Οι Πολεμοκάπηλοι και η Προφητεία του Τζακ Λόντον

Alberto Bradanini - 28 Απριλίου 2026

Πηγή: L'Antidiplomatico

1. Το Ισραήλ είναι ένα κράτος που κυβερνάται από κοινωνιοπαθητικούς εγκληματίες, οι οποίοι ηγούνται ενός στρατού δολοφόνων που σκοτώνουν και σκοτώνουν, μετά ξεκουράζονται για λίγες μέρες, κατακλύζουν τα μέσα ενημέρωσης με τα αναίσχυντα ψέματά τους και μετά σκοτώνουν ξανά. Αφήνοντας στην άκρη τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια 80 ετών βίαιης κατοχής της Παλαιστίνης, μόλις πρόσφατα, μετά τη σφαγή 80.000-100.000 ανθρώπων στη Γάζα - στους οποίους πρέπει να προστεθούν 200.000-300.000 τραυματίες και ακρωτηριασμένοι σωματικά και ψυχικά, και ποιος ξέρει πόσες χιλιάδες ακόμη στη Δυτική Όχθη - στις 8 Απριλίου 2026, την έναρξη της λεγόμενης εκεχειρίας μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ/Ισραήλ και μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ, μια χούφτα Ισραηλινών στρατιωτών, πειραματικά προϊόντα Τεχνητής Νοημοσύνης με έντονα απανθρωποποιητικά χαρακτηριστικά, από τα ιπτάμενα φρούριά τους πάτησαν ένα κουμπί και, χωρίς να διακινδυνεύσουν ούτε μια γρατσουνιά στο πολύτιμο δέρμα τους, έσφαξαν εκατοντάδες κατοίκους της Βηρυτού, οι περισσότεροι από τους οποίους πέθαναν αμέσως, άλλοι θάφτηκαν ζωντανοί, συμπεριλαμβανομένων πολλών άτυχων παιδιών.

Από τις 2 Μαρτίου 2026, ο πιο σκληρός στρατός του γαλαξία έχει σκοτώσει περίπου 2.500 ανθρώπους - και ο αριθμός αυξάνεται καθημερινά - χωρίς κανείς στον πλανήτη Γη να πει σε αυτούς τους δολοφόνους να σταματήσουν.
Δεν πρόκειται καν για επεισόδια πολέμου, είναι αυτονόητο, αλλά για προμελετημένες σφαγές, που κυκλοφορούν στα πληρωμένα μέσα ενημέρωσης για λίγες ώρες, μόνο και μόνο για να αναβληθούν στο τέλος της ημέρας, ενώ οι υπεύθυνοι συνεχίζουν να σχεδιάζουν άλλες καθημερινές φρικαλεότητες.

Το εβραϊκό κράτος, με επικεφαλής τον εγκληματία πολέμου Μπενιαμίν Νετανιάχου, για τον οποίο έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, και τους άλλους άξιους συνεργάτες του, δέχεται φρικαλεότητες κάθε είδους: εισβολή, βομβαρδισμός, εξόντωση, βιασμός, κλοπή γης και περιουσίας από Παλαιστίνιους, Μουσουλμάνους, Χριστιανούς, Λιβανέζους, Σύρους και Ιρανούς, χωρίς διάκριση μεταξύ μαχητών, ανδρών, γυναικών και παιδιών.

Η σχέση του Μιχ. Χαραλαμπίδη με τον Δημήτρη Πικιώνη

   ''ο ΤΟΠΟΣ και το ΤΟΠΙΟ''     

Του Δημήτρη Βασιλειάδη 

    Είναι όντως μια ωραία περιπέτεια να διαβάζει κανείς τα κείμενα του Μιχάλη Χαραλαμπίδη και μέσα απ΄ αυτά να ανακαλύπτει τις πολιτικές του προτεραιότητες. Εδώ θα σταθώ σε μία απ΄ αυτές, τον ‘’Τόπο’’. Για τη πολιτική του σκέψη, ο ‘’Τόπος’’, είναι ένα απ΄ τα θεμελιώδη συστατικά στοιχεία που τη συγκροτούν. Ο Μιχάλης διαμόρφωσε μια συγκροτημένη θέση πάνω σ΄ αυτό το ζήτημα έχοντας ρουφήξει και κατόπιν επεξεργαστεί, την πολύτιμη γνώση που αποκόμισε από μεγάλους δάσκαλους, που σημαντικότερος απ΄ αυτούς είναι ο Δημήτρης Πικιώνης. Μια επίσκεψη στα κείμενα του μεγάλου αυτού στοχαστή και πρωτοπόρου αρχιτέκτονα (είναι αυτός που εισήγαγε το μοντερνισμό στην αρχιτεκτονική και το σχέδιο στην Ελλάδα, της ''Γενιάς κι αυτός του ΄30''), εύκολα θα το δείξει. Η διαφορά όμως εδώ είναι η εξής :  Ενώ η οπτική του μεγάλου δάσκαλου Πικιώνη έχει  αισθητικές αναφορές, ο Μιχάλης, χωρίς να θίξει στο ελάχιστο την οπτική του Πικιώνη, ανέδειξε τις πολιτικές της προεκτάσεις (ο Μιχάλης δε σταμάτησε ποτέ να διαβάζει, να διαβάζει ελεύθερα, μα κυρίως, να ‘’διαβάζει’’ αυτό που πρέπει και όπως πρέπει. Και ήταν αυτό (το διάβασμα) το κάρβουνο που κρατούσε μπρος, ζωντανή και φρέσκια κι όχι απολιθωμένη, τη σκέψη του). 

     Για παράδειγμα, ενώ ο Πικιώνης (βάζοντας το ζήτημα στις τρεις διαστάσεις του χρόνου: τη μνήμη, το παρόν και το μέλλον) λέει,…

    ‘’Η λατομία εξακολουθεί το επάρατο έργο της. Εκεί που δεν αφανίζει, κάτι χειρότερο :  κολοβώνει τα σχήματα, διαστρέφει το χαρακτήρα των περιγραμμάτων (σημ. δική μου: μιλά για τον τόπο και το τοπίο έχοντας σαν μέτρο το Αττικό τοπίο)… Η γη τούτη κείτεται τώρα ως το πριν όμορφο σώμα ενός θεϊκού πλάσματος όπου κατατρώγει τις σάρκες του η αρρώστια. Κι αν είχε μιλιά  -κι έχει, αλλά δεν την ακούμε- θα έλεγε: 

 Δείλαιοι και αμαθείς και βάρβαροι, τι κάνετε ; τι αφανίζετε ; Δεν ξέρετε ότι είμαι η μητέρα και η τροφός, το λίκνο, η κοιτίδα, η μήτρα της περασμένης δόξας και της μελλούμενης ; Μάταια θαυμάζετε τα μνημεία που έστησαν τα παιδιά μου. Δεν ξέρετε πως είναι σαρξ εκ της σαρκός μου, και πως όταν η  Μ ο ρ φ ή  μου αφανισθεί, η δικιά τους θα χάσει το νόημά της ;  Τι εκάνατε την Ελευσίνα ; Τι εκάνατε το Ιλισό και τον Κηφισό, τα δύο αγιάσματά μου ;…  Τρισμέγιστη είναι η ενοχή μας. Κι όχι μονάχα απέναντι του εαυτού μας, μα έναντι της μνήμης των περασμένων, έναντι του μέλλοντος και έναντι όλων των λαών της οικουμένης.’’…

ΕΕ, ο ολοκληρωτικός πειρασμός

Ενώ όλη η προσοχή απορροφάται από τον Περσικό Κόλπο και τις θεατρικές παραστάσεις του Τραμπ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα θεσμικά της όργανα προωθούν διάφορα μέτρα που, συνολικά, θέτουν τα θεμέλια για μια κοινωνία πλήρους επιτήρησης και ελέγχου: το προγραμματιζόμενο ψηφιακό ευρώ, την υποχρεωτική κοινοποίηση δεδομένων των πολιτών σε τρίτους, ακόμη και την κατάργηση της ασυλίας για τους ευρωβουλευτές που επικρίνουν την ΕΕ. Πίσω από κλειστές πόρτες και με το πρόσχημα της «προόδου» και της «αποτελεσματικότητας», τα ίδια τα θεμέλια της ελευθερίας μας διαβρώνονται περαιτέρω

Οι Βρυξέλλες προχωρούν με το έργο CBDC (ψηφιακό νόμισμα κεντρικής τράπεζας). Αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο έργο στην ημερήσια διάταξη: αυτό που μας παρουσιάζεται ως μια φιλική προς το χρήστη καινοτομία, μετά από προσεκτικότερη εξέταση, δεν είναι τίποτα περισσότερο από προγραμματιζόμενο χρήμα. Δεν είναι πλέον μια απλή ανταλλαγή αξίας, αλλά η πλήρης παρακολούθηση και έλεγχος κάθε πράξης κατανάλωσης, επειδή όταν το χρήμα γίνεται προγραμματιζόμενο, μετατρέπεται σε εργαλείο ελέγχου της συμπεριφοράς. Οι κεντρικές τράπεζες και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορούν επομένως να καθορίσουν τι, πότε και πόσα χρήματα μπορούν να δαπανηθούν. Αυτό σηματοδοτεί το τέλος του ανώνυμου μετρητού και την έλευση της πλήρους διαφάνειας απέναντι στο κράτος.

