Ισλαμισμός και Χριστιανισμός: Ποιος απειλεί ποιον; | Μέρος Α΄

Από Στέλιος Ελληνιάδης

- 1 Νοεμβρίου, 2026

Το επαναλαμβάνω συνέχεια για να μας εντυπωθεί. Πρόκειται για παρακμή. Η παρακμή μιας αυτοκρατορίας, ενός κράτους, μιας κοινωνίας, ενός πολιτισμού είναι ένας καρκίνος τελικού σταδίου. Δεν υπάρχει σωτηρία. Κι αυτό που μπορεί να γεννηθεί από τις στάχτες του μπορεί να έχει κάποια σχέση, αλλά δεν θα είναι το ίδιο. Και δεν πρέπει η παρακμή να συγχέεται με την κρίση η οποία μπορεί να είναι σύντομη ή παρατεταμένη, αλλά έχει λήξη αναμενόμενη ανάκαμψη. Στη χειρότερη περίπτωση μπορεί να εξελιχθεί και σε παρακμή, να είναι προάγγελός της.

Εδώ και καιρό, τα διαδραματιζόμενα στο Δυτικό Κόσμο με συντάσσουν με τους σχολιαστές-αναλυτές που μιλούν ξεκάθαρα για παρακμή. Και μέσα από σειρά άρθρων στο Δρόμο της Αριστεράς, ραδιοφωνικών προγραμμάτων στο Κόκκινο 105.5, διαλέξεων σε δημόσιους χώρους και συνεντεύξεων (βλ. militaire.gr), προσπαθώ να περιγράψω τις πτυχές αυτού του φαινομένου, τους τρόπους εκδήλωσής του, αλλά και τις παραπέρα επιπτώσεις του στην πολιτική, τον πολιτισμό κ.λπ.

Αμορφωσιά

Ενώ το πιο προφανές και πιο δημοφιλές αντικείμενο επεξεργασίας στη δημόσια διαβούλευση είναι το πολιτικό, το γεωπολιτικό και το εθνικό-κρατικό, δεν έχουν μικρότερη σημασία άλλα ζητήματα που όχι μόνο αποτελούν στοιχεία της παρακμής, αλλά παίζουν και αυξημένο ρόλο στην εξέλιξή της κι ας μην ασχολούνται οι αναλυτές με αυτά το ίδιο συχνά και συστηματικά.

Κυριακή Η’ Λουκά: Ο Καλός Σαμαρείτης († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

Ομιλία εις την παραβολήν του καλού Σαμαρείτου (Γερμανός Β’ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως)

Ομιλία εις την παραβολήν του εμπεσόντος εις τους ληστάς (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

Η παραβολή του καλού Σαμαρείτη (Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας)

Για την αγάπη προς τον πλησίον (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)

Ερμηνεία του Ευαγγελίου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

Ομιλία περί θείας ευσπλαγχνίας και των καταχρωμένων αυτής (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

Ανάλυση της παραβολής του καλού Σαμαρείτη (Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)

Παραβολή του σπλαχνικού Σαμαρείτη († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

Ο Καλός Σαμαρείτης († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

Η παραβολή του καλού Σαμαρείτου – Η Εκκλησία ως πανδοχείον, ιατρείον, κιβωτός σωτηρίας (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)

Ποιος είναι ο πλησίον μου;

† Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

Θέλω να προσέξετε δυο ή τρία πράγματα από την παραβολή του σημερινού Ευαγγελίου.

Εκεί λέγεται ότι κάποιος άνθρωπος πήγε από τα Ιεροσόλυμα στην Ιεριχώ. Στην Παλαιά Διαθήκη η Ιερουσαλήμ ήταν ο τόπος, όπου ζει ο Θεός, όπου προσκυνήθηκε, όπου Του προσεύχονταν οι άνθρωποι. Εκείνος ο άνθρωπος ήταν στο δρόμο κάτω στην κοιλάδα. Από το βουνό, με θέα στον ουρανό, κατέβηκε εκεί, όπου περνάει η απλή ανθρώπινη ζωή.

Σ΄αυτό το δρόμο τον έπιασαν ληστές, πήρανε τα ρούχα του, τον χτύπησαν και τον άφησαν μισοπεθαμένο στο δρόμο. Πέρασαν τρεις άνθρωποι, ο ένας μετά τον άλλο. Και οι τρείς ήρθαν από εκεί, όπου ζει ο Θεός. Και οι τρεις προσκύνησαν τον Θεό και έκαναν τις προσευχές τους. Οι δύο από τους τρεις προσπέρασαν τον πληγωμένο. Στο Ευαγγέλιο λέγεται καθαρά, ότι ο ιερέας απλά τον προσπέρασε χωρίς να του δώσει σημασία. Ήταν ένας άνθρωπος καλά εξασφαλισμένος. Δεν μπορεί να τον αγγίξει – έτσι τουλάχιστον νόμιζε- η ανθρώπινη ανάγκη. Δεν είχε καταλάβει τίποτα από τις προσευχές που διάβαζε προς το Θεό, ο οποίος είναι η ίδια η Αγάπη. Μετά προσπέρασε ο επόμενος, ένας λευίτης, δηλαδή ένας άνθρωπος που γνωρίζει την Αγία Γραφή, αλλά, όπως φαίνεται, δεν γνώρισε τον Θεό. Πλησίασε το μισοπεθαμένο, τον κοίταξε μια στιγμή και μετά συνέχισε τον δρόμο του. Ο νους του ήταν απασχολημένος με ψηλότερα πράγματα από μια ανθρώπινη ζωή ή το πάθος ενός ανθρώπου.

Και τέλος πάντων ήρθε ένας άνθρωπος που τον περιφρονούσαν οι εβραίοι απλά για την ύπαρξή του. Όχι εξαιτίας κάποιων προσωπικών, ηθικών ή άλλων αδυναμιών, αλλά απλά γιατί ήταν Σαμαρείτης – ένας απόβλητος. Αυτός σταμάτησε, όταν είδε τον πληγωμένο, γιατί ήξερε τι σημαίνει να είσαι απόβλητος, να είσαι μόνος, πώς νιώθεις όταν σε προσπερνάνε με περιφρόνηση. Έσκυψε επάνω στον πληγωμένο και έκανε ό,τι μπορούσε για να ανακουφίσει τον πόνο του. Τον έφερε σ΄ένα ήσυχο μέρος, όπου μπορεί να αναρρώσει. Όλα τα έξοδα τα ανέλαβε αυτός. Όχι μόνο τα έξοδα για τον πανδοχέα, για να φροντίζει τον πληγωμένο, αλλά ξόδεψε το δικό του καιρό, την δική του φροντίδα και τη δική του καρδιά. Τον φρόντισε με όλους αυτούς τους δυνατούς τρόπους, με τους οποίους και εμείς μπορούμε να φροντίζουμε τους ανθρώπους γύρω μας.

«Κ. Μητσοτάκης: Η κρίση του κόστους ζωής είναι πραγματική, αλλά δεν υπάρχει μαγική λύση (WSJ)»

Βασίλης Βιλιάρδος 

«Μητσοτάκης στη WSJ: Στόχος ανάπτυξη με διπλάσιο ρυθμό από την ευρωζώνη».

Ανοησίες. Δυστυχώς, όταν μία χώρα αναπτύσσεται και αυξάνουν παράλληλα τα εξωτερικά της ελλείμματα, όπως συμβαίνει με την Ελλάδα ξανά σήμερα, είναι καταδικασμένη - ενώ είναι ο βασικός λόγος της χρεοκοπίας του 2010.

Σύμφωνα δε με τον κανόνα, όταν το κράτος έχει πλεονάσματα και ο εξωτερικός τομέας ελλείμματα, επιβαρύνεται και με τα δύο ο ιδιωτικός τομέας - επειδή όχι μόνο υπερφορολογείται, αλλά και χρεώνεται στο εξωτερικό.

Υπό αυτές τις προϋποθέσεις δεν έχει κανένα νόημα η ανάπτυξη που αναφέρει ο πρωθυπουργός, ενώ είναι θνησιγενής - πόσο μάλλον όταν έχει στηριχθεί στην αύξηση του κρατικού χρέους στα 427 δις € το 2025 από 361 δις € το 2019, καθώς επίσης στην ένεση ρευστότητας των 36 δις € του Ταμείου Ανάκαμψης.

«Κ. Μητσοτάκης: Η κρίση του κόστους ζωής είναι πραγματική, αλλά δεν υπάρχει μαγική λύση (WSJ)»

Ασφαλώς δεν υπάρχει μαγική λύση για την ακρίβεια - υπάρχει όμως ευθύνη για την οικονομική πολιτική που την προκαλεί. Ευτυχώς πάντως που παραδέχθηκε το αυτονόητο - πως οι μισθοί παραμένουν χαμηλοί και ότι η ακρίβεια έχει ουσιαστικά εξανεμίσει μεγάλο μέρος των αυξήσεων των εισοδημάτων.

Οι πρόσφατες εκλογές και το μέλλον της Αμερικής

από Ευάγγελος Κοροβίνης

Στην ιστορία των διεθνών σχέσεων παρουσιάζεται ορισμένες φορές μια αναντιστοιχία ανάμεσα στους φιλόδοξους στόχους κάποιας χώρας και στα ανεπαρκή μέσα που διαθέτει η χώρα αυτή, καθώς και την απουσία προθυμίας από μέρους της να υποστεί τις απαραίτητες θυσίες για να προωθήσει τα μεγαλεπήβολα σχέδιά της. Μια τέτοια περίπτωση αναντιστοιχίας προθέσεων και αποτελεσμάτων είναι και αυτή του τυχοδιωκτικού πολέμου των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν. Μετά την εύκολη νίκη του επί της Βενεζουέλας, ο Αμερικανός πρόεδρος πίστεψε ότι θα μπορούσε να επιτύχει αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν με «αποκεφαλισμό» της ηγεσίας του και ανηλεείς αεροπορικούς βομβαρδισμούς.

