30% ΜΕΙΩΣΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΔΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ EUROSTAT

ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/share/p/1Eu8Go3u6B/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Οι εκλογικές δεξαμενές και το πολιτικό πλεονέκτημα του Σαμαρά

07/09/2026

Φωτό: ΑΠΕ:ΜΠΕ

ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Για δύο κόμματα είμαι πολύ επιφυλακτικός να κάνω εκλογική πρόβλεψη: Το ένα η “Ελπίδα” της Καρυστιανού και το άλλο είναι το υπό ίδρυση του Σαμαρά. Η επιφύλαξή μου οφείλεται στο γεγονός ότι ούτε το ένα, ούτε το άλλο κόμμα, έχουν δοκιμαστεί στις κάλπες. Η ΕΛΑΣ είναι επίσης νέο κόμμα, αλλά ο Τσίπρας έχει δοκιμαστεί στην κάλπη.

Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί για την “Ελπίδα” είναι ότι ακολουθεί πτωτική πορεία, χωρίς να είναι ακόμα ορατό που θα καταλήξει. Για το κόμμα Σαμαρά το μόνο που μπορεί να ειπωθεί με σιγουριά είναι ότι διέφυγε τον μεγάλο κίνδυνο: Το σύστημα Μητσοτάκη να το απαξιώσει εκλογικά, πριν καλά-καλά ιδρυθεί. Με δύο-τρεις στημένες δημοσκοπήσεις να το εμφανίσουν στο όριο της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης (γύρω στο 3%) και να δημιουργήσουν κλίμα – ακόμα και σ’ αυτούς που θα ήταν διατεθειμένοι να το ψηφίσουν – ότι πρόκειται για θνησιγενές πολιτικό εγχείρημα.

Ο κίνδυνος αυτός απετράπη – αφενός λόγω των πολιτικών παρεμβάσεων του Σαμαρά, που προκάλεσαν αίσθηση – αφετέρου λόγω της μεγάλης πολιτικής-εκλογικής φθοράς της κυβέρνησης Μητσοτάκη και της ανυπαρξίας εναλλακτικών λύσεων στο χώρο της αντιπολίτευσης.

Όσον αφορά τώρα την εκλογική επίδοση του κόμματος Σαμαρά, τόσο οι δημοσκοπήσεις, όσο και η εμπειρική εκτίμηση δείχνουν ότι πριν ακόμα ιδρυθεί κερδίζει έδαφος, κινείται ανοδικά, χωρίς να είναι ακόμα ορατό που θα καταλήξει. Το μεγάλο πλεονέκτημά του είναι ότι –σε αντίθεση με άλλα κόμματα– έχει πολλές και μεγάλες δεξαμενές από όπου μπορεί να αντλήσει:

Έφυγε από τη ζωή ο σύντροφος και φίλος Βάσος Φτωχόπουλος, αγκωνάρι στα θεμέλια του σύγχρονου ελληνισμού

του Γιώργου Καραμπελιά

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών ο Βάσος Φτωχόπουλος, σύντροφος και αγαπημένος φίλος, αγωνιστής τους κυπριακού ελληνισμού, ακτιβιστής, συγγραφέας, σκηνοθέτης και εκδότης που έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην κυπριακή πολιτική και πνευματική ζωή των τελευταίων πενήντα χρόνων…  

Εδώ, προτού τον αποχαιρετήσω μαζί με τους άλλους Ελλαδίτες και Κύπριους συντρόφους και φίλους του στην τελευταία του κατοικία στην αγαπημένη του Λευκωσία, την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου του 2026,  θα πω ελάχιστα λόγια, και υπόσχομαι αν ο Θεός μου δώσει κι’ άλλες μέρες να επανέλθω.

Γεννημένος το 1950 στην κατεχόμενη σήμερα Αιγιαλούσα της Καρπασίας, έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Κύπρο, προτού η οικογένειά του μετακινηθεί στο Λονδίνο. Αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση εγκαταστάθηκε για ένα διάστημα στη Θεσσαλονίκη, όπου ανέπτυξε πολιτική και κοινωνική δράση, επικεφαλής μιας ομάδας Κυπρίων φοιτητών και φοιτητριών και συνδεθήκαμε στενά από τότε, καθώς μοιραζόμαστε κοινές φιλοσοφικές και ιδεολογικές αντιλήψεις. Άλλωστε η ομάδα των νεαρών Κυπρίων αγωνιστών δεν παρέμενε αποκλειστικά προσηλωμένη στο Κυπριακό, αλλά συμμετείχε στους ευρύτερους προβληματισμούς για τη μοίρα του ελληνισμού στο σύνολό του. 

Ο ΤΟΣΟ ΕΥΣΤΟΧΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΣΑΞΟΝΙΑ

Δημοσθένης Κούρτοβικ

Πολλά πράγματα μπορεί να αλλάξουν στη Γερμανία μετά τη σεισμική εκλογική νίκη της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ. Όχι όμως ένα: η νοοτροπία της κυβερνώσας πολιτικής ελίτ.

 Όποιος αμφιβάλλει γι' αυτό, δεν έχει παρά να (ξανα)διαβάσει τι είπε ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς μετά τη ανακοίνωση του εκλογικού αποτελέσματος. Αφού δήλωσε "σοκαρισμένος", συνέχισε λέγοντας ότι το αποτέλεσμα αυτό δεν είναι λόγος να αμφιβάλλει για την ορθότητα της πολιτικής του και απέδωσε την ετυμηγορία του εκλογικού σώματος σε επικοινωνιακούς λόγους, σε ένα προβληματικό... μάρκετινγκ.

 Πρόκειται για μνημειώδη δήλωση. Αυτό που ουσιαστικά είπε ο καγκελάριος είναι ότι ο ρόλος της κυβέρνησής του είναι αυτός μιας διαφημιστικής εταιρείας στην υπηρεσία εντολέων (καταλαβαίνουμε ποιων) οι οποίοι υπαγορεύουν τις πιο κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις. Δεν αρμενίζουμε στραβά, είναι ο γιαλός στραβός... 

    Από κοντά οι γνωστοί δημοσιολογούντες απολογητές της "φιλελεύθερης" ολιγαρχίας άρχισαν πάλι (και στη χώρα μας) αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα: να κουνάνε το δάχτυλο στο πόπολο, στους deplorable της Χίλαρι Κλίντον, που είναι ανίδεοι, αμόρφωτοι, ανεύθυνοι, καθυστερημένοι και άλλα τέτοια, τα οποία δίνουν, υποτίθεται, τη βαθύτερη ερμηνεία του φαινομένου. Αυτοί φταίνε που ακροδεξιά κόμματα όπως η Afd κερδίζουν την εργατική τάξη και τα φτωχοποιημένα μεσαία στρώματα (δηλαδή τους ίδιους). 

Δεν φταίει, προς Θεού, η συνεχιζόμενη αποψίλωση του κοινωνικού κράτους στο όνομα τώρα και των πολεμικών εξοπλισμών, δεν φταίει η προϊούσα εσωτερική αποβιομηχάνιση και η ανεργία που παράγει, δεν φταίει μια "πράσινη" ενεργειακή πολιτική που σχεδιάστηκε ερήμην και εις βάρος των άμεσα θιγόμενων λαϊκών στρωμάτων, δεν φταίει η μαζική μετανάστευση, η οποία, με τον τρόπο που γίνεται, δημιουργεί τεράστια προβλήματα κοινωνικής και πολιτισμικής συνοχής, δεν φταίνε τα κόμματα που έχουν χάσει κάθε επαφή με τα πολιτικά υποκείμενα που εκπροσωπούσαν άλλοτε, με την ίδια την πραγματικότητα, και το μόνο που βλέπουν είναι ο εξωραϊσμένος από έναν παραμορφωτικό καθρέφτη εαυτός τους.

    Αν όμως πιστεύουν όντως ότι δεν φταίνε όλα αυτά και άλλα, αν το φταίξιμο είναι των "καθυστερημένων", η λύση είναι αυτή που πρότεινε σαρκαστικά ο Μπρεχτ μετά την καταστολή της εξέγερσης του 1953 στο Ανατολικό Βερολίνο: 

η κυβέρνηση να καταψηφίσει τον λαό και να εκλέξει άλλον.

