Γεωργία Παπαδάκη. Από τη χλωρίδα του αρχαίου Ελληνικού Κόσμου. Μέρος Α΄Post

Στο παρόν άρθρο παραθέτουμε φυτά τα ονόματα των οποίων διασώζονται στη νέα Ελληνική αυτούσια ή παραλλαγμένα.

Ἡ ἀμυγδαλέα-ῆ= η αμυγδαλιά.

Ὁ ἄρακος= ο αρακάς. Οι ανασκαφές στη Θήρα έχουν δείξει ότι το διαιτολόγιο των Θηρέων περιελάμβανε κριθάρι, σιτάρι, φακές και αρακά, είδη που καλλιεργούσαν.

Ἡ ἀνδράχνη, ἀνδράχλη= η αντράκλα ή γλιστρίδα.

 Στον Γαληνό, στο Περὶ τῶν ἐν τροφαῖς δυνάμεων διαβάζουμε ότι (634): ὡς φάρμακον δ’ αἱμωδίαν ἰᾶται, ως φάρμακο θεραπεύει το μούδιασμα των ούλων.

Ἡ ἄμπελος= το αμπέλι (← μεσαιων. ἀμπέλιν ← ἀμπέλιον, υποκοριστικό τού ἄμπελος). 

Στον Πίνδαρο ο οίνος αποκαλείται (Ο. 7. 3.) δρόσος ἀμπέλου. Ἡ σταφυλή= το σταφύλι (← μεταγενέστερο σταφύλιον, υποκοριστικό τού σταφυλή), και ἡ σταφίς/ἀσταφίς → η σταφίδα. Σε ένα χαριτωμένο ερωτικό επίγραμμα ο άγνωστος ποιητής του γράφει (Παλατινή Ἀνθολογία V, 304):

Νεωτερικότητα καί ἡ μετατόπιση τοῦ κέντρου

Ἀπὸ τὸ μέσο στὸ σύστημα - ἡ αὐτονόμηση τοῦ χρήματος

από Δημοσθένης Μιχόπουλος

Ἡ νεωτερικότητα ἔχει ἀναλυθεῖ μὲ πολλοὺς τρόπους. Ἔχει περιγραφεῖ ὡς ἐπιστημονικὴ πρόοδος, ὡς πολιτικὴ χειραφέτηση, ὡς ἐπέκταση τῶν ἀγορῶν, ὡς μεταβολὴ στὴ γνώση καὶ στὴν ἐξουσία. Καὶ ὅμως, μέσα σὲ αὐτὴν τὴν πολλαπλότητα ἀναγνώσεων, παραμένει ἡ κεντρικὴ δυσκολία νὰ ἐντοπισθεῖ τὸ κέντρο τοῦ φαινομένου.

Τί εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἡ νεωτερικότητα ἐκφράζει ἑνιαία;

Παρὰ τὴν πληθώρα φωνῶν, ἀπουσιάζει σχεδὸν ὁλοκληρωτικά μία προσέγγιση ποὺ νὰ ἐπιχειρεῖ νὰ ὁρίσει τὸ φαινόμενο ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ βιώματος. Δὲν πρόκειται γιὰ ἠθικὴ κριτικὴ οὔτε γιὰ ἀπόρριψη. Πρόκειται γιὰ ἕνα ἁπλὸ ἐρώτημα:

Τί εἶναι ἡ νεωτερικότητα ὅταν ἰδωθεῖ ὑπὸ τὸ πρίσμα τῆς Ἐκκλησίας;

Θεὸς φυλάξοι, δὲν ἀξιοῦμε νὰ καταστήσουμε ἑαυτοὺς ἐκφραστὲς τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπισημαίνεται ὅμως ἡ ἀπουσία∙ ὅτι τὸ φαινόμενο ἔχει περιγραφεῖ ἐκτενῶς, ἀλλὰ χωρὶς νὰ ἔχει διατυπωθεῖ μὲ ὅρους ποὺ νὰ ἀναγνωρίζονται ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση.

Ἐὰν, λοιπόν, ἀναζητήσουμε τὸ κέντρο, ἡ νεωτερικότητα μπορεῖ νὰ ἰδωθεῖ ὡς μία μετατόπιση ὄχι ἁπλῶς θεσμικὴ ἢ πολιτισμική, ἀλλὰ ὀντολογική.

«Ο ΓΚΥΝΤΕΡ ΑΝΤΕΡΣ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟ» Από Πίτερ Ρεγκατσόνι

Ξεχασμένος από τους περισσότερους, ο Γκίντερ Άντερς μας μιλάει από το μέλλον στο οποίο έχουμε ήδη φτάσει.

Ο Γκίντερ Άντερς και ο κόσμος χωρίς τον άνθρωπο

Γκίντερ Άντερς, η τεχνολογία και η μοίρα της εγκαταλελειμμένης ανθρωπότητας

από τον Πιέτρο Ρεγκατσόνι

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

(επιμέλεια από τη συντακτική ομάδα του Inchiostronero)


Σε μια εποχή που η τεχνολογία έχει απελευθερωθεί από κάθε ηθική καθοδήγηση και η ανθρωπότητα δεν είναι πλέον ο πρωταγωνιστής της ιστορίας, η φωνή του Γκίντερ Άντερς ακούγεται πιο επίκαιρη από ποτέ. Φιλόσοφος, εξόριστος και ριζοσπαστικός στοχαστής, ο Άντερς έχει ασχοληθεί με το θέμα της τεχνολογίας ως αυτόνομης δύναμης και της ανθρώπινης υπόστασης ως «ξεπερασμένης» -ή, όπως το θέτει ο ίδιος, απαρχαιωμένης .

Αυτό το δοκίμιο του Pietro Regazzoni παρουσιάζει με σαφήνεια και συγκινητικό τρόπο τη μορφή και τη σκέψη του Anders, ανασυνθέτοντας τη βιογραφική και θεωρητική του πορεία με αυστηρό και προσιτό τρόπο. Σε ένα τοπίο που κυριαρχείται από συχνά συμβατικές αφηγήσεις, η επαναφορά ενός συγγραφέα όπως ο Anders -ακόμα ελάχιστα γνωστός στην Ιταλία- στο προσκήνιο αποτελεί μια πολιτιστική και πολιτική χειρονομία.

Όποιος δεν έχει διαβάσει ποτέ τον Άντερς θα βρει αυτό το κείμενο ως ένα εξαιρετικό σημείο εκκίνησης. Για να βοηθηθεί η κατανόηση, στο τέλος του δοκιμίου θα βρείτε μερικές σύντομες επεξηγηματικές σημειώσεις σχετικά με βασικές έννοιες της σκέψης του.

ΔΟΚΙΜΙΟ

Η φωνή του Γκίντερ Άντερς (Μπρέσλαου 1902 – Βιέννη 1992), αν και σήμερα παραμένει ακατανόητα άγνωστη, ήταν αναμφίβολα μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές του περασμένου αιώνα.
Αφού αποφοίτησε από τη φιλοσοφία το 1923, υπό την καθοδήγηση του Έντμουντ Χούσερλ , έγινε μαθητής του σημαντικότερου φιλοσόφου του εικοστού αιώνα: του Μάρτιν Χάιντεγκερ. Μετά την αποφοίτησή του το 1925, άρχισε να παρακολουθεί τα σεμινάριά του για την Κριτική του Καθαρού Λόγου του Καντ, που πραγματοποιούνταν στην πόλη Μάρμπουργκ. Ο γάμος του με τη Χάνα Άρεντ , μια άλλη μαθήτρια και ερωμένη του δασκάλου του, δεν είναι αμελητέος στη βιογραφία του .

