Το κολύμπι του Τσίπρα σε σοσιαλδημοκρατικά νερά!

08/02/2026

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΚΗΣ ΚΟΥΠΙΔΗΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Υπάρχουν πολιτικοί που βαδίζουν πάνω σε σταθερό έδαφος και άλλοι που επιμένουν να κολυμπούν, ακόμη κι όταν η θάλασσα έχει εξαφανιστεί. Ο Αλέξης Τσίπρας ανήκει στους δεύτερους. Κολυμβητής μεγάλων αποστάσεων σε νερά ρηχά, θολά και διαρκώς μεταβαλλόμενα. Δεν τον ενδιαφέρει τόσο πού πάει, όσο το να μην τον καταπιεί η ξηρά, διότι η ξηρά απαιτεί στάση, ταυτότητα, εξήγηση. Και αυτά είναι βαριά πράγματα.

Από τη ριζοσπαστική Αριστερά της ντουντούκας και της οργής, μέχρι τη σοσιαλοδημοκρατία της ευγενικής συνεννόησης και των χαμηλών τόνων, ο Τσίπρας διέγραψε μια πορεία που παρουσιάστηκε ως ωρίμανση, αλλά έμοιαζε περισσότερο με διαρκή αλλαγή μαγιό. Κάθε εποχή κι ένα ύφασμα, κάθε συγκυρία κι ένα χρώμα. Το σώμα ίδιο, το νερό πάντα ξένο. Η ριζοσπαστική Αριστερά (εκείνη που υποσχόταν ρήξεις, ανατροπές, σκισίματα χαρτιών και ιστορικούς σεισμούς) αποδείχθηκε τελικά μια πρόβα τζενεράλε. Ένα φροντιστήριο εξουσίας, όχι για να αλλάξει τον κόσμο, αλλά για να μάθει πώς λειτουργεί το σύστημα χωρίς να το ενοχλείς πολύ.

Η επανάσταση μπήκε σε παρένθεση και στη θέση της ήρθε η διαχείριση. Όχι η ψυχρή, τεχνοκρατική διαχείριση της Δεξιάς, αλλά η ανθρώπινη, είναι εκείνη η συναισθηματική διαχείριση της Αριστεράς που λέει: “ξέρω ότι πονάς, αλλά πρέπει να το κάνουμε”. Ο Τσίπρας δεν πρόδωσε τις ιδέες του. Τις απλούστευσε. Τις έκανε εύχρηστες, συμβατές, μεταφράσιμες. Η Αριστερά του έγινε ένα λεξικό, το οποίο έφτιαξε μια διπλή γλώσσα. Από τη μία η γλώσσα της κοινωνικής δικαιοσύνης, από την άλλη η γλώσσα των αγορών. Κι εκείνος στη μέση, διερμηνέας μιας εποχής που δεν ήθελε ούτε ρήξεις, ούτε όνειρα, αλλά μόνο επιβίωση.

Μ. Καρυστιανού σε συνέντευξη στο Banking News TV

Βόμβες Καρυστιανού σε συνέντευξη στο Banking News TV: Καινούρια ιδεολογία, να φωτίσει ξανά η χώρα, όχι στην δραχμή

Γιατί η NAVTEX είναι αιτία ακύρωσης της επίσκεψης Μητσοτάκη στην Τουρκία

05/02/2026

Φωτό: SLpress

ΦΟΥΣΚΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Η δήλωση του ΥΕΘΑ, κ. Δένδια, αλλά και άλλων επωνύμων – δεν έχουν σημασία τα ονόματα – ότι την κρίση στα Ίμια την ξεκίνησαν ιδιώτες, είναι απίθανης έμπνευσης. Αυτή η μετακύλιση ευθύνης, θυμίζει τη στάση όλου του πολιτικού συστήματος μπροστά στο φόβο των δανειστών το καλοκαίρι του 2015: Eυθύνεται, τελικά, ο Ελληνικός λαός γιατί καταναλώνει περισσότερα απ’ ό,τι παράγει, άρα πρέπει να πληρώσει! Αλλά το χρέος δεν ήταν δημιούργημα του ελληνικού λαού. Ήταν απότοκο της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής του κομματικού συστήματος της Mεταπολίτευσης, το οποίο θεώρησε ως θρίαμβο την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ/ΕΕ/Ευρωζώνη, με αποτέλεσμα την παντελή απώλεια ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας.

Αυτή είναι η βασική ρίζα του χρέους. Το ίδιο και με τα Ίμια: Δεν φταίει ο βοσκός που πήγαινε εκεί τα γίδια του για βοσκή ή ο δήμαρχος της Καλύμνου που ύψωσε την Ελληνική σημαία, αλλά το ενδοτικό και φοβικό σύνδρομο των Αθηναϊκών ελίτ, που έχει κάνει παντιέρα του την παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Τουρκία τουλάχιστον από το 1956 και μετά, όταν οι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Ευάγγελος Αβέρωφ παζάρευαν με άκρα μυστικότητα παραχώρηση στρατιωτικής βάσης της Τουρκίας στην Κύπρο και έξοδο της Τουρκοκυπριακή κοινότητας στη θάλασσα. Και το έκαναν αυτό όταν ο Ελληνισμός του νησιού απαγχονιζόταν από τον Αγγλικό ιμπεριαλισμό, για το ιδανικό της Ένωσης με την Ελλάδα.

Ουσιαστικά, είναι από τότε που ξεκινάει, όπως λέει ο λαός μας, “η κάτω βόλτα”, η οποία επιταχύνθηκε μετά την Τουρκική εισβολή στην Κυπριακή Δημοκρατία, εκλαμβάνοντας δραματικές διαστάσεις μετά τα Ίμια. Η Ελλάδα δεν έχει απλά κυριαρχικά δικαιώματα στα Ίμια. Η Ελλάδα ασκεί, και πρέπει να ασκεί, εθνική κυριαρχία στα Ίμια, διότι είναι Ελληνικό έδαφος με βάση τη συνθήκη των Παρισίων (1947). Η υποστολή της σημαίας, που έγινε στα Ίμια, είναι ένα και το αυτό με την υποστολή της σημαίας στην Ακρόπολη και στον Λευκό Πύργο – τελεία και παύλα.

Ο καθρέφτης

Μετανάστευση και δικαιωματισμός: Οι δύο όψεις της εκμετάλλευσης

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ

Πόση σημασία έχει το γεγονός ότι 7.000 μετανάστες κατέκλυσαν ένα νησί 6.000 κατοίκων, την ιταλική Λαμπεντούζα, μέσα σε 36 ώρες;

Πελώρια. Κι αυτό επειδή δείχνει την ισχύ και το εύρος των οργανωτικών δυνατοτήτων που διαθέτουν πλέον τα δίκτυα των διακινητών. Τα έργα και τις ημέρες τους στα μεξικανομερικανικά σύνορα, περιέγραψε πρόσφατα ο Ρόμπερτ Κέννεντυ ο Νεώτερος. Οι εγκέφαλοι των δικτύων στήνουν καραβάνια που διασχίζουν ολόκληρες ηπείρους, εν προκειμένω από την υποσαχάρια Αφρική ώς τη Μεσόγειο, φτιάχνουν στολίσκους κανονικούς με εκατοντάδες βάρκες, και συντονίζονται τόσο καλά ώστε να αιφνιδιάζουν εντελώς τις λιμενικές αρχές μιας μεγάλης χώρας όπως η Ιταλία.

Η ταρίφα φτάνει τα 10.000 δολλάρια το κεφάλι, ποσό εξαιρετικά υψηλό, οι άνθρωποι κάποτε πουλούν ότι έχουν και δεν έχουν για να την πληρώσουν, ολόκληρη η οικογένειά τους επενδύει σ’ αυτό με την ελπίδα να τους ακολουθήσει αργότερα στη Γη της Επαγγελίας. (Ότι μεταναστεύουν οι εντελώς απόκληροι και οι απελπισμένοι είναι μια σύγχυση από την οποία ο δυτικός ανθρωπιστικός συναισθηματισμός δεν μπορεί να απαλλαγεί. Τους Σύρους πρόσφυγες, λ.χ., θα τους βρει κανείς συνήθως καθηλωμένους στα γιγαντιαία στρατόπεδα της Τουρκίας ή του Λιβάνου – και σπανίως Ευρωπαίος δικαιωματιστής να ενδιαφερθεί γι’ αυτούς. Νέος άντρας, ηλικίας ώς 35 ετών συνήθως, από οικογένεια σε ανάγκη αλλά όχι εντελώς άπορη, με γνωστούς και συγγενείς ήδη στη χώρα υποδοχής: όποιος ξέρει την ιστορία της ελληνικής μετανάστευσης, όποιος έχει έστω διαβάσει τον Αντρέα Κορδοπάτη του Βαλτινού, αναγνωρίζει το κοινωνικό προφίλ του μέσου μετανάστη.)

Όμως υπάρχουν και ανυπολόγιστα παράπλευρα κέρδη. Στις ΗΠΑ, οι διακινητές μεταφέρουν μαζί με τους μετανάστες ναρκωτικά, η εμπορία οργάνων και λευκής σαρκός ανθεί. Όσοι κάνουν το λάθος να αποπειραθούν να ταξιδέψουν μαζί με την οικογένειά τους, κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να τους αρπάξουν τις κόρες ή τα αγόρια τους. Οι γυναίκες καθ’ οδόν βιάζονται κατά σύστημα. Στα αμερικανικά σύνορα υπάρχει, όπως καταγγέλλει ο Κέννεντυ, ένα δέντρο «αφιερωμένο» σ’ αυτό, που το λένε το Δέντρο των Βιασμών. Οι λεγόμενοι «ασυνόδευτοι ανήλικοι», όταν δεν πρόκειται για ενηλίκους που επικαλούνται απλώς ανηλικότητα για να τύχουν καλύτερης υποδοχής, μόλις περάσουν τα σύνορα εξαφανίζονται τάχιστα από τα Κέντρα «Προστασίας» όπου κρατούνται. Τα παιδιά που πνίγονται ή πεθαίνουν στον δρόμο, όπως το πεντάχρονο προχθές στη Λαμπεντούζα, είναι για τους διακινητές photo-op: με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια, και συγκινούν την κοινή γνώμη για να εξωραΐσουν το επιτήδευμά τους, και ανεβάζουν τις ταρίφες… Συχνά είναι οι ίδιοι που βυθίζουν τις βάρκες άλλωστε, για να μην προλάβει να τους απωθήσει η ακτοφυλακή και για να αναγκαστεί να τους περιμαζέψει.