Βάσος Πτωχόπουλος: Ένας εκδότης, μια ιστορία

Εκδήλωση στον ΙΑΝΟ, 20 Φεβρουαρίου 2016

Φιορδ" του Κριστιάν Μουντζίου

Του Δημοσθένη Κούρτοβικ 

Είδα το "Φιορδ" του Κριστιάν Μουντζίου (και όχι Μουνγκίου, όπως το βλέπω γραμμένο σε διάφορα ελληνικά μίντια) και θεωρώ ότι, πέρα από φιλμικό αριστούργημα, είναι η πιο ευπρόσδεκτα προκλητική ταινία των τελευταίων χρόνων.

 Για να εξηγήσω πώς το εννοώ, θα αρχίσω από το πρώτο ερώτημα που μου γεννήθηκε όταν βγήκα από την κινηματογραφική αίθουσα.

 Γιατί άραγε στην καλοπροαίρετη μεν, αλλά αποστειρωμένη, απρόσωπη, χωρίς ίχνος ενσυναίσθησης, ισοπεδωτική και σε τελική ανάλυση ολοκληρωτική λογική ενός σκανδιναβικού κράτους πρόνοιας (εν προκειμένω της νορβηγικής υπηρεσίας προστασίας παιδιών) ο Μουντζίου αντιπαρέθεσε μια πολύ δεμένη, αλλά υπερσυντηρητική, θρησκομανή ρουμανο-νορβηγική οικογένεια, σκυμμένη καθημερινά πάνω από τη Βίβλο, με παιδιά που δεν τους επιτρέπεται να χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο, να ακούν μοντέρνα μουσική, να χορεύουν κτλ.;

 Μήπως επιχειρεί, όπως κατηγορήθηκε από κάποιους κινηματογραφικούς κριτικούς μας, να περάσει έμμεσα ένα αντιδραστικό μήνυμα (ποιος, ο Μουντζίου του "4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες" ή της "Αποφοίτησης"!). Και αν δεν είχε τέτοια πρόθεση, δεν θα ήταν άραγε καλύτερα αν είχε παρουσιάσει μια συμπαθητική μέση οικογένεια μεταναστών, κάπως γραφικά παραδοσιακή, αλλά χωρίς τέτοιες ακρότητες;

Ιδού η Κάσος, ιδού και το πήδημα!

04/09/2026

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΕΝ/STR

ΡΑΚΙΝΤΖΗΣ ΛΕΑΝΔΡΟΣ

Κατά παράφραση της φράσης “Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα”, που χρησιμοποιείται από την Αρχαιότητα (μύθος του Αισώπου) για να προκαλέσομε κάποιον, ώστε να αποδείξει αυτό για το οποίο καυχιέται. H παραπάνω πρόκληση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει η κυβέρνηση την ορθότητα της πολιτικής της για την υπεράσπιση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, που αναγνωρίζεται στη χώρα μας από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και που αμφισβητείται από τη γείτονα με τα δικά της θαλάσσια πάρκα, το Τουρκολιβυκό Σύμφωνο και έμπρακτα με τη παρεμπόδιση στην ηλεκτρική σύνδεση Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κάσου και Καρπάθου.

Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στη προεδρία των ΗΠΑ σηματοδοτεί μια νέα προσέγγιση στη παγκόσμια διακυβέρνηση και στις διεθνείς σχέσεις, όπου κυρίαρχη αναδεικνύεται η βούληση της εκάστοτε υπερκυβέρνησης και η ικανότητα των κρατών και των συμμάχων τους να επιβάλουν τις απόψεις τους με βάση τη στρατιωτική ισχύ τους. Οι διεθνείς συνθήκες, οι διεθνείς οργανισμοί ακόμα και οι παραδοσιακές συμμαχίες φαίνεται πως αργά αλλά σταθερά χάνουν τη σημασία και την επιρροή τους και διολισθαίνουν στο περιθώριο της ιστορίας.

Η Τουρκία με δύο προεδρικά διατάγματα ανακήρυξε δύο “Εθνικά Θαλάσσια Πάρκα” στο Βορειοανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, τα όρια των οποίων εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων σε διεθνή ύδατα (ανοικτή θάλασσα) και στη με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας ελληνική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Έτσι και με το Τουρκολιβυκό Σύμφωνο προσπαθεί να υλοποιήσει το σχέδιο για τη “Γαλάζια Πατρίδα”, να διχοτομήσει το Αιγαίο Πέλαγος και να απομονώσει το ΚαστελΛόριζο. Σαφώς η ίδρυση των πάρκων αποτελεί συνέχεια των προκλήσεων της γείτονας σε βάρος της χώρας μας.

Το Γενέθλιο της Θεοτόκου

ΚΛΙΚ στην εικόνα ή ΕΔΩ

Η γέννηση της Παναγίας (8 Σεπτεμβρίου) δεν έρχεται στην ιστορία με θόρυβο, εξουσία ή επίδειξη. Έρχεται αθόρυβα... και όμως προετοιμάζει μια από τις μεγαλύτερες ανατροπές της ανθρώπινης ύπαρξης: ο Θεός θα προσλάβει την ανθρώπινη φύση και ο άνθρωπος θα κληθεί ξανά σε κοινωνία μαζί Του.

Ίσως γι’ αυτό η σημερινή εορτή έχει κάτι πολύ ουσιαστικό να πει και στην εποχή μας.

Ζούμε σε έναν κόσμο που μετρά σχεδόν τα πάντα με δύναμη, αποτελεσματικότητα, προβολή και αριθμούς. Το Γενέθλιο της Θεοτόκου αντιστρέφει αυτή τη λογική. Το πραγματικά καινούργιο αρχίζει από κάτι που κανείς δεν θεωρεί ακόμη σημαντικό. Από ένα παιδί. Από μια οικογένεια που περίμενε. Από μια παρουσία χωρίς πολιτική ή κοινωνική ισχύ.

Κι όμως, από αυτή τη φαινομενικά ασήμαντη αρχή προετοιμάζεται η Ενανθρώπηση.

Αυτό είναι ίσως και το πολιτικό μήνυμα της εορτής: μια κοινωνία κρίνεται από το αν μπορεί να αναγνωρίζει αξία εκεί όπου η εξουσία βλέπει αδυναμία... στο παιδί, στον φτωχό, στον ηλικιωμένο, στον άνθρωπο χωρίς δημόσια φωνή.

Και είναι συγχρόνως υπαρξιακό μήνυμα: κανείς μας δεν γνωρίζει ποια μεγάλη αλλαγή μπορεί να κυοφορεί μια μικρή, αθέατη αρχή.

Η ιστορία του Θεού με τον άνθρωπο δεν αρχίζει πάντοτε από τα κέντρα της δύναμης. Συχνά αρχίζει εκεί όπου ο κόσμος δεν κοιτάζει.

ΔΕΙΤΕ ένα βαθύτερο βλέμμα στο μυστήριο του Γενεθλίου της Θεοτόκου 👇 

https://www.sophia-ntrekou.gr/2019/09/Nativity-of-the-Theotokos.html

.

📸  Το Γενέθλιο της Θεοτόκου· από την Ουκρανή αγιογράφο Λίντια Γιακομπτσούκ (Lidiya Yakobchuk)

ΠΗΓΗ: https://www.sophia-ntrekou.gr/2019/09/Nativity-of-the-Theotokos.html

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος εκδότης και συγγραφέας Βάσος Φτωχοπουλος

ΠΗΓΗ:https://youtu.be/V0YLYhcKDQA?is=NWnsgOy5Z2G1bycD

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

+Βάσος Φτωχόπουλος

Του Αλέκου Μιχαηλίδη 

FOREVER YOUNG

«Leave your steppingstones behind there

Something calls for you

Forget the dead you've left, they will not follow you

The vagabond who's rapping at your door

Is standing in the clothes that you once wore

Strike another match, go start anew

And it's all over now, Baby Blue» - Bob Dylan

Συζητούσε πολύ για την ώρα του θανάτου του, από τα πρώτα χρόνια της αιμοκάθαρσης και βλέποντας φίλους να αποχωρούν για τις αυλές του παραδείσου. Ή της κόλασης. Κάθε που γύριζε από μια δοκιμασία, έβαζε στοιχήματα για το αν θα βγάλει τη χρονιά. Ο ίδιος έλεγε «δεν θα την φκάλω», οι υπόλοιποι στοιχηματίζαμε για το αντίθετο. Επαναλάμβανε, όλα αυτά τα χρόνια, το αριστουργηματικό «Απελπίστηκα» του Μάρκου: «Τι πάθος ατελείωτο, που είναι το δικό μου, όλοι να θέλουν τη ζωή κι εγώ τον θάνατό μου». Του άρεσε πολύ να μεμψιμοιρεί σατιρίζοντας, κάτι που μόνο αυτός μπορούσε να κάνει με μαεστρία. Να απολαμβάνει τα χάδια των παλιών φιλενάδων του, να «οδύρεται» για να κερδίσει μισή πίτα με χαλλούμι με πολλή, πολλή ρίγανη ή έναν μπακλαβά. Να το παίζει παππούς, χωρίς να πληροί τις προϋποθέσεις μιας γεροντικής στοργής, αλλά να πείθει τους πάντες ότι θα προτιμούσε να φοράει βράκα και να αγορεύει στον καφενέ μιας ελεύθερης Γιαλούσας. Σιγά.