Όσο και αν μας φαίνεται σήμερα αβάσιμη και έωλη η απόφαση αυτή του Τραμπ για πόλεμο κατά του Ιράν, τον Φεβρουάριο του 2026 υπήρχαν αρκετοί στο περιβάλλον του Αμερικανού προέδρου -και όχι μόνον σε αυτό- που συμμερίζονταν την αισιοδοξία του και ανέμεναν από την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν μια αναδιάταξη των ισορροπιών στην Μέση Ανατολή και στον κόσμο ολόκληρο. Η περιοχή θα μετατρέπονταν σε εφαλτήριο για τον έλεγχο της Κίνας μέσω της επίτευξης ενεργειακής εξάρτησης της χώρας αυτής από τις ΗΠΑ. Η διαβόητη «μονοπολική στιγμή», που ήταν απότοκος της νίκης της Αμερικής στον ψυχρό πόλεμο, αλλά είχε διασαλευθεί από την άνοδο της Κίνας και την ανασυγκρότηση της Ρωσίας, θα επιβεβαιώνονταν και πάλι πανηγυρικά.

Η Ασία παράγει πλέον σχεδόν το μισό της παγκόσμιας οικονομίας. 💰

Με βάση την αγοραστική δύναμη (PPP), η Ασία αντιστοιχεί περίπου στο 49% του παγκόσμιου ΑΕΠ, η Ευρώπη στο 21% και η Βόρεια Αμερική στο 18%. Η Αφρική, η Νότια Αμερική και η Ωκεανία μαζί αποτελούν μόλις το 11% περίπου.

ΟΙ κυρώσεις από ΕΕ στην Ρωσία απλά έστρεψαν την Ρωσία στις ανατολικές αγορές, εκεί που είναι όλη η δύναμη. Πρέπει να ξυπνήσει η Δύση στην νέα αυτή πραγματικότητα, δεν είναι κυρίαρχη πλέον.

Οι ελιές που κάποτε έθρεφαν γενιές, γίνονται τώρα αιτία φόβου και τιμωρίας.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Επειδή ηλθε η ώρα της συγκομιδής...

Και μαθαινω απο φίλους και συγγενείς τα παράπονα για το κόστος και τη μη συνάφεια προϊόντος και τιμή αγοράς.

Θυμίζω και αυτό...απο πέρυσι...

Οι ελιές που κάποτε έθρεφαν γενιές, γίνονται τώρα αιτία φόβου και τιμωρίας.

-Σε μια Ελλάδα που ασφυκτιά υπό το βάρος της ακρίβειας, το κράτος επιλέγει να σφίξει ακόμα περισσότερο τον κλοιό γύρω από τους πολίτες, επιβάλλοντας δυσβάσταχτα πρόστιμα στους ιδιοκτήτες ελαιόδεντρων – ακόμα και σε όσους δεν μαζεύουν ούτε μία σταγόνα λάδι!

Με την Κοινή Υπουργική Απόφαση 77979/2025, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων εισάγει έναν ασφυκτικό έλεγχο μέσω του Ελαιοκομικού Μητρώου, απαιτώντας από κάθε ιδιοκτήτη με 21 ή περισσότερα ελαιόδεντρα να δηλώνει την παραγωγή του, ακόμα και αν αυτή είναι μηδενική, με ποινές που φτάνουν τα 5.000 ευρώ. 

Αυτή η κίνηση, που παρουσιάζεται ως «προστασία της ελαιοκομικής αλυσίδας», αποκαλύπτει την πραγματική πρόθεση του κράτους που θέλει να ελέγξει κάθε πτυχή της ζωής των πολιτών, πίνοντας το αίμα τους με φόρους και κυρώσεις, ακόμα και για το λάδι του σπιτιού τους!

Από τον Μάρτιο του 2026, όσοι κατέχουν 21 ή περισσότερα ελαιόδεντρα υποχρεούνται να καταχωρήσουν τα στοιχεία τους στο Ελαιοκομικό Μητρώο και, από την 1η Οκτωβρίου 2026, να δηλώσουν ψηφιακά τη συγκομιδή τους ακόμα και αν δεν παράγουν τίποτα. 

Η δήλωση, που γίνεται μέσω gov.gr με κωδικούς Taxisnet, πρέπει να υποβληθεί από 1η Οκτωβρίου έως 31 Μαΐου, ενώ οι παραγωγοί οφείλουν να καταγράφουν λεπτομέρειες όπως το ΑΦΜ, την ποικιλία ελιάς και τον κωδικό ελαιοτεμαχίου.

Η μη συμμόρφωση ή η ανακρίβεια επισύρει πρόστιμα από 100 έως 5.000 ευρώ, ανάλογα με τον αριθμό των δέντρων, ενώ για κάθε λανθασμένο ελαιόδεντρο επιβάλλεται ποινή 60 ευρώ, και για κάθε 100 κιλά ελαιοκάρπου 60-150 ευρώ.

Ο ΕΑΜίτης μητροπολίτης Ηλείας Αντώνιος

Η ΘΡΗΣΚΕΊΑ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΟΠΊΟ ΤΟΥ ΛΑΟΎ 

Είχε πει ο Μarx

«Δυσκολεύομαι να βρω διαφορές μεταξύ κομμουνισμού και χριστιανισμού» είχε πει ο Feedel Castro 

Όταν η αμάθεια και η έλλειψη μόρφωσης κάνει το παπαδαριό να συνδέετε με την ακροδεξιά είναι ένα ζήτημα που πρέπει να μας το εξηγήσει ο.....ΘΕΟΣ.

Το έχουμε γράψει αρκετές φορές. Στην περίοδο της κατοχής της χώρας μας από τις δυνάμεις του άξονα η στάση της αρχιεπισκοπής Αθήνας υπήρξε δωσιλογική καθώς και των περισσοτέρων δεσποτάδων της εποχής. ενώ ακόμα και οι μοναχοί στο Άγιο Όρος φωτογραφίστηκαν με ναζί και έστειλαν συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Χίτλερ.

Τρεις ήταν οι μοναδικοί μητροπολίτες που αποτέλεσαν εξαίρεση και στάθηκα στο πλευρό του αγωνιζόμενου λαού, μέσα απ’ τις γραμμές του ΕΑΜ.  Ο δεσπότης Ιωακείμ, στην Κοζάνη, ο μητροπολίτης Αντωνίου της Ηλείας, και ο Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών Ιωακείμ (Και οι τρεις είχαν καθαιρεθεί από την ιεραρχία του παπαδαριού για την αντιστασιακή τους δράση, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία).

Με αφορμή ότι σαν σήμερα 13 Νοέμβρη του 1963 πέθανε ο επικεφαλής του ΕΑΜ ολόκληρης της Πελοποννήσου, μητροπολίτης Ηλείας Αντώνιος, θέλησα τιμώντας την μνήμη αυτού του αγωνιστή ρασοφόρου να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα, γι’ αυτόν τον αγωνιστή παπά που από κάποιους πήρε τον τίτλο του “Παπαφλέσσα της κατοχής”.

Κι αυτό για τα φλογερά του κηρύγματα υπέρ του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα που έκανε από τους άμβωνες των εκκλησιών του, καθώς για για την ακούραστη δουλειά του, προπαγανδίζοντας τις ΕΑΜικές ιδέες.

Περιόδευσε σε δεκάδες χωριά της Πελοποννήσου και με το πύρινο λόγο του ξεσήκωνε τον υπόδουλο πληθυσμό, παρακινώντας τον να ενταχθεί στις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. 

Αναζητώντας σχετικές πληροφορίες στο διαδίκτυο, για τις δραστηριότητες του ΕΑΜίτη δεσπότη Αντώνιου, τράκαρα την ιστοσελίδα της “ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας”.

Ὁ γῦρος τοῦ θριάμβου

Μανώλης Κοττάκης Νοέ 12, 2026

Τό 1997 ὑπεγράφη μεταξύ Ἑλλάδος καί Τουρκίας ἡ Συμφωνία τῆς Μαδρίτης, πού ἀναγνώριζε «νόμιμα καί ζωτικά συμφέροντα» τῆς Τουρκίας στό Αἰγαῖο

Τήν ἔγραψε μέ τά χεράκια της, ὅπως ἀποκάλυψε ἀργότερα στόν Ἀλέξη Παπαχελᾶ ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης, ἡ ἀναπληρώτρια ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ Μαντλίν Ὀλμπράιτ.

Τό 1999 ὑπεγράφη στήν Σύνοδο Κορυφῆς τῆς ΕΕ στό Ἐλσίνκι τῆς Φινλανδίας ἡ ὁμώνυμη Συμφωνία, μέ τήν ὁποία ἡ Κυβέρνηση Σημίτη ἀνελάμβανε τήν ὑποχρέωση νά κάνει διάλογο μέ τήν Τουρκία γιά «μεθοριακές διαφορές καί συναφῆ θέματα» (γκρίζες ζῶνες). Καί στίς δύο περιπτώσεις, ἰδιαίτερα στήν δεύτερη, ἀσκήθηκαν φοβερές πιέσεις στήν τότε ἡγεσία τῆς Ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως καί σέ ἐμᾶς τούς δημοσιογράφους νά ποῦμε «ζήτω» καί νά λιβανίσουμε τήν Κυβέρνηση γιά τήν «μεγάλη ἐπιτυχία της».

