Ισλαμισμός και Χριστιανισμός: Ποιος απειλεί ποιον; | Μέρος Α΄

Από Στέλιος Ελληνιάδης

- 1 Νοεμβρίου, 2026

Το επαναλαμβάνω συνέχεια για να μας εντυπωθεί. Πρόκειται για παρακμή. Η παρακμή μιας αυτοκρατορίας, ενός κράτους, μιας κοινωνίας, ενός πολιτισμού είναι ένας καρκίνος τελικού σταδίου. Δεν υπάρχει σωτηρία. Κι αυτό που μπορεί να γεννηθεί από τις στάχτες του μπορεί να έχει κάποια σχέση, αλλά δεν θα είναι το ίδιο. Και δεν πρέπει η παρακμή να συγχέεται με την κρίση η οποία μπορεί να είναι σύντομη ή παρατεταμένη, αλλά έχει λήξη αναμενόμενη ανάκαμψη. Στη χειρότερη περίπτωση μπορεί να εξελιχθεί και σε παρακμή, να είναι προάγγελός της.

Εδώ και καιρό, τα διαδραματιζόμενα στο Δυτικό Κόσμο με συντάσσουν με τους σχολιαστές-αναλυτές που μιλούν ξεκάθαρα για παρακμή. Και μέσα από σειρά άρθρων στο Δρόμο της Αριστεράς, ραδιοφωνικών προγραμμάτων στο Κόκκινο 105.5, διαλέξεων σε δημόσιους χώρους και συνεντεύξεων (βλ. militaire.gr), προσπαθώ να περιγράψω τις πτυχές αυτού του φαινομένου, τους τρόπους εκδήλωσής του, αλλά και τις παραπέρα επιπτώσεις του στην πολιτική, τον πολιτισμό κ.λπ.

Αμορφωσιά

Ενώ το πιο προφανές και πιο δημοφιλές αντικείμενο επεξεργασίας στη δημόσια διαβούλευση είναι το πολιτικό, το γεωπολιτικό και το εθνικό-κρατικό, δεν έχουν μικρότερη σημασία άλλα ζητήματα που όχι μόνο αποτελούν στοιχεία της παρακμής, αλλά παίζουν και αυξημένο ρόλο στην εξέλιξή της κι ας μην ασχολούνται οι αναλυτές με αυτά το ίδιο συχνά και συστηματικά.

Και με τη δήθεν "απλή ενημέρωση", που εμείς έχουμε σκοπό να αποδεχθούμε, θα αναγνωριστεί πλήρως από Γαλλία ΚΑΙ Ελλάδα ως ισχυρό το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο και ως ανίσχυρο το ελλαδο-αιγυπτιακό.

Γεώργιος Μάτσος

Σε συνέχεια της χθεσινοβραδυνής ανάρτησης, ο έγκριτος φιλοκυβερνητικός τύπος μας ενημέρωσε ακριβώς τα μεσάνυχτα ότι, αυτό που είχε προαναγγελθεί μέσω του κυβερνητικού επικοινωνιακού μηχανισμού, αυτό και αποσκοπείται να συμβεί μέσα στο Σαββατοκύριακο: 

Να "ενημερωθεί" δήθεν "απλώς" η Τουρκία για την πόντιση, ενώ αυτό θα συνιστά πλήρη αναγνώρισή της ως "το" παράκτιο κράτος της περιοχής έξω από την Κάσο και εντέλει σε όλη τη διαδρομή μέχρι την Κύπρο.

Κατά λέξη το ρεπορτάζ του liberal (βλ. πρώτο σχόλιο) έχει ως εξής: "Η Αθήνα, βεβαίως, κάνει το βήμα της έκδοσης της NAVTEX έχοντας εξασφαλίσει τις εγγυήσεις της γαλλικής πλευράς, παρά την όχι και τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη στην αξιοπιστία της, ότι έχει επιτύχει πράγματι τη γνωστή συνεννόηση με την Άγκυρα. Η συνεννόηση, όπως είναι γνωστό, αφορά μια συμβιβαστική φόρμουλα, όπου η «ενημέρωση» της Άγκυρας για τις εργασίες του πλοίου δεν θα θεωρείται ως «αίτηση αδειοδότησης», παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, θα περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που περιέχει  και η επίσημη αίτηση αδειοδότησης."

#Σχόλιο 1

Εδώ η ανακοίνωση της επικείμενης προδοσίας:

https://www.liberal.gr/amyna-diplomatia/ellinotoyrkika-i-navtex-kalodio-kritis-kyproy-kai-i-epomeni-mera

Πώς η Ελλάδα μπορεί να ακυρώσει τη “Γαλάζια Πατρίδα

”06/11/2026

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΚΥΠΕ/ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΝΙΩΤΗΣ

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Με την πρόσφατη επικύρωση του τουρκολιβυκού Μνημονίου του 2019 από το Κοινοβούλιο στην Βεγγάζη, σε συνδυασμό με τις ευθείες πολεμικές απειλές που εκτοξεύονται από την Άγκυρα – ακόμα και σε περίπτωση που η χώρα μας ασκήσει στοιχειώδη θαλάσσια δικαιώματα της – η ανάγκη για out of the box προσεγγίσεις καθίστανται ζωτικής σημασίας.

Η δυναμική του θαλασσοχερσαίου χώρου δείχνει πως είναι σημαντικό να συνειδητοποιηθεί ότι χερσαία δίκτυα προβολής ισχύος στο Αιγαίο επεκτείνουν de facto τα χωρικά ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια και μετατρέπουν μεγάλο μέρος της Ανατολικής Μεσογείου σε χώρο άτυπης ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. Έχουμε αναφερθεί και στο παρελθόν στις θετικές συνέπειες που θα είχε για τις ελληνικές αμυντικές ικανότητες, η αξιοποίηση της αρχιπελαγικής δομής του Αιγαίου ως βάση έδρασης για την ανάπτυξη ενός πολυπλέγματος (grid-of-grids) αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής (A2/SD).

Η ανάπτυξη δε αυτού του πολυπλέγματος ενδέχεται να έχει πολύ σημαντικές θετικές συνέπειες και σε έναν άλλον τομέα. Αυτόν της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια και τη διασφάλιση της ΑΟΖ. Σε αντίθεση δε με ό,τι γενικώς πιστεύεται, το Δίκαιο της Θάλασσας δεν είναι στατικό, αλλά εξελίσσεται και αλλάζει, αλληλεπιδρώντας με διάφορους παράγοντες. Ένας εξ αυτών είναι η διεθνής γεωγραφία της ισχύος. Η αλληλεπίδραση αυτή είναι ιδιαίτερα έντονη όσον αφορά στη διαμόρφωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων κάθε χώρας στις θαλάσσιες εκτάσεις γύρω από αυτήν. Αυτά ισχύουν και για το Αιγαίο και για την Ανατολική Μεσόγειο.

Αρχικά να σημειωθεί ότι το αρχικό όριο των χωρικών υδάτων στα τρία ναυτικά μίλια διαμορφώθηκε εν πολλοίς από το μέγιστο βεληνεκές του χερσαίου πυροβολικού εκείνη την εποχή. Ήταν ο λεγόμενος “κανόνας βολής του πυροβόλου” (cannon shot rule) που αποτέλεσε τη βάση, πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η νομική έννοια των χωρικών υδάτων.

Πώς συγκρίνονται οι πολεμικοί στόλοι Ελλάδας και Τουρκίας;

5 Νοεμβρίου 2026 | Του Χάρισον Κας (Harrison Kass)

Ένα ελικόπτερο προσγειώνεται στο κατάστρωμα της φρεγάτας «Κίμων» (HS Kimon), ενός από τα δύο νεότερα πολεμικά πλοία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικών ασκήσεων κοντά στην Κύπρο, τον Μάρτιο του 2026. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό είναι μικρότερο από το αντίστοιχο τουρκικό. Η Αθήνα έχει επιχειρήσει να αντισταθμίσει αυτή τη διαφορά αποκτώντας νεότερα και τεχνολογικά πιο προηγμένα πλοία.

Φωτογραφία: Shutterstock/world_by_savvas

Παρά την τυπική «συμμαχία» τους, Ελλάδα και Τουρκία αντιμετωπίζουν η μία την άλλη ως ανταγωνιστές στην Ανατολική Μεσόγειο — και οι δύο έχουν προχωρήσει σε φιλόδοξα προγράμματα ναυτικών εξοπλισμών, με στόχο την αμοιβαία αποτροπή.

Η Ελλάδα και η Τουρκία είναι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ. Ωστόσο, οι δύο χώρες αποτελούν ταυτόχρονα μακροχρόνιους στρατηγικούς ανταγωνιστές, με συνεχιζόμενες διαφορές σχετικά με τα χωρικά ύδατα στο Αιγαίο Πέλαγος, τον αμφισβητούμενο εναέριο χώρο, τις θαλάσσιες οριοθετήσεις και τις αντικρουόμενες διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Προκειμένου να προετοιμαστούν για το ενδεχόμενο στρατιωτικής σύγκρουσης, και οι δύο χώρες έχουν επενδύσει σημαντικά στον εκσυγχρονισμό των ναυτικών τους δυνάμεων, γεγονός που τις καθιστά δύο από τις ισχυρότερες ναυτικές δυνάμεις στην Ευρώπη.

Σήμερα, η Τουρκία διαθέτει σαφές ποσοτικό πλεονέκτημα ως προς το μέγεθος του Πολεμικού Ναυτικού και του στόλου της.

Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη. Η Τουρκία είναι η μεγαλύτερη από τις δύο χώρες, με πληθυσμό οκταπλάσιο εκείνου της Ελλάδας, περίπου εξαπλάσια χερσαία έκταση και ισχυρή εγχώρια ναυπηγική βιομηχανία.