Γεώργιος Αποστολάκης, Ψηφιακός «πολιτικός θάνατος»: όταν η εξουσία πατά ένα κουμπί και σε εξαφανίζει

Ψηφιακή τεχνολογία και ελευθερία προσώπου 

Η είδηση που ήρθε στο φως από την Εφημερίδα των Συντακτών (Διάβασε ΕΔΩ: https://www.efsyn.gr/kosmos/eyropi/507929_timoroyn-tin-eisigitria-toy-oie-poy-mila-gia-genoktonia-stin-palaistini-tis) δ

Δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο διεθνούς πολιτικής αντιπαράθεσης. Είναι κάτι βαθύτερο, πιο ανησυχητικό και, κυρίως, προφητικό για το μέλλον που έρχεται.

Μια εισηγήτρια του Ο.Η.Ε., επειδή τόλμησε να μιλήσει για γενοκτονία στην Παλαιστίνη, βρέθηκε αντιμέτωπη όχι με πολιτική διαφωνία, αλλά με εξόντωση της ίδιας της δυνατότητάς της να ζει και να λειτουργεί. Με εκτελεστικό διάταγμα του Donald Trump, της επιβλήθηκε μια τιμωρία που ξεπερνά τα όρια της διπλωματίας ή της πολιτικής πίεσης.

Της επιβλήθηκε αυτό που εύστοχα χαρακτηρίστηκε: «πολιτικός θάνατος».

Τι σημαίνει «πολιτικός θάνατος» στη νέα εποχή

Δεν πρόκειται για φυλάκιση. Δεν πρόκειται για εξορία. Πρόκειται για κάτι πιο ύπουλο και πιο απόλυτο. Απαγορεύεται σε οποιονδήποτε να της παρέχει χρήματα, αγαθά ή υπηρεσίες. Κατασχέθηκε το διαμέρισμά της. Δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει πιστωτική κάρτα πουθενά στον κόσμο. Αναγκάζεται να ζει με μετρητά ή δανειζόμενη.

Με μία απόφαση, ένας άνθρωπος διαγράφηκε από το παγκόσμιο οικονομικό και ψηφιακό σύστημα.

Δεν την σκότωσαν. Την έκαναν να μην μπορεί να υπάρξει.

Η νέα μορφή εξουσίας: δεν σε φυλακίζει, σε «απενεργοποιεί»

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας, Νικόλαος μιλά για την Ανάσταση

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος στην εκπομπή Λαμπατέρ της NovaLife, προσκεκλημμένος των παρουσιαστών Λάμπη Ταγματάρχη και Ιεροκλή Μιχαηλίδη, μιλά για την Ανάσταση του Χριστού και τη δική μας

Ράγιο Βαγιεκάνο. (“Η περηφάνεια της εργατικής τάξης”)

Το Βαγιέκας ειναι ενα προάστιο της Μαδρίτης που αποτελείται απο ανθρώπους της εργατικής τάξης.

απ το 1928 το καμάρι τους ειναι η ποδοσφαιρική τους ομάδα,

η Ράγιο Βαγιεκάνο.

(“Η περηφάνεια της εργατικής τάξης”)

............................................... 

ειναι μια ιδιαίτερη ομάδα που ΔΕ βάζει τις νίκες υπεράνω ολων.

............................................... 

σε κάθε παιχνίδι οι φίλοι της ομάδας δε ζήτησαν να κερδίσουν

αλλά

να αγωνίζονται με γενναιότητα θάρρος και η ευγένεια.

............................................... 

Οταν ένας νέος παίχτης υπογράφει συμβόλαιο οι παράγοντες της ομάδας, 

του κάνουν σαφές οτι την ίδια ώρα, υπάρχει και ένα κοινωνικό συμβόλαιο με αυτές τις αξίες....

............................................... 

Φυσικά, αποτελούν τον φτωχό συγγενή του μαδριλένικου ποδοσφαίρου.

(πισω απο Ρεαλ και Ατλαντικo) 

kαι είναι περήφανοι για αυτό! 

Περήφανοι που λειτουργούν έξω από το σύστημα.

............................................... 

Στις αυτοκτονίες στη χτυπημένη από την κρίση Ισπανία,

στις αρχές της δεκαετίας του 2010,

ο κόσμος της Ράγιο, είχαν βγάλει πανό που έγραφε «δεν είναι αυτοκτονίες, είναι δολοφονίες»

............................................... 

Αργότερα, 

οταν έκαναν έξωση σε μια 85χρονη γυναίκα επειδή είχε μπει εγγυήτρια σε δάνειο του γιου της

η ομάδα και ο κόσμος της, δεν το επέτρεψαν....

μάζεψαν χρήματα και έσωσαν το σπίτι της...

Οδοιπορικό στη φυσική & πνευματική κληρονομιά του Άγιου Όρους μέσα από τα λόγια σύγχρονων μορφών του

ΠΗΓΗ: https://youtu.be/aFUJhBW8_-Q?si=p8hK5pkwpxzYcQf8

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Προδομένο Μεσολόγγι - Ποιοί και γιατί το πρόδωσαν / Σπύρος Αλεξίου

Νύχτα 10ης προς 11ης Απριλίου 1826…

Μεσολόγγι, η Έξοδος… Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι…

Οι προδομένοι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι που σε πείσμα όλων των εχθρών αλλά και εκείνων που αντί να τους βοηθήσουν τους πρόδωσαν , νίκησαν… 

Αυτές τις ημέρες πέριξ της επετείου, όπου επίσημοι πάνε κι έρχονται στο Μεσολόγγι και κάνουν τις γνωστές δηλώσεις, με το γνωστό φανφαρόνικο τρόπο, δεν θα ακούσετε λέξη για το Προδομένο Μεσολόγγι…

Ευτυχώς έγραψε γι’ αυτό ο Σπύρος Αλεξίου. Εκπαιδευτικός στο επάγγελμα το οποίο και τιμά και με το εκπληκτικό βιβλίο που έγραψε για Προδομένο Μεσολόγγι.

Ποιοι και γιατί το πρόδωσαν; Και γιατί παρόλα αυτά γράφει ότι οι προδομένοι νίκησαν;

Τι κρινόταν στο Μεσολόγγι;

 
Το βιβλίο απαντά σε όλα αλλά κυρίως σε ένα απαντά κατηγορηματικά:

Από την αυτοθεμελίωση στη μετοχή: η κολλυβαδική ανασύσταση της ύπαρξης

από Πέτρος Φαραντάκης

 Το λεγόμενο κολλυβαδικό κίνημα συνιστά ένα από τα πλέον ιδιότυπα και γόνιμα πνευματικά φαινόμενα του ύστερου ορθόδοξου κόσμου, το οποίο αναπτύχθηκε κυρίως στον χώρο του Αγίου Όρους κατά τον δέκατο όγδοο αιώνα. Συνδέεται με εξέχουσες μορφές όπως είναι ο Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο Μακάριος Νοταράς και ο Αθανάσιος ο Πάριος, και εμφανίζεται αρχικά ως ένα κίνημα επιστροφής στην αυθεντικότητα της εκκλησιαστικής ζωής: στην επαναφορά της συχνής θείας κοινωνίας, την πιστή τήρηση της λειτουργικής παράδοσης και την αναβίωση της πατερικής εμπειρίας. Ωστόσο, μια βαθύτερη ανάγνωση αποκαλύπτει ότι η σημασία του δεν εξαντλείται σε έναν απλό λειτουργικό «συντηρητισμό», αλλά αγγίζει θεμελιώδη ζητήματα που σχετίζονται με την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.

Στον πυρήνα του κινήματος αναδύεται μια έντονα βιωματική αντίληψη της πίστης, κατά την οποία το θρησκευτικό γεγονός δεν είναι εξωτερική συμμόρφωση αλλά εσωτερική μεταμόρφωση. Η επισήμανση της μνήμης του θανάτου - όπως αυτή εκφράζεται και μέσα από τη διαμάχη για τα μνημόσυνα - λειτουργεί όχι απλώς ως ηθική υπενθύμιση, αλλά ως οντολογικό γεγονός που αναγκάζει τον άνθρωπο να αναμετρηθεί με το πεπερασμένο της ύπαρξής του. Μέσα σε αυτή την προοπτική, η άσκηση δεν νοείται ως καταναγκασμός, αλλά ως ελεύθερη πράξη αυτοκαθορισμού, ενώ η μετάνοια βοηθά τον άνθρωπο να γίνει ο αληθινός εαυτός του. Καλείται να εγκαταλείψει την επιφανειακή, κοινωνικά επιβαλλόμενη ταυτότητα και να εισέλθει σε μια αλήθεια που αφορά το είναι του.

