Πέρα από τη Δύση: Ανθρωπολογική Αλλαγή και το Πεπρωμένο των Λαών της Ευρώπης

από τον Francesco Marotta - 12 Νοεμβρίου 2026

Πηγή: GRECE Ιταλίας

Πέρα από τη Δύση: Ανθρωπολογική Αλλαγή και το Πεπρωμένο των Λαών της Ευρώπης

Η κρίση της ορθολογιστικής νεωτερικότητας έχει ανοίξει ξανά το πανάρχαιο ζήτημα της ανάκτησης και αναβίωσης μιας πρωτότυπης, οντολογικής και ιερής ευρωπαϊκής διάστασης. Ωστόσο, αντιμέτωποι με τις προκλήσεις της εποχής μας, προκύπτει αυθόρμητα ένα ερώτημα: αρκεί η ανάκληση του παρελθόντος για να αντιστραφεί η τάση; Η απάντηση είναι ένα ηχηρό όχι.

Αν ο Μάρτιν Χάιντεγκερ οραματιζόταν μια Δύση που είχε ξεχάσει το Είναι και είχε εμπιστευτεί τυφλά τον εαυτό της στις Οντότητες - αντικείμενα, πράγματα, τεχνολογία - σήμερα αντιμετωπίζουμε ένα διαφορετικό πρόβλημα: το νεφέλωμα του αιθέρα έχει αντικαταστήσει τη σύγχρονη ρευστότητα. Όλα έχουν γίνει αραιωμένα, αεριώδη, απρόσωπα.

Σε αυτό το σενάριο, το πραγματικό ανθρωπολογικό σημείο καμπής δεν έγκειται στο να ονειρευόμαστε μια νοσταλγική «επιστροφή στις ρίζες», αλλά μάλλον στην έκφραση της πρωτοτυπίας μας : την ικανότητα των λαών της Ευρώπης να προτείνουν νέες αναπαραστάσεις, πεποιθήσεις και πεποιθήσεις μέσα στο ζοφερό σύγχρονο κοινωνικο-ιστορικό πανόραμα.

Ο νέος ανθρωπολογικός παράγοντας: από τη ρευστότητα στον αιθέρα

Ο συνεχιζόμενος ανθρωπολογικός μετασχηματισμός χαρακτηρίζεται από μια συνεχή έκρηξη γνώσης που αναπαράγεται χωρίς να κατανοούνται πλήρως οι επιπτώσεις της. Σε έναν κόσμο όπου οι κλειστές ομάδες έχουν δώσει τη θέση τους σε διασυνδεδεμένα δίκτυα, αναδύεται η ανάγκη να σκεφτούμε μεγάλους, ομοιογενείς χώρους. Περιφέρειες, επαρχίες και δήμοι σταδιακά ανακαλύπτουν ξανά το νόημα του δικού τους πεπρωμένου: την εγκατάλειψη συγκεκριμένων συμφερόντων υπέρ του κοινού καλού και των οργανικών κοινοτήτων. Η φιλελεύθερη μοιρολατρία δίνει τη θέση της στην amor fati — την τάση να μην υπομένουμε παθητικά τα γεγονότα, αλλά να μετατρέπουμε κάθε εμπειρία σε απαραίτητο στοιχείο του δικού μας ταξιδιού.

Ψύχωση

από Marco Tarchi - 13 Νοεμβρίου 2026

Πηγή: Λογοτεχνικό Διόραμα

Ένα ρυάκι που στάζει. Δεν υπάρχει καλύτερη έκφραση για να περιγράψει το αδιάκοπο μπαράζ
ανησυχητικών ειδήσεων -και, πιο συχνά, υπαινιγμών- που βρέχει πάνω στους Ευρωπαίους πολίτες
εδώ και πολλούς μήνες σχετικά με τον επικείμενο, ή ήδη σε εξέλιξη, πόλεμο που η Ρωσία προφανώς αποφάσισε να εξαπολύσει εναντίον της Ευρώπης (ή/και, ανάλογα με τους σχολιαστές, της Δύσης).

Σχεδόν δεν περνάει μέρα χωρίς οι εφημερίδες, η τηλεόραση, το ραδιόφωνο και τα ψηφιακά μέσα να προσθέτουν ένα ακόμη κομμάτι στο μωσαϊκό των καταγγελιών και των προειδοποιήσεων για την απειλή που θα αποτελούσε για την Γηραιά Ήπειρο αυτή η «υβριδική» σύγκρουση, την οποία επιθυμεί το Κρεμλίνο. Και στο μωσαϊκό

των στρατιωτικών αντιμέτρων που έχουν προετοιμαστεί από τους «πρόθυμους» να αντιμετωπίσουν την υποθετική επίθεση.

Τέσσερις κατηγορίες δρώντων έχουν αναλάβει το έργο -και το εκτελούν με αναμφισβήτητο ζήλο- να κάνουν αυτό το σενάριο να φαίνεται αξιόπιστο: ο στρατός (συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών πληροφοριών), οι πολιτικοί,
οι δημοσιογράφοι και οι διανοούμενοι. Ο καθένας με τον δικό του ρόλο, σύμφωνα με τους πιο προσεκτικούς κανόνες του καταμερισμού
εργασίας.

Οι άνδρες με στολή, με την εξουσία που εγγυάται ο βαθμός, η στολή, τα διακριτικά και
η δυσαρέσκεια του κανονισμού τους, είναι υπεύθυνοι για την επίθεση των πιο άμεσων και σοβαρών επιθέσεων, όπως όταν
ο Φαμπιέν Μαντόν, Γάλλος Αρχηγός του Επιτελείου, προέτρεψε τους συμπατριώτες του να «δεχτούν τα βάσανα για να προστατεύσουν αυτό που είμαστε» και τους προειδοποίησε ότι «αν η Γαλλία δεν είναι πρόθυμη να δεχτεί να χάσει τα παιδιά της, να υποφέρει οικονομικά, τότε κινδυνεύουμε». 

Ποια ψυχή θα παραδώσετε; Όταν, αντί απογείωσης του θαλάσσιου Ελληνισμού, υφίσταται απομείωση;

Πηγή εικόνας: UNEP/MAP-SPA/RAC & MarinePlan (Universidad de Sevilla), 20/Dec/2019, σελ. 25/ Ψηφιακή απεικόνιση: Χρήστος Κωνσταντινίδης

13.11.2617:19

 

Χρήστος Κηπουρός

«Καληνύχτα Τουρκία μετά των Στενών σου»! Αρκούσε, στην εικονιζόμενη Γεωαριθμητική των έξι θαλάσσιων Στενών μας, να θεσπιστούν άμεσα και ανάμεσά τους τα 12 μίλια, τα οποία «καληνυχτίζουν» και το αιγαιακό casus belli! Τι λέτε οι εν Αθήναις άνωθεν;

Στη σημερινή πολιτική σκηνή έχουν δημιουργηθεί δύο αδιέξοδα «Όχι», στα οποία εγκλωβίστηκαν συμπολίτευση και αντιπολιτεύσεις: το ένα «Όχι» είναι ο διαχρονικός αθηναϊκός συμπλεγματισμός της συμπολίτευσης και το δεύτερο «Όχι» είναι ο άγονος μοιρολογισμός των αντιπολιτεύσεων.

Καμία από αυτές τις δύο στάσεις δεν «ανθρωπεύει» την πατρίδα. Μόνο η γνήσια, δημιουργική Πολιτική λέει το μεγάλο «Ναι» στον άνθρωπο και τη στρατηγική: γιατί ναι μεν ο άνθρωπος γεννά ιδέες, αλλά και οι ιδέες κάνουν άνθρωπο τον άνθρωπο. Απέναντι στη στασιμότητα του κέντρου, η Πολιτική οφείλει να προτάξει σήμερα τα δικά της, νέα και παραγωγικά «Όχι» που γεννούν εθνική προοπτική: τα δύο περιφερειακά «Όχι» του Ιονίου και της Εγνατίας Οδού για την απόσυρση του casus belli, με το «no pasaran» στη διέλευση των τουρκικών φορτηγών μέσω της Εγνατίας και του Ιονίου, όσο διαρκεί η τουρκική απειλή. Αυτά αποτελούν μικρά, αλλά όμορφα και ειλικρινή δώρα περιφερειακής αλληλεγγύης προς το Αιγαίον Αρχιπέλαγος, την Πελαγόεσσα Κρήτη και το εθνικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου.

Οπότε, ας πάμε στα μεγάλα δώρα: το «Όχι» στην υπονόμευση της Ελλάδας των Ελλησπόντων και των 12 μιλίων —όπου η Ελλάδα διαθέτει διπλάσια κινητικότητα και εικοσαπλάσια βαθύτητα έναντι των τουρκικών Στενών— και το μεγάλο «Ναι» στην υιοθέτηση της ιδέας ALEX, της δέσμης των τριάντα καλωδίων μεταφοράς πράσινου ηλεκτρικού ρεύματος από τον αφρικανικό ήλιο, που ενώνει ενεργειακά την Αίγυπτο με την Ελλάδα και την Ευρώπη, παρακάμπτοντας την Τουρκία. Επιπλέον, ενσωματώνει την ωφελημένη Αίγυπτο στη γεωοικονομική Ευρώπη, με πρώτο βήμα την ΑΟΖ του Καστελόριζου, και την επανένωση του θαλάσσιου Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια ενιαία ΑΟΖ της Ελλάδας με την Κύπρο.

Ένας λαός που δεν γνωρίζει και δεν προβάλλει το ιστορικό του παρελθόν αφήνει ένα μεγάλο μέρος της πολιτιστικής του κληρονομιάς στη λήθη

Το Χόλιγουντ έχει αφιερώσει αμέτρητες κινηματογραφικές παραγωγές στην αρχαία Ελλάδα. Ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Λεωνίδας, ο Αχιλλέας, ο Οδυσσέας και ο Τρωικός Πόλεμος έχουν γίνει αντικείμενο ταινιών και τηλεοπτικών σειρών που ταξίδεψαν την ελληνική ιστορία σε ολόκληρο τον κόσμο. Υπάρχει, όμως, ένα τεράστιο κεφάλαιο της ελληνικής ιστορικής κληρονομιάς που εξακολουθεί να απουσιάζει εντυπωσιακά από τη διεθνή κινηματογραφική σκηνή: η Ρωμανία, η αυτοκρατορία που εμείς αποκαλούμε Βυζάντιο.

