ΝΙΚΟΣ ΙΓΓΛΕΣΗΣ: ΗΠΑ - ΙΣΡΑΗΛ ΘΑ ΓΟΝΑΤΙΣΟΥΝ ΤΟ ΙΡΑΝ ΑΛΛΑ ΤΟ ΜΕΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΝΘΕΜΑ

Ο δημοσιογράφος - αναλυτής Νίκος Ιγγλέσης σε μια ευρεία ανάλυση στον 98.4, υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στη λογική της επιβολής τετελεσμένων δια της ισχύος, με ένα Ιράν εντελώς μόνο του από κρατικές συμμαχίες και υποστηρίξεις , πρωτίστως της Κίνας αλλά και της Ρωσίας, θα επιβάλουν τελικά την βούληση τους , το Ιράν θα γονατίσει, αλλά το μετά στην ευρύτερη περιοχή είναι το μεγάλο ερωτηματικό, αφού η προτέρα εμπειρία έχει αποδείξει ότι ανάλογες επεμβάσεις, απλά έχουν δημιουργήσει το απόλυτο χάος.

Μιλάει ακόμη για τις ήδη βαριές συνέπειες στη παγκόσμια οικονομία με επίκεντρο τα ενεργειακά, ενώ τονίζει ότι Ελλάδα και Κύπρος ακροβατούν με την περαιτέρω εμπλοκή τους στη διένεξη . Ο κ. Ιγγλέσης τονίζει ότι η παρουσία ελληνικών δυνάμεων αποτροπής στη Κύπρο είναι θετική εξέλιξή, αρκεί να αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία και όχι τα συμφέροντα Αμερικανών και Βρεταννών.

Πολύ περισσότερο που όποιος μιλάει για αναβίωση του ενιαίου αμυντικού δόγματος, θα πρέπει να παραθέσει στρατηγική βάθους, από την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο έως την επίδειξή ισχύος σε θέματα όπως η πόντιση καλωδίου από την Κρήτη στη Κύπρο. Αναρωτήθηκε δε, την ώρα που η Τουρκία παραδόξως σιωπά για αυτή την κίνηση, τι θα συμβεί αν και αυτή με την σειρά της μεταφέρει επιπλέον δυνάμεις στο Κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου για λόγους προστασίας του .

Σώζου Συρία

*

του ΗΛΙΑ ΜΑΛΕΒΙΤΗ

~.~

Η σημερινή ιστορική κληρονομιά χιλιετιών στην Συρία, πλην των αρχαιολογικών χώρων και μνημείων πληθώρας πολιτισμών, σαρκώνεται και στις εναπομείνασες εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες που βρίσκονται διάσπαρτες στη χώρα. Εντός της ισλαμικής σουνιτικής πλειονότητας, υπάρχουν χριστιανοί ―πρωτίστως Ελληνορθόδοξοι και Συρορθόδοξοι― διαφόρων δογμάτων και αποκλίσεων, ανατολικών και δυτικών, Δρούζοι, Σηΐτες και Αλαουΐτες. Εκτός από τους Άραβες σημαντική είναι και η παρουσία Κούρδων στα βορειοανατολικά της χώρας.

Πέρασμα και σταυροδρόμι κομβικό στο κοίλο του τόξου της εύφορης ημισελήνου, η Συρία γνώρισε εισβολές, κατακτήσεις και κατοχές ουκ ολίγες. Αυτή που σφράγισε καθοριστικά τη μελλοντική της εθνο-θρησκευτική υπόσταση βέβαια ήταν η αραβική κατοχή και κυριαρχία λίγο πριν τα μέσα του 7ου αιώνα, καθώς η Δαμασκός αποτέλεσε και την πρωτεύουσα του πρώτου αραβικού χαλιφάτου (έως το 750 μ. Χ.). 

Στη νεώτερη και σύγχρονη εποχή, η απελευθέρωση από τον μακρύ οθωμανικό ζυγό στις αρχές τους 20ού αιώνα, ακολουθείται από τη γαλλική κυριαρχία (Γαλλική Εντολή) στην ευρύτερη Συρία, η οποία και χωρίζει την χώρα σε έξι κρατίδια, μεταξύ των οποίων αυτά των Δρούζων και των Αλαουϊτών.