Τον πειράζαμε, ίσως ως αντίποινο για τα πολύχρονα πειράγματά του και πολλές φορές με ένταση, όπως θα του άρεσε. Διότι κατ’ ακρίβειαν, μέχρι την τελευταία του ώρα, ήταν εκείνος ο έφηβος που έφυγε από το ταπεινό χωριό του για την Αγγλία, το Λονδίνο, το Μάργκεϊτ και έμαθε -από την καλή κι απ’ την ανάποδη- τη μέρα και τη νύχτα του χάους. Εκείνος ο έφηβος που στα 12 μπήκε σε ένα σοβαροφανές καθολικό σχολείο της Αγγλίας και έγραψε έκθεση με 657 «φακλίκκια» γιατί δεν είχε μάθει άλλη λέξη στα αγγλικά. Τους άξιζε, ασφαλώς.

Αυτόν τον τόπο καίνε σήμερα...κι αύριο,..βλέπουμε

Ελένη Πρωτονοταρίου 

Αγρίμια κι αγριμάκια μου,

Λάφια μου μερωμένα,

Πέστε μου πού 'ναι οι τόποι σας,

Και πού 'ν' τα χειμαδιά σας ;

 

Γκρεμνά 'ναι μας οι τόποι μας,

Λέσκες τα χειμαδιά μας,

Τα σπηλιαράκια του βουνού

Είναι τα γονικά μας.

Το μεγαλύτερο τμήμα της λεκάνης απορροής του Αώου βρίσκεται σε προστατευόμενη περιοχή,

εντός του εθνικού πάρκου Βόρειας Πίνδου, 

με τη χλωρίδα και την πανίδα να συνεισφέρουν στο σύστημα της βιοποικιλότητας.

Στο εθνικό πάρκο υπάρχουν περισσότερα από 2.000 είδη φυτών, 

μερικά από τα οποία είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά, όπως είναι ο άγριος κρίνος και πολλά είδη ορχιδέων. 

Υπάρχουν επίσης βότανα με φαρμακευτικές ιδιότητες όπως και πολλά σπάνια, ενδημικά και προστατευόμενα είδη φυτών. 

Το παρόν της δηλώνει και η μυκοχλωρίδα, με χιλιάδες είδη μανιταριών να έχουν καταγραφεί.

Ὑποχωροῦμε λεονταρίζοντας: Διαγράψαμε τήν «ὑφαλοκρηπῖδα»!

Ἀποκάλυψη «ΕτΚ»: Οὐδεμία ἀναφορά περί αὐτῆς στίς θαλάσσιες ζῶνες πού περιέχει ἡ ὑπουργική ἀπόφαση Παπασταύρου – Τσάφου γιά τίς ΑΠΕ

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης | Εστία της Κυριακής

– Στό φῶς ὅλες οἱ ὕποπτες ἀλλαγές πού προκαλοῦν βλάβη στό status quo τοῦ Αἰγαίου – Τό Χωροταξικό Πλαίσιο γιά τίς ΑΠΕ κατατάσσει τήν Κρήτη στήν… ἠπειρωτική χώρα καί καταργεῖ πλήρως τούς ὅρους «βραχονησῖδες» καί «ἀκατοίκητες νησῖδες», πού προέβλεπε τό Χωροταξικό Σιούφα γιά τίς Ἀνανεώσιμες Πηγές Ἐνέργειας τοῦ 2008!

– Τήν ὥρα πού οἱ Τοῦρκοι ἀμφισβητοῦν ὡς γκρίζες ζῶνες τίς βραχονησῖδες καί χωροθετοῦν στό Καστελλόριζο θαλάσσιο πάρκο ἔξω ἀπό τά χωρικά τους ὕδατα, ἐμεῖς κλεινόμαστε στά 6 μίλια, ἀφαιροῦμε οἰκονομική δραστηριότητα καί ΑΟΖ ἀπό τίς νησῖδες, ἐξουδετερώνουμε τήν Κρήτη ὡς νησί στήν ὁριοθέτηση θαλασσίων ζωνῶν καί διαγράφουμε τήν ἔννοια τῆς ὑφαλοκρηπίδας ἀπό τά ἐπίσημα κείμενα στό ΦΕΚ!!

ἩἙλλάς κινεῖται ἀπό χθές στόν ἀστερισμό τῶν παροχῶν, πού ἀνακοίνωσε ὁ Πρωθυπουργός ἀπό τό βῆμα τῆς ΔΕΘ ὑπέρ κοινωνικῶν ὁμάδων, ὅπως οἱ συνταξιοῦχοι, οἱ μικρομεσαῖοι, οἱ πολύτεκνοι, οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ἀγρότες, οἱ ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες, οἱ νέοι γονεῖς, πού ἀποτέλεσαν στίς προηγούμενες ἐκλογικές ἀναμετρήσεις τήν «ραχοκοκκαλιά» τῆς ἐκλογικῆς βάσης τῆς ΝΔ καί τώρα ἔχουν ἀποστασιοποιηθεῖ ἀπό αὐτήν.

Μέ τό φάντασμα τοῦ ὑπό ἵδρυσιν κόμματος τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ νά ἵπταται πάνω ἀπό τό Μέγαρο Μαξίμου, ἡ Κυβέρνηση θά ἐπιδοθεῖ σέ μιά μακρά, ὡς φαίνεται, προεκλογική ἐκστρατεία, γιά νά ἀνατάξει –ἄν τά καταφέρει– τήν συσπείρωση τῆς ΝΔ, νά ἀνακόψει τίς διαρροές πρός τά δεξιά της καί νά «σκαρφαλώσει» –δύσκολο μέ βάση τίς σημερινές μετρήσεις– στό 30%.

Βάσος Πτωχόπουλος (1950-2026)

Είναι η ζωή μου άδεια. Ξέρω τι πρέπει να κάνω.

 Είμαι πρόσφυγας εις τριπλούν, δεν θα πέσω αμαχητί ούτε θα υποκύψω στις ασθένειες και τα τερτίπια τους. Θα βγάλω τα τραπεζάκια μου έξω, ένα στην αυλή μου στο Καϊμακλί, ένα στο μπαλκόνι του “Αιγαίου” κι ένα στη βεράντα μου στο Μαρμάρι και θα αρχίσω να καπνίζω 555 ώσπου να φλομώσω την νεφρική μου ανεπάρκεια στους καπνούς. Θα βάλω το ουζάκι μου και μαζί με τον Κύριλλο θα αναλάβουμε την ευθύνη, ώσπου να γίνουμε στουπί. Θ’ ακούμε Καζαντζίδη, Μενιδιάτη και Τσιτσάνη, τσιμπώντας σουβλάκια, παϊδάκια και χαλλούμια οφτά. Θα φουμέρνουμε αγρινιώτικο χασισάκι και αργά το βράδυ ίσως ρίξουμε και κανέναν αμανέ. Επειδή αμφιβάλλω αν θα μπορέσουμε να βγάλουμε καμιά γκόμενα, θα πείσω τον Κύριλλο να μου απαγγείλει κανένα ποίημα, είναι τόσο καλός στην απαγγελία. 