Για περισσότερους από έντεκα αιώνες, η Κωνσταντινούπολη υπήρξε η πρωτεύουσα μιας αυτοκρατορίας που επέζησε από εισβολές, πολιορκίες, εμφύλιους πολέμους και τη διαρκή σύγκρουση με ισχυρούς αντιπάλους. Οι ίδιοι οι κάτοικοί της αποκαλούσαν το κράτος τους Βασιλεία των Ρωμαίων και τους εαυτούς τους Ρωμαίους. Η αυτοκρατορία αυτή διατήρησε και καλλιέργησε την ελληνική γλώσσα και παιδεία, ανέπτυξε έναν σπουδαίο πολιτισμό και επηρέασε βαθιά την Ευρώπη, τη Μεσόγειο και την Ανατολή.

Πού βρίσκονται, λοιπόν, οι μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές για τον Ιουστινιανό και τον Βελισάριο; Για τον Ηράκλειο, τον Νικηφόρο Φωκά, τον Ιωάννη Τσιμισκή και τον Βασίλειο Β΄ τον Βουλγαροκτόνο; Πού είναι οι ιστορίες της Άννας Κομνηνής, της Θεοδώρας, οι πολιορκίες της Κωνσταντινούπολης, το υγρό πυρ, οι στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις, οι διπλωματικοί ελιγμοί και οι επικές αναμετρήσεις που καθόρισαν την ιστορία ολόκληρων αιώνων;

Μανώλης Κοττάκης: Τα νεύρα του πρωθυπουργού

Οι υπουργοί και οι βουλευτές της Ν.Δ. απέχουν από τα παράθυρα γιατί κουράστηκαν να λένε δικαιολογίες - Το Κέντρο αμφισβητεί το καλώδιο - Το Μαξίμου είναι διάτρητο

ΠΗΓΗ: Lev Radin Sipa USA Profimedia

Μανώλης Κοττάκης

Είναι κανόνας στην πολιτική: Δεν ανοίγεις ποτέ κεφάλαια όταν δεν μπορείς να προδιαγράψεις την έκβασή τους και δεν γνωρίζεις ποιος θα είναι ο επίλογός τους. Και το καλώδιο, που ήδη είχε κακοφορμίσει ως σχέδιο (project) από το 2024, είναι ένα από αυτά. Επετράπη ο απόπλους του γαλλικού πλοίου με προορισμό την Κάσο και την Κάρπαθο χωρίς επαρκή δεδομένα, με απώτερο στόχο να πειστεί το φιλοθεάμον κοινό ότι μπορούμε να το ποντίσουμε, ενώ το μέγα θέμα είναι υπό ποιες προϋποθέσεις θα το επιτύχουμε: Με ελευθέρας και ανοιχτές τις «μπάρες» ή με «διόδια» και αντίτιμο; Για να επιτευχθεί ο στόχος, «προσελήφθη» και κηδεμών.

Η Γαλλία. Το αποτέλεσμα ποιο; Ηδη αυτήν τη στιγμή που μιλάμε ο Ευάγγελος Βενιζέλος σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ (Γιώργος Κουβαράς) ξεκαθάρισε ότι ήταν λάθος η εμπλοκή τρίτου κράτους, γιατί δεν θα μας λύσει αυτό το πρόβλημα. Ο καθηγητής Χρήστος Ροζάκης χαρακτήρισε «ανοσιούργημα» τη ρηματική διακοίνωση των Παρισίων με το επιχείρημα ότι οι σύμμαχοι την έδωσαν στους γείτονες γιατί δεν ήθελαν να οδηγηθούν σε θερμό επεισόδιο (ατρόμητοι!). Σημειωτέον ότι είναι η δεύτερη φορά που ο κύριος Ροζάκης διαφοροποιείται ηχηρά από την κυβέρνηση σε θέμα εξωτερικής πολιτικής, η πρώτη, το 2024, ήταν επίσης για το καλώδιο.

Επέκρινε τον κύριο Γεραπετρίτη για το φιάσκο της Κάσου. Ο τέως σύμβουλος του πρωθυπουργού Σωτήρης Σέρμπος μίλησε για «de facto συνδιαχείριση του Αιγαίου», ό,τι είπαμε και εμείς από την πρώτη ώρα. Την Κυριακή, πλην ημών που το αναδείξαμε, η «Καθημερινή» κυκλοφόρησε με πρώτο θέμα το καλώδιο μιλώντας για «νάρκες» και αυτή, με συνέπεια να βγει ο κύριος Μητσοτάκης εκτός εαυτού. Τα υπόλοιπα ας τα πουν αυτοί που τον υπέστησαν στα τηλέφωνα, αν το επιθυμούν.

Βαρβαρότητες στην τουρκοκρατία

Κατά την οθωμανική περίοδο, πολλοί Έλληνες Χριστιανοί, στην Κωνσταντινούπολη και την Κρήτη, προσποιούνταν ότι ήταν Μουσουλμάνοι προκειμένου να αποφύγουν τα βασανιστήρια, τον βιασμό και τον θάνατο, αλλά στην πραγματικότητα παρέμεναν Χριστιανοί.

 Ντύνονταν σαν τους Τούρκους, αποδέχονταν την περιτομή, προσεύχονταν στο τζαμί και τηρούσαν όλους τους άλλους θρησκευτικούς εθισμούς των Τούρκων. Μέσα στα σπίτια τους, ωστόσο, διατηρούσαν εικόνες χριστιανών αγίων και τελούσαν τις ακολουθίες της αληθινής τους πίστης, με τη βοήθεια κρυπτοχριστιανών ιερέων που ταυτόχρονα φορούσαν την ενδυμασία των δερβίσηδων. Αυτοί οι κρυπτοχριστιανοί σχημάτιζαν ξεχωριστές κοινότητες ανάμεσα στους Τούρκους και παντρεύονταν μεταξύ τους, διατηρώντας έτσι την εθνική τους ομοιογένεια.

Το 1570–71, η Κύπρος υποτάχθηκε στους μουσουλμάνους Τούρκους, και πολλοί Έλληνες αναγκάστηκαν να ασπαστούν το Ισλάμ. Ωστόσο, πολλοί από αυτούς έγιναν «κρυπτοχριστιανοί» και απέκτησαν ακόμη και το παρατσούκλι «λινοβάμβακοι», που σημαίνει φτιαγμένοι από λινό και βαμβάκι, αφού είχαν διπλή συνείδηση και διπλή πίστη.

Αντώνης Σαμαράς: Δυστυχώς η κυβέρνηση επέλεξε την πολιτική του κατευνασμού.

Αντώνης Σαμαράς 

Στις 25 Οκτωβρίου προειδοποίησα για τις δυσμενείς συνέπειες της αποδοχής του Τουρκικού αιτήματος για "ενημέρωση".

Δυστυχώς η κυβέρνηση επέλεξε την πολιτική του κατευνασμού. 

Έτσι, προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:

Πρώτον, ποιος, από πότε, πως, και με ποιανού την εντολή έδωσε στη Γαλλία το δικαίωμα να προβεί σε ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία για λογαριασμό της Ελλάδας;

Δεύτερον, ποιος, πότε και γιατί συμφώνησε με το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης;

Τρίτον, γιατί το Γαλλικό σκάφος δεν απέπλεε μέχρι να ενημερωθεί η Τουρκική πλευρά;

Τέταρτον, εφόσον η Τουρκία ενημερώθηκε από τη Γαλλία, τότε η κάθε NAVTEX τι ρόλο παίζει;

Πέμπτον, εάν όλα τα παραπάνω έγιναν εν αγνοία της Ελλάδας, τότε γιατί δεν κάναμε διάβημα εναντίον της Γαλλίας και δεν αναστείλαμε την άδεια στην Γαλλική εταιρεία;

Έκτον, αφού δεχόμαστε ότι η Τουρκία έχει δικαίωμα να “ενημερώνεται”, από εδώ και πέρα θα ζητάμε κι εμείς “ενημερώσεις” για αντίστοιχες ενέργειες  της Τουρκίας;

Η μυστική διπλωματία Μητσοτάκη-Γεραπετρίτη μας οδηγεί σε νέα Μαδρίτη κι Ελσίνκι και σε νέα Ίμια. Διπλωματία που μετέτρεψε ακόμα και τους συμμάχους μας σε “Πόντιους Πιλάτους”.

Η εκχώρηση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας σε τρίτους, το γκριζάρισμα ελληνικών περιοχών και η ανοχή στην επιβολή τετελεσμένων από την Τουρκία, είναι οι “Πρέσπες του Αιγαίου”.

Όσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί την Αμαρτία να την βαφτίσει Αρετή, ο ελληνικός λαός δεν δέχεται τέτοια “ανοσιουργήματα”.

Μιλήσαμε πολλοί.

Αλλοίμονο σ’ αυτούς που δεν ακούνε...

Μανώλης Κοττάκης για τα Εθνικά Θέματα: Η αλήθεια για τη ρηματική διακοίνωση και το καλώδιο

Ο νέος Παγκόσμιος Χάρτης Ισχύος, η Κίνα και τι δεν έχει καταλάβει η Ελλάδα-Εμμανουήλ Μπέζας

Μπορεί στην Ελλάδα το πολιτικό σύστημα να παριστάνει ότι δεν έχει καταλάβει ότι ο χάρτης της παγκόσμιας ισχύος έχει ήδη αλλάξει. 

Η παντοδυναμία των ΗΠΑ αμφισβητείται ευθέως και αυτή η αμφισβήτηση αγγίζει ακόμη και τη στρατιωτική της υπεροπλία. Η Ρωσία έχει επιστρέψει εδώ και καιρό στη θέση της μεγάλης δύναμης, παρά τα προβλήματα της και τον πόλεμο. 

Ο καταλύτης των εξελίξεων όμως είναι πλέον η Κίνα. Γι΄ αυτή τη μεγάλη χώρα που η άνοδος της έχει μετατοπίσει το κέντρο ισχύος στον πλανήτη συζητάμε με τον Εμμανουήλ Μπέζα μηχανικό ορυκτών πόρων και γεωπολιτικό αναλυτή. 