Ο ετήσιος τζίρος της μπίζνας των διακινητών είναι κατά μια εκτίμηση, νομίζω χαμηλή, 7 δισ. δολλάρια. Μία μόνο τουρκική «επιχείρηση» αναφέρθηκε ότι τζιράρησε το 2014 πάνω από 7 εκ. ευρώ σε ένα τετράμηνο. Προσθέστε σ’ αυτά, και τα (πολλαπλάσια) δημόσια εθνικά και διεθνή κονδύλια που διατίθενται για τα Κέντρα Υποδοχής, τα κοινωνικά επιδόματα, την αρωγή όλων αυτών των ανθρώπων, και θα δείτε ότι μιλάμε στην ουσία για έναν κλάδο κανονικό της οικονομίας, με δεκάδες χιλιάδες απασχολούμενους, με πρώτους απ’ όλους τα στελέχη των ειδικευόμενων στο είδος ΜΚΟ.

Σενέρ Λεβέντ: είναι και αυτό ένα άρθρο που σε αναγκάζει να βρίσεις

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ

Δημοσιεύθηκε 29 Ιανουαρίου 2026 

Μόλις κάποιοι σάς πατήσουν στον λαιμό, γεμίζετε με οργή γιατί ο κόσμος μένει σιωπηλός στην κραυγή του πόνου σας. Φωνάζετε. Αλλά κανείς δεν ακούει τη φωνή σας. Σας βιάζουν, σας στήνουν στο εκτελεστικό απόσπασμα, σας σκοτώνουν. Πάλι δεν ακούν. «Εκεί που τελειώνουν τα λόγια», λέτε. «Πέθανε η ανθρωπιά», λέτε. Έτσι, πεθαίνετε. Στα αφτιά σας τα τελευταία λόγια ενός αιχμαλώτου σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως των Ναζί: 

«Αν υπήρχε Θεός, θα έπρεπε να με ικέτευε να τον συγχωρέσω». 

Οι Κύπριοι βίωσαν αυτό το συναίσθημα. Βίωσαν το συναίσθημα «Θεέ μου, γιατί με άφησες μόνο;». Διότι κανείς δεν άκουσε τις κραυγές τους την ώρα που βιάζονταν. Την ώρα που ρίχνονταν στα πηγάδια πριν καν ξεψυχήσουν και την ώρα που θάβονταν σε ομαδικούς τάφους. Ακόμα και τα μωρά στα σπάργανα έκλαψαν, έκλαψαν και μετά σώπασαν. Βυθίστηκαν στον αιώνιο τους ύπνο από τον οποίο δεν θα ξυπνούσαν ξανά. Βούρκωσαν ακόμα και τα μάτια του στρατιώτη που βρήκε το νεκρό μωρό στην κούνια. Διότι το είχε εγκαταλείψει και εκείνο ο Θεός. Πέθανε ο Θεός.

Και οι γυναίκες. Οι νέες γυναίκες. Περνούν και πάνε με τα βουητά των σφαιρών κρατώντας τα βαριά πολυβόλα τους μέσα στη σκόνη και τον καπνό. Μυρίζει μπαρούτι ο αέρας. Περπατούν πατώντας στα ίχνη που άφησαν οι ερπύστριες των τανκς στους χωματόδρομους. Για πείσμα έκαναν πλεξούδες τα μαλλιά τους. Αν θα τα κόψεις, κόψε τα, ρε κερατά! Ο κόσμος δεν θα σε βοηθήσει. Όσοι φοβούνται τα μαλλιά μιας γυναίκας είναι εχθροί ολόκληρης της ανθρωπότητας. Ε εσύ, Αλγερινέ ποιητή μου Τάος. Σε θαυμάζω. Τι πρόκληση είναι αυτή(!):

«Το να ανοίξω τα πόδια μου στους σεισμούς,

Το να ανοίξω τα μαλλιά μου στον δυνατό αέρα

Αν προκαλεί ανέμους

Ο Αλαίν ντε Μπενουά πέρα από τις ετικέτες

από Κώστας Χατζηαντωνίου

-6 Φεβρουαρίου 2026

Τη χρονιά που πέρασε (2025), ο Alain de Benoist, πνευματικός ηγέτης του γαλλικού κύκλου της GRECE και της (ευστόχως ή όχι) καλούμενης «νέας δεξιάς» για πάνω από μισό αιώνα, συγγραφέας περισσότερων των εκατό βιβλίων και χιλιάδων άρθρων, σε περίπου τριάντα γλώσσες μεταφρασμένος, αλλά μάλλον στο εκδοτικό... underground, εκδόθηκε από οίκο πρώτης γραμμής στη Γαλλία, τον Fayard. Κατ’ ευτυχή σύμπτωση, εκδόθηκε και από ένα μικρό αλλά ξεχωριστού κύρους εργαστήρι ιδεών στην Ελλάδα, το «Μανιφέστο» του Θεόδωρου Παντούλα, του οποίου θα πρέπει το θάρρος εξαρχής να επαινεθεί, δεδομένων των γνωστών παρ’ ημίν εκδοτικών και αναγνωστικών ηθών.

Αν στη Γαλλία οι συζητήσεις ήταν έντονες, ειδικά επειδή το βιβλίο του Αλαίν ντε Μπενουά, το αφιερωμένο στον Ζαν Ζακ Ρουσσώ (Un autre Rousseau: Lumières et contre-Lumières), προσφέρει μια νέα, θετική ανάγνωση του έργου του στοχαστή των Φώτων, αντικρούοντας σε πολλά σημεία εκείνην της διαφωτιστικής αριστεράς αλλά και των αντεπαναστατών δεξιών συγγραφέων (με πρόλογο του Μισέλ Ονφρέ, παλαιού ειδώλου της αριστερής σκέψης που έχει ριφθεί πολλού από το βάθρο του – κι όχι μόνο επειδή είπε ότι «θα προτιμούσα, αν χρειαζόταν, να έχω δίκιο μαζί με τον Αλαίν ντε Μπενουά παρά άδικο μαζί με τον Μπερνάρ- Ανρί Λεβί»), στην Ελλάδα τα πράγματα είναι πιο… ήσυχα, δικαιώνοντας τον εκδότη που εξαρχής αναρωτιόταν σε ποιον απευθύνεται η νεοελληνική απόδοση τού περί τη «νέα δεξιά» προβληματισμού του Γάλλου διανοούμενου, αφού η εγχώρια δεξιά και ακροδεξιά, κατά πλειοψηφία αγράμματες και ιδιοτελείς, ούτε είχαν ούτε έχουν διάθεση συμμετοχής σε τέτοιες συζητήσεις, η δε αριστερά, με την πνευματική και πολιτική της οκνηρία (παρατηρεί ο Θ. Παντούλας) «επικαλείται απλώς τον προοδευτισμό, τον επηρμένο θησαυρισμό αντιστασιακότητας κι έναν παρωχημένο θετικισμό».

Παρά ταύτα δεν έλειψαν και εδώ διασταυρούμενα πυρά: άλλοι επικεντρώνουν στις απόψεις περί φυσικής ανισότητας και άλλοι στον περιβόητο «παγανισμό» του ντε Μπενουά – επιχειρήματα εύκολα μα ικανά να θολώσουν τα νερά όταν ξεχνούμε ακόμη και τα στοιχειώδη: δεν διαβάζουμε για να εξαγνίσουμε και δεν εκδίδουμε για να καθαγιάσουμε. Τα ρήγματα σε μια μονολιθική σκέψη, αυτήν της ολοκληρωτικής νεωτερικότητας, η οποία επισωρεύει καθημερινώς και αδιαλείπτως συμφορές και τραύματα, είναι ισχυρότατο κίνητρο για την έστω καθυστερημένη παρουσίαση ενός πολυσήμαντου έργου, του οποίου οι ιδέες μόνο θετικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να έχουν για ένα ώριμο αναγνώστη. Διότι ο γεννημένος πολιτικά ανάμεσα στα ακόμα σιγοκαίοντα ερείπια χαμένων αποικιακών μαχών (μάχες που σημαδεύτηκαν για τους συμμετέχοντες από αδύναμο ιδεολογικό περιεχόμενο και μια ιστορική διαγραφή των ολοένα και πιο θολών αξιών τους), Alain de Benoist, συλλαμβάνοντας από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 την επιτακτική σημασία της αναψηλάφησης του ευρωπαϊκού πολιτισμού και όσων συναπαρτίζουν αυτόν (εθνοπολιτισμικά, ιστορικά, θρησκευτικά, οικονομικά και επιστημονικά), άνοιξε τον δρόμο στον επαναπροσδιορισμό αξιών που απορρέουν από αυτές τις ταυτοποιήσεις και αφορούν τη σύγχρονη ζωή.

✔️Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απελαύνει τον ΕΛΛΗΝΑ Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί

ΤΙ ΝΤΡΟΠΗ!

"Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης". 

Ι. Καποδίστριας 

✔️Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απελαύνει τον ΕΛΛΗΝΑ Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί

Πρόκειται για ένα τεράστιο πολιτικό σκάνδαλο, μια ανήθικη, ανίερη πράξη για την οποία φέρει προσωπικά την ευθύνη ο αυριανός επισκέπτης στο τουρκικό σαράι του νεοσουλτάνου Ερντογάν, Κυριάκος Μητσοτάκης. 