Όλα είναι πιθανά: από ημερομηνίες λήξης για «μη φιλικές προς το περιβάλλον» δαπάνες (με όλη την ασάφεια αυτού του όρου) μέχρι το μπλοκάρισμα πληρωμών για «ακατάλληλη» συμπεριφορά; Όλα αυτά θα είναι τεχνικά εφικτά. Η επίσημη δικαιολογία είναι ο «εκσυγχρονισμός των συστημάτων πληρωμών». Η πραγματική συνέπεια: ο πλήρης έλεγχος της ατομικής καταναλωτικής συμπεριφοράς. Ταυτόχρονα, ξεδιπλώνεται η επόμενη φάση εκμετάλλευσης δεδομένων. Τα σχέδια για τη μαζική κοινοποίηση των ιδιωτικών δεδομένων των πολιτών σε τρίτους γίνονται μια απτή πραγματικότητα. Υπό το πρόσχημα της χρήσης τέτοιων δεδομένων για «υψηλότερους σκοπούς», η προστασία της ιδιωτικής ζωής γίνεται νοσταλγική.

Μια ανατριχιαστική υπενθύμιση της κτηνωδίας

Οι ορφανοί επιζώντες της Γενοκτονίας των Αρμενίων στα Άδανα αναγκάστηκαν να κρατήσουν οθωμανικές σημαίες και να ποζάρουν μπροστά από ένα πορτρέτο του Τζεμάλ Πασά, ενός από τους βασικούς δράστες της Γενοκτονίας των Αρμενίων, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τη δολοφονία των γονέων και των οικογενειών αυτών των παιδιών και την καταστροφή 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι.

Ένας από τους ηγέτες των Νεοτούρκων, ο Τζεμάλ Πασάς έγινε διαβόητος για τη σκληρότητα του και ήταν γνωστός ως «Τζεμάλ ο Χασάπης. ” Σήμερα, οι Τούρκοι χρησιμοποιούν αυτή τη φωτογραφία ως υποτιθέμενη απόδειξη ότι δεν δολοφόνησε Αρμένιους, αλλά αντίθετα τους έσωσε ιδρύοντας ορφανοτροφεία για παιδιά της Αρμενίας.

Στην πραγματικότητα, αυτή η εικόνα στέκεται ως μια ανατριχιαστική υπενθύμιση της κτηνωδίας και της υποκρισίας της εποχής της γενοκτονίας, με τα παιδιά της Αρμενίας που είχαν χάσει τους γονείς και τις οικογένειές τους να αναγκάζονται να τιμήσουν έναν από τους ίδιους τους ανθρώπους που ευθύνονται για

Ο Τζεμάλ Πασά δολοφονήθηκε στις 21 Ιουλίου 1922, από τα μέλη της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας Στεπάν Τζαγκιγιάν, Artashes Kevorkian και Bedros Der Boghosian στο πλαίσιο της Επιχείρησης Νέμεσις, της αρμενικής αποστολής για τον εντοπισμό και τη δολοφονία των επιζώντων βασικών δραστών της Γενοκτονίας των Αρμενίων. 

Ανάλγητο κράτος...

Πριν καταδικάσουμε τον 89χρονο παππού ας διαβάσουμε άλλο ένα περιστατικό κάποιου συμπολίτη μας.

Όταν το κράτος είναι ανάλγητο, το πολιτικό σύστημα αδιαφορεί, και η δικαιοσύνη ανύπαρκτη για την φτωχολογιά, τα ανάλογα περιστατικά θα πυκνώνουν.

Όλοι μας έχουν λίγο ή πολύ έχουμε δεχτεί τη "φροντίδα" του ελληνικού κράτους.

Παραθέτω την προσωπική εμπειρία φίλης.

Με αφορμή το απίστευτο περιστατικό με τον 89χρονο, ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑ:

Τον Μάρτιο του 2023 η ΣΕΙΣΜΟΠΛΗΚΤΗ οικογένειά μας, η ασθενής με Αλτσχάιμερ μητέρα μου, η ανήλικη μαθήτρια δημοτικού κόρη μου κι εγώ, δικαστική συμπαραστάτης και φροντίστρια της μητέρας μου, ζήσαμε την απόλυτη φρίκη όταν πήγα να εκταμιεύσω την σύνταξη της μάνας και διαπίστωσα ότι ΕΛΕΙΠΑΝ €308 ΑΠ'Ο ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΕΓΚΑΙΡΗ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ ΕΣΤΩ ΚΙ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ!!!!!! 

ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΜΗΝΕΣ, Η ΣΟΒΑΡΑ ΑΣΘΕΝΗΣ ΜΕ ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ ΜΗΤΕΡΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙ €308 ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΠΑΙΡΝΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΧΑΜΕ "ΧΤΙΣΕΙ" ΤΟΝ ΜΗΝΙΑΙΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΜΑΣ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΧΕΔΟΝ ΧΩΡΙΣ ΜΠΟΥΚΙΑ ΚΑΙ ΔΙΧΩΣ ΣΑΛΙΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ!!! ΕΠΙΒΙΩΣΑΜΕ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΧΑΡΗ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ!!! 

ΣΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ, ΕΤΡΕΧΑ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ ΣΤΟ ΕΦΚΑ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΕΠΑΙΡΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΚ ΕΣΤΕΛΝΑ ΜΕΗΛ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΗΜΑΣΙΑ!!! ΚΑΝΕΝΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΟΥ ΕΦΚΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΟΥΣΕ ΣΤΑ ΜΕΗΛ, ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΔΙΝΕ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΞΑΦΝΙΚΑ!!! 

Καρτέλ κομμάτων στη δημοκρατορία μας…

Καρτέλ κομμάτων στη δημοκρατορία μας…

Η χώρα βυθίζεται σε άβυσσο προβλημάτων ,με τους κίνδυνους γύρω της να την απειλούν άμεσα …
Στο εσωτερικό της χώρας το πολιτικό προσωπικό δείχνει αδύναμο να αντιδράσει και το χειρότερο είναι ότι υπάρχει η υποψία ότι αυτό συμβαίνει όχι επειδή δεν μπορεί, αλλά επειδή δεν θέλει…

«Βρισκόμαστε σ’  ένα πολιτικό βούρκο» , λέει στο militaire news ο Ρούντι Ρινάλντι , εκδότης της εφημερίδας «Ο Δρόμος της Αριστεράς» και εμπνευστής του όρου «δημοκρατορία» που περιγράφει εύστοχα το πολίτευμα μας.

Ο Ρούντι Ρινάλντι μιλά για τα μεγάλα εθνικά θέματα που αντιμετωπίζονται με κάθε λογής παραμύθια από την κυβερνητική πλευρά. Επισημαίνει τους κινδύνους στους οποίους κάποιοι εκθέτουν τη χώρα με τη διάχυση ψευδαισθήσεων και θεωριών «προληπτικών χτυπημάτων», που άλλους εξυπηρετούν.

Χρήστος Γιανναράς: «Το μεγαλύτερο δώρο στη ζωή είναι ν’ αγαπήσεις και ν’ αγαπηθείς»

ΚΛΙΚ στην φωτογραφία ή ΕΔΩ για να ακούσετε το PODCASTS

ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Χρήστος Γιανναράς: «Το μεγαλύτερο δώρο στη ζωή είναι ν’ αγαπήσεις και ν’ αγαπηθείς»
Πόσο αφορά τους πολίτες σήμερα η πολιτική; Έχει νόημα η πίστη στις θρησκείες στις μέρες μας; Και γιατί το σχολείο έχει εξελιχθεί σε ό,τι πιο παρακμιακό υπάρχει; Ο διακεκριμένος φιλόσοφος και στοχαστής, Χρήστος Γιανναράς, απαντά.

Παρουσίαση: Γιάννης Πανταζόπουλος

Γιατί η Ελλάδα έχει πεθάνει στις μέρες μας; Γιατί έχουμε εξελιχθεί σε αρπακτικά; Όταν ο καταναλωτισμός γίνεται γοητευτικός, ποια είναι η κατάληξη του ατόμου;

OΧρήστος Γιανναράς εδώ και πολλά χρόνια δεν διστάζει να εκφράσει τις αντισυμβατικές, τολμηρές και αιρετικές απόψεις του για όλες τις πτυχές της νέας πραγματικότητας. Πάντα τον χαρακτηρίζει το ευγενές και μειλίχιο ύφος, τα βιβλία του βρίσκονται διαρκώς στη λίστα των ευπώλητων, ενώ τα κείμενα του πάντοτε πυροδοτούν συζητήσεις, διαφωνίες και προβληματισμούς.

 

Είναι ομότιμος καθηγητής φιλοσοφίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, της Βόννης και της Σορβόννης (Παρίσι) και έχει διδάξει Φιλοσοφία, Πολιτιστική Διπλωματία και Συγκριτική Οντολογία σε πανεπιστήμια της Γαλλίας, της Ελβετίας, της Ελλάδας.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ AYŞE HÜR "Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ"

Με την ευκαιρία της επετείου της 24ης Απριλίου 1915

 

από τον Μουσταφά Γιαβούζ

27/04/2026

Κάθε χρόνο, πολλά άρθρα και μηνύματα καταδίκης κοινοποιούνται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να τιμήσουν την επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Παρόμοιες αναρτήσεις έγιναν και φέτος. Κατά την περιήγηση σε αυτές τις αναρτήσεις, έπεσα πάνω σε ένα άρθρο της ιστορικού Ayşe Hür με ημερομηνία 21 Απριλίου 2026. Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα Taraf στις 22 Απριλίου 2012. Το ίδιο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Anatolian Armenians» πρώτα στις 21 Απριλίου 2017 και στη συνέχεια ξανά στις 21 Απριλίου 2026. Το «Yüzleşme Atölyesi» (Εργαστήριο Αντιπαράθεσης) κοινοποίησε επίσης αυτό το άρθρο, που δημοσιεύτηκε από τους Ανατολίτες Αρμένιους , την ίδια ημέρα.