Ποιες είναι οι 3+1 δυνάμεις που θα καθορίσουν το μέλλον του κόσμου; Ποιος είναι πλέον ο πραγματικός χάρτης ισχύος και από ποιους παράγοντες καθορίζεται; Τι μπορεί να διαδεχτεί την παγκοσμιοποίηση;

 Επιστροφή στα κράτη-έθνη ή μήπως πάμε στα κράτη-πολιτισμού; 

Πως οι ΗΠΑ κατέληξαν να συμπεριφέρονται όπως η Σοβιετική Ένωση, την οποία επί δεκαετίες κατηγορούσαν; 

Πόσο σημαντικό είναι και πόσο θα καθορίσει τις εξελίξεις το «παιχνίδι» με τις σπάνιες γαίες, όπου η Κίνα είναι κυρίαρχη; Και τελικά το ερώτημα που πολλοί θέτουν: είναι κομμουνιστές οι Κινέζοι;

~ΦΤΩΧΟΤΕΡΗ ΓΛΩΣΣΑ ΦΤΩΧΟΤΕΡΗ ΣΚΕΨΗ~

Στυλ. Καβάζης

«Η θητεία στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στη γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στη λέξη και το εννοιολογικό περιεχόμενο.»

~Βέρνερ Καρλ Χάιζενμπεργκ, γνωστός και ως «Ο Δολοφόνος του Μπορ»,

Γερμανός φυσικός,

θεμελιωτής της κβαντομηχανικής τιμημένος με βραβείο Νόμπελ φυσικής το 1932~

«Άκουσα στον Άγιο Πέτρο της Ρώμης το ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες.
Η Ελληνική Γλώσσα αντήχησε άστρο λαμπερό μέσα στη νύχτα.»

~Βόλφγκανγκ Γκαίτε~

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης για τη γλώσσα:

«… Ἄν δέν θέλετε, κύριοι τοῦ ὑπουργείου, νά κάνετε φωνητική ὀρθογραφία, τότε πρέπει νά ἀφήσετε τούς τόνους καί τά πνεύματα, γιατί αὐτοί πού τούς βάλανε ξέρανε τί κάνανε. Δέν ὑπῆρχαν στά ἀρχαῖα ἑλληνικά, γιατί ἀπλούστατα ὑπῆρχαν μέσα στίς ἵδιες τίς λέξεις. Αὐτοί, οἱ Κριαρᾶς καί οἱ ἄλλοι, τά κτήνη τά τετράποδα πού ἔκαναν αὐτές τίς μεταρρυθμίσεις - αὐτό παρακαλῶ νά γραφεῖ στίς ἐφημερίδες - δέν ξέρουν τί εἶναι γλῶσσα. Δέν ξέρουν αὐτό πού γνώριζε ἡ κόρη μου στά τρία της χρόνια. Μάθαινε μία λέξη καί μετά έψαχνε γιά τίς συγγενεῖς της. Αὐτό εἶναι μὶα γλῶσσα. Ἕνα μάγμα, ἕνα πλέγμα ὅπου οἱ λέξεις παράγονται οἱ μέν ἀπό τίς δέ, ὅπου οἱ σημασίες γλιστρᾶνε ἀπό τή μία στήν ἄλλη, εἶναι μία ὀργανική ἐνότητα ἀπό τήν ὀποία δέν μπορεῖς νά βγάλεις καί νά κολλήσεις πράγματα, δυνάμει μίας ψευτοκυβερνήσεως, καθισμένος σ’ ἕνα γραφεῖο στό ὑπουργεῖο Παιδείας.

Το καλώδιο είναι η ψυχή μας

Δημήτρης Τσίρκας

1. Πόσο βιώσιμο είναι το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου; Το αρχικό κόστος υπολογίστηκε σε 1,94 δισεκατομμύρια ευρώ. Από αυτά η ΕΕ χρηματοδοτεί τα 657 εκατ. ευρώ – περίπου το 34%. Το υπόλοιπο επιβαρύνει κατά 63% την Κύπρο και κατά 37% την Ελλάδα.

2. Και το όφελος; Σύμφωνα με μελέτη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, που παρουσιάστηκε στις 3 Νοεμβρίου, η Κύπρος αποκομίζει σχεδόν ολόκληρο το άμεσο οικονομικό όφελος, από τη μείωση του κόστους ηλ. ενέργειας, μέσω εισαγωγών.

3. Στο βασικό σενάριο των 1.000 MW οι ετήσιες εξοικονομήσεις υπολογίζονται σε περίπου 123,6 εκατ. ευρώ για την Κύπρο και 4,7 εκατ. ευρώ για την Ελλάδα. Αν, ωστόσο, η Κύπρος αξιοποιήσει τα αποθέματα φυσικού αερίου που έχει ανακαλύψει, η συνολική εξοικονόμηση από τη διασύνδεση περιορίζεται περίπου στα 40–50 εκατ. ευρώ ετησίως και δεν καλύπτει το κόστος.

 
4. Το καλώδιο όμως έχει και κόστη. Το κόστος λειτουργίας υπολογίζεται σε 15,5 εκατ. ευρώ ετησίως και επιμερίζεται ισομερώς σε Ελλάδα – Κύπρο. Το κόστος απόσβεσης κεφαλαίου είναι στα 104 εκατ. ευρώ ετησίως, σε βάθος 35ετίας, με μέση ρυθμιζόμενη απόδοση, 6% και επιμερίζεται σε Κύπρος: 63%, Ελλάδα: 37%.

4.000 ελληνόπουλα ,πέταξαν ασυνόδευτα με τη TWA για το Αμέρικα όπου εκπρόσωποι τηs ελληνικήs ομογένειαs τα παρελάμβαναν και τα προωθούσαν προs αναδοχή σε αμερικάνικεs οικογένειεs έναντι βεβαίωs-βεβαίωs ισχυρού αντιτίμoυ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ

"Για τρια ψυγεία και ενα πλυντήριο" λέγεται η παράσταση που αύριο και 2 φορές το Σάββατο θα ανέβει ακόμη στο θέατρο Ολυμπια-Μαρια Καλλας στην Ακαδημίας.
Αν προλαβαίνετε μη τη χάσετε...

Η παράσταση βασίζεται στην επί 14 χρόνια, και εν εξελίξει, ακαδημαϊκή έρευνα της καθηγήτριας Gonda Van Steen του King's College London, η οποία αποκαλύπτει την ιστορία περισσότερων από 4.000 ελληνόπουλων που δόθηκαν για υιοθεσία στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ολλανδία κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου.

 
Παιδιά που απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους, μητέρες που δεν έπαψαν ποτέ να ψάχνουν και ενήλικες που ακόμα και σήμερα αναζητούν την αλήθεια για την καταγωγή τους.

Στα δικά μας...

Βρισκόμαστε στο 1951...4 μηνες πριν την εκτέλεση του Μπελογιάννη,του Μπατση, του Καλουμενου και του Ηλία Αργυριάδη...του επονομαζομενου και "Ηφαίστου" ή και "Χρυσοχερου".
Ακροναυπλιωτης για 7χρόνια,μετα φυλακή στη Λαρισα οπου και το έσκασε το 1944 και ανεβηκε στο βουνό με τον Άρη.
Ειναι ο τεχνικός που έστησε τον ασύρματο στη βίλα Αύρα στη Γλυφάδα και δικαστηκαν γι'αυτό στην υπόθεση Μπελογιάννη.
Πριν μπει φυλακή το 1937 αποκτά απο τη πρώτη του γυναίκα ,μια κόρη την Έφη.
Το 1945 και το 1947 αποκτά 2 ακομη θυγατέρες την Ιωάννα και την Εφη απο τη δεύτερη γυναίκα του τη Κατερινα Δάλλα.
Το 1947 συλλαμβάνεται και φυλακίζεται...
Στη βίλα ΑΥΡΑ κρατούνται φρουρούμενοι η Κατίνα Δάλλα και τα τρία από τα τέσσερα παιδιά του: η Έφη, η Ιωάννα και η Ολυμπία.
Το βράδυ της 15ης Νοεμβρίου 1951, οι αξιωματικοί της Ασφάλειας Αθηνών Αγγελόπουλος και Λάμπρου, πηγαίνουν στην ΑΥΡΑ και ανακρίνουν την Έφη Αργυριάδη. Γύρω στα μεσάνυχτα, αφού διαπιστώνουν ότι δεν μπορούν να μάθουν τίποτε, επιβιβάζουν στο αυτοκίνητο της Ασφάλειας τη δωδεκάχρονη Έφη και οδηγώντας την σε νταμάρι της περιοχής, στους πρόποδες του Υμηττού, την υποβάλλουν σε εικονική εκτέλεση.

Ανάγκη άμεσης αναπτυξιακής πολεοδομικής παρέμβασης στο Θριάσιο Πεδίο

Η προσέγγιση του Δημήτρη Τσίγκου για τη γενέθλια γη του, τον Ασπρόπυργο, ανοίγει μια συζήτηση που υπερβαίνει τα όρια του Θριασίου Πεδίου.
Ο Ασπρόπυργος, άλλοτε λαχανόκηπος της Αττικής και κοιλάδα κτηνοτροφικής παραγωγής, έχει χάσει σήμερα μεγάλο μέρος της παραγωγικής του φυσιογνωμίας. Όχι όμως την ιστορία, τη μνήμη και τον πολιτισμό του.
Χρειάζεται μια νέα, ανθρωποκεντρική αναπτυξιακή ταυτότητα, με παραγωγή, τεχνολογία, ποιοτική εργασία, βιώσιμο περιβάλλον και ενιαία αυτοδιοικητική διακυβέρνηση όπως γράφει,με κοινό σχεδιασμό για το Θριάσιο.
Η μετάβαση από την ατοπία στην ευτοπία περνά μέσα από την τοποφιλία και τις δημιουργικές κοινότητες που ήδη δραστηριοποιούνται στο Θριάσιο Πεδίο.

Ντίνος Παπαντωνίου

--------------------------------------------------------------------

Ανάγκη άμεσης αναπτυξιακής πολεοδομικής παρέμβασης στο Θριάσιο Πεδίο

Δημήτρης Τσίγκος

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 είχε γίνει σαφές πως το μέλλον των logistics στην Ελλάδα (αποθηκεύσεις, μεταφορές και λοιπές συναφείς δραστηριότητες) είχε να κάνει με το Θριάσιο Πεδίο, σε πολύ μεγάλο βαθμό μάλιστα με τον Ασπρόπυργο, ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο του.