Βάσος Ν Πτωχόπουλος 

(από το βιβλίο του “Like a Rolling Stone” Αιγαίον/Κουκκίδα, 2018)

Καλό ταξίδι αδερφέ, φίλε, σύντροφε, κουμπάρε.

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/19WLN7ozna/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Από την εργατική τάξη στην AfD: ποιος έχασε την κοινωνία;

Μια ανάλυση του Panos Pikramenos 

Η σαρωτική νίκη της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, με περίπου 44%, και η κατάρρευση της CDU στο 18% σηματοδοτούν βαθιά μετατόπιση πολιτικής εκπροσώπησης της γερμανικής κοινωνίας σε αυτό το κρατίδιο.

Η AfD:

– κινητοποίησε περίπου 170.000 ψηφοφόρους που απείχαν στις προηγούμενες εκλογές οι οποίοι απετέλεσαν τη μεγαλύτερη πηγή της εκλογικής της ενίσχυσης.

– απέσπασε περίπου 82.000 ψηφοφόρους από τη Χριστιανοδημοκρατία και

– συγκέντρωσε το 61% των εργατών.

Αυτό δεν είναι απλώς ψήφος οργής ή διαμαρτυρίας.

Πρόκειται για ιδεολογική στροφή εργατικών και συντηρητικών στρωμάτων προς ένα κόμμα που προτάσσει την εθνική ταυτότητα, την αυστηρή μεταναστευτική πολιτική και την αμφισβήτηση του σημερινού ευρωπαϊκού προσανατολισμού.

Οι βασικές αιτίες είναι:

-Αποβιομηχάνιση, δημογραφική συρρίκνωση και αίσθηση υποβάθμισης της πρώην Ανατολικής Γερμανίας

Ο Βάσος Πτωχόπουλος δεν είναι πια κοντά μας

Του Μελχίτη

Μόλις πληροφορήθηκα ότι ο εκδότης Βάσος Πτωχόπουλος που είχε τις εκδόσεις Αιγαίον έφυγε από τη ζωή.

Δεν είχα ποτέ την τύχη να τον γνωρίσω από κοντά. Άκουγα όμως από ανθρώπους που τον ήξεραν για την όμορφη και μοναδική του περίπτωση.

Παράλληλα ήταν ένα όμορφο απόκτημα τα μικρά βιβλιαράκια των εκδόσεων του, από ομιλία του Γιανναρά μέχρι Κάλβο, Μπολιβάρ, Μπόμπι Σαντς και Τσε Γκεβάρα. Και για τους Kinks και τη ροκ ακόμα έβγαζε βιβλία. Δεν είναι λίγο επίσης το ότι αρκετοί έμαθαν τα ιστορικά βιβλία του Νίκου Ψυρούκη από τις εκδόσεις Αιγαίον.Και ο εκδότης έχει αυτό το χαρακτηριστικό, είναι σαν να τον έχεις γνωρίσει μέσα από το εκδοτικό του έργο.

Η κοσμοθεωρία του την οποία ξέραμε ακόμα και όσοι μόνο τον διαβάζαμε ή τον ακούγαμε από τα λίγα βίντεο που υπάρχουν, ήταν η τρανή απόδειξη ότι μπορεί να είναι κανείς αναρχικός, ροκάς, διεθνιστής ενώ αγαπάει την πατρίδα του και κρατάει την εθνική του ταυτότητα. Και πάντα παρέμενε σταθερά αντι-αποικιοκράτης, γιατί μόνο έτσι μπορεί να είναι όποιος ποθεί τα δίκαια των λαών.

Κάτι καταλάβαινε παραπάνω ως Έλληνας της Κύπρου, αν και δυστυχώς είναι και πολλοί στο νησί του είτε δεξιοί, είτε διζωνιστές που δεν καταλαβαίνουν.

Αιωνία του η μνήμη, συλλυπητήρια στους οικείους του και στους συναγωνιστές του!

Χεσμένη την έχουμε την οικονομία…

Πρώτη Δημοσίευση 30/3/13

Εθνικωλογικόν Εκδοτικόν Σημείωμα Μαρτίου

Από την εφ. ΕΝΩΣΙΣ που κυκλοφορεί…

Δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να αναλύσει κανείς τα γεγονότα των τελευταίων ημερών. Ούτε έχει νόημα να επιρρίψουμε ευθύνες. Προσωπικά ό,τι είχα να πω το είπα στο προηγούμενο τεύχος της εφ. ΕΝΩΣΙΣ, από αυτή τη στήλη, σε άρθρο μου με τίτλο «Έχετε γεια, βρυσούλες», πριν γίνει το μεγάλο κακό. Προτείνω κάποιοι τουλάχιστον να το ξαναδιαβάσουν.

Δεν είμαι προφήτης, ούτε ιδιαιτέρως έξυπνος, ούτε είμαι ειδικός, ούτε έχω πτυχία Πολιτικών επιστημών, Οικονομίας ή Κοινωνιολογίας, ούτε είμαι επιστήμονας απ’ αυτούς που η Κύπρος είναι γεμάτη και κατανοούν τους όρους της υψηλής πολιτικής και της οικονομίας. Ξέρω μόνο πολύ καλά πως, ως Γιαλουσίτης Έλληνας, δεν έχω τίποτα άλλο πλην της πατρίδας μου. Κατέχω μόνο τον κοινό νου για να ξεχωρίζω το κακό από το καλό. Αυτό το έμαθα από τους γονείς μου, την Εκκλησία μου, τους δασκάλους μου, κοινώς την ΠΑΤΡΙΔΑ μου. Οπότε δεν με ενδιαφέρει να σας παίξω κι εγώ τον έξυπνο.

ΕΟΚΑ, η πιο λαμπρή όψη της ιστορίας μας

Του Βάσου Φτωχόπουλου

Πρώτη δημοσίευση 01.04.2015

Αφαίρεσε την ΕΟΚΑ από την ιστορία μας και ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ τίποτα. Χωρίς την ΕΟΚΑ αυτός ο τόπος θα ήταν προ πολλού τουρκo-κυπριακός ή, στην καλύτερη περίπτωση, Φραγκολεβαντινικός. Ως μικρός λαός αντιστεκόμαστε έως τώρα, διότι η ΕΟΚΑ μάς έκανε περήφανους, η ΕΟΚΑ προβάλλει τον καλό μας εαυτόν, και ανθρωποποιεί τα γαιδουρίσια γνωρίσματα του λαού μας. Η ΕΟΚΑ είναι η αστείρευτη πηγή έμπνευσης, μύθου, περηφάνιας και αντίστασης. Χωρίς την ΕΟΚΑ, πιθανόν σήμερα να σερνόμαστε χαμαί με τα τέσσερα. Είναι θαύμα θεού που ακόμη υπάρχουμε. Σιέπει μας που τ’ άψη ο Θεός μας, ξεπληρώνοντας την ΠΙΣΤΗ που είχαν τα παιδιά της ΕΟΚΑ προς αυτόν. Είμαστε ΕΔΩ, διότι η ΕΟΚΑ πότε κρυφά, πότε μέσα στο φως της ημέρας, κυκλοφορεί στα στενά των πόλεων και στα λημέρια των βουνών μας. Η ΕΟΚΑ υπάρχει ακόμη μέσα στη ψυχή μας, μέσα στο συλλογικό μας ΕΓΩ.  Χωρίς την ΕΟΚΑ το κυπριακό πρόβληµα, εάν υφίστατο έως τις µέρες µας, θα είχε λυθεί οριστικώς. Η CYPRUS, ως µία άλλη Μάλτα, θα άντεχε στις τρικλοποδιές των Τούρκων ελάχιστα χρόνια. Σήµερα η Κύπρος θα ήταν ένα προτεκτοράτο της Τουρκίας ή ακόµη και µία τουρκική επαρχία.

Aς δούμε τι οφείλουµε στην ΕΟΚΑ.

