ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΩΤΟΚΥΡΙΑΖΑΤΗ ΛΑΖΑΤΙΝΟ - "ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΡΜΑΤΟΠΛΕΓΜΑΤΑ"

Του Γιώργου Κυριακού*

Στο προοίμιο για τον Φώτο, ο Μίλτος Σαχτούρης: 

Δεν έχω γράψει ποιήματα/ δεν έχω γράψει ποιήματα/ μόνο σταυρούς/ σε μνήματα καρφώνω.

Με το σφυρί ο Μανόλης Αναγνωστάκης: 

Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις/ Να μην τις παίρνει ο άνεμος.

Ο Νίκος Καρούζος πλησιάζει ακόμα πιο κοντά στις πληγές: 

Ποτέ στ’ αλήθεια δεν το ‘μαθα τι είναι τα ποιήματα./ Πολλοί τα βαλσαμώνουν ως μηνύματα./ Εγώ τα λέω ενθύμια φρίκης.

Και ο Άρης Αλεξάνδρου, μάς προειδοποιεί: 

Με τις λέξεις σου να είσαι πολύ προσεχτικός/όπως είσαι ακριβώς μ’ έναν βαριά τραυματισμένο που κουβαλάς στον ώμο./ Εκεί που προχωράς μέσα στη νύχτα μπορεί να τύχει να γλιστρήσεις στους κρατήρες των οβίδων/ μπορεί να τύχει να μπλεχτείς στα συρματοπλέγματα.

Όμως εγώ θα σας μιλήσω για τα συρματοπλέγματα. Η Ποίηση του Φωτοκυριαζάτη ήταν μέσα σε αληθινά συρματοπλέγματα. Η μικρή του πατρίδα -κοινή μας πατρίδα- έζησε στα συρματοπλέγματα. Ηλεκτροφόρα, γύρω από τις μεθόριους, γύρω από την αυλή της φυλακής που έζησε καταδικασμένος, στα κάτεργα, στο Κιαφ Μπάρι και στο Μπουρέλι. Κάθε λέξη του Φώτου είναι και μια σταγόνα αίμα στο συρματόπλεγμα. Δεν είναι νοερά τα συρματοπλέγματα. Δεν διαθλώνται μέσα σε μεταφορές, υπονοούμενους προσδιορισμούς, καλολογικά στοιχεία, παρομοιώσεις. Τα συρματοπλέγματα είναι συρματοπλέγματα.

«Δεν υπάρχει μέση λύση»: Οι Ισραηλινοί στηρίζουν τον πόλεμο στο Ιράν, παρά τα αυξανόμενα πλήγματα που δέχονται

Αλ Τζαζίρα

Οι περισσότεροι Ισραηλινοί υποστηρίζουν τον πόλεμο, σύμφωνα με δημοσκόπηση, καθώς επιστρέφει η γενοκτονική ρητορική και οι αντίπαλοι αντιμετωπίζουν απειλές και βία.

Al Jazeera

Ισραηλινοί ανταποκριτές έκτακτης ανάγκης εργάζονται σε σημείο πρόσκρουσης μετά την εκτόξευση από το Ιράν μπαράζ πυραύλων προς το Ισραήλ, εν μέσω της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν, στο Χολόν του Ισραήλ, στις 9 Μαρτίου 2026 [Dylan Martinez/ Reuters]

Από τον Simon Speakman Cordall

Δημοσιεύτηκε στις 10 Μαρτίου 202610 Μαρ 2026

Ο Ιταμάρ Γκρίνμπεργκ γέλασε όταν ρωτήθηκε αν πίστευε ότι έπρεπε να φοβάται. Ο 19χρονος Ισραηλινός αντιπολεμικός ακτιβιστής μόλις περιέγραψε ότι τον έφτυσαν στον δρόμο και ότι είναι στόχος μιας διαδικτυακής εκστρατείας μίσους.

«Ναι!» απάντησε τελικά. «Αν το σκεφτόμουν, μάλλον θα έπρεπε. Απλώς δεν έχω χρόνο.»

Φωνές σαν του Γκρίνμπεργκ είναι σπάνιες στο Ισραήλ σε μια εποχή που η δημόσια έκκληση για πόλεμο αυξάνεται και η γενοκτονική γλώσσα, ήδη οικεία σε εκατομμύρια Παλαιστίνιους, επανεμφανίζεται, αλλά με διαφορετικό στόχο - το Ιράν.

Επισήμως, 11 Ισραηλινοί έχουν σκοτωθεί σε ιρανικές επιδρομές από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν τον πόλεμό τους στο Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου. Ποιος μπορεί να είναι ο πραγματικός αριθμός ή πόσοι από τους βαλλιστικούς πυραύλους του Ιράν μπορεί να έχουν διαπεράσει την αμυντική ασπίδα Iron Dome της χώρας, είναι άγνωστο.

Μιλώντας στον τόπο μιας ιρανικής πυραυλικής επιδρομής στη Δυτική Ιερουσαλήμ, λίγο μετά την έναρξη των αμερικανο-ισραηλινών επιθέσεων στο Ιράν, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου επέστρεψε στη χρήση αποκαλυπτικής γλώσσας που χαρακτηρίζει τη γενοκτονία που έχει πραγματοποιήσει η χώρα του στη Γάζα. Συγκρίνοντας τους Ιρανούς με τον βιβλικό εχθρό του εβραϊκού λαού, τον Αμαλήκ, τον οποίο οι Εβραίοι είχαν θεϊκή εντολή να εξαλείψουν από προσώπου γης, ο Νετανιάχου δήλωσε στους δημοσιογράφους: «Στο τμήμα της Τορά αυτής της εβδομάδας, διαβάζουμε: "Θυμήσου τι σου έκανε ο Αμαλήκ". Θυμόμαστε και ενεργούμε".

Μέχρι στιγμής, το Ιράν ισχυρίζεται ότι έχει εξαπολύσει επιθέσεις σε όλο το Ισραήλ, λέγοντας ότι οι πύραυλοί και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη του έπληξαν στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συμβολικές υποδομές, ακόμη και το γραφείο του Νετανιάχου. Η Τεχεράνη έχει χαρακτηρίσει τις επιθέσεις ως ακριβείς και στρατηγικές, αντί για αδιάκριτες και ως μέρος μιας ευρύτερης περιφερειακής αντίδρασης. Το Ιράν ισχυρίζεται επίσης ότι έχει στοχεύσει τοποθεσίες όπως το Τελ Αβίβ, το αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν και η Χάιφα.

Πόσο ά-σχημοι γίναμε ... και ακόμη είμαστε στην αρχή της "Νύχτας μας"

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Θα σου πω όλη την ιστορία, από την αρχή. Για να μην αναρωτηθείς ξανά πώς ένα καλό παιδί καταλήγει να κλωτσάει στο κεφάλι έναν άνθρωπο πεσμένο στο έδαφος, να σκοτώνει έναν σκύλο, να βιάζει μια γυναίκα, να σκοτώνει έναν άνθρωπο .

Όλα ξεκίνησαν όταν τα αγόρια σου ήταν δύο- τρία χρονών. 

Είχατε πάει βόλτα σε μια καφετέρια.

Και τα είδες να μαδάνε την γλάστρα του μαγαζιού και να γεμίζουν τον τόπο χώματα και σκέφτηκες πως αυτό το παιχνίδι θα τα απασχολήσει για λίγο και ήπιες μια ακόμα γουλιά εσπρέσο.

Και όταν ο σερβιτόρος προσπάθησε να τους μιλήσει, έγινες έξαλλη που ανακατεύεται με ξένα παιδιά.

Και τότε που πετούσανε πετρούλες στην παραλία επάνω σε μια κοπέλα και εκείνη σε στραβοκοίταξε και σκέφτηκες πως δεν έχει ιδέα από παιδιά, η κακομαθημένη!

Ίσως να φταίει και εκείνη η πρώτη φορά που ο μικρός άρπαξε το φτυαράκι από το χέρι ενός παιδιού, στο πάρκο κι εσύ έκανες ότι δεν είδες.

Και μεταξύ μας, καμάρωσες που το παιδί σου είναι διεκδικητικό.

Και όταν το παιδάκι αντέδρασε, το χτύπησε με το φτυάρι στο κεφάλι. 

Και κατά βάθος το ευχαριστήθηκες.

Φταίει που μετά, στο νηπιαγωγείο, εσύ ο περήφανος μπαμπάς, συμβούλεψες τα μικρά να ρίχνουν και από καμία ψιλή, αν χρειαστεί (αλλά μόνο αν χρειαστεί, δεν είσαι παράλογος), γιατί δεν είναι τίποτα φλώροι.