 Μετά τον πόλεμο και την απόσχιση του Λιβάνου, η ανεξάρτητη πλέον Συρία σιγά-σιγά προσχωρεί στην ιδεολογία του αραβικού εθνισμού και σύντομα διαμορφώνει τη δική της εκδοχή, που εκφράζεται με την ανάδυση και την επικράτηση του κόμματος Μπάαθ. Πέραν της παναραβικής ιδεολογίας, του εκκοσμικευμένου προσανατολισμού του και των σοσιαλιστικών του κατευθύνσεων, με την κατάληψη της εξουσίας το 1970 από τον Χαφέζ αλ-Άσαντ, το Μπάαθ προσλαμβάνει σταδιακά και ιδιαίτερα επιπλέον χαρακτηριστικά. Το ένα είναι η αποκλειστική, σεχταριστική κυριαρχία ―τόσο εντός του κόμματος όσο και διαμέσου αυτού― στην κοινωνική, πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας, της Αλαουϊτικής μειονότητας, από τα σπλάχνα της οποίας προέρχεται κι ο πρόεδρος Άσαντ. Το δεύτερο ιδιάζον στοιχείο, ενδεικτικό παγίωσης αυταρχικών τάσεων και συμπεριφορών, δεν είναι άλλο από την προσωπολατρεία που αναπτύσσεται βαθμηδόν γύρω από τον πρόεδρο Άσαντ και την οικογένειά του, και η οποία σύντομα οδηγεί στην εδραίωση μιας δυναστικής τρόπον τινα διαδοχής της εξουσίας εντός των κόλπων της οικογενείας Άσαντ. Κι όλα αυτά συνοδευόμενα από το μονοκομματικό καθεστώς διακυβέρνησης που έχει πλέον επιβληθεί στη χώρα.

Να τεθεί θέμα βρετανικών Βάσεων, εισηγείται ο τέως Γ. Εισαγγελέας

(AP Photo/Petros Karadjias)
02 ΜΑΡ 2026

ΛΕΥΚΩΣΙΑ. Οι πρόσφατες εξελίξεις επιτάσσουν όπως τεθεί το συντομότερο στο προσκήνιο το θέμα των Βρετανικών Βάσεων, αναφέρει σε γραπτή δήλωσή του ο τέως Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Κώστας Κληρίδης.

Η επίθεση εναντίον των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο με μη επανδρωμένα αεροσκάφη «χωρίς καν τη γνώση των αρχών της Δημοκρατίας, φέρνει με τον πιο απτό τρόπο ξανά στο προσκήνιο την απαράδεκτη κατάσταση από πλευράς Διεθνούς Δικαίου του καθεστώτος των Βάσεων», αναφέρει ο κ. Κληρίδης στην δήλωσή του.

Σημειώνει ότι, με βάση τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου «όπως ιδιαίτερα αυτές έχουν πρόσφατα εξελιχθεί, είναι αδιανόητο ένα κράτος να διατηρεί «κυριαρχία» επί εδάφους άλλης χώρας», προσθέτοντας ότι «αυτό το κατάλοιπο αποικιοκρατίας ξεκάθαρα παραβιάζει τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τα σχετικά ψηφίσματα, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών, όπως επίσης αντίκειται προς αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης».

Σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς του Διεθνούς Δικαίου, αναφέρει ο κ. Κληρίδης, ανεξάρτητα από το γεγονός της υπογραφής των σχετικών Συνθηκών κατά την εγκαθίδρυση της, «η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κάθε νομικό έρεισμα να ζητήσει και να απαιτήσει την επαναδιαπραγμάτευση του καθεστώτος των Βάσεων και τον εκσυγχρονισμό των όρων υπό τους οποίους αυτές θα μπορούν να λειτουργούν σε έδαφος της Δημοκρατίας».

🚨 Μίλτος ΤΕΝΤΟΓΛΟΥ : 8,22 — 8ο συνεχόμενο Πρωτάθλημα Ελλάδας indoor 🇬🇷❗️

🚨 Ο Μίλτος Τεντόγλου (γεν. 1998), όπως αναμενόταν, κατέκτησε το 8ο συνεχόμενο πρωτάθλημα της καριέρας του με άλμα στα 8,22 μ. από την πρώτη του προσπάθεια.

