Αλλαγές στα τουρκικά σχολικά βιβλία

Αλλαγές στα τουρκικά σχολικά βιβλία - Οι Τούρκοι μαθητές δεν μαθαίνουν πλέον για «Βυζάντιο» και «Κεντρική Ασία»

Το «Βυζάντιο» γίνεται «Ανατολική Ρώμη», η «Κεντρική Ασία» «Τουρκιστάν», ενώ μπαίνει και η «Γαλάζια Πατρίδα»

Επιμέλεια Λία Βαλάτα – Τσιάμα

Ιστορικός – Ερευνήτρια

Σε εκτεταμένη αναθεώρηση της γλώσσας που χρησιμοποιείται στα σχολικά βιβλία προχωρά η Τουρκία, με αλλαγές που δεν περιορίζονται σε τεχνικές διορθώσεις, αλλά αγγίζουν τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές θα διδάσκονται την ιστορία, τη γεωγραφία, την ταυτότητα και τη θέση της χώρας στον κόσμο.

Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, στο πλαίσιο του νέου προγράμματος του Υπουργείου Παιδείας, μια σειρά από όρους που χρησιμοποιούνταν επί χρόνια στα σχολικά βιβλία αντικαθίστανται από νέες διατυπώσεις, με πιο έντονο εθνικό, ιστορικό και γεωπολιτικό φορτίο.

Η πιο χαρακτηριστική αλλαγή αφορά την αντικατάσταση του όρου «Orta Asya», δηλαδή «Κεντρική Ασία», από τον όρο «Türkistan», δηλαδή «Τουρκιστάν». Αντίστοιχα, ο όρος «Bizans», δηλαδή «Βυζάντιο», αντικαθίσταται από το «Doğu Roma», δηλαδή «Ανατολική Ρώμη». Οι αλλαγές αναφέρονται σε δημοσιεύματα των Haber61, T24, Yeni Şafak και άλλων τουρκικών μέσων, τα οποία επικαλούνται το νέο εκπαιδευτικό πλαίσιο και ρεπορτάζ του CNN Türk.

Από την «Κεντρική Ασία» στο «Τουρκιστάν»

Η αντικατάσταση της «Κεντρικής Ασίας» από το «Τουρκιστάν» είναι από τις πιο συμβολικές παρεμβάσεις του νέου προγράμματος.

Ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος ξαναμπαίνει στη φυλακή

Ο Αλέκος Γιωτόπουλος και η Δημοκρατία που Εκδικείται 

Του Δημήτρη Μπελαντή 

Η εξαναγκαστική  επιστροφή του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου στην φυλακή μετά από 24  εξοντωτικά χρόνια και λίγες ημέρες ελευθερίας, με πρωτοβουλία ....του Αρείου Πάγου,  και με την "Δημοκρατία να μην συγχωρεί" , ενώ ακόμη και με την  ναζιστική Χρυσή Αυγή  η Δημοκρατία τηρεί τον νόμο, ενώ ελάχιστοι πρωταίτιοι της χούντας δεν πέθαναν  στο σπίτι τους, αποτελεί "ύβριν",   πρωτοφανή σκοταδισμό και βαρβαρότητα. Όνειδος για την Δικαιοσύνη και την κυβέρνηση Μητσοτάκη. 

Ένας άνθρωπος που καταδικάσθηκε άδικα και αναπόδεικτα  αποκλειστικά  με βάση τις  "ομολογίες" άλλων συγκατηγορουμένων του, οι οποίες συχνά αποσπάσθηκαν με "φυσική πίεση" ,για να το  διατυπώσω  ευγενικά ( βλ. Σάββας Ξηρός στον Ευαγγελισμό τον Ιούλιο του 2002).Που εφαρμόστηκε πάνω του σαρωτικά η αρχή της συλλογικής ευθύνης και του αποδόθηκε αυθαίρετα η ηθική αυτουργία για ΟΛΕΣ  τις ενέργειες της 17Ν.   

Ένας  εξαιρετικά σεμνός και αξιοπρεπής άνθρωπος και αντιδικτατορικός αγωνιστής, που ούτε παρακάλεσε  για τίποτε ούτε  έβγαινε στις κάμερες κάθε λίγο  ούτε ικέτευσε, πέρα από το αίτημα για  αυτονόητα δικαιώματά του  όπως το  να σπουδάσει. 

Ένας άνθρωπος, τέλος, και ας το γράψουμε και αυτό που πέρα από ένα στιγμιαίο κίνημα του 2002-2004 ( Επιτροπή για την Απελευθέρωση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου) δεν είχε πίσω του όλα αυτά τα μολυβένια χρόνια ούτε την Αριστερά ούτε τον αντιεξουσιαστικό χώρο  ούτε "βεντέτες"  και δικηγόρους της Αριστεράς και των κινημάτων,  ούτε κανένα ειδικό κίνημα για τα δικαιώματά του ή την απόλυσή του. Μόνος του, όρθιος,  αξιοπρεπής μέσα στην  έγκλειστη μοναξιά του. Όμορφος ηθικά και πολιτικά. 

Δεν εννοώ ότι όσοι από τους καταδικασμένους  για την υπόθεση της  17Ν  είχαν ένα κίνημα να διεκδικεί τα δικαιώματά τους  έκαναν  κάτι λάθος ή επιλήψιμο ή ότι αυτά τα κινήματα ήταν πολιτικά λάθος. Κάθε άλλο. Θα μείνω, όμως,  πάντοτε με την εύλογη  απορία γιατί κάτι ανάλογο δεν συνέβη με τον Αλέκο Γιωτόπουλο, γιατί κανένα "αριστερό"  κίνημα δικαιωμάτων ή αναρχικό ή ό,τι,  δεν τον υποστήριξε. Γιατί ως αιχμάλωτος του κράτους παραδόθηκε από την Αριστερά και την αναρχία στην άγνοια και τη μοναξιά. Επειδή δεν συντήρησε μια ιδέα ή ένα σύμβολο ή μια φαντασίωση που δεν του αντιστοιχούσε στην πραγματικότητα;   Μάλλον γι'  αυτό.  Είναι επιζήμιο να αγνοείς τις φαντασιώσεις των ανθρώπων σε έναν μεταμοντέρνο  κόσμο προσομοιώσεων. Και να αποφεύγεις το Θέαμα.

Μιχάλης Τρεμόπουλος 

Έψαξα να δω τι είδους διδακτορικό έχει κάνει ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος και πραγματικά είναι εντυπωσιακό πώς το κατάφερε χωρίς υπολογιστή!

Έκανε τη διατριβή του αποκλειστικά μέσα στις φυλακές, μάλιστα χωρίς ηλεκτρονικό υπολογιστή. Και ανακηρύχθηκε ομόφωνα διδάκτορας Μαθηματικών από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού.

Ο Γιωτόπουλος γεννήθηκε στο Παρίσι το 1944 και ακολούθησε τις περιπλανήσεις του αρχειομαρξιστή πατέρα του Δημήτρη Γιωτόπουλου, περνώντας τα παιδικά και εφηβικά χρόνια του στην Αθήνα, στο Χαλάνδρι. Μετά το 1962 επέστρεψε στο Παρίσι και σπούδασε εκεί μαθηματικά και οικονομικά.

Τα σκάνδαλα ΠΑΣΟΚ: Από τον Κοσκωτά στο Χρηματιστήριο και τον Άκη

από Άρδην - Ρήξη 4 Σεπτεμβρίου 2014

Οι τέσσερις σημιτοφύλακες (Τσουκάτος, Πανταγιάς, Θέμελης, Μαντέλης), οι τρεις από αυτούς απομακρύνθηκαν από τον Σημίτη λόγω κάποιου σκανδάλου.

Από την ιστοσελίδα news247.gr

Με αφορμή την επέτειο για τη συμπλήρωση 40 ετών από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, το NEWS 247, ανατρέχει στην ιστορία και θυμίζει μερικές υποθέσεις που μετονομάστηκαν σε σκάνδαλα, έφτασαν στις δικαστικές αίθουσες και κυριάρχησαν στα δημοσιεύματα του Τύπου

Είναι γνωστό ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν φανατικός θαυμαστής και θαμώνας στα λαϊκά κέντρα που τραγουδούσε η Ρίτα Σακκελαρίου. Στο θρυλικό κέντρο το κέντρο “Κουίν Αν” στην εθνική οδό, δεν ήταν λίγες φορές που ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, εθέαθη να χορεύει το αγαπημένο του ζεμπέκικο: “Αυτός ο άνθρωπός αυτός”.


Όμως στη δεκαετία του 80, όπου με το σύνθημα “αλλαγή” το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε τη χώρα αρχικά για δύο τετραετίες και συνέχισε, τόσο ο Ανδρέας Παπανδρέου, όσο και οι συνεργάτες του (υπουργοί και διάδοχοι), φαίνεται ότι εμπέδωσαν ένα άλλο λαϊκό σουξέ της μεγάλης τραγουδίστριας. Το “Ιστορία μου αμαρτία μου, λάθος μου μεγάλο”.

Με αφορμή την επέτειο για τη συμπλήρωση 40 ετών από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, το NEWS 247, ανατρέχει στην ιστορία και θυμίζει μερικές υποθέσεις που μετονομάστηκαν σε σκάνδαλα, έφτασαν στις δικαστικές αίθουσες και κυριάρχησαν στα δημοσιεύματα του Τύπου.

Η συγκυβέρνηση Μητσοτάκη – Αριστεράς, τα γουνάκια των δικαστών στο ειδικό δικαστήριο, τα “πάμπερς γεμάτα χρήματα”, έγιναν μέρος της πολιτικής αντιπαράθεσης και οδήγησαν σε μια άνευ προηγουμένου όξυνση και σε έναν άκρατο δικομματισμό, που πόλωσε πολιτικούς και πολίτες.

Εξαγωγή στη Μαδαγασκάρη του λογισμικού υποκλοπών Predator

Του Μανώλη Κοττάκη 

Η τελευταία φορά που ακούσαμε τη λέξη «Μαδαγασκάρη» ήταν όταν διαβάσαμε σε ποιες χώρες έδωσε η πατρίδα μας άδεια εξαγωγής στο λογισμικό υποκλοπών Predator με απόφαση του τότε γενικού γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών και νυν γενικού διευθυντή της Ν.Δ. Είχε δώσει άδεια για την κυβέρνηση της Μαδαγασκάρης, για την κυβέρνηση του (Νότιου) Σουδάν και για την κυβέρνηση της Ουκρανίας. «Πιστοποιώντας» το έτσι ως εμπορικό προϊόν με τη βούλα χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σε ποιους ακριβώς το δώσαμε και γιατί το συνειδητοποιήσαμε προχθές παρακολουθώντας στην ΕΡΤ την εξαιρετική εκπομπή της Ρέας Βιτάλη «Κεραία», η οποία ήταν αφιερωμένη στους σύγχρονους ιεραπόστολους της Μαδαγασκάρης. Το συνειδητοποιήσαμε επίσης μελετώντας ξανά το πόρισμα του εισαγγελέα Φούκα του 2015 για το σχέδιο «Πυθία» και τις αναφορές που κάνει στον διαμελισμό του Σουδάν.