Ο Γιάννης Βασίλη Γιαϊλαλί

υπέστη για δεκαετίες διώξεις από το τουρκικό κράτος, με φυλακίσεις, βασανιστήρια, καταδίκες για τη μνήμη των γενοκτονιών και με ενεργά εντάλματα σύλληψης εις βάρος του, αντιμετωπίζεται από το ελληνικό κράτος όχι ως πολιτικός πρόσφυγας αλλά ως… «εν δυνάμει εγκληματίας πολέμου». Όχι επειδή υπάρχουν στοιχεία —δεν υπάρχουν— αλλά επειδή τόλμησε να μιλήσει. Να καταθέσει. Να εκθέσει εγκλήματα.

Η κυβέρνηση, μέσω του Υπουργείου Μετανάστευσης, υιοθετεί αυτούσια τη ρητορική της Άγκυρας. Εκεί όπου το τουρκικό καθεστώς βαφτίζει «τρομοκρατία» τη μνήμη, την αλήθεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελληνική πολιτεία απαντά με γραφειοκρατική συνέργεια. Αυτό δεν είναι «ουδετερότητα». Είναι συνενοχή.

Αν η Ελλάδα του 2026 θεωρεί ότι ένας άνθρωπος δεν διώκεται, ενώ διώκεται επί δεκαετίες·

αν θεωρεί ότι ένας μάρτυρας εγκλημάτων είναι «επικίνδυνος», ενώ οι θύτες μένουν στο απυρόβλητο·

αν παραδίδει πολιτικούς πρόσφυγες σε καθεστώτα που φυλακίζουν για αναρτήσεις και μνημόσυνα,

τότε δεν μιλάμε για κράτος δικαίου. Μιλάμε για κράτος φόβου.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιλέξει:

να είναι «αξιόπιστη» προς τα έξω και αναξιόπιστη απέναντι στις ίδιες της τις αξίες.

Να επικαλείται το διεθνές δίκαιο στα λόγια και να το παραβιάζει στην πράξη.

NAVTEX διαρκείας: ο σιωπηλός καρκίνος του 25ου μεσημβρινού: Ο κίνδυνος ψηφιακής και διοικητικής προσάρτησης του Αιγαίου μέσω της διοικητικής γκριζοποίησης.

του Μιχάλη Χαιρετάκη

Ενότητα 1: Εισαγωγή και περιγραφή των τουρκικών NAVTEX αορίστου διάρκειας

Στις 30 Ιανουαρίου 2026, η Τουρκία εξέδωσε για πρώτη φορά δύο NAVTEX χωρίς ημερομηνία λήξης, σηματοδοτώντας μια κλιμάκωση στην υβριδική στρατηγική της στο Αιγαίο. Η πρώτη NAVTEX αφορά ερευνητικές δραστηριότητες ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, απαιτώντας συντονισμό με τουρκικές αρχές για σεισμικές έρευνες, γεωτρήσεις και υποθαλάσσια καλώδια.

 Η δεύτερη εστιάζει στην αποστρατικοποίηση 23 ελληνικών νησιών (Λήμνος, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Δωδεκάνησα), χαρακτηρίζοντάς τις στρατιωτικές δραστηριότητες ως επικίνδυνες για τη ναυσιπλοΐα και παραβιάσεις διεθνών συνθηκών.

 Αυτή η κίνηση είναι πρωτοφανής, καθώς παραδοσιακά οι NAVTEX εκδίδονταν για συγκεκριμένα γεγονότα με περιορισμένη διάρκεια, ενώ τώρα αποκτούν μόνιμο χαρακτήρα, λειτουργώντας ως εργαλείο δημιουργίας τετελεσμένων.

Από γεωπολιτικής σκοπιάς, αυτή η τακτική εντάσσεται στο πλαίσιο του "gray zone warfare" – μιας στρατηγικής που αποφεύγει την ανοιχτή σύγκρουση, αλλά υπονομεύει σταδιακά την κυριαρχία του αντιπάλου μέσω νομικών, οικονομικών και ψυχολογικών μέσων. Παρόμοια με τις κινεζικές ενέργειες στη Νότια Σινική Θάλασσα, όπου η Κίνα χρησιμοποιεί "nine-dash line" και τεχνητά νησιά για να διεκδικεί θαλάσσιες ζώνες, η Τουρκία εφαρμόζει "lawfare" για να νομιμοποιήσει μονομερώς δικαιώματα στο Αιγαίο.  Αυτή η προσέγγιση εκμεταλλεύεται την ασυμμετρία ισχύος σε ημι-κλειστές θάλασσες, όπου η γεωγραφική εγγύτητα ενισχύει την αποτρεπτική ικανότητα, ενώ ταυτόχρονα δοκιμάζει την αποφασιστικότητα των συμμάχων στο NATO, όπως η Ελλάδα, η οποία βασίζεται στο διεθνές δίκαιο (UNCLOS) για να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της. Η αναλογία με μια πινακίδα "Απαγορεύεται η στάθμευση" σε ξένο δρόμο υπογραμμίζει την ψυχολογική διάσταση: η μονιμότητα δημιουργεί de facto αποδοχή, εάν δεν υπάρξει αντίδραση.

Άγιος Χαράλαμπος

Άγιος Χαράλαμπος - Άγιος Νεόφυτος

π. Ευάγγελος Παπανικολάου

7 Φεβρουαρίου 2026

Η επόμενη ημέρα με το φακό του Μανόλη Κοττάκη

Του Μανώλη Κουράκη 

Η εκτίμηση ανήκει σε εν ενεργεία κορυφαίο κυβερνητικό αξιωματούχο, ο οποίος είναι γνωστός για τον ρεαλισμό με τον οποίο προσεγγίζει τα πράγματα: «Σύμφωνα με απόρρητες μετρήσεις, το ποσοστό των Ελλήνων που ζητά να γκρεμιστεί ή να μεταρρυθμιστεί το “σύστημα” ανέρχεται στο 60% του εκλογικού σώματος, ενώ το ποσοστό που επιθυμεί τη διατήρησή του στην παρούσα μορφή φτάνει το 40%. Όσο και στο δημοψήφισμα του 2015. Από αυτό το “συστημικό” 40% η Ν.Δ. ελέγχει σήμερα το 22,5% και όσα ακούγονται για 30% μετά τις αναγωγές ψήφου είναι λάθος. Μπορεί να ανέβει λίγο ακόμη, αλλά όχι τόσο όσο υποστηρίζουν οι αναγωγές».

Τούτων δοθέντων, γεννάται το ερώτημα: Τι θα γίνει αν εμφανιστεί ο πρωθυπουργός στις διερευνητικές εντολές και, παρά το χαμηλό ποσοστό του, επιμείνει να είναι εκ νέου υποψήφιος για το αξίωμα σε δεύτερες εκλογές; Θα είναι αυτοχειρία για τη Ν.Δ. Ήδη από τη συνέντευξη στον Σκάι έστειλε διά της σιωπής του το μήνυμα «αφήστε με να κερδίσω άλλη μία θητεία και σε πολύ λίγο χρόνο, έξι μήνες, έναν χρόνο, θα παραδώσω την ηγεσία και την πρωθυπουργία σε άλλον».

Σύμφωνα με τον ίδιο κορυφαίο κυβερνητικό αξιωματούχο, «είναι σφόδρα πιθανό ο κύριος Μητσοτάκης να σκοντάψει στην πρώτη διερευνητική εντολή και να τεθεί από το ΠΑΣΟΚ ζήτημα συγκρότησης κυβέρνησης εθνικής ενότητας προσωρινού χαρακτήρα με αφορμή την προεδρία της Ευρώπης με πρωθυπουργό τρίτο πρόσωπο».

Ωστόσο η εκτίμηση που διατυπώνεται είναι ότι «ο πρωθυπουργός θα αρνηθεί σε μια τέτοια περίπτωση να παραδώσει την ηγεσία της Ν.Δ. Θα προτιμήσει να κρατήσει το κόμμα δικό του, υπό την ιδιοκτησία του, να ταμπουρωθεί εντός του για να έχει ποινική ασπίδα και αυτό θα έχει ως συνέπεια να τον ακολουθήσουν όλα τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και του κράτους των οποίων το πιστοποιητικό πολιτικής γέννησης γράφει…ΠΑΣΟΚ».

Βασίλης Φούσκας: «Οριακές στιγμές για τον Ελληνισμό με απουσία στρατηγικής και νέας οπτικής στα διεθνή» (ηχητικό)

Μεγάλη και σύνθετη συζήτηση με το Γιώργο Σαχίνη για το ελληνικό κομματικό σύστημα, τα ελληνοτουρκικά, το κυπριακό και την παγκόσμια μετατόπιση ισχύος από τον Ευρώ-ατλαντικό χώρο στην Κίνα και τον παγκόσμιο Νότο

06.02.2612:22

Βασίλης Φούσκας: «Οριακές στιγμές για τον Ελληνισμό με απουσία στρατηγικής και νέας οπτικής στα διεθνή» (ηχητικό)

Σαχίνης Γιώργος

Ο Βασίλης Φούσκας στον 98.4 περιέγραψε την Ελλάδα ως «ξέφραγο αμπέλι» χωρίς ουσιαστική αντιπολίτευση

Ο Βασίλης Φούσκας είναι καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στη Νομική και Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου Ανατολικού Λονδίνου. Ιδρυτής και αρχισυντάκτης του Journal of Balkan and Near Eastern Studies (εκδίδεται από το 1998) και διευθυντής του Ερευνητικού Κέντρου για τη Μελέτη Κρατών, Αγορών και Λαών στο ίδιο Πανεπιστήμιο.

Μιλώντας στον 98.4, αρχικά περιέγραψε μια κατάσταση σήψης και παρακμής σε όλο το μεταπολιτευτικό σύστημα της χώρας, που την έχει μετατρέψει, όπως είπε, σε ένα «ξέφραγο αμπέλι». Είναι πλέον ανοιχτό ζήτημα για την κοινωνία αν θα έρθουν στο προσκήνιο νέα εγχειρήματα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, τα οποία πάντως δεν μπορεί να προκύψουν από παρθενογένεση.

