Παρασκευή 24 Μαΐου 2024

«Το τραγικόν ειδύλλιον δύο ποιητών» [2/3]



*
Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΟΥ
[ Συνέχεια από το πρώτο μέρος ]

~.~
Εφημερίς ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Σάββατον, 13 Φεβρουαρίου 1932


ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟΝ ΕΙΔΥΛΛΙΟΝ ΔΥΟ ΠΟΙΗΤΩΝ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΦΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΟΥΛΑ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΕΡΩΤΟΣ


Ούτε και χθες υπήρχε καμμιά πληροφορία σχετικώς με τον εξαφανισθεντα ποιητήν κ. Βαφόπουλον. Η δ)νίς Ανθούλα Σταθοπούλου προσήλθε μόνον εις τα γραφεία μας και με σπαραγμόν ψυχής μας είπε τα εξής:
Advertisement

Ρυθμίσεις απορρήτου

— Τίποτε ακόμη και από πουθενά καμμιά πληροφορία. Ίσως να πήγε στο Άγιον Όρος. Το πιθανότερο είναι αυτό! Ήταν ένας άνανδρος… Φέρθηκε ελεεινά. Αγαπιούμασταν με έναν ξεχωριστό τρόπο. Δεν ήταν έρωτας αυτός. Ήταν μια σωστή φρενοπάθεια. Έσκυβε να μου φιλήση το χέρι και κατέληγε σε δάγκωμα. Ξεύρω πως μ’ αγαπά και πως μια μέρα θα γυρίση. Αχ… αν γυρίση.

Είχεν ένα σφύριγμα στην φωνή της. Τα παράξενα γαλανά μάτια της, απ’ τα οποία ξαφνικά ανέβλυζαν δάκρυα και ξέφευγαν αστραπές, έδειχναν όλη την τρικυμίαν της ψυχής της, την καταιγίδα που είναι έτοιμη να ξεσπάση.

— Ας είναι, συνεχίζει, η ιστορία αυτή δεν θάχη φοβερό τέλος γι’ αυτόν. Εγώ θα πεθάνω, να ιδήτε. Όλα έχουν κάποιο τέλος. Και η δική μου περιπέτεια ασφαλώς θα τελειώση, ασφαλώς αλλά μ’ έναν τρόπο… θα ιδήτε… α! μια στιγμή! Κάποια εφημερίδα έγραψε πως ντύθηκα στα μαύρα μια και τον έχασα. Όχι. Πενθώ το χαμό της αδελφής μου που έγινε τώρα και δυο-τρεις μήνες. Και τι δεν έχω να πενθήσω εγώ; Το σπίτι μου σαρώθηκε. Δέκα χρόνια τώρα όλο και γκρεμίζονταν. Πέθανε η μαμά, ο αδελφός, η αδελφή μου. Το σπίτι μας ρήμαξεν. Όλο πτώματα γύρω και ρημάδια. Τάφοι και μαύρα ρούχα. Κάπου, κάπου μια ώρα χαράς και ύστερα μέρες, μήνες, χρόνια θλίψης. Ζω μέσα σε μια βαθύτατη οδύνη!
Advertisement

Ρυθμίσεις απορρήτου

Έφυγε. Αργά. Με βήμα σταθερό. Τα μάτια της ήταν στεγνά. Τα χείλη σφιγμένα.

— Αχ, αν γύριζε!

Κι είχεν έναν τόσο παράξενον τόνο στη φωνή της, τόσο παράξενο…

*

*

ΕΝΑΣ ΕΡΩΣ ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ




Ο Δημήτριος Β. Μπαλτάς, Δρ Φιλοσοφίας, είναι γνωστός για τις σημαντικές μελέτες και μεταφράσεις του σε ζητήματα ρωσικής φιλοσοφίας.
 
Στην Ιδιωτική Οδό έχουμε αναρτήσει δεκάδες κείμενά του για τα θέματα αυτά, τα οποία μπορείτε να δείτε συγκεντρωμένα ΕΔΩ.

Φέτος, συμπληρώθηκαν 150 χρόνια από την γέννηση του μεγάλου ρώσου φιλοσόφου της θρησκείας Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μπερντιάγιεφ (Никола́й Алекса́ндрович Бердя́ев, 18 Μαρτίου 1874 - 24 Μαρτίου 1948).

Ο Μπερντιάγιεφ είναι ένας από τους κορυφαίους στοχαστές του 20ού αιώνα, αλλά καθώς βρίσκεται στο μεταίχμιο της θρησκευτικής και φιλοσοφικής σκέψης, συμβαίνει το παράδοξο να παραβλέπεται από τους ειδικούς στη φιλοσοφία ως «θεολόγος» και από τους θεολόγους να θεωρείται ως υπερβολικά φιλοσοφικός στοχαστής.
 
Ο Δημήτρης Μπαλτάς έχει ασχοληθεί εκτενώς με τον Μπερντιάγιεφ σε δύο επίπεδα: συγγραφή κειμένων πάνω στο έργο του και μεταφράσεις κειμένων του Μπερντιάγιεφ. Κάποια από αυτά έχουμε αναδημοσιεύσει στην Ιδιωτική Οδό.
 
Από αυτή την εργασία του Δημήτρη Μπαλτά καταδεικνύεται η μεγάλη σημασία αυτού του ξεχωριστού διανοητή, ο οποίος θέτει ως επίκεντρο της σκέψης του την ελευθερία. Φυσικά κυρίαρχος είναι και ο Θεός, ο Χριστιανισμός και η Ορθοδοξία ειδικότερα.
 
Τα κείμενα του Δημήτρη Μπαλτά για τον Μπερντιάεφ είναι τα εξής:
 
α΄. Ἡ πολιτική φιλοσοφία τοῦ N.Berdiaeff, Ἐν Ἀθήναις, 2001
 
β΄. «N. Berdiaeeff καί Vl. Loskky. In memoriam», Ἀνάπλασις, τ. 435, 2008, σ. 79
 
δ΄. «Ὁ Νικολάι Μπερντιάγιεφ καί ἡ Θεολογία τῆς Ἀπελευθέρωσης», Σύναξη 159, 2021, σσ. 74-77.

Ο Μηδενισμός ως ασθένεια της εποχής μας



Θεόδωρος Ζιάκας 




"Ο μηδενισμός έχει περάσει πλέον το επίπεδο των θεσμών και έχει εγκατασταθεί στον πυρήνα του υποκειμένου, όπου και διασπά εκ των έσω την εξατομικευμένη προσωπικότητα, μεταβάλλοντάς την σε άμορφο χυλό.

 Στη θέση της άλλοτε πανίσχυρης "προμηθεϊκής " βούλησης για τη δύναμη που χαρακτήριζε τον νεωτερικό άνθρωπο στην ανοδική πλευρά της εξελικτικής καμπύλης, έχει μείνει η αγχώδης εσωτερική αναζήτηση νέων, όλο και πιο νέων ηδονικώς μορφών αυτοανάλωσης της επιθυμίας. Είναι ένας ηδονιστικός αυτομηδενισμός.

 Ο μηδενισμός μεταβάλλεται έτσι σε πανδημική ψυχοπαθολογία στο σύγχρονο κόσμο. Είναι ασθένεια κοινωνική. Ασθένεια του πολιτισμού, η οποία δεν επιδέχεται θεσμική αντιμετώπιση.

 Η θεραπεία της δεν εξαρτάται πλέον από την αλλαγή των θεσμών, αλλά από την αλλαγή των ψυχών. Από μια μεταφυσική επανάσταση /μεταστροφή" 

Ομιλία στα πλαίσια του φιλοσοφικού κύκλου στο σπιτάκι δίπλα από τον Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Ραγκαβά (Απρίλιος 2024). 

Πέμπτη 23 Μαΐου 2024

Χρήστος Κληρίδης: Πόντος - Κύοπρος οι Αντιστάσεις του Ελληνισμού


Χρήστος Κληρίδης, Καθηγητής, Πρόεδρος Τμήματος Νομικής Πανεπιστημίου Frederick


Ο ελληνικός «μυωπικός» προσανατολισμός και η νέα Μεγάλη Ιδέα



Του Γεωργίου Παπασίμου

Τα πολλαπλά χτυπήματα που δέχεται η Ελλάδα το τελευταίο διάστημα από την Τουρκία (εισαγωγή στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση της γαλάζιας πατρίδας, NAVTEXT, μετατροπή σε Τζαμί της Μονής της Χώρας , ενώ την ίδια στιγμή παρέχεται από εμάς στη Δύση διαβατήριο αξιοπιστίας του καθεστώτος
Ερντογάν), την Αλβανία (αυταρχική συμπεριφορά έναντι της ελληνικής μειονότητας και μετατροπή της σε προτεκτοράτο της Άγκυρας στο Ιόνιο Πέλαγος) και τα Σκόπια (αμφισβήτηση ακόμα και του ελαχίστου ανταλλάγματος της Συμφωνίας των Πρεσπών που ήταν η διαφοροποίηση του ονόματος σε Βόρεια από το σκέτο Μακεδονία, καθόσον παραχωρήσαμε τη μακεδονική γλώσσα και εθνικότητα στο μωσαϊκό του κρατιδίου αυτού) επαναφέρουν χωρίς αναισθητικό στο προσκήνιο το μείζον πρόβλημα της χώρας και του Ελληνισμού. 