Η περιοχή που προηγουμένως κάλυπτε αυτήν την ανάγκη εκτεινόταν από τον Ελαιώνα και τον Βοτανικό μέχρι τον Ρέντη. Όποιος έχει βρεθεί εκεί έχει έρθει αντιμέτωπος με ένα πραγματικό χάος, στενούς δρόμους που μοιάζουν με λαβύρινθο από τους οποίους προσπαθούν να διέλθουν μεγάλα φορτηγά αυτοκίνητα, προκαλώντας ένα μόνιμο κυκλοφοριακό χάος.
Η ελπίδα ήταν πως η μετεγκατάσταση των επιχειρήσεων αυτών και η ανάπτυξη νέων, θα μας οδηγούσε σε μια πολύ καλύτερη, ευρωπαϊκού επιπέδου ας την πω, κατάσταση.
Τι έχει συμβεί τριάντα χρόνια μετά;
Δυστυχώς, παρά τις επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ στο Θριάσιο Πεδίο, η τριτοκοσμική εικόνα που γνωρίζαμε σε Βοτανικό και Ρέντη απλώς μεταφέρθηκε 15 χιλιόμετρα δυτικά. Πολύ απλά, υπάρχουν τεράστιοι, υπερσύγχρονοι χώροι αποθηκεύσεων που έχουν ανεπαρκέστατη οδική πρόσβαση.
-- Ας μην μιλήσω εδώ για τη σιδηροδρομική πρόσβαση - όπως θα γινόταν σε κάθε πολιτισμένο κράτος - αφού ο σιδηρόδρομος είναι μια αμαρτωλή ιστορία που φανερώνει την ακραία υστέρηση του 'υπαρκτού' νεοελληνικού κράτους. --

Εκεί φτάσαμε... Ενα κρατος "πλημμύρα"...

ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ

Πριν 2,5 χρόνια ήταν που πλημμυρισε η Θεσσαλία...
Ήρθαν που λέτε οι Ολλανδοί ως ειδήμονες στα αντιπλημμυρικά έργα -που "ειναι μανουλες",αφου ζουν κατω απο την στάθμη της θάλασσας -και εχουν τεχνογνωσία και εμπειρία στην αντιμετώπιση πσρομοιων φαινομενων.
Και ξεκίνησαν τα έργα...

Ομως, αυτές τις μέρες,οι Ολλανδοί απομάκρυναν περίπου 30 μηχανικούς, έκλεισαν τα γραφεία τους και απέστειλαν εξώδικο στο Ελληνικό Δημόσιο, διεκδικώντας 2,5 εκατ. ευρώ για τις δύο πρώτες φάσεις των μελετών.
Και το έργο σταματησε ...και ο χειμώνας ειναι μπροστά.

Η διαφωνία αφορά τόσο την οικονομική εκκρεμότητα όσο και το κατά πόσον έχουν εκπληρωθεί οι συμβατικές υποχρεώσεις που είχαν αναλάβει οι εμπλεκόμενες πλευρές.

Στον σχεδιασμό περιλαμβάνονται μεγάλα αντιπλημμυρικά έργα, μεταξύ των οποίων:

• Τα φράγματα της Πύλης και του Μουζακίου.
• Το κανάλι μεταφοράς της Γυρτώνης.
• Η επέκταση της δεξαμενής της Κάρλας.

Συνολικά 198 μικρότερα έργα ορεινής προστασίας.
Πρόκειται για παρεμβάσεις που είχαν δρομολογηθεί από τον Σεπτέμβριο του 2024, με στόχο την αντιμετώπιση των αδυναμιών που ανέδειξαν τα πλημμυρικά φαινόμενα στη Θεσσαλία.

Εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Η Οδύσσεια του Αγωγού ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδος Κύπρου (GSI)

Βασίλης Ρέπας 

Η Οδύσσεια του Αγωγού ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδος Κύπρου (GSI) 

και τα  Συμπερασματα Διδάγματα 

  1. Επειδή η μέθοδος της κοπτοραπτικης και της μονταζιερας δεν μου είναι καθόλου προσφιλή, θα ξεκινήσω από  την αρχή, διότι κατά την εκτίμησή μου, η πηγή του προβλήματος ξεκινά από το "δόγμα τηε γαλαζιας πατριδας" τουρκιας (τουρκικά: Mavi Vatan) ( χαρτης 1) και αυτό πρέπει να αντιμετωπίσουμε, γιατί θα το βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας, υπονομευτη και διεκδικητή όχι μόνο κυριαρχικών δικαιωματων μας αλλά και της εθνικής κυριαρχίας μας

  2. Το δογμα γαλαζιας πατριδας της τουρκιας (τουρκικά: Mavi Vatan) (χάρτης1):

       α. Είναι ένα αναθεωρητικό και αλυτρωτικό γεωπολιτικό δόγμα της Τουρκίας που αφορά τον έλεγχο και την επέκταση των θαλάσσιων ζωνών της σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο, Προποντίδα και Εύξεινο Πόντο, συνολικής έκτασης 462.000 τ.χλμ.

       β. Διατυπώθηκε αρχικά γύρω στο 2006 από Τούρκους αξιωματικούς (όπως ο υποναύαρχος Τζεμ Γκιουρντενίζ και ο ναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί) και υιοθετήθηκε επίσημα από την τουρκική ηγεσία τον Οκτώβριο του 2018 (παρουσιάστηκε επίσημα  από το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας). 

        γ. Αμφισβητεί την κυριαρχία των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο, τα δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου σε υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), και αγνοεί βασικές διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS).

    3. Η Τουρκία υπέβαλε επίσημα τις διεκδικήσεις της, που απορρέουν από το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» στον ΟΗΕ στις 13 Νοεμβρίου 2019 και στις 18 Μαρτίου 2020 ακολούθησε και η κατάθεση χάρτη με τις συγκεκριμένες συντεταγμένες των ορίων που διεκδικεί η Άγκυρα. Έκτοτε αποτελεί κεντρικό πυλώνα και αιχμή του δόρατος της εξωτερικής πολιτικής του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, συγκεντρώνοντας ευρεία υποστήριξη τόσο απο τους ισλαμιστές όσο και μεγαλο τμήμα των κεμαλιστών.

      4. Το Μάιο του 25 ο Σουλτάνος δηλωσε ότι, μεχρι το τέλος του έτους, θα καταθέσει, "Νόμο περί Θαλάσσιων Ζωνών Δικαιοδοσίας", με τον οποίο θα  καθορίζει τις ευθύνες και αρμοδιότητες της Τουρκίας στις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της δηλ. θα καταστήσει νόμο του κράτους εσωτερικό Δίκαιο τη "Γαλάζια πατριδα" (Χάρτης1).

      4. Μετά τη μυστική συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (GNA) της Λιβύης με έδρα την Τρίπολη, υπό το Φαγέζ αλ Σαράζ, οτι θα τον βοηθήσει στο εμφύλιο πόλεμο με στρατιωτικες δυνάμεις, για την αποτροπή κατάληψης της Τρίπολης από της δυνάμεις του Χαφτάρ, στις 27 Νοεμβρίου 2019, στην Κωνσταντινούπολη, υπογράφεται το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, (Χάρτες 2 και 3) από τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν  και τον τότε Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου από πλευράς Τουρκίας και του τότε προσωρινό πρωθυπουργό της Δυτικής Λιβύης Φαγέζ αλ Σαράζ καθώς και τον τότε ΥΠΕΞ, από πλευράς Λιβύης,το οποίο:

              α. Αποτελεί την πιο ξεκάθαρη και επίσημη αποτύπωση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» (Mavi Vatan) πάνω στον γεωγραφικό χάρτη.

               β. Καταπίνει το 90% της Ελληνικής ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδας, αφού αγνοεί την ύπαρξη των νησιών της Ελλάδος Κρήτης, Κάσου  Καρπάθου, Ρόδου και Καστελόριζο

ΠΟΕ:👉Η ιστορική μνήμη δεν είναι διαπραγματεύσιμη

❗️Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος ζητά εξηγήσεις για τις εκδηλώσεις τιμής στον Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και καταγγέλλει την αποσιώπηση της ιστορικής του ευθύνης❗️

Με ιδιαίτερο προβληματισμό και έντονη αγανάκτηση παρακολουθήσαμε όσα διαδραματίστηκαν σήμερα, 10 Νοεμβρίου 2026, στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή την 88η επέτειο του θανάτου του Μουσταφά Κεμάλ.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των ελληνικών ΜΜΕ, εκατοντάδες Τούρκοι επισκέπτες συγκεντρώθηκαν στο αποκαλούμενο «σπίτι του Κεμάλ», εντός του συγκροτήματος του τουρκικού προξενείου, για να αποτίσουν φόρο τιμής στον ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκικής «Δημοκρατίας». Στις εκδηλώσεις συμμετείχαν μαθητές από την Τουρκία, πραγματοποιήθηκαν μουσικές εκδηλώσεις, ενώ το προξενείο τοποθέτησε τηλεοπτικές οθόνες στην περίφραξη του κτιρίου για την παρακολούθηση της τελετής από τον εξωτερικό χώρο.

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος θεωρεί αδιανόητο να αντιμετωπίζεται η δημόσια απόδοση τιμών στον Μουσταφά Κεμάλ ως ένα απλό τουριστικό γεγονός, αποκομμένο από την ιστορική πραγματικότητα και τις ευθύνες της κεμαλικής ηγεσίας για τη διάπραξη του εγκλήματος της Γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής. Η 19η Μαΐου 1919, ημέρα αποβίβασης του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, δεν επιλέχθηκε τυχαία από την ελληνική Βουλή ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Αποτελεί ημερομηνία με ιδιαίτερο ιστορικό και συμβολικό βάρος, άρρηκτα συνδεδεμένη με τη δράση του κεμαλικού κινήματος.

«ΑΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ» Από Αντριάνο Σεγκατόρι

Όταν η ειρήνη γίνεται απλώς προσαρμογή, υπομονή και απάρνηση, παύει να είναι αληθινή ειρήνη.

«ΑΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ»

Ο Adriano Segatori επικρίνει την ανθεκτικότητα ως μέσο εξοικείωσης και τη σαγηνευτική δύναμη που μετατρέπει τη διαφωνία σε εξάρτηση.