Η «ΝΕΑ ΕΒΡΑΪΚΗ ΕΛΙΤ» ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Μέρος 3

di Don Curzio Nitoglia

Ο «Χαμαιλέοντας Κονσιόρ»: Μαρκ Ζάκερμπεργκ

Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1971. Είναι Αμερικανός Εβραίος ουκρανικής καταγωγής. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι περίπου τα τρία τέταρτα των Εβραίων του 18ου αιώνα ζούσαν στην Πολωνία και την Ουκρανία, αργότερα μετακόμισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και ίδρυσαν εκεί την υιοθετημένη «πατρίδα» τους, περιμένοντας να ανακτήσουν την «πραγματική» τους πατρίδα: το Κράτος του Ισραήλ, το οποίο «κατέβηκε από τα κάτω» με τον Σιωνισμό, την Αγγλία, τους Ρότσιλντ και τον Λόρδο Μπάλφουρ (15 Μαΐου 1948).

Αφού εισήλθε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, άρχισε να φοιτά στο «Άλφα Έψιλον PI», μια εβραϊκή πανεπιστημιακή αδελφότητα που ιδρύθηκε το 1913 στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα εβραϊκά λόμπι στον κόσμο, όπου οι φοιτητές μπορούν να δημιουργήσουν ισχυρούς δεσμούς με την εβραϊκή κουλτούρα για να χτίσουν σχέσεις που θα αποδειχθούν πολύ κερδοφόρες στον επιχειρηματικό τομέα (βλ. TIZIANA ALTERIO, Masters in the Shadow. The New Jewish Elite That Rules the World. Who They Are and How They Operate , αυτοέκδοση, 2025, σελ. 90).

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο Μαρκ εισήλθε στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT), το οποίο αποτελεί την κορωνίδα της έρευνας και της καινοτομίας στους τομείς της επιστήμης των υπολογιστών, της βιοτεχνολογίας, της τεχνητής νοημοσύνης και της ρομποτικής...

Εκεί γεννήθηκαν το Bluetooth, η Wikipedia, το GPS, τα προσωπικά συστήματα δορυφορικής πλοήγησης, τα smartphones και το Apple iPhone. (σελ. 87-91).

Μαρκ Ζάκερμπεργκ και Πίτερ Θιλ

Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ κατάλαβε - γύρω στο 2000 - ότι «μια διαδικτυακή πλατφόρμα που συνδέει φοιτητές έχει τεράστιες δυνατότητες. Κανείς δεν το είχε σκεφτεί ποτέ πριν». Στις 4 Φεβρουαρίου 2004, ίδρυσε το Facebook. […]. Το 2004, μετακόμισε στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια και, έχοντας ανάγκη από χρήματα, σκέφτηκε να συναντήσει τον Πίτερ Θιλ (1 ) ο ιδρυτής του PayPal, πηγαίνει να τον επισκεφτεί στο σπίτι του στο Σαν Φρανσίσκο, του μιλάει για το έργο και καταφέρνει να τον ενθουσιάσει. Έτσι, ο Thiel επένδυσε 500 χιλιάδες δολάρια στο κοινωνικό δίκτυο Facebook, αποκτώντας το 10,2% των μετοχών της νεοσύστατης εταιρείας» (σελ. 93).

Τι ενώνει τα νησιά Ικαρία, Χίο, Σάμο, Λέρο, Κάλυμνο, Καστελόριζο, Νίσυρο και όλα σχεδόν τα νησιά του Αιγαίου με τη Γάζα ..;;

Είχα 2-3 "φίλους" που μου έγραφαν πως οι Ισραηλινοί είναι αδέλφια μας,πως δεν είναι τυχαίο πως οι σημαίες μας έχουν τα ίδια χρώματα,πως έχουμε τον ίδιο εχθρό ,πως το κράτος του Ισραήλ είναι η πλέον δημοκρατική χώρα στη περιοχή και πως στο "κάτω κάτω " ,τι κοινό μας ενώνει με τους Παλαιστίνιους και τη Γάζα ώστε να είμαστε με το μέρος τους?

Τους χαρίζω το παρακάτω σημείωμα...ιστορικής αυτογνωσίας.

Γράφει ο Νασιμ Αλατρας

"Τι ενώνει τα νησιά Ικαρία, Χίο, Σάμο, Λέρο, Κάλυμνο, Καστελόριζο, Νίσυρο και όλα σχεδόν τα νησιά του Αιγαίου με τη Γάζα ..;; Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι Έλληνες πρόσφυγες στη Γάζα...

Άραγε θυμάται κανείς στο ελληνικό προτεκτοράτο του σιωνιστικού καθεστώτος κατοχής στην Παλαιστίνη την ιστορία δύο καταυλισμών Ελλήνων προσφύγων στη Λωρίδα της Γάζας... το Αλ Νουσεϊράτ και το Αλ Μαγκάζι;; 

Ας γυρίσουμε λίγο στο πρόσφατο παρελθόν... πριν από 80 χρόνια δηλαδή, όταν στην καρδιά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ευρώπη σκοτείνιαζε κάτω από την μπότα της ναζιστικής γερμανικής και ιταλικής κατοχής και ο λιμός θέριζε τα ελληνικά νησιά. Τότε δεν γράφτηκε μόνο το έπος της αντίστασης από τα παλικάρια του Άρη Βελουχιώτη και του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, αλλά και εικόνες σκληρής προσφυγιάς και αλληλεγγύης που οι γραφιάδες της σύγχρονης ιστορίας, ειδικά από το 1991, τις έχουν κρύψει για να δικαιολογήσουν με σαθρά επιχειρήματα την υποταγή τους, έναντι αμοιβής βέβαια, στο σιωνιστικό κίνημα. 

Πόσα βιβλία χρειάζεται ὁ ἄνθρωπος;

τοῦ ΚΩΣΤΑ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗ

~.~

Τὸ ἐρώτημα παραλλάσσει βέβαια τὸν τίτλο τοῦ περίφημου διηγήματος τοῦ Τολστόι «Πόση γῆ χρειάζεται ὁ ἄνθρωπος;» Σ’ αὐτὸ ὁ ἥρωας, ἕνας ἄπληστος γαιοκτήμονας, βρίσκει ὄντως τελικὰ τὴν ἀπάντηση, πεθαίνοντας πάνω στὴν προσπάθεια νὰ αὐξήσει τὸ ἔχει του: δυὸ μέτρα ὅλη κι ὅλη.

Μὲ τὰ βιβλία τὸ πράγμα δὲν εἶναι τόσο ἁπλό. Ὁ Μάριο Βάργκας Λιόσα σ’ ἕνα μυθιστόρημά του ἔθεσε τὸν κανόνα τῶν χιλίων: χίλια βιβλία, οὔτε ἕνα παραπάνω, ἂν θὲς νὰ μπάσεις στὸ σπίτι ἕνα καινούργιο, πρέπει νὰ ξεσκαρτάρεις ἕνα παλιό. Ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς ἦταν πολὺ πιὸ αὐστηρός: μιὰ ἐταζέρα, ἕνα ραφάκι, χωράει τὰ οὐσιώδη. Καὶ ὁ συνονόματός του Κωστῆς Παπαγιώργης ὑπερθεμάτιζε. Τὰ μεγάλα βιβλία τῆς ἀνθρωπότητας, ἔλεγε, εἶναι γραμμένα ὅλα πρὸ Χριστοῦ.