Και αυτό είναι η παντελής έλλειψη στιβαρής εθνικής στρατηγικής και η δημιουργία αξιόπιστων μηχανισμών υλοποίησης της με βάση το σημαντικό γεωπολιτικό αποτύπωμα που παρέχει η γεωγραφική θέση της Ελλάδος στη σημερινή ρευστή γεωπολιτική σκακιέρα και το αναξιοποίητο πολιτιστικό υπερόπλο της.  Πενήντα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση, όπου η Ελλάδα αρχικά πορεύθηκε με το καταναλωτικό πρότυπο ευημερίας με δανεικά και αφού πλην ελαχίστων εξαιρέσεων έχει ενσωματώσει το φοβικό σύνδρομο ως βασικό στοιχείο δράσης των πολιτικών ελίτ στα εθνικά θέματα και εν συνεχεία αφού οδηγηθήκαμε στο μνημονιακό οδοστρωτήρα που ανέτρεψε βιαίως το βιοτικό της επίπεδο και διέλυσε τις ψευδαισθήσεις περί ισχυρής χώρας, χωρίς καμία αυτογνωσία συνεχίζει τον ίδιο ολισθηρό δρόμο. Τόσο στην οικονομία όπου κυριαρχεί το παρασιτικό ληστρικό κεφάλαιο και η παρασιτική οικονομική ολιγαρχία χωρίς στοιχεία εθνικής συνείδησης, με συνέπεια να απέχει παρασάγγας από την νοηματοδότηση της δυτικής αστικής τάξης, όσο και στα μεγάλα εθνικά ζητήματα που είναι η προστασία των δικαιωμάτων του Ελληνισμού (Ελλάδα, Κύπρος) εν σχέσει με τις αυξανόμενες αναθεωρητικές τουρκικές επιδιώξεις και τους ανορθολογισμούς των εξαπτερύγων της στα Βαλκάνια.

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ «ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΕΣ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ».




Την 1η Ιουνίου, ημέρα Σάββατο  και ώρα 17.00  στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά θα πραγματοποιηθεί Συνέδριο με θέμα «ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΕΣ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ».


Το Συνέδριο πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά και συνδιοργανωτή τον Δήμο Πειραιά με αφορμή τη συμπλήρωση τη φετινή χρονιά των 80 χρόνων από την απελευθέρωση της Ελλάδας από το ναζιστικό-φασιστικό ζυγό.

Συνδιοργανωτές του Συνεδρίου είναι το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ), οι Δήμοι Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας, Καλαβρύτων και Βιάννου, οι οικείοι Δικηγορικοί Σύλλογοι Λειβαδιάς, Καλαβρύτων και Ηρακλείου, το Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών περιόδου 1940-1945 «Ελληνικά Ολοκαυτώματα» και η Πανελλήνια Ένωση Δικηγόρων για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις.

Στο Συνέδριο θα απευθύνουν χαιρετισμό ο κ. Γιάννης Μώραλης, Δήμαρχος Πειραιά, ο κ. Βασίλης Δαλαμάγκας, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Λειβαδιάς ,ο  κ. Ανδρέας Οικονόμου, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Καλαβρύτων, ο κ. Νίκος Λογοθέτης, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου.


Στο πρώτο πάνελ με αμιγώς νομική θεματολογία, θα προεδρεύσει ο κ. Ηλίας Κλάππας, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά και θα συμμετάσχουν ως  Eισηγητές ο κ. Προκόπιος Παυλόπουλος,  τέως Πρόεδρος  Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός και ομότιμος Καθηγητής Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ, ο κ. Αντώνης Μπρεδήμας, ομότιμος Καθηγητής Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ, ο κ. Θαλής Πολυχρονάκος, δικηγόρος Σπάρτης, μέλος Προεδρείου Πανελλήνιας Ένωσης  Δικηγόρων για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις, ο κ.Μιλτιάδης Σφουντούρης, δικηγόρος Αθηνών, Πρόεδρος Συλλόγου Συγγενών θυμάτων Διστόμου, η κα. Gabrielle Heinecke, δικηγόρος, Ομάδα Δράσης «ΑΚ ΔΙΣΤΟΜΟ-ΑΜΒΟΥΡΓΟ».


Στο δεύτερο  πάνελ με εκπροσώπους από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους φορείς διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών, θα προεδρεύσει ο κ. Γιώργος Σαχίνης,  δημοσιογράφος και θα συμμετάσχουν ως  Eισηγητές ο κ. Γιάννης  ΣταθάςΔήμαρχος Διστόμου - Αράχωβας -Αντίκυρας , ο κ. Αθανάσιος  Παπαδόπουλος, Δήμαρχος Καλαβρύτων, Πρόεδρος Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών, ο κ. Παύλος  Μπαριτάκης, Δήμαρχος Βιάννου, ο κ. Αριστομένης Συγγελάκης, Συγγραμματέας ΕΣΔΟΓΕ, Δρ.ΕΚΠΑ , ο κ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, πρώην Πρόεδρος της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη διεκδίκηση των Γερμανικών οφειλών και ο κ.  Χαρίλαος Ερμείδης, Πρόεδρος  Ένωσης Θυμάτων  Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος.


Συντονιστές του Συνεδρίου θα είναι ο κ. Δημήτρης Αλευρομάγειρος, Αντιστράτηγος ε.α., επ.Γενικός Επιθεωρητής Στρατού, Συγγραμματέας ΕΣΔΟΓΕ, ο κ. Δημήτρης Σταθακόπουλος, Δρ.Παντείου Πανεπιστημίου,  δικηγόρος Πειραιά, η κα Λίλη Αποστολίδου, δικηγόρος  Πειραιά.

Επιστολή Καρυστιανού σε Μητσοτάκη




 «Αλλοιώσατε πλήρως τον τόπο του εγκλήματος» στα Τέμπη – «Ποιων πράξεων επιχειρήσατε την συγκάλυψη;»


Επιστολή στον Κυριάκο Μητσοτάκη, με την οποία απευθύνεται και στην πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, απέστειλε η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων «Τέμπη 2023», η οποία έχασε την 19χρονη κόρη της στο δυστύχημα των Τεμπών, διατυπώνοντας δύο κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με το «μπάζωμα» του χώρου του δυστυχήματος.

Ασκώντας έντονη κριτική στους χειρισμούς της κυβέρνησης, η κ. Καρυστιανού, στην επιστολή που δημοσιεύει το Documentonews.gr, κάνει ξεκάθαρα λόγο για επιχείρηση συγκάλυψης, ενώ σχολιάζει και την θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας στην υπόθεση των Τεμπών, για την οποία αναφέρει χαρακτηριστικά πως μέχρι στιγμής «η παρέμβασή της περιορίζεται και εξαντλείται σε τηλεοπτικές δηλώσεις» και την καλεί «να τιμήσει τον θεσμικό της ρόλο και να λάβει ουσιαστική θέση επί της υπόθεσης των Τεμπών».


Αναλυτικά η επιστολή που κοινοποιείται και στην πρόεδρο της Δημοκρατίας

Σε όλο και περισσότερους πολίτες γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι, από τη στιγμή που συγκρούστηκαν η εμπορική και η επιβατική αμαξοστοιχία την 28.02.2023 στα Τέμπη, υπήρχαν και υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια επόμενη αναπότρεπτη σύγκρουση. Και η πρώτη ήταν αναπότρεπτη λόγω των εν γνώσει υπαιτίων και με πλήρη ανάληψη όλων των ενδεχόμενων τεράστιων κινδύνων βλάβης των ύψιστων αγαθών της ζωής και της υγείας πράξεων και παραλείψεων των υπευθύνων, κυβερνητικών και μη.

Απ. Αποστόλου: Πολιτική "γκροτέσκο" σε κοινωνίες με επιλογές σουρεαλιστικώγν διπόλων




ΠΗΓΗ:https://youtu.be/adBAjw9PONE?si=HQ7yYP9Q-ySv4Ojo
 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Το κλουβί με τις τρελές...