από τον Adriano Segatori

Ο Adriano Segatori ξεκινά με μια πρόκληση: δεν είναι κάθε ειρήνη επιθυμητή. Υπάρχει μια ειρήνη που συμπίπτει με την παθητική αποδοχή, με την άνεση, με την αποκήρυξη της απαραίτητης σύγκρουσης και με εκείνη την «ανθεκτικότητα» που ο συγγραφέας ερμηνεύει ως πρόσκληση στην αντοχή. Το PNRR γίνεται έτσι το σύμβολο μιας πολιτικής που περιορίζεται σε οικονομικο-τεχνολογική διαχείριση, χωρίς όραμα και ανίκανη να αμφισβητήσει το συλλογικό πεπρωμένο. Η συζήτηση στη συνέχεια διευρύνεται σε εξεγέρσεις χωρίς θεωρία, σε αντιθέσεις που απορροφώνται εύκολα από το σύστημα και σε μια εξουσία που όχι μόνο καταστέλλει, αλλά πάνω απ' όλα σαγηνεύει, επιχορηγεί, επιδοτεί και εξουδετερώνει. Για τον Segatori, δεν υπάρχει αυθεντική αλλαγή χωρίς αυτογνωσία, μνήμη και κατεύθυνση: πριν ζητήσουμε επανάσταση, πρέπει να γνωρίζουμε ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε και πού θέλουμε να πάμε . (NR)


Εννοώ , ξεκινώντας από την ίδια τη λέξη, η οποία έχει μια ιδιαίτερα διφορούμενη σημασία. Εν τω μεταξύ, ας ξεκινήσουμε αναρωτώμενοι τουλάχιστον δύο ερωτήματα: «ειρήνη με ποιο τρόπο;» και «ειρήνη με ποιο τίμημα;»

Είναι η ηρεμία των υπηρετών που είναι ικανοποιημένοι με την προστασία και το ζεστό γεύμα που τους προσφέρει ο κύριός τους, ή μήπως είναι μια ηρεμία που εξωτερικά είναι λιγότερο ταπεινωτική αλλά ψυχολογικά πολύ πιο επιβαρυντική, αλλά που συχνά αποδεικνύεται απατηλή σε τελική ανάλυση; Αυτό μπορεί να συνοψιστεί σε μία λέξη: «παρηγοριά»;
Αυτή είναι η περίπτωση της ειρήνης με την αποδοχή μιας ανεπαρκούς και άδικης κατάστασης στο όνομα της διαβόητης έννοιας της «ανθεκτικότητας». Αυτός ο όρος έχει εισαχθεί ακόμη και —και λέει πολλά για τους στόχους που σκοπεύει να επιτύχει η κυβέρνηση— στο «Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας», ένα σημαντικό στρατηγικό πρόγραμμα δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ιταλία, που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του ταμείου Next Generation EU. Τα αντιφατικά του σημεία κυμαίνονται από το προβλέψιμο, το αξιολύπητο, το μη ρεαλιστικό και το επικίνδυνο: ψηφιοποίηση, καινοτομία, ανταγωνιστικότητα, πολιτισμός και τουρισμός· η πράσινη επανάσταση και η οικολογική μετάβαση· υποδομές για βιώσιμη κινητικότητα· εκπαίδευση και έρευνα· ένταξη και συνοχή· και υγεία.

Γιάννης Μάζης: Κλειδί η ρηματική διακοίνωση για το αν πήρε και τι πήρε η Τουρκία ή όχι

Ο Ομότιμος Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας στο ΕΚΠΑ, Γιάννης Μάζης, μιλάει στον 98.4 για τις εξελίξεις γύρω από το ηλεκτρικό καλώδιο, την ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας και τις βαθύτερες απολήξεις μίας υποθέσεις που δεν είναι όπως εξηγεί καθόλου απλή. 

Όπως τονίζει, η ρηματική διακοίνωση από την στιγμή που αφορά ελληνική υφαλοκρηπίδα/ ΑΟΖ πρέπει να δοθεί στη δημοσιότητα. Αν η Γαλλία έχει δράσει αυτοβούλως , τότε πρέπει να υπάρξει επίσημη ελληνική διαμαρτυρία, αλλά όπως εκτίμησε, το πιθανότερο είναι αυτή η ρηματική διακοίνωση να της ζητήθηκε ως μεσολάβηση ενημέρωσης από την ελληνική κυβέρνηση, αν, είπε, και τονίζω το ΑΝ με κεφαλαία, έχει συμβεί αυτό, τότε έχουμε βάλει στο "παιχνίδι" την Τουρκία με δική μας πρωτοβουλία. Όπως εξήγησε , με το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας, η άδεια δίνεται για τις έρευνες στα χωρικά ύδατα του παράκτιου κράτους, η ενημέρωση ή ρηματική διακοίνωση, με βάση το άρθρο 29 παράγραφος 2 , γίνεται μόνο ως πρόσφορο μέτρο για έρευνες ή πόντιση καλωδίου στην υφαλοκρηπίδα του παράκτιου κράτους όπου γίνονται αυτές οι έρευνες ή η όδευση καλωδίου, άρα από την στιγμή που ενημερώνεις την Τουρκία, αυτή αιτιάται ότι είναι παράκτιο κράτος από την υυφαλοκρηπίδα της οποίας διέρχεται η έρευνα ή η πόντιση καλωδίου κι ενώ μιλάμε για ελληνική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ με οριοθετημένο τμήμα της με την Αίγυπτο. 

Οι συντεταγμένες και οι χάρτες στις navtex της Τουρκίας, κουμπώνουν με το αφήγημα της για "γαλάζια πατρίδα" , τουρκική υφαλοκρηπίδα επί της Ελληνικής αλλά και επί της Κυπριακής ΑΟΖ και με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.

 Με τη νέα NAVTEX χθες βράδυ , η Τουρκία προχωρά ένα βήμα παραπέρα, καθώς αυτήν τη φορά παραθέτει συγκεκριμένες γεωγραφικές συντεταγμένες της υφαλοκρηπίδας που διεκδικεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στοιχεία που δεν περιλαμβάνονταν στην προηγούμενη NAVTEX της 6ης Νοεμβρίου 2026. 

Για να δούμε, λοιπόν: συνεχίζει το Έθνος να έχει επαφή με τους προγόνους του; Ή έχει μεταλλαχθεί;

Του Παντελή Σαββίδη 

1. Η Τουρκία ασκεί αυτές τις ημέρες την πολιτική της με την πεποίθηση ότι υπερέχει σε σκληρή ισχύ. Επικαλείται ένα Διεθνές Δίκαιο ερμηνευμένο α λα τούρκα και απαιτεί από την Ελλάδα να συμμορφωθεί με αυτό. Διαφορετικά, απειλεί να βγάλει τις φρεγάτες της.

Το επίμαχο ζήτημα είναι η υφαλοκρηπίδα. Αν η Τουρκία επιβάλει την προηγούμενη συνεννόηση μαζί της για οτιδήποτε συμβαίνει πέραν των έξι ναυτικών μιλίων των ελληνικών χωρικών υδάτων, στην ουσία θα έχει ενισχύσει τη θέση της ότι τα ελληνικά νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα.

2. Οι παλινωδίες της Αθήνας και η αναζήτηση διεξόδων μέσω της Γαλλίας δεν αποτελούν διπλωματική ευελιξία. Αποτελούν μικρές υποχωρήσεις που, αν τις δει κανείς στη μεγάλη εικόνα τους, μπορεί να αποδειχθούν επικίνδυνες για τα δικαιώματα της χώρας.

3. Είναι εντυπωσιακό πόσο περιφρονητικά αντιμετωπίζει η Αθήνα την ελληνική κοινωνία. Διαρρέει, μέσω κυβερνητικών —όχι απλώς φιλοκυβερνητικών— εργαζομένων στα Μέσα Ενημέρωσης (αποφεύγω τον όρο «δημοσιογράφοι», καθώς το είδος αυτό έχει εκλείψει από τον ελλαδικό χώρο), ότι δήθεν αγνοούσε τις κινήσεις της Γαλλίας και τη ρηματική διακοίνωση, ενώ είναι γνωστό πως εδώ και καιρό αναζητούσε σανίδα σωτηρίας στο Παρίσι.

4. Το τι ακριβώς περιλαμβάνει η ρηματική διακοίνωση δεν το γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε, όμως, πως μετά από αυτήν η Τουρκία θεώρησε ότι ενημερώθηκε καταλλήλως, συναίνεσε και εξέδωσε NAVTEX.

Γιατί είναι πλούσια τα κρατικά ταμεία και φτωχά τα νοικοκυριά

12/11/2026

Φωτό: ΑΠΕ:ΜΠΕ

ΣΤΕΡΓΙΟΥ Δημήτρης

Την τελευταία τετραετία της «ισχυρής ανάπτυξης» και της «συνετής δημοσιονομικής διαχείρισης» καταγράφονται «υπερέσοδα» και «υπερπλεονάσματα» επειδή η οικονομία λειτουργεί με υψηλό πληθωρισμό και υψηλή κατανάλωση, οι επενδύσεις παραμένουν χαμηλές και το εμπορικό έλλειμμα μόνιμο, με αποτέλεσμα η χώρα να παράγει πλούτο που συγκεντρώνεται στα δημόσια ταμεία και σε λίγους κλάδους, ενώ η βάση της κοινωνίας στερείται πραγματικής αγοραστικής δύναμης.


Σε μία περίπου ημέρα, τρία επίσημα στατιστικά δελτία για την εξέλιξη βασικών οικονομικών μεγεθών τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2026, σαν τρεις ισχυρότατες “βόμβες” με ισχυρότατη κυβερνητική “εκρηκτική” ύλη, αποκαλύπτουν, με τη συνύπαρξη σφόδρα αντιφατικών μακροοικονομικών στοιχείων, παράδοξα φαινόμενα και ιδιαίτερα κλασικά παραδείγματα μακροοικονομικής ασυμμετρίας και δομικών στρεβλώσεων.

Αθώα θύματα η οικονομία, τα νοικοκυριά και η χώρα, η οποία εσαεί ευάλωτη απ’ αυτά τα παράδοξα και ανεύθυνα, όπως και κατά την περίοδο 2000-2009, θα παρασυρθεί ενδεχομένως ακόμα εφιαλτικότερα από την υποβόσκουσα ή προσεχή ίσως παραμικρή κρίση. Διαβάστε τί αποκαλύπτουν τα στοιχεία και των τριών παραπάνω δελτίων: Το Δελτίο Μηνιαίων Στοιχείων Γενικής Κυβέρνησης (αναρτήθηκε από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών – Γενικό Λογιστήριο του Κράτους στις 6 Νοεμβρίου 2026) παρουσιάζει την περίοδο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου τις εξελίξεις:Ποσό φόρων 49 δισ. ευρώ, έναντι 45,8 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2025 ή αύξηση 7%, που είναι μεταβολή κατά πολύ υψηλότερη και από την ονομαστική μεταβολή του ΑΕΠ!
Συνέχιση των «υπερπλεονασμάτων» με ποσό 11,1 δισ. ευρώ, έναντι 10,9 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2025 ή αύξηση κατά 1,8%.
Συνέχιση της μη επιστροφής φόρων με ποσό ένα δισ. ευρώ, έναντι 0,8 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2025 ή αύξηση κατά 25%.
Συνέχιση της τακτικής τη μη πληρωμής των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων (νοσοκομεία κλπ) προς ιδιώτες προμηθευτές με τα κρατικά “φέσια” να είναι σταθερά στα 2,9 δισ. ευρώ, τη στιγμή που οι Κυριάκος Μητσοτάκης και Κυριάκος Πιερρακάκης πανηγυρίζουν για τα «υπερέσοδα» και τα «υπερπλεονάσματα» ως αποτέλεσμα της … «συνετής δημοσιονομικής πολιτικής»!