Όποια απάντηση αναζητούμε για τα πεινασμένα αγρίμια από το Σουδάν που ρέπουν σε ακραία εγκληματικότητα σαν αυτήν που βιώσαμε προσφάτως στη Μεγάλη Βρετανία εκεί θα τη βρούμε. Ειλικρινά, ακούγοντας τις συγκλονιστικές διηγήσεις του επισκόπου Τολιάρας και Μαδαγασκάρης Προδρόμου, των ιατρών εθελοντών της Ιεραποστολής Κωνσταντίνου Μαυραντώνη (δρ χειρουργός) και Αντώνη Ντακανάλη (καθηγητής Ψυχιατρικής) και της Χαράς Αγγάνη (εκπαιδευτικός), αισθανθήκαμε απέραντη ντροπή που η κυβέρνηση της χώρας που είναι η γενέτειρα της δημοκρατίας έδωσε άδεια εξαγωγής του λογισμικού υποκλοπών σε ένα καθεστώς που έπεσε μεν από τις λαϊκές εξεγέρσεις, αλλά αντικαταστάθηκε και πάλι από μια μεταβατική στρατιωτική δικτατορία.

Το Πέμπτο Ζάλο: Δασκαλογιάννης - Η Επανάσταση στα Σφακιά 1770 | Αέναη επΑνάσταση

ΚΛΙΚ στην εικόνα ή ΕΔΩ...

Είστε λοιπόν με τους Μουλάδες;

Του Βασίλη Λαμπόγλου

Διάβαζα τα 12 σημεία της συμφωνίας Ιράν και ΗΠΑ...και σκεφτόμουν γιατί θα έπρεπε να προηγηθούν όσα γίνονται καιρό τώρα.
Και θυμάμαι πως αυτοί που επαίρονται τώρα για την επίτευξη της συμφωνίας,είναι οι ίδιοι που τους έβαζε ο "τρομοκράτης" του κόσμου να μας λέει πως το Ιράν έχει φέρει θάνατο στον κόσμο.
Τα έλεγαν και "οι μεγάλοι "στη G7 ,αυτοί που μειώνουν τις δαπάνες σε υγεία, παιδεία και κοινωνικό κράτος κατά 600 δις και παίρνουν αλλά 150 δις δάνειο για να δημιουργήσουν στρατιωτική ομπρέλα στις ορέξεις του Πούτιν.

Το ελεγαν αυτοί που έχουν 90 πυρηνικές κεφαλές (Ισραήλ) αλλά απαγορεύουν σε μια χώρα να διαθέτει ανάλογη πυρηνική δύναμη...και καταφεύγουν "σε προληπτικό χτύπημα"...τι διπλωματικες γαλιφιες...
Αλήθεια, αν η Τουρκία αύριο μας χτυπήσει με ένα "προληπτικό χτύπημα", ή ο Πούτιν επικαλεστεί την ίδια αιτία, τι θα ψελλίζουν οι διασώστες της τιμής του "Δυτικού κόσμου"?
Είναι οι ίδιοι και στα μέρη μας ,που φωνασκουσαν -παντα στη σωστή πλευρα της ιστορίας -πως έχει κάθε δικαίωμα το Ισραήλ στην άμυνα του καθώς όλα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 23.
Το είπαν αυτοί που μετέφεραν 700.000 εποίκους και δημιούργησαν 297 τέτοιους οικισμούς εποίκων στη γη Παλαιστινίων αυτοχθόνων.
Το είπαν αυτοί -της πλέον δημοκρατικής χώρας της Μέσης Ανατολής -που έχουν σκοτώσει 150.000 Παλαιστίνιους τα τελευταία χρόνια,60.000 μόνο τα 2 τελευταία και μεταξύ αυτών 17.000 παιδιά.
Αλλά το Ιράν σκοτώνει αμάχους.

Οι εξελίξεις στο Κέρας της Αφρικής

Mε αφορμή την επίσκεψη του ηγέτη της Σομαλιλάνδης, Αμπντιράχμαν Μοχάμεντ Αμπντουλάχι, στο Ισραήλ.

Γράφει ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος

– ΣΟΜΑΛΙΛΑΝΤ (πρώην Βρετανική αποικία στη Σομαλία).

Στις 26 Δεκεμβρίου 2025, το Ισραήλ αναγνώρισε ως κυρίαρχη την Σομαλιλάνδη, πυροδοτώντας πολυάριθμες συζητήσεις σε όλο το πολιτικό φάσμα.

-Τι συνέβη: Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έγινε επίσημα ο πρώτος αρχηγός κράτους μέλους των Ηνωμένων Εθνών που αναγνώρισε επίσημα την ανεξαρτησία της Σομαλιλάνδης, πυροδοτώντας πολυάριθμες αντιδράσεις από τον αραβικό κόσμο και πέρα ​​από αυτόν.

-Η ιστορία της «νέας» χώρας του Κέρατος της Αφρικής: Πρώην βρετανικό προτεκτοράτο, μετά από σχεδόν οκτώ δεκαετίες αποικιακής κυριαρχίας (1884-1960), απέκτησε την ανεξαρτησία της στις 26 Ιουνίου 1960, ενώθηκε με την υπόλοιπη «ιταλική Σομαλιλάνδη» λίγες μέρες αργότερα.

Η ρήξη μεταξύ των δύο πρώην αποικιών συνέπεσε με την πτώση του καθεστώτος του τότε προέδρου Σιάντ Μπαρέ και το ξέσπασμα εμφυλίου πολέμου, προκαλώντας την απόσχιση της Σομαλιλάνδης από το κεντρικό Σομαλικό κράτος.
Στη διεθνή σκηνή, γίνεται λόγος για ένα κράτος του οποίου η κυριαρχία και η νομιμότητα παρέμειναν πάντα ουσιαστικά de facto, καθώς δεν αναγνωρίστηκαν διεθνώς.

Η διφορούμενη θέση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων για τη Σομαλιλάνδη δημιουργεί σημαντική απόκλιση εντός του Αραβικού Συνδέσμου, καθώς ήταν το μόνο μέλος της Συμμαχίας που ποτέ δεν επέκρινε την απόσχιση του πρώην βρετανικού προτεκτοράτου.

Επιπλέον, τα ΗΑΕ έχουν φιλοξενήσει και προεδρεύσει σε συζητήσεις για τη Σομαλιλάνδη, χωρίς ποτέ να λάβουν σαφή θέση, αλλά πάνω απ’ όλα, χωρίς ποτέ να ευθυγραμμιστούν με τα άλλα κράτη μέλη.

Ναι στο διάλογο με όλους τους λαούς της Μικράς Ασίας.

Άρθρο του κ. Φουρνάρου Ιωάννη

Στην μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

“Από την ίδρυση του ελληνικού κράτους ως τις μέρες μας οι εξωελληνικές δυνάμεις παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στη ρύθμιση της μοίρας του Ελληνισμού, όχι μόνο στην εθνική του ολοκλήρωση, αλλά και στην εσωτερική του πολιτική της Ελλάδας να δίνει συχνά την εντύπωση ότι ανελίσσεται εν απουσία των Ελλήνων”. 

(Νίκος Γ. Σβορώνος “Επισκόπηση της Νεοελληνικής Ιστορίας 1975.”)

Το Τουρκικό Πρόβλημα

Στη Μικρά Ασία τον προηγούμενο αιώνα, υπήρξε έντονο το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων προκαλώντας στο εσωτερικό τους τις χριστιανικές , φιλελεύθερες, πολιτισμένες συνειδήσεις για το κύμα βίας, τις σφαγές, τις εξορίες , τα βασανιστήρια μέχρι και τις γενοκτονίες των αυτόχθονων εθνοτήτων των Ποντίων, Ασσυρίων, Αρμενίων της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βέβαια, αυτό το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων εξελισσόταν σε συναλλαγή για παράδειγμα η παραχώρηση της Κύπρου στους

Άγγλους.

Από αυτό το πέρασμα φτάσαμε στη Συνθήκη της Λοζάνης. Για την Ελλάδα η Συνθήκη της Λοζάνης σήμαινε μια συμφωνία “έντιμου συμβιβασμού” με την Τουρκία. Για τα συμφέροντα των μεγάλων
δυνάμεων σήμαινε την ιμπεριαλιστική κυριαρχία και το πέρασμα από τη λογική των δικαιωμάτων των εθνών στη λογική των δικαιωμάτων των κρατών.

Όπως επίσης δε διαφέρει και πολύ η αλλαγή του ρατσιστικού, βίαιου οθωμανικού μοντέλου εξουσίας από τη σημερινή κρατικοστρατιωτική γραφειοκρατία και ισλαμοφαστική γραφειοκρατία. Οι πιέσεις των λαών, των εθνών και των διαφορετικών θρησκειών συνεχίζονται. Οι μεταστάσεις του Τουρκικού προβλήματος διαχέονται στις χώρες και έθνη της ευρύτερης περιοχής στη Συρία, στην Κουρδία, στη Σομαλία, στη Λιβύη, στην Κύπρο, στο Αρτσάχ. Αλλά και εντός του Τουρκικού κράτους, στα έθνη και στις θρησκευτικές εθνότητες, αλλά και στους ομοεθνείς πολίτες της, με φυλακές, διώξεις και δολοφονίες.

Τα αληθινά κορίτσια δεν χάνονται ποτέ.

Του Μπάμπη Ανδριανόπουλου 

Ο Μάνος Χατζηδάκις σε ένα σχόλιό του στο Γ' Πρόγραμμα για τη Μάτση Χατζηλαζάρου:

«Σαν ήμουν πολύ νέος, τη ζούσα από μακριά. Ήταν φίλη του φίλου μου Ανδρέα Καμπά. Και ήταν απλησίαστη. Ένα αληθινό ερωτικό όνειρο, έτσι καθώς γελούσε, γέρνοντας το κεφάλι της στον ώμο του Ανδρέα. Πάντα ξεχνούσε τ᾽όνομά μου. Δεν ήμουν μέσα στην τροχιά της. Μα εγώ τη ζούσα από μακριά κι επαναλάμβανα τους στίχους της, την ώρα που επέστρεφα το βράδυ σπίτι μου...