💎 Αναλυτικά οι τίτλοι του

🥇 2019 (21) — 8,19

🥇 2020 (22) — 8,26 (CR)

🥇 2021 (23) — 8,00

🥇 2022 (24) — 8,20

🥇 2023 (25) — 8,20

🥇 2024 (26) — 8,26 (=CR)

🥇 2025 (27) — 7,92

🥇 2026 (28) — 8,22

🚨 Το φετινό ρεκόρ του είναι 8,27 μ. (11 Φεβρουαρίου, Βελιγράδι). Είναι η πρώτη φορά στον κλειστό στίβο που παρουσιάζει τόσο μεγάλη σταθερότητα σε όλη τη σεζόν. Οι φετινοί αγώνες του κατά σειρά: 8,25 – 8,23 – 8,27 – 8,14 – 8,22 (μέσος όρος: 8,22).

❗️Για σύγκριση, το 2022 —μέχρι πρότινος η καλύτερη χρονιά του στον κλειστό στίβο, όταν σημείωσε το πανελλήνιο ρεκόρ με 8,55— πριν από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα είχε τέσσερις αγώνες: 8,15 – 8,22 – 8,20 – 8,25 (μ.ό. 8,205). Τότε ο τελικός ήταν στις 18/03, ενώ φέτος στο Τόρουν θα διεξαχθεί στις 22/03.

Η ετερογένεια των στόχων της επιθετικότητας κατά του Ιράν

Τρίτη 3 Μαρτίου 2026

Filippo Bovo

Πηγή: Φιλίππο Μπόβο

Τώρα, στην τρίτη ημέρα της, η σύγκρουση φτάνει σε ένταση που ξεπερνά κάθε προσδοκία. Σίγουρα υπερβαίνει, έστω και αρνητικά, τις προσδοκίες των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και του Ισραήλ, που οραματίζονταν μια γρήγορη επίθεση, σύμφωνα με το στρατιωτικό δόγμα του «σοκ και δέους» (σοκ και δέος, με στόχο τον γρήγορο έλεγχο της σύγκρουσης), καθώς και εκείνες των συμμάχων τους στην Ευρώπη και τον Κόλπο. Ξεπερνά επίσης εκείνες πολλών άλλων που, από την άλλη πλευρά, τις τελευταίες ημέρες έβλεπαν με δικαιολογημένη ανησυχία την τεράστια και αυξανόμενη ανάπτυξη αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή, για μια καταστροφική επίθεση στο Ιράν.

Διάφοροι παράγοντες υποδεικνύουν αυτό το φαινόμενο. Για παράδειγμα, όταν ξεκίνησαν οι επιθέσεις, την πρώτη ημέρα, η επικρατούσα άποψη ήταν ότι δεν θα διαρκούσαν περισσότερο από τέσσερις ημέρες. Μόλις χθες, ωστόσο, μεταξύ της δεύτερης και της τρίτης ημέρας, ο Τραμπ αναθεώρησε τις προβλέψεις του, μιλώντας για τουλάχιστον τέσσερις ή πέντε εβδομάδες, προειδοποιώντας περαιτέρω για τον κίνδυνο περαιτέρω θανάτων μεταξύ των αμερικανικών δυνάμεων (επίσημα, υπάρχουν ήδη τρεις νεκροί και αρκετοί τραυματίες, μερικοί πολύ σοβαρά) καθώς και για άλλες «παράπλευρες απώλειες» (για παράδειγμα, η μειωμένη διαθεσιμότητα υδρογονανθράκων και η σχετική αύξηση των τιμών τους, με σχετικές συνέπειες για τον πληθωρισμό: δεν είναι τυχαίο ότι ο Λευκός Οίκος πιέζει τώρα για μια μαζική αύξηση της παραγωγής σχιστολιθικού πετρελαίου και τη χρήση στρατηγικών αποθεμάτων, με το αργό πετρέλαιο Brent να έχει εν τω μεταξύ αυξηθεί κατά 9% στα 80 δολάρια).

Καταναλώνουμε 14,1 δις € και 16,9 δις € (σε αυτά τα δύο έτη μόνο) περισσότερα αγαθά και υπηρεσίες από όσα παράγουμε

Του Βασίλη Βιλιάρδου 

Δυστυχώς κανένας (επίσης τα ΜΜΕ) δεν ασχολείται με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας – όπως το συνεχιζόμενο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών. Τι σημαίνει έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών 14,1 δις € το 2025 και 16,9 δις € το 2024;

Ότι καταναλώνουμε 14,1 δις € και 16,9 δις € (σε αυτά τα δύο έτη μόνο) περισσότερα αγαθά και υπηρεσίες από όσα παράγουμε, πως ζούμε πάνω από τις δυνατότητες μας και ότι αυξάνεται το εξωτερικό μας χρέος (=δημόσιο και ιδιωτικό) – έχοντας υπερβεί ήδη τα 584 δις €, από περίπου 410 δις € το 2018 (εκτός Ευρωζώνης δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί – ενώ τα κράτη δεν χρεοκοπούν συνήθως από το δημόσιο χρέος, αλλά από το εξωτερικό).