Μέχρι σχετικὰ πρόσφατα, τὸ πρόβλημα τὸ ἔλυνε τὸ κόστος καὶ ἡ σπανιότητα τῶν ἐκδόσεων. Ὁ Δομήνικος Θεοτοκόπουλος εἶχε στὴν κατοχή του 137 βιβλία ὅλα κι ὅλα. Τόσα τουλάχιστον μετρήθηκαν στὸ ἐργαστήρι του μετὰ τὸν θάνατό του. Ἀνάμεσά τους 27 ἑλληνικά. (Οὔτε ἕνας τόμος τοῦ Πλάτωνα!) Καμιὰ τριακοσαριὰ τίτλους περιεῖχε ἡ βιβλιοθήκη τοῦ Κάντ, τὸ ξέρουμε ἐπειδὴ μᾶς σώθηκε ὁ κατάλογος τοῦ δημοπρατηρίου ποὺ τοὺς ἔβγαλε στὸ σφυρὶ ὅταν πέθανε. Γύρω στοὺς 700-800 κώδικες ἦταν τὸ ρεγάλο του Βησσαρίωνα πρὸς τοὺς Βενετούς, θεμέλιο τῆς Μαρκιανῆς Βιβλιοθήκης. (Λένε ὅτι ἡ δωρεὰ ἦταν μὲ προθεσμία: τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἑλλάδας. Ὄχι φυσικὰ ὅτι οἱ ἀπελευθερωθέντες τὰ διεκδικήσαμε ποτέ – δὲν εἶναι δὰ καὶ Ἐλγίνεια…)

Εκδήλωση Μνήμης και Τιμής για τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Παμποντιακόν Πανοΰρ 2026: Ιστορική στιγμή μνήμης και παρακαταθήκης για τον Ποντιακό Ελληνισμό

Η Ένωση Ποντίων Σουρμένων μετατρέπεται σε ζωντανό κέντρο του έργου του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Σε μια βαθιά συμβολική και φορτισμένη συγκινησιακά εκδήλωση, η Ένωση Ποντίων Σουρμένων τίμησε τη μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, στο πλαίσιο του Παμποντιακού Πανοΰρ «Τη Θωμά ‘ς σα Σούρμενα», αναδεικνύοντας το έργο και την προσφορά του ως μια διαχρονική πνευματική παρακαταθήκη.

H εκδήλωση αποτέλεσε σημείο αναφοράς, καθώς για πρώτη φορά παρουσιάστηκαν στο κοινό η προσωπική βιβλιοθήκη και αντικείμενα του εκλιπόντος, τα οποία παραχωρήθηκαν από την οικογένειά του στον σύλλογο. Οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά το υλικό που διαμόρφωσε τη σκέψη και τη δράση του, αποκτώντας μια πιο άμεση επαφή με την πορεία και την προσωπικότητά του.

Η Μέση Ανατολή που δεν γνωρίζεις - Οι τελευταίοι Χριστιανοί! Μαρία Θωμά

Χριστιανοί στη Συρία, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη εξαφανίζονται — και η Ελλάδα σιωπά. Η δημοσιογράφος Λαμπρινή Θωμά αναλύει τον διωγμό, την εγκατάλειψη, και τι σημαίνει για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

📌 Θεματικές Ενότητες:
00:00​ - πώς ζούνε οι χριστιανοί της Μέσης Ανατολής ;
08:55​ - οι Χριστιανοί της Συρίας και της Αιγύπτου
15:09​ - τι γίνεται στην Συρία από το 2011 ;
20:29​ - τι ακριβώς γίνεται στον Λίβανο ;
24:00​ - η εγκατάλειψη των Ελλήνων του Λιβάνου από το Ελληνικό Κράτος
26:42​ - οι χριστιανοί της Βηθλεέμ
28:53​ - τι κάνει το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ;
29:47​ - η στάση του Ισραήλ προς τους χριστιανούς

📸Έλληνορθόδοξοι Ρωμιοί του Αντιοχειανού Λεβάντε εορτάζουν την Ανάσταση του Κυρίου Ιησού Χριστού στον Λίβανο ✝️🇱🇧🇬🇷

✍ Στυλ. Καβάζης

Στα χώματα της  Ανατολικής Μεσογείου  εκεί όπου η ιστορία δεν γράφεται απλώς αλλά αναπνέει μέσα στους αιώνες, στέκουν ακόμη άγρυπνοι φρουροί της μνήμης. Ρωμιοί. Όχι ως όνομα, αλλά ως βίωμα,όχι ως εθνικός τίτλος, αλλά ως ιερή παρακαταθήκη που διασχίζει τον χρόνο από τη δόξα της  μέχρι το σήμερα.

Η παρουσία τους δεν είναι τυχαία ούτε πρόσφατη. Ριζώνει βαθιά από την ελληνιστική εποχή, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος και οι διάδοχοί του έσπειραν τον ελληνικό λόγο και τον πολιτισμό στην Ανατολή. Στις πόλεις της Συρίας και της Παλαιστίνης άνθισε ένας κόσμος ελληνόψυχος, όπου η φιλοσοφία, η παιδεία και η διοίκηση είχαν ελληνικό χαρακτήρα. Αυτός ο κόσμος δεν χάθηκε με το πέρασμα των αιώνων, αλλά μετασχηματίστηκε μέσα στη μεγάλη αγκαλιά της , όπου ο όρος «Ρωμαίος» έγινε συνώνυμος του Έλληνα της Ανατολής.

Μετά τις αραβικές κατακτήσεις του 7ου αιώνα, οι πληθυσμοί αυτοί δεν εξαφανίστηκαν. Διατήρησαν την πίστη τους, ενταγμένοι κυρίως στο Πατριαρχείο Αντιοχείας και στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, συνεχίζοντας μια παράδοση που ένωνε την ελληνική θεολογία με την τοπική γλώσσα και πραγματικότητα. Σταδιακά, η ελληνική γλώσσα υποχώρησε στην καθημερινότητα, δίνοντας τη θέση της στα αραβικά, όμως η εκκλησιαστική και πνευματική ταυτότητα παρέμεινε βαθιά ρωμαίικη.

Γιατί κερδίζει ο Μητσοτάκης.

Του Δημήτρη Τσίρκα 

Ο Μητσοτάκης σήμερα στη Βουλή δεν απάντησε τίποτα για τα σκάνδαλα. Είπε όμως κάτι αληθές - ότι ο κόσμος δεν συζητά για το Predator και τον ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Πράγματι, ο κόσμος δεν συζητά για αυτά ή αν τα συζητά, δεν κρίνουν αυτά τη στάση του απέναντι στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση. 

Δεν ψηφίζει με κριτήριο το Predator ή τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ούτε το πτυχίο του Λαζαρίδη. 

Η «φούσκα» στα social media όσων τα αναδεικνύουμε δεν είναι αντιπροσωπευτική της κοινωνίας.

Ψηφίζει με κριτήριο την τσέπη του. Το είδαμε στις εκλογές του 2023, το βλέπουμε ακόμα και σήμερα στις δημοσκοπήσεις.

Στο γράφημα αποτυπώνεται πώς ψηφίζουν αυτοί που δηλώνουν ότι οικονομικά τα βγάζουν πέρα και πώς αυτοί που δεν τα βγάζουν. 

Από όσους ψηφίζουν ΝΔ, το 58% απαντούν ότι τα βγάζουν πέρα άνετα και το 34% μέτρια. Μόλις το 8% των δυνάμει ψηφοφόρων της δηλώνουν οικονομική δυσκολία. 