Στο πρόσφατα δημοσιευμένο βιβλίο μου με τίτλο «Το Ανατολικό Ζήτημα [Τουρκία] και ο Μαρξισμός: Η Δικτατορία της Επιτροπής Ένωσης και Προόδου και το Τραγικό Τέλος της Φαντασίας της Ισότητας των Πολιτών για τα Χριστιανικά Έθνη», εξέτασα λεπτομερώς τον ρόλο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) στη Γενοκτονία των Αρμενίων. Επομένως, όταν διάβασα το άρθρο της Ayşe Hür για να το συγκρίνω με τα ερευνητικά μου ευρήματα, ανακάλυψα ότι η ενότητα με τίτλο «Η Στάση των Γερμανών Σοσιαλιστών και Κομμουνιστών» στο άρθρο της με τίτλο «Ο Γερμανικός Ρόλος στη Γενοκτονία των Αρμενίων» περιείχε σοβαρά λάθη.

Έψαξα στο διαδίκτυο για να δω αν υπήρξε κάποια αντίδραση στις παρατηρήσεις που έγιναν σε αυτό το άρθρο, το οποίο δημοσιεύτηκε ήδη από τον Απρίλιο του 2012. Οι αναζητήσεις μου αποκάλυψαν μόνο ότι ο ιστορικός Halil Berktay, στο άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Taraf στις 26 Απριλίου 2012, διατύπωσε «μερικές ήπιες φιλικές επικρίσεις» σχετικά με τις παρατηρήσεις που έκανε ο Hür στο τμήμα του άρθρου του με τίτλο «Η στάση των Γερμανών Σοσιαλιστών και Κομμουνιστών » .

Δεν ξέρω πώς αντέδρασε η Ayşe Hür σε αυτή την κριτική.

Εκτός από τον Halil Berktay, δεν έχω βρει καμία πληροφορία που να δείχνει εάν αυτό το άρθρο έχει δεχτεί κριτική από Τούρκους και Κούρδους σοσιαλιστές.

Και εγώ, το σκυλί, τώρα λύσσαξα...

Του Μάνου Λαμπράκη 

Μετά τους πυροβολισμούς που σημειώθηκαν στο χώρο του ΕΦΚΑ και στο Πρωτοδικείο από 89χρονο άνδρα, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό ανθρώπων, η πρώτη και αυτονόητη πρόταση δεν μπορεί παρά να είναι μία: η ένοπλη βία είναι απολύτως καταδικαστέα. 

Δεν υπάρχει εδώ καμία ρωγμή ερμηνείας που να επιτρέπει συμψηφισμούς, καμία βιαστική μετατροπή ενός δράστη σε σύμβολο. 

Και όμως, μέσα στο ίδιο υλικό των ρεπορτάζ, υπάρχει ένα γράμμα. 

Και αυτό το γράμμα δεν μπορεί να αγνοηθεί όχι για να αθωώσει, αλλά για να εκθέσει.

«Κύριοι των εφημερίδων, καλημέρα. Είμαι ο Π.Κ. Γεννήθηκα στη Μεσσηνία το 1937 και πήγα στρατιώτης το 1959.

Το 1962 πήγα στο Βερολίνο για δουλειά και σχολείο. Το 1970 ταξίδεψα και εγκαταστάθηκα στο Σικάγο. Το 2005 κατέθεσα στο Σικάγο για σύνταξη και η Αμερική μου έβγαλε σύνταξη σε δύο μήνες. Επίσης, κατέθεσα στο Σικάγο τη γερμανική κάρτα και σε έξι μήνες μου έστειλαν τη μεικτή γερμανική σύνταξη.

Στο ίδιο γραφείο και την ίδια ώρα, μαζί με τις δύο κάρτες, κατέθεσα και το ελληνικό ΙΚΑ: το βιβλιάριο ενσήμων και το βιβλιάριο ασθενείας. Οι Αμερικανοί μου είπαν πως θα στείλουν τα χαρτιά στην Ελλάδα και εμένα μου έδωσαν δύο από τα αντίγραφα και κάποια άλλα χαρτιά. Από τότε που πήγαν στην Ελλάδα, άρχισαν τα μεγάλα προβλήματα με το ελληνικό ΙΚΑ και με τα ελληνικά δικαστήρια.

Το ελληνικό ΙΚΑ, αυτή η επιτροπή στην πλατεία Αττικής, όταν με κάλεσε στο γραφείο, με έβρισε χυδαία και με αποκάλεσε «γενίτσαρο» που ήρθα στην Ελλάδα τους και ζητάω σύνταξη· τους έβρισα και εγώ. Και το ελληνικό ΙΚΑ, αφού έχει την πένα και η πένα έχει τη δύναμη, μου έκανε πρώτον μια πλαστογραφία και δεύτερον ένα σαμποτάζ, γράφοντας ένα γράμμα στο γερμανικό ΙΚΑ ότι δεν μου δίνουν ελληνική σύνταξη.

ΥΓ: Οι δημόσιες υπηρεσίες, τα ελληνικά δικαστήρια και το ελληνικό ΙΚΑ μου φέρθηκαν εδώ στην Ελλάδα –όπου ήρθα και είμαι 20 χρόνια, με σύνταξη στις ΗΠΑ 2.600 δολάρια τον μήνα, επί 20 χρόνια = πάνω από μισό εκατομμύριο δολάρια– σαν αδέσποτο σκυλί του κλώτσου και του μπάτσου.

Και εγώ, το σκυλί, τώρα λύσσαξα και είμαι λυσσασμένος και θα πάω κάποια μέρα στα γραφεία και θα τους δαγκώσω, να λυσσάξουν και αυτοί.

Ο λυσσασμένος,

Π.Κ.»

Αν αφαιρέσει κανείς την τελική εκτροπή, το γράμμα αυτό δεν είναι μια άναρχη κραυγή. 

Είναι ένα κείμενο με δομή : καταγωγή, μετανάστευση, εργασία, επιστροφή, σύγκρουση. Μια μικρή αφήγηση βίου που διεκδικεί να αναγνωριστεί ως απόδειξη. 

Το γερμανικό κράτος τράπηκε σε άτακτη φυγή!

Επί του πιεστηρίου!

Το γερμανικό κράτος τράπηκε σε άτακτη φυγή!

 Μετά από αλλαγή ημέρας, ώρας και τόπου, τελικά αποφάσισε να ακυρώσει οριστικά την κατάπτυστη εκδήλωση με την οποία προσπαθούσε να χαλκεύσει την ιστορία της Εθνικής μας Αντίστασης. Με μια ανακοίνωση- μνημείο θρασυδειλίας και ομολογία ενοχής, ΜΑΤΑΙΩΣΕ ΟΡΙΣΤΙΚΑ την εκδήλωση για τις φωτογραφίες των 200 της Καισαριανής που είχε προγραμματιστεί για την παραμονή της Πρωτομαγιάς, 85ης επετείου του τουφεκισμού των πατριωτών - κομμουνιστών, που όρθωσαν το ανάστημά τους στους φασίστες κατακτητές και τους θλιβερούς συνεργάτες τους.

Είναι μόνο η αρχή! Το Εθνικό Συμβούλιο και συνολικά το κίνημα διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών, σπλάχνο από τα σπλάχνα του υπερήφανου ελληνικού λαού, θα προασπίσει την Μνήμη της Εθνικής Αντίστασης από τους επίδοξους αναθεωρητές της Ιστορίας και θα κλιμακώσει τον αγώνα για Δικαιοσύνη! Μέχρι τη νίκη!

Να ευχαριστήσουμε τους πολυάριθμους φίλους και συναγωνιστές που μας κρατούσαν διαρκώς ενήμερους και όλους όσοι εκδήλωσαν τη δυσφορία τους με τις μεθοδεύσεις της γερμανικής κυβέρνησης και των δορυφόρων της.

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/1NtcKdUa2e/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Πως το "πε ο υπουργός Δικαιοσύνης...οποίος τα βάζει με το Κράτος, ισοπεδώνεται

Βασίλης Λαμπόγλου 

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης.

Και θα έπρεπε σήμερα τα  κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης αλλά και οι δικηγορικοι σύλλογοι να είναι "στα κάγκελα."

Μια τεράστια θεσμική εκτροπή λαμβάνει χώρα...

Ο δημόσιος εκβιασμός του έφεδρου ισραηλινού αξιωματικού του IDF πως θα πάρει μαζί του τη κυβέρνηση,είχε αποτέλεσμα(φωτό 4).

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας αποφάνθηκε τη περί μη ανάσυρσης της δικογραφίας των υποκλοπών, παρά τα καταλυτικά νέα στοιχεία που προέκυψαν και η  "εύλογη αρχειοθέτηση της" προκαλεί θυμηδία.

40 μέρες τη μελεταγε τη δικογραφία ο Κύριος Εισαγγελέας και αποφάνθηκε πως δεν συντρέχει κανένας λόγος να ερευνηθεί η απόπειρα ή τέλεση κατασκοπείας σε αυτούς που κρίθηκαν ενοχοι για το ότι έστελναν μηνύματα με το παράνομο λογισμικό Predator στον υπουργό Εξωτερικών, τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, τον πρώην πρωθυπουργό, τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων, τον διευθυντή της Γενικής Διεύθυνσης Εξοπλισμών...και πλήθος άλλων θεσμικών  λειτουργών του πολιτεύματος της χώρας.

Το σκεπτικό του Ανώτατου Εισαγγελέα πως  αφού οι δράστες των υποκλοπών δεν στόχευσαν μόνο τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Κ. Φλώρο αλλά και τον τηλεπαρουσιαστή Φουρθιώτη, άρα αποκλείεται λογικά η τέλεση του αδικήματος της κατασκοπείας γιατί άτομα σαν τον Φουρθιώτη “δεν θα μπορούσαν να αποτελούν στόχο κατασκόπων” αποτελεί ύβρι στην ιστορία του θεσμού του ανωτάτου δικαστηρίου.