Η κυπριακή κοινωνία εισέρχεται στον µοντερνισµό λόγω της ΕΟΚΑ. Η κυπριακή κοινωνία αρχίζει να λειτουργεί ως δηµοκρατία και κάνει τα πρώτα της βήµατα στην απελευθέρωση των µαζών και την συνειδητοποίηση των δικαιωµάτων τους µαζί µε την ΕΟΚΑ. Η κοινωνική έκρηξη και η κοινωνική αλλαγή, από τη δεκαετία του 50 έως τα πρώτα χρόνια της κολοβής ανεξαρτησίας, οφείλονται στη δυναµική της ΕΟΚΑ, ως κίνηµα όχι µόνο εθνικό, αλλά και ως κίνηµα λαϊκό . Τον ρόλο µιας απούσας ριζοσπαστικής αριστεράς τον παίζει η ΕΟΚΑ. Η µεγάλη κινητοποίηση της νεολαίας και των γυναικών, όπως και των πάµπτωχων στρωµάτων της υπαίθρου και των πόλεων, µαζί µε την απουσία των εµπόρων αστών και γαιοκτηµόνων αφυπνίζει όλο τον λαό και θέτει τα θεµέλια για µια σύγχρονη δηµοκρατική πολιτεία. Η ΕΟΚΑ ήταν μαζικό λαϊκό κίνημα, ανεξαρτήτως προδοτών, ανεξαρτήτως του μικρό αριθμό ανταρτών που διέθετε. Αυτά ας τα ξεκαθαρίσουμε στη συζήτηση.

Ηλίας Παπαναστασίου: Γραικυλισμός και αποικιοποίηση της Ελλάδας μέσω του πολιτισμού

Ο Γραικυλισμός, η δουλοπρέπεια έναντι των ξένων ήταν και παραμένει ένα «ενεργό μικρόβιο»... 

Ο Ηλίας Παπαναστασίου ,οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας, πηγαίνοντας πολύ πίσω στο χρόνο , επιχειρεί να εξηγήσει γιατί κάποιοι εδώ στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι σ' αυτό το μικρόβιο. Σ' όλες τις ιστορικές περιόδους, ειδικά στις δύσκολες και μέχρι σήμερα.

Ο κ. Παπαναστασίου μιλά για την «αποικιοποίηση μας μέσω του πολιτισμού» και εκφράζει την ανησυχία ότι ήδη «έχουμε γίνει το Πόρτο Ρίκο της Μεσογείου και της Ευρώπης». «Έχουμε μετατραπεί σε πολιτιστική αποικία των αγγλοσαξόνων και ειδικότερα των Αμερικανών», υποστηρίζει.

Μιλά για τη «νόθα αστικοποίηση, τη νόθα δυτικοποίηση και την ουσιαστική αμερικανοποίηση μας» και αναφέρεται σε σημερινές υποθέσεις που αποδεικνύουν ότι έχουμε παραδοθεί άνευ όρων στη λατρεμένη «Δύση», αναλαμβάνοντας το ρίσκο της εξαφάνισης μας.

Η παρουσία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ

Βασίλης Βιλιάρδος 

Η παρουσία του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ και οι ανακοινώσεις των οικονομικών μέτρων, καθώς επίσης η σημερινή του συνέντευξη Τύπου, χαρακτηρίστηκαν από μια έκδηλη αλαζονεία - επίσης από έναν αυτοθαυμασμό που άγγιζε τα όρια του ναρκισσισμού.

Η δε αμετροέπεια του απέναντι σε πρώην πρωθυπουργούς της παράταξής του και οι προσβλητικές αναφορές στους πολιτικούς του αντιπάλους, συνέθεσαν μια εικόνα που ξενίζει βαθύτατα - δυστυχώς!

Ακόμη χειρότερα, αυτή η στάση στερείται κάθε ερείσματος - αφού η πραγματικότητα της διακυβέρνησής του, δεν αφήνει περιθώρια για πανηγυρισμούς.

Ειδικότερα, οι Πολίτες βιώνουν μια σκληρή πραγματικότητα: η χώρα κατάντησε στην τελευταία θέση της ΕΕ στο κατά κεφαλήν εισόδημα, συγκλίνοντας με τη Βουλγαρία και όχι με την ΕΕ, οι μέσοι και οι διάμεσοι μισθοί είναι κάτι περισσότερο από αναξιοπρεπείς, η μεσαία τάξη έχει ισοπεδωθεί από την ακρίβεια και την υπερφορολόγηση, τα ασθενέστερα στρώματα έχουν πια εξαθλιωθεί, ενώ το στεγαστικό και το δημογραφικό είναι εκτός ελέγχου.

Την ίδια στιγμή, το δημόσιο χρέος αυξήθηκε σε απόλυτα μεγέθη κατά 66 δις € - παρά τις αποκρατικοποιήσεις και τα 18 δις € των επιδοτήσεων του Ταμείου Ανάκαμψης. 

Τα αφορολόγητα κέρδη των Τραπεζών

Βασίλης Βιλιάρδος 

Απαντώντας στο ερώτημα για τα εκτοξευμένα τραπεζικά κέρδη (τα τέσσερα τελευταία χρόνια ήταν της τάξης των 17 δις €  σωρευτικά), ο Κ. Μητσοτάκης υποστήριξε τις αφελληνισμένες πλέον τράπεζες - ισχυριζόμενος στην ουσία πως έτσι διατηρείται ένα σταθερό και ασφαλές τραπεζικό σύστημα που έχει ανάγκη η Ελλάδα!

Αλήθεια όμως, η Ελλάδα δεν έχει ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη μίας κοινωνίας που δεν ληστεύεται από τις τράπεζες, τα άλλα καρτέλ και τα Ολιγοπώλια που θησαυρίζουν εις βάρος της; Μόνο τις τράπεζες έχει ανάγκη ή απλά η ΝΔ δεν μπορεί να κάνει τίποτα, αφού χρωστάει στις τράπεζες πάνω από 550 εκ. €;  

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός υπεκφεύγοντας παρέπεμψε στο Γ. Στουρνάρα, όσον αφορά το σκανδαλώδη αναβαλλόμενο φόρο - λόγω του οποίου οι τράπεζες δεν πληρώνουν και δεν θα πληρώνουν για πολλά χρόνια ακόμη ούτε ένα ευρώ φόρο (εκτός από το 5% στα μερίσματα).

Ποιος αναπληρώνει όμως αυτόν το φόρο που δεν πληρώνουν οι τράπεζες; Προφανώς όλοι εμείς με την υπερφορολόγηση μας και ιδιαίτερα η μεσαία τάξη - η οποία έχει ισοπεδωθεί από την ακρίβεια και την υπερφορολόγηση.

ΧΑΙΡΕ ΒΑΣΟ!

Ο Ενωτικός, Φτωχός και (καθόλου) Μόνος Καουμπόι της Κύπρου, ο Βάσος Πτωχόπουλος, βρίσκεται πια πλάι σε εκείνους με τους οποίους πορεύθηκε μυστικά σε όλη του τη ζωή.

 Από την εποχή που εξέδωσε την Αυτοδιάθεση (εποχή που ελάχιστοι τολμούσαν να προφέρουν την ιερή αυτή λέξη) και οργάνωνε το Αιγαίον, μεταφέροντας τον καημό της σκλαβωμένης Γιαλούσας στην οδό Έκτορος, λίγα μέτρα από την γραμμή της Κατοχής, ως την τελευταία του πνοή ήταν το μέτρο, η συνείδηση και η ενοχή μας. Χαίρε Βάσο! 

Και πες στους δικούς μας (ξέρεις) πως όσα είπαμε στην Αυτοδιάθεση ισχύουν πάντα: ως την Ένωση όλης της Κύπρου με όλη την Ελλάδα.

Κώστας Χατζηαντωνίου 

ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/share/p/1EN6wARi5E/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Το πρόβλημά μας, και αναφέρομαι στην χώρα, είναι ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ πλέον και όχι λειτουργικό ή διαχειριστικό. Δυστυχώς…

Του Κώστα Πατλακιδη 

Κάθε φορά που τα πράγματα πορεύονται κατά τρόπο που να μην αντέχουμε, που να πρέπει να αποδοθούν ευθύνες, γίνεται κάτι, ταχυδακτυλουργικό κι επιτηδείως που μεταθέτει το πρόβλημα στην ανωριμότητα ή στην ανικανότητά μας να επιλέξουμε το σωστό.

Έτσι, το πρόβλημα της ακρίβειας του ηλεκτρικού ρεύματος, από θέμα ακρίβειας μετατέθηκε ως πρόβλημα λόγω της ανεπάρκειάς μας να επιλέξουμε το σωστό πρόγραμμα τιμολόγησης. 