Του Θανάση Κ. 

 
Να πούμε και δύο λόγια για την... Εurovision.
Κάποιοι τη σνομπάρουν, ή την αντιμετωπίζουν με συγκατάβαση. 
Αλλά ο Λαϊκός Πολιτισμός (Popular Culture) είναι καθρέφτης κάθε εποχής. 
Και σε αυτόν τον καθρέφτη ό,τι βλέπουμε σήμερα ΔΕΝ είναι το πρόσωπο της εποχής μας. Αλλά η ΑΣΧΗΜΙΑ που προσπαθούν να μας επιβάλλουν...
Ο τίτλος (Το κλουβί με τις τρελές) είναι από ένα εμβληματικό έργο της δεκαετίες του 70, του ιταλικού κινηματογράφου, με πρωταγωνιστή τον αξέχαστο Ούγκο Τονιάτσι. 
Απολαυστικό τότε, και απολύτως προφητικό, όπως αποδείχθηκε. 
Ευτυχώς, πρόλαβε και γυρίστηκε 50 χρόνια πριν. 
Γιατί σήμερα θα το απαγόρευαν...
Το γιατί επέλεξα αυτόν τον τίτλο δεν χρειάζεται να το εξηγήσω.
Θα το καταλάβατε...

*  Μια πρώτη παρατήρηση: ό,τι είδαμε κι ακούσαμε φέτος ΔΕΝ έχει καμία σχέση με αυτό που ΕΙΝΑΙ πράγματι, το Popular Culture της Ευρώπης σήμερα. 
Είναι αυτό που προσπαθούν να της «επιβάλλουν»...
Μόνο που αυτή τη φορά το κοινό αντέδρασε κάπως...
 
* Μια δεύτερη παρατήρηση είναι ότι για να κερδίσει κάποιο τραγούδι στη Eurovision πρέπει να αποθεώνει τη Woke κουλτούρα του πιο αυτιστικού δικαιωματισμού.
Όπου τα λόγια των τραγουδιών επαναλαμβάνουν συνεχώς το ΕΓΩ μου, το να βρώ τον ΕΑΥΤΟ μου, τα δικαιώματά μου, την «κακούργα κοινωνία» που με καταπιέζει - και την «καταγγελία» κατά συγκεκριμένων Πολέμων. Όχι όλων, ασφαλώς...
Από τα τραγούδια που πήγαν καλά, δύο αφορούσαν «αφυλα» άτομα (non-binary, δηλαδή άτομα που αρνούνται προσδιορισμό φύλου), 
ένα αναπαριστούσε... «σατανιστική τελετή», 
ένα εμφάνιζε ομοφυλοφιλικές συνευρέσεις ανάμεσα σε ημίγυμνα αγόρια (σε περιβάλλον μηδενικής βαρύτητας!),  
ένα άλλο συνοδευόταν από χορευτικό ημίγυμνων ανδρών με γυναικεία μαγιό, 
ένα κατήγγειλε... γυναικοκτονία της εποχής του Μεσαίωνα,  
ένα άλλο συνοδευόταν από χορευτικό, όπου πρωταγωνιστούσαν υπέρβαρα κορίτσια (για να χτυπηθεί το body shaming),
κάποια άλλα πρόβαλαν την πολυπολιτισμικότητα, 
ενώ υπήρχαν και κάποιες συμπαθητικές μπαλάντες, ενα χαριτωμένο φοκλορικό κι ένα ένα - ελαφρώς..."θεούσικο" (για την Αγία Τηρεσία...!)
Με εξαίρεση τα τρία τελευταία, επρόκειτο για μια μουσικοχορευτική «πανδαισία» ολόκληρης της Woke ατζέντας...
Που με το ζόρι έφτανε στα όρια της βαρυεστημένης μετριότητας, όταν δεν γινόταν αντιαισθητικά προκλητική, ενίοτε και κιτς...

Ο "Βάλτος" και τα μυστικά του...



Του Θανάση Κ. 

 
Τα πιο "ήρεμα νερά" τα βρίσκει κανείς σε ένα... βάλτο!
Μαζί με πάσης φύσεως επιβλαβή έντομα, επικίνδυνα ερπετά, αρρώστιες και θανατερές παγίδες...
Ο βάλτος έχει πολύ "ήρεμα νερά"! Πράγματι...
Αλλά όποιος βρίσκεται μέσα στο βάλτο, βουλιάζει και πνίγεται.
Κι όποιος ζει κοντά σε βάλτο αρρωσταίνει σοβαρά...
Μη μπερδεύουμε λοιπόν, τα "ήρεμα νερά" με το βάλτο... 
Μέσα σε αυτό που ονομάστηκε τελευταία "ήρεμα νερά" - που θυμίζουν μάλλον βαλτόνερα - βουλιάζει η εθνική στρατηγική της Ελλάδας...

Κι έτσι σήμερα εισπράττουμε μιαν αίσθηση συνολικής αποδυνάμωσης του ειδικού βάρους της χώρας μας στον διεθνή περίγυρο:
-- Απέναντι σε μιαν αναθεωρητική Τουρκία που μας επιβάλλει συνεχώς τετελεσμένα κι ύστερα ζητάει να σεβόμαστε τις... "ευαισθησίες" της, δηλαδή τις προκλήσεις της που συνεχίζονται...
-- Απέναντι σε μια προκλητική Αλβανία, που φυλακίζει τον εκλεγμένο δήμαρχο της Χιμάρας κι ύστερα ο Πρωθυπουργός της έρχεται απρόσκλητος και προκαλεί την Ελλάδα μέσα στην Αθήνα. 
-- Απέναντι στα Σκόπια, των οποίων η νέα Πρόεδρος προκαλεί ανοιχτά την Ελλάδα από την πρώτη στιγμή της ορκωμοσίας της. 
Η Ελλάδα δέχεται αλλεπάλληλες προκλήσεις από γειτονικές χώρες - εκ των οποίων η μια είναι πράγματι ισχυρή, η δεύτερη εντελώς ανίσχυρη και η τρίτη  παντελώς... "αμελητέα"! Κι όμως, η Ελλάδα ΔΕΝ αντιδρά στο παραμικρό, 
Σαν να έχει λοβοτομηθεί!
 
Η εικόνα που δίνουμε προς τα έξω, ΔΕΝ είναι μιας χώρας σίγουρης για τον εαυτό της και "ψύχραιμης" απέναντι στις προκλήσεις. Είναι εικόνα αμηχανίας, παθητικότητας, αδυναμίας...
Πράγμα που δεν ενισχύει την θέση μας στον κόσμο. Ούτε απέναντι στους συμμάχους μας, ούτε απέναντι στους αντιπάλους μας.
Και οι πρώτοι και οι δεύτεροι απλώς καταγράφουν την αδυναμία μας. Και βγάζουν τα συμπεράσματά τους...

Κύπρος : Μισό Αιώνα υπό την Ομηρία της ΔΔΟ






του Φοίβου Κλόκκαρη*


Μέχρι πότε η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) θα παραμένει εγκλωβισμένη στη λύση ΔΔΟ και ο Ελληνισμός της Κύπρου θα ζει με τον τρόμο της επανέναρξης των διακοινοτικών συνομιλιών, που θα φέρουν νέα δεινά, αφού οι δύο λύσεις που υπάρχουν στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων τουρκοποιούν την Κύπρο; η υποστηριζόμενη από την ΚΔ λύση ΔΔΟ (συγκαλυμένη μορφή συνομοσπονδίας δύο κρατών) και η υποστηριζόμενη από την Τουρκία λύση δύο κρατών (συνομοσπονδία δύο κρατών).

Η ΔΔΟ, όπως αυτή διαμορφώθηκε με τις δικές μας υποχωρήσεις (συγκλίσεις των συνομιλιών, όσες τουλάχιστον γνωρίζουμε από τις διαρροές στα ΜΜΕ) έχει τόσα πολλά δυσμενή στοιχεία, που είναι αδύνατον να συγκροτήσει ένα κανονικό δημοκρατικό κράτος. Μερικά από αυτά είναι:

Καταλύει την ΚΔ και νομιμοποιεί την διχοτόμηση, και τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε η Τουρκία στη Κύπρο με την στρατιωτική εισβολή το 1974 και τη συνεχιζόμενη κατοχή.

Παραβιάζει τις αρχές της ενότητας του κράτους και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (εκλέγειν-εκλέγεσθαι, ατομικής ιδιοκτησίας, ελεύθερης εγκατάστασης) με την επιβολή εδαφικών ζωνών με εγγυημένες πλειοψηφίες κατοίκων και περιουσιών.
 