Αυτή είναι επίσης μια επιλογή Samson

Filippo Bovo - 09/03/2026

Πηγή: Φιλίππο Μπόβο

Μετά τα διυλιστήρια της Χάιφα στο Ισραήλ, χτυπήθηκαν επίσης και τα διυλιστήρια της Bapco στο Μπαχρέιν. Αυτά ήταν αντίποινα για τα προηγούμενα πλήγματα στα διυλιστήρια της Τεχεράνης, τα οποία παρήγαγαν 250.000 βαρέλια πετρελαίου ημερησίως. 

Με την επιδρομή τους, το Ισραήλ δημιούργησε (ή, επανέλαβε, αφού είχε προηγουμένως στοχεύσει πετρελαϊκές υποδομές: για παράδειγμα, πέρυσι, στον Πόλεμο των Δώδεκα Ημερών, ο οποίος αργότερα αντεπιτέθηκε με πυραύλους στα εργοστάσια της Χάιφα, ή ξανά το 2006, όταν βομβάρδισε τα εργοστάσια της Τζιγιέ στον Λίβανο) ένα σοβαρό προηγούμενο που επιτρέπει σε άλλους να κάνουν το ίδιο εναντίον του σε πόλεμο. Ακριβώς όπως όταν, ξανά τις τελευταίες ημέρες, και ο Αμερικανός σύμμαχός του έπληξαν τις μονάδες αφαλάτωσης στο Κεσμ, ουσιαστικά εξουσιοδοτώντας την Τεχεράνη να χτυπήσει τις ισραηλινές, από τις οποίες το Τελ Αβίβ εξαρτάται κατά πάνω από 60% (για να μην αναφέρουμε τις χώρες του GCC, οι οποίες εξαρτώνται ακόμη περισσότερο από αυτές τις υποδομές: τα ΗΑΕ κατά 42%, η Σαουδική Αραβία κατά 70%, το Ομάν κατά 86%, το Κατάρ και το Κουβέιτ κατά 90%, το Μπαχρέιν κατά 95%: αν δεν λειτουργούσαν πλέον, ο πληθυσμός, που αυξήθηκε τρομερά κατά τη διάρκεια όλων αυτών των ετών «ήσυχης ευημερίας», θα αναγκαζόταν αμέσως να φύγει).

Η επίθεση στο διυλιστήριο πετρελαίου και στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης της Τεχεράνης δεν ήταν επομένως καλή ιδέα για το Ισραήλ: όχι μόνο λόγω των σοβαρών στρατιωτικών συνεπειών, αλλά και των ατμοσφαιρικών, υγειονομικών και πολιτικών. Χθες μίλησα για την Επιχείρηση Σαμψών (την πυρηνική επιλογή), και αυτή ήδη πλησιάζει, επειδή ισοδυναμεί με μια μη συμβατική χημική επίθεση. Σύντομα, οι ουρανοί και οι δρόμοι της Τεχεράνης τυλίχτηκαν σε ένα τεράστιο τοξικό σύννεφο που, αφού μέθυσε τα 10 εκατομμύρια κατοίκους της πρωτεύουσας, εξαπλώθηκε βόρεια και βορειοανατολικά, κατευθυνόμενο προς το Τουρκμενιστάν και την Κεντρική Ασία. 

Αρθρο Στέλιου Ράμφου στην «Κ»: Κρέων ή Αντιγόνη;

17.03.2025

Παρακολουθώ τις εξελίξεις του σπαρακτικού δυστυχήματος των Τεμπών και όσα αποκαλύπτονται σχετικά με την επίσημη διαχείρισή του, αναλογιζόμενος πόσο βιάστηκα να συμπεράνω ότι την ευθύνη της καταστροφής έφεραν απλώς και μόνο οι υπεύθυνοι για την κυκλοφορία των τρένων […]

Το τατουάζ στο χέρι της Μαρίας Καρυστιανού πιθανότατα παραπέμπει στις ψυχές που πέταξαν ψηλά. Οι συγγενείς των θυμάτων, σύμφωνα με τον Στέλιο Ράμφο, παρουσιάζουν αντίστοιχη με την Αντιγόνη συναισθηματική συγκέντρωση στην τύχη και την τιμή των δικών τους: Ζητούν επίμονα να μάθουν, συσπειρώνονται, γράφουν τα ονόματα, όμως σέβονται τις ψυχές των θυμάτων και δεν συνθηματολογούν, ούτε φωνασκούν. Με τον πόνο τους πλάθουν κάτι άλλο. [ΙΝΤΙΜΕ / ΘΩΜΑΪΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ]

Παρακολουθώ τις εξελίξεις του σπαρακτικού δυστυχήματος των Τεμπών και όσα αποκαλύπτονται σχετικά με την επίσημη διαχείρισή του, αναλογιζόμενος πόσο βιάστηκα να συμπεράνω ότι την ευθύνη της καταστροφής έφεραν απλώς και μόνο οι υπεύθυνοι για την κυκλοφορία των τρένων – η νεοελληνική αποδιοργάνωση, αναξιοκρατία, κομματισμός, αδιαφορία, ανευθυνότης κ.τ.ό.

Με βοήθησαν, πρέπει να πω, τα δύο και πλέον χρόνια της συγχύσεως περί τα πράγματα (ουδέν κακόν αμιγές καλού) και με παρηγόρησε η σκέψη πως ο χρόνος φανερώνει την αλήθεια. Με ώθησε ωστόσο να ξανασκεφθώ την κατάσταση η φορτισμένη εκκρεμότητα την οποία διεμόρφωνε ένα γενικευόμενο αίσθημα κατά της πολιτείας και της δικαιοσύνης της. Αντί να αναδύεται η αλήθεια στο φως, μένει πεισματικά στον βυθό.

Η ψυχική ταύτιση

Πέντε βασικά σημεία του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν

Auguste Maxime - 03/09/2026

Πηγή: Red Jackets

Εν μέσω διπλωματικών διαπραγματεύσεων στη Γενεύη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις εξαπέλυσαν την Επιχείρηση Epic Fury. Μία από τις πρώτες ενέργειες αυτής της επίθεσης ήταν η δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ. Την περασμένη εβδομάδα, ο κόσμος έχει κατακλυστεί από έναν χείμαρρο πληροφοριών, εικόνων και εικασιών. Ακολουθούν πέντε παρατηρήσεις που μπορούν ήδη να γίνουν σχετικά με αυτόν τον νέο πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

1. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αδυνατούν να δικαιολογήσουν αυτόν τον νέο πόλεμο

Η κυβέρνηση Τραμπ δεν κατάφερε να δημιουργήσει μια αξιόπιστη και συνεκτική αφήγηση για να δικαιολογήσει αυτόν τον νέο πόλεμο κατά του Ιράν. Το 2003, οι Ηνωμένες Πολιτείες δικαιολόγησαν την εισβολή στο Ιράκ επικαλούμενες την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής. Υλοποιήθηκε μια προσεκτικά ενορχηστρωμένη επικοινωνιακή εκστρατεία, βασισμένη σε κατασκευασμένα στοιχεία. Αν και η Ουάσιγκτον είπε ψέματα σε ολόκληρο τον κόσμο, φρόντισε να παρουσιάσει μια απλή και κατανοητή δικαιολογία, την οποία επαναλάμβανε αδιάκοπα για να κινητοποιήσει την κοινή γνώμη, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο διεθνές επίπεδο.

 Όταν πρόκειται για πόλεμο, η διαμόρφωση της κοινής γνώμης για την απόκτηση υποστήριξης για τη σύγκρουση είναι ζωτικής σημασίας. Ωστόσο, οι αμερικανικές δηλώσεις είναι ασυνεπείς και ερασιτεχνικές. Η Ουάσιγκτον μιλάει για άλλη μια φορά για το Ιράν που «τρέχει προς την βόμβα», παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι αξιωματούχοι μας διαβεβαίωσαν ότι ο 12ήμερος πόλεμος του Ιουνίου 2025 είχε «σβήσει» το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Στις 25 Μαρτίου 2025, η Τούλσι Γκάμπαρντ δήλωσε στο Κογκρέσο ότι, σύμφωνα με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, το Ιράν δεν ανέπτυσσε πυρηνικό πρόγραμμα. Οι ίδιοι ισχυρισμοί επιβεβαιώθηκαν πρόσφατα από τον διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι .

Αντιδυτικός

από Andrea Zhok - 09/03/2026

Πηγή: Άντρεα Ζοκ

Όσοι σήμερα υπερασπίζονται τα δικαιώματα χωρών που δέχονται επίθεση με διάφορους τρόπους από τις ΗΠΑ (η λίστα είναι ατελείωτη) κατηγορούνται συχνά ότι είναι «αντιδυτικοί». Ετικέτες σαν κι αυτές, και άλλες παρόμοιες (π.χ., «καφέ-κόκκινο», «αντιεμβολιαστικό», κ.λπ.), έχουν το μεγάλο πλεονέκτημα ότι είναι αρκετά αόριστες και συγκεχυμένες ώστε να υπονοούν ότι όσοι τις διατυπώνουν έχουν κάτι στο μυαλό τους, ενώ συνήθως πρόκειται απλώς για ένα συνονθύλευμα φημών.

Τεχνικά, πιστεύω ότι σήμερα ένας Ευρωπαίος που σέβεται τον εαυτό του ΠΡΕΠΕΙ να έχει μια «αντιδυτική» διάθεση, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει σαφής κατανόηση του όρου.

Η Δύση δεν είναι ούτε γεωγραφικός ούτε πολιτιστικός τόπος. Η Δύση είναι μια κατηγορία γεωπολιτικής αξίας που αποφεύγει οποιαδήποτε αναφορά σε μια συγκεκριμένη πολιτιστική παράδοση. Αντί για πολιτιστικές παραδόσεις, έχει μια γεωπολιτική παράδοση που έχει τις ρίζες της στις διάφορες μορφές του αγγλοσαξονικού ιμπεριαλισμού (από τη Βρετανική Αυτοκρατορία έως την Αμερικανική Αυτοκρατορία).

 Η «Δύση» είναι αυτό που ενώνει την Ευρώπη και την Κοινοπολιτεία στη φάση του καπιταλιστικού θριάμβου. Και αυτό που έχουν κοινό αυτές οι περιοχές του κόσμου είναι το γεγονός ότι τους τελευταίους δύο αιώνες κυριαρχούνται από μια πολιτική υποταγμένη στην οικονομία και από μια οικονομία υποταγμένη στις οικονομικές ολιγαρχίες. 

Το κύριο γεωπολιτικό του αποτέλεσμα ήταν ο θαλασσοκρατικός ιμπεριαλισμός, δηλαδή ένας ιμπεριαλισμός που βασίζεται στην κυριαρχία στη θάλασσα, που είναι η κυριαρχία των εμπορικών δρόμων, μια κυριαρχία που δεν στοχεύει στην «επέκταση ενός πολιτισμού», αλλά στην επέκταση των δυνατοτήτων του για εκμετάλλευση απομακρυσμένων τόπων - παραμένοντας παράλληλα ξένη προς αυτούς.

Ιουδαΐζοντες χριστιανοί και αγγλοσαξονικός ιμπεριαλισμός

07/03/2026

EPA/ABIR SULTAN

ΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Η αποτελεσματική λειτουργία και η ανθεκτικότητα ενός θεσμού ενισχύονται από, αλλά και προϋποθέτουν, μια αντίστοιχη μυθολογική αφήγηση, μια πολιτιστική κάλυψη και θεμελίωση. Γενικώς, η διαχείριση θεσμών συναρτάται με τη διαχείριση νοημάτων και αξιών, μέσω του μύθου και της τέχνης. Όμως, στο πλαίσιο εκφυλισμένων καθεστώτων και ιμπεριαλιστικών πολιτικών, η προαναφερθείσα λειτουργία του μύθου, ως του πνευματικού πυρήνα των πραγμάτων, χρησιμοποιείται καταχρηστικώς και εκφυλίζεται σε παραμύθι, δηλαδή σε ένα φθηνό υποκατάστατο του μύθου.

Στον 19ο αιώνα, το βρετανικό κατεστημένο επινόησε και διέδωσε μια βρετανοϊσραηλινή νεομυθολογία, σύμφωνα με την οποία οι αρχαίοι Ισραηλίτες εγκατέλειψαν την Παλαιστίνη και μετανάστευσαν στις Βρετανικές Νήσους, καθιστώντας έτσι τη Βρετανία τον “εκλεκτό λαό” του Θεού, ενώ, σύμφωνα με την ίδια βρετανοϊσραηλινή θεωρία, η Γερμανία, που ήταν τότε ο κύριος οικονομικός αντίπαλος της Βρετανίας, καταγόταν από τους αρχαίους Ασσύριους, και η Ρωσία, που ήταν τότε ο κύριος γεωπολιτικός ανταγωνιστής της Βρετανίας, ταυτιζόταν με τον Γωγ, που περιγράφεται στο βιβλίο του Ιεζεκιήλ, κεφάλαια 38 και 39.

Αυτές οι αφηγήσεις, που είναι γνωστές ως “Βρετανοϊσραηλιτισμός”, αποτελούν ένα κακόγουστο παραμύθι στο πλαίσιο ψυχολογικών επιχειρήσεων του βρετανικού κατεστημένου, όπως ρητώς αποφάνθηκε ο Βρετανός ιστορικός Tudor Parfitt, ο οποίος ήταν ιδρυτικός διευθυντής του Κέντρου Εβραϊκών Σπουδών στην περίφημη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Λονδίνου και μέλος του Κέντρου Εβραϊκών Σπουδών της Οξφόρδης.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

https://esdoge.gr/

Το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ) με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ) διοργανώνει Εκδήλωση Τιμής στην Εθνική Αντίσταση στο Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας», το Σάββατο στις 14 Μαρτίου 2026 και ώρα 19:00 με ελεύθερη είσοδο (θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας).

Η εκδήλωση είναι αφιερωμένη στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και στα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, αναδεικνύοντας τη σημασία της ιστορικής μνήμης και της διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα.

Στην εκδήλωση συμμετέχουν οι :

·                Βασίλης Λέκκας

·                Ρίτα Αντωνοπούλου

·                Λάκης Χαλκιάς

Καθώς και οι:

Νίκος Μποφίλιος, Μάνος Παπαδάκης, Άγγελος Θεοδωράκης, Σταύρος Ξένος, Λήδα – Καλλιόπη Αγγέλου, Νατάσα Παπαδοπούλου – Τζαβέλλα και το Μουσικό Σύνολο «Ρωμιοσύνη», υπό τη διεύθυνση του Τέο Λαζάρου.

Αρθρο Στέλιου Ράμφου στην «Κ»: Οι κύριοι Τραμπ: μια ψυχογραφία

28.01.2026

Στις 8 Ιανουαρίου 2026, πέντε ημέρες μετά την επέμβαση αμερικανικών δυνάμεων στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη του Μαδούρο, ο πρόεδρος Τραμπ αντιμετώπισσε ευθέως, σε συνέντευξή του στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», τη ζυγισμένη ανασκαφή των δημοσιογράφων για τον ίδιο και τον σημερινό κόσμο. Εκεί, στο ερώτημα εάν η παντοδυναμία του έχει όρια, απαντά ότι «μόνο όριο στην εξουσία του είναι η ατομική του ηθική και η σκέψη του»

Ο Ντόναλντ Τραμπ αποτυπώνεται στην μπλούζα οπαδού του, ο οποίος βάζει το χέρι στο μέρος της καρδιάς κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου των ΗΠΑ. Ο Αμερικανός πρόεδρος ακόμη και τη στιγμή που η σφαίρα πλήγωνε το αυτί του, απευθυνόταν στους ψηφοφόρους του σχηματίζοντας με τα δάχτυλα το σήμα της νίκης, σαν η σωτηρία του να ήταν για όλους. [Doug Mills / The New York Times]

Στις 8 Ιανουαρίου 2026, πέντε ημέρες μετά την επέμβαση αμερικανικών δυνάμεων στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη του Μαδούρο, ο πρόεδρος Τραμπ αντιμετώπισε ευθέως, σε συνέντευξή του στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», τη ζυγισμένη ανασκαφή των δημοσιογράφων για τον ίδιο και τον σημερινό κόσμο. Εκεί, στο ερώτημα εάν η παντοδυναμία του έχει όρια, απαντά ότι «μόνο όριο στην εξουσία του είναι η ατομική του ηθική και η σκέψη του», ενώ αργότερα, με άλλη ευκαιρία θα ξεκαθαρίσει πως «το Διεθνές Δίκαιο δεν του χρειάζεται, αφού δεν σκοπεύει να κάνει κακό στους ανθρώπους». Που σημαίνει: η καλή πρόθεση είναι το παν.