Με ένα παράδειγμα, είναι σαν να κερδίζει κάποιος 1.500 € το μήνα και να ξοδεύει 2.000 €, με τα 500 € δανεικά – κάτι που φυσικά δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον.

Ποια είναι η λύση; Στο παρελθόν αυτό το πρόβλημα λύθηκε από την Τρόικα, με την εσωτερική υποτίμηση – δηλαδή με την ονομαστική μείωση μισθών και συντάξεων, έτσι ώστε να μην μπορούν να καταναλώσουν οι Πολίτες, οπότε να μειωθούν οι εισαγωγές και εξ αυτών το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών.

Επέτειος ολοκαυτώματος Γρηγόρη Αυξεντίου: Στρατηγέ η Ελλάδα είναι σήμερα εδώ με τα σύγχρονα πολεμικά της σκάφη!

Ο ήρωας Γρηγόρης Αυξεντίου (1928-1957).

Γράφει ο Στέλιος Κούκος

Τα πολεμικά αεροπλάνα της Ελλάδας είναι από χθες, παραμονή της γιορτής του μαρτυρίου σου, στα χώματα της Κύπρου. Όσο και για τα υπερσύγχρονα στρατιωτικά πλοία που εστάλησαν καταφθάνουν από στιγμή σε στιγμή ανήμερα της θυσίας σου!

Τέτοια τιμή για σένα κανένας μας δεν φαντάστηκε!

Και είναι γιορτή το μαρτύριό σου γιατί εσύ μπορούσες να παραδοθείς και δεν το έκανες. Μέχρι τελευταία στιγμή πολεμούσες του βρετανούς στρατιωτικούς. Τα έβαζες με μια αποικιοκρατική δύναμη μόνος και όλοι αυτοί μαζί σου. Η «παράσταση» που είχαν σκηνοθετήσει για την σύλληψή σου κατάλαβαν πως δεν θα είχε «happy end» γι’ αυτούς.

Όσο ζούσες τόσο εξευτελίζονταν! Ήταν ένα αποκαρδιωτικό μαρτύριο γι’ αυτούς η ύπαρξή σου.

Και γι’ αυτό έκαναν το κρησφύγετό σου στον Μαχαιρά, λίγο πιο κάτω από το μοναστήρι της Παναγίας, ένα νέο ναζιστικό Άουσβιτς.

Αυτοί πιθανόν να ήλπιζαν ότι θα παραδοθείς, έστω να σε συλλάβουν και τότε να σε εξαγοράσουν με πολλά, πάρα πολλά χρήματα. Αν γινόταν αυτό όλα θα τέλειωναν, αφού εσύ ήξερες τα πάντα. Ο μεγαλειώδης αγώνας των Ελλήνων της Κύπρου θα τελείωνε άδοξα και θα ήταν μια τεράστια προσβολή για όλο τον ελληνισμό.

Άλλωστε τότε ο λαός της Κύπρου ζούσε το δικό του ’21 την δική του επαναστατική άνοιξη. Βρισκόταν σε μια ανάταση και ήθελε την Ελλάδα και ας έτρωγε πέτρες, όπως έλεγε το σύνθημα.

Και αυτό δεν ήταν αντίστοιχο με το «Ελευθερία ή θάνατος»;

Αλλά οι έφηβοι της Κύπρου ούτε τις πέτρες δεν χαλάλιζαν, αλλά τις έκανα πυρομαχικά για τον δικό τους «ένοπλο» αγώνα. Ξέρεις πολύ καλά σε τι αναφέρομαι!

Τον γνωστό πετροπόλεμο από την Σεβέρειο Βιβλιοθήκη της Λευκωσίας απέναντι από την Αρχιεπισκοπή από τους μαθητές του Παγκυπρίου Γυμνασίου. Εκείνες τις ώρες το Παγκύπριο Γυμνάσιο έγινε Πανελλήνιο και ανακεφαλαίωσε στα πρόσωπα των αμούστακων αγωνιστών την προσφορά των νέων στους αγώνες του Γένους.