ΟΤΑΝ Η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ (1920-1922)

Πώς η Ελλάδα κατέλαβε την Ανατολική Θράκη το 1920 – Η συντριβή και η αιχμαλωσία του Τζαφέρ Ταγιάρ - Η Αδριανούπολη σε ελληνικά χέρια μετά το 1354 - Η διοικητική οργάνωση της Ανατολικής Θράκης

Μιχάλης Στούκας-ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Τον Ιούλιο του 1920 η Στρατιά Θράκης με επικεφαλής τον Στρατηγό Εμμανουήλ Ζυμβρακάκη πέρασε τον Έβρο και έφτασε μέχρι τα προάστια της Κωνσταντινούπολης. Αφορμή γι’ αυτό ήταν το επαναστατικό κίνημα του Συνταγματάρχη Τζαφέρ Ταγιάρ, διοικητή του Α’ Τουρκικού Σώματος. Ο Ταγιάρ ο οποίος διακατεχόταν από τις ίδιες ιδέες με τον Κεμάλ στασίασε κατά του Σουλτάνου τον Απρίλιο του 1920 ώστε να μην δοθεί η Θράκη (Δυτική και Ανατολική) στις νικήτριες Δυνάμεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και ειδικότερα στην Ελλάδα.

Στην Αδριανούπολη προσπάθησε να εξαναγκάσει τον Μητροπολίτη Πολύκαρπο να υπογράψει κείμενο εκ μέρους του ποιμνίου του ότι προτιμά την τουρκική διοίκηση. Οι Βούλγαροι υποσχέθηκαν στον Ταγιάρ βοήθεια με 15.000 αξιωματικούς και στρατιώτες. Στις 12 Ιουνίου ο Ταγιάρ κήρυξε την αυτονομία της Ανατολικής Θράκης. Οθωμανοί και Ισραηλίτες ενίσχυσαν οικονομικά την κυβέρνηση που σχημάτισε ο Ταγιάρ στην οποία συμμετείχαν και τρεις Βούλγαροι ως Υπουργοί Εσόδων, Γεωργίας και Ταχυδρομείων – Τηλεγραφείων. Έλληνες και Αρμένιοι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην κυβέρνηση και τους επιβλήθηκαν φόροι. Από έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή Ελλήνων στρατιωτικών αποδείχθηκε ότι ο Ταγιάρ βρισκόταν σε συνεννοήσεις τόσο με την Υψηλή Πύλη όσο και με τον Κεμάλ… Να σημειώσουμε ότι ο Τούρκος Συνταγματάρχης είχε επιστρατεύσει δέκα ηλικιακές κλάσεις Μουσουλμάνων της Ανατολικής Θράκης και στα τέλη Μαΐου 1920 ήταν επικεφαλής τριών μεραρχιών με συνολική δύναμη 25.000 ανδρών που είχαν υποστήριξη από 89 πεδινά και 47 βαριά τοπομαχικά πυροβόλα.

Όταν η Ανατολική Θράκη ήταν ελληνική (1920-1922)

Στην εποχή της ολικής ανακύκλωσης απορριμμάτων

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Από το τιμόνι της ελληνικής κεντρικής τράπεζας, στον σχεδόν έναν αιώνα λειτουργίας της, έχουν περάσει -δόξα τω Θεώ- εξέχουσες προσωπικότητες. Χαρισματικοί «σοφοί» της εποχής τους, όπως ο Αλέξανδρος Διομήδης, οικονομολόγοι διεθνούς διαμετρήματος, όπως ο Ξενοφών Ζολώτας και ο Κυριάκος Βαρβαρέσσος, αλλά και πρότυπα ακεραιότητας όπως ο αείμνηστος ευπατρίδης Αλέξανδρος Κορυζής.

Μπροστά τους ο σημερινός διοικητής Γιάννης Στουρνάρας μοιάζει εντελώς ασήμαντος. Ένας επαγγελματίας κρατικοδίαιτος μάνατζερ δεύτερης διαλογής με μοναδικό χάρισμα την ικανότητα να αναρριχάται σε δημόσια αξιώματα εκμεταλλευόμενος τις άριστες διασυνδέσεις του. Μέσα και έξω από τη χώρα.

Τη σκληρή περίοδο των Μνημονίων ο Στουρνάρας, από τη θέση του υπουργού Οικονομικών, έπαιξε καταστροφικό ρόλο ως ο «εκλεκτός των δανειστών». Προσκύνησε τον ξένο παράγοντα, έδωσε διαπιστευτήρια τυφλής υπακοής στους Γερμανούς και έμεινε γνωστός για το ανυπέρβλητο «Forget it, Yannis» που του είπε καγχάζοντας ο Σόιμπλε μόλις, μπροστά στο φάσμα εκλογικής κατάρρευσης της Ν.Δ., τόλμησε να του προτείνει μια συμβολική ελάφρυνση στο δημόσιο χρέος.

Αλλά και αργότερα, ως διοικητής της ΤτΕ, ο συγκεκριμένος άνθρωπος εξακολουθούσε να λειτουργεί ως η «μακρά χειρ» των ξένων. Πάνω που η χώρα πάλευε να βγει από την επιτήρηση, εκείνος πρότεινε «πιστοληπτική γραμμή στήριξης» που θα παρέτεινε την άμεση δανειακή εξάρτηση στο διηνεκές.

Η «Νέα Εβραϊκή Ελίτ» που Κυβερνά τον Κόσμο Μέρος 2

από τον Ντον Κούρτσιο Νίτογλια

Το πρώτο μέρος ΕΔΩ

Η αυτοκρατορία του «βασιλιά Μίδα» και των δύο αδελφών του

Σε λίγο περισσότερο από τριάντα χρόνια, ο Λάρι Φινκ έχει «δημιουργήσει» μια απαράμιλλη οικονομική αυτοκρατορία, αλλά όπως όλες οι ανθρώπινες αυτοκρατορίες, θα καταρρεύσει μια μέρα (βλ. TIZIANA ALTERIO, Masters in the Shadows. The New Jewish Elite That Rules the World. Who They Are and How They Operate , αυτοέκδοση, 2025, σελ. 45).

Οι «Τρεις Αδελφές»

Έχει εδραιώσει, μαζί με την «Vanguard» και την «State Street» - τους φαινομενικούς ανταγωνιστές του - μια «απόλυτη κυριαρχία, καταφέρνοντας να ελέγχει την πλειονότητα των αγορών αγαθών που πραγματοποιούνται σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι «Τρεις Αδελφές» επενδύουν επίσης στις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες τροφίμων» (T. ALTERIO, σελ. 45).

Ο Συγγραφέας πιστεύει ότι το ενδιαφέρον του Larry για την αγορά τροφίμων δεν είναι μόνο οικονομικό (κάτι που δεν βλάπτει ποτέ), αλλά και πολιτικό. Στην πραγματικότητα, οι «μέτοχοι των μεγαλύτερων εταιρειών «Μεγάλων Τροφίμων» και «Μεγάλων Ποτών» στον κόσμο φέρνουν πρόχειρο φαγητό στα τραπέζια δισεκατομμυρίων ανθρώπων (...). Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε η Oxfam, 500 μεγάλες μάρκες ανήκουν σε μόλις 10 πολυεθνικές. (...). Χάρη στις συγχωνεύσεις και εξαγορές, η μελλοντική προοπτική είναι ότι ο αριθμός των πολυεθνικών θα μειωθεί, συγκεντρώνοντας την παραγωγή παγκόσμιων τροφίμων σε πολύ λίγες μεγάλες εταιρείες, οι οποίες θα βρίσκονται ολοένα και περισσότερο στα χέρια των μεγάλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων» (σελ. 45-46).

Η έρευνα της Oxfam αποκαλύπτει επίσης ότι οι πολυεθνικές παράγουν τρόφιμα φορτωμένα με συντηρητικά, χρωστικές ουσίες, φυτοφάρμακα και βαρέα μέταλλα. Γίνεται επίσης σαφές ότι πολλές ασθένειες, τις οποίες οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες θεραπεύουν, προκαλούνται από το πρόχειρο φαγητό που παράγουν αυτές οι εταιρείες, οι οποίες συνδέονται στενά με τη φαρμακευτική βιομηχανία (σελ. 47).