Γεννήθηκε δεν ξέρω πού. Έζησε, όπως κι εγώ, στην Κατοχή. Κι έφυγε από την Ελλάδα, λίγο μετά το τέλος του πολέμου. Χάθηκε μες στην κατεστραμμένη Ευρώπη –τότες που η Ελλάδα ήταν Ελλάδα και η Ευρώπη, Ευρώπη. Χάθηκε… που λέει ο λόγος. Γιατί τα αληθινά κορίτσια, δεν χάνονται ποτέ. Δεν τ’ αρπάζει ο καιρός. Ξανάρχονται με τη μορφή βιβλίων, προσευχών και τραγουδιών ...

Γυναίκα αθάνατη και Μάτση των ονείρων. Σ' αναγνωρίζω ολόκληρη μες απ' αυτό το απελπισμένο κέφι σου που μ' εξοντώνει. Και τραγουδώντας τα οράματά σου, σ' ακολουθώ. Μήπως και ξαναγεννηθεί ο χρόνος που μας γέννησε, που θα τον λεν Ιούς, Μανιούς, ίσως και Άκουα Μαρίνα.»

(«Ο Μελαχρινός Ερως, το εκκρεμές και η Μάτση των Ονείρων», Τα σχόλια του Τρίτου) 

Πράγματι, τα αληθινά κορίτσια δεν χάνονται ποτέ. Η Μάτση μπορεί να "έφυγε" το 1987 σαν σήμερα αλλά θα έρχεται και θα ξανάρχεται.

Όπως το λέει ο Μάνος...

Η Μάτση αποτελούσε μέλος εκείνου του πολύτιμου πληρώματος του πλοίου "Ματαρόα" που ξεκίνησε από τον Πειραιά το Δεκέμβρη του '45 με προορισμό τον Τάραντα της Ιταλίας και από εκεί με τρένο μέσω Ελβετίας στο Παρίσι.

Μαζίτης οι φιλόσοφοι Κορνήλιος Καστοριάδης, Κώστας Παπαϊωάννου, Κώστας Αξελός, ο ιστορικός Νίκος Σβορώνος, οι φοιτητές Αρχιτεκτονικής Εμμανουήλ Κινδύνης, Αριστομένης Προβελέγγιος, Αθανάσιος Γάττος, Κωνσταντίνος Μανουηλίδης, Νικόλας Χατζημιχάλης, Γιώργος Κανδύλης, Πάνος Τσολάκης, Τάκης Ζενέτος, ο κινηματογραφιστής Μάνος Ζαχαρίας, ο γλύπτης Μέμος Μακρής, ο ζωγράφος Ντίκος Βυζάντιος, ο μουσικός Δημήτρης Χωραφάς, ο τεχνοκριτικός Αγγελος Προκοπίου, οι γιατροί Ανδρέας Γληνός και Ευάγγελος Μπρίκας, οι συγγραφείς Ελλη Αλεξίου και Μιμίκα Κρανάκη, η εικαστικός Νέλλη Ανδρικοπούλου, ο ποιητής Ανδρέας Καμπάς, οι φιλόλογοι Εμμανουήλ Κριαράς και Σταμάτιος Καρατζάς και πολλοί άλλοι.

Όλοι αυτοί εγκατέλειψαν την Ελλάδα για να αποφύγουν τα δεινά που σώρευε η Λευκή Τρομοκρατία της εποχής και είχε σαν κύριο στόχο κομμουνιστές, σοσιαλιστές και προοδευτικούς πολίτες του ευρύτερου δημοκρατικού χώρου.

Αυτό για να μη λησμονάμε όπως διακαώς επιθυμούν αρκετοί.

Την πρωτοβουλία του εγχειρήματος είχε ο τότε διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου στην Αθήνα, γνωστός φιλέλληνας Οκτάβ Μερλιέ – με τη συνδρομή του γενικού γραμματέα του Ινστιτούτου Ροζέ Μιλλιέξ.

Να σημειωθεί ότι και οι δύο είχαν Ελληνίδες συζύγους  οι οποίες συνέβαλαν αποφασιστικά στη σύλληψη και τη διεκπεραίωση του εγχειρήματος.

Ο Μερλιέ με τη Μέλπω Λογοθέτη και ο Μιλλιέξ με την Τατιάνα Γκρίτση.

"Απόψε"

Απόψε πονάω σ’ όλες μου τις απογνώσεις

κάνει πολύ κρύο κάτω απ’ τη σκιά

της ζωής μου που γέρασε

βαθιές γουλιές οι μελαγχολίες

είναι πληρωμένοι δολοφόνοι

ας οργανωθεί πια η σφαγή

απ’ ό, τι αγαπάω ακόμα

Μάτση Χατζηλαζάρου

Από τη συλλογή Εκεί-πέρα εδώ (μέρος III) (εκδ. Ίκαρος, 1979)

Στη φωτογραφία η Μάτση Χατζηλαζάρου στην παραλία του Ναυπλίου δια χειρός Ανδρέα Εμπειρίκου.

Η Μάτση υπήρξε η πρώτη σύζυγος του Εμπειρίκου με την οποία έζησε μια σύντομη αλλά παθιασμένη ερωτική σχέση. 

Η ερωτική σχέση του βέβαια με τη φωτογραφία δεν ήταν σύντομη αλλά διατηρήθηκε εφ' όρου ζωής.

Ο τίτλος του βιβλίου είναι από την ποιητική συλλογή της Μάτσης Χατζηλαζάρου «Μάης, Ιούνης και Νοέμβρης» (α' έκδοση, εκδ. Ίκαρος, 1944)

«Αύριο θα σμίξω τα δυο σου σκέλη, μήπως γεννηθεί ένα μικρό λυπητερό παιδάκι, θα το λένε Ιούς, Μανιούς, ίσως και Aqua Maria.»

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/1BbmGFPkvs/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Σκάνδαλα Ν.Δ.- ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Χριστόφορος Βερναρδάκης: Ακολουθεί σχετικά μακροσκελής ανάρτηση. Ενας φίλος, ο Κώστας Κ., κατέγραψε όλα τα σοβαρά σκάνδαλα της Κυβέρνησης της ΝΔ από τον Ιούλιο του 2019 που ανέλαβε. Εκανε μια απλή, αλλά τόσο χρήσιμη δουλειά!

Ο συνολικός αριθμός μέσα στην επταετία φτάνει τα 148 αυτοτελή σκάνδαλα, ο Κώστας τα υπολογίζει σε λίγο περισσότερα. Η ουσία είναι πάντως ότι η παρούσα Κυβέρνηση παράγει κατά μέσο όρο 21 σκάνδαλα κατ’ έτος. Και επειδή, όπως ξαναέγραψα εδώ, η "διαφθορά" είναι τεχνική της διακυβέρνησης, φανταστείτε πόση αναδιανομή πλούτου έχει μεθοδικά συντελεστεί προς τις ανώτερες τάξεις και τους "ημετέρους" αυτά τα 7 χρόνια. 

Πάμε να απαριθμήσουμε:  

2019: Η εγκατάσταση του επιτελικού κράτους. 

1. Υπαγωγή ΕΥΠ και ΑΠΕ-ΜΠΕ στο Μαξίμου. Το επιτελικό κράτος γεννήθηκε ως κράτος ελέγχου.

2. Φωτογραφική αλλαγή για τον διορισμό διοικητή της ΕΥΠ. 

3. Απομάκρυνση Βασιλικής Θάνου από την Επιτροπή Ανταγωνισμού με φωτογραφική διάταξη. 

4. Διορισμός Κωνσταντίνου Ζούλα στην ΕΡΤ. Ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού τοποθετήθηκε στην προεδρία της δημόσιας τηλεόρασης.

5. Υπόθεση Λούλη. Ο διορισμός του Κωνσταντίνου Λούλη, παρά τις αποκαλύψεις για υμνητικά κείμενα υπέρ της Χούντας, έδειξε την ανοχή του Μαξίμου σε πρόσωπα του στενού του κύκλου. 

6. Ελληνικό – τροπολογίες και φωτογραφικές ρυθμίσεις που άνοιξαν τον δρόμο για πολεοδομικές εξαιρέσεις και εξυπηρέτηση ισχυρών επενδυτικών συμφερόντων. 

7. Μετακλητοί και κομματικό κράτος Από την αρχή εκτοξεύτηκε ο αριθμός των μετακλητών και των κομματικών διορισμών. 

8. Απαλλαγή καναλαρχών από υποχρεώσεις πόθεν έσχες 

Θράσος απύθμενο Μητσοτάκη λίγο πριν την έξοδο από την εξουσία

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ.    

  «Είμαι ο μόνος πρωθυπουργός που έχει θέσει στην Τουρκία το casus belli», δήλωσε ο Μητσοτάκης προσθέτοντας ότι «μπορούμε να διασειστούμε και φουρτούνες» προσπαθώντας να απαντήσει στις κατηγορίες του Αντώνη Σαμαρά και του Κώστα Καραμανλή για την επικίνδυνα υποτελή στην Τουρκία εξωτερική πολιτική. Ήταν μικρός όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε δηλώσει «Βυθίσατε το χώρα» τον Μάιο του 1980, αναφερόμενος στην έξοδο του τουρκικού ερευνητικού σκάφους .

Και η πρώτη απάντηση προήλθε από την εφημερίδα ΕΣΤΙΑ που στο πρωτοσέλιδο της Πέμπτης ανέφερε ότι: «Ήρεμα νερά με 2.639 παραβιάσεις της εθνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο από την Τουρκία, εντός της ζώνης των 6 μιλίων  από το 2024 έως τον Απρίλιο του 2026». Επιπλέον από την 29η Ιανουαρίου η Άγκυρα έχε ανακοινώσει NAFTEX αορίστου χρόνου (!)  στο Αιγαίο. 

Επιβάλει τους κανόνες η Τουρκία

Είναι γνωστό ότι το κέντρο βάρους της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας είναι η θάλασσα. Οι τουρκικές αρχές παρενόχλησαν 27 ερευνητικά σκάφη που εκινούντο στην περιοχή της εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Και τελικά κατάφεραν να ματαιώσουν την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας Κύπρου και τις έρευνες για υδρογονάνθρακες, σε σημείο που υποχρέωσε την αμερικανική ExxonMobil να σταματήσει κάθε έρευνα και να αποχωρήσει  επίσημα από τη θαλάσσια περιοχή «Δυτικά της Κρήτης», επιστρέφοντας τα δικαιώματα έρευνας στο ελληνικό Δημόσιο. Έτσι διατηρούνται τα ήρεμα νερά; Τι είδους casus belli είναι αυτό; Είναι όμως σαφές ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη για να εξασφαλίσει την ολοκλήρωση της δεύτερης θητείας της, υποχωρεί σε όλα. 

Όταν ο Ανδρέας ανακάλυψε το παγκόσμιο «διευθυντήριο»

TOY ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ.     