Ωστόσο, η Ελλάδα δεν αποτελεί καθόλου αμελητέο αντίπαλο. Έχει δώσει έμφαση στην προμήθεια πολεμικών πλοίων και υποβρυχίων ευρωπαϊκής κατασκευής, κάτι που ενδεχομένως της προσφέρει ποιοτικό πλεονέκτημα σε μια αναμέτρηση με τον ανατολικό της γείτονα.

Είναι ίδια η έννοια της ταπείνωσης στην Δυτική και την Ανατολική Εκκλησία; (Θωμάς Ακινάτης – άγιος Γρηγόριος Παλαμάς)

από Δημήτρης Γ. Ιωάννου

Συμπληρώνονται φέτος επτά χρόνια από την κοίμηση του μακαριστού Γέροντά μας Αρχιμ. Ιγνατίου Καπνίση, του "κήρυκα της ταπείνωσης", ο οποίος για εξήντα ολόκληρα χρόνια δεν σταμάτησε να περιοδεύει τα χωριά μας και να μιλά για αυτή την αρετή. Καθώς περνούσε μάλιστα ο καιρός, ενθουσιαζόταν όλο και περισσότερο για αυτήν την αρετή, και έκανε σαν μικρό παιδί, που ανακάλυψε ένα μεγάλο θησαυρό. Το κήρυγμά του ήταν πια "το παν είναι η ταπείνωση". Ωστόσο, αυτό που έβλεπα και διάβαζα πολλές φορές στα ορθόδοξα πατερικά κείμενα, ότι η ταπείνωση είναι η υψίστη των αρετών, παρατηρούσα ότι έλειπε εντελώς από τα δυτικά φιλοσοφικά κείμενα, και έτσι αποφάσισα, για να τιμήσω την μνήμη του, να ερευνήσω, κατά το δυνατόν, τις διαφορές που έχει αυτή η έννοια στην Δύση και την Ανατολή.

Όσον αφορά την Δυτική θεολογία, έλαβα υπόψη μου την διδασκαλία του Θωμά Ακινάτη, πλην όμως, επειδή δεν είμαι ειδικός στον σχολαστικισμό, και για να μην τον αδικήσω, άντλησα στοιχεία, όσον αφορά το γενικό κλίμα της σκέψης του, κυρίως από τον πιο συγκροτημένο και πολυμαθή οπαδό του του 20ου αιώνα, τον Etienne Gilson. Ο Ζιλσόν λοιπόν έχει γράψει μεταξύ άλλων το βιβλίο "Introduction to the philosothy of St. Thomas Aquinas", που, παραδόξως, ένα φωτοτυπημένο αντίτυπο έτυχε να βρίσκεται στη βιβλιοθήκη μου. Ο Ζιλζόν βέβαια, έχει το θετικό στοιχείο ότι, όπως είπα, όχι μόνο δεν καταφέρεται κατά του Θωμά, αλλά τον υποστηρίζει θερμά -υπάρχει κατά την ταπεινή μου γνώμη ένας μικρός εξωραϊσμός της φιλοσοφίας του, αλλά αυτό δεν μας ενοχλεί. Όσον αφορά τον άγιο Γρηγόριο Παλαμά, τον εκλαμβάνω ως συγκεφαλαιωτή σύμπασας της νηπτικής και φιλοκαλικής γραμματείας και την θεμελιώδη βάση όλων των πατερικών θεολογικών συγγραμμάτων μετά από αυτόν. Θα μιλήσω γενικά για την "παλαμική" θεολογική παράδοση.

Τι σημαίνει το δωράκι του Ερντογάν στον Οτσαλάν

05/11/2026

EPA/WAEL HAMZEH

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ

Ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν έχει πλέον νέα διαμονή. Έπειτα από περισσότερα από 27 χρόνια σε κελί φυλακής στο νησί Ιμραλί, ο ηγέτης του PKK μεταφέρθηκε σε βελτιωμένες συνθήκες κράτησης, με στόχο να προωθηθούν οι συνεχιζόμενες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ της κουρδικής οργάνωσης που ίδρυσε και του τουρκικού κράτους.

«Η νέα κατοικία εξακολουθεί να βρίσκεται εντός του συγκροτήματος των φυλακών του Ιμραλί και θα επιτρέπει στον Οτζαλάν να φιλοξενεί επισκέπτες, μεταξύ των οποίων δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς και άλλες ομάδες, στο πλαίσιο των ειρηνευτικών συνομιλιών», δήλωσαν αξιωματούχοι του AKP στο BBC.

Τι συνέβη: Ο βουλευτής του DEM (κουρδικό κοινοβουλευτικό κόμμα) Μιτάτ Σαντζάρ, αποκάλυψε την είδηση σε συνέντευξή του στο Medya Haber TV την Κυριακή. Εξήγησε ότι η διαδικασία είχε ανασταλεί για δύο μήνες και ότι δεν τηρήθηκαν οι προθεσμίες, αλλά οι “νέες συνθήκες” θα επέτρεπαν τη συνέχισή της υπό την ηγεσία του Οτζαλάν, κάτι που, όπως είπε, αποτελεί «έναν πολύ σημαντικό παράγοντα».


Το DEM και άλλα τμήματα του κουρδικού κινήματος για τα δικαιώματα επιμένουν στον ρόλο του Οτζαλάν στην καθοδήγηση του αφοπλισμού του PKK και της πολιτικής μετάβασης, καθώς εξακολουθεί να αποτελεί την ανώτατη αρχή της οργάνωσης. Ταυτόχρονα, η κεντρική θέση που κατέχει στις ειρηνευτικές συνομιλίες προκαλεί έντονες αντιδράσεις από τους αντιπάλους της διαδικασίας, όπως ο πρόεδρος του εθνικιστικού κόμματος İYİ (“Καλό Κόμμα”, ιδρύθηκε από διάσπαση του συγκυβερνώντος MHP) Μουσάβατ Ντερβίσογλου, ο οποίος χαρακτήρισε τη νέα κατοικία «βίλα» για τον υπ’ αριθμόν ένα δημόσιο εχθρό της Τουρκίας.

Έρχεται πόλεμος; Τα μηνύματα που δεν θέλουμε να ακούσουμε!

Είναι κοινό το χαρακτηριστικό των πολιτικών ελίτ που δεν θέλουν να ασχοληθούν με την ασφάλεια της χώρας: πανηγυρίζουν τις αγορές όπλων και αποφεύγουν τη χάραξη μιας εθνοκεντρικής στρατηγικής.

Επιμέλεια iEpikaira

Στις 10 Αυγούστου ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ απάντησε εγγράφως σε βουλευτή του CHP για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» ότι οι σχετικές μελέτες για κάθε εξέλιξη, «συμπεριλαμβανομένης πιθανής κρίσης, έντασης και πολέμου», συνεχίζονται με πλήρη συντονισμό όλων των κρατικών υπηρεσιών. Την επιστολή αποκάλυψε το Nordic Monitor και αναφέρει ρητά ότι η συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ παρακολουθείται «στενά». Φυσικά το τουρκικό υπουργείο Άμυνας δεν χρησιμοποιεί τέτοιες εκφράσεις τυχαία.

Ισραηλινές τροχιοδεικτικές

Εβδομάδες μετά, ένας Ισραηλινός πρώην ανώτατος αξιωματικός των πληροφοριών του στρατού, ο Μάρκο Μορένο, προειδοποιεί στο «Πρώτο Θέμα» να μη βασιστούμε αποκλειστικά στο ΝΑΤΟ/συμμάχους και θυμίζει ότι οι εγγυήσεις ισχύουν όσο υπάρχει βούληση να τηρηθούν. Μάλιστα ο Μορένο ξεκαθαρίζει ότι η τουρκική απειλή πρέπει να αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα και άμεση προετοιμασία. «Winter is coming», λέει με νόημα τονίζοντας τις δυσκολίες που βρίσκονται μπροστά.

Όλα αυτά βέβαια δεν αποδεικνύουν ότι o πόλεμος είναι αναπόφευκτος. Επιβεβαιώνουν όμως ότι η Άγκυρα ήδη σκέφτεται και σχεδιάζει με βάση το χειρότερο σενάριο. Εμείς;

Το παρασκήνιο που διαψεύστηκε και δεν εξαφανίστηκε

Λίγες μέρες αργότερα, η «Εστία της Κυριακής» και ο Μανώλης Κοττάκης αποκάλυψαν ότι ο επικεφαλής της τουρκικής ΜΙΤ, Ιμπραήμ Καλίν, μετέφερε στο Μαξίμου, τον Σεπτέμβριο, προσωπικό μήνυμα του Ερντογάν. Το μήνυμα, σε ελεύθερη απόδοση ήταν ότι: αν η Ελλάδα ή η Κύπρος χρησιμοποιηθούν σε ισραηλινό πλήγμα κατά της Τουρκίας, η απάντηση θα δοθεί στην Ελλάδα. Το Μαξίμου διέψευσε ότι υπήρξε οποιοδήποτε τελεσίγραφο.