Σέ κάποιους ἐξ ἡμῶν, στήν πρώτη περίπτωση, ὑπεβλήθη καί μήνυση ἀπό τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν γιά «κατασκοπεία» καί «παραβίαση μυστικῶν τῆς Πολιτείας», ἐπειδή ἀποκαλύψαμε πώς ἔγιναν 4.000 παραβιάσεις τοῦ ἐναερίου χώρου μας λίγες μέρες μετά τά Ἴμια. Ἀπηλλάγημεν μέ βούλευμα, ὁ ὑπογράφων, ὁ Γιῶργος Χαρβαλιᾶς καί ἡ Νόνη Καραγιάννη. Δέν κάναμε πίσω. Πολλά χρόνια ἀργότερα, διαβάσαμε, στά βιβλία πού ἐξέδωσαν ὁ Μιχάλης Ἰγνατίου, ὁ Νῖκος Μελέτης καί ὁ Ἀθανάσιος Ἔλλις, τήν ἀλήθεια στά ἀπόρρητα τηλεγραφήματα τοῦ Σταίητ Ντηπάρτμεντ. Ἡ τότε Κυβέρνηση συζητοῦσε νά στείλει στό Διεθνές Δικαστήριο τῆς Χάγης… τήν κυριαρχία τῶν Ἰμίων καί τά ζητήματα τῆς ἀποστρατιωτικοποιήσεως!

Θέλω, θέλουμε μέ αὐτή τήν ἱστορική ἀναδρομή νά ποῦμε σέ ὅλους ὅτι πατᾶμε πολύ γερά στά πόδια μας γιά νά μήν ποῦμε τήν ἀλήθεια καί τώρα. Εἰδικά τό λέω στόν ἀγαπητό ὑπουργό Ὑγείας Ἄδωνι Γεωργιάδη, πού ἀναφέρει σέ κάθε του ἀνάρτηση τό πόσο τόν ἐνοχλεῖ ἡ κριτική πού ἀσκεῖ στήν ἐξωτερική πολιτική ὁ Ὅμιλος Φιλιππάκη. Λησμονῶντας ὅτι τά στελέχη του ἔχουν τεθεῖ στό στόχαστρο τοῦ Προέδρου Ἐρντογάν μέ μηνύσεις πού περιέχουν τήν κατηγορία ὅτι «ἐμποδίζουμε τήν πολιτική του στήν Θάλασσα τῶν Νησιῶν» (Αἰγαῖο). Προφανῶς ἐπειδή ἐμεῖς δέν «συντονιζόμαστε», δέν κάνουμε ὑποκλίσεις, δέν δηλώνουμε «φιλέλληνες» καί δέν λέμε ὅτι «δέν ἔχω πρόβλημα ἄν μέ ποῦν καί μειοδότη». Ξέρετε ποιός τά εἶπε αὐτά. Ὄχι ἐμεῖς.

Πρίν ἀπαντήσω σημεῖο πρός σημεῖο στήν ἐπιχείρηση ἐξαπατήσεως τῶν Ἑλλήνων γιά τό καλώδιο, ὀφείλω νά καταθέσω καί τό ἑξῆς: Στίς ἀρχές τοῦ 2026 ἐπικοινώνησα μέ τόν ὑπουργό Ἐξωτερικῶν καί τοῦ εἶπα ὅτι, ἀνεξαρτήτως τῆς κριτικῆς καί τῶν διαφωνιῶν μας, ἡ χρονιά εἶναι κρίσιμη, ἀπαγορεύεται νά μήν μιλᾶμε καί νά μήν ξέρουμε τί λέει. Ἡ κριτική κριτική, ἀλλά τά κανάλια κανάλια, ἀνοικτά γιά ἐπικοινωνία. Πρός τιμήν του, δέχτηκε.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης (Michalis Charalambidis)

Διεθνής Ένωση για τα δικαιώματα και την απελευθέρωση των λαών International Association for the Rights and Liberation of Peoples 

Ούτε Σκύλα, ούτε Χάρυβδη. Πολυκεντρική Ανατολία 

Neither Scylla, nor Charybdis: Multi-centre Anatolia 

Μιχάλης Χαραλαμπίδης (Michalis Charalambidis)

Πολιτικός Επιστήμων, (Political Scientist).

Πέρα από τη Δύση: Ανθρωπολογική Αλλαγή και το Πεπρωμένο των Λαών της Ευρώπης

από τον Francesco Marotta - 12 Νοεμβρίου 2026

Πηγή: GRECE Ιταλίας

Πέρα από τη Δύση: Ανθρωπολογική Αλλαγή και το Πεπρωμένο των Λαών της Ευρώπης

Η κρίση της ορθολογιστικής νεωτερικότητας έχει ανοίξει ξανά το πανάρχαιο ζήτημα της ανάκτησης και αναβίωσης μιας πρωτότυπης, οντολογικής και ιερής ευρωπαϊκής διάστασης. Ωστόσο, αντιμέτωποι με τις προκλήσεις της εποχής μας, προκύπτει αυθόρμητα ένα ερώτημα: αρκεί η ανάκληση του παρελθόντος για να αντιστραφεί η τάση; Η απάντηση είναι ένα ηχηρό όχι.

Αν ο Μάρτιν Χάιντεγκερ οραματιζόταν μια Δύση που είχε ξεχάσει το Είναι και είχε εμπιστευτεί τυφλά τον εαυτό της στις Οντότητες - αντικείμενα, πράγματα, τεχνολογία - σήμερα αντιμετωπίζουμε ένα διαφορετικό πρόβλημα: το νεφέλωμα του αιθέρα έχει αντικαταστήσει τη σύγχρονη ρευστότητα. Όλα έχουν γίνει αραιωμένα, αεριώδη, απρόσωπα.

Σε αυτό το σενάριο, το πραγματικό ανθρωπολογικό σημείο καμπής δεν έγκειται στο να ονειρευόμαστε μια νοσταλγική «επιστροφή στις ρίζες», αλλά μάλλον στην έκφραση της πρωτοτυπίας μας : την ικανότητα των λαών της Ευρώπης να προτείνουν νέες αναπαραστάσεις, πεποιθήσεις και πεποιθήσεις μέσα στο ζοφερό σύγχρονο κοινωνικο-ιστορικό πανόραμα.

Ο νέος ανθρωπολογικός παράγοντας: από τη ρευστότητα στον αιθέρα

Ο συνεχιζόμενος ανθρωπολογικός μετασχηματισμός χαρακτηρίζεται από μια συνεχή έκρηξη γνώσης που αναπαράγεται χωρίς να κατανοούνται πλήρως οι επιπτώσεις της. Σε έναν κόσμο όπου οι κλειστές ομάδες έχουν δώσει τη θέση τους σε διασυνδεδεμένα δίκτυα, αναδύεται η ανάγκη να σκεφτούμε μεγάλους, ομοιογενείς χώρους. Περιφέρειες, επαρχίες και δήμοι σταδιακά ανακαλύπτουν ξανά το νόημα του δικού τους πεπρωμένου: την εγκατάλειψη συγκεκριμένων συμφερόντων υπέρ του κοινού καλού και των οργανικών κοινοτήτων. Η φιλελεύθερη μοιρολατρία δίνει τη θέση της στην amor fati — την τάση να μην υπομένουμε παθητικά τα γεγονότα, αλλά να μετατρέπουμε κάθε εμπειρία σε απαραίτητο στοιχείο του δικού μας ταξιδιού.

Ψύχωση

από Marco Tarchi - 13 Νοεμβρίου 2026

Πηγή: Λογοτεχνικό Διόραμα

Ένα ρυάκι που στάζει. Δεν υπάρχει καλύτερη έκφραση για να περιγράψει το αδιάκοπο μπαράζ
ανησυχητικών ειδήσεων -και, πιο συχνά, υπαινιγμών- που βρέχει πάνω στους Ευρωπαίους πολίτες
εδώ και πολλούς μήνες σχετικά με τον επικείμενο, ή ήδη σε εξέλιξη, πόλεμο που η Ρωσία προφανώς αποφάσισε να εξαπολύσει εναντίον της Ευρώπης (ή/και, ανάλογα με τους σχολιαστές, της Δύσης).

Σχεδόν δεν περνάει μέρα χωρίς οι εφημερίδες, η τηλεόραση, το ραδιόφωνο και τα ψηφιακά μέσα να προσθέτουν ένα ακόμη κομμάτι στο μωσαϊκό των καταγγελιών και των προειδοποιήσεων για την απειλή που θα αποτελούσε για την Γηραιά Ήπειρο αυτή η «υβριδική» σύγκρουση, την οποία επιθυμεί το Κρεμλίνο. Και στο μωσαϊκό

των στρατιωτικών αντιμέτρων που έχουν προετοιμαστεί από τους «πρόθυμους» να αντιμετωπίσουν την υποθετική επίθεση.

Τέσσερις κατηγορίες δρώντων έχουν αναλάβει το έργο -και το εκτελούν με αναμφισβήτητο ζήλο- να κάνουν αυτό το σενάριο να φαίνεται αξιόπιστο: ο στρατός (συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών πληροφοριών), οι πολιτικοί,
οι δημοσιογράφοι και οι διανοούμενοι. Ο καθένας με τον δικό του ρόλο, σύμφωνα με τους πιο προσεκτικούς κανόνες του καταμερισμού
εργασίας.