Παραβιάζει την αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων με το δικαίωμα ΒΕΤΟ στους Τουρκοκύπριους (ΤΚ). Το κράτος θα αδυνατεί να λαμβάνει αποφάσεις και θα χρειάζεται χρονοβόρους και αντιδημοκρατικούς μηχανισμούς επίλυσης αδιεξόδων.

Παραβιάζει τις αρχές της απλότητας, λειτουργικότητας και οικονομικής βιωσιμότητας με την συγκρότηση πολύπλοκου, διχοτομικού και δυσλειτουργικού κράτους, με διαρχία αξιωματούχων.

Παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας των πολιτών και του κράτους, με την στέρηση του δικαιώματος να έχει ένοπλες δυνάμεις (παραβίαση του δικαιώματος της αυτοάμυνας, που κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των ΗΕ) απαραίτητες για την άσκηση της κυριαρχίας του.

Επιβλήθηκε από την Τουρκία και Βρετανία προς εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων και με εισήγηση της τελευταίας περιλήφθηκε και σε ψήφισμα του ΣΑ/ΗΕ (649/1990).
Την απέρριψε ο Κυπριακός Ελληνισμός με το δημοψήφισμα του 2004 για το σχέδιο Ανάν (ΔΔΟ) και η ετυμηγορία του θα έπρεπε να είναι σεβαστή από τις κυβερνήσεις μας.
Δεν υπάρχει σε άλλη χώρα παρόμοια μορφή κρατικής υπόστασης, πλην της Βοσνίας, η οποία τελεί υπό διάλυση.

Στέλιος Κούκος: Άγιος Ευμένιος, Να έχουμε την χαρά του!


Άγιος Ευμένιος (1931-1999).


Γράφει ο Στέλιος Κούκος


Ο άγιος Ευμένιος (Σαριδάκης) αποτελεί μια ξεχωριστή και ιδιαίτερη αγία μορφή του 20ού αιώνα!

Σήμερα γιορτάζουμε επίσημα την αγία μνήμη του για τρίτη χρονιά.

Τρία χρόνια, λοιπόν, επισήμως άγιος ο χαρούμενος και χαμογελαστός Γέροντας και πολλά άλλα χρόνια ως ένας επίσημος άγιος στην πεποίθηση του λαού! Αυτό έφερε και την επίσημη αγιοκατάταξή του!

Την ευχή του να έχουμε! Και είθε να γευτούμε και εμείς την «αναπάντεχη» και «απροσδόκητη» χαρά που κατοικούσε μέσα του και τον πλημμύριζε!

Μια χαρά που δεν ήταν εκ του κόσμου τούτου, αφού δεν αποτελούσε το επιστέγασμα μιας κατά κόσμον προσπάθειας!

Μάλλον, μια ερωτική επιθυμία και προσπάθεια ήταν που μοναδικό στόχο είχε τον Θεό!

Έτσι και ο ίδιος έλαβε επίσημη διαπίστευση ως ηγαπημένος του Θεού ανάμεσα σ’ Αυτόν και τους ανθρώπους!

Ως ένας μεσάζοντας στην ζωή των ανθρώπων με τις πολλές κατά κόσμον προσπάθειες οι οποίες συνήθως εμποδίζουν την άμεση ψηλάφηση και βίωση των θείων ενεργειών που παρέχονται, σχεδόν, δωρεάν και βέβαια πλουσιοπάροχα!

Και έτσι ένα μαράζι μας θλίβει και «τσαλακώνει» την καρδιά μας!

Ο κόσμος που περιστοίχιζε τον αγαθό όσιο Ευμένιο, μαρτυρούσε καθημερινά την αγιότητα που εξέπεμπε και φώτιζε εξαγιαστικά και παραμυθητικά και την δική του ζωή!

"Μεθ' ημών ο Θεός..."



Ομιλία του πατρός Ανανία στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Κολοκυνθούς (12 Μαρ 2017) Κουστένη




Το στιγμιότυπο-θησαυρός τραβηγμένο
από την κρυφή "αμφοτεροδέξια" κάμερα...

Γιατί, αν ο παππουλάκος μάς έπαιρνε χαμπάρι,
ποια γη θα μας άνοιγε να κρυφτούμε;
Την ευχή σου, παππούλη μας άγιε, από κει ψηλά!


ΠΗΓΗ:https://www.eulogia.gr/, https://amfoterodexios.blogspot.com/2023/11/blog-post_2.html?m=0&fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR0XS4Q3YFKGGiI5fdwhFBkEmCymVZJjkPvumM6j4XM1jOzC0jECqEOqM28_aem_Ac3plDVTLxFm-17fCmvexz1pkC58ly0Uh9CI6735inedS5R35v8gVxTPp2j6a5xkdd4DVWkZ7aW3wxs2XnZN1yIy
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Τετάρτη 22 Μαΐου 2024

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΌ ΤΩΝ... "ΣΥΜΠΤΩΣΕΩΝ" ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΏΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΗΣΥΧΊΑ ΚΑΙ ΦΈΡΝΟΥΝ ΠΙΟ ΚΟΝΤΆ ΤΗΝ "ΤΕΛΙΚΉ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ"

Νίκος Σίμος

Είναι κινήσεις απελπισίας με στόχο την δημιουργία  παγκόσμιας αστάθειας και χάους; 

Εκεί  έχει καταφύγει  ο νεοφεουδαρχισμός και ο πολιτικός βραχίονάς του, δηλαδή η αποκαλούμενη  "συλλογική Δύση"; 

Ερωτήματα που μάλλον βρίσκουν καταφατική απάντηση, αν δει κανείς το μέγεθος γεωπολιτικής και γεωοικονομικής συρρίκνωσης που υφίσταται ο νεοφεουδαρχισμός, στον αγώνα κυριαρχίας της ιστορικής εξέλιξης τα πρώτα είκοσι τέσσερα χρόνια αυτού του αιώνα. 

"Συμπτώσεις" σε τραγικά περιστατικά  που συμβαίνουν - όλως τυχαίως - σε κυβερνήσεις, χώρες και πολιτικά πρόσωπα που έχουν αντιταχτεί σθεναρά στον νεοαποικιακό, νεοαγγλοσαξονισμό και στην επιχειρούμενη νέα φεουδαρχία δεν μπορούν να αγνοηθούν, ούτε να θεωρηθούν τυχαία συμβάντα, όταν μάλιστα συμβαίνουν περιέργως τόσο κοντά χρονικά. 

Έχουμε λοιπόν τις τελευταίες 15 ημέρες  από την προσπάθεια ανατροπής του Ερντογάν στην Τουρκία, του οποίου η πολιτική μόνο πειθήνια δεν μπορεί να χαρακτηριστεί έναντι των νεοταξιτών, τις "επιχειρήσεις" - απόπειρες πραξικοπημάτων - αλλαγής καθεστώτων σε Κογκό και Μπουρκίνα Φάσο, μέχρι τα τραγικά συμβάντα απόπειρας δολοφονίας του Σλοβάκου πρωθυπουργού  Fico και τελευταία την απώλεια του Ιρανού ηγέτη. 

Ένα αφιέρωμα στη μνήμη του πρωτεργάτη της ανάδειξης της Γενοκτονίας Μιχάλη Χαραλαμπίδη



Εκδηλώσεις του Συλλόγου Ποντίων Ludwigshafen για τη Γενοκτονία.

 Ένα αφιέρωμα στη μνήμη του  πρωτεργάτη της ανάδειξης της Γενοκτονίας Μιχάλη Χαραλαμπίδη



Οι εκδηλώσεις φέτος του  Συλλόγου Ποντίων Ludwigshafen για την 19η Μαΐου ήταν αφιερωμένες στη μνήμη του πρωτεργάτη ανάδειξης της Γενοκτονίας Μιχάλη Χαραλαμπίδη.

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με το μνημόσυνο στον Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού Ludwigshafen, όπου στη συνέχεια  τα μικρά παιδιά του Συλλόγου απήγγειλαν το «Πόντος εν άστρον φωτεινόν», ενώ ο Μιχάλης Ξανθόπουλος στη λύρα και η Μαρίνα Παπαδοπούλου στο τραγούδι, συγκίνησαν τους παρευρισκόμενους με το «Πάρθεν».