 Ήταν 27 Ιουνίου του 1995 όταν, μετά την λήξη της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στις Κάνες, ο Ανδρέας Παπανδρέου μίλησε στους Έλληνες δημοσιογράφους: 

«Σπάνια ομιλώ οργισμένα, αλλά ήταν οργισμένη η απάντησή μου στους άλλους ηγέτες κατά τη διάρκεια της συνόδου. Δεν έχω κανένα λόγο να κρύψω από τον ελληνικό λαό την αλήθεια. Και θέλω να πω ότι είδα πράγματι το διευθυντήριο να λειτουργεί. Διότι ενώ πολλοί συνάδελφοι πρωθυπουργοί στο διάδρομο μου έλεγαν καλά τα είπες, έχεις δίκιο, κανείς δεν πήρε το λόγο να υποστηρίξει τις θέσεις μου. Δεν είχαν ούτε τη δυνατότητα να ασκήσουν κριτική, εκεί που έμπαινε ένα θέμα τεράστιας ηθικής υπόστασης. Τι είναι η ενωμένη Ευρώπη; Ποιος την κυβερνάει; Τι ρόλο παίζουμε πλέον εμείς, οι κυβερνήσεις; Αυτά είναι ερωτήματα πολύ βασικά. Βρίσκω ότι πάμε σε ένα είδος συρρίκνωσης της εθνικής δύναμης, αλλά όχι στο βωμό μιας συλλογικής δημοκρατικής διαδικασίας. Στο βωμό των κρίσεων και των συμφερόντων. Δεν θέλω να αποκαλύψω ονόματα, ποιοι μίλησαν και τι είπαν. Λέγω όμως ότι εδώ υπάρχει σαφές σχέδιο για την μηδενοποίηση των εθνικών κυβερνήσεων, οι οποίες δεν θα μπορούν να παίξουν δημοκρατικά αποτελεσματικό ρόλο, αλλά θα υπόκεινται στις κατευθύνσεις που θα μας δίνει το διευθυντήριο». 

Η δήλωση αυτή θεωρείται το «κύκνειο άσμα» του Ανδρέα Παπανδρέου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς λίγους μήνες αργότερα αποσύρθηκε από την πολιτική λόγω προβλημάτων υγείας. 

Στην πρόσφατη παρουσίαση του βιβλίου του «Πολέμα την ολιγαρχία» ο γνωστός δημοκράτης γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς τόνισε: 

Κινητοποιήσεις ομογενών και Αλβανών ενάντια στις «ξένες επενδύσεις» σε κλεμμένη γη

Σβερνέτσι, όπως Χιμάρα

Από δρόμος
- 11 Ιουνίου, 2026

Γράφει ο Γιώργος Κυριακού

Το προηγούμενο Σάββατο στο χωριό Σβερνέτσι, στη λιμνοθάλασσα του Αυλώνα, πραγματοποιήθηκε διαμαρτυρία πολλών ντόπιων ομογενών και Αλβανών ενάντια στην καταπάτηση μιας μεγάλης περιοχής, την οποία οι «ιδιοκτήτες» ισχυρίζονται πως έχουν «αγοράσει» και τους οποίους καλύπτει ο Αλβανός πρωθυπουργός Ράμα. Μαζικές κινητοποιήσεις σημειώθηκαν επίσης στα Τίρανα. Οι σχετικές ειδήσεις συζητούνται έντονα και στη χώρα μας, αφενός λόγω της άμεσης εμπλοκής του γαμπρού του Τραμπ ως «επενδυτή» σε περιβαλλοντικά προστατευόμενη περιοχή, κι αφετέρου λόγω της καταπάτησης περιουσιών ομογενών και της βίας που άσκησαν εναντίον των διαμαρτυρόμενων οι μπράβοι της «επένδυσης».

Επειδή όμως εσκεμμένα έχει καλλιεργηθεί, τόσο από την αλβανική κυβέρνηση όσο και από τους μιντιακούς απολογητές των καταπατητών και του «επενδυτή», αρκετή σύγχυση (έφτασαν ορισμένοι να ανακαλύπτουν μια… αλληλεγγύη του Ράμα και της αλβανικής αστυνομίας με τους διαμαρτυρόμενους, ενώ για άλλους οι ντόπιοι ομογενείς που κινητοποιούνται ήταν αόρατοι!), θα προσπαθήσουμε να ξεκαθαρίσουμε λίγο το τοπίο.

To Σβερνέτσι στο στόχαστρο

Πρόκειται για ελληνικό χωριό, μη αναγνωρισμένο από το αλβανικό κράτος [1]. Οι κάτοικοί του είναι Έλληνες, ελληνόφωνοι ή βλαχόφωνοι, με καταγωγή από την ιστορική Μοσχόπολη. Βρίσκεται στην ίδια περιοχή με το χωριό Άρτα/Νάρτα. Το μοναστήρι της Παναγιάς στην κοινή λιμνοθάλασσα, η διπλανή αρχαία Απολλωνία, η μονή της Αρδένιτσας του 13ου αιώνα, η Βύλλιδα με το εμβληματικό αρχαίο θέατρο και η αρχαία πόλη της Επιδάμνου, τονίζουν την ελληνικότητα της ευρύτερης περιοχής, καθώς και την ορθόδοξή της ταυτότητα.

Πόσο κοστίζουν στη Γερμανία τα επιδόματα στους μετανάστες και πρόσφυγες16/06/2026

EPA/KIM LUDBROOK

ΣΤΟΪΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ


Είναι ίσως από τις πιο προφανείς ασκήσεις ματαιοπονίας να αναζητά κάποιος ολοκληρωμένα και αξιόπιστα στοιχεία για ένα έτσι και αλλιώς πολύπλοκο θέμα, όπως η μετανάστευση, και μάλιστα την ακριβή οικονομική του διάσταση. Και μάλιστα για μια χώρα αποδεδειγμένης “συστημικής” ανοργανωσιάς σαν την Ελλάδα.

Είναι μάταιο, πολύ περισσότερο αν ο υποτιθέμενος κάτοχος και πάροχος τέτοιων στοιχείων είναι μια κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός – και θιασώτης του πολυπολιτισμού – της οποίας θεωρεί ότι στην Ελλάδα δεν υφίσταται μεταναστευτικό ζήτημα, συνεπικουρούμενος μάλιστα ως προς αυτό και από το μεγαλύτερο μέρος της αντιπολίτευσης, που κάποτε διακρίθηκε για την πολιτική της, των “ανοιχτών συνόρων”.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, ως είθισται, το μόνο που μπορεί να κάνει κάποιος ενδιαφερόμενος, είναι να προσπαθήσει να βρει κάποια ανάλογα στοιχεία, που υπάρχουν σε άλλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες υποδοχής μεταναστών με “ανάλογη μεταναστευτική πολιτική”. Μήπως αποκομίσει έτσι έστω κάποια γενικά συμπεράσματα και τάσεις για την Ελλάδα, η οποία φιλοξενεί έναν πολύ σημαντικό αριθμό μεταναστών-προσφύγων και εξακολουθεί να είναι προορισμός και νέων μεταναστευτικών ροών. Και μια τέτοια χώρα που ενδείκνυται για ευνόητους, οργανωτικούς λόγους, είναι η Γερμανία.

💸💸 ΝΕΑ ΑΠΑΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΚΑΡΤΕΛ:

Βιλιάρδος Βασίλης 

Από την ενέργεια εξαρτώνται όλες οι τιμές - όπου στην Ελλάδα είναι σχεδόν διπλάσιες από την Ευρωζώνη (+5,2% ο πληθωρισμός, έναντι +3,2%), με τους χαμηλότερους μισθούς! Τι ακριβώς συμβαίνει με την Ελλάδα; Τα εξής:

Ακούμε πως η Ελλάδα είναι εξαγωγέας ενέργειας - χωρίς όμως να ενημερωνόμαστε για τις λεπτομέρειες (εκτός από την ενεργειακή μας εξάρτηση που είναι πια της τάξης του 80%), οι οποίες είναι οι παρακάτω:

(α) Οι Βούλγαροι, πχ, εισάγουν ηλεκτρικό ρεύμα το μεσημέρι από την Ελλάδα, με σχεδόν μηδενικές τιμές αγοράς - λόγω των ΑΠΕ, οι οποίες επιδοτούνται από τους Έλληνες καταναλωτές με τους λογαριασμούς ρεύματος (για καλύτερη ενημέρωση το https://energypress.gr/news/giati-plironoyme-akriba-tis-midenikes-times-reymatos-i-epitaktiki-anagki-gia-proagora ).

(β) Οι Βούλγαροι έχουν εγκαταστάσεις αποθήκευσης ενέργειας, μπαταρίες δηλαδή, οπότε αποθηκεύουν αυτό το ρεύμα - ενώ παράγουν και από λιγνίτη που αγοράζουν από εμάς. Ειδικότερα η Βουλγαρία, έχοντας αναπτύξει γρήγορα μονάδες αποθήκευσης, εισάγει την ελληνική ενέργεια με μηδενική τιμή - οπότε φορτίζει τις μπαταρίες της δωρεάν.

(γ) Το βράδυ τώρα που δεν παράγουν τα δικά μας φωτοβολταϊκά, οι Βούλγαροι μας εξάγουν το δικό μας ηλεκτρικό ρεύμα που αγόρασαν το μεσημέρι τζάμπα - με τιμές πώλησης που κυμαίνονται έως και 230 € τη MWH.

Γκώσαμε από τη "Δημοκρατία" τους... καιρό τώρα.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Στη χώρα που πήγαμε συνοδεία τον μεσιέ Χριστοφορακο στο αεροδρόμιο,τον φίλησαμε σταυρωτά και του ευχηθηκαμε καλό ταξίδι για το Μόναχο...

Στη χώρα που ένας Παπαντωνίου έχει μια γιαγιά στη Νιγηρία και του καταθέτει 2.000.000 ευρώ για έξοδα μηνός.

Στη χώρα που ο Λιγνάδης πίνει το φρέντο του και λιάζεται στη πλατεία της Νέας Σμύρνης.

Στη χώρα που ο πρωθυπουργός Σημίτης και ο υπουργός οικονομικών Παπαντωνίου (η μεσοτοιχία  των επαύλεων στη Σύρο) βεβαίωναν τον " κοσμακη" για το σίγουρο του εγχειρήματος της επένδυσης στο χρηματιστήριο του 1999 ,με τη γνωστή μετατόπιση 80 δις σε επιτήδειες τσέπες (η κεφαλαιοποίηση του χρηματιστηρίου έφτασε τα 212,5 δις, ήτοι το 180%του ΑΕΠ)..

Στη χώρα που σαν τα funds κινδυνεύουν να απωλέσουν το "νταβατζηλικι τους", έρχεται ο Άρειος Πάγος και εξασφαλίζει με την ταχύρυθμη απόφαση τους, την εξακολούθηση της ασυδοσίας τους.