Ο κ. Φούσκας, αναφερόμενος στον Ελληνισμό σε Ελλάδα και Κύπρο, εξήγησε γιατί, με όρους όχι μόνο γεωστρατηγικής αλλά και οικονομικών συμφερόντων, βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση και υπό πιέσεις για υποχωρήσεις, με πρώτη και καλύτερη την αναθεωρητική στρατηγική της Τουρκίας. Για την Κύπρο, η κατάσταση οδηγείται σε νέα λύση τύπου Ανάν, που θα τη σερβίρουν και ως το «μικρότερο κακό».

Έπσταϊν: Μια εγκληματική συμμορία ψυχοπαθών ως παγκόσμιο κατεστημένο

Θέμης Τζήμας

04/02/2026

Δεν πρόκειται για μια ιστορία της κλειδαρότρυπας αλλά για ένα κατεστημένο πολιτικής και οικονομικής εξουσίας.

Η ιστορία γύρω από τα αρχεία Έπσταϊν (το να τα αποκαλέσουμε απλώς σκάνδαλο μικραίνει εντελώς τη σημασία τους) αποτελεί ταυτοχρόνως δικαίωση πολλών εξ όσων θεωρούνταν θεωρίες συνομωσίας και ταυτοχρόνως φωτίζει εν μέρει τα πρόσωπα, τη δομή και τις πολιτικές ενός κατεστημένου με παγκόσμια επιρροή και επίκεντρο τις ΗΠΑ. 

Δεν πρόκειται για μια ιστορία της κλειδαρότρυπας και δεν πρόκειται μόνο για ένα κύκλωμα πορνείας και παιδικής εκμετάλλευσης: πρόκειται για ένα κατεστημένο πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, ψυχοπαθολογικών προσώπων και αδιανόητα εγκληματικών πράξεων ακόμα και σε άμεσα προσωπικό επίπεδο.

Καθώς τα στοιχεία συνεχίζουν να έρχονται στο φως και ενώ η κυβέρνηση και οι δικαστικές αρχές των ΗΠΑ αρνούνται να προβούν σε νέες συλλήψεις παρέχοντας ασυλία στους εγκληματίες του εν λόγω κυκλώματος, αξίζει συνοπτικώς να αναφερθούμε στα εξής:

*Πρώτον, η εξουσία σε παγκόσμιο επίπεδο (δηλαδή το κατεστημένο του 1% ή του 0,1% ακόμα περισσότερο, το οποίο με επίκεντρο τις ΗΠΑ και τη «Δύση» διευθύνει ή επιχειρεί να διευθύνει κυριαρχικά συμφέροντα σε όλο τον πλανήτη) υπάρχει ως τέτοια, ως ένα συγκεντροποιημένο πλαίσιο άσκησης εξουσίας, αποτελούμενο από συγκεκριμένα πρόσωπα (πολλά μεν αλλά απειροελάχιστα ως ποσοστό του παγκοσμίου πληθυσμού) και με μια σύνθεση η οποία προσομοιάζει προς παραδοσιακή οικογενειοκρατία- αριστοκρατία, οικογένειες του μεγάλου πλούτου, διαχειριστές κεφαλαίων και διαμορφωτές κοινής γνώμης. 

Σε αντίθεση με τις θεωρίες που αποπειράθηκαν να ερμηνεύσουν την εξουσία ως μόνο και απολύτως διαχυτοποιημένη, η εξουσία σε παγκόσμιο μάλιστα επίπεδο έχει συγκεκριμένη αρχή και συγκεκριμένο πυρήνα, στο επίκεντρο των διαχυτοποιημένων τρόπων άσκησής της. 

Η «γραμμή» η οποία υποστήριζε ότι η ύπαρξη ενός τέτοιου δικτύου και πυρήνα λήψης αποφάσεων σε παγκόσμιο επίπεδο συνιστά θεωρία συνομωσίας ήταν προπαγάνδα προκειμένου να κρύψει μια πραγματική συνομωσία, την υφαρπαγή κάθε έννοιας δημοκρατίας στη Δύση και κατά το δυνατόν σε πλανητικό επίπεδο. 

Ἅπαντες στάθηκαν στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων.

Ἰωάννα Γ. Καραγκιούλογλου

[ Ὃ ἂν ὁμολογήσης, διατήρει

ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ ]

Κέρκυρα. Μάρτιος τοῦ 1819.

Ἔρχεται ὁ Καποδίστριας ἀπὸ τὴν Ρωσσία γιὰ νὰ ἐπισκεφθεῖ τὸν πατέρα του. Ἡ μητέρα του εἶχε ἤδη ἐγκαταλείψει τὰ ἐγκόσμια καὶ ὁ ἴδιος ἦταν πλέον Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσσίας.

Μόλις κυκλοφόρησε ἡ εἴδηση, Φιλικοί, Καπεταναῖοι καὶ Ὁπλαρχηγοὶ, σπεύδουν νὰ τὸν ἀνταμώσουν.

Καὶ ὁ φιλόπατρις Καποδίστριας, χάριν φιλοξενίας καὶ χριστιανικοῦ ἤθους, ἀποφασίζει νὰ τοὺς καλέσει σὲ γεῦμα, στὴν πατρικὴ του οἰκία. Μεταξὺ τῶν συνδαιτημόνων οἱ Ἀναγνωσταράς, Πλαπούτας, Ἀνδρούτσος καὶ Κολοκοτρώνης.

Ἅπαντες ἀνέμεναν νὰ ἀκούσουν ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ Ἰωάννη τὰ καλὰ νέα γιὰ βοήθεια ἀπό τὴν Ρωσσία. Ἐκεῖνος ὅμως τοὺς εἶπε τὴν πικρὴ ἀλήθεια. Δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναμένουν καμμία βοήθεια.Ὁ Ἀλέξανδρος εἶχε ἀποφασίσει νὰ μὴν διαταράξει τὶς σχέσεις τῆς ὁμοδόξου Αὐτοκρατορίας μὲ Ἀγγλία καὶ Αὐστρία. 

Ἅπαντες στάθηκαν στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων.

"(..) Ἀφοῦ οἱ ἰσχυροὶ τῆς γῆς μᾶς θέτουν ἐνώπιον τόσον ἀπελπιστικοῦ διλήμματος, θὰ ὑψώσομε τὴν σημαίαν τοῦ Σταυροῦ καὶ ἐὰν δὲν κατορθώσωμεν νὰ ἐλευθερωθῶμεν ἀπὸ τοὺς Τούρκους, τοὐλάχιστον ὅμως θὰ ἀποθάνωμεν ὡς ἀντάξιοι τῶν πατέρων μας."

Τὸν ἑπόμενο μῆνα, ἀνήμερα τῆς Λαμπρῆς, ἐν μέσῳ τοῦ γεύματος καὶ μὲ τὸν ὀβελία ἐπὶ τῆς τραπέζης, ἁρπάζει ὁ Κολοκοτρώνης μὲ τὰ χέρια τὴν πλάτη ἀπ 'τὸ ψητό, καὶ λέει στὸν Καποδίστρια:

- Ἔτσι τρώγουν τὰ παλληκάρια τὰ ψητὰ κρέατα!

Ἐπικράτησε ἐνθουσιασμός.

Πρῶτος ὁ Καποδίστριας σηκώνει τὸ ποτήρι καὶ πίνει ὑπὲρ τῆς Ἐλευθερίας τῆς Ἑλλάδος. Πλησιάζει τὸν Κολοκοτρώνη καὶ τοῦ λέει στὸ αὐτὶ :

40 εκατομμύρια θα πάρουν φέτος τα κόμματα-μη κόμματα !

40 εκατομμύρια θα πάρουν φέτος τα κόμματα-μη κόμματα !

Εσείς για το σπιτικό σας τι θα πάρετε ;    

Θα έγραφα τι, αλλά δεν μου το επιτρέπει η αγωγή μου...  

Η κομματοκρατία uber alles !                                                                        Βασίλης Λαγός 

Η κατάσταση των πραγμάτων

Του Δημήτρη Τσίρκα 

Η Καρυστιανού κινδυνεύει να πάθει αυτό που είχε πει ο Γεώργιος Παπανδρέου για τον Γρίβα – «εδοξάσθη κρυπτόμενος και κατεποντίσθη εμφανιζόμενος». 

Από τη στιγμή που ανακοίνωσε την πρόθεσή της να πολιτευτεί κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο. 

Πρώτα ανοίγει θέμα εκτρώσεων και λίγο μετά γράφει για «εισβολές», με αφορμή το τραγικό περιστατικό στη Χίο. Δύο περιπτώσεις που ήταν βέβαιο ότι θα τριγκάρουν το αριστερό/προοδευτικό ακροατήριο. 

Και αν στην πρώτη περίπτωση μπορεί να ισχυριστεί ότι έπεσε στην παγίδα που της έστησαν οι δημοσιογράφοι, στη δεύτερη ήταν η δική της (ή των συνεργατών της) επιλογή λέξεων που δημιούργησε το πρόβλημα. 

Η λέξη «εισβολή», ως περιγραφή του μεταναστευτικού, είναι το σήμα κατατεθέν ενός συγκεκριμένου πολιτικού χώρου (δεξιάς – ακροδεξιάς) και ουδόλως μια αυταπόδεικτη «πραγματικότητα», όπως επιχειρεί να την εμφανίσει στις παρεμβάσεις της. 

Εδώ η Καρυστιανού δείχνει την πολιτική της απειρία - επιχειρεί να απευθυνθεί ταυτόχρονα σε δύο ανταγωνιστικά πολιτικά στρατόπεδα (δεξιά – αριστερά) ή περισσότερο στο ένα, αλλά χωρίς να απογοητεύσει το άλλο. 