Προσωπική περιπλάνηση στη σκόνη του μαυροπίνακα

Όταν οι απορίες επιζούν των απαντήσεων

από Πέτρος Φαραντάκης

 Τώρα που τα χρόνια της διδασκαλίας έχουν κουρνιάσει ήσυχα στις άκρες της μνήμης, επιστρέφω νοερά στη σκόνη του μαυροπίνακα, εκεί όπου πέρασα μεγάλο μέρος της ζωής μου. Δεν ήταν μια σκόνη από συνωστισμό ή αιθάλη, αλλά από κιμωλίες που άφηναν λευκά ίχνη σαν απομεινάρια σκέψεων, από βλέμματα εφήβων που άλλοτε έλαμπαν από περιέργεια και άλλοτε χάνονταν σε αχαρτογράφητες ηπείρους, από ερωτήσεις που ξεπηδούσαν απρόσμενα σαν μικρά φυτά μέσα από τις ρωγμές του τσιμέντου. Κάθε σχολική αίθουσα ήταν ένας μικρός κόσμος αντιθέσεων, στον οποίο η άγνοια συναντούσε τη γνώση, η αμφιβολία τη βεβαιότητα και η νεανική ανησυχία την προσπάθεια του δασκάλου να δώσει μορφή στο ακατέργαστο υλικό της ζωής.

Όσο περισσότερο προχωρώ σε αυτή τη σκόνη, άλλο τόσο καταλαβαίνω ότι το δυσκολότερο εμπόδιο δεν ήταν η διδασκόμενη ύλη, αλλά ο ίδιος ο άνθρωπος. Κάθε τάξη ήταν ένα μωσαϊκό διαφορετικών ψυχών, ικανοτήτων και αφετηριών. Ο υπερπληθυσμός των μαθητών στη σχολική αίθουσα, την μετέτρεπε συχνά σε μια μικρή πολιτεία χωρίς ζωτικό χώρο για όλους τους κατοίκους της. Πολλοί νέοι άνθρωποι προσπαθούσαν να συνυπάρξουν σε έναν τόπο περιορισμένο, φέροντας ο καθένας τη δική του οικογενειακή ιστορία, τις δικές του δυνατότητες, τις δικές του ανασφάλειες. Η ανομοιογένεια της τάξης ήταν η ίδια η εικόνα της ζωής: κανένα δάσος δεν αποτελείται από δέντρα του ίδιου ύψους, ίδιας μορφής και ίδιας αντοχής. Κι όμως, το σχολείο συχνά ζητούσε από όλα τα δέντρα να μεγαλώσουν με τον ίδιο ρυθμό και να δώσουν τον ίδιο καρπό.

Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα εμφανίστηκε ο μεγάλος χρησμός της εποχής: «γρήγορη μάθηση». Η γνώση έπρεπε να κινείται με ταχύτητα μηχανής, σαν να μπορούσε ο ανθρώπινος νους να ανοίγει και να κλείνει όπως ένας ηλεκτρονικός φάκελος. Η πληροφορία έμπαινε, η αξιολόγησή της ακολουθούσε και όλοι έδειχναν ότι η κατανόηση είχε συντελεστεί. Ξεχνούσαμε όμως ότι η γνώση δεν είναι στιγμιαίο γεγονός αλλά αργή καλλιέργεια. Ο σπόρος δεν φυτρώνει επειδή κάποιος τον διατάζει να βιαστεί. Η σοφία χρειάζεται χρόνο, σιωπή και εσωτερική ζύμωση. Αν ο Σωκράτης ζούσε στην εποχή μας, ίσως κάποιος να του έκανε παρατήρηση επειδή καθυστερούσε υπερβολικά με τις ερωτήσεις του και δεν ολοκλήρωνε την «ύλη».

Στον περίγυρο του μαυροπίνακα, υπήρχαν και τα άτομα της διοίκησης. Οι διευθυντές των σχολείων, άνθρωποι συχνά σε αμηχανία ανάμεσα σε εντολές από πάνω και παράπονα από κάτω, έμοιαζαν πολλές φορές να παρακολουθούν από κάποια απόσταση μια πολύπλευρη παιδαγωγική δοκιμασία, προσπαθώντας να ισορροπήσουν ανάμεσα σε αντικρουόμενες απαιτήσεις. Φρόντιζαν τα προγράμματα, τα έγγραφα, τις προθεσμίες και τις σφραγίδες. Ωστόσο τα βαθύτερα παιδαγωγικά ερωτήματα δεν έβρισκαν πάντοτε τον χρόνο και τον χώρο που απαιτούσαν. Τούτο δεν οφειλόταν σε αδιαφορία. Επρόκειτο μάλλον για κεκτημένη ταχύτητα μιας μηχανής που είχε μάθει να λειτουργεί χωρίς να αναρωτιέται καν για τον σκοπό της. Τα παιδαγωγικά προβλήματα, όμως, δεν λύνονται με εγκυκλίους. Χρειάζονται όραμα, διάλογο και την τόλμη κάποιου να πει ότι πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει ένας άνθρωπος.

500 άνθρωποι σε 200 μέτρα

Βασίλης Κουτσάκος 

Έκανα τον υπολογισμό. Με 40 τετραγωνικά το άτομο, όπως ζει ένας κανονικός (πλούσιος) άνθρωπος, όχι σαν σαρδέλα με 12 όπως είναι πχ στα «Προσφυγικά»..

Ο Πύργος του Ελληνικού, ο Riviera Tower, ο πρώτος ουρανοξύστης της Ελλάδας, 200 μέτρα, 50 όροφοι, θα στεγάσει 850 ανθρώπους στα χαρτιά. Στην πραγματικότητα 425. Γιατί έχει 170 κατοικίες πολυτελείας. Ένα έως πέντε υπνοδωμάτια. Θέα στη θάλασσα, γυμναστήριο, σπα, τριώροφο λόμπι.

425 άνθρωποι. Ένα μικρό χωριό.

Και αυτοί.. χρειάζονται 300 εργαζόμενους να τους εξυπηρετούν σε 3 βαρδιες, θα παράγουν 2,5 λίτρα σκουπιδια/άτομο/ημέρα -1.250 lt σκουπιδια την ημέρα, θα καταναλώνουν 250.000 lt νερό ημερησίως και απροσδιόριστες ποσότητες ενέργειας…

Και είναι SOLD OUT!!

Και ο Μπουρτζ Καλίφα στο Ντουμπάι; 828 μέτρα. 163 όροφοι. 900 κατοικίες. 171.870 τετραγωνικά κατοικίας. Με το ίδιο μέτρο, 4.297 άνθρωποι. Στην πραγματικότητα 2.250.

Ο Μπουρτζ χωράει πέντε φορές τον Πύργο του Ελληνικού. Και οι δύο χωράνε ελάχιστους πλούσιους που αγοράζουν με 15-25 χιλιάδες € το τετραγωνικό μέτρο!

Και εδώ είναι το ζουμί, ρε παλληκάρια.

Για να στεγάσουν 500 πλούσιους, σηκώνουν 200 μέτρα μπετόν πάνω στην παραλία που ήταν αεροδρόμιο του λαού. Που ήταν δημόσιος χώρος. Που ήταν ιστορία.

Για να στεγάσουν 500 φτωχούς στα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, με τους τοίχους γεμάτους σφαίρες Άγγλων, δεν βρήκαν ούτε 5 μέτρα. Τα αφήνουν να ρημάζουν. Τα λένε «ανάπλαση» και τα γκρεμίζουν.

Για να στεγάσουν 500 πρόσφυγες στον Ελαιώνα πχ, σε 9.500 στρέμματα χωρίς σχέδιο, χωρίς νερό, χωρίς σχολείο, τους λένε «προσωρινοί».

Καταλάβατε τι είναι ο Πύργος; 

Δεν είναι κατοικία. 

Είναι επένδυση. Είναι χρηματιστήριο σε κάθετο. Είναι το κεφάλαιο που ανεβαίνει προς τον ουρανό γιατί κάτω δεν χωράει πια να κλέψει γη.

Εδώ η Εκκλησία οφείλει να μιλήσει με αυστηρότητα.

«Παρακολουθούσα μια Θεία Λειτουργία που μεταδιδόταν ζωντανά στο διαδίκτυο. Ο ιερέας λειτουργούσε, οι ψάλτες έψαλλαν και κάτω από την εικόνα περνούσαν αδιάκοπα ονόματα. «Υπέρ υγείας Μαρίας». «Υπέρ αναπαύσεως Γεωργίου». «Πάτερ, μνημόνευσε το παιδί μου». Άλλος έγραφε δέκα ονόματα, άλλος είκοσι. Και όσο προχωρούσε η ακολουθία, τόσο πλήθαιναν τα αιτήματα.

Στενοχωρήθηκα. Όχι με εκείνους που έγραφαν. Πολλοί είχαν πραγματικό πόνο. Μια μάνα παρακαλούσε για το άρρωστο παιδί της, ένας άνθρωπος για τον πατέρα που έχασε, κάποιος άλλος για τον αδελφό του που βρισκόταν στο νοσοκομείο. Ο Θεός γνώριζε την αγωνία τους πριν ακόμη εκείνοι την πληκτρολογήσουν. Στενοχωρήθηκα επειδή κανείς δεν τους είχε εξηγήσει πως το να γράφεις ένα όνομα κάτω από μια ψηφιακή μετάδοση δεν σημαίνει ότι το όνομα αυτό μνημονεύεται στην Προσκομιδή.

Παιδί μου, η Θεία Λειτουργία δεν είναι μια θρησκευτική εκπομπή στην οποία οι θεατές αποστέλλουν αιτήματα. Είναι η ευχαριστιακή σύναξη της Εκκλησίας, η αναφορά της κτίσεως στον Θεό διά του Χριστού, εν Αγίω Πνεύματι. «Τὰ σὰ ἐκ τῶν σῶν σοὶ προσφέρομεν κατὰ πάντα καὶ διὰ πάντα». Ο άνθρωπος εισέρχεται σε αυτή την προσφορά ως πρόσωπο, όχι ως ψηφιακή καταχώριση. Και η λειτουργική μνημόνευση δεν πραγματοποιείται επειδή ένα όνομα εμφανίσθηκε σε κάποια οθόνη.