Στη χώρα που οι αρχές πρόλαβαν τον Ρωμανό και του πήραν τη σακούλα (με τα αποτυπώματα του) από τα χέρια και προλάβαμε τρομοκρατικές πράξεις.

Στη χώρα που ο Τσοχατζόπουλος ήταν ο  μόνος που γνώριζε  και κράτησε κλειστό το στόμα μέχρι το τέλος.

Στη χώρα που όλοι επιζητούσαν  τον σεβασμό του Κοσκωτά...

Στη χώρα που ο Άρειος Πάγος γνωμάτευε το ορθόν της επανάστασης της Χούντας.

Στη χώρα που ο πρωθυπουργός παρακολουθούσε τον υπουργό του μέσω υποκλοπής και ο υπουργός το θεώρησε αναγκαίο για το καλό της χώρας.

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης και το Ποντιακό ζήτημα

Εισαγωγή- επιμέλεια : Θεοφάνης Μαλκίδης 

Έκδοση: Πολιτιστικός Σύλλογος Πατρίδας Ημαθίας «Ευστάθιος Χωραφάς», με τη στήριξη του Δήμου Βέροιας και της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος. Βέροια 2026. 

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης (Αλεξανδρούπολη 1951- Αθήνα 2024), σπούδασε πολιτικές και οικονομικές επιστήμες, καθώς και κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας διωκόμενος διέφυγε παράνομα στην Ιταλία και  συμμετείχε στην επταμελή ομάδα που συνέγραψε την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ της 3ης του Σεπτέμβρη στο Μόναχο της Γερμανίας τον Αύγουστο του 1974. Ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑΣΟΚ από το 1977 έως το 1999, όταν λόγω σοβαρών πολιτικών διαφωνιών αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και ίδρυσε τη «Δημοκρατική Περιφερειακή Ένωση». Ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών, διεθνούς μη κυβερνητικής οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αναγνωρισμένης από τον ΟΗΕ.

 Το 1994, το Ελληνικό Κοινοβούλιο υιοθέτησε την πρότασή του για την αναγνώριση της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της  Γενοκτονίας. Έγραψε πολλά βιβλία καταθέτοντας την άποψή του γύρω από κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, όπως επίσης, γύρω από την ιστορία, τον πολιτισμό, και τον πολιτικό αγώνα του Ποντιακού Ελληνισμού.

Με το βιβλίο του  «Το Ποντιακό ζήτημα σήμερα», το οποίο τυπώθηκε στην Αθήνα (πρώτη έκδοση  Ίδρυμα Μεσογειακών Μελετών 1988, δεύτερη έκδοση Γόρδιος 1992,  έβδομη έκδοση Στράβων 2014)   ο Μ.Χ., εισάγει για πρώτη φορά  στην Ελλάδα και τον πλανήτη, αυτό που τώρα όλοι  (πλέον)  γνωρίζουν αναδεικνύοντας ένα μείζον θέμα για τον Ελληνισμό, την Τουρκία, τη διεθνή κοινότητα. 

Η εισήγηση του Μ.Χ., στο Β΄ Παγκόσμιο Συνέδριο του Ποντιακού Ελληνισμού (Θεσσαλονίκη 1988),  ανέδειξε  το ζήτημα της Γενοκτονίας και της υιοθέτησης της 19ης Μαΐου ως ημέρας μνήμης καθώς και  της δημιουργίας της νέας πόλης Ρωμανίας στη Θράκη,  ζητήματα  τα οποία καθόρισαν και ένα μεγάλο μέρος της δραστηριότητας του στην Ελλάδα  και παγκοσμίως και ήταν απαρχή για τις αναγνωρίσεις, τις παρεμβάσεις σε διεθνείς οργανισμούς, τα  συνέδρια και τις  εκδηλώσεις σε όλον τον κόσμο.

Η ισοπέδωση της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα

13 Απριλίου 2026

από Βασίλης Βιλιάρδος

Το ποσοστό των νοικοκυριών που ζουν με μηνιαίο εισόδημα κάτω των 1.800 € εκτοξεύθηκε στο 60% το 2024, από 37,75% το 2008 – γεγονός που σημαίνει ότι, η μεσαία τάξη που αποτελεί το βασικό πυλώνα της κοινωνίας και της δημοκρατίας, εξαϋλώθηκε. Η αιτία βέβαια δεν είναι μόνο η ακρίβεια αλλά, επιπλέον, η υπερφορολόγηση – με τη βοήθεια κυρίως του πληθωριστικού φόρου, δηλαδή με τη διατήρηση των ίδιων φορολογικών συντελεστών στις αυξημένες τιμές. Η υπερφορολόγηση και η διαφθορά πάντως, είναι ένας φαύλος κύκλος που πρέπει να σταματήσει – αφού η μία τροφοδοτεί την άλλη.

Ανάλυση

Παρά το ότι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι, το μεγαλύτερο πρόβλημα των Ελλήνων είναι η κατάρρευση του βιοτικού τους επιπέδου, μας εντυπωσίασαν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ – τα οποία τεκμηριώνουν ότι, τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα, από όσο φανταζόμαστε. Για παράδειγμα, η παρακάτω κατανομή των εισοδημάτων – η οποία είναι τρομακτική:

Εν προκειμένω, το ποσοστό εκτοξεύθηκε από το 4,75% το 2008 στο 15,5% το 2023, αν και μειώθηκε ελαφρά το 2024 – αλλά μόνο λόγω της αύξησης του κατώτατου μισθού. Εάν δε τα 750 € προσαρμοσθούν σε όρους αγοραστικής αξίας, αφαιρουμένου δηλαδή του σωρευτικού πληθωρισμού της τάξης του 25% επίσημα, στα τρόφιμα πάνω από 35%, τότε η εικόνα θα γίνει απελπιστική – αφού προφανώς δεν μπορεί να επιβιώσει κανένα νοικοκυριό σήμερα με 750 €, πόσο μάλλον με λιγότερα, αφού το ποσοστό είναι «έως 750 €».

Στην κορυφή της εισοδηματικής πυραμίδας τώρα (επόμενο γράφημα), στην υψηλότερη που μετράει η ΕΛΣΤΑΤ, η εικόνα ήταν αντίστροφη – υποδηλώνοντας στην ουσία ότι, όλο και περισσότερα νοικοκυριά γίνονται φτωχότερα:

Η αθόρυβη γενοκτονία στη σύγχρονη Ελλάδα

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ.     

  Λίγο πριν την έναρξη της τρίτης θητείας του στην προεδρία της Τράπεζας της Ελλάδος, ο Γιάννης Στουρνάρας ανακάλυψε (!) το μεγαλύτερο εθνικό πρόβλημα της χώρας. Τη δημογραφική συρρίκνωση. Και τι προτείνει; Να κάνουμε υπομονή, γιατί οι πολιτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη «Χρειάζονται χρόνο για να αποδώσουν και οι πιέσεις στην προσιτότητα της στέγασης, είναι πιθανό να συνεχιστούν βραχυπρόθεσμα». Μόνο που χρόνος δουλεύει σε βάρος μας. Τα στοιχεία θα έπρεπε προ πολλού να έχουν σημάνει  συναγερμό, αλλά δυστυχώς, δεν υπάρχει καμία διάθεση να βρεθούν απαντήσεις.

Για παράδειγμα, σήμερα τρία εκατομμύρια πολίτες ξοδεύουν το 40% του εισοδήματός τους για κατοικία. Δεν υπάρχει κανένα πρόγραμμα προσιτού δανεισμού και στέγασης καθώς οι συστημικές τράπεζες, το πλέον σκληρό καρτέλ της αγοράς, ελεγχόμενες απόλυτα από Hedge Funds, αισχροκερδούν, προσφέροντας  τα χαμηλότερα επιτόκια καταθέσεων και τα υψηλότερα χορηγήσεων, ενώ οι μέτοχοί τους θησαυρίζουν και στο χρηματιστήριο. Και όλα τα κέρδη εξάγονται στο εξωτερικό! Και για να μπορούν να το κάνουν, επιτρέπουν στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να διατηρούν χωρίς ενόχληση, δάνεια που έχουν υπερβεί το ένα δισεκατομμύριο και όπως παραδέχτηκε ο Α. Γεωργιάδης,  δεν πρόκειται ποτέ να εξυπηρετηθούν! 

Και η ειρωνεία - πρόκληση για την ελληνική πραγματικότητα, προκύπτει από τις δηλώσεις πόθεν έσχες των βουλευτών της ΝΔ, που μέσα σε τέσσερα χρόνια κατέχουν 2.600 ακίνητα!  Με μια απλή διαίρεση, διαπιστώνει κάνεις ότι κάθε βουλευτής της ΝΔ κατέχει κατά μέσο όρο περίπου 17,4 ακίνητα!

Στο μεταξύ διαρκώς αυξάνονται οι εισαγωγές εργαζομένων νόμιμων και παράνομων που καλύπτουν κρίσιμους τομείς της οικονομίας, όπως οι κατασκευές, ο τουρισμός  αγροτική παραγωγή η κτηνοτροφία, η αλιεία, και δουλειές της εστίασης. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, οι νομίμως απασχολούμενοι μετανάστες ξεπερνούν τις 400.000 οι οποίοι τις οικονομίες τους τις αποστέλλουν στις πατρίδες τους. Στο μεταξύ οι Έλληνες επιστήμονες που έχουν φύγει από τη χώρα, σύμφωνα με στοιχεία του ΣΕΒ, πλησιάζουν τις 500.000.

Και οι συνέπειες τραγικές. Κάθε χρόνο κλείνουν λόγω έλλειψης μαθητών 700 σχολεία, ενώ από το 2018 χάθηκαν 110.000 μαθητές στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση! Αξίζει να σημειωθεί, πως σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat, το 1951 οι κάτοικοι της χώρας που ήταν άνω των 65 ετών ανέρχονταν σε 0,52 εκατομμύρια. Αυτό το νούμερο ανήλθε το 2023 σε 2,39 εκατομμύρια!  Αντίστοιχα, ο πληθυσμός των ατόμων από 0-19 ετών ανερχόταν το 1951 σε 2,95 εκατομμύρια και το 2023 σε μόλις 1,92 εκατομμύρια.

Η αίθουσά του ΔΣΑ δεν μπορεί να είναι ανοιχτή για τον Φλωρίδη και τον Πλεύρη, αλλά κλειστή για την Κωνσταντοπούλου και την Καρυστιανού.

Ο λαϊκισμός και η αντικομματική ρητορική μόνο τους φασίστες υπηρετεί. Και η φασιστική απειλή καραδοκεί και τρέφεται από τέτοιου είδους πρακτικές.