Αμέσως μετά στην ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα της εκκλησίας Ludwigshafen ,στην αρχή έγινε η προβολή του αφιερωματικού βίντεο για το Μιχάλη Χαραλαμπίδη που ετοίμασε ο Σύλλογος Ποντίων, ενώ στη  μίλησαν για τη Γενοκτονία και για το έργο του  Μιχάλη Χαραλαμπίδη,
- ο Πρόεδρος του Συλλόγου Μιχάλης Ξανθόπουλος,
- η Δήμητρα Σαρμουκασίδου, μέλος Δ.Σ του Συλλόγου και 
- ο Θεοφάνης Μαλκίδης, διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Το βίντεο για το Μιχάλη Χαραλαμπίδη βρίσκεται στον παρακάτω σύνδεσμο 



ΠΗΓΗ: https://youtu.be/0nnXRnfJeVU
 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η πολιτική ελευθερία είναι αυτού που σκέφτεται και δρα διαφορετικά ( Ρόζα Λούξεμπουργκ)



Του Δημήτρη Μπελαντή


Σε ένα δημοκρατικό καθεστώς, είτε αστικό είτε σοσιαλιστικό, ο σχηματισμός της γενικής βούλησης πρέπει να στηρίζεται στην αποδοχή  και συνύπαρξη διαφορετικών και ετερόμορφων πολιτικών σχηματισμών,με διαφορετικά ή και ανταγωνιστικά  πολιτικά προγράμματα. Στις δυτικές κοινωνίες όπου ζούμε - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι μη δυτικές είναι ουσιαστικά  δημοκρατικές -  αυτό έχει οριστικά καταπέσει.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την Ελλάδα.Μπορει να γίνεται χαμός για τα ομόφυλα ζευγάρια ή τους τρανς ή το κρίσιμο  δικαίωμα  στην αναπαραγωγή του Ροζ Παπαγάλου, αλλά ορισμένα θέματα δεν θίγονται  ποτέ από κανέναν υπολογίσιμο πολιτικό σχηματισμό επι ποινή απαγόρευσης. Ας δούμε μερικά από αυτά.

- Η παραμονή σε ΝΑΤΟ και ΕΕ είναι ταμπού.  Ακόμη και σχηματισμοί που τοποθετούνται υπέρ της εθνικής ανεξαρτησίας ρητορικά, σταματούν στα όρια αυτού του ταμπού. 

- Όχι μόνο είναι απαγορευμένη μια πρόταση σοσιαλιστικής πολιτικής (πλην " αριστερών" ρητορειών για το μεταφυσικό  Επέκεινα ή το  Υπερπέραν) αλλά ακόμη και η πρόταση μιας αντιμονοπωλιακής κεϋνσιανής πολιτικής είναι ταμπού. Εντός ΕΕ, αυτό είναι ούτως η άλλως απαγορευμένο.

- η κριτικη στους βασικούς ολιγάρχες της χώρας είναι ταμπού.  Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και αριστεροί αναλυτές και διανοούμενοι δουλεύουν  ευπειθώς για λογαριασμό τους.

- Η έννοια του ιμπεριαλισμού και της πάλης κατά του "δικού " μας ιμπεριαλισμού, αυτού που μας δυναστεύει, έχει εγκαταλειφθεί.  Το σχήμα των πολλών ιμπεριαλιστών, μέχρι δήθεν και του καψερου  " ελληνικού ιμπεριαλισμού", οδηγεί στο να μην αντιμαχόμαστε τον δικό μας ιμπεριαλισμό. Τον ευρωνατοϊκό.

- Η έννοια του λαού, της τάξης, της ταξικής παλης, πέρα από ρητορείες, έχει πλήρως  εγκαταλειφθεί.  Εχει αντικατασταθεί από ευπαθείς ομάδες, ομάδες που δέχονται διακρίσεις κλπ
 Αυτό που λησμονείται είναι ότι ο λαός ,η παράταξη των κάτω τάξεων, δεν αναλύεται σε υποομάδες κυρίως αλλά πάνω από όλα  συνθέτει  πολιτικά τις κάτω τάξεις η καταπιεσμένα στρώματα.  Όποιος παραμένει στην έννοια του λαού επικρίνεται ως "δεξιός λαϊκιστής".

Ομιλία Νίκου Μιχαηλίδη - Γενοκτονία - Εύξεινος Λέσχη Βέροιας


Ο συλλογικός εαυτός ως ντεκόρ




*Θεόδωρος Παντούλας

Εφημ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 19.05.2024 

Οι όχι τακτικοί αναγνώστες της πεζογραφίας είναι επιφυλακτικοί με τα ευπώλητα βιβλία και, κατά τη γνώμη μου, καλά κάνουν, διότι η δημοφιλία τους οφείλεται σε εξωκειμενικούς, συνήθως, λόγους.


Στη Μεταπολίτευση γκώσαμε από την πεζογραφία της μεταπολεμικής «αντίστασης». Δεν είναι κακό να επικαλείται κάποιος τα βιώματά του. Κακό είναι να μη λογοδοτεί σε αυτά αλλά στους ψυχαναγκασμούς των προκαταλήψεών του. Eτσι, κατά κύριο λόγο, γράφτηκαν συνεπείς στη στράτευσή τους μπροσούρες αλλά όχι λογοτεχνία – τουλάχιστον καλή.

Μετά την «επαναστατική διαπαιδαγώγηση» ακολούθησε ένα διάστημα που «ξεβλαχέψαμε», όπως αποτίμησε ο μέγας αυτουργός της προοδευτικής ελαφρότητας, και λατρέψαμε με αβαθείς ενδοσκοπήσεις και εγκεφαλισμούς την αυτοαναφορική πλευρά μας. Τα τελευταία χρόνια έχω την εντύπωση ότι πισωκοιτάζουμε έτι περαιτέρω, καθώς πληθαίνουν τα μυθιστορήματα που αναμετρούνται με την προπολεμική περίοδο και την επαρχία.

Η τηλεοπτική μεταφορά μάλιστα κάποιων εξ αυτών τους εξασφαλίζει εμπορική καλοτυχία. Τι μένει, αν μένει κάτι στην πεζογραφία, από τους ευκαιριακούς αναγνώστες μένει να αποδειχθεί. Για την ώρα, η οπτικοποίηση των πεζογραφημάτων παραμένει εξόφθαλμα πρόχειρη, χοντροκομμένη, επιφανειακή και ανερμάτιστη, επιλέγοντας μετ’ επιτάσεως να επικεντρωθεί σε εξωσυζυγικές δραστηριότητες και στους καρπούς αυτών.

Πέραν όμως της τηλεοπτικής κακοτυχίας των μυθιστορημάτων, η αναδρομή στο παρελθόν και στην περιφέρεια περιγράφει ευκρινώς μια νέα, λιγότερο ή περισσότερο, ανεπίγνωστη επιθυμία επανασύνδεσης με τη ρίζα και το ριζικό μας, δηλαδή με τον συλλογικό μας εαυτό.

Τρίτη 21 Μαΐου 2024

Για τη Γενοκτονία , για το ατιμώρητο έγκλημα.




Θεοφάνης Μαλκίδης


Μιλώντας για τη Γενοκτονία, για το δάσκαλο Κεμάλ και για το μαθητή Χίτλερ από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου.

Για την υιοθέτηση της πρότασης του αείμνηστου Μιχάλη Χαραλαμπίδη για την 19η Μαΐου ως Ευρωπαϊκής και Διεθνούς Ημέρας θυμάτων του Κεμαλισμού!

Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Δέλτα Τηλεόραση στον παρακάτω σύνδεσμο.





ΠΗΓΗ:http://malkidis.blogspot.com/2024/05/blog-post_83.html?m=1
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Νικολάι Μπερδιάγιεφ: Όλη μου την ζωή διάβασα πολύ



ΜΠΑΛΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ


"Όλη μου την ζωή διάβασα πολύ [...] Ο Έκχαρτ, ο Γιάκομπ Μπαίμε, ο Άγγελος Σιλέσιος είναι πιο κοντά στην καρδιά μου από τους Πατέρες της Εκκλησίας (σ. 110). 

Προπάντων, ο Λ. Τολστόι και ο Ντοστογιέφσκι• από πολύ νωρίς είχα διαβάσει αυτούς τους δύο συγγραφείς. [...] Είχα ήδη διαβάσει Σοπενχάουερ.  [...]  Την ίδια εποχή διάβασα το κλασικό έργο του Όλντενμπουργκ πάνω στον βουδισμό. Έπειτα, διάβασα τον Μαξ Μίλλερ και την "Μεταφυσική της αρχαίας Ελλάδας" του πριγκ. Σεργίου Τρουμπετσκόι. Θυμάμαι επίσης πόσο συγκινήθηκα από το "Ήρωες και λατρεία των ηρώων " του Καρλάιλ. [...] 