Ερώτηση - Απάντηση: Τι εννοούμε «συλλογική και όχι ατομική χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης»;

12ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΝΕ

Στη θέση 28 αναφέρεται: «Αντιμετωπίζουμε την πληροφορική και τις εφαρμογές της ως ένα εργαλείο που έχει δημιουργήσει τεράστιες νέες δυνατότητες στην παραγωγή, την επικοινωνία, την εκπαίδευση κ.τ.λ... Αυτές οι δυνατότητες θα απελευθερωθούν και θα υπηρετήσουν τον εργαζόμενο άνθρωπο αν πάψει π.χ. το διαδίκτυο να αναπτύσσεται με βάση τις ανάγκες των σημερινών ιδιοκτητών του, που είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι.

Αυτοτελές ζήτημα αποτελούν τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ) τα οποία έχουν γνωρίσει ευρεία διάδοση, με τα μεγαλύτερα ποσοστά χρήσης να καταγράφονται στη νεολαία.

Η θέση μας για συλλογική και όχι ατομική χρήση αυτών των εφαρμογών μπορεί να συμβάλλει στη βελτίωση της οργανωμένης παρέμβασης, αποτελεί πλεονέκτημα που μόνο η ΚΝΕ μπορεί να έχει». Τι εννοούμε σε αυτό το σημείο;

-- Στη θέση αυτή αναδεικνύεται το αντικειμενικό γεγονός ότι ο κλάδος της Πληροφορικής, που σήμερα γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη, αναπτύσσεται, όπως και κάθε άλλος κλάδος της παραγωγής στη σημερινή κοινωνία, με γνώμονα τα συμφέροντα και το κέρδος των μονοπωλίων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν, παράγοντας που και η παρέμβασή μας πρέπει να τον παίρνει υπόψη.

Ετσι, για παράδειγμα, το διαδίκτυο αποτελεί ένα από τα πλέον σύγχρονα μέσα παραγωγής και έχει δημιουργήσει τεράστιες νέες δυνατότητες στην παραγωγή, που έχουν να κάνουν με την ταχύτητα στην ανταλλαγή πληροφοριών, στις τραπεζικές συναλλαγές, στην αγορά και πώληση εμπορευμάτων, στην οργάνωση της μεταφοράς ανθρώπων και εμπορευμάτων κ.τ.λ. Την ίδια στιγμή, όμως, η χρήση και η ανάπτυξή του καθορίζονται από μεγάλα μονοπώλια στον κλάδο της Πληροφορικής όπως είναι η «Microsoft», η «Google», η «Apple» κ.ά.

Από όλα τα παραπάνω προκύπτει το συμπέρασμα ότι, αξιοποιώντας τις σύγχρονες δυνατότητες του διαδικτύου, δεν θα πρέπει να αποσπόμαστε από το γεγονός ότι αυτό δεν αναπτύσσεται μακριά, ανεπηρέαστο και έξω από τις υπάρχουσες εκμεταλλευτικές σχέσεις παραγωγής του καπιταλισμού. Το γεγονός ότι βρίσκεται στην ιδιοκτησία μεγάλων μονοπωλίων του κλάδου της Πληροφορικής καθορίζει την κατεύθυνση και τον σκοπό της ανάπτυξης του διαδικτύου, το ποιος μπορεί να αξιοποιήσει τις πλήρεις δυνατότητές του, τις πληροφορίες που διακινούνται, το ποιες προβάλλονται κ.τ.λ.

Ρίγη συγκίνησης για τη μπύρα "Βεργίνα" και τον ιδιοκτήτη της Δημ. Πολιτόπουλο.

Γιώργος Μάτσος

Όχι μόνον κέρδισαν τον πολυεθνικό κολοσσό της Heineken μέσα στην έδρα του, αλλά και φαίνεται ότι δεν πέρασαν ούτε απ' έξω από το Μαξίμου για να πάρουν την "ευλογία", όπως συνηθίζει να λέει ο φιλοκυβερνητικός τύπος. 

Αντιγράφω από το ρεπορτάζ του σημερινού capital. Ειλικρινά απορώ πώς επιβιώνει ο άνθρωπος. Είναι η ζωντανή απόδειξη ότι δεν είναι ανίκητοι. Ότι κατά βάθος φοβούνται:

"Το παράδοξο είναι ότι, παρά τη νίκη σε μια υπόθεση που ο δικηγόρος της εταιρείας Σταμάτης Δρακακάκης χαρακτήρισε "επική", η ΖΜΘ εξακολουθεί, σύμφωνα με τον κ. Πολιτόπουλο, να αντιμετωπίζει εμπόδια στην ανάπτυξή της. Και όχι μόνο από τους ανταγωνιστές της, αλλά και από τις κυβερνητικές αποφάσεις.

"Καμία κυβέρνηση δεν είδε την παρουσία μας με καλό μάτι. Από το 1998 που κυκλοφόρησε η Βεργίνα μέχρι τώρα, οι κυβερνήσεις ήταν δύσκαμπτες. Η τελευταία δε κυβέρνηση έχει δείξει παράξενα σημάδια γραφής", ανέφερε ο επικεφαλής της ΖΜΘ, φέρνοντας ως παράδειγμα την επένδυση στο νέο ζυθοποιείο της εταιρείας στην Κομοτηνή, με την οποία, όπως είπε, τριπλασιάστηκε η παραγωγή.

Όπως υποστήριξε, παρότι το επενδυτικό σχέδιο είχε συγκεντρώσει την απαιτούμενη βαθμολογία για επιχορήγηση μέσω του αναπτυξιακού νόμου, όταν η εταιρεία ζήτησε να πληρωθεί, ενημερώθηκε ότι τα διαθέσιμα κονδύλια είχαν εξαντληθεί.

ΠΩΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Η ΤΡΟΦΙΚΉ ΑΛΥΣΊΔΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ ΤΩΝ "ΚΌΚΚΙΝΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ"

ΠΩΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Η ΤΡΟΦΙΚΉ ΑΛΥΣΊΔΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ ΤΩΝ  "ΚΌΚΚΙΝΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ" ΚΑΙ ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΣΤΗΘΗΚΕ 

(Σεντόνι χωρίς παρωπίδες)

Post2post 

Από το 2010 μέχρι σήμερα, οι Τράπεζες συσσώρευσαν κόκκινα δάνεια ύψους περίπου 120δισ. Από αυτά, τα 106δισ αφορούν (ενυπόθηκα ή μη) επιχειρηματικά, στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια που κοκκίνησαν μέχρι το 15 λόγω της βίαιης συρρίκνωσης κατά 25% του ΑΕΠ (για να σωθούν 5-6 γαλλογερμανικές τράπεζες).

Η ΕκΤ, δια του Στουρνάρα, πίεσε αυτός ο όγκος να μειωθεί για να μπορούν οι 4 συστημικές τράπεζες να περνούν τα stress tests που κάνει κάθε χρόνο η ΕκΤ.

Και πάνω σε αυτή την απαίτηση, έχει στηθεί ένα απίθανο φαγοπότι, που συνεπικουρείται και με τον πτωχευτικό νόμο που ψήφισε το 20 η κυβέρνηση της ΝΔ. Μπροστά του η αφαίμαξη της Εθνικής Οικονομίας κατά 60δισ από την κλίκα Παπαντωνίου-Σημίτη με το σκάνδαλο του Χρηματιστήριου, μοιάζει με πταίσμα!

🔸Στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας βρίσκεται, όπως αναμένεται, η ΤτΕ δια του Στουρναρα. Αυτή έκανε δύο πράγματα

Ποιος νομοθέτησε Ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και το ιδιώνυμο

Τσίπρα, αυτό που με τρελαίνει με σένα είναι πως μας θεωρείς τελείως γίδια, όπως με την "πρώτη φορά Αριστερά". Λοιπόν άκου να θυμηθείς πως στήσατε το παιχνίδι όλοι μαζί και αμολήσατε τα κοράκια σας να τρώνε τις σάρκες μας

Το θεσμικό πλαίσιο διαμορφώθηκε σταδιακά από διαφορετικές κυβερνήσεις μέσα από δύο βασικούς νόμους-σταθμούς:

1. Κυβέρνηση Κ. Σημίτη - 2003: Η πρώτη νομική βάση 

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

Η πρώτη νομοθετική πρόβλεψη που επέτρεψε την τιτλοποίηση απαιτήσεων και τη μεταβίβαση δανείων σε εταιρείες ειδικού σκοπού (funds) έγινε με τον Νόμο 3156/2003 από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Ο νόμος αυτός χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την αναχρηματοδότηση των τραπεζών πριν από την οικονομική κρίση, αλλά δεν αφορούσε τη μαζική διαχείριση «κόκκινων» δανείων ιδιωτών με τη μορφή που τη γνωρίζουμε σήμερα. 

2. Κυβέρνηση Α. Τσίπρα - 2015: Η θεσμοθέτηση για τα «Κόκκινα Δάνεια» 

Για μία πολιτική του Ελληνισμού

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μιλώντας στην εκπομπή «ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ» του ΔΕΛΤΑ TV Θράκης  και στο δημοσιογράφο Σάκη Σταυρίδη, ανέφερε μεταξύ των άλλων τα εξής:

1. Ελληνοτουρκικές σχέσεις και το ζήτημα της πόντισης του καλωδίου

• Διεθνές Δίκαιο & Ενεργειακές Συνδέσεις: Η πόντιση καλωδίου ενέργειας αποτελεί μια καθαρά ειρηνική πράξη και δεν υπάρχει καμία απολύτως υποχρέωση ενημέρωσης τρίτων ή γειτονικών κρατών.