Και οι ίδιοι έγιναν παγκυπριονίκες και πανελληνιονίκες, γράφοντας μια ξεχωριστή σελίδα στον αγώνα της Εθνικής Οργάνωσης Ελλήνων Αγωνιστών που άρχισε την 1η Απριλίου του 1955. Αγώνα για την αυτοδιάθεση η οποία δεν ήταν άλλη από την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Θ. Μαλκίδης: «Ο κόσμος μπαίνει σε μια περίοδο γεωπολιτικής αβεβαιότητας – Η διεθνής πολιτική επιστρέφει σε λογικές βίας»

Στη συνέντευξή του στην εκπομπή «Ανοιχτό Μικρόφωνο» του Κυριάκου Αετόπουλου στον Focus 88.9, ο Θεοφάνης Μαλκίδης, διδάκτορας Κοινωνικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου, σχολίασε τις διεθνείς εξελίξεις που σχετίζονται με τη στρατιωτική επιχείρηση των Ηνωμένων Πολιτειών εναντίον του Ιράν, αναλύοντας τις γεωπολιτικές προεκτάσεις, τις πιθανές επιπτώσεις για την περιοχή και τη θέση της Ελλάδας.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Θεοφάνης Μαλκίδης, η σημερινή διεθνής πραγματικότητα δείχνει να απομακρύνεται από τις αρχές του διεθνούς δικαίου και της διπλωματίας, με τη βία να επανέρχεται ως μέσο επίλυσης διαφορών μεταξύ κρατών. Όπως υποστήριξε, η διεθνής κοινότητα φαίνεται να επιστρέφει σε μια περίοδο όπου οι ισορροπίες διαμορφώνονται κυρίως μέσα από στρατιωτικές συγκρούσεις και όχι μέσα από θεσμικούς μηχανισμούς.

Ο ίδιος αναφέρθηκε σε μια σειρά από παράγοντες που, σύμφωνα με τη διεθνή συζήτηση, οδήγησαν στην επίθεση κατά του Ιράν. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται το ζήτημα του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, οι βαλλιστικοί πύραυλοι της χώρας, οι ενεργειακοί πόροι και ιδιαίτερα το πετρέλαιο, καθώς και οι γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις με μεγάλες δυνάμεις όπως η Κίνα και η Ρωσία. Παράλληλα, έγινε αναφορά και στη δυτική κατηγορία ότι το Ιράν στηρίζει οργανώσεις που χαρακτηρίζονται τρομοκρατικές από τη Δύση.

NA ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ οι Βρετανικές βάσεις από την Κύπρο!

Οι "Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων" όπως τις ονομάζουν οι Βρετανοί, δημιουργήθηκαν το 1960 από τις Συμφωνίες Ζυρίχης- Λονδίνου, με τις οποίες η Κύπρος ανεξαρτητοποιήθηκε από την Βρετανική Αυτοκρατορία. 

Από το 1954, το Ηνωμένο Βασίλειο επιθυμούσε να διατηρήσει κυριαρχία πάνω σε αυτές τις περιοχές, καθώς αυτό θα εγγυόταν τη λειτουργία στρατιωτικών βάσεων στη Κύπρο. Έτσι υπάρχουν οι βάσεις στην Δεκέλεια και στο Ακρωτήρι. 

 Αυτές αποτελούν απομεινάρι της Αποικιοκρατικής εποχής, από τις ελάχιστες Βρετανικές που έχουν απομείνει στον πλανήτη. Ειδικότερα, οι Βρετανοί έχουν ακόμη βάσεις στην Ευρώπη, σε δύο χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Κυπριακή Δημοκρατία και στην Ισπανία (Γιβραλτάρ).

Με την αφορμή την πρόσφατη εκτόξευση drone κατά της Βρετανικής βάσης στο Ακρωτήρι, επανέρχεται αφενός το ερώτημα κατά πόσον αραμένει Νόμιμο το δικαίωμα να συνεχίζει να κατέχει Κυπριακό έδαφος η Μεγάλη Βρετανία, αφετέρου νομιμοποιεί το αίτημα:

NA ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ οι Βρετανικές βάσεις από την Κύπρο!

- να αποδοθούν τα εδάφη τους στην Κυπριακή Δημοκρατία!