«ΙΣΤΟΡΙΑ, ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΙΣΤΟΣ ΤΗΣ » Από Μαρτσέλο Βενετσιάνι

« Αλλά ποιο κίνητρο ωθεί τους φασίστες να καταστρέφουν αγάλματα, μνημεία και τοπωνύμια; Ας προσπαθήσουμε να σκάψουμε κάτω από την εικονομαχική μανία που κατακλύζει την ιστορία και τους μεγάλους του παρελθόντος.»

Η Πηνελόπη και οι Μνηστήρες (1912) Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαους (1849-1917) λάδι σε καμβά, 188 x 130 εκ. Πινακοθήκη και Μουσεία Αμπερντίν – Αμπερντίν, Σκωτία

Αλλά ποιο κίνητρο ωθεί τους φασίστες να καταστρέφουν αγάλματα, μνημεία και τοπωνύμια; Ας προσπαθήσουμε να εμβαθύνουμε στην εικονομαχική οργή που εξαπολύεται ενάντια στην ιστορία και τους μεγάλους του παρελθόντος, ξεκινώντας με τις καλύτερες δικαιολογίες που έχω διαβάσει τις τελευταίες ημέρες.


Η μία, του Ezio Mauro στην La Repubblica, υποστηρίζει ότι « τα αγάλματα σταθεροποιούνται ενώ η ιστορία βρίσκεται σε κίνηση » και ως εκ τούτου η οργή ενάντια στα μνημεία είναι η πρακτική και συμβολική εφαρμογή του απαραίτητου ιστορικού αναθεωρητισμού. Η άλλη, του Adriano Sofri στην Il Foglio, υπερασπίζεται τα αγάλματα, αλλά με μια διπλή λογική που τα καθιστά κινούμενους στόχους: « Τα αγάλματα πεθαίνουν επίσης » και τελικά είναι απαραίτητα επειδή κάθε γενιά πρέπει να γκρεμίσει τοτέμ και τα ταμπού. Αν θέλετε, είναι η μεταφορά της τελετουργικής πατροκτονίας: πρέπει να σκοτώσεις τον πατέρα σου αν θέλεις να μεγαλώσεις. Για να παραφράσω τον Pavese, « Ένα άγαλμα είναι επίσης απαραίτητο για την ευχαρίστηση να το γκρεμίσεις ». Και μετά, αν, όπως είπε ο Μαρξ, οι κυρίαρχες ιδέες είναι οι ιδέες της άρχουσας τάξης, τα αγάλματα αντανακλούν και καθαγιάζουν επίσης την κυριαρχία. Οι νικητές και οι ηγεμόνες επιβάλλουν τις ιδέες και τα μνημεία τους.

Η έμμεση προϋπόθεση και των δύο θέσεων είναι ότι η παράδοση είναι άχρηστη και άνευ αξίας, ότι η συνέχεια είναι επιβλαβής, ότι τα σύμβολα ενός πολιτισμού πρέπει να αμφισβητούνται, να διαψεύδονται και να αλλάζουν· δεν υπάρχουν σταθερά σημεία, η ιστορία δεν δικαιώνει πλέον, όπως πίστευε ο Κρότσε, αλλά εκτελεί· μάλιστα, εκτελείται.

ΙΡΑΝ - ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ ΑΕΤΟΣ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ / ΓΙΑΓΚΟΣ ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ

Ο ιρανικός πολιτισμός , πολιτισμός 3.000 χρόνων,  απειλήθηκε με αφανισμό από τον πρόεδρο-καουμπόϊ Ντόναλντ Τραμπ . Προφανώς δεν έχει μεγάλη σχέση με το τι σημαίνει πολιτισμός…Ο αφανισμός …αναβλήθηκε και είναι προφανές ότι αρχαίοι πολιτισμοί όπως ο ιρανικός και ο ελληνικός δεν μπορούν να αφανιστούν από κανέναν Ντόναλντ Τραμπ…

Η σχέση ελληνικού και ιρανικού πολιτισμού είναι μακρά, βαθιά και αδιαμφισβήτητη… Γι’ αυτό΄και προκαλεί εντύπωση και ερωτήματα η στάση που έχει επιλέξει να τηρήσει η Ελλάδα στην πολεμική κρίση στη Μέση Ανατολή…

Ο Γιάγκος Ανδρεάδης, βαθύς γνώστης του ιρανικού πολιτισμού και της σχέσης του με τον ελληνικό, άνθρωπος που έχει «περπατήσει» το Ιράν , υπενθυμίζει σε όλους μας και ειδικά σε όσους έχουν την ευθύνη των αποφάσεων για τη χώρα, ότι μπορεί να «ανήκομεν εις τη Δύση», αλλά «ο Βυζαντινός Δικέφαλος Αετός κοιτούσε και προς την Ανατολή»! Κι αυτό δυστυχώς φαίνεται ότι έχουμε ξεχάσει.

Η «Νέα Εβραϊκή Ελίτ» που Κυβερνά τον Κόσμο Μέρος Πρώτο

από τον Ντον Κούρζιο Νίτογλια

Η Δρ. Τιτσιάνα Αλτέριο έχει γράψει ένα πολύ ενδιαφέρον και καλά τεκμηριωμένο βιβλίο (1) ( Δάσκαλοι στις Σκιές. Η Νέα Εβραϊκή Ελίτ που Κυβερνά τον Κόσμο. Ποιοι Είναι και Πώς Λειτουργούν , αυτοέκδοση, 2025 (2 )), στο οποίο ασχολείται με το πρόβλημα -εντελώς νέο και ελάχιστα γνωστό- ενός είδους «αλλαγής φρουράς» στην ηγεσία της εβραϊκής ελίτ.

Πράγματι, όταν κάποιος μιλάει για την εβραϊκή ελίτ, συνήθως σκέφτεται τους Ρότσιλντ, τους Βάρμπουργκ, τους Έλκαν...

Ωστόσο, η Δρ. Αλτέριο καταδεικνύει -με έγγραφα στα χέρια της- ότι μόλις γεννήθηκε μια ολοκαίνουργια γενιά «αχαλίνωτων Εβραίων τεχνοκρατών/επιστημόνων υπολογιστών», οι οποίοι έχουν ενταχθεί στην «παλιά φρουρά» των «Ρότσιλντ & εταιρεία» και την έχουν αναζωογονήσει μέσω της τεχνολογίας των πληροφοριών, ερχόμενοι αργά και αθόρυβα να βοηθήσουν τις μεγάλες παλιές εβραϊκές οικογένειες του δέκατου όγδοου και δέκατου ένατου αιώνα που ηγήθηκαν της διοίκησης του κόσμου των υψηλών χρηματοοικονομικών (τράπεζες, πολεμικές, φαρμακευτικές και βιομηχανίες τεχνολογίας πληροφοριών) στις Ηνωμένες Πολιτείες και, επομένως, παγκοσμίως (τουλάχιστον προς το παρόν), οι οποίες δεν έχουν ακόμη ενημερωθεί τεχνολογικά.

Ίσως, αλλά μπορεί να κάνω λάθος, είναι απίθανο να τους έχουν αντικαταστήσει. Σίγουρα τους υποστηρίζουν και τους στηρίζουν τεχνολογικά, όπως ακριβώς ένας νεαρός μηχανικός υπολογιστών μπορεί να βοηθήσει τον πατέρα του, ο οποίος είναι επίσης μηχανικός αλλά έχει συνηθίσει την παλιά σχολή μαθηματικών υπολογισμών που γίνονται με το χέρι ή απέξω, μέσω της νέας, εξαιρετικά προηγμένης τεχνολογίας υπολογιστών την οποία ο πατέρας του δεν κατέχει πλήρως.

ΠΕΡΙ ΕΞΟΔΟΥ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ και τα ΑΠΟΡΡΕΟΝΤΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ / ( μερος Α)/

Του Γεωργίου Σκλαβούνου 

Το Μεσολόγγι δεν ηττήθηκε, προδόθηκε!.