Οι άνδρες με στολή, με την εξουσία που εγγυάται ο βαθμός, η στολή, τα διακριτικά και
η δυσαρέσκεια του κανονισμού τους, είναι υπεύθυνοι για την επίθεση των πιο άμεσων και σοβαρών επιθέσεων, όπως όταν
ο Φαμπιέν Μαντόν, Γάλλος Αρχηγός του Επιτελείου, προέτρεψε τους συμπατριώτες του να «δεχτούν τα βάσανα για να προστατεύσουν αυτό που είμαστε» και τους προειδοποίησε ότι «αν η Γαλλία δεν είναι πρόθυμη να δεχτεί να χάσει τα παιδιά της, να υποφέρει οικονομικά, τότε κινδυνεύουμε». 

Ποια ψυχή θα παραδώσετε; Όταν, αντί απογείωσης του θαλάσσιου Ελληνισμού, υφίσταται απομείωση;

Πηγή εικόνας: UNEP/MAP-SPA/RAC & MarinePlan (Universidad de Sevilla), 20/Dec/2019, σελ. 25/ Ψηφιακή απεικόνιση: Χρήστος Κωνσταντινίδης

13.11.2617:19

 

Χρήστος Κηπουρός

«Καληνύχτα Τουρκία μετά των Στενών σου»! Αρκούσε, στην εικονιζόμενη Γεωαριθμητική των έξι θαλάσσιων Στενών μας, να θεσπιστούν άμεσα και ανάμεσά τους τα 12 μίλια, τα οποία «καληνυχτίζουν» και το αιγαιακό casus belli! Τι λέτε οι εν Αθήναις άνωθεν;

Στη σημερινή πολιτική σκηνή έχουν δημιουργηθεί δύο αδιέξοδα «Όχι», στα οποία εγκλωβίστηκαν συμπολίτευση και αντιπολιτεύσεις: το ένα «Όχι» είναι ο διαχρονικός αθηναϊκός συμπλεγματισμός της συμπολίτευσης και το δεύτερο «Όχι» είναι ο άγονος μοιρολογισμός των αντιπολιτεύσεων.

Καμία από αυτές τις δύο στάσεις δεν «ανθρωπεύει» την πατρίδα. Μόνο η γνήσια, δημιουργική Πολιτική λέει το μεγάλο «Ναι» στον άνθρωπο και τη στρατηγική: γιατί ναι μεν ο άνθρωπος γεννά ιδέες, αλλά και οι ιδέες κάνουν άνθρωπο τον άνθρωπο. Απέναντι στη στασιμότητα του κέντρου, η Πολιτική οφείλει να προτάξει σήμερα τα δικά της, νέα και παραγωγικά «Όχι» που γεννούν εθνική προοπτική: τα δύο περιφερειακά «Όχι» του Ιονίου και της Εγνατίας Οδού για την απόσυρση του casus belli, με το «no pasaran» στη διέλευση των τουρκικών φορτηγών μέσω της Εγνατίας και του Ιονίου, όσο διαρκεί η τουρκική απειλή. Αυτά αποτελούν μικρά, αλλά όμορφα και ειλικρινή δώρα περιφερειακής αλληλεγγύης προς το Αιγαίον Αρχιπέλαγος, την Πελαγόεσσα Κρήτη και το εθνικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου.

Οπότε, ας πάμε στα μεγάλα δώρα: το «Όχι» στην υπονόμευση της Ελλάδας των Ελλησπόντων και των 12 μιλίων —όπου η Ελλάδα διαθέτει διπλάσια κινητικότητα και εικοσαπλάσια βαθύτητα έναντι των τουρκικών Στενών— και το μεγάλο «Ναι» στην υιοθέτηση της ιδέας ALEX, της δέσμης των τριάντα καλωδίων μεταφοράς πράσινου ηλεκτρικού ρεύματος από τον αφρικανικό ήλιο, που ενώνει ενεργειακά την Αίγυπτο με την Ελλάδα και την Ευρώπη, παρακάμπτοντας την Τουρκία. Επιπλέον, ενσωματώνει την ωφελημένη Αίγυπτο στη γεωοικονομική Ευρώπη, με πρώτο βήμα την ΑΟΖ του Καστελόριζου, και την επανένωση του θαλάσσιου Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια ενιαία ΑΟΖ της Ελλάδας με την Κύπρο.

Ένας λαός που δεν γνωρίζει και δεν προβάλλει το ιστορικό του παρελθόν αφήνει ένα μεγάλο μέρος της πολιτιστικής του κληρονομιάς στη λήθη

Το Χόλιγουντ έχει αφιερώσει αμέτρητες κινηματογραφικές παραγωγές στην αρχαία Ελλάδα. Ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Λεωνίδας, ο Αχιλλέας, ο Οδυσσέας και ο Τρωικός Πόλεμος έχουν γίνει αντικείμενο ταινιών και τηλεοπτικών σειρών που ταξίδεψαν την ελληνική ιστορία σε ολόκληρο τον κόσμο. Υπάρχει, όμως, ένα τεράστιο κεφάλαιο της ελληνικής ιστορικής κληρονομιάς που εξακολουθεί να απουσιάζει εντυπωσιακά από τη διεθνή κινηματογραφική σκηνή: η Ρωμανία, η αυτοκρατορία που εμείς αποκαλούμε Βυζάντιο.

Για περισσότερους από έντεκα αιώνες, η Κωνσταντινούπολη υπήρξε η πρωτεύουσα μιας αυτοκρατορίας που επέζησε από εισβολές, πολιορκίες, εμφύλιους πολέμους και τη διαρκή σύγκρουση με ισχυρούς αντιπάλους. Οι ίδιοι οι κάτοικοί της αποκαλούσαν το κράτος τους Βασιλεία των Ρωμαίων και τους εαυτούς τους Ρωμαίους. Η αυτοκρατορία αυτή διατήρησε και καλλιέργησε την ελληνική γλώσσα και παιδεία, ανέπτυξε έναν σπουδαίο πολιτισμό και επηρέασε βαθιά την Ευρώπη, τη Μεσόγειο και την Ανατολή.

Πού βρίσκονται, λοιπόν, οι μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές για τον Ιουστινιανό και τον Βελισάριο; Για τον Ηράκλειο, τον Νικηφόρο Φωκά, τον Ιωάννη Τσιμισκή και τον Βασίλειο Β΄ τον Βουλγαροκτόνο; Πού είναι οι ιστορίες της Άννας Κομνηνής, της Θεοδώρας, οι πολιορκίες της Κωνσταντινούπολης, το υγρό πυρ, οι στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις, οι διπλωματικοί ελιγμοί και οι επικές αναμετρήσεις που καθόρισαν την ιστορία ολόκληρων αιώνων;

Μανώλης Κοττάκης: Τα νεύρα του πρωθυπουργού

Οι υπουργοί και οι βουλευτές της Ν.Δ. απέχουν από τα παράθυρα γιατί κουράστηκαν να λένε δικαιολογίες - Το Κέντρο αμφισβητεί το καλώδιο - Το Μαξίμου είναι διάτρητο

ΠΗΓΗ: Lev Radin Sipa USA Profimedia

Μανώλης Κοττάκης

Είναι κανόνας στην πολιτική: Δεν ανοίγεις ποτέ κεφάλαια όταν δεν μπορείς να προδιαγράψεις την έκβασή τους και δεν γνωρίζεις ποιος θα είναι ο επίλογός τους. Και το καλώδιο, που ήδη είχε κακοφορμίσει ως σχέδιο (project) από το 2024, είναι ένα από αυτά. Επετράπη ο απόπλους του γαλλικού πλοίου με προορισμό την Κάσο και την Κάρπαθο χωρίς επαρκή δεδομένα, με απώτερο στόχο να πειστεί το φιλοθεάμον κοινό ότι μπορούμε να το ποντίσουμε, ενώ το μέγα θέμα είναι υπό ποιες προϋποθέσεις θα το επιτύχουμε: Με ελευθέρας και ανοιχτές τις «μπάρες» ή με «διόδια» και αντίτιμο; Για να επιτευχθεί ο στόχος, «προσελήφθη» και κηδεμών.

Η Γαλλία. Το αποτέλεσμα ποιο; Ηδη αυτήν τη στιγμή που μιλάμε ο Ευάγγελος Βενιζέλος σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ (Γιώργος Κουβαράς) ξεκαθάρισε ότι ήταν λάθος η εμπλοκή τρίτου κράτους, γιατί δεν θα μας λύσει αυτό το πρόβλημα. Ο καθηγητής Χρήστος Ροζάκης χαρακτήρισε «ανοσιούργημα» τη ρηματική διακοίνωση των Παρισίων με το επιχείρημα ότι οι σύμμαχοι την έδωσαν στους γείτονες γιατί δεν ήθελαν να οδηγηθούν σε θερμό επεισόδιο (ατρόμητοι!). Σημειωτέον ότι είναι η δεύτερη φορά που ο κύριος Ροζάκης διαφοροποιείται ηχηρά από την κυβέρνηση σε θέμα εξωτερικής πολιτικής, η πρώτη, το 2024, ήταν επίσης για το καλώδιο.

Επέκρινε τον κύριο Γεραπετρίτη για το φιάσκο της Κάσου. Ο τέως σύμβουλος του πρωθυπουργού Σωτήρης Σέρμπος μίλησε για «de facto συνδιαχείριση του Αιγαίου», ό,τι είπαμε και εμείς από την πρώτη ώρα. Την Κυριακή, πλην ημών που το αναδείξαμε, η «Καθημερινή» κυκλοφόρησε με πρώτο θέμα το καλώδιο μιλώντας για «νάρκες» και αυτή, με συνέπεια να βγει ο κύριος Μητσοτάκης εκτός εαυτού. Τα υπόλοιπα ας τα πουν αυτοί που τον υπέστησαν στα τηλέφωνα, αν το επιθυμούν.