• Η στάση της Τουρκίας: Η Τουρκία επιτρέπει σε αυτήν και σε άλλα κράτη (π.χ. στη Μαύρη Θάλασσα) να πραγματοποιούν ενεργειακές συνδέσεις χωρίς αναφορά σε άλλους, αλλά επιχειρεί να στερήσει αυτό το δικαίωμα από την Ελλάδα μέσω ψυχολογικής πίεσης.

• Η αναγκαιότητα αποφασιστικότητας: Υποστηρίχθηκε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να υποχωρεί σε αξιώσεις ή ρηματικές διακοινώσεις (όπως αυτές που αφορούν περιοχές νοτίως της Κρήτης), αλλά να ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα .

2. Τα 12 ναυτικά μίλια και η ΑΟΖ

• Ενιαία επέκταση: Επισημάνθηκε η ανάγκη για άμεση και ενιαία εφαρμογή των 12 ναυτικών μιλίων παντού (από τη Γαύδο μέχρι τη Ζουράφα και από το Καστελόριζο μέχρι τις Διαπόντιες Νήσους), αντί για την τρέχουσα μερική εφαρμογή (12 μίλια στο Ιόνιο, 6 μίλια στο Αιγαίο)

• Οριοθέτηση με Αίγυπτο: Τονίστηκε η σημασία της πλήρους (και όχι μόνο μερικής) οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αίγυπτο, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διεθνείς σχέσεις βασίζονται στα συμφέροντα και όχι απλώς στις φιλίες .

3. Η «Γαλάζια Πατρίδα» και η στάση των μεγάλων δυνάμεων

Να πορευτούμε με μνήμη της Ιστορίας μας, ή να παραδοθούν στη Λήθη

Ο Αντώνης Λιάκος σε άρθρο του για το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μεταξύ άλλων αναφέρει:

Το πρώτο δίλημμα: Όχι ή ναι στον πόλεμο υπό προϋποθέσεις;

•Ποτέ ξανά πόλεμος, γιατί η ειρήνη είναι υπέρτατο αγαθό;

•Ποτέ ξανά υποταγή στον επιτιθέμενο, ο συμβιβασμός είναι κατευνασμός;

Το δεύτερο δίλημμα: Εθνική ή παγκόσμια η δέσμευση «Ποτέ ξανά»;

•«Ποτέ ξανά» να μην διακινδυνέψουν οι Εβραίοι, όπως στην 7 Οκτωβρίου 2023 από τη Χαμάς;

•Η «Ποτέ ξανά» να μην γίνουν γενοκτονίες και εξανδραποδισμοί πληθυσμών, οπουδήποτε και με οποιαδήποτε δικαιολογία;

___________________________

Στο άρθρο που ακολουθεί ο Αντώνης Λιάκος 

 επί της ουσίας και σε αντίθεση με τα προαναφερθέντα προτείνει τη λήθη και την αμνήστευση των θυτών. Να αντιμετωπίσουμε πολιτά τους διαχρονικά γενοκτόνους της γειτονίας μας δίχως μνήμη.

Ο Εθνικισμός της θυματοποίησης

Ελλάδα - Τουρκία EUROKINISSI ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Πώς θα αντιμετωπίσουμε την αντιτουρκική ψύχωση πάνω στην οποία βασίζονται τα επικίνδυνα παιχνίδια με την Τουρκία και το Ισραήλ; Δεν πρόκειται για εξωτερική πολιτική, αλλά για τον ιστορικό προσανατολισμό της χώρας.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΙΑΚΟΣ

11 Οκτωβρίου 2026

Στα «ταραγμένα νερά», κρύβονται πολλοί κίνδυνοι, μας έχει δείξει η Οδύσσεια. Κι αν το ομηρικό έπος αφορά τις δυτικές θάλασσες, οι σύγχρονες παγίδες βρίσκονται στις θάλασσες του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Δεν πρόκειται για περιφερειακούς κινδύνους ως προς την πορεία της χώρας. Αφορά τους προσανατολισμούς της, σε μια εποχή που Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες αυτοσχεδιάζουν γεωγραφίες και επικράτειες.

ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ, τεράστιες περιβαντολλογικές επιπτώσεις.

«ΕΠΕΙΔΗ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΕΝΟΧΛΗΣΑΝ ΠΟΛΛΟΥΣ ΤΑ ΣΥΝΟΨΙΖΩ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΟΧΛΗΘΟΥΝ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ»

Άκης Τσελέντης 

Ή ο γιαλός είναι στραβός ή στραβά αρμενίζουμε. Όχι δεν είμαι ενάντια στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας  (ΑΠΕ). Είμαι ενάντια όμως στις δήθεν ΑΠΕ οι οποίες έχουν τεράστιες περιβαντολλογικές επιπτώσεις.

Μήπως αυτά κάτι σημαίνουν;

Καταποντίζεται η αγορά ανεμογεννητριών στη Γερμανία

Στη Γερμανία οι πωλήσεις ανεμογεννητριών έχουν πέσει κατά 80% καθώς οι πολίτες και οι τοπικές κοινωνίες αντιδρούν σφοδρά βλέποντας να υποβαθμίζεται το φυσικό τους περιβάλλον. 

Η Κυβέρνηση της Νορβηγίας σταμάτησε τις εργασίες που αφορούν το "εθνικό πλαίσιο αιολικής ενέργειας" μετά από μαζικές αντιδράσεις του κόσμου, αλλά και τη γνωμοδότηση ειδικών ότι το μέλλον των αιολικών κρίνεται πλέον αβέβαιο μετά το 2021, με την κατάργηση του προγράμματος επιδοτήσεων. 

Χιλιάδες Δήμοι και Κοινότητες σε ολόκληρη την Ευρώπη γυρίζουν την πλάτη στις ανεμογεννήτριες (υπάρχει σχετική ιστοσελίδα με χάρτη που απεικονίζει περιοχές όπου οι κάτοικοί τους εναντιώνονται στα βιομηχανικού τύπου αιολικά πάρκα).  

Στις ΗΠΑ, μετά από 25 χρόνια και αφού οι ανεμογεννήτριες ολοκλήρωσαν τον κύκλο της ζωής τους, οι κατά τόπους αρχές ψάχνουν να δουν τι θα κάνουν τα μεταλλικά κουφάρια που σκουριάζουν στις βουνοκορφές τους, καθώς η αποκαθήλωσή τους είναι εξαιρετικά δαπανηρή και κανείς δεν θέλει να αναλάβει αυτό το κόστος. 

ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΥΟΥΜΕ ΓΟΝΙΔΙΑΚΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ;

ΚΛΙΚ στον πίνακα

Δημήτριος Γάκης

Φυσικά υπάρχουν αδιάψευστες γενετικές αναλύσεις παλαιο-γονιδιακού DNA οι οποίες αποτελούν το gold standard.
Έτυχε , περιδιαβαίνοντας να βρω το europedia.com . Μπήκα στην γονιδιακή ανάλυση (συνημμένος πίνακας), και με την βοήθεια της Gemini AI, Google, αναζήτησα τους «συγγενείς» μας.

Δείτε τις διαπιστώσεις που θεωρώ πολυ σημαντικές.

1. Η γενετική ταυτότητα της Ελλάδας στον πίνακα

ΚΛΙΚ στον πίνακα

Η συνολική γραμμή της Ελλάδας εμφανίζει την εξής κατανομή στις βασικότερες απλοομάδες:
J2: 23% (εξαιρετικά υψηλό ποσοστό, χαρακτηριστικό της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και των Βαλκανίων)
E1b1b: 21% (επίσης πολύ υψηλό ποσοστό, τυπικό των Βαλκανίων και της Νοτίου Ευρώπης)
R1b: 15.5%
I2: 3.5% (μεγαλύτερη παρουσία στη Βόρεια Ελλάδα, όπου φτάνει το 5.5%)
R1a: 11.5%
G: 6.5%

 

ΚΛΙΚ στον πίνακα

2. Χώρες και Περιοχές με τη μεγαλύτερη γονιδιακή συγγένεια

Αναλύοντας τις ομοιότητες στα ποσοστά των κυριότερων απλοομάδων (ιδίως των J2, E1b1b, R1b και R1a), η Ελλάδα παρουσιάζει στενή γενετική εγγύτητα με τις εξής περιοχές:

-Κύπρος (Greek Cypriots & Turkish Cypriots):

Υπάρχει εξαιρετικά υψηλή ταύτιση, κυρίως λόγω των πολύ υψηλών ποσοστών στην απλοομάδα J2 (Ελληνοκύπριοι 31.5%, Τουρκοκύπριοι 23.5%) και E1b1b (Ελληνοκύπριοι 25%, Τουρκοκύπριοι 23%), τα οποία συμβαδίζουν απόλυτα με τα ελληνικά δεδομένα.
Ωστόσο, το συνολικό τους προφίλ οι Τουρκοκύπριοι (ειδικά με το 23% στο E1b1b) τους τοποθετεί γονιδιακά ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ στους Ελληνοκυπρίους (J2: 31.5%, E1b1b: 25%) παρά στον γενικό πληθυσμό της Τουρκίας.

-Νότια Ιταλία & Σικελία:

Η Νότια Ιταλία και η Σικελία παρουσιάζουν παρόμοια δομή με υψηλά ποσοστά J2 (Νότια Ιταλία 27.5%, Σικελία 26%) και E1b1b (Νότια Ιταλία 18.5%, Σικελία 20.5%), αντικατοπτρίζοντας τις ισχυρές ιστορικές και αρχαίες μεσογειακές/ελληνικές (Μεγάλη Ελλάδα) συνδέσεις.