Ωστόσο, όποιος προσπαθεί να ικανοποιήσει τους πάντες, κινδυνεύει στο τέλος να τους απογοητεύσει όλους.

Προδίδει όμως και την επικοινωνιακή ασχετοσύνη - τη δική της και του επιτελείου της. Θα μπορούσε να πει το ίδιο πράγμα χωρίς να θυμώσει κανέναν – με μια δήλωση του τύπου: 

Ο θρίαμβοςτης άγνοιας (Ι)

Του Στάθη Καλύβα 

Η εμπορική επιτυχία της ταινίας του Γιάννη Σμαραγδή με θέμα τον Ιωάννη Καποδίστρια άνοιξε μια συζήτηση σχετικά με τη δημόσια ιστορία. Η ουσία της αφορά το χάσμα που χωρίζει τις απόψεις των «ειδικών» από τη μία, είτε είναι επαγγελματίες ιστορικοί είτε κριτικοί κινηματογράφου, και μιας μεγάλης μάζας θεατών από την άλλη, που συγκινήθηκε και επευφήμησε την ταινία. Η συζήτηση για την ταινία ξεφεύγει από τα στενά όρια του κινηματογράφου και της ιστοριογραφίας: αφορά ένα κεντρικό ζήτημα του καιρού μας, τη θέση της γνώσης στην κοινωνία.

Προφανώς ο «Καποδίστριας» είναι μια μυθοπλαστική ταινία· ούτε ντοκιμαντέρ είναι ούτε επιστημονικό έργο. Δεν μπορεί, λοιπόν, να κριθεί με βάση τα κριτήρια της επιστημονικής ιστορίας. Το κεντρικό πρόβλημα της ταινίας, ωστόσο, δεν είναι η κινηματογραφική της αφέλεια, το γεγονός δηλαδή πως παρουσιάζει τους πρωταγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης σαν «καρτουνίστικες καρικατούρες». Αλλωστε, ο Σμαραγδής ούτε ο πρώτος είναι ούτε και ο μόνος που επιλέγει μια τέτοιου είδους προσέγγιση. Το πρόβλημα της ιστορικής αυθαιρεσίας είναι σύμπτωμα ενός ευρύτερου προβλήματος: η οπτική που υιοθετεί η ταινία είναι απλουστευτική και διαπαιδαγωγεί τους θεατές με βάση το παραπλανητικό δίπολο «άγιοι και δαίμονες», «ήρωες και προδότες».

Προφανώς το δίπολο αυτό διαθέτει μια εγγενή δύναμη, γι’ αυτό και το συναντάμε στην καρδιά πολλών μύθων από τις απαρχές της ανθρωπότητας έως τις ταινίες του Χόλιγουντ. Θα περίμενε όμως κάποιος πως η ισχύς του θα υποχωρούσε παράλληλα με την αυξημένη επίδραση της επιστήμης και τη γενικότερη πρόοδο της ανθρωπότητας. Ποτέ στο παρελθόν, για να δώσω ένα απλό παράδειγμα, δεν είχε ο μέσος πολίτης τόσο μεγάλη πρόσβαση στην πληροφορία όσο σήμερα. Και όμως, οι θεωρίες συνωμοσίας, η μαγική σκέψη και τα απλουστευτικά, διπολικά σχήματα όχι μόνο δεν υποχωρούν, αλλά κερδίζουν έδαφος – όπως και η δυσπιστία απέναντι στην επιστήμη. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Ο Γιώργος Παπανδρέου, τα αρχεία Έπσταϊν και ο τραπεζικός πατριωτισμός

Αναμφίβολα στον τραπεζικό πατριωτισμό ο ΓΑΠ έχει διαπρέψει. Το θέμα είναι ότι τολμάει και ζητάει και τα ρέστα.

Documento Creative, AP

Κώστας Βαξεβάνης

9 Φεβρουαρίου 2026

Στην πολιτική υπάρχουν δύο τρόποι να γίνει μια διάψευση. Ένας έντιμος και ένας πονηρός. Στην πρώτη περίπτωση, ο πολιτικός, τιμά την αλήθεια και τις αρχές της διαφάνειας (είναι υποχρεωμένος άλλωστε) και διαψεύδει ευθέως και με στοιχεία όσα του καταλογίζονται. Έτσι λειτουργεί η Δημοκρατία, την οποία ο πολιτικός υπηρετεί εθελοντικά.

Στην δεύτερη περίπτωση, ο πολιτικός, πονηρά και καθόλου έντιμα, αντί να διαψεύσει αυτό το οποίο του καταλογίζεται, δημιουργεί μια άλλη «κατηγορία» σε βάρος του, για να μπορέσει να την διαψεύσει. Την πονηρή μέθοδο, επέλεξε ο Γιώργος Παπανδρέου, για να διαψεύσει δημοσίευμα του Documento. Εμφάνισε ψευδώς ότι η έρευνα της εφημερίδας του αποδίδει σχέση με τον παιδόφιλο Έπσταϊν και τη διέψευσε χρησιμοποιώντας διάφορα σπαρακτικά επίθετα. Το Documento, δεν τον συνέδεσε με τον Έπσταϊν. Αυτό που αποκάλυψε είναι ένα mail που βρέθηκε στα αρχεία του Έπσταϊν και αναφέρεται σε μια ενέργεια του Παπανδρέου, η οποία και τιμητική δεν είναι και απαντήσεις θέλει. Γιατί τόσο ο πρώην πρωθυπουργός, όσο και ο πρώην υπουργός Οικονομικών, της κυβέρνησής του Φίλιππος Σαχινίδης, ώρες μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015, σπεύδουν να ενημερώσουν την Deutsche Bank, για τις πολιτικές εξελίξεις. Συνδράμουν δηλαδή την Τράπεζα, σαν να είναι υπάλληλοί της, ενώ το ελληνικό πολιτικό σύμπαν φλέγεται.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τα αρχεία του Έπσταϊν, δεν βρίθουν μόνο από ανατριχιαστικές φωτογραφίες και βίντεο που αφορούν την παιδοφιλική δραστηριότητά του. Το μεγάλο μέρος του αρχείου, παρέχει λεπτομέρειες, για το πώς ο Έπνσταϊν, καταφέρνει να ενημερώνεται μέσα από ένα εκτεταμένο δίκτυο με insiders, για τις οικονομικές εξελίξεις διεθνώς ώστε να τζογάρει. Μεγάλο ενδιαφέρον δείχνει για την Ελληνική κρίση και φαίνεται πως δεν ακολουθεί τις εξελίξεις αλλά τις προβλέπει και ίσως να τις δημιουργεί. Λέει ωστόσο την αλήθεια στην αλληλογραφία του: η Ελλάδα μπήκε στο τούνελ της κρίσης για να σωθούν Γερμανικές και Γαλλικές τράπεζες που ήταν φορτωμένες με τα Ελληνικά ομόλογα.

Μην υποτιμάτε τη νοημοσύνη μας! Και κυρίως μην υποτιμάτε τον πόνο μας και τους νεκρούς των Τεμπών!

Μαρία Καρυστιανού 

Σήμερα ήρθαμε άλλη μια φορά για τη ντροπιαστική για τη χώρα μας  δίκη για τα εξαφανισμένα video της τραγωδίας των Τεμπών! 

Σκεφτείτε τι μυστικά κρύβουν αυτά τα video για να τα έχουν ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙ , αλλά και για να τα ΔΙΑΓΡΑΦΟΥΝ από την πρώτη μέρα μετά την τραγωδία, όπως κατηγορούμενος,  εκπρόσωπος της εταιρείας Security ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ σε αιφνιδιαστική ερώτηση της έδρας. 

57 άνθρωποι χάθηκαν και εκατοντάδες τραυματίστηκαν και τα video από τις κάμερες του ΟΣΕ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ! 

Δεν παραδόθηκαν ποτέ! 

Παρά το ότι κατασχέθηκαν από τον Εφέτη Ανακριτή, Σωτήρη Μπακαίμη που ορίστηκε με διαδικασία που διέταξε ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης! 

Τι ντροπή για την ελληνική δικαιοσύνη!

Τα βίντεο που δείχνουν την αλήθεια κατασχέθηκαν μεν από το πρώτο λεπτό με εντολή του Ανακριτή, Σωτήρη Μπακαιμη! Εξαφανίστηκαν δε! 

Σήμερα αγνοείται η τύχη τους και αναρωτιόμαστε σε ποια γραφεία έχουν κρυφτεί, ώστε να προστατευτούν ή και να εκβιάζονται  όσοι καίγονται από όσα αποκαλύπτουν; 

Για αυτό, το σημερινό δικαστήριο που έχει δώσει όρκο να κάνει ότι πρέπει για να βγει η  αλήθεια στο φως, ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ  να καλέσει τον  Εφέτη Ανακριτή ως μάρτυρα για να μάθει από πρώτο χέρι: 

Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας στις 9 Φεβρουαρίου

ΠΗΓΗ -  Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Geopolitics με τον Σ. Καλεντερίδη: Η αμυντική στρατηγική της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία

Όχι απλά ενδιαφέρουσα, Αποκαλλυπτική συζήτηση...

 

Ο Αγγελος Συρίγος, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και βουλευτής ΝΔ, μιλάει στην τηλεόραση της Ναυτεμπορικής

ΠΗΓΗ: https://youtu.be/2zFBth2AuN0?si=swe5EjuNk_ktLGI7

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η ΑΓΚΥΡΑ ΚΛΙΜΑΚΩΝΕΙ ΤΙΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΥΠΟ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΝ ΕΝΤΑΣΕΩΝ

Περικλής Νεάρχου

Η τραγωδία με τους 15 νεκρούς λαθρομετανάστες στην Χίο είναι ένα ακόμη επεισόδιο του υβριδικού πολέμου που συντηρεί η Άγκυρα για να ασκεί πιέσεις στην Ελλάδα και για να εργαλειοποιεί το θέμα αυτό στην προπαγάνδα και στις επιδιώξεις της στο Αιγαίο.