Του Κώστα Παπαδάκη 

Επιεικώς απαράδεκτη και σοβαρά επικίνδυνη για την ιστορία και τις δημοκρατικές παραδόσεις του Δ.Σ.Α. η δια περιφοράς απόφαση του Δ.Σ. του Δ.Σ.Α. να ακυρώσει την παραχώρηση της αίθουσάς του για εκδήλωση του νεοσύστατου κόμματος "Ελπίδα για τη Δημοκρατία" της Μαρίας Καρυστιανού που θα γινόταν σήμερα.

Ενώ αρχικά η έγκριση είχε δοθεί, ο πρόεδρος συγκάλεσε χθες ολονύχτια πάλι δια περιφοράς συνεδρίαση με πρόταση "να απαγορευθεί η εκδήλωση" διότι οι οργανωτές δεν είχαν καταστήσει σαφές ότι πρόκειται για εκδήλωση κόμματος".

Ε και ;

Μήπως πρέπει να καταργηθούν τα κόμματα η να μην βρίσκουν χώρους για να οργανώνουν εκδηλώσεις ; Η να μην ασχολούνται με το κράτος δικαίου ;

Ποιούς υπηρετεί αυτή η λαϊκίστικη εχθρότητα με τα κόμματα ;

Μήπως εν όψει συνταγματικής αναθεώρησης ο πρόεδρος του ΔΣΑ σκοπεύει να εισηγηθεί την κατάργηση του άρθρου 29 ώστε η λαϊκή βούληση να μην βρίσκει πεδίο έκφρασης σε κόμματα ;

Αυτά τα ρωτάει ένας ανένταχτος, που δεν υπήρξε ποτέ κομματικό μέλος.

Αλλά η πλειοψηφία των μελών του Δ.Σ. του Δ.Σ.Α, μεταξύ των οποίων πολλά δραστήρια κομματικά ή αντάρτικα μέλη της Ν.Δ. και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υιοθέτησε και επαύξησε τη ρητορική του προέδρου και πέτυχε την ακύρωση της εκδήλωσης, με το σκεπτικό περίπου ότι "ναι στη δημοκρατία, αλλά όχι κόμματα στον Δ.Σ.Α.". Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο.

Και έτσι αυτή τη φορά, παρά την αντίρρηση των συμβούλων της αριστεράς, δηλαδή της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας (Καμπαγιάννης, Παπαδάκης, Σαραφιανός) και της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Δικηγόρων (Προυσανίδης, Μαρούλη), η απαγόρευση πέρασε. Και χάρηκαν διπλά όσοι ήσαν προ καιρού αντίθετοι στην παραχώρηση της αίθουσας για τη συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου.

Ο λαϊκισμός και η αντικομματική ρητορική μόνο τους φασίστες υπηρετεί. Και η φασιστική απειλή καραδοκεί και τρέφεται από τέτοιου είδους πρακτικές.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΩΣ "ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ" ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Για χρόνια πίστευα ότι η προδοσία τραυματίζει μόνο εκείνον που την υφίσταται. Πίστευα πως ο πόνος ανήκει αποκλειστικά στον προδομένο. Ότι εκείνος είναι που χάνει την εμπιστοσύνη του, που αμφισβητεί τη ζωή του, που βλέπει τον κόσμο του να καταρρέει.

Και χρειάστηκε νομίζω πολύς καιρός για να καταλάβω ότι η προδοσία αφήνει ένα διαφορετικό, αλλά εξίσου βαθύ αποτύπωμα και σε εκείνον που την διαπράττει. Δεν αναφέρομαι στις συνήθεις συνέπειες, στους καβγάδες, στους χωρισμούς ή στις ενοχές.

Μιλώ για κάτι βαθύτερο. Μιλώ για τη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι δεν τραυμάτισες απλώς έναν άνθρωπο. Τραυμάτισες έναν κόσμο. Και κάποτε υπήρξα κι εγώ ο άνθρωπος στον οποίο κάποιος εμπιστεύτηκε τις πιο ευάλωτες εκδοχές του εαυτού του.

Υπήρξα το πρόσωπο στο οποίο κάποιος παρέδωσε τις ελπίδες του, τους φόβους του, τα όνειρά του. Υπήρξα μέρος μιας κοινής πατρίδας. Και κάποια στιγμή πρόδωσα αυτή την πατρίδα.

Και σήμερα υποψιάζομαι πως η προδοσία, τις περισσότερες φορές, ξεκινά από κάτι πολύ πιο πεζό. Από τη δειλία, από τη σύγχυση, από τη ναρκισσιστική αυταπάτη ότι οι πράξεις μας αφορούν μόνο εμάς. Από την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να παραβιάσουμε έναν δεσμό χωρίς να πληγώσουμε τον κόσμο που έχει χτιστεί γύρω του. 

Κι ύστερα έρχεται η στιγμή της επίγνωσης. Η στιγμή που αρχίζεις να βλέπεις τη ζημιά. Όχι μόνο στα μάτια του άλλου, αλλά και μέσα στην ίδια τη δική σου μνήμη. Ξαφνικά επιστρέφεις σε παλιές στιγμές και τις βλέπεις αλλιώς. Θυμάσαι υποσχέσεις που έδωσες, βλέμματα που συνάντησες, λόγια που είπες ψευδή και καθησυχαστικά, όνειρα που σχεδιάστηκαν από κοινού και καταλαβαίνεις ότι όλα αυτά υπήρξαν μέσα σε ένα πλαίσιο εμπιστοσύνης που εσύ αργότερα διέψευσες.

Η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα — και όχι μόνο — υπό το πρίσμα της πολιτικής θεωρίας

Τι φοβάται πραγματικά το πολιτικό σύστημα;

από Ιωάννης Π. Ζώης

-15 Ιουνίου 2026

Το πολιτικό σύστημα δεν φοβάται πάντοτε έναν συγκεκριμένο αντίπαλο. Συχνά φοβάται κάτι βαθύτερο: το κενό εκπροσώπησης. Έναν χώρο κοινωνικής δυσφορίας που δεν έχει ακόμη αποκτήσει όνομα, ηγεσία, οργάνωση ή πολιτική μορφή, αλλά υπάρχει ήδη ως πίεση κάτω από την επιφάνεια της κανονικότητας.

Αυτό είναι ίσως το κεντρικό πρόβλημα της σημερινής συγκυρίας στην Ελλάδα, αλλά και σε πολλές δυτικές δημοκρατίες. Οι θεσμοί λειτουργούν, οι εκλογές διεξάγονται, οι κυβερνήσεις σχηματίζονται, τα κόμματα μιλούν. Το ερώτημα όμως είναι αν μεγάλα τμήματα της κοινωνίας αναγνωρίζουν ακόμη τον εαυτό τους μέσα σε αυτή τη λειτουργία. Διότι άλλο πράγμα είναι η τυπική λειτουργία της δημοκρατίας και άλλο η ουσιαστική αίσθηση εκπροσώπησης.

Ο Peter Mair περιέγραψε αυτή την κατάσταση ως «άδειασμα» της δυτικής δημοκρατίας. Τα κόμματα εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά απομακρύνονται από τις κοινωνικές τους ρίζες και μετατρέπονται όλο και περισσότερο σε μηχανισμούς διακυβέρνησης. Ο Colin Crouch μίλησε για «μεταδημοκρατία»: οι δημοκρατικοί τύποι παραμένουν, αλλά η ουσιαστική πολιτική ενέργεια μεταφέρεται σε κλειστούς μηχανισμούς, επικοινωνιακά επιτελεία, τεχνοκρατικές ελίτ και οικονομικά κέντρα ισχύος. Το εξωτερικό περίβλημα παραμένει δημοκρατικό· το εσωτερικό περιεχόμενο όμως φτωχαίνει.

Η σκοτεινή Ευρώπη, μια ιστορία εγκλημάτων! Ηλίας Παπαναστασίου

«Η Ευρώπη της Δημοκρατίας», «η Ευρώπη του πολιτισμού», «οι ευρωπαϊκές ηθικές αξίες», «η Ευρώπη των πολιτών»… Γι΄ αυτή την Ευρώπη μας είπαν πολλά , τα ακούσαμε και τα πιστέψαμε… 

Έπρεπε να αντιμετωπίσουμε την σκληρότητα των «πολιτισμένων Ευρωπαίων» για να συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχει μια άλλη Ευρώπη που τελικά είναι και η πραγματική: η σκοτεινή Ευρώπη!

 Αυτήν την Ευρώπη μας αποκαλύπτει μέσα από την ιστορία κι όχι μόνο, ο οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας Ηλίας Παπαναστασίου. Την Ευρώπη που διέπραξε και εξακολουθεί να διαπράττει εγκλήματα κατά λαών. Μεταξύ αυτού και του ελληνικού…

Το Κεφάλαιο και η Ελληνική παραδοξότητα

26 Μαΐου 2026

από Βασίλης Βιλιάρδος

Στον κόσμο του Schumpeter, οι «τόκοι» δεν κερδίζονται μέσω της αποταμίευσης – αλλά μέσω των επενδύσεων. Κανένας δηλαδή δεν ανταμείβεται για την «κατανάλωση υπό αναμονή» – για τον περιορισμό της, με στόχο το σχηματισμό κεφαλαίου. Αντίθετα, όλοι ανταμείβονται όταν η διαδικασία οικονομικής ανάπτυξης είναι επιτυχημένη, με αποτέλεσμα μια γενιά με υψηλότερο εισόδημα από πριν – όπως πρέπει να είναι το ζητούμενο κάθε μακροοικονομικής πολιτικής. Στην μοναδική περίπτωση της Ελλάδας, η όποια ανάπτυξη της μετά την καταδίκη της στο ΔΝΤ, προήλθε από την άνοδο του τουρισμού και από τις εξαγωγές – όπου τη θέση της μείωσης της κατανάλωσης από τους Έλληνες εργαζομένους, λόγω της εσωτερικής υποτίμησης, ανέλαβαν οι εργαζόμενοι των άλλων χωρών και οι αρνητικές αποταμιεύσεις μετά το 2009. Προφανώς όμως, αυτού του είδους η ανάπτυξη, με την κάθε γενιά να έχει χαμηλότερο εισόδημα από την προηγούμενη, δεν μπορεί να συνεχιστεί – ενώ η υπερφορολόγηση των τελευταίων ετών θα δώσει τη χαριστική βολή στους Έλληνες, οπότε κάποια στιγμή θα αντιδράσουν εξαιρετικά βίαια. Ήδη πάντως βιώνουμε τα πρώτα στάδια, με μία πολιτική κρίση προ των πυλών – με την κυβέρνηση δυστυχώς να μην το καταλαβαίνει, θεωρώντας πως τα τόσα νέα κόμματα που εμφανίζονται, δεν σημαίνουν τίποτα.

.