Σημειώνεται πως ο Κωνσταντίνος Τζαβέλλας ήταν εποπτεύων εισαγγελέας της ΕΥΠ όταν αποφασίστηκε η παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη. 

Η απόφαση του  ανώτατου Εισαγγελέα μπορεί  να είναι μόνο κατόπιν πολιτικής παραγγελίας της εκτελεστικής εξουσίας και στο μυαλό έρχονται οι εποχές επταετίας του Αρείου Πάγου επί Κωνσταντίνου Κόλλια (ο στρατός δια της κεραυνοβόλου επεμβάσεως εματαίωσεν τον αφανισμό της Ελλάδος. 

Η Επανάστασις έγινε δεκτή μετ’ αγαλλιάσεως)

Ειρήνη Σαρίογλου: Απαξιώντας θεσμικά η κυβέρνηση , κορυφαίο πολιτιστικό θεσμό στο Καστελλόριζο

Σε μια συγκλονιστική της εξομολόγηση στον 98.4, η καλλιτεχνική διευθύντρια του άκρως επιτυχημένου με διεθνή αναγνώριση Φεστιβάλ ιστορικών ντοκιμαντέρ επί 11 χρόνια στο Καστελλόριζο , Ειρήνη Σαρίογλου, ερευνήτρια- ιστορικός, περιγράφει αποκαλυπτικά πως, ένας διεθνής πολιτιστικός θεσμός έντεκα ετών, με συνεπή παρουσία και αυξανόμενη αναγνώριση στον χώρο του ντοκιμαντέρ, βρίσκεται σήμερα σε μια κρίσιμη καμπή και πλήρη απαξίωση από τα αρμόδια υπουργεία πολιτισμού και τουρισμού, αλλά ακόμη και από το γραφείο του πρωθυπουργού, στο οποίο αποτάθηκαν επισταμένως .

Το Beyond Borders, που πραγματοποιείται στο ακριτικό Καστελλόριζο, έχει καταφέρει, μέσα από συνεχή προσπάθεια και με ίδιες δυνάμεις, να εξελιχθεί σε έναν από τους πλέον δυναμικούς και ανερχόμενους κινηματογραφικούς θεσμούς στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων στον τομέα του ντοκιμαντέρ. Αποτελεί μια ενεργή πλατφόρμα διεθνούς διαλόγου, δημιουργικής ανταλλαγής και επαγγελματικής δικτύωσης, συνδέοντας ουσιαστικά Έλληνες δημιουργούς με την παγκόσμια κινηματογραφική βιομηχανία και συμβάλλοντας με συνέπεια στην πολιτιστική εξωστρέφεια της χώρας.

Το φυτό που άξιζε όσο ο Χρυσός και έσβησε σε έναν αιώνα

Ο αυτοκράτορας Νέρωνας κρατούσε στα χέρια του το τελευταίο. Ένα και μοναδικό κλωνάρι ενός φυτού που για επτά αιώνες είχε γεμίσει με ασήμι τα ταμεία μιας ολόκληρης πόλης. Δεν θα ξαναέβλεπε άλλο. Κανείς δεν θα το ξαναέβλεπε.

Το σίλφιον της Κυρήνης είχε μόλις σβήσει από τον κόσμο.

Σήμερα, δύο χιλιάδες χρόνια μετά, μια ομάδα Τούρκων βοτανολόγων ισχυρίζεται ότι το βρήκε ζωντανό σε ένα ορεινό μοναστήρι της Καππαδοκίας. Είναι αλήθεια, ή είναι μια από τις πιο όμορφες αυταπάτες της σύγχρονης επιστήμης;

Η ιστορία αξίζει να ειπωθεί από την αρχή.

Στις ακτές της σημερινής Λιβύης, εκεί όπου η έρημος συναντούσε τη Μεσόγειο, υπήρχε μια στενή λωρίδα γης που ονομαζόταν Κυρηναϊκή. Γη ξηρή, αμμώδης, όχι ιδιαίτερα γενναιόδωρη. Και όμως, σε αυτό το ασήμαντο κομμάτι του κόσμου φύτρωνε ένα φυτό που οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν δώρο του Απόλλωνα. Παχύς μίσχος, σύνθετα φύλλα, μικροί κίτρινοι ανθοί σε ομπρέλες, και καρποί σε σχήμα καρδιάς. Ναι, ακριβώς εκείνο το σχήμα της καρδιάς που σχεδιάζουμε ακόμα στα ερωτικά μας μηνύματα. Πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι το σύμβολο γεννήθηκε εκεί, στους καρπούς του σιλφίου.

Οι κάτοικοι της Κυρήνης το χρησιμοποιούσαν για τα πάντα. 

Ανακοίνωση για την 85η μαύρη επέτειο της εισβολής της ναζιστικής Γερμανίας στην ανοχύρωτη Αθήνα.

EΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ https://esdoge.gr/

 

Ανακοίνωση για την 85η μαύρη επέτειο της εισβολής της ναζιστικής Γερμανίας  στην ανοχύρωτη Αθήνα.

Αθήνα, 26 Απριλίου 2026

Την Κυριακή 27 Απριλίου 1941 η Βέρμαχτ εισέβαλε στην ανοχύρωτη Αθήνα. Η αποφράδα αυτή ημέρα σηματοδοτεί την έναρξη της «μακράς νύχτας της Κατοχής», που θα διαρκούσε 1625 ημέρες  και «στα σκοτάδια της θα λιπαινόταν η ελληνική γη με μυριάδες κορμιά για τον θερισμό μιας νέας εποχής», όπως έξοχα σημειώνει ο Σόλων Γρηγοριάδης. Ήδη, όμως, από την πρώτη στιγμή, εκδηλώνεται το πνεύμα της Αδούλωτης Αθήνας, καθώς τα πάνοπλα γερμανικά στρατεύματα συναντούν έρημους δρόμους.

Την συλλογική αυτή εκδήλωση αντίστασης του ελληνικού λαού απέναντι στους κατακτητές ακολούθησαν η γενναία άρνηση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδας Χρύσανθου να τελέσει δοξολογία για την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα και να ορκίσει την δωσιλογική «κυβέρνηση» Τσολάκογλου, η θυσία του μαθητή Μάθιου Πόταγα έξω από τη Βυτίνα, ο παλλαϊκός ξεσηκωμός της Μάχης της Κρήτης, που άλλαξε τον ρουν του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το κατέβασμα από την Ακρόπολη της σβάστικας από τους ήρωες Μανώλη Γλέζο και Λάκη Σάντα και άλλες ηρωικές πράξεις, που κράτησαν ζωντανό «το πνεύμα του μετώπου» και γέννησαν το έπος της Εθνικής μας Αντίστασης, με την καθολικότητα στο χρόνο, το χώρο και τη συμμετοχή του λαού. Της Εθνικής μας Αντίστασης, που με τα μνημειώδη επιτεύγματά της έφερε την Ελλάδα στην πρωτοπορία της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο πληθυσμός της πατρίδας μας αποδεκατίστηκε από τον μεθοδικά σχεδιασμένο από το Γ’ Ράιχ λιμό και τις ασθένειες, τα Ολοκαυτώματα και τις μαζικές δολοφονίες αμάχων, την εξολόθρευση της εβραϊκής κοινότητας της Ελλάδας, την καταναγκαστική εργασία, τα βασανιστήρια και όλα τα στυγερά εγκλήματα πολέμου και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξαν εις βάρος του λαού και της πατρίδας μας οι κατακτητές με πρωταίτια τη ναζιστική Γερμανία. Οι υποδομές της χώρας μας καταστράφηκαν ολοσχερώς, ο εθνικός πλούτος της Ελλάδας λεηλατήθηκε, σπάνιοι αρχαιολογικοί - πολιτιστικοί θησαυροί εκλάπησαν και φυγαδεύτηκαν στο Γ’ Ράιχ, ενώ μοναδικής αξίας μνημεία υπέστησαν βαρύτατες καταστροφές. Η χώρα μας υπέστη μία ανείπωτη τραγωδία, στα όρια της γενοκτονίας. 

Το παρακράτος μπορεί να διαλυθεί μόνο από το κράτος, και μόνο όταν μια άλλη κυβέρνηση από αυτή που έστησε το παρακράτος έχει την πολιτική βούληση να το διαλύσει.

Του Δημήτρη Τσίρκα 

Ποιος περίμενε ότι ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου - που επόπτευε την ΕΥΠ όταν παρακολουθούσε τον Ανδρουλάκη - δεν θα ανασύρει την υπόθεση του Predator από το αρχείο που την τοποθέτησε ο έτερος αντι-εισαγγελέας του Αρείου Πάγου!

Ποιος περίμενε ότι η ηγεσία του δικαστικού σώματος – που παρακολουθούταν από το Predator – δεν θα συναινούσε στη διερεύνηση του Predator!

Ποιος περίμενε ότι η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων, της αστυνομίας και το μισό υπουργικό συμβούλιο που παρακολουθούνταν από το Predator θα τηρούσαν σιγή ιχθύος και δεν θα ζητούσαν τη δίωξη εκείνων που τους παρακολουθούσαν!

Ποιος περίμενε ότι αυτοί που τους παρακολουθούσαν – απλοί ιδιώτες, το δίχως άλλο – θα απειλούν δημόσια, δια του επικεφαλής τους, εφέδρου αξιωματικού του ισραηλινού στρατού, ότι συνεργάζονται μόνο με κυβερνήσεις και κρατικές υπηρεσίες!

Και ότι ο πολιτικός υπεύθυνος αυτών των υπηρεσιών καλό είναι να προσέχει για να μην έχει την κατάληξη του Νίξον! 

O KYΡIOΣ ΑΡΧΙΣΕ ΟΡΑΤΑ ΝΑ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΑΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΙΡΑΝ...ΑΣΥΛΗΠΤΑ ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΜΕΝΟ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟ ΠΙΛΟΤΟ!

ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΣ ΠΙΛΟΤΟΣ F-35 ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ: «Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΤΟΝ ΣΤΟΧΟ ΜΟΥ - ΑΡΝΗΘΗΚΑ ΝΑ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΩ»

Ισραηλινός πιλότος του F-35 γίνεται πασίγνωστος για τη ομολογία του: «Ο ΙΗΣΟΥΣ εμφανίστηκε στον στόχο μου — Αρνήθηκα να πυροβολήσω» Ο 31χρονος λοχαγός Γιονατάν Λέβι πραγματοποίησε 47 αποστολές μάχης για την Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία με το F-35I Adir, το πιο προηγμένο μαχητικό αεροσκάφος που κατασκευάστηκε ποτέ.

Στην 48η αποστολή του, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Roaring Lion εναντίον του Ιράν, κάτι εμφανίστηκε στην οθόνη στόχευσης που καμία στρατιωτική τεχνολογία δεν μπορούσε να εξηγήσει.

Στις 2:47 π.μ. την 1η Μαρτίου 2026, με το δάχτυλό του στο κουμπί απελευθέρωσης βόμβας και έξι δευτερόλεπτα να απομένουν στην αντίστροφη μέτρηση, μια φωτεινή φιγούρα εμφανίστηκε στις ακριβείς συντεταγμένες GPS του στόχου του.

Το οπλικό του σύστημα δεν μπορούσε να κλειδώσει. Μηνύματα σφάλματος κατέκλυσαν την οθόνη του. Και μια φωνή του μίλησε στα αρχαία εβραϊκά: «Γιονατάν. Μην καταστρέφεις αυτό το μέρος. Τα παιδιά μου είναι από κάτω». Ματαιώθηκε η αποστολή.

Συνελήφθη. Και στο κελί της φυλακής του, ο Ιησούς του εμφανίστηκε ξανά — και του έδειξε τους 200 Ιρανούς πολίτες και τους 30 Χριστιανούς που προσεύχονταν ακριβώς κάτω από τον στόχο του. Οι προσευχές τους είχαν σταματήσει τις βόμβες του. Αυτή είναι η μαρτυρία που ο ισραηλινός στρατός δεν θέλει να ακούσετε.

Οργή Τούρκων: Ο Μαμντάνι μίλησε για σφαγές Αρμενίων και μετά πήγε σε ελληνορθόδοξη λειτουργία τουιτάροντας «Ζήτω η Ελλάδα»

Τουρκοαμερικανοί διαδηλώνουν κατά του δημάρχου Νέας Υόρκης Ζόραν Μαμντάνι για τη «γενοκτονία» των Αρμενίων, ενώ εκείνος υμνεί την ελληνική ανεξαρτησία με «Ζήτω η Ελλάδα»

Κείμενο: Πέτρος Κράνιας

Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει στην τουρκική διασπορά στις ΗΠΑ η ανάρτηση του δημάρχου Νέας Υόρκης, Ζόραν Μαμντάνι, με την οποία χαρακτήρισε «γενοκτονία» τις μαζικές σφαγές και τις εκτοπίσεις των Αρμενίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1915, κάνοντας λόγο για 1,5 εκατομμύριο νεκρούς και κατηγορώντας τους Τούρκους ότι «σφαγίασαν τους Αρμενίους en masse».

Τούρκοι και Τουρκοαμερικανοί συγκεντρώθηκαν στην Times Square και έξω από το δημαρχείο της Νέας Υόρκης, κρατώντας τουρκικές και αμερικανικές σημαίες και πανό με συνθήματα κατά του Μαμντάνι, τον οποίο κατηγορούν ότι υιοθετεί «μονομερή» και «ιστορικά αβάσιμη» αφήγηση.

Στις δηλώσεις του για την 24η Απριλίου, ο Μαμντάνι είχε καλέσει τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει την αρμενική γενοκτονία και συνέδεσε τα γεγονότα του 1915 με τις πρόσφατες συγκρούσεις και εκτοπισμούς Αρμενίων από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, χαρακτηρίζοντάς τα «συνέχεια της ίδιας γενοκτονικής διαδικασίας». Η τοποθέτηση αυτή εξόργισε όχι μόνο την τουρκική κοινότητα, αλλά και την Άγκυρα, που κατηγόρησε τον δήμαρχο ότι «πολιτικοποιεί την ιστορία» για εσωτερική κατανάλωση.

Όλη η ανάρτηση ΕΔΩ...

Το Αντιαυταρχικό Μαρξιστικό Ρεύμα (ΑΜΡ) και ο Σοσιαλισμός ως Έργο των Εργατών -Μια Επισκόπηση

Του Δημήτρη Μπελαντή

Ante Ciliga 1898-1992

Μπορεί, από ιστορική άποψη, το Αντιαυταρχικό Μαρξιστικό Ρεύμα, να μην κατάφερε να επικρατήσει στα πλαίσια της ιστορικής εξέλιξης του μαρξισμού, καθώς οι κρατιστικές μορφές της κλασσικής σοσιαλδημοκρατίας και του γραφειοκρατικού σοβιετικού μαρξισμού αντιστοιχήθηκαν πολύ «αποτελεσματικότερα» στην σύζευξη του μαρξισμού με την κυρίαρχη ιδεολογία και με τις «αναπτυξιακές ανάγκες», αλλά τελικά και με την κοινωνική πραγματικότητα, όπως αυτή εν τοις πράγμασι εξελίχθηκε. Ήταν αυτό, όμως, που παρέμεινε συνεπές με την επαγγελία του Μαρξ ότι η χειραφέτηση της εργατικής τάξης θα ήταν έργο της ίδιας και μόνο.

Το ΑΜΡ δεν υπήρξε ποτέ ένα ρεύμα απολύτως ενιαίο, αυτοπροσδιορισμένο και συνεκτικό, ούτε διαμόρφωσε κάποιαν διεθνή οργάνωση ούτε διαχωρίσθηκε ποτέ καθαρά οργανωτικά από τα υπόλοιπα σοσιαλιστικά ή κομμουνιστικά ρεύματα. Υπήρξε ένα ρεύμα, όμως, πολύ επιδραστικό στην κοινωνική φαντασία και την πράξη του εργατικού κινήματος ιδίως κατά τον εικοστό αιώνα. Υπήρξε πιο πολύ ένας αστερισμός συγγενικών ιδεολογικών και πολιτικών ρευμάτων και τάσεων, κοινωνικών κατευθύνσεων, ευαισθησιών, οργανώσεων ή τάσεων μέσα σε ευρύτερες πολιτικές οργανώσεις και κοινωνικά κινήματα. Αναφερόμαστε ειδικότερα στις επαναστατικές του πηγές και αναγνώσεις και όχι σε σοσιαλδημοκρατικές, ευρωκομμουνιστικές ή αριστεροφιλελεύθερες προσλήψεις περί του βαθμιαίου «δημοκρατικού σοσιαλισμού». Στον αντιαυταρχισμό δηλαδή εντός του πλαισίου του επαναστατικού μαρξισμού.

Ορισμένοι πολύ γενικοί αυτοπροσδιορισμοί του και ετεροπροσδιορισμοί του βοηθούν να οριοθετήσουμε αυτό το ιδεολογικό και αξιακό ρεύμα εντός του ιστορικού επαναστατικού μαρξισμού. Βασικά του ενοποιητικά και προσδιοριστικά χαρακτηριστικά υπήρξαν:

Κυριακή Μυροφόρων και Αγίων Θεσσαλονίκης: Ένα μυροδοχείο ευωδίας χάριτος!

Γράφει ο Στέλιος Κούκος

Πόσο ταιριαστός είναι ο εορτασμός της Κυριακής των Μυροφόρων με την αντίστοιχη γιορτή των Αγίων της Θεσσαλονίκης!

Πρόκειται για μια ξεχωριστή Κυριακή του χρόνου, που μοιάζει σαν να ανοίγει ένα μυροδοχείο πολύτιμου αρώματος και η ευωδία του να ξεχύνεται και να κατακλύζει όλη τη Θεσσαλονίκη.

Την πόλη των Αγίων, την πόλη της άκρατης μυροβλυσίας.

Και να οι Μυροφόρες με προεξάρχουσα την Κυρία Θεοτόκο, μυροφορούσες και οι ίδιες, με τα εξαίσια πνευματικά αρώματα τα οποία περιβάλλονται, εμφορούνται και στολίζονται, έρχονται να συναντήσουν τους μυροβλύτες Αγίους της Θεσσαλονίκης.

Τον πολιούχο της Άγιο Δημήτριο και την Αγία Θεοδώρα, αλλά και τους λοιπούς Αγίους της πόλης.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για την Απολιγνητοποίηση – ΚΑΛΕΣΜΑ για το ΚΛΕΙΣΙΜΟ του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου !!!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ για το ΚΛΕΙΣΙΜΟ του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου !!!

Την Τετάρτη 29 Απριλίου 2006, στις 7:00 μ.μ.(19:00), στην αίθουσα του Ποντιακού Μορφωτικού Συλλόγου Αγίου Δημητρίου - Ρυακίου, στον Άγιο Δημήτριο Κοζάνης, θα πραγματοποιηθεί ανοιχτή Γενική Συνέλευση με θέμα :

Το Κλείσιμο του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου

- Οι Συνέπειες

- Προτάσεις για Πρωτοβουλίες και Δράσεις 

- Διεξοδική Συζήτηση και Επόμενες Κινήσεις

Βρισκόμαστε απέναντι σε μια σκληρή πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί από αυτούς που αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς και καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε το αμέσως επόμενο διάστημα ένα αβέβαιο και ανασφαλές μέλλον !!!