Είναι θλιβερό ότι οι συνήθεις «ύποπτοι» αλληλεγγυοι των λαθρομεταναστών έσπευσαν πάλι να επιτεθούν στο Λιμενικό και στις πολιτικές αποτροπής της παράνομης μεταναστεύσεως, υποθάλποντας την ιδέα της μη απωθήσεως και των ανοικτών συνόρων. Μεταξύ αυτών, ύψώνουν πάλι τη φωνή αυτή που πρωταγωνίστησαν στην εγκληματική μεταναστευτική πολιτική του 2015, που παροξυνε  στη διαπασών ένα πρόβλημα που είχε ήδη προσλάβει πολύ ανησυχητικές διαστάσεις.

Η Κυβέρνηση, ενώ έχει τεράστιες ευθύνες για την ανοχή, αν όχι και την προαγωγή της παράνομης μεταναστεύσεως για μία ολόκληρη περίοδο, εμφανίζεται σήμερα ότι πρωτοστατεί στην Ευρώπη για τον έλεγχο' της και για τη λήψη μέτρων αποτροπής. Η αλήθεια είναι ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός και συνολικά η Κυβέρνηση, παρά τα όσα έλεγαν στο παρελθόν, αναγκάσθηκαν να λάβουν υπόψιν  τη μεγάλη μεταστροφή που έγινε στην Ευρώπη στο θέμα της παράνομης μεταναστεύσεως, αλλά και τον μεγεθυνόμενο  κίνδυνο στα Ελληνικά σύνορα από την απρόσκοπτη είσοδο νέων συνεχώς κυμάτων μεταναστών. Οι τελευταιοι  θα εγκλωβίζονταν μάλιστα, στο σύνολό τους, στην Ελλάδα, λόγω των αποτρεπτικών μέτρων που λαμβάνονται στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με πρώτη τη Γερμανία.

Τα μέτρα της Κυβερνήσεως είναι αποσπασματικά και ανεπαρκή για τον αποτελεσματικό έλεγχο ενός προβλήματος, που εξελίσσεται ήδη στο μεγαλύτερο εθνικό πρόβλημα, γιατί απειλεί την ίδια την εθνική ταυτότητα και εθνική συνοχή και ύπαρξη της χώρας. Η δημιουργία ενός τέτοιου προβλήματος εκ του μηδενός και με την ενεργό δράση του φθονερού και επίβουλου γείτονα μας, είναι ένα δείγμα της πολιτικής αφροσύνης και της ιδεολογικής και πολιτικής υποτέλειας που χαρακτηρίζει το πολιτικό μας σύστημα, με τις διάφορες « προοδευτικές» δήθεν και νεοφιλελεύθερες εκφάνσεις του.

Σουηδικό πείραμα για επιστροφή στο χαρτί

Η Σουηδία αποφάσισε να περιορίσει τη χρήση οθονών στα σχολεία, με το σκεπτικό ότι η μάθηση αποδίδει καλύτερα με το παραδοσιακό βιβλίο και το μολύβι. Είναι έτσι; Παιδαγωγοί μιλούν στην «Κ»

«Είναι σημαντικό οι μαθητές να εργάζονται με στυλό και χαρτί», δήλωσε πρόσφατα η υπουργός Σχολείων της Σουηδίας Λότα Eντχολμ, σημειώνοντας ότι η επιστροφή στο χαρτί στηρίζεται σε επιστημονικά δεδομένα, που δείχνουν ότι οι αναλογικές μέθοδοι δημιουργούν «καλύτερες συνθήκες για την ανάπτυξη βασικών δεξιοτήτων όπως η ανάγνωση και η γραφή, σε σύγκριση με τα ψηφιακά εργαλεία». [GETTY IMAGES]

Απόστολος Λακασάς04.03.2025 •

Τα εκπαιδευτικά συστήματα των σκανδιναβικών χωρών που –μέσω των μαθητών– εντυπωσίασαν τις τελευταίες δεκαετίες για τις επιδόσεις τους στον διεθνή διαγωνισμό PISA του ΟΟΣΑ και για την ετοιμότητά τους να δοκιμάσουν νέες τεχνικές διδασκαλίας, κάνουν ένα ακόμη εντυπωσιακό βήμα: επιστρέφουν στο χαρτί και το μολύβι. Ο λόγος είναι οι κίνδυνοι για τους μαθητές από την υπερβολική χρήση των ψηφιακών μέσων, όπως έχουν εντοπιστεί από εκπαιδευτικούς, παιδιάτρους και νευροεπιστήμονες.

Πρόσφατα η υπουργός Σχολείων της Σουηδίας, Λότα Eντχολμ, ανέφερε ότι η επιστροφή στο χαρτί στηρίζεται σε επιστημονικά δεδομένα που δείχνουν ότι οι αναλογικές μέθοδοι (γραφή με το χέρι, ανάγνωση από έντυπα βιβλία) δημιουργούν, όπως τόνισε, «καλύτερες συνθήκες για την ανάπτυξη βασικών δεξιοτήτων, όπως η ανάγνωση και η γραφή, σε σύγκριση με τα ψηφιακά εργαλεία. Γι’ αυτό είναι σημαντικό οι μαθητές να εργάζονται με στιλό και χαρτί και, όχι λιγότερο σημαντικό, να έχουν πρόσβαση σε σχολικά βιβλία και στελεχωμένες σχολικές βιβλιοθήκες». Την ίδια στιγμή στη Φινλανδία, όπου μέχρι πρόσφατα πολλά σχολεία έδιναν δωρεάν φορητούς υπολογιστές στους μαθητές από την ηλικία των 11 ετών, γονείς και δάσκαλοι εκφράζουν όλο και περισσότερο την ανησυχία τους για τον αντίκτυπο που έχει η έκθεση των παιδιών σε οθόνες. Στη χώρα, οι έφηβοι κατά μέσον όρο βρίσκονται μπροστά από μια οθόνη έως και έξι ώρες την ημέρα.

Η νομιμοποίηση αγοραπλωλησιών κατά τη διάρκεια της κατοχής

Η κατοχή, ο Εθνικός Διχασμός και τα φράγκα των Ελλήνων ...του σήμερα ....ή το μαζί τα φάγαμε!!!!!

Ο πρωθυπουργός Εμμανουήλ Τσουδερός δύο φορές σε ραδιοφωνική εκπομπή από το Κάιρο, τον Ιούλιο και τον Οκτώβριο του 1942, μιλούσε για ακύρωση των αγοραπωλησιών. Ο Γεώργιος Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός της κυβέρνησης εθνικής ενότητας, έλεγε στις 18 Οκτωβρίου 1944: «Υποστηρίζουμε κατά γενικήν αρχήν, ότι ουδείς δύναται να γίνη πλουσιώτερος μετά την 28η Οκτωβρίου 1940. Τούτο είναι εθνικό ζήτημα». Ο αντιβασιλέας Δαμασκηνός επίσης τόνιζε: «Η ακύρωσις των αγοραπωλησιών τούτων είναι έργο απονομής υψίστης δικαιοσύνης. Η μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου θα είναι η στιγμή της υπογραφής του σχετικού νόμου, τον οποίο θα υπογράψω και με τα δύο μου χέρια».

Κάτω από τη μεγάλη πίεση του κόσμου, δύο μέρες πριν τις εκλογές της 29ης Μαρτίου του 1946, η κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη, με υπουργό Δικαιοσύνης τον Γεώργιο Μαύρο (τον μεταπολιτευτικό πρόεδρο της Ένωσης Κέντρου), εξέδωσε τη Συντακτική Πράξη 114/1946, που ακύρωνε τις κατοχικές πωλήσεις μικροϊδιοκτησιών, υπέρ των πωλητών και των κληρονόμων τους. Το ποσό που θα επέστρεφαν οι μικροϊδιοκτήτες στους αγοραστές, όπως και το θέμα των αγοραπωλησιών της μεγάλης ακίνητης περιουσίας, θα ήταν αρμοδιότητα της νέας βουλής.

Όλο αυτό το θέμα εξόργισε τους αγοραστές, οι οποίοι επισκέφθηκαν τον υπουργό Δικαιοσύνης Γεώργιο Μαύρο. Εκεί αποκαλύφθηκε ότι η κυβέρνηση πριν πέντε μέρες τους είχε υποσχεθεί, ότι δεν θα καταθέσει καμία ρύθμιση πριν τις εκλογές. Τον Δεκέμβρη του 1946, η Ομοσπονδία Αγοραστών ανέθεσε την υπόθεση σε δύο διακεκριμένους νομικούς, τον Χρήστο Πράτσικα και τον Μιχαήλ Δένδια. Αυτοί οι δύο χαρακτήρισαν τη Συντακτική Πράξη 114/1946 άκυρη, ανίσχυρη, ανεφάρμοστη και αντισυνταγματική! Πολλοί πολιτικοί, για ψηφοθηρικούς λόγους, δήλωναν την αλληλεγγύη τους τόσο στην Ομοσπονδία Αγοραστών όσο και στην Ομοσπονδία Πωλησάντων…

Στα μέσα του 1947 ξεκινούν οι μαζικές συλλήψεις κομμουνιστών και φιλοεαμικών πολιτών κατ’ εντολήν του υπουργού Δημόσιας Τάξης Ναπολέοντα Ζέρβα. Ανάμεσα στους χιλιάδες συλληφθέντες και εξορισθέντες είναι και ο αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Πωλησάντων Λεων. Κοκκοράκης, ο γενικός γραμματέας Εκτ. Ψαλιδόπουλος, ο νομικός σύμβουλος Ηλίας Κούκης, ο Ηλίας Ηλιού και πολλά άλλα μέλη του συλλόγου. Η Ομοσπονδία των Αγοραστών πανηγυρίζει, λέγοντας ότι είχε προειδοποιήσει πως η Ομοσπονδία Πωλησάντων αποσκοπούσε, μέσω της ακύρωσης των αγοραπωλησιών, στην ανατροπή του κοινωνικού συστήματος προς όφελος των εχθρών της χώρας!