Όπως το πρόβλημα της αποψίλωσης των χωριών και των κοινοτήτων, της αποεθνικοποίησης των Περιφερειών γενικότερα, έγινε πρόβλημα επιδότησης κάθε απελπισμένου να διαλέξει τον τόπο που θα εγκατασταθεί κατόπιν επιδότησης, στα Φουρνά Ευρυτανίας, στο Τρίγωνο Έβρου και αλλού, συγκαλύπτοντας ότι δεν υπάρχει άλλη χώρα στην Ευρώπη, και ίσως και στον κόσμο, που να συγκεντρώνει το μισό του πληθυσμού στην πρωτεύουσα, γεγονός που δημιουργεί αλυσιδωτά τα πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά αδιέξοδα που δημιουργεί η χώρα.

Τώρα, το πρόβλημα της αδυναμίας της μεγάλης πλειοψηφίας να ανταπεξέλθει στις σπουδές και στα προβλήματα των παιδιών της, με ταχυδακτυλουργικό τρόπο έγινε πρόταση αποταμίευσης. Αν ήμουν εικοσάχρονος μπορεί και να σκεφτόμουν ότι δεν καταλαβαίνουν το πρόβλημα και γι’ αυτό προτείνουν την αποταμίευση με τον βαρύγδουπο τίτλο «και συνδρομή της Πολιτείας». Τώρα είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι γνωρίζουν, όπως γνωρίζουν ότι ως κοινωνία δεν αντέχουμε άλλο, και προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο και ρόλο. 

Γιατί τέτοια σιωπή;

Όχι άλλο κάρβουνο...

Του Δημήτρη Τσίρκα 

Πριν τέσσερα χρόνια, όταν η Μελόνι εξελέγη πρωθυπουργός, ήταν η Ιταλία στα πρόθυρα του φασισμού.

Πριν δύο χρόνια, με την εκλογή του Τραμπ, ήταν οι ΗΠΑ που βάδιζαν ολοταχώς προς τον φασισμό. 

Τώρα εκφασίζεται η Γερμανία με τη νίκη της AfD στη Σαξονία. 

Του χρόνου, που μάλλον η Λεπέν θα είναι πρώτη στις εκλογές, θα τις ακολουθήσει και η Γαλλία. Σε δύο τρία χρόνια αργότερα, ίσως και η Βρετανία, με το Reform. 

Πιο πριν εκφασίστηκε η Ολλανδία όταν σχημάτισε κυβέρνηση ο Γκερτ Βίλντερς, αλλά τώρα επέστρεψε στη δημοκρατία, μόλις ανέλαβε πρωθυπουργός (μειοψηφίας) ο ηγέτης του φιλελεύθερου κόμματος. 

Φασισμό επίσης έχουν οι Φινλανδία, Σλοβακία, Κροατία, αφού τα εκεί ακροδεξιά κόμματα συμμετέχουν στην κυβέρνηση.

Σύμφωνα με την Αριστερά, η μισή και πλέον Ευρώπη είναι ήδη φασιστική/ ναζιστική ή βαδίζει ολοταχώς προς τα εκεί. 

Οι αναλύσεις, βέβαια, ποικίλουν - αν πρόκειται για τον κλασικό φασισμό που επιστρέφει δριμύτερος ή για κάποια σύγχρονη παραλλαγή του – νεοφασισμός, μεταφασισμός κλπ. 

Ουδείς όμως αμφισβητεί ότι έχουμε να κάνουμε με φασισμό – μια θανάσιμη απειλή για τη δημοκρατία, τα δικαιώματα, τις ελευθερίες.

Γερμανικός και “με τη βούλα” ο ΟΤΕ

Με τη διαφημιζόμενη μετονομασία της COSMOTE σε Τelekom και την υιοθεσία του λογοτύπου “Τ” ο οποίος “κοσμεί” πλέον αποκλειστικά και το πολυόροφο κτήριο του ΟΤΕ στο Μαρούσι, ο πάλαι ποτέ κραταιός οργανισμός και τα τηλεφωνκά δίκτυα που στήθηκαν με τα χρήματα του ελληνικού λαού γίνεται γερμανικός και “με τη βούλα”, αφού τόσο ο λογότυπος, όσο και το βυσινί (“ματζέντα”) χρώμα είναι ίδια με αυτά της γερμανικής κρατικής τηλεφωνικής εταιρίας “Ντόιτσε Τέλεκομ” που εξαγόρασε τον ΟΤΕ.

Στην προκειμένη περίπτωση δια της “ιδιωτικοποιήσεως”, επήλθε εν τοις πράγμασι κρατικοποίηση από εταιρία που ελέγχεται από ξένη δύναμη. Όπως και με τα αεροδρόμια, που περιήλθαν στην επίσης ελεγχόμενη από το ΄γερμανικό δημόσιο “φράπορτ”.Ενώ οι σιδηρόδρομοι “ιδιωτικοποιήθηκαν” κρατικοποιούμενοι από εταιρία ελεγχόμενη από το ιταλικό δημόσιο. Η νέου τύπου κατοχή τείνει να μοιάσει σε όλο και περισσότερα σημεία με την παλαιά…

Τίθεται το ερώτημα για ποιο λόγο η Γερμανία επιμένει να διατηρεί ως κράτος τον έλεγχο στρατηγικής σημασίας εταιριών, ενώ ως “Ευρωπαϊκή Ένωση” πιέζει όλοι οι άλλοι να αποκρατικοποιήσουν τις κοινωφελείς υπηρεσίες.

Αν και ήταν γνωστό ότι ο ΟΤΕ ελεγχόταν πλήρως πλέον από την Ντόιτσε Τελεκομ, οι πανηγυριώτικες διαφημίσεις από την τηλεόραση της αλλαγής ονομασίας και λογότυπου μόνο θλίψη προκαλούν.

Γιώργος Παπαγιαννόπουλος στα «ΝΕΑ»:Με τη Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη, «Άνοιξε ο δρόμος για συμμαχία “μη προνομιούχων”»

Αρχιτέκτονας, συγγραφέας, μέλος του Γραφείου του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΚ το 1974, εκ των συντακτών της Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη του ΠΑΣΟΚ, καταθέτει μια ιστορική μαρτυρία για το πώς ιδρύθηκε το κόμμα

Δημήτρης Ν. Μανιάτης

Πρώτη Δημοσίευση εφ. ΝΕΑ 07/09/2026

Δ.Μ.: Πενήντα δύο χρόνια από τη Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη του ΠΑΣΟΚ. Είστε εκ των συντακτών του σχεδίου της. Εχει κατ’ αρχάς ιστορική σημασία να μας περιγράψετε τις στιγμές εκείνες και πώς καταλήξατε σε εκείνο το κείμενο. Πώς το υποδέχθηκε η ελληνική κοινωνία;

Γ.Π.: Στο Βίντερτουρ της Ελβετίας, με την πτώση της δικτατορίας, συνήλθε το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΚ, όπου, ανάμεσα στα άλλα, αποφασίστηκαν η επιστροφή του Ανδρέα Παπανδρέου στην Ελλάδα και η συγκρότηση πολιτικού φορέα με ραχοκοκαλιά το ΠΑΚ. Κατόπιν τούτου, λίγες μέρες μετά μαζευτήκαμε στο Μόναχο της (τότε) Δυτικής Γερμανίας εκπρόσωποι από τις Οργανώσεις ΠΑΚ Δυτικής Ευρώπης και ΗΠΑ προκειμένου να συντάξουμε ένα σχέδιο Αρχών. Κατ’ εντολήν του Αρχηγού του ΠΑΚ επικεφαλής ήταν ο καθηγητής Γ. Λιάνης και συμμετείχαν οι: Πάνος Μαντάς, Θεόδωρος Αγγελόπουλος, Μιχάλης Χαραλαμπίδης, Σωτήρης Κωστόπουλος από το νεοσύστατο ΚΕΜΕΔΙΑ, ο Γιώργος Τσουγιόπουλος από τη Δυτ. Γερμανία, ο Γιάννης Ζαφειρόπουλος από τη Μεγάλη Βρετανία, και οι Ακης Τσοχατζόπουλος και Γιώργος Παπαγιαννόπουλος από το Γραφείο Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΚ. Αυτό το σχέδιο Διακήρυξης άντεξε στην πίεση των «παλαιοκομματικών» της Ενωσης Κέντρου στο Καστρί να απαλειφθεί η έννοια της κοινωνικοποίησης και εξαγγέλθηκε στις 3 Σεπτέμβρη από τον Ανδρέα Παπανδρέου.