 
-Αλβανία:

Βομβαρδίζει η κυβέρνηση το μέλλον της χώρας

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΕΛΑΝΤΗ

Η συστηματική καταστροφή των εγκαταστάσεων, μηχανικού εξοπλισμού και υποδομής της λιγνιτικης παραγωγής ενέργειας, αρχικά στην Κοζάνη και Πτολεμαϊδα και τώρα στη Μεγαλόπολη, ειδικά σε μια περίοδο που συζητιέται ανοιχτά λόγω κρίσης η δημιουργία νέων διυλιστηρίων πετρελαίου και ορυκτών καυσίμων στα πιο ισχυρά κράτη της ΕΕ, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά εγκλήματα κατά της ανάπτυξης της χώρας και του μέλλοντος της.

Αποτελεί νεοαποικιακό έγκλημα κατά της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, που η εγγύτερη μορφή του στον Ποινικό Κώδικα είναι η έσχατη προδοσία, το άρθρο 134 του Ποινικού Κώδικα.. Ακόμη και οι καθαρά μπανανιες και προτεκτοράτα δεν φτάνουν σε τέτοιες καταστροφές και δεν καίνε τόσο βαρβαρα τις παραγωγικές ρίζες τους. Δεν πρόκειται για την δήθεν " καθαρή ενέργεια", πρόκειται για την προκαλούμενη συνειδητά οικονομική αυτοκτονία της χώρας.Οποιος δεν το καταγγέλλει ανοιχτά, είναι πολιτικά συνένοχος, και αναμφισβήτητα συν- δωσιλογος .

Αφήνουμε να βομβαρδίζεται το μέλλον των επόμενων γενεών.

Κοιτάξτε, Αριστερά δεν είναι μόνο η ( αναγκαία πάντοτε) διεκδίκηση μισθών και συντάξεων, είναι και η διασφάλιση ότι η χώρα θα μπορεί να υπάρξει οικονομικά εφεξής χωρίς ο Έλληνας να είναι ζητιάνος του ιμπεριαλισμού η γκαρσόνι των ξένων ελίτ.

Όταν η Αριστερά μεγαλούργησε στη χώρα, αυτό το έβαζε θεωρητικά και πρακτικά σε πρώτη μοίρα. Θυμηθείτε το οικονομικό έργο του Μπάτση, του Μπελογιάννη, του Μπενα, του Φαράκου, και τόσων άλλων. Το άλλο δεν είναι Αριστερά, είναι εθελόδουλος αναρχοσυνδικαλισμός και τίποτε παραπάνω.

Επικοινωνιακή βιτρίνα και Πολιτική Γύμνια...

Του Θανάση Κ.

Υπάρχει ένας τρόπος να εμφανίζεις ακόμη και τις αποτυχίες σου ως "επιτυχίες": Απομονώνεις ένα γεγονός, προβάλλεις επιλεκτικά ό,τι σε εξυπηρετεί, αποσιωπάς ό,τι σε εκθέτει και επαναλαμβάνεις το ίδιο μήνυμα μέχρι να το πιστέψουν όσο γίνεται περισσότεροι.

Δηλαδή φτιάχνεις μια "εικονική πραγματικότητα".

Που, όμως, συγκρούεται συνεχώς με την... πραγματικότητα!

Αυτό έχει εξελιχθεί σε βασική μέθοδο διακυβέρνησης της χώρας σήμερα. Όπου η "Επικοινωνία" έχει υποκαταστήσει την "Πολιτική".

Με τη συνδρομή ενός φιλικού προς την κυβέρνηση Τύπου, που συχνά παπαγαλίζει τις κυβερνητικές ανακοινώσεις - δεν ελέγχει την εξουσία

Κάποτε Λαϊκισμός ήταν να αποδομείς ό,τι κάνει η κυβέρνηση - ακόμα και τα σωστά...

Τώρα Λαϊκισμός είναι να εκθειάζεις την κυβέρνηση για ό,τι κάνει - ακόμα και για ολοφάνερα σφάλματα.

Αντίθετες όψεις του ίδιου Λαϊκισμού!

Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.

* Πρώτον, η διπλωματία των εντυπώσεων.

Στις 29 Οκτωβρίου , ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων εθνών για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και το Δίκαιο της Θάλασσας. Θετικό, ασφαλώς. Αν και πολύ λίγο και πολύ αργά, ύστερα από χρόνια μιας πολιτικής που "ξέπλενε" την Τουρκία στο εξωτερικό και παρουσίαζε μέσα στη χώρα την "προσέγγιση" με την Τουρκία ως σχεδόν αυτονόητη "επιτυχία".

Μόνο που "προσέγγιση" τελικά δεν υπήρχε. Ούτε "ήρεμα νερά" υπήρχαν. Απλώς η Ελλάδα είχε πάψει να αντιδρά...

Η ανάγκη είναι η μητέρα της εφεύρεσης

από τον Pierluigi Fagan - 3 Νοεμβρίου 2026

Πηγή: Πιερλουίτζι Φάγκαν

Στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες συγκέντρωσαν το πρακτικό και θεωρητικό έργο του Άλαν Τούρινγκ και άλλων και κατασκεύασαν τον πρώτο υπολογιστή, τον ENIAC (1946). Όλα προήλθαν από το τεχνο-επιστημονικό-στρατιωτικό σύμπλεγμα, με το τελευταίο να λειτουργεί ως χρηματοοικονομικός θερμοκοιτίδα για πολλά δαπανηρά και μακροχρόνια αναπτυξιακά έργα.

 Δεδομένης της συστημικής ενότητας αυτού του συμπλέγματος, μέσω της μετάδοσης των εσωτερικών του συνιστωσών, αναδύθηκαν επίσης η θεωρία της πληροφορίας και η κυβερνητική, η οποία προέκυψε και πάλι από μελέτες σχετικά με το βρετανικό σύστημα ραντάρ-πυραύλων που απέτυχε να καταρρίψει τους V-2, τουλάχιστον πριν οι Αμερικανοί δανείσουν στους Βρετανούς έναν από τον δικό τους φυσικό-μαθηματικό που ανακάλυψε βρόχους ανάδρασης. Και οι δύο θεωρίες επισημοποιήθηκαν το 1948.
Το 1956, μια ομάδα κυβερνητικών που αναζητούσαν χρηματοδότηση διοργάνωσε ένα συνέδριο στο οποίο προσκάλεσαν τον στρατό. Για να τους διεγείρουν και να τους κάνουν να κατανοήσουν τις δελεαστικές δυνατότητες του έργου τους, παρουσίασαν αυτό που, με την ομολογουμένως αδίστακτη δημοσιότητά τους, ονόμασαν Τεχνητή Νοημοσύνη - AI.

 
Όλα αυτά συνέπεσαν με τη γέννηση και την ανάπτυξη του Διαδικτύου, ενός δικτύου δικτύων που επίσημα συνέδεε πανεπιστήμια και, ανεπίσημα, αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις σε όλο τον κόσμο. Για τον τομέα της ψηφιακής πληροφορίας, το Διαδίκτυο είναι αυτό που ήταν ο σιδηρόδρομος για τη Βιομηχανική Επανάσταση. Έβαλε σε εφαρμογή την ατμομηχανή σε ατμομηχανές (και πλοία) και έθεσε τις γραμμές - δίκτυα χωρίς τα οποία τα αγαθά δεν μπορούν να ταξιδέψουν. Το Διαδίκτυο έθεσε σε εφαρμογή την ανάπτυξη υπολογιστών και έθεσε τις γραμμές χωρίς τις οποίες οι πληροφορίες δεν μπορούν να ταξιδέψουν.

Μια κουλτούρα αλλαγής

Vincenzo Costa - 2 Νοεμβρίου 2026

Πηγή: Βιντσέντσο Κόστα

Πιστεύω ότι τα κοινωνικά θεμέλια υπάρχουν για να ξεκινήσουν την οικοδόμηση μιας εναλλακτικής λύσης στον νεοφιλελευθερισμό, τόσο της αριστεράς όσο και της δεξιάς.
Αλλά μια εναλλακτική λύση πρέπει να είναι αξιόπιστη, να διαθέτει πλεόνασμα ορθολογικότητας και να προσφέρει ένα βιώσιμο, όχι ευσεβές, σχέδιο.
Οι εργάτες του δέκατου ένατου αιώνα απαιτούσαν μείωση των ωρών εργασίας, όχι το τέλος του καπιταλισμού. Ήταν επαναστατικό. Έτσι ωριμάζει μια συλλογική συνείδηση, η οποία δεν αποτελεί θαύμα, αλλά μια διαδικασία οικοδόμησης. Αναπτύσσεται με την πάροδο του χρόνου.

Η συλλογική συνείδηση δεν είναι κάτι δεδομένο ούτε προηγείται του αγώνα, αλλά συγκροτείται μέσα στον κοινωνικό αγώνα για τα δικαιώματα.
Η εναλλακτική λύση δεν μπορεί να ξεκινήσει με αφηρημένες ιδέες. Πρέπει να ξεκινήσει με την καθημερινή ζωή. Να εντοπίσει τα σημεία όπου πονά η κοινωνία.
Ο επαναστάτης περιφρονεί τις ιδέες: στέκεται με τους ανθρώπους, που είναι σαν όλους μας: γεμάτοι ατέλειες και περιορισμούς.

Η πολιτική είναι σαν την Τορά: δεν είναι χρήσιμη στους αγγέλους· και αν ήμασταν άγγελοι, δεν θα είχαμε ανάγκη από πολιτική.