Βαρβαρότητες στην τουρκοκρατία

Κατά την οθωμανική περίοδο, πολλοί Έλληνες Χριστιανοί, στην Κωνσταντινούπολη και την Κρήτη, προσποιούνταν ότι ήταν Μουσουλμάνοι προκειμένου να αποφύγουν τα βασανιστήρια, τον βιασμό και τον θάνατο, αλλά στην πραγματικότητα παρέμεναν Χριστιανοί.

 Ντύνονταν σαν τους Τούρκους, αποδέχονταν την περιτομή, προσεύχονταν στο τζαμί και τηρούσαν όλους τους άλλους θρησκευτικούς εθισμούς των Τούρκων. Μέσα στα σπίτια τους, ωστόσο, διατηρούσαν εικόνες χριστιανών αγίων και τελούσαν τις ακολουθίες της αληθινής τους πίστης, με τη βοήθεια κρυπτοχριστιανών ιερέων που ταυτόχρονα φορούσαν την ενδυμασία των δερβίσηδων. Αυτοί οι κρυπτοχριστιανοί σχημάτιζαν ξεχωριστές κοινότητες ανάμεσα στους Τούρκους και παντρεύονταν μεταξύ τους, διατηρώντας έτσι την εθνική τους ομοιογένεια.

Το 1570–71, η Κύπρος υποτάχθηκε στους μουσουλμάνους Τούρκους, και πολλοί Έλληνες αναγκάστηκαν να ασπαστούν το Ισλάμ. Ωστόσο, πολλοί από αυτούς έγιναν «κρυπτοχριστιανοί» και απέκτησαν ακόμη και το παρατσούκλι «λινοβάμβακοι», που σημαίνει φτιαγμένοι από λινό και βαμβάκι, αφού είχαν διπλή συνείδηση και διπλή πίστη.

Αντώνης Σαμαράς: Δυστυχώς η κυβέρνηση επέλεξε την πολιτική του κατευνασμού.

Αντώνης Σαμαράς 

Στις 25 Οκτωβρίου προειδοποίησα για τις δυσμενείς συνέπειες της αποδοχής του Τουρκικού αιτήματος για "ενημέρωση".

Δυστυχώς η κυβέρνηση επέλεξε την πολιτική του κατευνασμού. 

Έτσι, προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:

Πρώτον, ποιος, από πότε, πως, και με ποιανού την εντολή έδωσε στη Γαλλία το δικαίωμα να προβεί σε ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία για λογαριασμό της Ελλάδας;

Δεύτερον, ποιος, πότε και γιατί συμφώνησε με το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης;

Τρίτον, γιατί το Γαλλικό σκάφος δεν απέπλεε μέχρι να ενημερωθεί η Τουρκική πλευρά;

Τέταρτον, εφόσον η Τουρκία ενημερώθηκε από τη Γαλλία, τότε η κάθε NAVTEX τι ρόλο παίζει;

Πέμπτον, εάν όλα τα παραπάνω έγιναν εν αγνοία της Ελλάδας, τότε γιατί δεν κάναμε διάβημα εναντίον της Γαλλίας και δεν αναστείλαμε την άδεια στην Γαλλική εταιρεία;

Έκτον, αφού δεχόμαστε ότι η Τουρκία έχει δικαίωμα να “ενημερώνεται”, από εδώ και πέρα θα ζητάμε κι εμείς “ενημερώσεις” για αντίστοιχες ενέργειες  της Τουρκίας;

Η μυστική διπλωματία Μητσοτάκη-Γεραπετρίτη μας οδηγεί σε νέα Μαδρίτη κι Ελσίνκι και σε νέα Ίμια. Διπλωματία που μετέτρεψε ακόμα και τους συμμάχους μας σε “Πόντιους Πιλάτους”.

Η εκχώρηση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας σε τρίτους, το γκριζάρισμα ελληνικών περιοχών και η ανοχή στην επιβολή τετελεσμένων από την Τουρκία, είναι οι “Πρέσπες του Αιγαίου”.

Όσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί την Αμαρτία να την βαφτίσει Αρετή, ο ελληνικός λαός δεν δέχεται τέτοια “ανοσιουργήματα”.

Μιλήσαμε πολλοί.

Αλλοίμονο σ’ αυτούς που δεν ακούνε...

Μανώλης Κοττάκης για τα Εθνικά Θέματα: Η αλήθεια για τη ρηματική διακοίνωση και το καλώδιο

Ο νέος Παγκόσμιος Χάρτης Ισχύος, η Κίνα και τι δεν έχει καταλάβει η Ελλάδα-Εμμανουήλ Μπέζας

Μπορεί στην Ελλάδα το πολιτικό σύστημα να παριστάνει ότι δεν έχει καταλάβει ότι ο χάρτης της παγκόσμιας ισχύος έχει ήδη αλλάξει. 

Η παντοδυναμία των ΗΠΑ αμφισβητείται ευθέως και αυτή η αμφισβήτηση αγγίζει ακόμη και τη στρατιωτική της υπεροπλία. Η Ρωσία έχει επιστρέψει εδώ και καιρό στη θέση της μεγάλης δύναμης, παρά τα προβλήματα της και τον πόλεμο. 

Ο καταλύτης των εξελίξεων όμως είναι πλέον η Κίνα. Γι΄ αυτή τη μεγάλη χώρα που η άνοδος της έχει μετατοπίσει το κέντρο ισχύος στον πλανήτη συζητάμε με τον Εμμανουήλ Μπέζα μηχανικό ορυκτών πόρων και γεωπολιτικό αναλυτή. 

Ποιες είναι οι 3+1 δυνάμεις που θα καθορίσουν το μέλλον του κόσμου; Ποιος είναι πλέον ο πραγματικός χάρτης ισχύος και από ποιους παράγοντες καθορίζεται; Τι μπορεί να διαδεχτεί την παγκοσμιοποίηση;

 Επιστροφή στα κράτη-έθνη ή μήπως πάμε στα κράτη-πολιτισμού; 

Πως οι ΗΠΑ κατέληξαν να συμπεριφέρονται όπως η Σοβιετική Ένωση, την οποία επί δεκαετίες κατηγορούσαν; 

Πόσο σημαντικό είναι και πόσο θα καθορίσει τις εξελίξεις το «παιχνίδι» με τις σπάνιες γαίες, όπου η Κίνα είναι κυρίαρχη; Και τελικά το ερώτημα που πολλοί θέτουν: είναι κομμουνιστές οι Κινέζοι;

~ΦΤΩΧΟΤΕΡΗ ΓΛΩΣΣΑ ΦΤΩΧΟΤΕΡΗ ΣΚΕΨΗ~

Στυλ. Καβάζης

«Η θητεία στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στη γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στη λέξη και το εννοιολογικό περιεχόμενο.»

~Βέρνερ Καρλ Χάιζενμπεργκ, γνωστός και ως «Ο Δολοφόνος του Μπορ»,

Γερμανός φυσικός,

θεμελιωτής της κβαντομηχανικής τιμημένος με βραβείο Νόμπελ φυσικής το 1932~

«Άκουσα στον Άγιο Πέτρο της Ρώμης το ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες.
Η Ελληνική Γλώσσα αντήχησε άστρο λαμπερό μέσα στη νύχτα.»

~Βόλφγκανγκ Γκαίτε~

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης για τη γλώσσα:

«… Ἄν δέν θέλετε, κύριοι τοῦ ὑπουργείου, νά κάνετε φωνητική ὀρθογραφία, τότε πρέπει νά ἀφήσετε τούς τόνους καί τά πνεύματα, γιατί αὐτοί πού τούς βάλανε ξέρανε τί κάνανε. Δέν ὑπῆρχαν στά ἀρχαῖα ἑλληνικά, γιατί ἀπλούστατα ὑπῆρχαν μέσα στίς ἵδιες τίς λέξεις. Αὐτοί, οἱ Κριαρᾶς καί οἱ ἄλλοι, τά κτήνη τά τετράποδα πού ἔκαναν αὐτές τίς μεταρρυθμίσεις - αὐτό παρακαλῶ νά γραφεῖ στίς ἐφημερίδες - δέν ξέρουν τί εἶναι γλῶσσα. Δέν ξέρουν αὐτό πού γνώριζε ἡ κόρη μου στά τρία της χρόνια. Μάθαινε μία λέξη καί μετά έψαχνε γιά τίς συγγενεῖς της. Αὐτό εἶναι μὶα γλῶσσα. Ἕνα μάγμα, ἕνα πλέγμα ὅπου οἱ λέξεις παράγονται οἱ μέν ἀπό τίς δέ, ὅπου οἱ σημασίες γλιστρᾶνε ἀπό τή μία στήν ἄλλη, εἶναι μία ὀργανική ἐνότητα ἀπό τήν ὀποία δέν μπορεῖς νά βγάλεις καί νά κολλήσεις πράγματα, δυνάμει μίας ψευτοκυβερνήσεως, καθισμένος σ’ ἕνα γραφεῖο στό ὑπουργεῖο Παιδείας.

Το καλώδιο είναι η ψυχή μας

Δημήτρης Τσίρκας

1. Πόσο βιώσιμο είναι το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου; Το αρχικό κόστος υπολογίστηκε σε 1,94 δισεκατομμύρια ευρώ. Από αυτά η ΕΕ χρηματοδοτεί τα 657 εκατ. ευρώ – περίπου το 34%. Το υπόλοιπο επιβαρύνει κατά 63% την Κύπρο και κατά 37% την Ελλάδα.