Καλούμε να συμμετέχουν όλοι :

- Βουλευτές Νόμου Κοζάνης

- Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας και Περιφερειακό Συμβούλιο

- Δήμαρχοι Κοζάνης - Πτολεμαΐδας και Δημοτικά Συμβούλια

- Πρόεδροι Τοπικών Κοινοτήτων

- Σωματεία και Συνδικάτα Εργαζομένων

- Σύλλογοι και Φορείς της Δυτικής Μακεδονίας

- Εργαζόμενοι σε ΑΗΣ και Ορυχεία

- Αγρότες και Κτηνοτρόφοι

- Ιδιοκτήτες Καταστημάτων

- Κάτοικοι και Ενεργοί Πολίτες

Η παρουσία όλων είναι σημαντική !!!

Μας αφορά όλους !!!

Διοργανωτές :

- Τοπική Κοινότητα Αγίου Δημητρίου

- Σύλλογος για την Καταπολέμηση της Ανεργίας και την Ανάπτυξη της Περιοχής Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου

- Δράση Εργαζομένων Λιγνιτικών Σταθμών

- Πρωτοβουλία Πολιτών για την Απολιγνητοποίηση

Υπογράφουμε ΕΔΩ...

https://www.change.org/p/%CE%BF%CF%87%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BB%CE%B9%CE%B3%CE%BD%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%89%CE%BD-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CE%B4%CF%89%CE%BD?utm_medium=custom_url&utm_source=share_petition&recruited_by_id=e5b966e0-4153-11f1-a35b-df0fb1f5c539

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

«Γερμανοί και ταγματασφαλίτες – Η “διπλή κατοχή” στη Μεσσηνία».

Του Ηλία Μπιτσάνη 

Παραμονές πρωτομαγιάς και οι σκέψεις πηγαίνουν πίσω στο 1944 με τις εκτελέσεις στην Καισαριανή αλλά και στην Καλαμάτα, και στην Τρίπολη, και στο Μελιγαλά και αλλού. 

Η ημερομηνία και τα γεγονότα αποτυπώνουν το χαρακτηρισμό ως «διπλής κατοχής» της περιόδου κατά την οποία Γερμανοί και ταγματασφαλίτες «χέρι – χέρι» σκορπούσαν το θάνατο. Με αφορμή αυτό έκρινα αναγκαίο να παρουσιαστεί αυτή η δράση από τις 18 Φεβρουαρίου (όταν ιδρύθηκαν τα Τάγματα Ασφαλείας) μέχρι τις 6 Σεπτεμβρίου (όταν οπισθοχώρησαν οι Γερμανοί και άφησαν στο πόδι τους ταγματασφαλίτες). Τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν σε ένα βιβλίο με τίτλο «Γερμανοί και ταγματασφαλίτες – Η “διπλή κατοχή” στη Μεσσηνία». Αποτελεί τη συνέχεια του βιβλίου «Ο ματωμένος χειμώνας του 1944 στην Καλαμάτα» και μέρος της ενασχόλησης με την περίοδο της κατοχής και της εθνικής αντίστασης.

Στα 10 κεφάλαια του βιβλίου παρουσιάζονται τα εξής θέματα:

1. Οι Γερμανοί αναζητούν στηρίγματα

- Οι Γερμανοί και ο ΕΣ (Εθνικός Στρατός)

- Οι Γερμανοί δεν μπορούν χωρίς ντόπιους

- Από Σπάρτη ξεκινούν τα Τάγματα Ασφαλείας

- Προετοιμασία στην Καλαμάτα

2. Τα Τάγματα Ασφαλείας στη Μεσσηνία

- Τάγμα Ασφαλείας στην Καλαμάτα

- Ταγματασφαλίτες εκτελούν 141 κρατούμενους

- 11 Μεσσήνιοι στους εκτελεσμένους

- Ο Παπαδόγκωνας κρίνει ζωές και περιουσίες

- Ο Στούπας στο Μελιγαλά

- «Λούφες» και αρνήσεις ένταξης στα Τάγματα

- Αποτυχημένη επίθεση του ΕΛΑΣ στο Μελιγαλά

Η Αριστερά ως δύναμη κοινοτυπιας,πληξης και κοινωνικής συντήρησης

Του Δημήτρη Μπελαντή 

Συνήθως γράφω μεγάλα κείμενα, όμως πια μου φαίνονται ορισμένα πολιτικά φαινόμενα τόσο αυταποδεικτα ,που και η  εύλογη συντόμευση  η και ο αφορισμός ακόμη μπορεί να είναι δοκιμα μέσα λόγου. Τα κόμματα ή οργανώσεις  της  υπαρκτης  Αριστεράς όσο και οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικες οργανώσεις της Ελλάδας  η ο,τι άλλο ανήκει σε αυτήν την κλασσική  παράδοση κινούνται  είτε σε κλινικό θάνατο είτε σε μια υποτυπώδη λειτουργία.Δια του κλωνισμού η του διασπαστικού  χαζοκαυγα  βγαίνουν κάθε λίγο  νέες  αριστερές οργανώσεις, αλλά αυτές  δεν πείθουν ότι είναι φορείς του καινούριου , αντίγραφα των παμπαλαιων  πρωτοτύπων και οργανώσεων προέλευσης  είναι  .

Καλό πράγμα και γόνιμο  ο ακτιβισμός σε θέματα που έχουν  κάποιο κοινωνικό ενδιαφέρον έστω και επιμέρους  ,αλλά το να βαφτίζουμε μικρές ομάδες και παρεμβάσεις  χωρίς  ισχυρή κοινωνική εμπλοκή  και επιρροή  με βάθος, έστω δυνάμει ως " νέα επαναστατικά υποκείμενα" ," μορφές του κοινωνικού  ανταγωνισμού "  κλπ σημαίνει παράδοση στην αυτοαναφορικοτητα.Τα περί νέων κομμουνιστικών οργανώσεων, μετώπων, είναι  μεν ένας τρόπος να πεις ότι είσαι μέρος μιας μεγάλης  παράδοσης, πράγμα που είναι,όμως,  αξίωμα και όχι αποδειξιμο θεώρημα.Και οι αποδείξεις  συνήθως ελλείπουν.Η αριστερή πολιτική δεν μπορεί να είναι σκέτος  μειοψηφικος ακτιβισμός, είναι πολιτική , ως πρόθεση τουλάχιστον,  μεγάλων μαζών η είναι αποτυχημένη.

Ένα παράξενο φαινόμενο: νεοφώτιστοι στην Τουρκία

πηγή: Εφημερίδα “Θεσσσαλονίκη”

Του Παντελή Σαββίδη

Το φαινόμενο των μουσουλμάνων της Τουρκίας που ζητούν να βαπτισθούν χριστιανοί εκπλήσσει όσους δεν γνωρίζουν την τουρκική πολυπλοκότητα αλλά είναι μια πραγματικότητα.

Πρόκειται για μια υπαρκτή και, κατά τις πιο πρόσφατες μαρτυρίες από την Κωνσταντινούπολη, αυξανόμενη τάση, χωρίς όμως να υπάρχουν ακόμη στέρεα παντουρκικά στατιστικά που να επιτρέπουν να μιλήσει κανείς για «μαζικό ρεύμα».

Στους ναούς της Πόλης εμφανίζονται «δεκάδες» νεοφώτιστοι, ενώ η διαδικασία δεν είναι απλή: αρχίζει με αίτηση, εξετάζεται από ειδική εκκλησιαστική επιτροπή και ακολουθεί κατήχηση έξι έως δώδεκα μηνών πριν από το βάπτισμα.

Η στάση του Οικουμενικού Πατριαρχείου είναι προσεκτική. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δήλωσε επίσημα ότι «δεν εξαναγκάζουμε κανένα», αλλά όποιος έρχεται «αυτοπροαιρέτως, οικειοθελώς, εκουσίως» δεν μπορεί να απορριφθεί. Τόνισε επίσης ότι υπάρχουν «πολλές προσελεύσεις νέων ανθρώπων – και μορφωμένων ανθρώπων» που αισθάνονται εσωτερικό κενό και το αναζητούν στην Ορθοδοξία, προσθέτοντας όμως ότι οι Ορθόδοξοι «δεν βιαζόμαστε να τους βαφτίσουμε». Αυτή είναι, ουσιαστικά, μια γραμμή ανοικτής υποδοχής χωρίς προσηλυτιστική πίεση και χωρίς βιασύνη.

Και άλλοι χριστιανικοί φορείς στην Τουρκία έρχονται αντιμέτωποι με το ίδιο ρεύμα. Ο ίδιος ο Βαρθολομαίος σημείωσε ότι και οι Καθολικοί στην Κωνσταντινούπολη κατηχούν και βαπτίζουν πολλούς μη χριστιανούς. Στους προτεσταντικούς κύκλους, το φαινόμενο φαίνεται ακόμη παλαιότερο και πιο ορατό: σε ακρόαση της USCIRF (Επιτροπή των ΗΠΑ για τη Διεθνή Θρησκευτική Ελευθερία) το 2025, ο πρόεδρος της Ένωσης Προτεσταντικών Εκκλησιών στην Τουρκία, Ramazan Arkan, μίλησε για περίπου 10.000 Τούρκους προτεστάντες χριστιανούς, «στη μεγάλη τους πλειονότητα προέρχονται από μεταστροφή από το Ισλάμ», την ώρα που οι προτεσταντικές κοινότητες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν απελάσεις ποιμένων, περιορισμούς και πιέσεις από το κράτος.

Πάουλο Φρέιρε

Της Μαρίας Νικολακάκη 

Ο Πάουλο Φρέιρε συνελήφθη μετά από στρατιωτικό πραξικόπημα το 1964, χαρακτηρίστηκε απειλή επειδή δίδασκε σε φτωχούς ενήλικες πώς να διαβάζουν και αναγκάστηκε σε εξορία επειδή η εκπαίδευση έκανε τους ανθρώπους να αμφισβητούν το σύστημα.