Θεωρώ τις φράσεις του προέδρου των ΗΠΑ αποκαλυπτικές και αξιομνημόνευτες. Φανερώνουν ένα τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο του αλλά και τον εαυτό του, κάτι που προηγουμένως μας διέφευγε. Οι περιγραφές του χαρακτήρα του εξαντλούνται κυρίως σε πολιτικές προεκτάσεις των επαγγελματικών αντανακλαστικών ενός μεγαλοκτηματομεσίτη, στο απρόβλεπτο των κινήσεών του, σε κατηγορηματικές δηλώσεις οι οποίες εν συνεχεία ανασκευάζονται, σε ευκαιριακές αντιδράσεις χωρίς στρατηγικό ορίζοντα, σε εξισορροπιστικές διευθετήσεις ή σε διεκδικήσεις «οικοπέδων» φυσικής εκτάσεως και γεωπολιτικής σημασίας, όπως η Γροιλανδία.

Αίσθημα Αποστολής – Απέναντί μας έχουμε έναν ηγέτη με συνταγματικές εξουσίες εκτεταμένες αλλά όχι απεριόριστες, ο οποίος εννοεί να νομιμοποιείται στη «νομιμότητα» της προσωπικής του σκέψεως και της ηθικής του συνειδήσεως.

Δεν είναι περίπατος ο πόλεμος για ΗΠΑ-Ισραήλ…

07/03/2026

EPA/STRINGER

ΤΖΗΜΑΣ ΘΕΜΗΣ

Ο παράνομος και εγκληματικός πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν κλείνει την πρώτη του εβδομάδα εμπλέκοντας ήδη περίπου 20 κράτη και απειλώντας να μετατραπεί από μια περιφερειακή σύγκρουση (όπως και είναι ήδη), σε καταλύτη μετάβασης προς μια κατακλυσμιαία παγκόσμια σύγκρουση. Εν μέσω όλων αυτών, κάνουμε την απόπειρα να ανιχνεύσουμε κάποια βασικά σημεία.

Ξεκινούμε από την τρέχουσα κατάσταση μέσα στο Ιράν, η οποία είναι καθ’ όλα εντυπωσιακή. Από όσα βλέπουμε, ο λαός του Ιράν όχι μόνο δεν κάμπτεται από τη δολοφονία Χαμενεϊ, αλλά αντιθέτως χαλυβδώνεται. Η στάση του λαού στο πλαίσιο ενός πολέμου αποτελεί το κυριότερο και το πλέον ισχυρό όπλο. Το CNN πολύ χαρακτηριστικώς διά του ανταποκριτή του επιβεβαίωσε ότι τα πράγματα στο έδαφος φαίνονται σταθερά. Δεν υπάρχουν πουθενά σημάδια πανικού ή ελλείψεων.

Αυτό το αίσθημα σταθερότητας φαίνεται να διακατέχει και την κυβέρνηση του Ιράν. Ο Ιρανός ΥΠΕΞ στην τελευταία του συνέντευξη στο NBC, εξέπληξε τον δημοσιογράφο υποστηρίζοντας ήρεμα ότι το Ιράν καλωσορίζει μια αμερικανική χερσαία εισβολή. Πολύ διπλωματικώς μάλιστα απέφυγε να απαντήσει στο ερώτημα σχετικώς με τη βοήθεια που παρέχουν στο Ιράν, Κίνα και Ρωσία. Πρόκειται για βασικό ζήτημα, δεδομένου ότι οι πληροφορίες από τους δορυφόρους αποκαλύπτουν πολύ μεγάλη επιτυχία του Ιράν σε ό,τι αφορά ολόκληρη την περιοχή, στην οποία βάλλει εναντίον των αμερικανικών ανεκτίμητων στρατιωτικών και περιουσιακών στοιχείων, που θα μπορούσε να έρθει μόνο μέσω σημαντικής κινεζικής και ρωσικής βοήθειας.

Να ξέραμε να ακούγαμε τους Δασκάλους ...

Λίγο μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες, τότε που λεφτά "υπήρχαν" και η Παπαρίζου δονούσε την Ευρώπη με την υποτιθέμενη λύρα της, φόρτωσα σε ένα πλοίο τα όνειρά μου, την αισιοδοξία μου, την αγάπη μου για τη δουλειά του εκπαιδευτικού και ένα κοντομάνικο που έγραφε "I love Marietta" (η Υπουργός Παιδείας τότε) και βρέθηκα στην άλλη άκρη της Ελλάδας. Είχα τα όνειρα του νεοδιόριστου, στο μυαλό μου έμπαινα σε φρεσκοβαμμένες τάξεις, με καθαρές κουρτίνες και παιδιά να με κοιτάνε στα μάτια. Να είμαι ο μαέστρος της τάξης μου. Να (καθ)οδηγώ τις νεανικές ψυχές, να τις "πλάθω", να τις μάθω ιστορία, αρχαία, Λατινικά, φιλοσοφία. Να τους περάσω το αγαπημένο μου μότο "cogito ergo sum", να τους εξηγήσω το "in medias res". Άλλωστε τόσον Πλαύτο και τόσον Τερέντιο αποστήθιζα στο Πανεπιστήμιο. Τόσος Οράτιος έγραψε στην φοιτητική μου ψυχή! Τόσος Οβίδιος μού έκανε παρέα τα βράδια του Ιουνίου στις εξεταστικές. Έπρεπε να τους μεταλαμπαδεύσω. 

Τέτοια εξιδανικευμένα και ποιητικά σκεφτόμουν, ανεβαίνοντας στο πλοίο.  Ακόμα θυμάμαι την προσμονή μου στο κατάστρωμα. Δεν έβλεπα την ώρα να τελειώσει εκείνο το ταξίδι. Καθόμουν στο πολυτελές Blue Star Ferry και όταν δεν ονειρευόμουν το... μέλλον, κοιτούσα γύρω μου τους ανθρώπους. Προσπαθούσα να διακρίνω ποιος άλλος μπορεί να ήταν καθηγητής και ακόμα περισσότερο νεοδιόριστος. "Κι εσείς νεοδιόριστος;", ήθελα να ρωτήσω έναν τύπο που καθόταν δίπλα μου, που από την πολλή... συγκίνηση μισοκοιμόταν όρθιος. "Μπααααα!", σκέφτηκα μετά. "Αποκλείεται! Κουρασμένος μικροέμπορος θα 'ναι που γυρίζει από επαγγελματικό ταξίδι!", αποφάνθηκα με δικαστική σιγουριά, ψάχνοντας άλλου για συναδέρφους. 

Μόνο στη γνώση ότι το κακό θα θριαμβεύσει βρίσκεται η ελπίδα.

Riccardo Paccosi - 9 Μαρτίου 2026

Πηγή: Ρικάρντο Πακόζι

Η παγκόσμια γεωπολιτική σύγκρουση που βιώνουμε -η οποία, σύμφωνα με τον Jeffrey Sachs, συμπίπτει με τις πρώτες, άθελά μας, ημέρες του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου- έχει τουλάχιστον το πλεονέκτημα ότι αναδεικνύει ολοένα και περισσότερο ένα προβληματικό ζήτημα που εγώ και μερικοί άλλοι έπρεπε να αντιμετωπίσουμε μόνοι μας τα τελευταία δέκα χρόνια, συχνά αντιμετωπίζοντας ειρωνεία και χλευασμό: δηλαδή, τα ιδεολογικά και ψυχοκοινωνικά χαρακτηριστικά της δυτικής ελίτ, και το γεγονός ότι αυτά τα χαρακτηριστικά δεν μπορούν να εντοπιστούν ούτε στην οικονομική ορθολογικότητα ούτε στην αρχή της αυτοσυντήρησης.

Ο Ρώσος φιλόσοφος Αλεξάντερ Ντούγκιν γράφει:
«Η ουσία του Σιωνισμού έγκειται στο ότι είναι ένα είδος «εβραϊκού σατανισμού». Αν ο κλασικός ορθόδοξος Ιουδαϊσμός επιμένει να περιμένει τον Μεσσία, η ίδια η ύπαρξη του Κράτους του Ισραήλ είναι, στα μάτια των Σιωνιστών, απόδειξη ότι οι ίδιοι είναι ο Μεσσίας. Έτσι, σήμερα τους απομένει μόνο ένα βήμα: να ανατινάξουν το Τζαμί Αλ-Άκσα και να προχωρήσουν στην κατασκευή του Τρίτου Ναού.

Βρισκόμαστε εν μέσω εσχατολογικών σεναρίων που υπερβαίνουν κατά πολύ τα όρια των συνηθισμένων κοινότοπων εξηγήσεων - οικονομία, αγορές, τιμές πετρελαίου, χρηματιστήρια, εθνικά συμφέροντα και ούτω καθεξής - τα οποία γίνονται ολοένα και πιο αντιφατικά και ακόμη και παράλογα».