2. Και το όφελος; Σύμφωνα με μελέτη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, που παρουσιάστηκε στις 3 Νοεμβρίου, η Κύπρος αποκομίζει σχεδόν ολόκληρο το άμεσο οικονομικό όφελος, από τη μείωση του κόστους ηλ. ενέργειας, μέσω εισαγωγών.

3. Στο βασικό σενάριο των 1.000 MW οι ετήσιες εξοικονομήσεις υπολογίζονται σε περίπου 123,6 εκατ. ευρώ για την Κύπρο και 4,7 εκατ. ευρώ για την Ελλάδα. Αν, ωστόσο, η Κύπρος αξιοποιήσει τα αποθέματα φυσικού αερίου που έχει ανακαλύψει, η συνολική εξοικονόμηση από τη διασύνδεση περιορίζεται περίπου στα 40–50 εκατ. ευρώ ετησίως και δεν καλύπτει το κόστος.

 
4. Το καλώδιο όμως έχει και κόστη. Το κόστος λειτουργίας υπολογίζεται σε 15,5 εκατ. ευρώ ετησίως και επιμερίζεται ισομερώς σε Ελλάδα – Κύπρο. Το κόστος απόσβεσης κεφαλαίου είναι στα 104 εκατ. ευρώ ετησίως, σε βάθος 35ετίας, με μέση ρυθμιζόμενη απόδοση, 6% και επιμερίζεται σε Κύπρος: 63%, Ελλάδα: 37%.

4.000 ελληνόπουλα ,πέταξαν ασυνόδευτα με τη TWA για το Αμέρικα όπου εκπρόσωποι τηs ελληνικήs ομογένειαs τα παρελάμβαναν και τα προωθούσαν προs αναδοχή σε αμερικάνικεs οικογένειεs έναντι βεβαίωs-βεβαίωs ισχυρού αντιτίμoυ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ

"Για τρια ψυγεία και ενα πλυντήριο" λέγεται η παράσταση που αύριο και 2 φορές το Σάββατο θα ανέβει ακόμη στο θέατρο Ολυμπια-Μαρια Καλλας στην Ακαδημίας.
Αν προλαβαίνετε μη τη χάσετε...

Η παράσταση βασίζεται στην επί 14 χρόνια, και εν εξελίξει, ακαδημαϊκή έρευνα της καθηγήτριας Gonda Van Steen του King's College London, η οποία αποκαλύπτει την ιστορία περισσότερων από 4.000 ελληνόπουλων που δόθηκαν για υιοθεσία στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ολλανδία κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου.

 
Παιδιά που απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους, μητέρες που δεν έπαψαν ποτέ να ψάχνουν και ενήλικες που ακόμα και σήμερα αναζητούν την αλήθεια για την καταγωγή τους.

Στα δικά μας...

Βρισκόμαστε στο 1951...4 μηνες πριν την εκτέλεση του Μπελογιάννη,του Μπατση, του Καλουμενου και του Ηλία Αργυριάδη...του επονομαζομενου και "Ηφαίστου" ή και "Χρυσοχερου".
Ακροναυπλιωτης για 7χρόνια,μετα φυλακή στη Λαρισα οπου και το έσκασε το 1944 και ανεβηκε στο βουνό με τον Άρη.
Ειναι ο τεχνικός που έστησε τον ασύρματο στη βίλα Αύρα στη Γλυφάδα και δικαστηκαν γι'αυτό στην υπόθεση Μπελογιάννη.
Πριν μπει φυλακή το 1937 αποκτά απο τη πρώτη του γυναίκα ,μια κόρη την Έφη.
Το 1945 και το 1947 αποκτά 2 ακομη θυγατέρες την Ιωάννα και την Εφη απο τη δεύτερη γυναίκα του τη Κατερινα Δάλλα.
Το 1947 συλλαμβάνεται και φυλακίζεται...
Στη βίλα ΑΥΡΑ κρατούνται φρουρούμενοι η Κατίνα Δάλλα και τα τρία από τα τέσσερα παιδιά του: η Έφη, η Ιωάννα και η Ολυμπία.
Το βράδυ της 15ης Νοεμβρίου 1951, οι αξιωματικοί της Ασφάλειας Αθηνών Αγγελόπουλος και Λάμπρου, πηγαίνουν στην ΑΥΡΑ και ανακρίνουν την Έφη Αργυριάδη. Γύρω στα μεσάνυχτα, αφού διαπιστώνουν ότι δεν μπορούν να μάθουν τίποτε, επιβιβάζουν στο αυτοκίνητο της Ασφάλειας τη δωδεκάχρονη Έφη και οδηγώντας την σε νταμάρι της περιοχής, στους πρόποδες του Υμηττού, την υποβάλλουν σε εικονική εκτέλεση.

Ανάγκη άμεσης αναπτυξιακής πολεοδομικής παρέμβασης στο Θριάσιο Πεδίο

Η προσέγγιση του Δημήτρη Τσίγκου για τη γενέθλια γη του, τον Ασπρόπυργο, ανοίγει μια συζήτηση που υπερβαίνει τα όρια του Θριασίου Πεδίου.
Ο Ασπρόπυργος, άλλοτε λαχανόκηπος της Αττικής και κοιλάδα κτηνοτροφικής παραγωγής, έχει χάσει σήμερα μεγάλο μέρος της παραγωγικής του φυσιογνωμίας. Όχι όμως την ιστορία, τη μνήμη και τον πολιτισμό του.
Χρειάζεται μια νέα, ανθρωποκεντρική αναπτυξιακή ταυτότητα, με παραγωγή, τεχνολογία, ποιοτική εργασία, βιώσιμο περιβάλλον και ενιαία αυτοδιοικητική διακυβέρνηση όπως γράφει,με κοινό σχεδιασμό για το Θριάσιο.
Η μετάβαση από την ατοπία στην ευτοπία περνά μέσα από την τοποφιλία και τις δημιουργικές κοινότητες που ήδη δραστηριοποιούνται στο Θριάσιο Πεδίο.

Ντίνος Παπαντωνίου

--------------------------------------------------------------------

Ανάγκη άμεσης αναπτυξιακής πολεοδομικής παρέμβασης στο Θριάσιο Πεδίο

Δημήτρης Τσίγκος

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 είχε γίνει σαφές πως το μέλλον των logistics στην Ελλάδα (αποθηκεύσεις, μεταφορές και λοιπές συναφείς δραστηριότητες) είχε να κάνει με το Θριάσιο Πεδίο, σε πολύ μεγάλο βαθμό μάλιστα με τον Ασπρόπυργο, ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο του.

Η περιοχή που προηγουμένως κάλυπτε αυτήν την ανάγκη εκτεινόταν από τον Ελαιώνα και τον Βοτανικό μέχρι τον Ρέντη. Όποιος έχει βρεθεί εκεί έχει έρθει αντιμέτωπος με ένα πραγματικό χάος, στενούς δρόμους που μοιάζουν με λαβύρινθο από τους οποίους προσπαθούν να διέλθουν μεγάλα φορτηγά αυτοκίνητα, προκαλώντας ένα μόνιμο κυκλοφοριακό χάος.
Η ελπίδα ήταν πως η μετεγκατάσταση των επιχειρήσεων αυτών και η ανάπτυξη νέων, θα μας οδηγούσε σε μια πολύ καλύτερη, ευρωπαϊκού επιπέδου ας την πω, κατάσταση.
Τι έχει συμβεί τριάντα χρόνια μετά;
Δυστυχώς, παρά τις επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ στο Θριάσιο Πεδίο, η τριτοκοσμική εικόνα που γνωρίζαμε σε Βοτανικό και Ρέντη απλώς μεταφέρθηκε 15 χιλιόμετρα δυτικά. Πολύ απλά, υπάρχουν τεράστιοι, υπερσύγχρονοι χώροι αποθηκεύσεων που έχουν ανεπαρκέστατη οδική πρόσβαση.
-- Ας μην μιλήσω εδώ για τη σιδηροδρομική πρόσβαση - όπως θα γινόταν σε κάθε πολιτισμένο κράτος - αφού ο σιδηρόδρομος είναι μια αμαρτωλή ιστορία που φανερώνει την ακραία υστέρηση του 'υπαρκτού' νεοελληνικού κράτους. --

Εκεί φτάσαμε... Ενα κρατος "πλημμύρα"...

ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ

Πριν 2,5 χρόνια ήταν που πλημμυρισε η Θεσσαλία...
Ήρθαν που λέτε οι Ολλανδοί ως ειδήμονες στα αντιπλημμυρικά έργα -που "ειναι μανουλες",αφου ζουν κατω απο την στάθμη της θάλασσας -και εχουν τεχνογνωσία και εμπειρία στην αντιμετώπιση πσρομοιων φαινομενων.
Και ξεκίνησαν τα έργα...

Ομως, αυτές τις μέρες,οι Ολλανδοί απομάκρυναν περίπου 30 μηχανικούς, έκλεισαν τα γραφεία τους και απέστειλαν εξώδικο στο Ελληνικό Δημόσιο, διεκδικώντας 2,5 εκατ. ευρώ για τις δύο πρώτες φάσεις των μελετών.
Και το έργο σταματησε ...και ο χειμώνας ειναι μπροστά.

Η διαφωνία αφορά τόσο την οικονομική εκκρεμότητα όσο και το κατά πόσον έχουν εκπληρωθεί οι συμβατικές υποχρεώσεις που είχαν αναλάβει οι εμπλεκόμενες πλευρές.