Την ίδια εποχή διάβασα με ενθουσιασμό την σειρά "Βιογραφία των ενδόξων ανδρών" του Παβλένκο (σ.111).  
Ποιες ήταν οι προτιμήσεις μου στην παγκόσμια λογοτεχνία; Οι προφητείες και το Βιβλίο του Ιώβ, όλως ιδιαιτέρως οι ελληνικές τραγωδίες, ο Θερβάντες, ο Σαίξπηρ, ο Γκαίτε, ο Μπάυρον, ο Χόφμαν, ο Ντίκενς, ο Μπαλζάκ, ο Ουγκώ, μου άρεσε κυρίως ο Ίψεν και τα ποιήματα του Μπωντλαίρ. Διάβασα επίσης με ευχαρίστηση τα ιστορικά μυθιστορήματα του Ουώλτερ Σκότ και του Αλέξανδρου Δουμά. Στην ρωσική λογοτεχνία, εκτός του Τολστόι και του Ντοστογιέφσκι, γνώριζα καλά τον Λέρμοντοφ. Είχα μια αδυναμία για τον Τιούτσεφ (σ.112). 

Διάβασα, στην ηλικία των δεκατεσσάρων ετών, την "Κριτική του Καθαρού Λόγου" του Καντ και την  "Φιλοσοφία του Πνεύματος" του Χέγκελ". [...] Διάβασα εξίσου τα φιλοσοφικά έργα του Βολταίρου, σε μια πολυτελή έκδοση (σσ. 114-115). 
Εκτιμώ πολύ τον Προυστ, τον Κάφκα και ορισμένα αποσπάσματα του Χένρυ Μίλερ. Διαβάζω πολύ έργα Ιστορίας και κυρίως τις βιογραφίες των δημιουργών πολιτισμού (σσ. 404-405).

(Ν. Berdiaev, Essai d' autobiographie spirituelle, trad. E. Belenson, Editions Buchwt-Chastel, Paris 1979 - η μετάφραση δική μου)

ΑΘΗΝΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ





(Από 1:28:00 - 1:47:00)

[...] Δὲν εἶμαι αἰσιόδοξος. Ἡ ἡγεσία τῆς χώρας, ἡ κάθε μορφῆς ἡγεσία, δὲν ἔχει κανένα ὅραμα. Βουτηγμένη στὴ διαφθορὰ καὶ τὴν ἐξουσιομανία τὸ μόνο ποὺ τὴν ἐνδιαφέρει εἶναι ὁ πλουτισμός. Διακρίνεται ἀπὸ μιὰ ὑποκουλτούρα, ὅπως καταγράφεται στὰ ἀθηναϊκὰ ξενυχτάδικα καὶ τὰ τηλεοπτικὰ πρωινάδικα. Μιὰ τέτοια ἰθύνουσα τάξη ὁδηγεῖ τὴ χώρα στὴν παρακμή. Μιὰ χώρα ποὺ φθίνει δημογραφικά, ἀλλοιώνεται ἐθνοτικά, καὶ ἐγκαταλείπεται πολιτιστικὰ σὲ ρεύματα ποὺ δὲν ἔχουν καμμιὰ σχέση μὲ τὴν παράδοσή της. Ἔχει ταυτίσει τὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν πρωτεύουσά της καὶ ἔχει μιὰ ἀνομολόγητη πεποίθηση πὼς ὁ λοιπὸς ἐσωτερικὸς χῶρος εἶναι ἀθηναϊκὴ ἀποικία. 
 
[...] Μὲ τὴν ἐπίκληση τοῦ ἰδεολογήματος ὅτι τὸ ἔθνος καὶ τὸ κράτος κινδυνεύουν ἐξορκίζεται κάθε φορὰ ἡ κυρίαρχη ἀντίθεση στὴ νεοελληνικὴ κοινωνία, πού, κατὰ τὴν ἄποψή μου, εἶναι ἡ ἀντίθεση κέντρου-περιφέρειας. Δὲν τὸ νοιώθετε, διότι ζεῖτε στὴν πολυκοσμία τῆς Ἀθήνας, μὲ τὰ δικά σας προβλήματα, ἀλλὰ στὴν ἑλληνικὴ περιφέρεια τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι μόνο ὑπαρκτό, ἀλλὰ τὴν ἀπασχολεῖ ἔντονα. 
Ὁ κάθε ἡγετίσκος ποὺ ἀναλαμβάνει πρωθυπουργὸς ἔχει τὴν ἐντύπωση πὼς μπορεῖ νὰ συγκεντρώνει τὰ πάντα στὴν Ἀθήνα χωρὶς νὰ δικαιοῦται κάποιος νὰ τοῦ φέρει ἀντίρρηση. Τὸ ἀντίστροφο, ἡ ἀποσυγκέντρωση δηλαδή, εἶναι σχεδὸν ἀκατόρθωτη διαδικασία. 

[...]  Ἀκόμη καὶ ὁ σημερινὸς πρωθυπουργός, ὁρισμὸς τοῦ ἀμοραλιστή, ἀπέτυχε, νομίζω, νὰ πείσει τοὺς ὑπαλλήλους ὑπουργείων νὰ μετακινηθοῦν στὰ ὅρια τῆς πρωτεύουσας. 

Ὁ συγκεντρωτισμὸς εἶναι ἡ κυρίαρχη ἰδεολογία καὶ στὸ ἑλληνικὸ κράτος καὶ στὴ νεοελληνικὴ κοινωνία, λὲς καὶ ὑπάρχει κάποια μαύρη τρύπα στὴν Ἀθήνα ποὺ τραβᾶ τὸν κόσμο στὸ λεκανοπέδιο. Ἡ μαύρη τρύπα, ὅμως, εἶναι ὁ θάνατος τῶν ἄστρων. 

[...] πιστεύω πὼς ὁ συγκεντρωτισμὸς ἤ καλύτερα ἡ ἰδεολογία τοῦ ἀθηναϊσμοῦ εἶναι βασικὴ αἰτία τῆς ἑλληνικῆς παρακμῆς καὶ κατάρρευσης, ποὺ θέτει ὑπαρξιακὰ γιὰ τὸ ἔθνος καὶ τὸ κράτος ἐρωτήματα. Μὲ μιὰ διευκρίνηση: ὅταν μιλᾶμε γιὰ ἀθηναϊκὴ ἰδεολογία καὶ ἀθηναϊκὸ κράτος δὲν ἑστιάζουμε στοὺς κατοίκους τοῦ λεκανοπεδίου. Μπορεῖ οἱ πρωταγωνιστὲς τῆς συντήρησής του νὰ εἶναι Θεσσαλονικεῖς, Πελοποννήσιοι, Στερεοελλαδίτες καὶ νησιῶτες. Μιλᾶμε γιὰ ἕνα σύστημα ἀντιλήψεων καὶ συμπεριφορῶν ποὺ θεωρεῖ δεδομένο ὅτι τὰ πάντα πρέπει νὰ συγκεντρωθοῦν στὴν Ἀθήνα. Ἡ ὑπόλοιπη ἐπικράτεια θὰ συντηρηθεῖ ἀπὸ τὰ ἀποφάγια, κι ἄν θέλει νὰ συμμετάσχει στὸ ἐθνοκρατικὸ γίγνεσθαι, ἄς μετακινηθεῖ στὴν πρωτεύουσα. 

Eurovision 2024: Ποιος επέλεξε τους “Ελληνες – Τούρκους” χορευτές της ελληνικής συμμετοχής;

από Δημοσθένης Γκαβέας 


Τελικά ήταν κάτι περισσότερο από ένα μουσικό πανηγυράκι.

του Δημοσθένη Γκαβέα από την huffingtonpost.gr


Τελικά ήταν πολιτική η παρουσία της Μαρίνας Σάττι στον 68ο διαγωνισμό Eurovision, όπως καταδεικνύεται από μια σειρά επιλογών και δηλώσεων – λεκτικών και μη.

Οι χορευτές της Μαρίνας Σάττι δήλωσαν σε Αζέρικο κανάλι Ελληνες – Τούρκοι και συγκεκριμένα “Τούρκοι δυτικής Θράκης” αλλά μεγαλωμένοι στη Γερμανία. Τούρκος είναι και ο χορογράφος της Σάττι.


Η έκφραση της αγάπης της για την Τουρκία και οι αναφορές της περί μουσικής παράδοσης του Ιράν, του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας που υπερβαίνει τα σύνορα.

Οι δηλώσεις της ότι στο φετινό διαγωνισμό εκπροσωπεί και την Τουρκία.

Τα χασμουρητά και ο προγλωσσικός ακτιβισμός της ενάντια στην τραγουδίστρια από το Ισραήλ.