Ο Αμερικανός πολιτικός επιστήμονας Τάκερ Κάρλσον γράφει:
«Το γεγονός ότι κάποιος σκέφτεται έστω και να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα μας δείχνει ότι η ορμή, η παρόρμηση, που βλέπουμε είναι μια αυτοκτονική ορμή. Γι' αυτό προσωπικά πιστεύω ότι ο πνευματικός μας κόσμος έχει κακοποιηθεί από μια δαιμονική ορμή, την οποία βλέπω παντού» .

Ο Ιταλός ψυχολόγος και δοκιμιογράφος Μάρκο Ντέλα Λούνα γράφει:
«Κανείς δεν το λέει ανοιχτά, αλλά οδεύουμε προς έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο επειδή η δυτική εξωτερική πολιτική κατευθύνεται από θρησκευτικούς τρελούς που το θέλουν, αυτούς που βρίσκονται εντός και γύρω από την κυβέρνηση Νετανιάχου, που υποστηρίζονται από δεκάδες εκατομμύρια Χριστιανούς Σιωνιστές στην Αμερική.

Απέτυχε ο πόλεμος-αστραπή – Εγκλωβισμένος ο Τραμπ

Ο Σταύρος Λυγερός αναλύει την εξέλιξη του πολέμου στο Ιράν, και τον εκτροχιασμό των σχεδίων Τραμπ για έναν πόλεμο-αστραπή

Κύπρος: Το άρθρο αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση επίθεσης

♦️ Όχι στην ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ χωρίς να προηγηθεί απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής

♦️ Η πολυπλοκότητα των σχέσεων ΗΠΑ και Ισραήλ

♦️ ΗΠΑ και αραβικές χώρες

ΠΗΓΗ:https://www.youtube.com/watch?v=JWT9Htl8BLU

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η αποδόμηση της Ελληνικής Γλώσσας | Μέρος B΄

Αφιέρωση στην Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας

Από δρόμος
- 8 Μαρτίου, 2026

Διαβάστε το Μέρος Α’

του Ερατοσθένη Γ. Καψωμένου

Θα προσπαθήσομε να δείξομε τον πραγματικό κίνδυνο που διατρέχει η ελληνική γλώσσα, μέσα από την αναλυτική έκθεση ενός θέματος που αφήσαμε τελευταίο, για να του αφιερώσομε το χρόνο που του αναλογεί. Φαινομενικά μοιάζει δευτερεύον, σύμπτωμα της γενικής κρίσης, αλλά όπως θα δούμε, αποτελεί παράγοντα στρατηγικής σημασίας. Μιλούμε για την ανατροπή του επικοινωνιακού κώδικα χαιρετισμών του εικοσιτετραώρου, που στην παρούσα φάση μοιάζει σα να παρακολουθούμε μια φαρσοκωμωδία. Και για λόγους που θα γίνουν φανεροί στη συνέχεια, θα επιλέξομε στο εξής την άνεση του αφηγηματικού λόγου:

Βρίσκομαι στο Αμφιθέατρο του Πνευματικού Κέντρου Χανίων, 2 Σεπτεμβρίου 2023, ώρα οχτώμισυ το πρωί, περιμένοντας να υποδεχτώ τους συνέδρους του Διεθνούς Συνεδρίου «Οι Νεοελληνικές Σπουδές στην Ευρώπη και τον Κόσμο», που είχαμε οργανώσει στα Χανιά η Εταιρεία Κρητικών Σπουδών και η Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, 1-3.09.2023. Το Συνέδριο είχε συγκεντρώσει επιφανείς Νεοελληνιστές από τρεις ηπείρους (1) – ανάμεσα στους οποίους οι αρχαιότεροι (Ομότιμοι καθηγητές σήμερα) συμβαίνει να είναι από τους θεμελιωτές των Νεοελληνικών Σπουδών στη χώρα τους. Σκοπός του Συνεδρίου ήτανε να εξετάσομε τις αιτίες και τους παράγοντες που οι Νεοελληνικές Σπουδές (και το βασικό τους αντικείμενο, η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας), ύστερα από μια υπερτριακονταετή περίοδο μεγάλης άνθισης, οδηγήθηκαν αιφνίδια, από τη δεκαετία του 1990 και εξής, σε ραγδαία παρακμή.

Καθώς περίμενα, ακούω από την είσοδο του αμφιθεάτρου το χαιρετισμό του πρώτου Συνέδρου, που έφτασε νωρίς το πρωί για να προεδρεύσει στην πρώτη πρωινή Συνεδρία, ν’ αντηχεί περιπαιχτικά στον άδειο χώρο: ― «Καλησπέρα σας, κύριε Καψωμένε!»

Στράφηκα προς τη φωνή και είδα να έρχεται προς το μέρος μου φίλος βορειοευρωπαίος καθηγητής Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας, κατευθείαν από το αεροδρόμιο, όπως ήταν προφανές από τη σύγχυση που του είχαν προκαλέσει οι πρωινές «Καλησπέρες» με τις οποίες τον υποδέχτηκαν οι υπάλληλοι των ελληνικών αεροδρομίων ή των αεροπορικών Εταιρειών στην Αθήνα και στα Χανιά. Έσπευσα ν’ αγκαλιάσω μ’ ενθουσιασμό το συνάδελφο και να τον συγχαρώ για την υγιή αντίδρασή του:
– «Επιτέλους, νά κι ένας άνθρωπος που αντιδρά στην εκβαρβάρωση της ελληνικής γλώσσας!»

Θάνατος καθηγήτριας: Το έγγραφο – ντοκουμέντο της καθηγήτριας προς το υπουργείο Παιδείας για όσα βίωνε μέσα στη τάξη

Το έγγραφο ντοκουμέντο για τα σημεία και τέρατα που συνέβαιναν την ώρα του μαθήματός της. Πρόκειται για την επίσημη αναφορά στο υπουργείο Παιδείας και στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης και Κεντρικής Μακεδονίας είχε κάνει η 57χρονη καθηγήτρια Αγγλικών από τη Θεσσαλονίκη που πέθανε το περασμένο Σάββατο (7.3.26) από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη.

Στην αναφορά της η καθηγήτρια από τη Θεσσαλονίκη, περιέγραφε περιστατικά ακραίου εκφοβισμου που, όπως υποστήριζε, βίωνε. Ένα από τα περιστατικά στο οποίο αναφέρεται, έγινε στις αρχές Φεβρουαρίου του 2026 όταν μαθήτριά της πέταξε ένα πλαστικό μπουκάλι γεμάτο με σοκολατούχο γάλα, το οποίο ήταν ανοικτό, με αποτέλεσμα να περιλουστούν τα ρούχα της.

Καθηγήτρια υπέστη εγκεφαλικό και πέθανε – Καταγγελία για απάνθρωπο bulling μαθητών και «άδεισμα» από τη διευθύντρια

Γιώργος Τασιόπουλος 

Η είδηση τραγική:

Θεσσαλονίκη: Καθηγήτρια υπέστη εγκεφαλικό και πέθανε – Καταγγελία για απάνθρωπο bulling μαθητών και «άδεισμα» από τη διευθύντρια

• Αν το σχολείο είναι χώρος άσκησης συλλογικής βίας όπου μαθητές, εκπαιδευτικοί, γονείς, αισθάνονται ανασφαλείς, θα πρέπει επιτέλους να μας απασχολήσει και το Υπουργείο Παιδείας να πάψει να κόβει μόνο κορδέλες.

 • Πρέπει επιτέλους να σκύψει με σοβαρότητα στο πρόβλημα γιατί η Παιδεία θα έπρεπε να είναι ο κεντρικός Πυλώνας, της ελλείπουσας Εθνικής Στρατηγικής.

• Πριν ερευνηθεί ο θάνατος της καθηγήτριας,

 θα πρέπει το Υπουργείο Παιδείας να μας απαντήσει αν ασχολήθηκε με την καταγγελία από το 2022 εκπαιδευτικού σε ΕΠΑΛ που με σθένος και αξιοπρέπεια όταν αντιμετώπισε  τη "ζούγκλα" της εκπαιδευτικής τάξης οδηγήθηκε στην απόφαση της παραίτησής του.

Η καταγγελία του συναδέλφου από το ΕΠΑΛ:

https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/397372_edo-mathima-de-kaneis-de-kanei-kaneis-tha-mas-baleis-oloys-ena-12-opos-oloi-kai#goog_rewarded

_____________________

Πρόσφατο κείμενό μου για την παρακμή του δημόσιου σχολείου:

Η παρακμή του δημόσιου σχολείου. Μεταπρατισμός ιδεών και αποδόμηση.