Στον σχεδιασμό περιλαμβάνονται μεγάλα αντιπλημμυρικά έργα, μεταξύ των οποίων:

• Τα φράγματα της Πύλης και του Μουζακίου.
• Το κανάλι μεταφοράς της Γυρτώνης.
• Η επέκταση της δεξαμενής της Κάρλας.

Συνολικά 198 μικρότερα έργα ορεινής προστασίας.
Πρόκειται για παρεμβάσεις που είχαν δρομολογηθεί από τον Σεπτέμβριο του 2024, με στόχο την αντιμετώπιση των αδυναμιών που ανέδειξαν τα πλημμυρικά φαινόμενα στη Θεσσαλία.

Εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Η Οδύσσεια του Αγωγού ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδος Κύπρου (GSI)

Βασίλης Ρέπας 

Η Οδύσσεια του Αγωγού ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδος Κύπρου (GSI) 

και τα  Συμπερασματα Διδάγματα 

  1. Επειδή η μέθοδος της κοπτοραπτικης και της μονταζιερας δεν μου είναι καθόλου προσφιλή, θα ξεκινήσω από  την αρχή, διότι κατά την εκτίμησή μου, η πηγή του προβλήματος ξεκινά από το "δόγμα τηε γαλαζιας πατριδας" τουρκιας (τουρκικά: Mavi Vatan) ( χαρτης 1) και αυτό πρέπει να αντιμετωπίσουμε, γιατί θα το βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας, υπονομευτη και διεκδικητή όχι μόνο κυριαρχικών δικαιωματων μας αλλά και της εθνικής κυριαρχίας μας

  2. Το δογμα γαλαζιας πατριδας της τουρκιας (τουρκικά: Mavi Vatan) (χάρτης1):

       α. Είναι ένα αναθεωρητικό και αλυτρωτικό γεωπολιτικό δόγμα της Τουρκίας που αφορά τον έλεγχο και την επέκταση των θαλάσσιων ζωνών της σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο, Προποντίδα και Εύξεινο Πόντο, συνολικής έκτασης 462.000 τ.χλμ.

       β. Διατυπώθηκε αρχικά γύρω στο 2006 από Τούρκους αξιωματικούς (όπως ο υποναύαρχος Τζεμ Γκιουρντενίζ και ο ναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί) και υιοθετήθηκε επίσημα από την τουρκική ηγεσία τον Οκτώβριο του 2018 (παρουσιάστηκε επίσημα  από το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας). 

        γ. Αμφισβητεί την κυριαρχία των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο, τα δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου σε υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), και αγνοεί βασικές διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS).

    3. Η Τουρκία υπέβαλε επίσημα τις διεκδικήσεις της, που απορρέουν από το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» στον ΟΗΕ στις 13 Νοεμβρίου 2019 και στις 18 Μαρτίου 2020 ακολούθησε και η κατάθεση χάρτη με τις συγκεκριμένες συντεταγμένες των ορίων που διεκδικεί η Άγκυρα. Έκτοτε αποτελεί κεντρικό πυλώνα και αιχμή του δόρατος της εξωτερικής πολιτικής του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, συγκεντρώνοντας ευρεία υποστήριξη τόσο απο τους ισλαμιστές όσο και μεγαλο τμήμα των κεμαλιστών.

      4. Το Μάιο του 25 ο Σουλτάνος δηλωσε ότι, μεχρι το τέλος του έτους, θα καταθέσει, "Νόμο περί Θαλάσσιων Ζωνών Δικαιοδοσίας", με τον οποίο θα  καθορίζει τις ευθύνες και αρμοδιότητες της Τουρκίας στις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της δηλ. θα καταστήσει νόμο του κράτους εσωτερικό Δίκαιο τη "Γαλάζια πατριδα" (Χάρτης1).

      4. Μετά τη μυστική συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (GNA) της Λιβύης με έδρα την Τρίπολη, υπό το Φαγέζ αλ Σαράζ, οτι θα τον βοηθήσει στο εμφύλιο πόλεμο με στρατιωτικες δυνάμεις, για την αποτροπή κατάληψης της Τρίπολης από της δυνάμεις του Χαφτάρ, στις 27 Νοεμβρίου 2019, στην Κωνσταντινούπολη, υπογράφεται το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, (Χάρτες 2 και 3) από τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν  και τον τότε Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου από πλευράς Τουρκίας και του τότε προσωρινό πρωθυπουργό της Δυτικής Λιβύης Φαγέζ αλ Σαράζ καθώς και τον τότε ΥΠΕΞ, από πλευράς Λιβύης,το οποίο:

              α. Αποτελεί την πιο ξεκάθαρη και επίσημη αποτύπωση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» (Mavi Vatan) πάνω στον γεωγραφικό χάρτη.

               β. Καταπίνει το 90% της Ελληνικής ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδας, αφού αγνοεί την ύπαρξη των νησιών της Ελλάδος Κρήτης, Κάσου  Καρπάθου, Ρόδου και Καστελόριζο

ΠΟΕ:👉Η ιστορική μνήμη δεν είναι διαπραγματεύσιμη

❗️Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος ζητά εξηγήσεις για τις εκδηλώσεις τιμής στον Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και καταγγέλλει την αποσιώπηση της ιστορικής του ευθύνης❗️

Με ιδιαίτερο προβληματισμό και έντονη αγανάκτηση παρακολουθήσαμε όσα διαδραματίστηκαν σήμερα, 10 Νοεμβρίου 2026, στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή την 88η επέτειο του θανάτου του Μουσταφά Κεμάλ.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των ελληνικών ΜΜΕ, εκατοντάδες Τούρκοι επισκέπτες συγκεντρώθηκαν στο αποκαλούμενο «σπίτι του Κεμάλ», εντός του συγκροτήματος του τουρκικού προξενείου, για να αποτίσουν φόρο τιμής στον ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκικής «Δημοκρατίας». Στις εκδηλώσεις συμμετείχαν μαθητές από την Τουρκία, πραγματοποιήθηκαν μουσικές εκδηλώσεις, ενώ το προξενείο τοποθέτησε τηλεοπτικές οθόνες στην περίφραξη του κτιρίου για την παρακολούθηση της τελετής από τον εξωτερικό χώρο.

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος θεωρεί αδιανόητο να αντιμετωπίζεται η δημόσια απόδοση τιμών στον Μουσταφά Κεμάλ ως ένα απλό τουριστικό γεγονός, αποκομμένο από την ιστορική πραγματικότητα και τις ευθύνες της κεμαλικής ηγεσίας για τη διάπραξη του εγκλήματος της Γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής. Η 19η Μαΐου 1919, ημέρα αποβίβασης του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, δεν επιλέχθηκε τυχαία από την ελληνική Βουλή ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Αποτελεί ημερομηνία με ιδιαίτερο ιστορικό και συμβολικό βάρος, άρρηκτα συνδεδεμένη με τη δράση του κεμαλικού κινήματος.

«ΑΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ» Από Αντριάνο Σεγκατόρι

Όταν η ειρήνη γίνεται απλώς προσαρμογή, υπομονή και απάρνηση, παύει να είναι αληθινή ειρήνη.

«ΑΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ»

Ο Adriano Segatori επικρίνει την ανθεκτικότητα ως μέσο εξοικείωσης και τη σαγηνευτική δύναμη που μετατρέπει τη διαφωνία σε εξάρτηση.

από τον Adriano Segatori

Ο Adriano Segatori ξεκινά με μια πρόκληση: δεν είναι κάθε ειρήνη επιθυμητή. Υπάρχει μια ειρήνη που συμπίπτει με την παθητική αποδοχή, με την άνεση, με την αποκήρυξη της απαραίτητης σύγκρουσης και με εκείνη την «ανθεκτικότητα» που ο συγγραφέας ερμηνεύει ως πρόσκληση στην αντοχή. Το PNRR γίνεται έτσι το σύμβολο μιας πολιτικής που περιορίζεται σε οικονομικο-τεχνολογική διαχείριση, χωρίς όραμα και ανίκανη να αμφισβητήσει το συλλογικό πεπρωμένο. Η συζήτηση στη συνέχεια διευρύνεται σε εξεγέρσεις χωρίς θεωρία, σε αντιθέσεις που απορροφώνται εύκολα από το σύστημα και σε μια εξουσία που όχι μόνο καταστέλλει, αλλά πάνω απ' όλα σαγηνεύει, επιχορηγεί, επιδοτεί και εξουδετερώνει. Για τον Segatori, δεν υπάρχει αυθεντική αλλαγή χωρίς αυτογνωσία, μνήμη και κατεύθυνση: πριν ζητήσουμε επανάσταση, πρέπει να γνωρίζουμε ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε και πού θέλουμε να πάμε . (NR)


Εννοώ , ξεκινώντας από την ίδια τη λέξη, η οποία έχει μια ιδιαίτερα διφορούμενη σημασία. Εν τω μεταξύ, ας ξεκινήσουμε αναρωτώμενοι τουλάχιστον δύο ερωτήματα: «ειρήνη με ποιο τρόπο;» και «ειρήνη με ποιο τίμημα;»

Είναι η ηρεμία των υπηρετών που είναι ικανοποιημένοι με την προστασία και το ζεστό γεύμα που τους προσφέρει ο κύριός τους, ή μήπως είναι μια ηρεμία που εξωτερικά είναι λιγότερο ταπεινωτική αλλά ψυχολογικά πολύ πιο επιβαρυντική, αλλά που συχνά αποδεικνύεται απατηλή σε τελική ανάλυση; Αυτό μπορεί να συνοψιστεί σε μία λέξη: «παρηγοριά»;
Αυτή είναι η περίπτωση της ειρήνης με την αποδοχή μιας ανεπαρκούς και άδικης κατάστασης στο όνομα της διαβόητης έννοιας της «ανθεκτικότητας». Αυτός ο όρος έχει εισαχθεί ακόμη και —και λέει πολλά για τους στόχους που σκοπεύει να επιτύχει η κυβέρνηση— στο «Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας», ένα σημαντικό στρατηγικό πρόγραμμα δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ιταλία, που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του ταμείου Next Generation EU. Τα αντιφατικά του σημεία κυμαίνονται από το προβλέψιμο, το αξιολύπητο, το μη ρεαλιστικό και το επικίνδυνο: ψηφιοποίηση, καινοτομία, ανταγωνιστικότητα, πολιτισμός και τουρισμός· η πράσινη επανάσταση και η οικολογική μετάβαση· υποδομές για βιώσιμη κινητικότητα· εκπαίδευση και έρευνα· ένταξη και συνοχή· και υγεία.