Ανάλυση

Στη νεοκλασική οικονομική θεωρία που, αν και ξεπερασμένη, συνεχίζει να υπερισχύει και να διδάσκεται στα δυτικά πανεπιστήμια, το πιο παράξενο φαινόμενο στο οικονομικό της μοντέλο, είναι το Κεφάλαιο – ως ένας από τους συντελεστές παραγωγής (αναφορά στο τέλος του κειμένου).

Εν προκειμένω, σχεδόν κανένας οικονομολόγος δεν έχει επιχειρήσει να βάλει κάποια τάξη, στις ποικίλες ιδιότητες που αποδίδονται στο Κεφάλαιο – στις αμέτρητες μορφές του, όπως το φυσικό Κεφάλαιο, το χρηματοοικονομικό, τα κέρδη, η πίστωση, το τεράστιο παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος στις παγκόσμιες αγορές κοκ., χωρίς κανείς να μπορεί να πει με σιγουριά ποια ακριβώς λειτουργία εξυπηρετεί το Κεφάλαιο, όσον αφορά την οικονομική ανάπτυξη.

Για να κατανοήσουν τώρα πραγματικά τον ρόλο του Κεφαλαίου, οι νεοκλασικοί οικονομολόγοι έχουν περιορίσει την τεράστια πολυπλοκότητα του κόσμου, στις απλούστερες οικονομικές συνθήκες που μπορούν να φανταστούν – καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι, για να δημιουργήσει κάποιος Κεφάλαιο, πρέπει συνειδητά να απαρνηθεί την κατανάλωση του εισοδήματος του.

ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ – «Οι τρισεκατομμυριούχοι δεν θα έπρεπε να υπάρχουν»: Ο άσεμνος Μασκ υποκινεί την πρωτοβουλία για επιθετικό φόρο πλούτου

Τζέικ Τζόνσον | 12 Ιουνίου 2026

«Το επίπεδο πλούτου στο οποίο έχει φτάσει ο κ. Μασκ απαιτεί ανθρώπινη εκμετάλλευση, κλοπή μισθών, καταστολή μισθών, αντιανταγωνιστικές αγορές, μονοπωλιακό έλεγχο, συμπαιγνία τιμών, ανεπαρκή φορολογικά συστήματα και διαφθορά».

Η καθαρή περιουσία του Έλον Μασκ ξεπέρασε το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια την Παρασκευή, καθώς η SpaceX - η εταιρεία πυραύλων που ίδρυσε και ελέγχει - έκανε το ντεμπούτο της στην δημόσια αγορά, προκαλώντας παγκόσμια αποστροφή και εκκλήσεις για έναν επιθετικό φόρο πλούτου με στόχο τον περιορισμό της ανεξέλεγκτης ανισότητας .

«Ο Μασκ έγινε ο πρώτος τρισεκατομμυριούχος στον κόσμο επειδή το φορολογικό μας σύστημα προστατεύει τον πλούτο των υπερπλούσιων από τη φορολογία , ενώ παράλληλα απαιτεί από τους εργαζόμενους να πληρώνουν φόρους σε κάθε μισθοδοσία τους», δήλωσε ο Ιγκόρ Βόλσκι, διευθυντής της Εκστρατείας «Φορολογήστε τους Άπληστους Δισεκατομμυριούχους». «Το σημερινό ορόσημο θα πρέπει να χρησιμεύσει ως αφύπνιση για όλους μας».

«Εκτός αν σκοπεύουμε να παραχωρήσουμε τον έλεγχο και την εξουσία για το μέλλον μας σε μια χούφτα εξαιρετικά πλούσιων ατόμων, οι νομοθέτες πρέπει να επιδιώξουν τολμηρές φορολογικές πολιτικές που να ανταποκρίνονται πραγματικά σε αυτή τη στιγμή - όχι μόνο να επιβραδύνουν τη συσσώρευση ακραίου πλούτου, αλλά και να την αντιστρέψουν», πρόσθεσε ο Βόλσκι. «Αυτό σημαίνει ότι θα θεσπιστούν αρκετά φιλόδοξοι φόροι στον πλούτο των δισεκατομμυριούχων ώστε να κάνουν τους εξαιρετικά πλούσιους λιγότερο πλούσιους, να μειώσουν τον ασφυκτικό έλεγχο που έχουν στην οικονομία και τη δημοκρατία μας και να αποκαταστήσουν το ιδανικό ότι κανείς στην Αμερική δεν μπορεί να αγοράσει τον δρόμο του για ανεξέλεγκτη εξουσία».

Το Reuters ανέφερε την Παρασκευή ότι «το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του Musk ανήκει πλέον στην SpaceX, όπου κατέχει μερίδιο αξίας περίπου 866 δισεκατομμυρίων δολαρίων».

Ισραηλινή κρατική τρομοκρατία σε έδαφος τρίτων χωρών

ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ

Επειδή η "σωστή πλευρά της ιστορίας" ερμηνεύεται κατά το δοκούν από τους φιλοκυβερνητικους ψιττακους της "ενημέρωσης", επειδή πάντα θα επικαιροποιειται ο Γκαίμπελς (όσο μεγαλύτερο το ψέμα,τόσο πιο πιστευτό...)και καθώς έχω το προνόμιο να διαθέτω και κάτι πρόθυμους υποτακτικούς... δακτυλοκινουντες, λέω να θυμηθούμε ξανά.

Με αφορμή την πρόσφατη σύλληψη Παλαιστίνιου εργαζόμενου (με άδεια παραμονής στη χώρα), με κακοστημένες και έωλες κατηγορίες από τις ισραηλινές και ελληνικές μυστικές υπηρεσίες για πρόθεση τρομοκρατικής ενέργειας εναντίον ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου, φιλοϊσραηλινές πηγές κυκλοφόρησαν λίστα με ένοπλες επιχειρήσεις της παλαιστινιακής αντίστασης (της PLO και άλλων παλαιστινιακών οργανώσεων) στην Ελλάδα τις δεκαετίες του 1970 και του 1980.

 
Η λίστα αυτή παρουσιάζεται ως «πειστήριο παλαιστινιακής τρομοκρατίας» που συνεχίζεται και σήμερα, ώστε να "αθωωθεί" εμμέσως το Ισραήλ, για την εθνοκάθαρση και γενοκτονία που διαπράττει στη Παλαιστίνη και στον Λίβανο.
Μία από τις μεθόδους της ισραηλινής προπαγάνδας και των ντόπιων φερέφωνων της, είναι να παρουσιάζουν την ισραηλινή πολιτική εξωδικαστικών δολοφονιών και κρατικής τρομοκρατίας ως απαντητικές ενέργειες στην αντίσταση των Παλαιστινίων, ενώ στην πραγματικότητα ισχύει το αντίστροφο: Η παλαιστινιακή αντιαποικιακή αντίσταση και τότε και τώρα, είναι η απάντηση του κατεχόμενου παλαιστινιακού λαού στην ισραηλινή κατοχή, την εθνοκάθαρση και τη γενοκτονία που διεξάγει το Ισραήλ επί 78 χρόνια.

Μόνιμη υφυπουργός ή μόνιμη πολιτική επιλογή;

Ακόμα ένα καθεστωτικό πραξικόπημα για να διασφαλιστεί ό,τι θέλει η Πρεσβεία με τον διορισμό της Α. Παπαδοπούλου

Από Δημήτρης Γκάζης -

Η κυβέρνηση επέλεξε να συστήσει, με αιφνιδιαστική τροπολογία, τη θέση του Μόνιμου Υπηρεσιακού Υφυπουργού Εξωτερικών, επικαλούμενη την ανάγκη θεσμικής συνέχειας και διοικητικής σταθερότητας σε περιόδους κυβερνητικών μεταβάσεων. Πρόκειται, όπως υποστήριξε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, για την ενεργοποίηση μιας συνταγματικής πρόβλεψης που παρέμενε ανενεργή επί δεκαετίες και η οποία αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο γεωπολιτικών ανακατατάξεων και αυξημένων διεθνών προκλήσεων. Χαρακτηριστικά δήλωσε: «Βρίσκομαι σήμερα εδώ για να υποστηρίξω την με αριθμό 500/2 της 10ης Ιουνίου 2026 τροπολογία, σύμφωνα με την οποία συστήνεται μία θέση μόνιμου υπηρεσιακού Υφυπουργού στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Η τροπολογία αυτή για πρώτη φορά ενεργοποιεί το άρθρο 81 παράγραφος 1 του Συντάγματος, το τέταρτο εδάφιο, το οποίο για πενήντα χρόνια δεν είχε ενεργοποιηθεί, δηλαδή δεν είχε ενεργοποιηθεί ο θεσμός του μόνιμου υπηρεσιακού Υφυπουργού. […]

Γιατί, κύριε Πρόεδρε, μόνιμος υπηρεσιακός Υφυπουργός; Διότι η πραγματικότητα έχει καταδείξει, πρώτον, ότι είναι απολύτως αναγκαίο να υπάρχει συνέχεια στο Υπουργείο Εξωτερικών και μάλιστα μία συνέχεια η οποία διασφαλίζεται με υπηρεσιακό χαρακτήρα. Και γι’ αυτόν τον λόγο προβλέπεται πρέσβης ή πρέσβης εκ προσωπικοτήτων ο οποίος θα αναλαμβάνει τη θέση του μόνιμου υπηρεσιακού Υφυπουργού.

Είναι σημαντικό ιδιαιτέρως την περίοδο αυτή, όπου υπάρχουν παγκόσμιοι κλυδωνισμοί, να διασφαλίζεται η συνέχεια αυτή, όταν και όποτε υφίσταται κυβέρνηση υπηρεσιακή, άρα κυβέρνηση η οποία δεν έχει λάβει ψήφο εμπιστοσύνης. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να υπάρχει μόνιμος υπηρεσιακός Υφυπουργός ο οποίος έχει τις πολιτικές υπηρεσίες, για να μπορεί να υπάρχει συνέχεια, άμεση ανταπόκριση και διαχείριση γεωπολιτικών κρίσεων.

Evvel Temmuz: Υπεράσπιση της Μνήμης ενός Έθνους

Ο/Η TUNCAY YILMAZ* έγραψε: Το 26ο Φεστιβάλ Πολιτισμού και Τεχνών Evvel Temmuz, το οποίο θα πραγματοποιηθεί φέτος μεταξύ 11-14 Ιουλίου, δεν είναι απλώς λίγες μέρες συναυλιών, συζητήσεων ή εκθέσεων. Για είκοσι έξι χρόνια, είναι το όνομα της προσπάθειας ενός λαού σε αυτήν την περιοχή να διατηρήσει τη μνήμη του, να κρατήσει ζωντανό τον πολιτισμό του και να υπερασπιστεί τη θέλησή του να ζήσει μαζί.