Ατλαντίδα

Martino Mora - 09/03/2026

Πηγή: Μαρτίνο Μόρα

Το μεγαλύτερο λάθος για τη Ρωσία και την Κίνα θα ήταν να πιστεύουν ότι η πλουτοκρατία (και η ηγεμονία του Ταλμούδ) μπορεί να αρκεστεί στον έλεγχο της Μέσης Ανατολής, της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής, επιτρέποντας σε μεγάλους ανεξάρτητους χώρους όπως η ίδια η Ρωσία, η Κίνα και η Ινδία να συνυπάρχουν. Αυτό είναι εντελώς μη ρεαλιστικό.

Όπως δίδαξε ο Καρλ Σμιτ, η Αγγλόσφαιρα είναι ουσιαστικά μια «θαλάσσια» δύναμη. Πράγματι, είναι ωκεανική. Είναι ανίκανη να δεχτεί όρια. Είναι η Θάλασσα εναντίον της Γης. Εκφράζει το σύγχρονο, αστικό πνεύμα στην βαθιά του ουσία: οικονομισμό, υποκειμενισμό, ατομικισμό, επιστημονισμό, την κυριαρχία του χρήματος, την καταναλωτική τυποποίηση, τη σεξουαλική ανατροπή.

Είναι αντιπαράθεση με την Παράδοση σε κάθε σφαίρα. Δηλαδή, ανομία.
Δεν αναγνωρίζει κανέναν νόμο, ούτε ανθρώπινο (το διεθνές δίκαιο σε κουρέλια) ούτε θείο. Είναι η νέα Ατλαντίδα.
Ακόμα κι αν το βέβηλο πνεύμα της δεν αρνείται άμεσα τον Θεό, τότε δημιουργεί ένα ειδικά κατασκευασμένο, όπως αυτό των «ευαγγελικών» εμπόρων στον Ναό. Ή του εκκοσμικευμένου μοντερνιστικού κλήρου.

Η Αγγλόσφαιρα δεν μπορεί να αποδεχτεί, παρά μόνο στιγμιαία και προσωρινά, έναν Νόμο της γης που περιορίζει την παγκόσμια εμβέλειά της. Ο απεριόριστος, άρα παγκοσμιοποιημένος, ιμπεριαλισμός, η απεριόριστη επέκταση του παγκόσμιου, βέβηλου, αγορακεντρικού και ατομικιστικού πολιτισμού, είναι το πιστεύω του και ο λόγος ύπαρξής του.

ΑΝΗΚΟΜΕΝ ΑΡΑΓΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΣΙΝ ΩΣ ΔΙΑΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ ΥΠΟΧΩΡΗΤΙΚΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ;

Γράφει ο Επίλαρχος ε.α Ιωάννης Αλμπάνης.

Αρχήθεν δηλώ ότι το ανήκομεν εις τήν Δύσιν» είναι ένας κενός,υποτακτικός και εξεπίτηδες δημιουργηθείς «Ελληνικός Διπλωματικός όρος» υπό τών φοβικών και ανικάνων να υπερασπισθώσιν τήν Ελλάδα ηγετών μας.

Οσάκις ακούω υπό τών πολίτικών μας ηγετών τήν φράσιν «ανήκομεν εις τήν Δύσιν» εις ό,τι αφορά εις τήν εξωτερικήν μας πολιτικήν το μέν αγανακτώ διά το ανιστόρητον τούτων αφού ουδεπώποτε η Δύσις τουλάχιστον από το 1914 κι’ εντεύθεν μάς υπεστήριξεν εις τά Εθνικά μας θέματα το δέ εξοργίζομαι επειδή ανίκανοι και δειλοί όντες να υπερασπισθώσιν τήν πατρίδα αποπειρώνται να παρουσιάσωσιν τάς εκάστοτε υποχωρήσεις και μειοδοσίας ώς δήθεν διαπραττομένας υπό πίεσιν εντός τού πλαισίου ανήκομεν εις τήν Δύσιν Ε.Ε,ΝΑΤΟ κ.α.

Καί διά ν’ αποδείξω το αληθές τών ώς είρηται αναφέρομένων μου περί ανιστορήτου ηγεσίας μας επιγραμματικώς θα καταγράψω και υπενθυμίσω χρονολογικώς τά ιστορικά ανομήματα τής Δύσεως κατά της Ελλαδος από το 1914 μέχρι σήμερον:

Α’ Παγκόσμιος πόλεμος:

1.Η Ελλάς το 1917-18 συμμετασχούσα διά 10 Μεραρχιών (300.000 οπλίτας) ήτο η κυρία δύναμις η οποία διέσπασεν εις το ΣΚΡΑ Ντιλέγκεν το Μακεδονικόν Μέτωπον τών Γερμανοβουλγάρων μ’ αποτέλεσμα ο τότε Αρχιστράτηγος τών Γερμανών φόν Χίντεμπουργκ να εισηγηθή εις τον Αρχικαγκελάριον Πρίγκιπα Μάξ τής Βάδης τήν σύναψιν ανακωχής μετά τών Δυτικών Δυνάμεων τής ΑΝΤΑΝΤ.

«Άκρως επικίνδυνος»: Η ρητορική του Χέγκσεθ για το μακελειό στο Ιράν προκαλεί φόβο

8 Μαρτίου 2026

Θρασύς και πολεμοχαρής, ακουγόταν περισσότερο σαν καρικατούρα κάποιου νταή παρά σαν σοβαρός πολιτικός άνδρας. «Θάνατος και καταστροφή από τον ουρανό όλη μέρα», καυχιόταν ο Πιτ Χέγκσεθ, φορώντας γραβάτα και μαντιλάκι στο πέτο στα χρώματα της αμερικανικής σημαίας, καθώς μιλούσε σε δημοσιογράφους στο Πεντάγωνο. «Αυτή δεν προοριζόταν ποτέ να είναι μια δίκαιη μάχη, και δεν είναι δίκαιη μάχη. Τους χτυπάμε ενώ είναι πεσμένοι κάτω, κι έτσι ακριβώς πρέπει».

Ο 45χρονος Χέγκσεθ, πρώην τηλεπαρουσιαστής του Fox News και νυν επικεφαλής του ισχυρότερου στρατού στον κόσμο, έχει αναδειχθεί αυτή την εβδομάδα το πρόσωπο του πολέμου του Ντόναλντ Τραμπ στο Ιράν. Η εξέλιξη αυτή έχει σημάνει συναγερμό στους επικριτές του, που προειδοποιούν ότι ο υπουργός Άμυνας -ο οποίος εύστοχα μετονομάστηκε σε «υπουργός Πολέμου»- μετέτρεψε ταχύτατα το Πεντάγωνο σε ορμητήριο μιας ιδεολογικής και θρησκευτικής σταυροφορίας, όπως γράφει ο Guardian.

Επιδεικνύοντας αντριλίκι, χριστιανικό εθνικισμό και κυνική αδιαφορία για τις ζωές των Αμερικανών στρατιωτών, υποστηρίζουν, η παιδαριώδης τηλεοπτική συμπεριφορά του Χέγκσεθ έχει στόχο να ικανοποιήσει την επιθυμία του Τραμπ για έναν πολεμοκάπηλο αντάξιο της «ανδρόσφαιρας». Εικόνα που ενίσχυσε το ανατριχιαστικό βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που παρεμβάλλει αποσπάσματα από χολιγουντιανά μπλοκμπάστερ όπως τα Braveheart, Gladiator, Superman και Top Gun με πλάνα του Χέγκσεθ και πραγματικό οπτικό υλικό από θανατηφόρα πλήγματα των επιθέσεων κατά του Ιράν.

«Ο Πιτ Χέγκσεθ είναι ένας πολύ επικίνδυνος άνθρωπος. Ένας λευκός χριστιανός εθνικιστής που έχει στη διάθεσή του το οπλοστάσιο της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και λευκή επιταγή από τον πρόεδρο Τραμπ να εξαπολύει σφαγή όπου θέλει και εναντίον όποιου θέλει», σχολιάζει δεικτικά η Τζανέσα Γκόλντμπεκ, διευθύνουσα σύμβουλος της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης υπεράσπισης δικαιωμάτων Vet Voice Foundation.