Ο Μεταξάς , πενθών για τον θάνατο του Κεμάλ Ατατούρκ,μια τέτοια μέρα του 1938.

   

 Βασίλης Λαμπόγλου                   

«Yπό το κράτος της πλέον οδυνηράς συγκινήσεως, η Βασιλική Κυβέρνησις, ο Ελληνικός Λαός και εγώ συμμεριζόμεθα το εθνικόν πένθος όπερ πλήττει τόσον βαρέως την φίλην και σύμμαχον Τουρκίαν. 

Εν τη σκληρά ταύτη δοκιμασία η σκέψις απάσης της Ελλάδος στρέφεται προς το ευγενές φίλον έθνος, δια να εκφράση την βαθυτάτην αυτής συμπάθειαν. 

Αποτίουσα φόρον τιμής εις την μνήμην του περιφανούς αρχηγού, του γενναίου στρατιώτου, του πεφωτισμένου αναμορφωτού της Τουρκίας, η Ελλάς ουδέποτε θα λησμονήσει ότι ο πρόεδρος Κεμάλ Ατατούρκ υπήρξε ο κύριος θεμελιωτής της ελληνοτουρκικής συνεννοήσεως και ότι εσφυρηλάτησε τους δεσμούς της αδιαλύτου φιλίας, ήτις ενώνει τις δύο χώρες μας εν τω κοινώ ιδεώδες της ειρηνικής συνεργασίας...» 

Και ο Λευτεράκης του "ιδιωνυμου" ,όταν πρότεινε το 1934 τον σφαγέα Ασσυρίων, Αρμενίων και Ελλήνων για το βραβείο Νόμπελ.

«Η εγκαθίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1922, όταν το εθνικό κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά θριάμβευσε επί των αντιπάλων του, έθεσε οριστικά τέλος σ’ αυτή την κατάσταση αστάθειας και μισαλλοδοξίας...

Από την επόμενη ημέρα της Μικρασιατικής καταστροφής, διαβλέποντας την δυνατότητα συνεννόησης με την αναγεννημένη Τουρκία, που προέκυψε από τον πόλεμο ως εθνικό κράτος, της απλώσαμε το χέρι και το δέχτηκε με ειλικρίνεια. 

Από αυτήν την προσέγγιση, που μπορεί να χρησιμεύσει ως παράδειγμα για τη δυνατότητα συνεννόησης ακόμη και μεταξύ λαών που τους χώρισαν οι πιο σοβαρές διαφορές, όταν αυτοί διαποτιστούν με την ειλικρινή επιθυμία για ειρήνη, προέκυψαν μόνο καλά, τόσο για τις δύο ενδιαφερόμενες χώρες όσο και για τη διατήρηση της ειρήνης στην Εγγύς Ανατολή.

Ο άνθρωπος στον οποίο οφείλεται αυτή η πολύτιμη συμβολή στην ειρήνη δεν είναι άλλος από τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας Μουσταφά Κεμάλ Πασά....»

Ο "Λογαριασμός" της εβδομάδας

Αναβαλόγλου Γεώργιος 

Καλημέρα! Μια εβδομάδα με 91,3 δισ. € δάνεια στα χέρια των servicers και ρυθμισμένα μόλις τα 18, με ένα άρθρο που «ήταν ορθό» και αποσύρθηκε, και με πληθωρισμό 5,6% που μας βάζει τρίτους στην ευρωζώνη. Πάμε να τα δούμε με τη σειρά, με τα στοιχεία στο τραπέζι.

Ξεκινάω από τους servicers. 91,3 δισ. € δάνεια κάθονται εδώ και επτά χρόνια στα χέρια τους. Ρυθμίστηκαν περίπου τα 18: λιγότερο από 1 στα 5. Και τα 18 τι «λύση» πήραν; Σύμφωνα με την Έκθεση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας της ΤτΕ (σελ. 84), όπως την ανέλυσε ο @propergranalyst, τα 11,1 δισ. (62%) ήταν οριστική διευθέτηση, δηλαδή πλειστηριασμός ή παράδοση ακινήτου, και μόλις τα 6,9 δισ. (38%) βραχυχρόνιες και μακροχρόνιες ρυθμίσεις. Στο Δημόσιο, οι οφειλές σε ΑΑΔΕ και ΚΕΑΟ πήγαν από 139 δισ. το 2019 σε 162 δισ. το 2026. Το ιδιωτικό χρέος δεν μειώνεται. Αλλάζει χέρια.

Πιάνω το νήμα από το άρθρο 23. Στις 3/10 ο υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης παρουσίαζε το νομοσχέδιο ως «κατάλληλη, βιώσιμη και τεκμηριωμένη λύση» για τον οφειλέτη: «Η εποπτεία θα είναι αυστηρή. Κανείς δεν είναι πάνω από το νόμο». Στις 30/10, στην Επιτροπή Οικονομικών, ο υφυπουργός Δημήτρης Μαρκόπουλος μίλησε για «ένα άρθρο, το οποίο ήταν ορθό, και είναι ορθό». Λίγο μετά: «αποσύρουμε το άρθρο 23». Στις 3/11 ο Πιερρακάκης ανακοίνωσε «δύο νέες αποφασιστικές παρεμβάσεις»: σταθερό επιτόκιο 3% για ευάλωτους οφειλέτες στον εξωδικαστικό και δεκαπλάσιο ανώτατο πρόστιμο στους servicers, από 500.000 στα 5 εκατ. ευρώ. Και ο επόπτης; Στην Ετήσια Έκθεση της ΤτΕ για το 2025, οι servicers επιβαρύνθηκαν συνολικά με πρόστιμα 233.400 ευρώ, για δάνεια 79,7 δισ. Το πρόστιμο των 5 εκατ. ακούγεται μεγάλο. Η ερώτηση είναι απλή: πόσα έχουν επιβληθεί μέχρι σήμερα; Και αν το άρθρο «ήταν ορθό», γιατί αποσύρθηκε;

Αλλάζω θέμα και έρχομαι στον πληθωρισμό. Η Eurostat ανακοίνωσε την προκαταρκτική εκτίμηση για τον Οκτώβριο: Ελλάδα 5,6%, ισόβαθμη με την Ιταλία, τρίτη υψηλότερη στην ευρωζώνη, πίσω από τη Λιθουανία (6,1) και τη Βουλγαρία (6,0). Η Γερμανία είναι στο 2,8, η ευρωζώνη στο 4,0. Τον Ιούλιο ήμασταν στο 2,7. Ανεβαίνουμε τρεις μήνες στη σειρά. Η ενέργεια ανεβαίνει παντού στην ευρωζώνη, 20,8% σε ετήσια βάση, και αυτό ισχύει για όλους. Γιατί, με την ίδια ενέργεια, είμαστε 1,6 μονάδες πάνω από τον μέσο όρο και διπλάσιοι από τη Γερμανία;

Από τη ρήξη στη διαχείριση: Ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα και η κρίση της Αριστεράς.