 Αποτέλεσε την Ιδρυτική «Διακήρυξη 3ης Σεπτέμβρη» του νεοεξαγγελλόμενου ΠΑΣΟΚ.

Στέλεχος του ΠΑΚ και του αντιδικτατορικού κινήματος της Ιταλίας, κορυφαίο στέλεχος του φοιτητικού κινήματος, πώς έγινε βήμα-βήμα η όλη διαδικασία και τι θεωρείτε καθοριστικό εσείς για αυτή;

Η περίοδος μετά τον γαλλικό Μάη του 1968 και το θερμό φθινόπωρο του 1968-1969 στην Ιταλία, είναι για την (τότε) Δυτική Ευρώπη εποχή έντονης πολιτικοποίησης, ιδιαίτερα στις νεότερες γενιές. Την ίδια στιγμή, έχουμε άνθιση όλων των μαρξιστικών και νεομαρξιστικών ρευμάτων. Αυτό το γεγονός, παράλληλα με την άνοδο των Εθνικοαπελευθερωτικών Αγώνων στον «Τρίτο κόσμο» – και προφανώς, η ύπαρξη δικτατορίας στην Ελλάδα, συνέβαλε ότι αρκετοί νέοι και νέες να «στρατευθούν» στον αντιδικτατορικό – αντιστασιακό Αγώνα. Από τη μεριά μου, συμμετείχα από το 1971 στον αντιστασιακό αγώνα κατά της δικτατορίας μέσα από τις οργανώσεις ΠΑΚ και «Φίλοι του ΠΑΚ». Γραμματέας της ΤΟ Φλωρεντίας. Μέλος του Γραφείου του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΚ το 1974. Παράλληλα, στο Ελληνικό Φοιτητικό Κίνημα Ιταλίας, έχω υπάρξει πρόεδρος του Δημοκρατικού Συλλόγου Ελλήνων Σπουδαστών Φλωρεντίας. Το 1975 εκλέγομαι πρώτος μεταδικτατορικός πρόεδρος της ανασυγκροτημένης Ομοσπονδίας Ελληνικών Φοιτητικών Συλλόγων Ιταλίας (ΟΕΦΣΙ).

Ο Τραμπ το έκανε... με τον δικό του τρόπο

Από τον Alexandr Dugin

Πηγή: Euro-synergies

Ο Αλεξάντερ Ντούγκιν υποστηρίζει ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν, η προώθηση του ΝΑΤΟ στην Αρκτική και η διαμάχη για την τεχνητή νοημοσύνη είναι διαφορετικά μέτωπα μιας ενιαίας αντιπαράθεσης μεταξύ μιας ετοιμοθάνατης μονοπολικής τάξης και ενός αναπτυσσόμενου πολυπολικού κόσμου.

Παρουσιαστής: Σήμερα θα ήθελα να αναφερθώ σε πολλά πολύ σημαντικά θέματα. Το Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες αντάλλαξαν για άλλη μια φορά επιθέσεις και κατηγορίες, και η Μέση Ανατολή βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Ας προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε μαζί τι θα συμβεί στη συνέχεια - και τι πραγματικά συμβαίνει. Είναι απλώς μια ακόμη καταστολή ή κάτι νέο που θα μπορούσε να πάει πολύ πέρα ​​από αυτό;

Αλεξάντερ Ντούγκιν: Ο πόλεμος που διεξάγουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη εδώ και έξι μήνες και δεν έχει αποφέρει αποφασιστικά αποτελέσματα. Ο Τραμπ ήταν πεπεισμένος -του είχαν πει οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες- ότι η δολοφονία του Ραχμπάρ, του ηγέτη του Ιράν, καθώς και των κορυφαίων στρατιωτικών, πολιτικών και θρησκευτικών αξιωματούχων της χώρας, θα κατέρρεε ολόκληρο το σύστημα, όπως είχε συμβεί στη Βενεζουέλα. Δυστυχώς για όλους τους άλλους, στη Βενεζουέλα, κατάφεραν στην πραγματικότητα να συλλάβουν τον πρόεδρο και να εξασφαλίσουν μια δήλωση απόλυτης πίστης στη Δύση από την ελίτ - με τη βοήθεια της συμπαιγνίας και της προδοσίας της Ντέλσι Ροντρίγκεζ και άλλων.

Ενθαρρυμένος από αυτή την «επιτυχία», ο Τραμπ επιχείρησε να επαναλάβει την επιχείρηση στο Ιράν, αλλά πολύ πιο βάναυσα, αναμένοντας την ταχεία κατάρρευση του καθεστώτος. Δεν ήταν προετοιμασμένος για μια μακρά εκστρατεία ή αντίσταση αυτού του είδους. Οι περισσότεροι αναλυτές θεωρούν πλέον αυτόν τον εξάμηνο πόλεμο ως μια θεαματική αμερικανική αποτυχία - ακόμη χειρότερη από αυτήν στο Αφγανιστάν. Το Ιράν, πολεμώντας σχεδόν μόνο του - η Ρωσία και η Κίνα παρέχουν διπλωματική κάλυψη, πέρα ​​από την κλίμακα της δυτικής βοήθειας προς την Ουκρανία - έχει αντέξει για έξι μήνες υπό το βάρος της δυτικής πίεσης. Αυτό είναι ήδη ένα σημαντικό επίτευγμα από μόνο του. Στο Truth Social, ο Τραμπ διακηρύσσει τη νίκη κάθε μέρα και ισχυρίζεται ότι το Στενό του Ορμούζ είναι ανοιχτό. Την επόμενη μέρα, αναγνωρίζει ότι οι Ιρανοί κρατιούνται σταθεροί και υπόσχεται ένα αποφασιστικό χτύπημα εναντίον του νησιού Kharg και άλλων στόχων. Το Ιράν δεν πέφτει. Και οι δύο πλευρές συνεχίζουν να χτυπούν, και στην ομίχλη του πολέμου, δεν είναι πλέον σαφές ποιος βυθίζει ποιον. Ο Τραμπ δημοσιεύει εικόνες που δημιουργούνται από τεχνητή νοημοσύνη και υποτίθεται ότι δείχνουν Αμερικανούς να καταστρέφουν ενεργειακές εγκαταστάσεις στο νησί Kharg. Οι Ιρανοί ανταποδίδουν με τα δικά τους βίντεο που δείχνουν Αμερικανούς στρατιώτες να συνθλίβονται και τον Τραμπ, τη Λόρα Λούμερ και άλλες μισητές προσωπικότητες να αιχμαλωτίζονται.

Γ. Χαραλαμπίδης, Κοινό σύστημα αεράμυνας Ελλάδας - Κύπρου με δυο θόλους

Σαφής πρόθεση, που θα συνοδευτεί με επαφές, και τρίτο «Θόλο» με το Ισραήλ 

[σημ. για τους πίνακες βλ την αρχική ανάρτηση του ΓΧ

 https://simerini.sigmalive.com/article/2026/9/6/koino-sustema-aeramunas-elladas-kuprou-me-duo-tholous/ ]

Υπάρχει σαφής πρόθεση μεταξύ Αθηνών και Λευκωσίας για τη δημιουργία ενός κοινού αμυντικού αντιαεροπορικού και αντιπυραυλικού συστήματος, δηλαδή μιας αεράμυνας με δύο Θόλους. Αυτή είναι μια από τις προσδοκώμενες στρατηγικές επιλογές μετά τη συμφωνία Ελλάδας - Ισραήλ για την ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα» εντός 36 μηνών. Επί τούτου αναμένονται επαφές μεταξύ των δύο χωρών. Το διμερές σχήμα λογικό είναι να καταστεί τριμερές, υπό την έννοια ότι ήδη Κύπρος και Ισραήλ συνεργάζονται στον τομέα της αεράμυνας εξ αφορμής της κρίσης στο Ιράν.