Η αποδόμηση της Ελληνικής Γλώσσας | Μέρος Α’

Αφιέρωση στην Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας

Από δρόμος

του Ερατοσθένη Γ. Καψωμένου

Υπάρχει ένα αξίωμα στη θεωρία του πολιτισμού. Αναγκαίος όρος ύπαρξης για κάθε πολιτισμό είναι η φυσική του γλώσσα. Κανείς πολιτισμός δεν μπορεί να υπάρξει, αν δεν έχει στο κέντρο του τη δομή μιας φυσικής γλώσσας. Και καμιά φυσική γλώσσα δεν μπορεί να υπάρξει, αν δεν είναι βαθύτατα ενταγμένη στο συγκεκριμένο πολιτισμικό περιβάλλον όπου γεννήθηκε και αναπτύχθηκε σε πλήρες σύστημα. Με άλλα λόγια, γλώσσα και πολιτισμός συνδέονται στενά με μια σχέση αλληλεξάρτησης και αμοιβαίου προσδιορισμού· όχι έτσι, στον αέρα, αλλά, όπως είναι ευνόητο, στη συνείδηση της ανθρώπινης κοινότητας η οποία έχει αυτόν τον πολιτισμό και αυτήν τη φυσική γλώσσα (1).

Η γλώσσα είναι πρότυπο πολιτισμικό φαινόμενο, «σύστημα-πιλότος», όπως την ονόμασαν. Αυτό θέλει να πει ότι οι φυσικές γλώσσες είναι το πληρέστερο σύστημα που διαμόρφωσαν οι ανθρώπινες κοινωνίες: σύστημα οργάνωσης, σύστημα σημασίας, σύστημα επικοινωνίας. Και γίνεται φυσιολογικά το υπόδειγμα για τη συγκρότηση ανάλογων δευτερογενών συστημάτων, πολιτισμικών δομών και θεσμών. Αυτό σημαίνει ότι η δομή της γλώσσας επηρεάζει τη δομή του πολιτισμού. Καθορίζει τον τρόπο που ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται, κατανοεί και ερμηνεύει τον κόσμο. Η δομή της γλώσσας συναρτάται, λοιπόν, με τη λειτουργία του εγκεφάλου. Και συνεπώς, φαινόμενα αποδόμησης της γλώσσας έχουν αρνητικό αντίκτυπο στη λειτουργία της σκέψης.

Συχνά ερχόμαστε αντιμέτωποι με φαινόμενα που παραβιάζουν ανεπίγνωστα τους κανόνες της γλώσσας στη φωνητική, μορφολογία, σύνταξη (από παραδρομή, ανεπάρκεια, ημιμάθεια, κ.ά.), φαινόμενα που μας ενοχλούν μεν αλλά τα προσπερνούμε με συγκατάβαση. «Με τα λάθη εξελίσσεται η γλώσσα», σύμφωνα με ένα γνωστό στερεότυπο. – Όχι μόνο με τα λάθη, θα παρατηρούσαμε εμείς. Πρωτίστως με τους «νόμους αυτορρύθμισης» και τους ιδιαίτερους «νόμους μετασχηματισμού», που ενυπάρχουν σε κάθε σύστημα ως δυνατότητες μετεξέλιξης προς διάφορες κατευθύνσεις, συμβατές ωστόσο προς το πνεύμα του συστήματος, όχι τυχαίες, όπως ένα σημαντικό μέρος από τα λάθη των ανθρώπων που τη μιλούν, μάλιστα των αλλοδαπών «μετοίκων».

Κοσματόπουλος για Ιράν

Στον τοίχο της Καισαριανής κάποιοι θέλουν να εκτελέσουν και την ιστορία μας. - Νίκος Παπαδάτος

Οι συγκλονιστικές φωτογραφίες της εκτέλεσης των 200 πατριωτών στην Καισαριανή από τους Γερμανούς, ανήκουν πλέον στο ελληνικό κράτος και αποτελούν ένα επίσημο ιστορικό ντοκουμέντο. Παρόλα αυτά η προσπάθεια αναθεώρησης της ιστορίας ,δυστυχώς όχι μόνο από τους Γερμανούς που είναι οι θύτες αλλά και από κάποιους στο εσωτερικό της χώρας συνεχίζεται με επιμονή.

Ο κ. Νίκος Παπαδάτος , ιστορικός , διδάκτωρ Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, μιλά για το ιστορικό γεγονός που αποτυπώνουν οι φωτογραφίες, επισημαίνοντας πρώτα απ’ όλα τις καλοδουλεμένες προσπάθειες των Γερμανών να μας πείσουν ότι «έχουμε κοινές μνήμες απέναντι στον ολοκληρωτισμό»! Αυτό δήλωσε πριν μερικές μέρες ο Γερμανός πρέσβης και ο κ. Παπαδάτος εξηγεί το παράδοξο της τοποθέτησης του και υπενθυμίζει σε όσους θέλουν να ξεχάσουμε ,ποια είναι η πραγματική ιστορία.

Ο κ. Παπαδάτος συγγραφέας σημαντικών βιβλίων για την ιστορική περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και όσων ακολούθησαν στην Ελλάδα, επισημαίνει τον κίνδυνο οι δόλιοι αναθεωρητές της ιστορίας μας να κατορθώσουν αν σβήσουν ή να ξαναγράψουν σημαντικά κεφάλαια της σύγχρονης ιστορίας μας.

Λύκαιον Όρος

🌄 Και αν σου λέγαμε ότι υπάρχει ένα βουνό στην Πελοπόννησο όπου ίσως γεννήθηκε ο Δίας;

Όχι στην Κρήτη.

Στην Αρκαδία.

Λίγα χιλιόμετρα από την Ανδρίτσαινα, μέσα στο άγριο τοπίο του Παρράσιου Πάρκου, υψώνεται το Λύκαιον Όρος — ένα από τα πιο μυστηριώδη και αρχαία ιερά βουνά της Ελλάδας.

Οι αρχαίοι Αρκάδες πίστευαν ότι εδώ η Ρέα γέννησε τον Δία για να τον κρύψει από τον Κρόνο.

Και όταν χρειάστηκε νερό για το νεογέννητο παιδί της, χτύπησε το έδαφος.

Από εκεί — λέει ο μύθος — γεννήθηκε ο ποταμός Νέδα.

Από τότε το Λύκαιον θεωρήθηκε ιερό.

☀️ Το βουνό του φωτός

Ακόμη και το όνομά του κρύβει μυστήριο.

Η λέξη Λύκαιον προέρχεται από τη ρίζα λυκ, που σημαίνει φως.

Λυκαυγές.

Ένας ιδιωτικός πόλεμος

Σάββατο 7 Μαρτίου 2026

Lucio Caracciolo

Πηγή: Il Fatto Quotidiano

«Για τον Τραμπ και τον Νετανιάχου, αυτός είναι ένας ιδιωτικός πόλεμος, αλλά οι περιφερειακοί κίνδυνοι πέφτουν πάνω μας».
Ένας παράλογος πόλεμος, με απρόβλεπτη έκβαση, με έναν πρωταγωνιστή, τον Ντόναλντ Τραμπ, ύποπτο ότι εκβιάστηκε από το Ισραήλ για την υπόθεση Έπσταϊν, και έναν αδιαμφισβήτητο πρωταγωνιστή, τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, τον μόνο με σαφή στόχο: έναν ατελείωτο πόλεμο για την παραμονή στην εξουσία. Ο Λούτσιο Καρατσιόλο, συντάκτης του Limes, προσφέρει μια πάντα αναλυτική ματιά στην κατάσταση.

Πώς εντάσσεται αυτός ο πόλεμος στο πλαίσιο εκείνων των τελευταίων είκοσι ετών;

Εμπίπτει στη μακρά πορεία των πολέμων κατά της τρομοκρατίας από το 2001, με την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους. Αυτοί είναι πόλεμοι που, εξ ορισμού, είναι ανίκητοι, στους οποίους μπορούν σίγουρα να επιτευχθούν τακτικά αποτελέσματα, αλλά στους οποίους, ελλείψει στρατηγικών στόχων, δεν μπορεί να διεκδικηθεί νίκη.

Πιστεύετε ότι ο Τραμπ μπορεί να θεωρηθεί ως συνέχεια του Τζορτζ Μπους;

Υπάρχουν πολλές διαφορές. Πρώτα απ 'όλα, ο άνθρωπος που το διακήρυξε ανέκαθεν όριζε αυτό το είδος πολέμου ως ανόητο. Επιπλέον, σε αντίθεση με τον Μπους, ο πόλεμος του Τραμπ δεν έχει ιδεολογική συνιστώσα: ο πρόεδρος των ΗΠΑ προσπάθησε να ισχυριστεί ότι ήταν αλλαγή καθεστώτος, αλλά στη συνέχεια άλλαξε γνώμη. Και τέλος, είναι ένας ιδιωτικός πόλεμος, που πηγάζει από τη στενή, αλλά αμφιλεγόμενη, σχέση μεταξύ Νετανιάχου και Τραμπ.