Πόσο άλλαξε η οικονομία μετά τη χρεοκοπία




Οι προσδοκίες και οι επισημάνσεις για το νέο παραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης – Η κατανάλωση από το 74% του ΑΕΠ πριν από την κρίση υποχώρησε μόλις στο 70%, έναντι 52% στην ευρωζώνη


του Τάσου Μαντικίδη από Το Βήμα


Περίπου 14 χρόνια από το… «καλό κουράγιο» του τότε επιτρόπου Ολι Ρεν, αλλά και από το περίφημο Καστελλόριζο που σηματοδότησε την κρίση χρέους και την ελεγχόμενη χρεοκοπία, η ελληνική οικονομία δείχνει να αναζητεί ακόμη το νέο παραγωγικό της μοντέλο στην προσπάθεια της χώρας να ανακτήσει τις απώλειες της προηγούμενης περιόδου και να επιτύχει οικονομική σύγκλιση.

Ανάλογα πάντως με το ποιο αφήγημα θέλει κανείς να προτάξει, η χώρα παρουσιάζεται σήμερα ότι βρίσκεται ή στον πάτο των οικονομιών της ΕΕ, καθώς η κατάρρευση της οικονομίας μετά τη χρεοκοπία οδήγησαν σε απώλειες 33,7% στο μέσο εισόδημα των νοικοκυριών, ή ότι αποτελεί έναν από τους «οικονομικούς τίγρεις» της ευρωζώνης, καθώς σημειώνει τα τελευταία χρόνια πολλαπλάσιους ρυθμούς ανάπτυξης.

Η ανάπτυξη


Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Σταθερότητας, σε συνοπτική μορφή μάλιστα, το οποίο κατατέθηκε στην Κομισιόν, η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε με τετραπλάσιο ρυθμό σε σχέση με την ευρωζώνη το 2023, ενώ αναμένεται να αναπτυχθεί με τριπλάσιο ρυθμό το 2024 (+2,5%) και με σημαντικά υψηλότερο ρυθμό το 2025 (+2,6%), την ώρα που δημοσίευμα των «New York Times» έκανε λόγο για τις άλλοτε χώρες του ευρωπαϊκού Νότου που υστερούσαν, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία, που έχουν γίνει τώρα οι ηγέτιδες της ζώνης του ευρώ.

Τα στοιχεία δείχνουν πάντως πως αν και το ονομαστικό ΑΕΠ της Ελλάδας θα επανέλθει το 2025 κοντά στα προ κρίσης επίπεδα, το πραγματικό ΑΕΠ είναι ακόμα μικρότερο, κατά 18,9%, σε σχέση με το 2007, την ώρα που η οικονομία της ΕΕ αυξήθηκε κατά 17% το ίδιο διάστημα. Το κατά κεφαλήν πραγματικό ΑΕΠ της Ελλάδας σε μονάδες ισοδύναμης αγοραστικής δύναμης μάλιστα από το 95,3% της ΕΕ το 2009 μειώθηκε στο 62,0% το 2020, προτού ανακάμψει στο 68% σήμερα, μόλις λίγο πάνω από αυτό της Βουλγαρίας.

Δευτέρα 20 Μαΐου 2024

Ο Πωλ Βεν για τον Μέγα Κωνσταντίνο



Ο Μέγας Κωνσταντίνος είναι μια από τις πιο παρεξηγημένες και αμφισβητούμενες μορφές της παγκόσμιας Ιστορίας. Οι ιστορικοί, προπάντων οι ξένοι, είναι προκατειλημμένοι εναντίον του. Για αυτό και είναι μια ευχάριστη έκπληξη να βλέπει κανείς να δικαιώνεται το έργο του, και μάλιστα από έναν κορυφαίο ιστορικό της ύστερης αρχαιότητας, τον Πωλ Βεν (Paul Veyne). Αναφέρομαι στο βιβλίο του τελευταίου, «Όταν ο κόσμος μας έγινε χριστιανικός» (Εστία, β έκδοση 2019), το οποίο επικεντρώνεται ακριβώς στη μορφή του Μεγάλου Κωνσταντίνου. 

Ο Πωλ Βεν ξεκινά θυμίζοντάς μας ότι το έτος 312 έγινε κάτι απροσδόκητο, η μεταστροφή του Κωνσταντίνου, που ήταν το αποτέλεσμα ενός οράματος με το χριστόγραμμα («Εν τούτω νίκα»). Ο Κωνσταντίνος είδε το εν λόγω όραμα λίγο πριν την μάχη στην Μουλβία Γέφυρα, όπου θα αντιμετώπισε στρατιωτικά τον Μαξέντιο. Τι είδους άνθρωπος ήταν λοιπόν ο Κωνσταντίνος και είχε αυτή την μεταστροφή; Μερικοί λένε ότι ασπάστηκε τη νέα θρησκεία από υπολογισμό, άλλοι ότι ήταν προληπτικός, αλλά ο Βεν διαφωνεί. «Κατά τη γνώμη μου, γράφει, ήταν ένας άνδρας με όραμα. Η μεταστροφή του του επέτρεπε να συμμετάσχει σε μια υπερφυσική εποποιία… να αναλάβει την καθοδήγηση της Αυτοκρατορίας και να διασφαλίσει έτσι τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Αισθανόταν ότι, για τη σωτηρία αυτή, η βασιλεία του … είχε να διαδραματίσει τεράστιο ρόλο» (σ. 12). Επιπλέον, ο Κωνσταντίνος ήταν ένας άνθρωπος ειλικρινής: πράγματι θεωρούσε ότι «ήταν εκλεκτός, ότι ήταν προορισμένος από τη θεία βούληση να παίξει έναν προνοιακό ρόλο στη χιλιαστική οικονομία της Σωτηρίας» (σ. 13). Ήταν ένας ευφάνταστος ηγεμόνας, «μεγαλομανής» (ο όρος εδώ σημαίνει ότι συνελάβε ένα άκρως τολμηρό σχέδιο), «άνθρωπος της δράσης, γεμάτος σύνεση όσο και γεμάτος ενέργεια». Την 28η Οκτωβριου του 312 «ο Θεός τον οδήγησε στην περίφημη νίκη της Μουλβίας Γέφυρας. Ο Μαξέντιος συντρίφθηκε και σκοτώθηκε από τα στρατεύματα του Κωνσταντίνου, που διαφήμιζαν την προσωπική θρησκεία του αρχηγού τους, του οποίου ήταν όργανα: οι ασπίδες τους έφεραν … το λεγόμενο χριστόγραμμα» (σ. 14-5). Η νίκη, για τον Κωνσταντίνο είχε επιτευχθεί χάρη στον Θεό των Χριστιανών. Και ο Θεός αυτός, πράγμα που ο Κωνσταντίνος καταλάβαινε καλά, σύναπτε με τα πλάσματά του «μια σχέση μόνιμη, αμοιβαία και προσωπική», αντίθετα από τους θεούς του παγανισμού, «που ζούσαν για τον εαυτό τους» (σ. 18), που είχαν με τους πιστούς τους σχέσεις συμβατικές και περιστασιακές.

Είναι πολύ βασικό να καταλάβουμε, ειδικά σε μια εποχή όπου η κάθε λογής ετερόδοξη προπαγάνδα συκοφαντεί τις μεγάλες χριστιανικές μορφές, ότι ο Κωνσταντίνος κάθε άλλο παρά ήθελε να επιβάλει την νέα θρησκεία με τη βία στους υπηκόους του. Αποκαλούσε ρητά τον παγανισμό «δεισιδαιμονία», ωστόσο ο τελευταίος απολάμβανε πλήρη ανεκτικότητα από την πλευρά του. Είναι αλήθεια παράλληλα ότι οι μεγάλες αποφάσεις που πήρε ο Κωνσταντίνος μετά τον 312 «αποσκοπούν να προετοιμάσουν ένα χριστιανικό μέλλον για τον ρωμαϊκό κόσμο».

Η 19η Μαΐου, η αναγνώριση της Γενοκτονίας και ο αγώνας του αείμνηστου Μιχάλη Χαραλαμπίδη






Θεοφάνης Μαλκίδης *


Η 19η Μαΐου, η αναγνώριση της Γενοκτονίας και ο αγώνας του αείμνηστου Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Από την ομιλία στο Σύλλογο Ποντίων Ludwigshafen Γερμανίας


Ο Μουσταφά Κεμάλ, ο δάσκαλος σύμφωνα με τη δήλωση του μαθητή Χίτλερ, έφτασε στη Σαμψούντα του Πόντου την 19η Μαΐου 1919 για να συνεχίσει τη Γενοκτονία εναντίον του Ελληνισμού. Γενοκτονία η οποία είχε ξεκινήσει το 1908 από τους Νεότουρκους στη Μικρά Ασία, στον Πόντο και τη Θράκη και ολοκληρώθηκε το 1922 με την καταστροφή στη Σμύρνη.