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

Το σημερινό κείμενο (επιστολή) περιλαμβάνεται στις σελίδες 22-24, σε ένα 100-φυλλο τετράδιο με κείμενα, σημειώσεις, επιστολές, μεταφράσεις κ.α. του Κόντογλου, όπως και το προχθεσινό.  

Τέτοια τετράδια υπάρχουν πολλά στο ΑΡΧΕΙΟ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ, πλην όμως το περιεχόμενό τους παραμένει αναξιοποίητο και φυσικά αδημοσίευτο, μιας και το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, στο οποίο δωρίσαμε το 2014 αυτό το Αρχείο, και μάλιστα ταξινομημένο, κωδικοποιημένο και ψηφιοποιημένο, δεν γνωρίζουμε να έχει κάνει κάτι για την μελέτη και την έρευνα του περιεχομένου του, μέσα στα δώδεκα χρόνια που έχουν περάσει. Ευελπιστούμε η νέα διοίκηση να δει το θέμα σοβαρότερα.

Η σημερινή επιστολή του Κόντογλου είναι αχρονολόγητη και δεν αναφέρει το όνομα του παραλήπτη, πέρα από τα δυσανάγνωστα αρχικά του και την προσφώνηση «κύριε Πρόεδρε». Προσομοιάζει με μία επιστολή που είχε στείλει ο Κόντογλου στον φίλο του Κωστή Μπαστιά το 1940, όταν βρέθηκε σε απελπισία λόγω της ασθένειας της συζύγου του Μαρίας και ταυτόχρονα την άρνηση του Δήμου Αθηναίων να τον πληρώσει για την τοιχογραφία του Δημαρχείου. Στην επιστολή εκείνη ο Κόντογλου είχε σημειώσει μεταγενέστερα «ουδεμία απάντηση» και αν ο στενός του φίλος, ο Μπαστιάς, δεν έκανε τίποτα, μπορούμε με σιγουριά να συμπεράνουμε πως το ίδιο έκανε και ο κύριος πρόεδρος. Άλλωστε αυτό προκύπτει και από τα πραγματικά γεγονότα, που επιβεβαιώνουν πλήρως όσα λέει ο Κόντογλου. Ότι έδωσε τον αγώνα του για την ελληνική, βυζαντινή τέχνη μόνος, φτωχός και απροστάτευτος, ότι πνευματικά του παιδιά έπιασαν πόστα ενώ εκείνος έμεινε να παρακαλάει κι ότι η ελληνική πολιτεία του φέρθηκε σα να ήταν αποπαίδι, αγνοώντας τον πλήρως.

Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας

Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας στις 9 Φεβρουαρίου,

ημέρα μνήμης του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού.

"Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική·

το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου ..." (Ο Ελύτης).

Τη Γλώσσα που μίλησε

 ο Όμηρος, η Σαπφώ, ο Αισχύλος, ο Ηρόδοτος, ο Σοφοκλής, ο Θουκυδίδης, ο Ευριπίδης, ο Αριστοφάνης, ο Ιπποκράτης, ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης... ο  Παπαδιαμάντης, ο Καβάφης

ΠΗΓΗ - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η Γαλλία, διαβάζουμε, θα αλλάξει τον νόμο ώστε το σεξ να μη θεωρείται συζυγικό καθήκον στον γάμο.

Του Δημήτρη Τσίρκα 

Η Γαλλία, διαβάζουμε, θα αλλάξει τον νόμο ώστε το σεξ να μη θεωρείται συζυγικό καθήκον στον γάμο.

Μην πάει ο νους σας στο κακό, δεν σημαίνει ότι μέχρι τώρα ο/η σύζυγος ήταν υποχρεωμένη από τον νόμο να κάνει σεξ με τον έταιρο σύζυγο και αν αρνιόταν μπορούσε να καλέσει την αστυνομία να τη "συνετίσει". 

Αυτά μονό στις ταινίες του Λάνθιμου συμβαίνουν. Απλώς ήταν λόγος διαζυγίου και το διαζύγιο έβγαινε με υπαιτιότητα του συζύγου - αρνητή σεξ.

Πολλοί θα βρουν το μέτρο απελευθερωτικό – το κράτος δεν έχει καμία δουλειά στο κρεβάτι των ανθρώπων. Αναμφίβολα.

Στην πραγματικότητα, το κράτος έρχεται να επικυρώσει μια αλλαγή που έχει συμβεί στην κοινωνία προ πολλού.

Αν αφήσουμε κατά μέρος τις φαντασιακές επενδύσεις, ο γάμος δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια συμφωνία αμοιβαίας, συναινετικής «χρησιμοποίησης» του σώματος του άλλου, επικυρωμένη από το κράτος, με σφραγίδες και πρωτόκολλα. 

Αν αυτό εκλείψει, τότε ο γάμος γίνεται απλώς μια συγκατοίκηση χωρίς benefits - μένουμε μαζί για το ενοίκιο.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΟΙ

Η διαρκής πίεση του αλβανικού κρατικού και παρακρατικού φασισμού κατά ενός κεφαλαιώδους σημασίας τμήματος του γηγενούς και ιστορικού Ηπειρωτικού Ελληνισμού, έχει και ελλαδικές απολήξεις. Στη σημερινή συγκυρία δεν αναφερόμαστε στις αμόρφωτες και άψυχες κρατικές ελίτ, αλλά στις διανοουμενίστικες εκδοχές τους. Την προηγούμενη Πέμπτη, στην τηλεοπτική σειρά του MEGA «Οι Αθώοι», που είναι εμπνευσμένη από το λογοτεχνικό έργο του Κωνσταντίνου Θεοτόκη «Κατάδικος», η πρωταγωνίστρια με τις φίλες της μιλούσε και τραγουδούσε στα αλβανικά και δήλωσε (στα αλβανικά και πάλι) "Χιμαραία"! Το γεγονός προκάλεσε ανατριχίλα στους Χιμαραίους. Καθώς είναι «συνηθισμένοι» να αμφισβητείται εντός της αλβανικής επικράτειας (ή από τους ανά τον κόσμο Αλβανούς εθνικιστές), η εθνική τους καταγωγή και η χρήση της ελληνικής γλώσσας ως μητρικής, διαπίστωσαν ότι αυτή η προσβλητική και επίμονη προπαγάνδα αναπαράγεται και εντός της Ελλάδας από δυσκοίλιους, ιδεοληπτικούς και αδαείς ανθρώπους.

Η ερμηνεία πηγάζει από τα ίδια γεγονότα που το αιτιολογούν.Η αφωνία της επίσημης εξωτερικής πολιτικής απέναντι στη διαχρονική καταπίεση των Γηγενών Ελλήνων από το αλβανικό κράτος εξελίσσεται σε συνεργασία με αυτό, στο πλαίσιο της ένταξής του στην Ευρωπαϊκή Ένωση με το αντίτιμο της προώθησης της επιχειρηματικότητας για τα κέρδη ολίγων και συνοδεύεται από μια πρακτική φιλίας σε επίπεδο εξυπηρέτησης συμφερόντων.

Συνεπώς ο κατευνασμός ως πρακτική και θεωρητική κατεύθυνση απέναντι στην καταπάτηση των δικαιωμάτων του Ελληνισμού στην Αλβανία, δημιουργεί το κενό για την πολιτιστική επέκταση του αλβανισμού ακόμα και με εγχώριες πολιτιστικές αυτοκτονίες όπως η «αλβανόφωνη από τη Χιμάρα». Άλλωστε στο κεντρικό αλβανικό αφήγημα για την αλβανική καταγωγή των Ελλήνων, το οποίο έχει εκτιναχθεί σε μια εθνικιστική υστερία καπηλείας της ελληνικής ιστορίας και για τις δυο επικράτειες, είναι βέβαιο πως βρίσκει και ευήκοα ώτα, στην Ελλάδα σε μια εποχή μάλιστα που εκθειάζεται η συμπερίληψη ως η ύψιστη αρετή. Αυτό είναι το βασικό πλαίσιο της παραχάραξης του έργου του συγγραφέα και της παραχάραξης της ιστορίας της Χιμάρας, του Άπαρτου Κάστρου του Ελληνισμού.

ΣΗΜΕΡΑ Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΘΟΝΗ, ΑΛΛΑ Η ΣΟΦΙΑ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ.

την Φεβρουαρίου 04, 2026

Προσωποποίηση της σοφίας. Άγαλμα στην Έφεσο.

Καθ. Πέτρος Π. Γρουμπός. Ομότιμος καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Η φράση «Σήμερα η Γνώση είναι άφθονη, αλλά η Σοφία απουσιάζει» αντικατοπτρίζει ένα κοινό συναίσθημα ότι ενώ έχουμε περισσότερες πληροφορίες από ποτέ (ΓΝΩΣΗ), συχνά μας λείπει η διάκριση, η διορατικότητα και η καλή κρίση (ΣΟΦΙΑ) για να τις χρησιμοποιήσουμε σωστά, οδηγώντας σε κρίσεις παρά το γεγονός ότι είμαστε σε υψηλό επίπεδο πληροφόρησης, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αναστοχασμό, εφαρμογή και σύνθεση δεδομένων σε ουσιαστική δράση, αντί για απλή συλλογή γεγονότων. Ζούμε σε μια εποχή όπου η ΓΝΩΣΗ είναι πιο προσβάσιμη από ποτέ. Με ένα απλό άγγιγμα στην οθόνη του κινητού μας μπορούμε να βρούμε απαντήσεις για σχεδόν οτιδήποτε: επιστημονικά δεδομένα, ιστορικά γεγονότα, πολιτικές δραστηριότητες, οδηγίες, απόψεις. Η πληροφορία ρέει ασταμάτητα και η ταχύτητα με την οποία διαδίδεται είναι εντυπωσιακή. Κι όμως, παρά αυτή την πρωτοφανή αφθονία γνώσης, η σοφία μοιάζει να σπανίζει.