Η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου./

Το γεγονός που συγκλόνισε την Ευρώπη. Το γεγονός που απεδειξε ότι οι αγωνιζομενοι Έλληνες εννοούσαν το <ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ.>/ 

Πέρα από την οφειλόμενη αιώνια Τιμή και Μνήμη..στους ήρωες νεκρούς οφείλουμε να τους τιμήσουμε αποκαλύπτοντας και αποδεχόμενοι την ιστορική αλήθεια..

Το Μεσολόγγι δεν έπεσε στις υπέρτερες αριθμητικά δυνάμεις των Οθωμανών.

Το Μεσολόγγι προδόθηκε.

Ας δούμε πως τεκμηριώνεται  η ως άνω θέση και  μερικές από τις μαρτυρίες που οδηγούν στο  ως άνω συμπέρασμα.

Η πολιορκία του 1826 είναι η τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου.

Στις 2 πλοηγούμενες πολιορκίες το, το Μεσολόγγι αντιστάθηκε ηρωικά αλλά και νικηφόρα. 

Στην υπό τον Ομέρ Βρυώνη δίμηνη πολιορκία 25/10/1822--31/12/1822 οι πολιορκούντες αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία μετά την καταστροφική για αυτούς τελευταία έφοδο, την 31/12,του 1822.

Άδοξη για τους Οθωμανούς κατέστη και δεύτερη, υπό τον Μουσταφά Πασά στα 1823,πολιορκία μεταγραφόμενη από τους ιστορικούς και ως Πολιορκία του Αιτωλικού και ως δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου.

ΠΩΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Η ΤΡΟΦΙΚΉ ΑΛΥΣΊΔΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ ΤΩΝ "ΚΌΚΚΙΝΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ", ΑΠΟ ΤΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΟΥΝ 3η ΘΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ

Post2post

Από το 2010 μέχρι σήμερα, οι Τράπεζες συσσώρευσαν κόκκινα δάνεια ύψους περίπου 120δισ. Από αυτά, τα 106δισ αφορούν (ενυπόθηκα ή μη) επιχειρηματικά, στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια που κοκκίνησαν μέχρι το 15 λόγω της βίαιης συρρίκνωσης κατά 25% του ΑΕΠ (για να σωθούν 5-6 γαλλογερμανικές τράπεζες).

Η ΕκΤ, δια του Στουρνάρα, πίεσε αυτός ο όγκος να μειωθεί για να μπορούν οι 4 συστημικές τράπεζες να περνούν τα stress tests που κάνει κάθε χρόνο η ΕκΤ.

Και πάνω σε αυτή την απαίτηση, έχει στηθεί ένα απίθανο φαγοπότι, που συνεπικουρείται και με τον πτωχευτικό νόμο που ψήφισε το 20 η κυβέρνηση της ΝΔ. Μπροστά του η αφαίμαξη της Εθνικής Οικονομίας κατά 60δισ από την κλίκα Παπαντωνίου-Σημίτη με το σκάνδαλο του Χρηματιστήριου, μοιάζει με πταίσμα!

🔸Στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας βρίσκεται, όπως αναμένεται, η ΤτΕ δια του Στουρναρα. Αυτή έκανε δύο πράγματα

✔️ Δέσμευσε σε δύο δόσεις 24δισ από το "μαξιλάρι Τσίπρα" με την μορφή εγγυήσεων, που δοθηκαν με τα Προγραμματα Ηρακλής Ι και ΙΙ στις Τράπεζες. Για τις "χασούρες" που θα είχαν πουλώντας σε funds τα κόκκινα δάνεια που είχαν δώσει, είπε. Τώρα ετοιμάζει και τον Ηρακλή ΙΙΙ.

Οι Τράπεζες, αυτές τις κρατικές εγγυήσεις, (που θα εγγραφούν στα κρατικά  χρέη) τις μετέτρεψαν σε ρευστό μέσω δανείων από την ΕκΤ. Που με την σειρά της,  "πούλησε" αυτά τα δάνεια στην δευτερογενή αγορά κοκκινων δανείων σε άλλες Τράπεζες και funds, που έλαβαν δάνεια από Τράπεζες για να τα αγοράσουν.(σημείωση: κάθε τέτοιος κύκλος αγοροπωλησιας, που επαναλαμβάνεται πολλές φορές, οδηγεί στην παραγωγή νέων ευρώ από την ΕκΤ. Λέγεται κομψά "μόχλευση")

Κομμουνιστής, θαυμαστής του Ορμπαν, Χριστιανός Ορθόδοξος, ονόματι Λαοκράτης, ετών 75

Ο ακροδεξιός Όρμπαν είχε μια πολυσυλλεκτικότητα σαν του Π. Ψωμιάδη, που μου τη θύμισε η περίπτωση του Λαοκράτη Κοράνη, βουλευτή του Όρμπαν.

Έλληνας, σλαβομακεδόνας, θαυμαστής του Όρμπαν, Χριστιανός Ορθόδοξος, πρώην γραμματέας της ΚΟΒ Ουγγαρίας του ΚΚΕ, είχε συζητήσει το 2023 με τον Σταύρο Τζίμα:

"Εμφανίστηκε για τον πρωινό καφέ μας στο ξενοδοχείο, φορώντας στον λαιμό χρυσή αλυσίδα από την οποία κρεμόταν μια καδένα με το γράμμα «Δ».

-Τι είναι αυτό το «δέλτα»;, τον ρώτησα. «Είναι το πρώτο γράμμα από το ακρωνύμιο του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), που φορούσαν οι αντάρτες στο δίκοχό τους, το κουβαλάω στο στήθος μου και όταν με ρωτούν Ούγγροι βουλευτές τι κουβαλάς εδώ, τους λέω “κουβαλώ τον πάτερα μου πάνω από την καρδιά μου”», μου λέει.

-«Εκτός από τον πατέρα σου απ’ ό,τι έμαθα στην καρδιά σου κουβαλάς και τον Βικτορ Ορμπαν», σχολίασα.

«Κοίτα να δεις. Εγώ πάντα είμαι με το ΚΚΕ.

Δ. Σκουτέρης - Γεωοικονομία και τεχνολογικός καταμερισμός εργασίας - Το κλειδί των πολέμων

Ο πολιτικός επιστήμονας - αναλυτής Δημήτρης Σκουτέρης, μιλώντας στο Ράδιο 98.4, επισημαίνει πως πίσω από τον πόλεμο ΗΠΑ – Ισραήλ κατά του Ιράν, κρύβεται η γεωοικονομία και ο νέος καταμερισμός παγκόσμια της εργασίας και της οικονομίας που επιβάλουν οι τεχνολογίες αιχμής και χρειάζονται μεγάλα ενεργειακά κέντρα.

Αυτοί που χάνουν είναι οι καταναλωτές, επισημαίνει επίσης αλλά είναι κι εκείνοι που καθορίζουν το παιγνίδι της εξουσίας δια της ψήφου τους.

Ο Δημήτρης Σκουτέρης δηλώνει παράλληλα οργισμένος με την εικόνα του πολιτικού συστήματος με την υπόθεση Μακάριου Λαζαρίδη, την παρακμή του συστήματος και προτείνει κάποια πρόσωπα επιτέλους να κλειστούν στο χρονοντούλαπο καθώς η στάση τους προσβάλει τον Ελληνικό λαό.

Πάσχα του 1949 με το ΔΣΕ

Του Μάνου Σαριδάκη

Μεγάλο Σάββατο, 23 Απρίλη του 1949... Η 2η Μεραρχία του ΔΣΕ του Διαμαντή, βρίσκεται εγκλωβισμένη στο ‘’Λαζόρεμμα‘’στη Γκιώνα κοντά στο χωριό Συκιά. Οι αντάρτες και οι αντάρτισσες, ολοι τους μαυροτένεροι, πεινασμένοι και τρισάθλιοι. Διηγείται η Ευσταθία Καψή από την Γλούνιστα, αδερφή του καπετάν-Ανάποδου.