11 Ιουνίου 2026

Tuncay Yılmaz – Μέλος της Αναπτυξιακής Ένωσης Samandag

Στην Τουρκία, τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο η φύση αλλά και η συλλογική μνήμη βρίσκονται υπό μεγάλη πολιορκία.

Οι πόλεις μεταμορφώνονται, οι ακτές λεηλατούνται, οι γλώσσες ξεχνιούνται και η πολιτιστική κληρονομιά καθίσταται αόρατη. Καθώς οι αξίες που αποτελούν την κοινή εμπειρία ζωής μιας κοινωνίας διαβρώνονται μία προς μία, η συλλογική μνήμη των ανθρώπων σβήνεται επίσης σιωπηλά.

Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο ορισμένες πολιτιστικές εκδηλώσεις ξεπερνούν τα απλά συνηθισμένα γεγονότα στο ημερολόγιο και μετατρέπονται σε μια μορφή αντίστασης.

Η πρώτη Ιουλίου είναι μία από αυτές.

Το 26ο Φεστιβάλ Πολιτισμού και Τεχνών Evvel Temmuz, το οποίο θα πραγματοποιηθεί φέτος μεταξύ 11-14 Ιουλίου, δεν είναι απλώς μια σειρά από συναυλίες, πάνελ ή εκθέσεις που διαρκούν λίγες ημέρες. Για είκοσι έξι χρόνια, είναι το όνομα της προσπάθειας ενός λαού σε αυτήν την περιοχή να διατηρήσει τη μνήμη του, να κρατήσει ζωντανό τον πολιτισμό του και να υπερασπιστεί τη θέλησή του να ζήσει μαζί.

Οι ρίζες του Evvel Temmuz (Πρώτη Ιουλίου) εκτείνονται πολύ πέρα ​​από την ίδια τη γιορτή. Μέρος της χιλιετιών πολιτιστικής κληρονομιάς της Μεσοποταμίας και της Ανατολικής Μεσογείου, η παράδοση του Temmuz συνδέεται με την αναγέννηση της φύσης, τη γονιμότητα και τη συνέχεια της ζωής. Αυτή η παράδοση, που διατηρείται σε διάφορες μορφές εδώ και αιώνες, έχει παραμείνει ένα σημαντικό στοιχείο της πολιτιστικής μνήμης στο Χατάι, και ιδιαίτερα στην αραβική κοινότητα των Αλαουιτών. Οι συγκεντρώσεις, οι επισκέψεις, τα τραγούδια και οι συλλογικοί εορτασμοί στην ακτή Σαμαντάγ δεν είναι απλώς μια εποχιακή τελετουργία, αλλά και μια έκφραση κοινωνικής ένταξης και κοινής ζωής.

ΦΙΛΑΥΤΙΑ 1

Από την τρυφερότητα προς τον εαυτό έως την αγάπη κατά τον άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή

«Αλίμονο σε μένα, επειδή γράφω αυτά...»

IRÉNÉE HAUSHERR S. I.

Καθηγητής στο Ποντιφικό Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών

ORIENTALIA CHRISTIANA ANALECTA, 137

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ

I. — Προσωρινή δικαιολόγηση της λέξης

Philautia. Σχεδόν καθόλου ξένη λέξη. Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που τα δύο συστατικά της στοιχεία μεταφυτεύθηκαν από τον κήπο των ελληνικών ριζών στο παγκόσμιο λεξιλόγιο: phil-autie, όπως phil-atélie και όπως autonomie.

Αλλά είναι μια παράξενη λέξη. Ή μάλλον θα φανεί παράξενο να αναζητεί κανείς ένα νέο όνομα για κάτι τόσο παλαιό όσο η φιλαυτία ή ο εγωισμός.

Εγωισμός; Όχι ακριβώς. Αυτός ο όρος, όπως και όλα τα ξαδέλφια του σε -ισμός, πρόσφατης πολιτογράφησης, έχει ένα μικρό ύφος σχολαστικισμού, μια οσμή συστήματος που τον συγγενεύει με τον σεκταρισμό ή τον υπαρξισμό. Υπάρχουν λίγοι εγωιστές· επειδή χρειάζεται να στερείται κανείς εκπληκτικά νοημοσύνης και κρίσης ή ευγένειας —δηλαδή και πάλι νοημοσύνης, νοημοσύνης ψυχής!— για να αναγάγει σε συνειδητό σύστημα την αφελή αυθορμησία της φιλαυτίας. Ο εγωισμός αντιπροσωπεύει μια τερατολογική περίπτωση της φιλαυτία.

Γιατί να μη λέμε απλούστατα amour-propre, αγάπη προς τον εαυτό; Πρώτα απ’ όλα επειδή ο τροχός γυρίζει:

Multa renascentur quae nunc cecidere cadentque
Quae nunc sunt in honore vocabula, si volet usus
Πολλές λέξεις που τώρα έχουν πέσει θα ξαναγεννηθούν, και θα πέσουν εκείνες που τώρα βρίσκονται σε τιμή, αν το θελήσει η χρήση.

Η μόδα γερνά και ξανανιώνει τα ενδύματα και τα έθιμα. Από το πολύ γέλιο για τα καπέλα του παρελθόντος, η φιλαρέσκεια καταλήγει να ονειρεύεται έναν «δημιουργό» που θα εμπνευστεί από αυτά για να φτιάξει κάτι νέο. Έτσι και με τις λέξεις.

Διότι είναι πολύ παλαιά αυτή η νέα λέξη, φιλαυτία. Ο Αριστοτέλης και πλήθος αρχαίων συγγραφέων τη χρησιμοποιούν ως όρο κοινής χρήσης στη γλώσσα τους. Ο Κικέρων τη χρησιμοποιεί στην οικειότητα με τον φίλο του Atticus· και είναι εμφανώς ευτυχής που βρίσκει αυτή την εξωτική ονομασία για να δηλώσει μια καθολική ιδιότητα, και πάντως κικερώνεια. «Τα Ακαδημαϊκά μου έχουν βγει τόσο ωραία —εκτός αν με απατά η κοινή φιλαυτία— ώστε ακόμη και στους Έλληνες δεν υπάρχει τίποτε παρόμοιο»¹. Μήπως ένα coryza (συνάχι) δεν έχει κάτι πιο διακεκριμένο από ένα κρυολόγημα του κεφαλιού; Μήπως το Taraxacum dens leonis δεν ηχεί καλύτερα από το pissenlit; Αν η παθολογία αναζητεί το λεξιλόγιό της στη γλώσσα του Γαληνού και του Ιπποκράτη, δεν είναι μόνο από αγάπη προς τα ελληνικά —τα οποία συχνά βγαίνουν από εκεί τόσο κακοποιημένα όσο ένας ασθενής από την αίθουσα χειρουργείου—· είναι επίσης κάπως για να εντυπωσιάζει λιγότερο ή καλύτερα τους ασθενείς. Η φιλαυτία, λοιπόν, είναι μια συγγενής παθολογική πάθηση, απελπιστικά δύσκολη στη θεραπεία. Και όλοι μας έχουμε προσβληθεί από αυτήν, ακόμη κι αν είχαμε τη μετριοφροσύνη του Κικέρωνα. Ας δώσουμε λοιπόν, όπως αυτός ο λεπτός άνθρωπος, στην αγάπη μας προς τον εαυτό ένα ωραίο ελληνικό όνομα, ολοκαίνουργιο χάρη στην αρχαιότητά του. Όπως ο συγγραφέας των Ακαδημαϊκών, έτσι θα δυσκολευθούμε λιγότερο να το ομολογήσουμε.
Αν όμως η υπερηφάνειά σας —η αγάπη προς τον εαυτό;— αντιδρά στην πρόταση να καμουφλάρουμε κάτω από μια ωραία ετικέτα ένα άσχημο εμπόρευμα, θα έχετε σε λίγο με τι να κατευνάσετε την αγανάκτησή σας, όταν θα έχετε συλλάβει τη διαφορά ανάμεσα στο amour-propre και τη φιλαυτία.

ΤΟ ΤΣΑΜΠΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΚΙ ΟΙ ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΙΕΣ

Αντώνης Λιάκος *

Όποιοι  χρησιμοποιούν τις δημόσιες συγκοινωνίες (λεωφορεία, τρόλεϊ, μετρό, ηλεκτρικός, προαστιακός) ξέρουν πολύ καλά, γνωρίζουν βιωματικά,  πώς το πρόβλημα δεν είναι καθόλου η τιμή του εισιτηρίου. Είναι τα πολύ αραιά δρομολόγια, η σαρδελοποίηση των επιβατών -που στις ώρες αιχμής δεν μπορούν καν να επιβιβαστούν, κυρίως οι ασθενέσθεροι, οι άθλιες και αναξιόπιστες συνθήκες μεταφοράς, δεν μπορεί να πάρει κανείς αναπνοή, οι καθυστερήσεις λόγω μποτιλιαρίσματος στους δρόμους, παρά τους λεωφοροδιαδρόμους.  Τι να την κάνουν επομένως την εξαγγελία δωρεάν εισιτηρίων και δωρεάν μετακίνησης; Μόνο άνθρωποι που δεν ταξιδεύουν με τις δημόσιες συγκοινωνίες, που ζουν ενδεχομένως στον Ψηλορείτη,  θα μπορούσαν να εισηγηθούν παρόμοια εξαγγελία στον Αλέξη Τσίπρα.  Και αν θέλαμε να πάμε παρακάτω στη σωστή και οικολογική  υποστήριξη των δημόσιων συγκοινωνιών, αυτή πολύ δύσκολα έως αδύνατο να γίνει, τουλάχιστον στις επίγειες συγκοινωνίες, με τον αριθμό των ΙΧ που κυκλοφορούν στους δρόμους Αθήνας και Θεσσαλονίκης  ή είναι παρκαρισμένα στους δρόμους δημιουργώντας συμφόρηση.

 Αν κάποιος έχει αξίωση να πει κάτι ουσιαστικό και πραγματοποιήσιμο, πρέπει να τολμήσει να πει πώς τουλάχιστο το ένα τρίτο των αυτοκινήτων θα πρέπει να απομακρυνθεί από τις πόλεις. Το ελάχιστο είναι βέβαια πώς θα αναγνωρίζουν τα μηχανήματα ελέγχου των εισιτηρίων τους ημεδαπούς από τους τουρίστες, αλλά αυτό ας το αφήσουμε ασχολίαστο.

Επίσης, όταν κάποιος υπόσχεται κατάργηση  των εξετάσεων για το πανεπιστήμιο, πρέπει   να εξηγήσει πώς θα μπαίνουν  στις σχολές μεγάλης ζήτησης.  Ποιος εισηγείται παρόμοιες εξαγγελίες  για σύνθετα ζητήματα που τα γνωρίζουν κι οι γάτες;