Έχουμε πληροφορίες για την πλήρη έκταση της ανθρώπινης γνώσης που έχει συγκεντρωθεί μέσα από χιλιετίες προφορικής και γραπτής ιστορίας. Ποτέ άλλοτε στην ιστορία του ανθρώπου η πρόσβαση στη γνώση δεν ήταν τόσο άμεση, τόσο εκτεταμένη και τόσο κατανοητή. Η γνώση, με την αυστηρή έννοια, είναι πληροφορία οργανωμένη: δεδομένα, θεωρίες, εργαστηριακά αποτελέσματα, τεχνικές, αποδείξεις. Είναι η κατανόηση και η εμπειρία που αποκτά κάποιος μέσω της μάθησης, της ανακάλυψης και της επεξεργασίας ενός «κόσμου» που βασίζεται σε μεγάλα δεδομένα (Big Data World) που αυξάνονται καθημερινά.

Στη σύγχρονη κοινωνία, όμως, η Γνώση συχνά αποσπάται από το αξιακό της πλαίσιο. Η επιστημονική εξειδίκευση οδηγεί σε εντυπωσιακά επιτεύγματα, αλλά ταυτόχρονα σε έναν κατακερματισμό της κατανόησης. Ο ειδικός γνωρίζει «όλο και περισσότερα για όλο και λιγότερα», χωρίς πάντα να μπορεί να εντάξει τη γνώση του στο ευρύτερο ανθρώπινο και κοινωνικό πλαίσιο. Έτσι, η τεχνολογική ισχύς αυξάνεται ταχύτερα από τη συλλογική μας ωριμότητα.
Η Γνώση αφορά το «τι» — τα δεδομένα, τα γεγονότα, τις πληροφορίες. Η Σοφία, όμως, αφορά το «πώς» και το «γιατί». Είναι η ικανότητα να φιλτράρουμε τη γνώση, να τη συνδέουμε με αξίες, εμπειρίες και ηθική κρίση, και να τη χρησιμοποιούμε προς όφελος όχι μόνο του εαυτού μας, αλλά και της κοινωνίας συνολικά. Χωρίς σοφία, η γνώση παραμένει εργαλείο χωρίς κατεύθυνση.

Το ίδρυμα ELIZA για την μάχη κατά της κακοποίησης παιδιών… εμφανίζεται να συντονίζει και να υποδέχεται προσωπικά τον Jeffrey Epstein στην Ελλάδα!

την Φεβρουαρίου 04, 2026

Η Όλγα Γερουλάνου, ταμίας και ενεργό στέλεχος του ELIZA – του οργανισμού κατά της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης, παραμέλησης και βίας, που εκπαιδεύει επαγγελματίες, υποστηρίζει θύματα και λειτουργεί προγράμματα/στεγές για κακοποιημένα παιδιά – εμφανίζεται να συντονίζει και να υποδέχεται προσωπικά τον Jeffrey Epstein το 2012, τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά την καταδίκη του για σεξουαλικά εγκλήματα με παιδιά. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Σε ένα email η Peggy Siegal, που βοηθούσε τον Epstein να κρατάει τις επαφές του με την ελίτ και σε email που αντάλλαξαν μεταξύ τους φαίνεται πως έκανε και εμπόριο παιδιών μαζί του, στέλνει λεπτομέρειες ταξιδιού απευθείας σε αυτήν και κάποιον Miltos Mouzakis. Η Όλγα αναφέρεται ρητά ότι θα είναι παρούσα στο λιμάνι της Πάτμου στις 16:50 για να παραλάβει το ferry όπου θα κατέβαινε ο Epstein ή η παρέα του. Ο ίδιος ο Epstein συμμετέχει, μιλώντας για «τους οικοδεσπότες μου», και η Όλγα φαίνεται να είναι ένας από αυτούς τους οικοδεσπότες ή τουλάχιστον μέρος της ομάδας που διευκόλυνε την άφιξή του σε ένα μικρό, κλειστό νησί με εύπορους κατοίκους.


Αυτό δεν είναι απλή γνωριμία πριν το 2008. Είναι ενεργή συνεργασία σε logistics για να έρθει ένας καταδικασμένος παιδόφιλος στην Ελλάδα, όταν όλοι ήξεραν ποιος είναι και τι έχει κάνει. Ενώ η ίδια συμμετέχει σε οργανισμό που κερδίζει εμπιστοσύνη και δωρεές ακριβώς επειδή υπόσχεται προστασία παιδιών από τέτοια τέρατα.

Πώς γίνεται κάποιος που παλεύει για τα θύματα παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης να έχει επαφές με έναν από τους πιο διαβόητους παιδόφιλους της εποχής μας; Πώς δικαιολογείται αυτό σε έναν οργανισμό σαν το ELIZA; Ήξεραν την καταδίκη του Επστάιν και συνεργάζονταν μαζί του!

Πρώην πράκτορας CIA: Πληρώσαμε εκατ. σε πολιτικούς, ΜΚΟ, δημοσιογράφους για να διαλύσουμε τη Γιουγκοσλαβία

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 22, 2016 

(Παλιό αλλά άξιο υπενθύμισης καθώς οι αποκαλύψεις Epstein καλά κρατούν, ο Τραμπ μεγαλουργεί, οι Πρέσπες του Αιγαίου ξεκινούν και όπως και στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας πάντα για να συμβεί το κακό θα υπάρξει διχασμός και φιλήκοοι των ξένων - στη χώρα μας υπάρχουν πολλοί - δυστυχώς.

Σχόλιο ιστολογίου: Συνέντευξη - υπενθύμιση για το πως περίπου λειτουργεί η μεθόδευση της διάλυσης εθνών και κρατών. Αυτές οι τακτικές που περιλαμβάνουν: δόλιο δανεισμό με υπέρογκα χρέη, υποκινούμενους αλυτρωτισμούς, προβοκάτσιες, μετακινήσεις πληθυσμών, εξαγορές προσώπων, δολοφονίες κ.α. είναι τα όπλα για την επίτευξη των στόχων της παγκόσμιας απάνθρωπης εκμεταλλευτικής κάστας ελαχίστων φυσικών προσώπων.

Τόσο τώρα στις δύσκολες στιγμές που βιώνουμε όσο και για αυτές που πολύ πιθανό να ακολουθήσουν θα πρέπει να είμαστε ενωμένοι και να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά.

Αίσθηση προκαλούν οι αποκαλύψεις στις οποίες προέβη ο πρώην πράκτορας της CIA Ρόμπερτ Μπέιρ και συγγραφέας πολλών βιβλίων που φανερώνουν τα μυστικά της υπηρεσίας, αλλά και των κυβερνήσεων του Μπιλ Κλίντον και του υιού του Τζόρτζ Μπους, του τζούνιορ.

Έχει πολλάκις συλληφθεί και κρατηθεί όπως αναφέρει στο σάιτ του ο Μιχάλης Ιγνατίου. Ο Μιτ Γουόσπουρ, ένας προσωπικός του φίλος εργαζόμενος στη Γερουσία, ο οποίος του έδινε πληροφορίες, έχει δολοφονηθεί.

Ως πράκτορας της CIA ο Μπέιρ εργάστηκε στη Γιουγκοσλαβία το 1991-94 και στη Μέση Ανατολή. Από την αποχώρησή του από την υπηρεσία και μετά έχει πολλάκις κατηγορήσει την κυβέρνηση Μπους ότι προκαλούσε πολέμους για το πετρέλαιο.

Σε συνέντευξή του που δημοσιεύει και το ebritic.com, ο Μπέιρ προέβη σε εκπληκτικές αποκαλύψεις:

«Στη Γιουγκοσλαβία πήγα στις 12 Ιανουαρίου 1991, με ελικόπτερο, στο Σεράγεβο. Δουλειά μας ήταν να επιτηρούμε τους υποτιθέμενους Σέρβους τρομοκράτες ώστε να μην επιτεθούν στην πόλη. Μας είχαν ενημερώσει για μια οργάνωση με την ονομασία Ανώτερη Σερβία, η οποία σχεδίαζε βομβιστικές επιθέσεις στην πόλη λόγω της επιθυμίας της Βοσνίας να αποσχιστεί από τη Γιουγκοσλαβία.

»Στην πραγματικότητα αυτή η οργάνωση ούτε καν υπήρχε. Οι επικεφαλής μας, μας έλεγαν ψέματα. Η αποστολή μας ήταν απλώς να προκαλέσουμε πανικό στους πολιτικούς στη Βόσνια, να τους πείσουμε ότι επίκειται σερβική επίθεση. Η αποστολή αυτή τελείωσε για μένα σε δύο εβδομάδες. Ανέλαβα νέα στη Σλοβενία. Η επιχείρηση στη Βοσνία διήρκεσε έναν μήνα και είχε κωδική ονομασία Ίστινα (αλήθεια).

»Πήγα στη Σλοβενία διότι είχαμε πληροφορίες ότι σκόπευε να ανακηρύξει την ανεξαρτησία της. Διαθέσαμε μερικά εκατομμύρια δολάρια για τη χρηματοδότηση ορισμένων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, κομμάτων της αντιπολίτευσης και διαφόρων πολιτικών.

»Πολλοί πράκτορες που διαφωνούσαν εξαφανίζονταν όταν αρνούντο να εκτελέσουν αποστολές προπαγάνδας κατά των Σέρβων. Προσωπικά είχα εκπλαγεί από τα ψέματα τα οποία μας έλεγαν οι επικεφαλής και οι πολιτικοί μας. Πολλοί πράκτορες καλλιεργούσαν την προπαγάνδα χωρίς να γνωρίζουν τι κάνουν. Ο καθένας μας γνώριζε μόνο ένα μέρος της υπόθεσης και μόνο αυτοί που δημιούργησαν την όλη υπόθεση γνώριζαν το σύνολό της, δηλαδή οι πολιτικοί.