Ο Πάουλο Φρέιρε δεν δίδασκε μόνο τον γραμματισμό. Στη Βραζιλία, εκατομμύρια δεν μπορούσαν να διαβάσουν, και αυτό τους κρατούσε αποκλεισμένους από την πολιτική συμμετοχή. Καμία ψήφος. Καμία φωνή. Η μέθοδός του άλλαξε τόσο γρήγορα. Οι ενήλικες μάθαιναν να διαβάζουν σε εβδομάδες, αλλά περισσότερο από αυτό, μάθαιναν να αμφισβητούν την εξουσία, τη γη και τον έλεγχο.

Αυτό ήταν το πρόβλημα.

Το σύστημα δεν φοβόταν την ανάγνωση.

Φοβόταν την ευαισθητοποίηση.

Όταν συνέβη το πραξικόπημα, έγινε στόχος.

Συνελήφθη.

Ανακρίθηκε.

Εξορίστηκε από τη χώρα του.

Το έργο του δεν σταμάτησε.

Συνέχισε να γράφει και να διδάσκει στο εξωτερικό, διαμορφώνοντας αυτό που έγινε η Παιδαγωγική των Καταπιεσμένων, ένα πλαίσιο που μετέτρεψε την εκπαίδευση σε εργαλείο απελευθέρωσης, όχι ελέγχου.

Ο λόγος που απομακρύνθηκε ήταν ο ίδιος λόγος που το έργο εξαπλώθηκε.

Δεν δίδαξε απλώς στους ανθρώπους πώς να διαβάζουν.

Τους δίδαξε πώς να βλέπουν.

**Έχω μεταφράσει και επιμεληθεί στα Ελληνικά δύο βιβλία του Πάολο Φρέιρε, την Παιδαγωγική της Ελπίδας και την Παιδαγωγική της Αυτονομίας, εκδόσεις Διάδραση για όποιον ενδιαφέρεται.

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/1CtCByUBwW/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ἕνα ἀδημοσίευτο κείμενο

τοῦ Σαράντου Ι. Καργάκου*

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ αὐτό γράφτηκε στίς ἀρχές Ἰουλίου 1992 ὡς ἀπάντηση μιᾶς ὑβριστικῆς εἰς βάρος μου ἐπιστολῆς ἑνός ἀγγλώνυμου –ὑποτίθεται– ἀναγνώστη, μέ ψευδῆ διεύθυνση, στό περιοδικό «Πολιτικά Θέματα» τοῦ Κ. Κύρκου μέ τόν ὁποῖο εἶχα πυκνή 6ετῆ συνεργασία. Ἀφορμή γιά νά εἰσπράξω τίς χυδαῖες ὕβρεις στάθηκε ἡ σφοδρή κατά τοῦ ΠΑΣΟΚ καί ἰδιαίτερα κατά τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου (ἀλλ’ ὄχι καί τῆς νεώτερης συζύγου του) ἀρθρογραφία μου καί περισσότερο ἕνα σημείωμα μέ τό ὁποῖο χαρακτήριζα ἀξιοθρήνητη στάση τό νά μή γίνει δεκτός σέ στρατιωτική μας σχολή ἕνας νεώτερος γόνος τῆς τέως βασιλικῆς οἰκογενείας. Ὁ ψευδώνυμος ἀναγνώστης πού ἐκπροσωποῦσε –κατά τό λέγειν τοῦ Κ. Κύρκου– πολλούς ἐπιφανεῖς βενιζελικούς, μέ χαρακτήριζε σφόδρα ἀκροδεξιό καί σφόδρα φιλοβασιλικό. Συνέταξα κείμενο ἀπαντητικό, ἀλλά ὁ Κ. Κύρκος δέν τό δημοσίευσε καί γιά αὐτό ἀπεχώρησα ἀπό τό περιοδικό. Τό θέτω σήμερα στή διάθεση τῆς «Ἑστίας», διότι κάποια ὀντάρια τῆς πολιτικῆς καί τῶν ὑποτιθέμενων γραμμάτων ψελλίζουν τά ἴδια ἤ κάτι χειρότερο. Ἰδού τό παλαιό ἀδημοσίευτο ἄρθρο μου:

«Εἶχα πεῖ κάποτε σέ ἕναν Κρητικό πολιτικό: “Ἦταν εὔκολο νά κάνεις τόν βενιζελικό στά Χανιά, μά δύσκολο στή Μάνη”. Στήν πατρίδα μου ὁ ἀριστερισμός ἄρχιζε, ὅπως μοῦ εἶχε πεῖ ὁ ἀείμνηστος δικαστικός Δελαπόρτας, ἀπό τήν ἀνάγνωση τῆς “Καθημερινῆς”. Ὁ πατέρας διάβαζε στήν πρώτη νεότητά του τόν “Ἐλεύθερο Τύπο” τοῦ Καβαφάκη πού, κατά τήν ἀντίληψη πολλῶν συμπατριωτῶν μου, ἦταν ἰσότιμος τοῦ ... “Ριζοσπάστη”! Ἴσως καί κάτι παραπάνω, καί γι’ αὐτό ὁ Καβαφάκης δολοφονήθηκε τόν Φεβρουάριο τοῦ 1922 ἀπό ἕνα μαινόμενο βασιλόφρονα. Σέ ὅλη τή Μάνη εἶναι ζήτημα ἄν ὑπῆρχαν 50 φανερές οἰκογένειες βενιζελικές. Μέσα σ’ αὐτές καί ἡ δική μου. Ἀργότερα ὁ πατέρας ἔκανε κάτι ἀκόμη πιό ἐπιβαρυντικό: συντάχθηκε μέ τό πολιτικό κίνημα τοῦ Παν. Κανελλόπουλου, ὁ ὁποῖος Κανελλόπουλος –κατά τήν κρίση φανατικῶν συμπατριωτῶν μου– ἦταν φρικτότερος ἀπό τόν ...Ζαχαριάδη! Γιά ὅλες αὐτές τίς “ἀνομίες” πληρώσαμε ἀργότερα τίμημα βαρύ: Ἐκτελέσεις, καταστροφή οἰκογενειακῆς ἐπιχειρήσεως, φυλακίσεις, διωγμούς, ἀφοῦ κατά τό κυριαρχοῦν πνεῦμα πού ἐπικρατοῦσε στήν περιοχή, “πᾶς μή βασιλικός ἴσον ἀριστερός”! Καί ὁ πατέρας πού μαζί μέ ἕνα φίλο του φαρμακοποιό δέν ἐπέτρεψαν νά γίνει –ὅπως ἔγινε στούς Μολάους– σφαγή τῶν Ταγματασφαλιτῶν (ἦσαν ἔγκλειστοι στήν Κρανάη), ἀργότερα τέθηκε ὑπό διωγμό, καί ἀπό δεξιούς καί ἀριστερούς καί γι’ αὐτό κατέφυγε στήν Ἀθήνα καί ἐπί μία τριετία κοιμόταν στήν ἀποθήκη ἑνός τσαγκαράδικου (Κουμέντος καί Κάρκαλης) στήν ὁδό Λένορμαν 16.

Ριζοσπαστικός ρεαλισμός (2) στην Ελλάδα της 3ης δεκαετίας του 21ου αιώνα

(Β΄ μέρος: Βασικές μεθοδολογικές προδιαγραφές)

του Ρούντι Ρινάλντι

Στο προηγούμενο σημείωμα, που αφορούσε μια εισαγωγή στο θέμα, τονίσαμε πως ο ηγεμονικός «προσαρμοστικός ρεαλισμός» των κυρίαρχων ελίτ στην χώρα πηγάζει από την ειδική ποιότητα του μεταπρατικού εξαρτημένου χαρακτήρα του κοινωνικού σχηματισμού «Ελλάδα», όπως αυτός αναπτύσσεται, υπάρχει, αναπαράγεται. Η αναζήτηση ενός ριζοσπαστικού ρεαλισμού δεν μπορεί να ξεκινά ούτε από το κενό ούτε από ονειροπολήσεις και νοσταλγικά στερεότυπα, αλλά από την ίδια την πραγματικότητα. Ωστόσο, υπάρχει μια κρίσιμη προϋπόθεση: η πραγματικότητα δεν μπορεί να αποτυπωθεί ουδέτερα, χωρίς το στοιχείο της οραματικής προβολής.

Πραγματικότητα και οραματική προβολή

Η ανάλυσή της οφείλει να εμπεριέχει μια προοπτική υπέρβασης – μια οραματική κατεύθυνση που, βασισμένη στη μελέτη της ελληνικής πραγματικότητας και των ιδιομορφιών της, αναδεικνύει τις αντιθέσεις και τα όριά της. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οφείλουμε να παρεμβαίνουμε ριζοσπαστικά: να επινοούμε τρόπους επίλυσης των αντιθέσεων και υπέρβασης των περιορισμών που η ίδια η πραγματικότητα θέτει. Επομένως μια πρώτη μεθοδολογική απαίτηση είναι κάθε ανάλυση να ενσωματώνει και τον στόχο, αυτό που επιδιώκεται να πετύχουμε. Δεν αρκεί μια απλή, ουδέτερη «φωτογράφηση» της κατάστασης· απαιτείται η συνειδητή υποκειμενική παρέμβαση σε αυτήν. Σε αυτή τη βάση, αναπτύσσεται μια διαρκής προσπάθεια αναζήτησης δρόμων –μικρών ή μεγάλων, άμεσων ή έμμεσων– που οδηγούν πέρα από το υπάρχον. Και έτσι γεννιέται μια νέα μορφή μαχητικότητας, ικανή να συνδέει την κατανόηση της πραγματικότητας με τη μεταμόρφωσή της.

Η διαπίστωση πως υπάρχει ένα μεγάλο Υπαρξιακό Πρόβλημα της χώρας θέτει με ειδικούς όρους το τι σημαίνει υπέρβαση και μεταμόρφωση αυτής της πραγματικότητας.

