστική υπενθύμιση της κτηνωδίας

Οι ορφανοί επιζώντες της Γενοκτονίας των Αρμενίων στα Άδανα αναγκάστηκαν να κρατήσουν οθωμανικές σημαίες και να ποζάρουν μπροστά από ένα πορτρέτο του Τζεμάλ Πασά, ενός από τους βασικούς δράστες της Γενοκτονίας των Αρμενίων, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τη δολοφονία των γονέων και των οικογενειών αυτών των παιδιών και την καταστροφή 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι.

Ένας από τους ηγέτες των Νεοτούρκων, ο Τζεμάλ Πασάς έγινε διαβόητος για τη σκληρότητα του και ήταν γνωστός ως «Τζεμάλ ο Χασάπης. ” Σήμερα, οι Τούρκοι χρησιμοποιούν αυτή τη φωτογραφία ως υποτιθέμενη απόδειξη ότι δεν δολοφόνησε Αρμένιους, αλλά αντίθετα τους έσωσε ιδρύοντας ορφανοτροφεία για παιδιά της Αρμενίας.

Στην πραγματικότητα, αυτή η εικόνα στέκεται ως μια ανατριχιαστική υπενθύμιση της κτηνωδίας και της υποκρισίας της εποχής της γενοκτονίας, με τα παιδιά της Αρμενίας που είχαν χάσει τους γονείς και τις οικογένειές τους να αναγκάζονται να τιμήσουν έναν από τους ίδιους τους ανθρώπους που ευθύνονται για

Ο Τζεμάλ Πασά δολοφονήθηκε στις 21 Ιουλίου 1922, από τα μέλη της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας Στεπάν Τζαγκιγιάν, Artashes Kevorkian και Bedros Der Boghosian στο πλαίσιο της Επιχείρησης Νέμεσις, της αρμενικής αποστολής για τον εντοπισμό και τη δολοφονία των επιζώντων βασικών δραστών της Γενοκτονίας των Αρμενίων. 

Ανάλγητο κράτος...

Πριν καταδικάσουμε τον 89χρονο παππού ας διαβάσουμε άλλο ένα περιστατικό κάποιου συμπολίτη μας.

Όταν το κράτος είναι ανάλγητο, το πολιτικό σύστημα αδιαφορεί, και η δικαιοσύνη ανύπαρκτη για την φτωχολογιά, τα ανάλογα περιστατικά θα πυκνώνουν.

Όλοι μας έχουν λίγο ή πολύ έχουμε δεχτεί τη "φροντίδα" του ελληνικού κράτους.

Παραθέτω την προσωπική εμπειρία φίλης.

Με αφορμή το απίστευτο περιστατικό με τον 89χρονο, ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑ:

Τον Μάρτιο του 2023 η ΣΕΙΣΜΟΠΛΗΚΤΗ οικογένειά μας, η ασθενής με Αλτσχάιμερ μητέρα μου, η ανήλικη μαθήτρια δημοτικού κόρη μου κι εγώ, δικαστική συμπαραστάτης και φροντίστρια της μητέρας μου, ζήσαμε την απόλυτη φρίκη όταν πήγα να εκταμιεύσω την σύνταξη της μάνας και διαπίστωσα ότι ΕΛΕΙΠΑΝ €308 ΑΠ'Ο ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΕΓΚΑΙΡΗ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ ΕΣΤΩ ΚΙ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ!!!!!! 

ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΜΗΝΕΣ, Η ΣΟΒΑΡΑ ΑΣΘΕΝΗΣ ΜΕ ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ ΜΗΤΕΡΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙ €308 ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΠΑΙΡΝΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΧΑΜΕ "ΧΤΙΣΕΙ" ΤΟΝ ΜΗΝΙΑΙΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΜΑΣ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΧΕΔΟΝ ΧΩΡΙΣ ΜΠΟΥΚΙΑ ΚΑΙ ΔΙΧΩΣ ΣΑΛΙΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ!!! ΕΠΙΒΙΩΣΑΜΕ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΧΑΡΗ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ!!! 

ΣΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ, ΕΤΡΕΧΑ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ ΣΤΟ ΕΦΚΑ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΕΠΑΙΡΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΚ ΕΣΤΕΛΝΑ ΜΕΗΛ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΗΜΑΣΙΑ!!! ΚΑΝΕΝΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΟΥ ΕΦΚΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΟΥΣΕ ΣΤΑ ΜΕΗΛ, ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΔΙΝΕ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΞΑΦΝΙΚΑ!!! 

Καρτέλ κομμάτων στη δημοκρατορία μας…

Καρτέλ κομμάτων στη δημοκρατορία μας…

Η χώρα βυθίζεται σε άβυσσο προβλημάτων ,με τους κίνδυνους γύρω της να την απειλούν άμεσα …
Στο εσωτερικό της χώρας το πολιτικό προσωπικό δείχνει αδύναμο να αντιδράσει και το χειρότερο είναι ότι υπάρχει η υποψία ότι αυτό συμβαίνει όχι επειδή δεν μπορεί, αλλά επειδή δεν θέλει…

«Βρισκόμαστε σ’  ένα πολιτικό βούρκο» , λέει στο militaire news ο Ρούντι Ρινάλντι , εκδότης της εφημερίδας «Ο Δρόμος της Αριστεράς» και εμπνευστής του όρου «δημοκρατορία» που περιγράφει εύστοχα το πολίτευμα μας.

Ο Ρούντι Ρινάλντι μιλά για τα μεγάλα εθνικά θέματα που αντιμετωπίζονται με κάθε λογής παραμύθια από την κυβερνητική πλευρά. Επισημαίνει τους κινδύνους στους οποίους κάποιοι εκθέτουν τη χώρα με τη διάχυση ψευδαισθήσεων και θεωριών «προληπτικών χτυπημάτων», που άλλους εξυπηρετούν.