Οι τρεις «Θόλοι»

Τα ανωτέρω είναι η μία όψη του νομίσματος. Υπάρχει και άλλη: Η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι θα ήταν δυνατό να δημιουργηθούν τρεις «Θόλοι Αεράμυνας», Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, που θα ενίσχυαν την αποτρεπτική απειλή, δηλαδή τη δημιουργία αμυντικού τόξου, από το Αιγαίο ώς την Ανατολική Μεσόγειο. Γι’ αυτό, άλλωστε, αυξάνει την επιθετική της ρητορική και το ερώτημα, όπως διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές αναφέρουν, είναι μέχρι πού μπορεί να φτάσει η Άγκυρα. Εάν θα φέρει τις απειλές της επί του πεδίου, πότε και πώς. Πριν, δηλαδή, ή εφόσον αναπτυχθούν τμήματα της «Ασπίδας του Αχιλλέα στα νησιά, τα οποία η Άγκυρα θεωρεί ότι θα πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα. Παρότι, λοιπόν, τα ισραηλινά συστήματα έχουν αμυντικό χαρακτήρα, η Άγκυρα ήδη τα εμφανίζει ως απειλή.

Σενάρια τουρκικής κρίσης και «αχίλλειος πτέρνα»

Όταν, πάντως, γίνεται μεταφορά των απειλών επί του πεδίου υπάρχουν διάφορες επιλογές, όπως είναι τα χειρουργικά κτυπήματα, η χρήση ειδικών δυνάμεων ή ο μικρής ή μεγάλης κλίμακας αποκλεισμός νησιών (μικρή ή μεγάλη πολιτική των κανονιοφόρων). Βεβαίως, οι απειλές του Ερντογάν στρέφονται κυρίως εναντίον της Ελλάδος, αλλά εάν προχωρήσει σε στρατιωτικοποίηση της κατάστασης θα πληγούν ισραηλινά συστήματα και, ως εκ τούτου, το ζήτημα θα περιπλεχθεί, διότι το Ισραήλ έχει υψηλό δείκτη αξιόπιστης αποτροπής και, όταν ενοχληθεί, ανταποδίδει. Για τη δική του εικόνα και για τα δικά του συμφέροντα. Αυτό το σενάριο αφορά στην έναρξη της ανάπτυξης της «Ασπίδας του Αχιλλέα». Από στρατηγικής απόψεως, η σημαντική περίοδος είναι προτού συμβεί κάτι τέτοιο. Γι’ αυτόν τον λόγο, ένα από τα σενάρια, που είναι ανοικτό, είναι η δημιουργία κρίσης πριν από την έναρξη της εγκατάστασης των συστημάτων αεράμυνας για να έρθουν στο τραπέζι Ελλάδα - Τουρκία κάτω από την εποπτεία των ΗΠΑ, για αποκλιμάκωση και αποφυγή σύγκρουσης με ένα από τα κεντρικά θέματα, αυτό της αποστρατιωτικοποίησης. Ένα δηλαδή σενάριο, που μπορεί να συνδυάζει κρίσεις Αιγαίου και S-300 Κύπρου. Σημαντικοί συναφείς παράγοντες είναι: 1. Οι ευρύτερες εξελίξεις, όπως ο πόλεμος στο Ιράν. 2. Η Συμφωνία της Μέκκας, με την οποία η Τουρκία καλύπτει τα νώτα της και κερδίζει συμμάχους. 3. Το διακύβευμα για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, ακόμη και της ΕΕ, σε σχέση με τον πόλεμο στην Ουκρανία και τα Ελλαδοτουρκικά. Με κρίση και σύγκρουση στην περιοχή μας, γίνεται αντιληπτό ότι θα πάρει φωτιά μια ζώνη από την Ουκρανία ώς το Ιράν μέσω Αιγαίου. Αυτή η ζώνη θα περιλάβει και την Κύπρο, η οποία αποτελεί την «αχίλλειο πτέρνα» του Ελληνισμού.

Το Τόκιο εξοργίζεται για το νέο μνημείο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου που ανεγέρθηκε στη Ρωσία

Της Μαρίας Νικολακάκη

Το Τόκιο εξοργίζεται για το νέο μνημείο του Β' 

Παγκοσμίου Πολέμου που ανεγέρθηκε στη Ρωσία

Η Μόσχα απέρριψε τα ιαπωνικά αιτήματα για την αποσυναρμολόγηση του μνημείου, το οποίο ισχυρίζεται ότι προσβάλλει τα «συναισθήματά» του.

Το Τόκιο απαίτησε από τη Ρωσία να κατεδαφίσει ένα πρόσφατα αποκαλυπτόμενο μνημείο που τιμά τη νίκη της Σοβιετικής Ένωσης επί της Αυτοκρατορικής Ιαπωνίας το 1945 και το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ισχυριζόμενο ότι προσβάλλει τα «συναισθήματα του ιαπωνικού λαού». Η Μόσχα, ωστόσο, απέρριψε το αίτημα, εξισώνοντάς το με το να λέει «στον Ήλιο να μην λάμπει».

Το μνημείο αποκαλύφθηκε στην ρωσική πόλη Χαμπάροφσκ της Άπω Ανατολής την Παρασκευή. Το κεντρικό στοιχείο του μνημείου είναι ένα άγαλμα 15 μέτρων ενός Σοβιετικού στρατιώτη που συνθλίβει μια πέτρα στα σύνορα με το αυτοκρατορικό χρυσάνθεμο της Ιαπωνίας με τη λαβή του τουφέκι του. Το μνημείο δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, με το σχέδιό του να επικρατεί σε επτά άλλα έργα σε διαγωνισμό. Η πέτρα είναι «ακριβές αντίγραφο της οριακής πέτρας που ανεγέρθηκε από την Ιαπωνία στη Σαχαλίνη, κατασχέθηκε το μισό της μετά τον Ρωσο-ιαπωνικό πόλεμο» στις αρχές του 20ού αιώνα, δήλωσε ο Νικολάι Οβσιγιένκο, αναπληρωτής επικεφαλής του προεδρικού γραφείου για ανθρωπιστικά θέματα. «Δεν πρόκειται απλώς για σύμβολο του αυτοκρατορικού οίκου, όπως επιμένουν οι γείτονές μας - είναι επίσης σύμβολο της μιλιταριστικής Ιαπωνίας, η οποία διέπραξε τερατώδη εγκλήματα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου», πρόσθεσε ο Οβσιγιένκο κατά τη διάρκεια της τελετής αποκάλυψης.

Ο κακόμοιρος ο άνθρωπος

Φώτης Κόντογλου

"Ο κακόμοιρος ο άνθρωπος φράζει τα μάτια του για να μη δει τι τον περιμένει. Δεν υπάρχει πιο θλιβερό πράγμα από τον θάνατο ενός ανθρώπου που τον θεωρούνε μεγάλον και απέθαντον και του ψέλνουνε «Αιωνία η μνήμη!». Αυτό το «Αιωνία η μνήμη» το ακού­με σαν να λέγει: «Αιωνία η λήθη και η εξαφάνισις».

Βλέποντας λοιπόν πρώτα τον εαυτό μου κι ύστερα τους άλλους ανθρώπους, να καταγινόμαστε όλοι με πρόσκαιρα και ψεύτι­κα πράγματα και μάλιστα με τέτοιον ζήλο σαν να έχουμε να ζή­σουμε αιώνια, κάθουμαι και συλλογίζουμαι: Άραγε, μοναχά αυτά τα ψεύτικα και τα πρόσκαιρα πράγματα υπάρχουνε στον κόσμο ή υ­πάρχουνε και κάποια αληθινά και σίγουρα; Τόση αγάπη, τόση αφο­σίωση να δίνεται από τον κακόμοιρον τον άνθρωπο σε κάποια πράγματα που είναι έτοιμα να χαθούνε σε κάθε στιγμή, δεν είναι κρί­μα; 

Αν ήξερε λοιπόν πως υπάρχουνε και κάποια αληθινά και σίγουρα πράγματα, πόση θα ήτανε η ευτυχία του και τότε η αγά­πη του σε κείνα τα αληθινά δεν θάτανε ακόμα πιο μεγάλη;"

ΠΗΓΗ: 

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com