Η παγκοσμιοποίηση του πολέμου και η Ελλάδα

του Ρούντι Ρινάλντι

Από το 2022 έχουμε εισέλθει σε μια νέα περίοδο πολέμων που μοιάζουν με προθάλαμο μιας πολύ μεγαλύτερης σύγκρουσης, παγκοσμίων διαστάσεων. Δεν είναι λίγοι όσοι αναφέρονται σε Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Ο πόλεμος της Ουκρανίας συμπλήρωσε 4 χρόνια, και δεν έχει τελειώσει. Στη Μέση Ανατολή αρχικά είχαμε τον πόλεμο στη Γάζα, μετά στον Λίβανο, έπειτα την πτώση του καθεστώτος Άσαντ στην Συρία, και τον πόλεμο των 12 ημερών Ισραήλ-ΗΠΑ εναντίον του Ιράν. Τώρα βρισκόμαστε στην καρδιά ενός μεγάλου περιφερειακού πολέμου μετά τη συντονισμένη επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν, το οποίο –αν και μόνο του– αντιστέκεται σθεναρά. Ήδη έχουν εμπλακεί πολλές χώρες του Κόλπου, τα στενά του Ορμούζ έχουν κλείσει, ενώ βυθίστηκε στον Ινδικό ωκεανό (!) ιρανικό πλοίο από αμερικανικό υποβρύχιο. Η Ν.Α. Μεσόγειος είναι μια θερμή περιοχή, η Κύπρος ένα σημαντικό επίκεντρο, με σαφή προοπτική να γίνει το αβύθιστο αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ-Ισραήλ για τη συνέχιση των πολέμων τους στην περιοχή. 

Αναπότρεπτα θα εμπλακούν περισσότερο η Τουρκία, το Αζερμπαϊτζάν, το Πακιστάν, ενώ πολλές χώρες μέλη του ΝΑΤΟ παίρνουν θέσεις μάχης και στέλνουν αεροπλάνα και πλοία στην περιοχή. Όλες οι βάσεις της Δυτικής συμμαχίας είναι σε συναγερμό. Ο περιφερειακός πόλεμος απλώνεται. Γίνεται μέρος του «σπονδυλωτού», «σε δόσεις» παγκόσμιου ανταγωνισμού κοσμοκρατορικών κέντρων για την παγκόσμια ηγεμονία. Ο πόλεμος παγκοσμιοποιείται. Κοσμοκρατορικές δυνάμεις (Δύση, Κίνα, Ρωσία, Ινδία), άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα (Ε.Ε., Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία, Ιταλία, Ιαπωνία), περιφερειακές δυνάμεις (Τουρκία, Πακιστάν, Σ. Αραβία, Αίγυπτος κ.λπ.), ενδιάμεσες ή και μικρές χώρες: όλοι ανεξαιρέτως προετοιμάζονται γι’ αυτόν. 

Επιστρατευμένη Ελλάδα

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η Ελλάδα επιστρατεύεται στο πλευρό των ΗΠΑ-Ισραήλ, και της ανατίθεται ο ρόλος ορμητηρίου των ΗΠΑ και στρατηγικού μετόπισθεν του Ισραήλ. Στα πλαίσια αυτά καλείται να έχει έναν ρόλο «επιτήρησης» και δύναμη συνοδείας-ασφάλειας της Δυτικής αρμάδας κρούσης σε Κύπρο, Ν.Α. Μεσόγειο και πρόσφατα, όπως μάθαμε, της Βουλγαρίας… 

Η ελληνική πλευρά από το 2022 έχει κάνει σαφές πως επιλέγει τη «σωστή πλευρά της ιστορίας». Στον πόλεμο της Ουκρανίας συμμετέχει στην αντιρωσική συμμαχία, συμπεριφέρεται απέναντι στη Ρωσία σαν αυτή να ήταν εχθρός της Ελλάδας, στέλνει οπλισμό (αδειάζοντας ελληνικές αποθήκες από πυρομαχικά) στην Ουκρανία. Στο πλευρό της Ουκρανίας (Ζελένσκι, τάγμα Αζόφ κ.λπ.) λοιπόν, με μεγάλη αδιαφορία για τον ελληνισμό της γύρω περιοχής. 

Φανατικοί

Από τη Simone Santini - 6 Μαρτίου 2026


Πηγή: Σιμόνε Σαντίνι

Ένα βίντεο που κυκλοφόρησε από τον Λευκό Οίκο κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, στο οποίο απεικονίζονται Προτεστάντες πάστορες (πνευματικοί κληρονόμοι των Πατέρων Προσκυνητών που ήθελαν να επανιδρύσουν μια δεύτερη Ιερουσαλήμ στην Αμερική), όλοι Χριστιανοί Σιωνιστές, να προσεύχονται γύρω από τον Ντόναλντ Τραμπ, απορροφημένοι σε διαλογισμό στο γραφείο του στο Οβάλ Γραφείο. Ζητούν προστασία για αυτόν τον πόλεμο. Προσεύχονται για την ικανότητα εξόντωσης του εχθρού.

Η πνευματική σύμβουλος του Τραμπ (είναι δημόσιο πρόσωπο) κατέγραψε ένα βίντεο spiritual-rap στο οποίο προτρέπει τους αμερικανικούς στρατούς να βομβαρδίζουν, βομβαρδίζουν, βομβαρδίζουν, βομβαρδίζουν...
Πέρυσι, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο (τον οποίο πολλοί θεωρούν τον πραγματικό υπεύθυνο λήψης αποφάσεων της αμερικανικής κυβέρνησης σε αυτό το στάδιο) εμφανίστηκε δημόσια κατά τη διάρκεια της Πεντηκοστής με έναν σταυρό ζωγραφισμένο στο μέτωπό του.
Μεταξύ των Αμερικανών στρατιωτικών αξιωματικών, η πρακτική της επίπληξης των στρατευμάτων με παρακινητικά κηρύγματα για τον Αρμαγεδδώνα και την επικείμενη έλευση του Χριστού έχει επικρατήσει.

ΟΙ ΗΠΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΑΓΕΝΗΣ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

Ian wellens

Αυτό το βιβλίο - "Under The Eagle" της Jenny Pearce - κυκλοφόρησε το 1981 και πρέπει να το έχω διαβάσει περίπου εκείνη την εποχή. Για έναν νεαρό στα 20 του που μόλις άρχισε να σκέφτεται την παγκόσμια πολιτική, ήταν ένα συγκλονιστικό ανάγνωσμα. Είναι η ιστορία του πώς οι ΗΠΑ είχαν χρησιμοποιήσει τη δύναμή τους για να ελέγξουν και να κυριαρχήσουν σε άλλες χώρες προς συμφέρον -πάντα- του εαυτού τους. Σε μία μόνο περιοχή του κόσμου: τη Λατινική Αμερική.

 Μια άλεση και αδυσώπητη ιστορία παρεμβολών, πραξικοπημάτων, επιβεβλημένων στρατιωτικών δικτατοριών, άρνησης δικαιωμάτων, εκπαιδευμένων από τις ΗΠΑ, εξεγέρσεις τρομοκρατών, δολοφονιών και βασανιστηρίων συνδικαλιστών, ακτιβιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αυτόχθονων ηγετών, οικονομικού πολέμου μέσω μονομερών (και παράνομων) κυρώσεων κ.ο.κ.α, έμαθα σε αυτές τις σελίδες πώς η αυτοκρατορία των ΗΠΑ - και είναι μια αυτοκρατορία - λειτουργεί.

Είναι μια νηφάλια σκέψη να συνειδητοποιήσουμε ότι όλος αυτός ο τρόμος δεν περιορίστηκε στην (συγγνώμη) "πίσω αυλή" της Αμερικής. Έχει επαναληφθεί - έχει εκπέμπει ακτινοβολία σε κάθε ήπειρο και κάθε γωνιά του κόσμου. Μερικά μέρη έχουν περάσει ακόμα χειρότερα - απλά σκεφτείτε το Βιετνάμ, το Λάος και την Καμπότζη. Ή το εκτιμάται ότι ένα εκατομμύριο σκοτώθηκε από πιστό σύμμαχο των ΗΠΑ (και δικτάτορα, φυσικά) στρατηγό Σουχάρτο στην Ινδονησία το 1965.