Η εναλλακτική λύση οικοδομείται χωρίς να ζητάμε διαρκώς να αναγόμαστε στα θεμελιώδη, στην ΕΕ, το ενιαίο νόμισμα, την κεντρική ηγεσία της SPECTRE (φανταστική μυστική εγκληματική οργάνωση του κόσμου του James Bond).

Jeffrey D. Sachs στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Βρυξέλλες, 14 Οκτωβρίου 2026 — Απομαγνητοφώνηση β

Jeffrey D. Sachs at the European Parliament, Brussels, 14 October 2026 (Transcript) — Jeffrey D. Sachs
Ομιλία του Jeffrey D. Sachs στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Βρυξέλλες, 14 Οκτωβρίου 2026

Επιμελημένη απομαγνητοφώνηση της βιντεοσκόπησης. Την εκδήλωση διοργάνωσε ο Φειδίας Παναγιώτου, ευρωβουλευτής από την Κύπρο, με συνδιοργανωτή τον Danilo Della Valle, ευρωβουλευτή του Κινήματος Πέντε Αστέρων από την Ιταλία.

Εισαγωγή

Φειδίας Παναγιώτου, ευρωβουλευτής: Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ πολύ που ήρθατε σε αυτή την όμορφη εκδήλωση. Είναι πολύ σημαντικό να συζητήσουμε αυτές τις τεράστιες γεωπολιτικές αλλαγές, και γι’ αυτό έχουμε μαζί μας τον καλύτερο στον κόσμο στα ζητήματα γεωπολιτικής, πιστεύω, τον Jeffrey Sachs, για να μας βοηθήσει και να μας δώσει ορισμένες συμβουλές σχετικά με το τι πρέπει να κάνουμε ως Ευρωπαίοι. Έχουμε επίσης εδώ τον συνδιοργανωτή μου, τον Danilo Della Valle, μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το Κίνημα Πέντε Αστέρων της Ιταλίας. Jeffrey, το βήμα είναι δικό σου. Θα σου δώσουμε δέκα ή δεκαπέντε λεπτά για να εξηγήσεις τις σκέψεις σου και στη συνέχεια θα δεχθούμε ερωτήσεις από μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και θα συζητήσουμε.

Jeffrey Sachs: Πολύ ωραία. Είναι μεγάλη χαρά να βρίσκομαι μαζί με όλους σας. Σας ευχαριστώ για αυτή την ευκαιρία και για τη δυνατότητα να ανταλλάξουμε ιδέες.

Πώς να οικοδομήσουμε την ειρήνη σε έναν τρελό κόσμο

Ο κόσμος βρίσκεται σε μια πολύ, πολύ παράξενη κατάσταση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, φυσικά, βρίσκονται σε μια πολύ βαθιά πολιτική κρίση. Η Ευρώπη, θα έλεγα, βρίσκεται επίσης σε πολιτική κρίση. Η ήπειρος βρίσκεται σε πόλεμο και ο κόσμος αλλάζει πολύ γρήγορα. Επομένως, αυτή δεν είναι ακριβώς μια ασφαλής στιγμή, ούτε μια στιγμή που κατανοείται εύκολα. Θέλω όμως να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου από μια εποικοδομητική σκοπιά: πώς προχωρούμε στη συνειδητή και ενεργητική οικοδόμηση της ειρήνης. Αν συνεχίσουμε όπως πηγαίνουμε, ειλικρινά, μπορεί να συμβεί οτιδήποτε τρομερό. Η πολεμική ρητορική που έχει κυριεύσει την Ευρώπη είναι συγκλονιστική και εξαιρετικά επικίνδυνη. Προσθέστε σε αυτό και την ολοκληρωτική αποτυχία της αμερικανικής πολιτικής, στη χώρα που υποτίθεται ότι είναι σύμμαχός σας. Μπορώ να σας πω ότι δεν είχαμε ποτέ χειρότερο πρόεδρο στην ιστορία μας· κανέναν πιο ανίκανο, ασταθή, ηλίθιο και επικίνδυνο ως προς τον χαρακτήρα του. Είναι μια παθολογική προσωπικότητα, πέρα από όλες τις άλλες ανεπάρκειές του. Πρέπει πραγματικά να φροντίσετε την Ευρώπη, και αυτό δεν συμβαίνει αυτή τη στιγμή.

Θεοφάνης Μαλκίδης : Για τον Ελληνισμό

Μιλώντας ο Θεοφάνης Μαλκίδης στην εκπομπή του Νικολάου Σμολοκτού στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΤΑΡ Βορείου Ελλάδος, ανέφερε τα εξής:

1. Το Δημογραφικό πρόβλημα και η κατάσταση στον Έβρο

Η υπογεννητικότητα χαρακτηρίζεται ως υπαρξιακός κίνδυνος για το μέλλον του Ελληνισμού, αφού σύμφωνα με δημογραφικές εκτιμήσεις, στα επόμενα 30 χρόνια ο πληθυσμός των Ελλήνων κινδυνεύει να περιοριστεί δραματικά.

Η δημογραφική κατάσταση στον Έβρο είναι εξαιρετικά οδυνηρή . Στο βόρειο και κεντρικό τμήμα του νομού οι θάνατοι ξεπερνούν κατά πολύ τις γεννήσεις, ενώ πολλά χωριά κινδυνεύουν να ερημώσουν εντελώς μέσα στα επόμενα 5 έως 10 χρόνια λόγω της ηλικιακής γήρανσης των κατοίκων.

Τέμπη - Νόβι Σαντ, απόσταση 8 ώρες… Σκέψεις και συγκρίσεις

του Ρούντι Ρινάλντι

Ενώ η προσοχή ήταν στραμμένη στις κινητοποιήσεις της νεολαίας στη Δυτική Ευρώπη, μια σημαντική είδηση ήρθε από τη Σερβία: ένα κίνημα που ξεκίνησε με αφορμή ένα δυστύχημα με 16 νεκρούς στο σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ, συγκρότησε το 2025 μια πολιτική κίνηση ονόματι «Φοιτητική Λίστα» και κέρδισε τις εκλογές.

Γιατί ξέρουμε τόσο λίγα για μια τόσο κοντινή χώρα; Για τη Σερβία, και λόγω του χαρακτήρα που πήραν οι πολιτικές εξελίξεις αφότου εμφανίστηκε ένας νέος κοινωνικός και πολιτικός πρωταγωνιστής, είναι αρκετά αναμενόμενο να μην γίνεται λόγος. Η εσκεμμένη συσκότιση «δικαιολογείται», δεδομένου ότι και στη χώρα μας υπήρχαν ίσως οι δυνατότητες το κίνημα των Τεμπών να πάρει άλλη τροπή και μορφή. Γενικότερα, το λειψό ενδιαφέρον για το τι γίνεται στα Βαλκάνια μάλλον είναι μια πολιτική επιλογή των ελίτ, ελληνικών αλλά και δυτικών, αφού επιδιώκουν να κρατούν διασπασμένο τον χώρο αυτό. Μια ειδική μορφή της «βαλκανοποίησης» ως ειδικού τρόπου κατακερματισμού και προτεκτορατοποίησης είναι και η έλλειψη επικοινωνίας, δεσμών κ.λπ. ανάμεσα σε χώρες και λαούς. 

Το «διαίρει και βασίλευε» εφαρμόζεται με ειδικούς τρόπους. Γι’ αυτό μπορεί να ξέρουμε πολλά για άλλες περιοχές του κόσμου, και ελάχιστα για τις όμορες χώρες. Κι όμως, ετούτη τη στιγμή στη γειτονιά μας είναι σε εξέλιξη δύο μεγάλα κοινωνικά γεγονότα: στην Αλβανία ένα επίμονο κύμα διαμαρτυρίας κατά του καθεστώτος Ράμα, και στη Σερβία μια πολιτική αλλαγή μετά την ενεργοποίηση ενός μεγάλου κοινωνικού πολιτικού κινήματος. Έχουμε δηλαδή δύο περιπτώσεις όπου οι κοινωνίες εν κινήσει δημιουργούν ένα νέο σκηνικό. Αλλάζουν οι συσχετισμοί, καθεστώτα πέφτουν ή παραπαίουν, και τα αιτήματα για δημοκρατία, ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη αγκαλιάζουν μεγάλα μπλοκ κοινωνικών δυνάμεων που παίζουν έναν ενεργητικό ρόλο.

Πού κοιτά η Σερβία;

Ένας «φρικτός» και «απαίσιος» πίνακας ; (*)

Βασίλης Σταϊλόπουλος 

Το σκηνικό διαδραματίζεται στο Μέγαρο Μαξίμου, αμέσως μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, με πρωθυπουργό πλέον τον Αλέξη Τσίπρα και υπουργό οικονομικών τον Γιάννη Βαρουφάκη. 

Ο γνωστός για τον απύθμενο ναρκισσισμό του Βαρουφάκης περιεργάστηκε τον χώρο στο πρωθυπουργικό γραφείο και τα μάτια του έπεσαν «επάνω σε έναν τεράστιο και φρικτό πίνακα»! Ο «φρικτός» πίνακας ήταν «Η Ελλάς ευγνωμονούσα» του Θεόδωρου Βρυζάκη (φωτό). 

«Ή αυτός θα φύγει ή εγώ» είπα στον Αλέξη. 

«Μην ανησυχείς. Αυτός θα φύγει. Είναι απαίσιος» απάντησε …. 

Όμως, ο πίνακας που ήταν στο πρωθυπουργικό γραφείο δεν ήταν του γούστου ούτε του Γιωργάκη Παπανδρέου, ο οποίος ως πρωθυπουργός τον αντικατέστησε το 2010, για να τον επαναφέρει στη θέση του ο Αντώνης Σαμαράς, όταν έγινε αυτός πρωθυπουργός. Μέχρι που ήρθε ο εθνομηδενιστής Τσίπρας. Δεν επανήλθε όμως ούτε επί νεοφιλελέ Μητσοτάκη.