Γιάννης Μάζης: Κλειδί η ρηματική διακοίνωση για το αν πήρε και τι πήρε η Τουρκία ή όχι

Ο Ομότιμος Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας στο ΕΚΠΑ, Γιάννης Μάζης, μιλάει στον 98.4 για τις εξελίξεις γύρω από το ηλεκτρικό καλώδιο, την ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας και τις βαθύτερες απολήξεις μίας υποθέσεις που δεν είναι όπως εξηγεί καθόλου απλή. 

Όπως τονίζει, η ρηματική διακοίνωση από την στιγμή που αφορά ελληνική υφαλοκρηπίδα/ ΑΟΖ πρέπει να δοθεί στη δημοσιότητα. Αν η Γαλλία έχει δράσει αυτοβούλως , τότε πρέπει να υπάρξει επίσημη ελληνική διαμαρτυρία, αλλά όπως εκτίμησε, το πιθανότερο είναι αυτή η ρηματική διακοίνωση να της ζητήθηκε ως μεσολάβηση ενημέρωσης από την ελληνική κυβέρνηση, αν, είπε, και τονίζω το ΑΝ με κεφαλαία, έχει συμβεί αυτό, τότε έχουμε βάλει στο "παιχνίδι" την Τουρκία με δική μας πρωτοβουλία. Όπως εξήγησε , με το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας, η άδεια δίνεται για τις έρευνες στα χωρικά ύδατα του παράκτιου κράτους, η ενημέρωση ή ρηματική διακοίνωση, με βάση το άρθρο 29 παράγραφος 2 , γίνεται μόνο ως πρόσφορο μέτρο για έρευνες ή πόντιση καλωδίου στην υφαλοκρηπίδα του παράκτιου κράτους όπου γίνονται αυτές οι έρευνες ή η όδευση καλωδίου, άρα από την στιγμή που ενημερώνεις την Τουρκία, αυτή αιτιάται ότι είναι παράκτιο κράτος από την υυφαλοκρηπίδα της οποίας διέρχεται η έρευνα ή η πόντιση καλωδίου κι ενώ μιλάμε για ελληνική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ με οριοθετημένο τμήμα της με την Αίγυπτο. 

Οι συντεταγμένες και οι χάρτες στις navtex της Τουρκίας, κουμπώνουν με το αφήγημα της για "γαλάζια πατρίδα" , τουρκική υφαλοκρηπίδα επί της Ελληνικής αλλά και επί της Κυπριακής ΑΟΖ και με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.

 Με τη νέα NAVTEX χθες βράδυ , η Τουρκία προχωρά ένα βήμα παραπέρα, καθώς αυτήν τη φορά παραθέτει συγκεκριμένες γεωγραφικές συντεταγμένες της υφαλοκρηπίδας που διεκδικεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στοιχεία που δεν περιλαμβάνονταν στην προηγούμενη NAVTEX της 6ης Νοεμβρίου 2026. 

Για να δούμε, λοιπόν: συνεχίζει το Έθνος να έχει επαφή με τους προγόνους του; Ή έχει μεταλλαχθεί;

Του Παντελή Σαββίδη 

1. Η Τουρκία ασκεί αυτές τις ημέρες την πολιτική της με την πεποίθηση ότι υπερέχει σε σκληρή ισχύ. Επικαλείται ένα Διεθνές Δίκαιο ερμηνευμένο α λα τούρκα και απαιτεί από την Ελλάδα να συμμορφωθεί με αυτό. Διαφορετικά, απειλεί να βγάλει τις φρεγάτες της.

Το επίμαχο ζήτημα είναι η υφαλοκρηπίδα. Αν η Τουρκία επιβάλει την προηγούμενη συνεννόηση μαζί της για οτιδήποτε συμβαίνει πέραν των έξι ναυτικών μιλίων των ελληνικών χωρικών υδάτων, στην ουσία θα έχει ενισχύσει τη θέση της ότι τα ελληνικά νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα.

2. Οι παλινωδίες της Αθήνας και η αναζήτηση διεξόδων μέσω της Γαλλίας δεν αποτελούν διπλωματική ευελιξία. Αποτελούν μικρές υποχωρήσεις που, αν τις δει κανείς στη μεγάλη εικόνα τους, μπορεί να αποδειχθούν επικίνδυνες για τα δικαιώματα της χώρας.

3. Είναι εντυπωσιακό πόσο περιφρονητικά αντιμετωπίζει η Αθήνα την ελληνική κοινωνία. Διαρρέει, μέσω κυβερνητικών —όχι απλώς φιλοκυβερνητικών— εργαζομένων στα Μέσα Ενημέρωσης (αποφεύγω τον όρο «δημοσιογράφοι», καθώς το είδος αυτό έχει εκλείψει από τον ελλαδικό χώρο), ότι δήθεν αγνοούσε τις κινήσεις της Γαλλίας και τη ρηματική διακοίνωση, ενώ είναι γνωστό πως εδώ και καιρό αναζητούσε σανίδα σωτηρίας στο Παρίσι.

4. Το τι ακριβώς περιλαμβάνει η ρηματική διακοίνωση δεν το γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε, όμως, πως μετά από αυτήν η Τουρκία θεώρησε ότι ενημερώθηκε καταλλήλως, συναίνεσε και εξέδωσε NAVTEX.

Γιατί είναι πλούσια τα κρατικά ταμεία και φτωχά τα νοικοκυριά

12/11/2026

Φωτό: ΑΠΕ:ΜΠΕ

ΣΤΕΡΓΙΟΥ Δημήτρης

Την τελευταία τετραετία της «ισχυρής ανάπτυξης» και της «συνετής δημοσιονομικής διαχείρισης» καταγράφονται «υπερέσοδα» και «υπερπλεονάσματα» επειδή η οικονομία λειτουργεί με υψηλό πληθωρισμό και υψηλή κατανάλωση, οι επενδύσεις παραμένουν χαμηλές και το εμπορικό έλλειμμα μόνιμο, με αποτέλεσμα η χώρα να παράγει πλούτο που συγκεντρώνεται στα δημόσια ταμεία και σε λίγους κλάδους, ενώ η βάση της κοινωνίας στερείται πραγματικής αγοραστικής δύναμης.


Σε μία περίπου ημέρα, τρία επίσημα στατιστικά δελτία για την εξέλιξη βασικών οικονομικών μεγεθών τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2026, σαν τρεις ισχυρότατες “βόμβες” με ισχυρότατη κυβερνητική “εκρηκτική” ύλη, αποκαλύπτουν, με τη συνύπαρξη σφόδρα αντιφατικών μακροοικονομικών στοιχείων, παράδοξα φαινόμενα και ιδιαίτερα κλασικά παραδείγματα μακροοικονομικής ασυμμετρίας και δομικών στρεβλώσεων.

Αθώα θύματα η οικονομία, τα νοικοκυριά και η χώρα, η οποία εσαεί ευάλωτη απ’ αυτά τα παράδοξα και ανεύθυνα, όπως και κατά την περίοδο 2000-2009, θα παρασυρθεί ενδεχομένως ακόμα εφιαλτικότερα από την υποβόσκουσα ή προσεχή ίσως παραμικρή κρίση. Διαβάστε τί αποκαλύπτουν τα στοιχεία και των τριών παραπάνω δελτίων: Το Δελτίο Μηνιαίων Στοιχείων Γενικής Κυβέρνησης (αναρτήθηκε από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών – Γενικό Λογιστήριο του Κράτους στις 6 Νοεμβρίου 2026) παρουσιάζει την περίοδο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου τις εξελίξεις:Ποσό φόρων 49 δισ. ευρώ, έναντι 45,8 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2025 ή αύξηση 7%, που είναι μεταβολή κατά πολύ υψηλότερη και από την ονομαστική μεταβολή του ΑΕΠ!
Συνέχιση των «υπερπλεονασμάτων» με ποσό 11,1 δισ. ευρώ, έναντι 10,9 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2025 ή αύξηση κατά 1,8%.
Συνέχιση της μη επιστροφής φόρων με ποσό ένα δισ. ευρώ, έναντι 0,8 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2025 ή αύξηση κατά 25%.
Συνέχιση της τακτικής τη μη πληρωμής των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων (νοσοκομεία κλπ) προς ιδιώτες προμηθευτές με τα κρατικά “φέσια” να είναι σταθερά στα 2,9 δισ. ευρώ, τη στιγμή που οι Κυριάκος Μητσοτάκης και Κυριάκος Πιερρακάκης πανηγυρίζουν για τα «υπερέσοδα» και τα «υπερπλεονάσματα» ως αποτέλεσμα της … «συνετής δημοσιονομικής πολιτικής»!