Για πάνω από επτά δεκαετίες το έγκλημα εναντίον των Ελληνίδων και των Ελλήνων, η Γενοκτονία ενός εκατομμυρίου προγόνων μας παρέμεινε στη λήθη, στη σιωπή, ή μάλλον υπήρξε μόνο η άρνηση και η προπαγάνδα.  

Η ιστορία όμως, το δίκαιο, η αλήθεια δεν μπορούν να παραμένουν στο σκοτάδι για πάντα.

Ο εκ Σάντας του Πόντου πολιτικός και συγγραφέας Μιχάλης Χαραλαμπίδης, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 ανέδειξε το τουρκικό πρόβλημα και μία εκ των κορυφαίων δραστηριοτήτων του που σχετίστηκε με την εγκληματική δράση της Τουρκίας, ήταν η ανάδειξη της Γενοκτονίας του Ελληνισμού.

"Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης PYD":Τιμώντας τη μνήμη του σπουδαίου Έλληνα και συντρόφου του κουρδικού λαού, Μιχάλη Χαραλαμπίδη



Σοσιαλπατριώτες Κούρδοι Συρίας (PYD): 

«Στεκόμαστε δίπλα στον αγώνα του ποντιακού -και όχι μόνο- ελληνισμού για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας του Πόντου»

Το Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης, τιμώντας τη μνήμη του σπουδαίου Έλληνα και συντρόφου του κουρδικού λαού, Μιχάλη Χαραλαμπίδη, και ανταποκρινόμενο στο δικό του τελευταίο αίτημα προς τους Κούρδους φίλους του, το οποίο εξέφρασε λίγο πριν τον αδόκητο χαμό του, προβαίνει στην ακόλουθη ανακοίνωση, στα πλαίσια της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων:

«Συμπληρώνονται φέτος 105 χρόνια από τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. 353 χιλιάδες άνθρωποι βασανίστηκαν και σφαγιάστηκαν από το φασιστικό τουρκικό κράτος και ακόμη περισσότεροι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν κυνηγημένοι την πατρίδα τους, σε μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες που γνώρισε ο ελληνισμός.

»Εμείς, οι Κούρδοι, οι απόγονοι των αρχαίων Καρδούχων που συνάντησε ο Ξενοφώντας, δεν μπορούμε να μείνουμε ασυγκίνητοι κατά τη σημερινή επέτειο.

»Στεκόμαστε δίπλα στον αγώνα του ποντιακού -και όχι μόνο- ελληνισμού για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας του Πόντου.

»Στεκόμαστε αντίθετοι σε κάθε μορφής φασισμό και ολοκληρωτισμό.

»Σα λαός που έχουμε υποστεί κι εμείς με τη σειρά μας για δεκαετίες το φασισμό, την άρνηση και τις διώξεις του τουρκικού κράτους, αναγνωρίζουμε όλα τα εγκλήματα κατά των Ελλήνων, την Γενοκτονία που διαπράχθηκε εναντίoν τους από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς στο χρονικό διάστημα 1908-1923 και συνεχίζουμε τον αγώνα απελευθέρωσης όλων των λαών.

Κυριακή 19 Μαΐου 2024

περί Παιδείας - π. Βασίλειος Γοντικάκης

από π. Βασίλειος Γοντικάκης -29 Ιανουαρίου 2013




Ο π. Βασίλειος Γοντικάκης, προηγούμενος Ι.Μ. Ιβήρων Αγίου Όρους, την ημέρα εορτασμού των τριών Ιεραρχών, την γιορτή των Γραμμάτων και της Παιδείας, μίλησε στους μαθητές και καθηγητές του Μουσικού Σχολείου Δράμας την Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013.

Εδώ απαντά σε ερωτήσεις των μαθητών του σχολείου.

Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης, Το κελλάκι μου στα Εξάρχεια



Γέροντας, Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης (1945-2021).

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Τρία χρόνια από την κοίμησή του


Στα Εξάρχεια είμαι από το 1982. Κλείνω τριαντακονταπενταετία εδώ. Μια ζωή.

Το βρήκα εδώ πέρα, δεν είναι δικό μου. Με ενοίκιο είναι. Καλό είν’ αυτό. Και πολύ μεγάλο είναι!

Ο Χριστός είχε το σπήλαιο της Βηθλεέμ. Τα άχυρα. Εμείς δεν έχουμε άχυρα ακόμα.

Έχουμε ντεκόρ φάτνης, αλλά όχι τόσο προχωρημένο.

Τι να κάνομε; Παροικούμε. Περνάμε.

Πάροικοι και παρεπίδημοι εσμέν· Οδίται και ουχί πολίται, λέει ο ιερός Χρυσόστομος. Πολίται είναι οι μόνιμοι κάτοικοι.

Πορευόμεθα προς την μένουσαν και μέλλουσαν πόλιν, που λέει ο Απόστολος Παύλος… Δόξα τω Θεώ.

Τα Εξάρχεια σήμερα δεν είναι… Κάποτε ήταν, που οι άνθρωποι ήτανε αναρχικοί από ιδεολογία.

Και «αναρχικός είναι εκείνος ο οποίος δεν είναι ούτε δούλος ούτε τύραννος του άλλου», λέει ο Σενέκας, ο διδάσκαλος του Νερωνος.

Ναι. «Ούτε δούλος ούτε τύραννος του άλλου!»

Σάββατο 18 Μαΐου 2024

Μιχάλης Χαραλαμπίδης για το βιβλίο " Όσοι δεν γέλασαν ποτέ" της Θεοδώρας Ιωαννίδου



Ιωαννίδου Θεοδώρα 

Πριν ξημερώσει η ημέρα μνήμης και τιμής της ποντιακής γενοκτονίας,  μοιράζομαι μαζί σας την ομιλία του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, που με τίμησε παρουσιάζοντας το βιβλίο μου ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΓΕΛΑΣΑΝ ΠΟΤΕ, το 2014. Ισόβια ευγνώμων. Ο Θεός να τον αναπαύει.
 

ΕΥΡΏΠΗ ΑΠΈΝΑΝΤΙ ΣΕ ΘΕΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ




ΝΙΚΟΣ ΣΙΜΟΣ 


«Δεν είναι στραβός ο γιαλός... Το πλοίο στραβά αρμενίζει»... 

Μία παροιμία, που βρίσκει εδώ και αρκετό καιρό, την απόλυτη επαλήθευσή της στην πορεία της συλλογικής (άλλοτε) Δύσης. 
Έχουμε γεγονότα τα τελευταία εικοσιτετράωρα που μαρτυρούν ότι η Δύση σκληραίνει την στάση για να αντιμετωπίσει την πολλαπλή ήττα της σε όλα τα πεδία των παγκόσμιων πολιτικών εξελίξεων. 

Είναι καταπληκτικό το πως «μωραίνει ο κύριος όν βούλεται απωλέσαι». 

Με άλλα λόγια πόση μωρία και πόσες κινήσεις απελπισίας των πολιτικών εκφραστών της νεοφεουδαρχικής δυστοπίας έχουμε  τελευταία στην Ευρώπη.

Ξεκινάμε από την απόπειρα δολοφονίας του Σλοβάκου ηγέτη Robert Fitco από έναν τύπο που «δηλώνει»  λογοτέχνης(!!!) - ακτιβιστής(;;;) αλλά μπορεί ταυτόχρονα να είναι και δολοφόνος, με την αστεία όσο και περίεργη  ομολογία του, αποδίδοντας την πράξη του στο γεγονός ότι διαφωνούσε με την πολιτική του κυβερνώντος κόμματος στην Σλοβακία!

Σαν διαπρύσιος υποστηρικτής της «δυτικής δημοκρατίας»  να υποθέσω ότι  θεωρούσε ότι «παρέδωσε»  μαθήματα δημοκρατικότητας με την πράξη του αυτή; 

Δηλαδή την Δημοκρατία την αντιλαμβάνονται οι υποστηρικτές του παρηκμασμένου Δυτικού αστικοδημοκρατικού μοντέλου, σαν μια μορφή κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας, όπου όποιος διαφωνεί με τον «πλουραλισμό της μονοφωνίας»  δολοφονείται ή με τον όποιο τρόπο βγάνει από την μέση; 

Δεν θα ήθελα να το πιστέψω, αλλά τα γεγονότα των τελευταίων τεσσάρων χρόνων, με την επέλαση της ψυχότροπης, νεοφεουδαρχικής πολιτικής και της αντίστοιχης  προπαγάνδας των απόλυτα και κατά πλειοψηφία ευθυγραμμισμένων με το κυρίαρχο δυστοπικό αφήγημα ΜΜΕ στον άλλοτε Δυτικό κόσμο, δεν μου αφήνουν και πολλά περιθώρια αμφιβολιών.