Τα σχόλια περιττεύουν …. Άλλωστε οι άνθρωποι δεν έκρυψαν ποτέ το «περί τίνος πρόκειται», ούτε ποια είναι η «ουσία» τους και η σχέση τους με την «Ελλάδα ευγνωμονούσα». 

(*) Η στιχομυθία στο «Το Βήμα», 30 Ιουλίου 2017).

ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ο Οριενταλισμός, οι σιωπές της ιστορίας …και ο Παπαδιαμάντης

από Αντώνης Σμυρναίος

Στα 1978 ο Αμερικανοπαλαιστίνιος διανοητής Έντουαρντ Σαΐντ δημοσίευσε το εμβληματικό έκτοτε βιβλίο του Οριενταλισμός, καταδικάζοντας με αυτό την δυτικοκεντρική αντίληψη του 18ου και του 19ου αιώνα για τις κοινωνίες της Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Βόρειας Αφρικής. Αυτές εκλήφθηκαν συλλήβδην ως στατικές, παθητικές, ανοργάνωτες και οπισθοδρομικές, σε αντίθεση με τις δυτικές κοινωνίες που εκλαμβάνονταν εκ προοιμίου ως ανεπτυγμένες και προοδευτικές, λογικές και ευέλικτες. Ο Οριενταλισμός αυτός αποτελούσε ουσιαστικά «ένα εργαλείο δυτικής προβολής και θέλησης για τη διακυβέρνηση της Ανατολής», επακόλουθο της διαρκούς ισχυο-θηρίας των δυτικών, η οποία εκφραζόταν όχι μόνο πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά αλλά πλέον και πολιτιστικά, επιβάλλοντας έτσι πάνω της το Βάρος του Λευκού Ανθρώπου, όπως υπερηφανευόταν ο Ρ. Κίπλιγκ.

Βεβαίως, ήδη οι έννοιες του πολιτιστικού ιμπεριαλισμού και της πνευματικής και διανοητικής αποικιοκρατίας στις οποίες αναφερόταν είχαν ήδη επεξεργαστεί και από άλλους διανοητές, όπως ήταν ο Αντόνιο Γκράμσι και ο Μισέλ Φουκώ. Αλλά ο Σαΐντ τις κρυστάλλωσε ακόμη περισσότερο, επικρίνοντας μάλιστα, όχι μόνο τους δυτικούς οριενταλιστές, αλλά και τους επίδοξους κλώνους τους, τις αραβικές δηλαδή ελίτ, οι οποίες λειτουργούσαν μέσα σε μια ατμόσφαιρα «αυτο-οριενταλισμού». Αυτές δηλαδή οι ελίτ με τους «οργανικούς τους διανοουμένους» είχαν εσωτερικεύσει και ουσιαστικοποιήσει τη ρομαντική εκδοχή των αλλοδαπών οριενταλιστών για την αμείλικτη αναγκαιότητα ενός αναπόδραστα βίαιου και άμεσου εκσυγχρονισμού των υπανάπτυκτων κοινωνιών τους, όντας μάλιστα απόλυτα βέβαιοι ότι ο δυτικός κόσμος που εισέβαλλε απρόσκλητα σε αυτές ανήκε ανέκαθεν στη «σωστή μεριά της ιστορίας».

Αριστερά και πολιτική της ετερότητας

από Στρατής Ψάλτου

Ένα σημαντικό τμήμα της σύγχρονης αριστερής σκέψης έχει στραφεί, ιδιαίτερα από τη δεκαετία του 1980 και εξής, σε μια πολιτική της ετερότητας. Ποιο είναι το θεωρητικό περιεχόμενο και η πολιτική λογική αυτής της στροφής; Ποια είναι η κοινωνική της απήχηση και η θεσμική της λειτουργία; Μήπως, τελικά, η υπεράσπιση της πολλαπλότητας των ταυτοτήτων κινδυνεύει να χάσει ή έχει ήδη απωλέσει τον ορίζοντα μιας θεμελιώδους χειραφέτησης; Αυτά είναι τα ερωτήματα που επιχειρεί να διερευνήσει το παρόν άρθρο.Οι θεωρητικοί εκφραστές

Στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες η στροφή αυτή πήρε πολλές μορφές. Η Judith Butler στο Gender Trouble (1990) υποστήριξε ότι το φύλο δεν αποτελεί μια αυτονόητη και σταθερή ιδιότητα του υποκειμένου, αλλά συγκροτείται μέσα από την επαναληπτική επιτέλεση κοινωνικών κανόνων, πράξεων, χειρονομιών και λόγων. Από εδώ προκύπτει η κριτική της στην πολιτική που οικοδομείται πάνω σε σταθερές ταυτότητες: αν μιλά κάποιος εξ ονόματος ενιαίων κατηγοριών, επαναλαμβάνει τις διακρίσεις μέσω των οποίων οι κατηγορίες αυτές κατασκευάστηκαν και αποκλείει όσους δεν χωρούν σε αυτές.

Βρέθηκε μπροστά στην τραγικότερη στιγμή της ζωής του: να κοινωνήσει τον γιο του Άγγελο, λίγο πριν τον απαγχονίσουν οι Γερμανοί.

Γράφει ο Παναγιώτης Ρεπούσης

«Στις 24 Οκτωβρίου 1943, στα Φαρακλάτα, ο ιερέας Διονύσιος Κωνσταντάκης βρέθηκε μπροστά στην τραγικότερη στιγμή της ζωής του: να κοινωνήσει τον γιο του Άγγελο, λίγο πριν τον απαγχονίσουν οι Γερμανοί. 

Μια ιστορία ανθρωπιάς, αντίστασης και θυσίας, που συνδέεται με τη διάσωση ενός Ιταλού αξιωματικού μετά τη σφαγή της Μεραρχίας Acqui.

Φαρακλάτα, 24 Οκτωβρίου 1943: Mια φιλία ποτισμένη με αίμα…

Τα τραγικά γεγονότα της Κεφαλονιάς τον Σεπτέμβριο του 1943, καθορίζουν, σε μεγάλο βαθμό, την συλλογική μνήμη στο ομορφο νησί του Ιονίου. 

Η απόκρυψη και η σωτηρία Ιταλών στρατιωτικών, από τους κατοίκους του νησιού, μετά την παράδοση με το σύμφωνο των Κεραμειών, αποτελεί μια ξεχωριστή σελίδα τιμής για την ΕΑΜική Αντίσταση στην οποία ανήκε η πλειονότητα των κατοίκων της Κεφαλονιάς. 

Πρωταγωνιστής της αντίστασης κατά των Γερμανών, είναι ο λοχαγός Πυροβολικού Αmos Pampaloni.

Ο Amos Pampaloni συνιστά μια ιδιαίτερη περίπτωση Ιταλού αξιωματικού. Γεννήθηκε στη Φλωρεντία το 1910. Σπούδασε μηχανικός και το 1939 κατετάγη στο στρατό με τον βαθμό του υπολοχαγού. 

Ευγενής προς τους υφισταμένους του και τους Έλληνες, προερχόταν από μια πόλη που διακρίνεται για τον πολιτισμό της. Τοποθετήθηκε στο πυροβολικό, όπλο το οποίο απαιτούσε άριστη γνώση μαθηματικών και τοπογραφίας, για την επιτυχή διεύθυνση του πυρός. 

Έδωσε πρώτος την διαταγή να βληθούν τα γερμανικά μεταγωγικά πλοία, τα οποία προσπάθησαν να προσεγγίσουν το Αργοστόλι στις 13 Σεπτεμβρίου 1943 (Βεντούρι, 2000:182).

Η Πυροβολαρχία του Pampaloni μετακινήθηκε κοντά στο χωριό Διλινάτα το βράδυ της 21ης Σεπτεμβρίου και εκεί αιχμαλωτίστηκαν από τους Γερμανούς. 

Η Ελλάδα χρειάζεται να ανασκουμπωθεί και να αφήσει τον "ύπνο του δικαίου" που την έχει κυριεύσει

Δημήτρης Κυπριώτης

Για αυτό το λόγο, ομάδες πολιτών συσπειρώνονται, γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι χωρίς Λαό  ενωμένο,  τίποτα δεν θα μπορέσουν να πετύχουν οι Έλληνίδες και οι Έλληνες πολίτες! 

Την Κομματοκρατία την γνώρίσαμε πολύ καλά και φτάσαμε στο σημερινό σημείο που όλοι ψάχνονται και αναρρωτιούνται τι να κάνουν; Ποιυς να αφήσουν και που να πάνε; 

Και όμως η λύση είναι μπροστα στα μάτια μας, αλλά δυστυχώς η κομματική καταχνιά δεν αφήνει να δούμε τα πράγματα καθαρά.

Η Ελλάδα εδώ και καιρό δέν είναι στά καλύτερά της και αυτό φαίνεται με γυμνό οφθαλμό:

Η Τουρκία αναγνώρισε την Αγία Σοφιά  ως Τζαμί και  ἀπό τό 2019 κάθε μέρα βρίσκει και κάτι καινούργιο για να χαράζει με το έτσι θέλω νέα θαλάσσια σύνορα στην Μεσόγειο, ενώ απειλεί με πόλεμο στο Αιγαίο και δεν υπάρχει καμία ουσιαστική αντίδραση απο τις κυβερνήσεις της Ελλάδας. 

 Η Ἀλβανία, που θέλει και να μπει και στην ΕΕ, έβαλε φυλακή τον δήμαρχο της ἘθνικΉς μας Μειονότητας.