-για την προστασία της Μεγαλονήσου, επιστροφή στο ΕΝΙΑΙΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΔΟΓΜΑ Ελλάδας- Κύπρου!

03.03.26

"ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ"

ΠΗΓΗ - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Α Π Ο Χ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Σ Μ Ο Σ

  Του Βασίλη Λαμπόγλου 

                                                                                             Ποτέ δεν θα μπορούσα να πιστέψω πως η στενότητα μιας σπηλιάς                                                                                

μπορούσε νά'χει τόση ευρυχωρία, μπορούσε να χωρέσει

την πατρίδα με τις ελιές της, τ’ ακρογιάλια της, τα βάσανα της,

με τα καΐκια της μ’ ολάνοιχτα πανιά στον αντρίκιο αγέρα της,

τον κόσμο με τα φλάμπουρα του, τα όνειρα του, τις καμπάνες του, και τα μικρά αγριόχορτα.

                                                                                                  Ανασαίνω, μέσα σ’ αυτή τη πέτρινη σήραγγα που η έξοδος της είναι το ίδιο το στόμιο του ήλιου. 

Το ξέρω :

από δω, κατευθείαν, θα περάσω νεκρός μες στον κόσμο. 

Μην κλαίτε.

Και ξέρω τώρα, όσο ποτέ, πως είναι δυνατή η ελευθερία. 

Γειά σας.

Τούτη την ώρα δεν τρομάζω τα μικρά ή μεγάλα λόγια-

μπορώ να σκουπίσω τα μάτια μου στη σημαία μας,

μια και το ξέρω : στην απόλυτη στιγμή μου,

μες απ’ το στόμιο του θανάτου οι συναγωνιστές μου θα παραλάβουν απ’ τα χέρια μου φλεγόμενη

τη σημαία του ανένδοτου αγώνα, φλεγόμενη

σαν πύρινο άλογο ικανό να διασχίσει το άπειρο και το θάνατο,

σαν άσβηστη δάδα μέσα σε όλες τις νύχτες των σκλάβων, φλεγόμενη η σημαία μας

σα μέγα αστραφτερό δισκοπότηρο για την Άγια Μετάληψη του Κόσμου.

Μπορώ λοιπόν να επαναλάβω :

«Λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το σώμα και το αίμα μου- το σώμα και το αίμα του Γρηγόρη Αυξεντίου,ενός φτωχόπαιδου, 29 χρονώ, απ’ το χωριό Λύση, οδηγού ταξί το επάγγελμα,

πού' μαθε στη Μεγάλη Σχολή του Αγώνα τόσα μόνο γράμματα

όσα να φτιάχνουν τη λέξη ” Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α “

και που σήμερα, 2 του Μάρτη 1957, κάηκε ζωντανός στη σπηλιά της Μονής Μαχαιρά

και σήμερα ακριβώς, 2 του Μάρτη, μέρα Σάββατο – μην το ξεχάσετε, σύντροφοι –

στις 2 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα, και 3 πρώτα λεπτά,

γεννήθηκε ο μικρός Γρηγόρης ανάμεσα στα ματωμένα γόνατα της πλάσης.                                                                                                                       

                                                                                                              Α Θ Η Ν Α . 5  ΕΩ Σ  2 5 Μ Α Ρ  Τ Ι Ο Υ 

1 9 5 7

Γ Ι Α Ν Ν Η Σ    ΡΙΤΣΟΣ                                                             

                                                                                                    

Γρηγόρης Αυξεντίου- 3 Μαρτίου 1957.

Ήταν 28 χρόνων...                               

                                                                                                       

-''Σήμερα'' που οι λέξειs "αλυχτάνε" ... 

Ήρωαs, Επανάσταση ,Πατρίδα, Δικαιοσύνη, Eλευθερία, Θάνατοs...

-Όσοι φίλοι μου δηλώνουν αριστεροί και τους κάθονται στο λαιμό λέξεις όπως "εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας",ας ψάξουν την ομιλία του Κουβανού υπουργού βιομηχανίας -του Τσε Γκεβάρα δηλαδή -την 11 Δεκεμβρίου στον ΟΗΕ που κατάγγειλε τον οργανισμό,τις ΗΠΑ και την Μ.Βρετανια για τη στάση τους στο νησί.

Και πως αποθέωσε τον αγώνα των Κυπρίων  αδελφών για την ανεξαρτησία από την αποκιοκρατικη κατοχή.