“Ενα χάος στροβιλίζεται στο μυαλό μας. Πιάσαμε ο καθένας από έναν έλατο, τυλιχτήκαμε με τις χλαίνες, βάλαμε προσκέφαλο το άδειο σακίδιο, πήραμε το ντουφέκι αγκαλιά και αφήσαμε τις σκέψεις μας στο κενό σε μια παρανοϊκή πραγματικότητα. Τώρα είναι τόσο κοντά η ζωή και ο Θάνατος. Ξεστρατισμένοι απ’ το φυσιολογικό δρόμο της ζωής. Κανένας μας δεν θυμάται τίποτα. Ούτε αν είναι Μέγα Σάββατο η ξημερώνει Λαμπρή. 

Ωστόσο ο μέραρχος μας ο Διαμαντής δέν έχει ύπνο. Πηγαινοέρχεται ανήσυχος καπνίζοντας αρειμανίως, δεν τον χωράει ο τόπος, δίνει οδηγίες για το αυριανό Πασχαλινό δρομολόγιο. 

“Ορθρου βαθέος” θα περάσουμε τον Μόρνο, στην παρυφή του χωριού Συκιά κι ύστερα θα ανεβούμε στην Μουσουνίτσα, στα Βαρδούσια, κι ύστερα …βλέπουμε. Μοιάζουμε όλοι γερασμένα λιοντάρια που δεν μπορούν να κονομήσουν την τροφή 

τους. Μας πήρε ο ύπνος. Μοιάζουμε άδειες σαμπρέλες για πέταμα με την ψυχή βαρειά απ’ τον κατατρεγμό και τ’αδιέξοδα. 

Ξεκινήσαμε ... ημέρα Πάσχα 24 Απρίλη του 1949. Κατηφοριαστό το ρέμμα απότομο, γλυστράει, δεν μπορούμε να στεριώσουμε, και μείς ο ένας κοντά τον άλλον μοιάζουμε φαντάσματα πατώντας στα νύχια μην δημιουργήσουμε θόρυβο λές και δεν είμαστε “εκ του κόσμου τούτου”. Ο στρατός λουφαγμένος στο Λευκαδίτι δεν θέλει να χαλάσει την πασχαλιάτικη ευφροσύνη του. Ισως να έμαθε ότι διαβαίνει ο Διαμαντής, κι ο φόβος φυλάει τα έρμα. 

Η Ελλάδα εκπαιδεύεται να αποδέχεται τον εαυτό της ως διαθέσιμο αντικείμενο

Μάνος Λαμπράκης

Δεν είναι απλώς προκλητική αυτή η διαφήμιση στο «Ελευθέριος Βενιζέλος».

Είναι αποκαλυπτική. 

Αποκαλυπτική μιας ολόκληρης εποχής εθνικής, κοινωνικής και ηθικής εκπτώσεως, όπου η Ελλάδα δεν παρουσιάζεται ούτε ως πατρίδα, ούτε ως κοινωνία, ούτε ως τόπος ιστορικής συνέχειας και λαϊκής ζωής, αλλά ως φθηνό οικόπεδο προς διάθεση, ως εξευτελισμένο real estate φυλλάδιο για ξένους επενδυτές, ως εμπόρευμα σε τιμή ευκαιρίας. 

«Μην επιστρέψετε σπίτι χωρίς σπίτι στην Ελλάδα», λέει η διαφήμιση. Και πράγματι, ποια Ελλάδα εννοεί; 

Ποιο σπίτι; Ποια κατοικία; 

Ποιο δικαίωμα στην κατοίκηση; Σε ποια ακριβώς χώρα απευθύνεται αυτό το σύνθημα; Στην χώρα των ενοικίων που έχουν γίνει μηχανή εκδίωξης ολόκληρων γενεών; 

Στην χώρα όπου νέοι άνθρωποι δουλεύουν και δεν μπορούν ούτε να αποσπαστούν από το παιδικό τους δωμάτιο, ούτε να χτίσουν οικογένεια, ούτε να πληρώσουν θέρμανση, ούτε να σηκώσουν το βάρος μιας στοιχειώδους αξιοπρεπούς ζωής; 

Στην χώρα όπου ολοένα μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού μετρούν το σούπερ μάρκετ με τρόμο και το τέλος του μήνα με ταπείνωση; 

Τι ακριβώς καλούνται να αγοράσουν αυτοί οι «επενδυτές»; 

Ακίνητα; Ή τα απομεινάρια μιας κοινωνίας που εξαναγκάζεται να εκχωρεί το έδαφός της επειδή δεν μπορεί πια να το κατοικήσει;

«Μπράβο Χακάν Φιντάν»…

Ο Σενέρ Λεβέντ εξευτελίζει τον Τούρκο ΥΠΕΞ

Ο Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ τολμά να σχολιάσει τις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού εξωτερικών , με τρόπο που δεν τολμούν πολλοί δικοί μας αλλά ακόμα και οι «φίλοι και σύμμαχοι μας» στην Ε.Ε, στα ΗΕ και στο ΝΑΤΟ. 

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που ο δημοσιογράφος μας εκπλήσσει ευχάριστα. 

Πολεμά εδώ και χρόνια ενάντια στην τουρκική κατοχή στην Κύπρο , με κίνδυνο της ζωής του, αλλά δεν πτοείται.   

Αξίζει να διαβάσουμε αυτά που γράφει με το γλαφυρό ύφος του:

«Μπράβο Χακάν Φιντάν!

Προσπαθούμε εδώ και χρόνια να τους το εξηγήσουμε , αλλά δεν τα καταφέρνουμε..

Δεν κατάλαβαν…

Δεν θέλησαν να καταλάβουν

Τους είπαμε ότι είναι εισβολείς

Θύμωσαν

Διώξατε , τους  είπαμε, τους  Ελληνοκύπριους από τη γη, τα σπίτια τους με τη βία των όπλων.

Εξοργίστηκαν

Διώξατε , τους είπαμε, τους Ελληνοκύπριους και εγκαταστήσατε αυτούς που φέρατε στα σπίτια τους. Δεν έφτασε αυτό τους δώσατε και πλαστούς τίτλους ιδιοκτησίας.

Εκνευρίστηκαν

Αυτό είναι ληστεία τους είπαμε

Μας επιτέθηκαν

Οι λίστες Επστάιν και τι πραγματικά αποκαλύπτουν - Διονύσης Δρόσος

Πολιτική και ηθική… Οι φάκελοι Έπστάϊν και η μεγάλη εικόνα που αποκαλύπτουν για όλους μας αλλά κυρίως για την εξουσία. Διαχειριστές της οποίας είναι όπως αποδεικνύεται άνθρωποι επικίνδυνοι.

Ο ομότιμος καθηγητής Ηθικής και Πολιτικής Φιλοσοφίας του ΑΠΘ Διονύσης Δρόσος σε μια εξαιρετική ανάγνωση των φακέλων Επστάϊν, μακριά από τη σκανδαλοθηρία και κατ’ ευθείαν στην ουσία. Εκεί όπου φαίνεται οι διαδρομή του Επστάϊν, οι σχέσεις του με τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, οι επαφές του με τους ισχυρούς του κόσμου που διακρίνονται για τις ρατσιστικές τους απόψεις. Κάποιοι θέλουν να αναπαράγονται μόνο οι ευφυείς άνθρωποι και κάποιοι άλλοι επιμένουν ότι ο πληθυσμός της γης πρέπει να ελεγχθεί. Προτείνουν και τους τρόπους… Μεταξύ αυτών των υψηλών φίλων βρίσκεται σε περίοπτη θέση και ο Τραμπ.

Η ατιμωρησία τους ,όταν αποκαλύπτονται όσα κάνουν συγκλονιστική. Όπως συγκλονιστική είναι και ο τρόπος που αντιμετωπίζουν πλέον οι κοινωνίες όλα αυτά τα απίστευτα που αποκαλύπτονται. Γιατί;