Σπύρος Καναλιώτης

ΣΥΡΙΖΑ

Εκλογές Σεπτ 2007 (Αλαβάνος): 𝟯𝟲𝟭.𝟭𝟬𝟭

Εκλογές Οκτ. 2009 (Τσίπρας): 𝟯𝟭𝟱.𝟲𝟲𝟱  

Εκλογές Μαΐου 2012: 𝟭.𝟬𝟲𝟭.𝟮𝟲𝟱  

Εκλογές Ιουνίου 2012: 𝟭.𝟲𝟱𝟱.𝟬𝟳𝟵  

Εκλογές Ιαν. 2015: 𝟮.𝟮𝟰𝟱.𝟵𝟳𝟴  

Δημοψήφισμα Ιουλ. 2015: ΟΧΙ 𝟯.𝟱𝟱𝟴.𝟰𝟱𝟬  

Εκλογές Σεπτ. 2015: 𝟭.𝟵𝟮𝟲.𝟱𝟮𝟲  

Εκλογές Ιουλ. 2019: 𝟭.𝟳𝟴𝟭.𝟬𝟱𝟳  

Εκλογές Μαΐου 2023: 𝟭.𝟭𝟴𝟰.𝟲𝟮𝟭  

Εκλογές Ιουνίου 2023: 𝟵𝟯𝟬.𝟬𝟭𝟯  

ΝΔ

Εκλογές Οκτ. 2009: 𝟮.𝟮𝟵𝟱.𝟳𝟭𝟵  

Εκλογές Μαΐου 2012: 𝟭.𝟭𝟵𝟮.𝟬𝟱𝟰  

Εκλογές Ιουνίου 2012: 𝟭.𝟴𝟮𝟱.𝟲𝟰𝟰  

Εκλογές Ιαν. 2015: 𝟭.𝟳𝟭𝟴.𝟲𝟵𝟰  

Δημοψήφισμα Ιουλ. 2015: ΝΑΙ 𝟮.𝟮𝟰𝟱.𝟱𝟯𝟳  

Εκλογές Σεπτ. 2015: 𝟭.𝟱𝟮𝟲.𝟰𝟬𝟬  

Εκλογές Ιουλ. 2019: 𝟮.𝟮𝟱𝟭.𝟲𝟭𝟴  

Εκλογές Μαΐου 2023: 𝟮.𝟰𝟬𝟳.𝟳𝟱𝟬  

Εκλογές Ιουνίου 2023: 𝟮.𝟭𝟭𝟱.𝟯𝟮𝟮  

~~~

Απολογισμός 2009 - 2023

Έχει ενδιαφέρον η συνθηματολογία του χώρου του ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα στις εκλογικές αναμετρήσεις από το 2009 μέχρι το 2023. Το 2009 ήταν ένα κόμμα της πολιτικής μειοψηφίας. Τα κοινωνικά κινήματα που αναπτύχθηκαν την περίοδο 2010-2012, με αποκορύφωμα το κίνημα των πλατειών, του έδωσαν πρωτοφανή ώθηση (αύξηση 424%). Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να εκφράσει πολιτικά και να εντάξει στο πρόγραμμά του τα αιτήματα και τη συνθηματολογία αυτών των κινημάτων, μετατρέποντας την κοινωνική δυναμική σε εκλογική δύναμη.

Ευάγγελος Παπανούτσος – «Αλλοτρίωση»

Από Άρδην - Ρήξη 7 Νοεμβρίου 2026

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Το Βήμα» την Πέμπτη 23 Ιουλίου 1959)

Από το 1950 που εορτάσθηκαν τα διακόσια χρόνια από τη δημοσίευση της πρώτης, της πολύκροτης πραγματείας του «Λόγος περί των επιστημών και των τεχνών », του Ζαν-Ζακ Ρουσώ, έως σήμερα γράφηκαν και εξακολουθούν να γράφωνται σε όλες τις γλώσσες του κόσμου μελέτες για τον συγγραφέα και για την επιρροή του έργου του στις κοινωνικές και πνευματικές εξελίξεις της εποχής μας. Όλες ή περίπου όλες τονίζουν ότι αυτός ο μεγαλοφυής αυτοδίδακτος, με τη λαμπρή και οξύτατη σκέψη και με τις τόσες ηθικές αδυναμίες, άφησε βαθιά τα ίχνη των ιδεών του στην ιστορία των χρόνων μας. Επί δύο αιώνες παλεύομε με τα προβλήματα που ο ίδιος πρώτος έθεσε, τόσο ριζοσπαστικά και με τόσον εξαίσιο φραστικό ύφος.

Η πρώτη εμφάνισή του, σωστή κατάκτηση της δόξας με το πρώτο κιόλας βήμα, γίνεται με αφορμή το διαγωνισμό της Ακαδημίας Ντιζόν για συγγραφή μιας πραγματείας που θ’ απαντούσε στο ερώτημα: αν η αναγέννηση των Επιστημών και της Τέχνης συμβάλλη στη βελτίωση των ηθών. Βραβεύθηκε η δική του, που έδινε στο ζήτημα μια σαφή και κατηγορηματικήν απόκριση: Όχι! Αλλά ταυτόχρονα πήγαινε πιο μακριά, κάθιζε στο σκαμνί τον Πολιτισμό και την Παιδεία, τα είδωλα του 18ου αιώνα, του αιώνα του, και με μιαν επίμονη, πειστικήν ανάλυση έδειχνε ότι ο λεγόμενος πολιτισμός (όχι η α ή β ιστορική μορφή του, αλλά ο «πολιτισμός» εν γένει) έχει κάμει και πάντα θα κάνη τον άνθρωπο όχι μόνο δυστυχή, αλλά και κακό:

«Πριν η Τέχνη διαμορφώση τη συμπεριφορά μας και διδάξη τα πάθη μας να μιλούν μια τεχνητή γλώσσα, τα ήθη μας είχαν τραχύτητα αλλά ήσαν φυσικά, και οι διαφορές του φερσίματος εξωτερίκευαν στο πρώτο κιόλας βλέμμα τις διαφορές του χαρακτήρα. Στο βάθος της βέβαια η ανθρώπινη φύση δεν ήταν καλύτερη· αλλά οι άνθρωποι βρίσκανε την ασφάλειά τους στην ευκολία με την οποία ο καθένας διάβαζε μέσα στην ψυχή του άλλου, και το πλεονέκτημα τούτο, που την αξία του δεν την αισθανότανε πια, τους έσωζε από πολλές κακίες. Σήμερα που λεπτότερες έρευνες και ένα πολύ καλλιεργημένο γούστο έχουν αναγάγει σε γενικούς κανόνες την τέχνη να γίνεται κανείς στους άλλους ευχάριστος, κυριαρχεί στα ήθη μας μια ελεεινή, απατηλή ομοιομορφία. Και όλα τα πνεύματα δίνουν την εντύπωση ότι έχουν διαπλαστή σύμφωνα μ’ ένα και μόνο πρότυπο· δεσπόζει η ευγένεια, επιβάλλεται η άνεση. Όλοι χωρίς εξαίρεση ακολουθούν τις συνήθειες, κανένας ποτέ τη φύση του. Κανείς πια δεν τολμά να φανή τέτοιος που είναι, και κάτω απ’ αυτή την αδιάκοπη πίεση, οι άνθρωποι που αποτελούν την αγέλη που ονομάζομε κοινωνία, υποταγμένοι στους ίδιους όρους κάνουν τα ίδια πράγματα, εκτός αν ισχυρότερα κίνητρα τούς δώσουν άλλη κατεύθυνση».

Ο Τραμπ ηττήθηκε από τους συντηρητικούς

Από τον Μαρτσέλο Βενετσιάνι

9 Νοεμβρίου 2026

Δεν ήταν οι Δημοκρατικοί, οι προοδευτικοί ή οι Μουσουλμάνοι που νίκησαν τον Ντόναλντ Τραμπ , αλλά οι συντηρητικοί, οι Καθολικοί, ακόμη και οι εθνικιστές που του γύρισαν την πλάτη. Οι πολιτικοί του αντίπαλοι ήταν εναντίον του από τότε που εκλέχθηκε. Αυτό δεν ήταν καινούργιο, και δεν ήταν και δεν είναι η αμερικανική πλειοψηφία. Ο νέος παράγοντας ήταν η απογοήτευση, η ανησυχία και η διαφωνία ενός σημαντικού τμήματος του εθνικοσυντηρητικού κόσμου που είχε ψηφίσει τον Τραμπ. Και αυτό, εν μέρει, αντιπροσωπεύει τώρα τον υποψήφιο αντιπρόεδρο του Τραμπ, JDVance.

Γιατί κέρδισε ο Τραμπ; Ναι, για να απαλλαγεί από τους Δημοκρατικούς μετά την απόδοση του Μπάιντεν και την τελική του πτώση στα πρόθυρα της άνοιας. Αλλά πάνω απ' όλα, για αρκετούς σαφείς λόγους: για να καταπολεμήσει την πλέον αφόρητη κυριαρχία των ξύπνιων(Woke), για να σβήσει τις φλόγες του πολέμου σε όλο τον κόσμο, για να δώσει κεντρική θέση στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον λαό τους και τις πατριωτικές-θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, για να έχει περισσότερη Αμερική και λιγότερο κόσμο, από κάθε άποψη, και για να αναζωογονήσει την οικονομία των ΗΠΑ ενόψει της παγκοσμιοποίησης και της ανόδου της Ασίας.

Ο Τραμπ διέψευσε γρήγορα αυτές τις προσδοκίες. Αρχικά, ενέπλεξε τον κόσμο και τις ΗΠΑ σε μια φρενίτιδα δασμών, στη συνέχεια εξαπέλυσε απειλές και επιθετικότητα, από τη Βενεζουέλα μέχρι τη Γροιλανδία, από τον Καναδά μέχρι την Κούβα, στη συνέχεια υποστήριξε το σατανικό σχέδιο του Νετανιάχου, και όχι μόνο στη Γάζα. Τέλος, ενεπλάκη σε έναν μονομερή πόλεμο με το Ιράν, τον οποίο νόμιζε ότι θα μπορούσε να επιλύσει γρήγορα αποκεφαλίζοντας την ηγεσία του. Δεν γνωρίζουμε τα κίνητρα, τις ανοησίες, τον εκβιασμό πίσω από αυτές τις αποφάσεις, ειδικά την τελευταία. Και όλα αυτά συνοδευόμενα από την αφόρητη έπαρσή του, την ανεξέλεγκτη εγωκρατία του, τις δραστικές και ξαφνικές αλλαγές απόψεων και αποφάσεων, τις ανακοινώσεις για εξόντωση εδώ, για εξάλειψη εκεί... Και ο πόλεμος που είχε υποσχεθεί να τερματίσει αμέσως, μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, εξακολουθεί να υπάρχει, ενώ η παγκόσμια κλιμάκωση έχει επίσης προκαλέσει τις υψηλές τιμές των καυσίμων και το υψηλό κόστος ζωής που γίνεται αισθητό παντού στη Δύση, συμπεριλαμβανομένων των χρηματιστηρίων.

Με τις επιδόσεις του, ο Τραμπ έχει δηλητηριάσει τα πηγάδια του εθνικοσυντηρητικού, θρησκευτικού-παραδοσιακού κόσμου και έχει αποδυναμώσει τον ίδιο τον σκοπό για τον οποίο ψηφίστηκε και έγινε αποδεκτός, παρά την αφόρητη αλαζονεία του.
Για τον κόσμο, ο Τραμπ είναι ένα άλογο που κάποτε ήταν φυγάς και τώρα άναυδος, έχει χάσει την εξουσία και το κύρος του στις σχέσεις του με τον Σι Τζινπίνγκ, τον Πούτιν και τον υπόλοιπο κόσμο.

Ζαν-Κλοντ Μισέα: «Στο όνομα της πολιτικής ορθότητας, έχει καταπατηθεί η πιο βασική αποστολή του σχολείου»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στην Eugénie Bastié για το Le Figaro. Δημοσιεύθηκε στις 24/10/2026.

Το 1999, ο Ζαν-Κλοντ Μισεά εξέδωσε το βιβλίο L ’Enseignement de l’ignorance - "Η εκπαίδευση της αμάθειας"[1]. Πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα αργότερα, ο φιλόσοφος αναλύει το μαθητικό κίνημα και την κατάρρευση του επιπέδου του γαλλικού σχολείου, η οποία, κατά τη γνώμη του, οφείλεται στη συνεχή μείωση των σχολικών απαιτήσεων και στην εγκατάλειψη της μετάδοσης της γνώσης.

LE FIGARO.- Το 1999, στο βιβλίο σας, L’ Enseignement de l’ignorance, προειδοποιούσατε για ένα σχολείο που θα έπαυε να μεταδίδει τη γνώση προκειμένου να παράγει υπάκουους καταναλωτές, στερημένους από καλλιέργεια και κριτικό πνεύμα. Η τελευταία κατάταξη της Pisa επιβεβαιώνει την κατάρρευση των επιδόσεων στην ανάγνωση και τα μαθηματικά. Έχετε την αίσθηση ότι η διάγνωσή σας έχει επιβεβαιωθεί πλήρως, και μάλιστα έχει ξεπεραστεί από την πραγματικότητα;