 Σημαίνει επίσης κατανόηση ότι το πεδίο είναι η συνολική πορεία της χώρας μέσα σε ένα ιδιαίτερα ασταθές μεταβατικό και αβέβαιο περιβάλλον, και με πολύ περιορισμένες δυνατότητες άσκησης μιας άλλης πολιτικής – εντός του σημερινού πλαισίου και συσχετισμού δυνάμεων. Εξαιρετικά δύσκολο πρόβλημα, και σε μεγάλο βαθμό δυσμενές περιβάλλον. Γιατί από το 2010, μετά τη Χρεοκοπία, το καθεστώς που έχει επιβληθεί και η μετάπτωση της χώρας σε μετανεωτερική αποικία δημιουργούν ένα πιο ασφυκτικό πλαίσιο επίλυσης του Υπαρξιακού Προβλήματος.

ΤΣΙΠΡΑΣ - ΙΣΡΑΗΛ

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα στο Φόρουμ των Δελφών, ότι δήθεν ανέπτυξε σχέσεις με το Ισραήλ σε μια εποχή που αυτό «δεν ήταν πολεμοχαρές», δεν είναι απλώς μια ιστορική ανακρίβεια· είναι μια χυδαία, προκλητική και συνειδητή διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Το να παρουσιάζει κανείς ένα κράτος-τρομοκράτη ως «ειρηνικό» στο παρελθόν, αποτελεί τη μέγιστη προσβολή στα εκατομμύρια των νεκρών και εκτοπισμένων Παλαιστινίων. Πρόκειται για ένα κατάπτυστο πολιτικό «gaslighting» που επιχειρεί να ξεπλύνει το αίμα από τα χέρια των δολοφόνων.

Η αλήθεια είναι μία και είναι γραμμένη με το αίμα των αθώων: Το Ισραήλ αποτελεί μια πολεμική μηχανή γενοκτονίας, εκτοπισμού και κατοχής από το πρώτο δευτερόλεπτο της ίδρυσής του. Ο «πολεμοχαρής» του χαρακτήρας δεν είναι τωρινός, είναι το DNA του.

🩸 1947–1949 (Η Nakba): Η βίαιη εθνοκάθαρση άνω των 750.000 Παλαιστινίων. Η φρίκη της Σφαγής στο Deir Yassin (1948) και οι «πορείες θανάτου» στη Λύντα και τη Ράμλα ήταν μόνο η αρχή του ολέθρου.

🩸 1953 (Σφαγή στην Qibya): Η κτηνωδία της μονάδας του Σαρόν που ανατίναξε σπίτια με τις οικογένειες μέσα, στέλνοντας στο θάνατο 69 ανθρώπους.

🩸 1956 (Khan Yunis και Rafah): Οι μαζικές εκτελέσεις προσφύγων από τον ισραηλινό στρατό που μετέτρεψαν τη Γάζα σε σφαγείο ήδη από τότε.

Ο Μεγάλος Αδερφός και η παγκόσμια επιτήρηση

Δεν είναι κάτι που πρώτη φορά το ακούμε,

 άλλωστε έχουμε υποστεί τις συνέπειές της επανειλημμένα.

Δεν ξέρω γιατί τα  λέει ο Ντούκιν και άλλωστε δεν είναι ο μόνος, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα 

Αλεξάντερ Ντούγκιν: 

Ας υπενθυμίσουμε στους ακροατές μας τι είναι η Palantir. Είναι μια από τις βασικές νεοσύστατες επιχειρήσεις που δημιούργησαν οι Peter Thiel και Alex Karp στη Silicon Valley. Αναπτύσσουν ένα σύστημα για την παγκόσμια επιτήρηση όλων όσων συμβαίνουν στον πλανήτη: στο διάστημα, στην κοινωνία των πολιτών των δυτικών χωρών και πολύ πέρα ​​από τα σύνορά τους. Όλες αυτές οι βάσεις δεδομένων συγκλίνουν σε ενοποιημένους κόμβους, σε κέντρα τα οποία, παρά το επίσημο «ιδιωτικό» τους καθεστώς, είναι βαθιά ενσωματωμένα στο σύστημα των υπηρεσιών πληροφοριών και της λήψης πολιτικών αποφάσεων.

Στην πραγματικότητα, γινόμαστε μάρτυρες της κατασκευής ενός οργουελιανού κόσμου στον οποίο απολύτως όλοι οι αισθητήρες, οι δορυφόροι, τα τηλέφωνα και οποιεσδήποτε συσκευές ικανές να μεταδώσουν ένα σήμα είναι συνδεδεμένες σε ένα ενιαίο δίκτυο. Η γραμμή μεταξύ online και offline θολώνει, γίνεται αδιάλειπτη. Τεράστιες συστοιχίες τεχνητής νοημοσύνης αποκωδικοποιούν, καταγράφουν και συσσωρεύουν όλα αυτά σε ένα μέρος σε πραγματικό χρόνο. Βρισκόμαστε σε μια κοινωνία απόλυτου ελέγχου, του είδους για το οποίο έγραψε ο George Orwell στο δυστοπικό του 1984: «μάτια» παντού, συσκευές παντού και ο Μεγάλος Αδελφός να παρακολουθεί αδιάκοπα τους πάντες.

Η Palantir είναι αυτός ο Μεγάλος Αδελφός σήμερα. Δεν είναι πλέον απλώς μια εταιρεία με κύκλο εργασιών πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων - είναι η ενσάρκωση της ίδιας της Δύσης και της τεχνολογικής της ανωτερότητας. Μόλις έρθουμε σε επαφή με οτιδήποτε ψηφιακό - και το κάνουμε αυτό συνεχώς - μπαίνουμε αμέσως στη σφαίρα επιρροής της. Ό,τι λέμε, γράφουμε και κάνουμε κοντά σε μια απενεργοποιημένη συσκευή γίνεται αμέσως ιδιοκτησία αυτού του συστήματος επιτήρησης.

Η συμφωνία της Μαδρίτης

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΑΡΣΕΝΗΣ, 22 του Πατριωτικού ΠΑΣΟΚ και Χαραλαμπίδης για τη συμφωνία της Μαδρίτης

Τις 06/12/1997 έγινε ο χαμός στο Υπουργικό Συμβούλιο.

Που είσαι Ανδρέα να τους δεις και να τους ακούσεις…..¨ να κατηγορούν οι ¨μισοί τους άλλους μισούς ¨ για ¨ακροδεξιούς ¨ και ¨εθνικιστές¨ (και μάλιστα να χαρακτηρίζονται ¨ακροδεξιοί ¨όσοι ομνύουν στις παρακαταθήκες του ιδρυτή του κόμματος). Μέσα στο Υπουργικό Συμβούλιο ο υπουργός Μεταφορών Τ. Μαντέλης ( και στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού ) είπε ότι ¨είναι φανερό ότι υπάρχουν σοβινιστικές και εθνικιστικές απόψεις μέσα στο ΠΑΣΟΚ¨ Ο υπουργός Γεωργίας Στ. Τζουμάκας συμπλήρωσε : Τάσο, πες καλύτερα, ότι είναι ακροδεξιές αυτές οι απόψεις τους¨ και ο Τ. Μαντέλης ανταπάντησε ¨το υιοθετώ¨. 

Ο υπουργός Παιδείας  Γ. Αρσένης που είχε το θάρρος να διατυπώσει καθαρά τις θέσεις του, διαφώνησε πλήρως με τους κυβερνητικούς χειρισμούς στο θέμα της νέας δομής του ΝΑΤΟ. Στην εισήγηση του ο κ. Σημίτης χρησιμοποιώντας αυστηρό τόνο χαρακτήρισε ενδεδειγμένους τους χειρισμούς του Άκη Τσοχατζόπουλου, ενώ προκάλεσε τον κ. Αρσένη να πει που συγκεκριμένα διαφωνεί.

Τότε τέθηκαν τρία ερωτήματα του Γ. Αρσένη, ως παραδείγματα κινδύνου:

1. Εάν ένα τουρκικό αεροπλάνο πετάει πάνω από το Αιγαίο για μη νατοϊκή αποστολή, που θα αναφέρεται: Στην Αθήνα, τη Σμύρνη η την Νεάπολη;

2. Εάν ένα ελληνικό αεροσκάφος κάνει πτήση από την περιοχή του λεκανοπεδίου στη Χίο, θα αναφέρεται στην Αθήνα και τη Νεάπολη;

3. Εάν ένα ιπτάμενο αντικείμενο της Ρωσίας, της Τουρκίας η της Λιβύης εντοπιστεί 8 μίλια δυτικά της Χίου τίνος άδεια θα ζητήσουμε για αναγνώριση; Τη θα γίνει, αν η Νεάπολη ζητήσει από την Τουρκία να πάει αυτή να το αναγνωρίσει;  θα έχουμε θερμό επεισόδιο; Ποιος θα λύσει  την διαφορά επιτόπου;

Βάσος Λυσσαρίδης. 13 Μαϊού 1920 - 26 Απριλίου 2021

"Και να θυμάσαι:

 αν εθελούσια δεν γονατίσεις, ούτε νεκρό δεν μπορούν να σε γονατίσουν".

Μου είπαν:

 "Είσαι μικρός, αν κάνεις ένα ακόμη βήμα θα σε αφανίσουν.

Είπα: 

"ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΜΙΚΡΟΣ."

ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Ο Βάσος Λυσσαρίδης γεννήθηκε στα Λεύκαρα, στις 13 Μαΐου 1920 και απεβίωσε στις 26 Απριλίου 2021

Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Λευκάρων και μετά για δύο χρόνια στην ανωτέρα σχολή Λευκάρων και συνέχισε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο στη Λευκωσία.