Ζαν-Κλοντ ΜΙΣΕΑ. – Ας υπενθυμίσουμε κατ’ αρχάς ότι, προφανώς, δεν είμαι ο πρώτος που προανήγγειλε μια τέτοια εξέλιξη. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο δοκίμιο του Ζαν-Κλοντ Μίλνερ (Jean-Claude Milner) – De l’école – το οποίο, ήδη από το 1984, περιέγραφε πολύ διαφωτιστικά τα πνευματικά και πολιτικά θεμέλια της επικείμενης καταστροφής. Ο Γκι Ντεμπόρ, πάλι, σημείωνε το 1988, στα Σχόλια για την κοινωνία του θεάματος, ότι οι διάφορες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που ήταν σε εξέλιξη είχαν, στην πραγματικότητα, δύο θεμελιώδεις στόχους.

Πρώτον, «να εξαφανίσουν την ιστορική γνώση γενικά», με τη βασική ιδέα ότι «οι άνθρωποι που στερούνται κάθε ιστορικής αίσθησης μπορούν και να χειραγωγηθούν, και μάλιστα πολύ πιο εύκολα από τους άλλους».

Και δεύτερον, να οργανώσουν με κάθε δυνατό τρόπο τη «διάλυση της λογικής» («κανένας ναρκομανής δεν μελετά τη λογική», ειρωνευόταν ο Ντεμπόρ), έτσι ώστε να μπορούν να παράγουν μαζικά έναν τύπο «ειδικού που θα εκπαιδεύεται στα γρήγορα και θα προσπαθεί σε κάθε περίπτωση να κρύψει τα στενά όρια των γνώσεών του μέσω της δογματικής επανάληψης κάποιου παράλογου επιχειρήματος αυθεντίας».

Που θα μοιάζει τελικά στη Σαντρίν Ρουσώ (Sandrine Rousseau)[1] ή στο σύνολο σχεδόν των «κοινωνιολόγων» του νεοφιλελεύθερου πανεπιστημίου.

Όσον αφορά το δικό μου δοκίμιο, δύο βασικοί λόγοι με ώθησαν, εκείνη την εποχή, να το γράψω. Αφενός, το γεγονός ότι το έργο των Baudelot και Establet –Le niveau monte. Réfutation d’une vieille idée concernant laprétendue décadence de nos écoles (Το επίπεδο ανεβαίνει. Αντίκρουση μιας παλιάς ιδέας σχετικά με την υποτιθέμενη παρακμή των σχολείων μας)– είχε καταστεί ταχύτατα, από την έκδοσή του το 1989, η επίσημη Βίβλος του μιντιακού κόσμου και της άρχουσας ελίτ. Και αυτό, τη στιγμή που η εμπειρία μας στο πεδίο μας αποδείκνυε καθημερινά το αντίθετο.

ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ & ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΤΗΣ Ν.Δ !!!!!

Ηλίας Τσιμπιδάρος

Τι ντροπιαστική εικόνα  είναι αυτή στις Σέρρες;

Τι φιέστες και πολυθρόνες για τον ολετήρα 

του ΑΙΩΝΑ στην Πατρίδα μας ,Μητσοτάκη ;;;

ΕΛΕΟΣ !!!!

Λίγο ντροπή δεν έχουν όλοι όσοι συμετείχαν σε αυτό ;

Μετέτρεψαν τον Οίκο του Θεού, 

σε Οίκο ψηφοθηρίας ;;;

Για αυτό έχουν απομακρυνθεί όλοι από τις εκκλησίες ;

Από την περίοδο της πανδημίας έδειξαν πολλοί εξ αυτών  την υποτακτικοτητά τους χωρίς έως σήμερα να ζητήσουν ένα συγγνώμη  !

Ήθελαν να μετατρέψουν τις εκκλησίες σε εμβολιαστικά κέντρα οι αθεόφοβοι !!!!!

Να μας απαντήσει ο ολετήρας πρωθυπουργός 

γιατί ΕΚΡΥΨΕ την κακή συμφωνία για τα Ιερά κειμήλια ;;;;

Να μας απαντήσει για τα Εθνικά μας θέματα, 

και τον συνεχιζόμενο ενδοτισμό μέσω Συρίγου

 στο Ελληνικό Αιγαίο μας  !!!!!!

ΠΑΝΤΟΥ ΕΘΝΙΚΕΣ ΗΤΤΕΣ & ΣΚΑΜΠΙΛΙΑ  !!

Ο Λαός  μας σπαράζει ,υποφέρει, καταδιχασμένος έχοντας τεράστια ελλείμματα σε παιδεία, σε υγεία, σε ασφάλεια ,στην καθημερινότητα και στην διαβίωση του ,και η πολιτική κατρακύλα απο τους τους Ανθέλληνες και αφορισμένους συνεχίζεται ασταμάτητα ! Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον κατάπτυστο Σοδομιτικό Νόμο του μητσοτάκη 

για το  γάμο των ΛΟΑΤΚΙ ;;;;

Μετά από αυτό πως έχει το περίσσιο, θράσος να μπαίνεις στον Ιερό Ναό και να κάνει Πολιτικές φιέστες καπελώνοτας τους Ευλάβείς Ορθόδοξους Χριστιανούς ;

Πως μπορεί να μιλά για την Εορτή των Παμμέγιστων Ταξιαρχών  Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ ,

όταν σύσσωμο το επιτελείο του και οι Βουλευτές δεν πατάνε στην Εκκλησία δεν συμμετέχουν στα μυστήρια της Ορθοδοξία μας ;

Αυτό μόνο , σε Πολιτική και Ατομική υποκρισία μπορεί να χαρακτηριστεί και μάλιστα με δόλο για ψηφοθηρία και καπέλωμα του ευλαβούς λαού μας.

Για την τεκμηρίωση ολων παρατίθονται παρακάτω ένα μικρό μέρος απο τα Πολιτικά εγκλήματα και Σκάνδαλα του Ιδίου και της παραπαίουσας Νέας Δημοκρατίας τα οποία δεν έχουν τελειωμό !

ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ &  ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΤΗΣ  Ν.Δ  :

👉ΝΔ το κόμμα που ΧΡΩΣΤΑΕΙ 636 εκατομμύρια 

+++ ευρώ, ( Κάθε μέρα το χρέος της ανεβαίνει!

 Ποιος ανόητος μπορεί να εμπιστευτεί ένα καταχωρημένο κόμμα  που καθημερινά ληστέυει  την Πατρίδα και τους Ελληνες ; )

👉Παρακολουθήσεις πολιτικών αρχηγών υπουργών και εκατοντάδων Ελλήνων μέσω Predator

👉Σκάνδαλο Novartis και συγκάλυψη

👉Σκάνδαλο Siemens που τον έπιασαν τον Μητσοτάκη με την γίδα στην πλάτη.

Τι παίχθηκε με το καλώδιο χωρίς προπαγανδιστικές σάλτσες!

08/11/2026

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΝΙΚΟΣ ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗΣ

ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Πριν μερικά χρόνια, η Ελλάδα συζητούσε τον αγωγό EastMed που σχεδιαζόταν να μεταφέρει το κυπριακό και ισραηλινό φυσικό αέριο στην Ελλάδα και μετά στην Ευρώπη. Όπως είναι γνωστό το σχέδιο εκείνο αφέθηκε να σβήσει στη λήθη. Τα τελευταία χρόνια έχει συνεπάρει τα μυαλά μας το περιβόητο καλώδιο, η ηλεκτρική διασύνδεση της Ελλάδας με την Κύπρο και στη συνέχεια με Ισραήλ.

Αν και κατά καιρούς έχουν εγερθεί αντιρρήσεις για τη σκοπιμότητα του έργου από οικονομικής πλευράς –και από κυπριακής πλευράς– δεν είμαι σε θέση να έχω προσωπική άποψη και ως εκ τούτου τις παρακάμπτω. Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, άλλωστε, το καλώδιο δεν αφορά πρωτίστως ένα ενεργειακό έργο. Αφορά το ποιος δικαιούται να αποφασίζει για δραστηριότητες στην Ανατολική Μεσόγειο, με άλλα λόγια ποια χώρα έχει τη δικαιοδοσία.

Από το 1973-74, η Άγκυρα έχει προβάλει τον εκτός διεθνούς δικαίου ισχυρισμό ότι τα νησιά δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα και ως εκ τούτου ή όποια οριοθέτηση θα πρέπει να γίνει μεταξύ των χερσαίων όγκων, εξ ου και η διχοτόμηση του Αιγαίου. Αυτός ο αυθαίρετος τουρκικός ισχυρισμός είναι η μήτρα από την οποία γεννήθηκε μία σειρά από μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις, με κορυφαία το περιβόητο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, το οποίο οριοθέτησε την ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα ελληνικά νησιά, ούτε καν την Κρήτη.

Η “Γαλάζια Πατρίδα” δεν είναι τίποτα άλλο από την αναγόρευση σε πολιτικό σύνθημα και τίτλο μίας ολόκληρης πολιτικής. Με βάση τον ίδιο ισχυρισμό, η Άγκυρα δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι χωρίς τη δική της συγκατάθεση δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν έρευνες και οποιαδήποτε υποδομή στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου και στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό εξηγεί και τη στάση της στο επεισόδιο της Κάσου, τον Ιούλιο του 2024.

«Ευρώπη σε ενεργειακό αδιέξοδο, πολιτική ηγεσία χωρίς πυξίδα και μια ελληνική πραγματικότητα που βυθίζεται στην ακρίβεια.»

ΗΓΈΤΕΣ ΥΠΟΧΕΊΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΏΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΎΝ ΝΑ ΠΕΙΘΑΡΧΉΣΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟ ΜΕ ΤΟ ΦΌΒΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Στη συζήτηση που είχαμε στο Militaire.gr με τον δημοσιογράφο Πάρη Καρβουνόπουλο, μιλήσαμε έξω από τα δόντια για τα μεγάλα ζητήματα που αποσιωπώνται:

🛑Ενεργειακό αδιέξοδο: Πώς η Ευρώπη «πυροβόλησε τα πόδια της» και γιατί η πράσινη μετάβαση —παρά τα τρισεκατομμύρια που δαπανήθηκαν— αποτυγχάνει να ανακουφίσει τους πολίτες.

🛑Data Centers & Κόστος: Η πραγματικότητα πίσω από τα 145 data centers στην Ελλάδα, την εκτόξευση της ζήτησης ρεύματος κατά 20% και το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό του ακριβού φυσικού αερίου.

🛑Γεωπολιτική & Χειραγώγηση: Η καλλιέργεια του φόβου του πολέμου από ευρωπαϊκές ηγεσίες την ώρα που λείπουν οι βασικοί πόροι και η ενεργειακή αυτονομία.

ΠΗΓΗ: https://youtu.be/WnDRaL6Ml9s?is=tHVMXgx3cvNrTO3e

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com