Κοντογιώργης: Πόλεμος, ισχύς, έννοιες και η “παρερμηνεία” της Δύσης

Παρέμβαση Γιώργου Κοντογιώργη στην εκπομπή “Review” στην τηλεόραση της “Ναυτεμπορικής”

Δημοσιεύτηκε στις 2 Μαρτίου 2026 στις 10:00

Η επικαιρότητα «πήρε το τιμόνι» στην εκπομπή Review της Ναυτεμπορικής TV, με τη συζήτηση να ξεκινά από το ερώτημα «γιατί κάνουν οι άνθρωποι πόλεμο, αφού οι πόροι φτάνουν;» και να εξελίσσεται σε μια ευθεία, κλασική ανάγνωση του διεθνούς συστήματος από τον καθηγητή

 Γιώργο Κοντογιώργη.

Ο ίδιος έθεσε εξαρχής το πλαίσιο με αναφορές σε Αριστοτέλη και Θουκυδίδη: ο άνθρωπος, είπε, μπορεί να φτάσει μέχρι την αυτοκαταστροφή, όχι επειδή «γεννήθηκε για να πολεμά» σαν ζώο, αλλά επειδή έχει κάτι μοναδικό: είναι «εξουσιοδοτημένος από τη φύση να νομοθετεί» τα του οίκου του. Κι ακριβώς μέσα σε αυτή τη νομοθεσία χωρά η βουλημία – η επιθυμία της ηγεμονίας. Έτσι, η ιστορική διαδρομή, κατά την ανάλυσή του, είναι μια μόνιμη σύγκρουση ανάμεσα σε όσους θέλουν να ηγεμονεύουν και σε όσους θέλουν να είναι ελεύθεροι.

Το κρίσιμο σημείο της παρέμβασής του ήταν η διάκριση ανάμεσα στο εσωτερικό των κοινωνιών και στο διεθνές πεδίο. Ο νόμος «εξανθρωπίζει» το εσωτερικό, όμως τα σύγχρονα συντάγματα και οι πολιτείες αγκαλιάζουν το κράτος – όχι τις διακρατικές σχέσεις. Εκεί δεν υπάρχει πολιτικό σύστημα, αλλά «τάξη πραγμάτων», όπου οι σχέσεις καθορίζονται με όρους ισχύος. Και γι’ αυτό, όπως υπογράμμισε, τα κράτη –όποιο κι αν είναι το πολίτευμά τους– έχουν τελικά «την ίδια εξωτερική πολιτική»: έξω δεν λειτουργούν ως δημοκρατίες, αλλά ως δρώντες ισχύος.


Σε αυτή τη λογική ενέταξε και το θουκυδίδειο μάθημα που επανέφερε με ωμή διατύπωση: μην μπερδεύετε την εσωτερική πολιτική με την εξωτερική πολιτική – η πρώτη μπορεί να είναι ελευθερία, η δεύτερη τυραννία. Είτε μικρός είτε μεγάλος, αν θες να προστατεύσεις την ελευθερία σου ή να ηγεμονεύσεις, «ένας τρόπος υπάρχει»: να είσαι σε ετοιμότητα, άρα εμπόλεμος. Αυτό, είπε, δεν αμφισβητείται.

Η αιτία του πολέμου, όπως την όρισε, είναι ο κρατοκεντρισμός: η απουσία ενός πλανητικού πολιτικού συστήματος που να βάζει κανόνες και να απαγορεύει τον πόλεμο. Και από εκεί, η συζήτηση «άνοιξε» στον ελληνικό κόσμο και στην έννοια της ελληνικότητας, με αφορμή το βιβλίο Η ιστορία του ελληνικού κόσμου – όχι του κράτους ή του έθνους, αλλά του «κόσμου».

Τα «Στενά του Χορμούζ» και τα 12 ν.μ.

Ανδρέας Σταλίδης

Κάθε φορά που υπάρχει μία κρίση στη Μέση Ανατολή τα τελευταία 50 χρόνια, ανεξάρτητα από το αν είναι μικρή ή μεγάλη, ακούμε το όνομα 

Είναι τα στενά μεταξύ του Ομάν και του Ιράν.

Το ακούμε επειδή από εκεί περνάει σε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ βάση, από το 25% έως το 40% της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ κατανάλωσης πετρελαίου!

Το ακούμε στα δελτία ειδήσεων σε μία πρόταση που συνήθως λέει ότι ανέβηκε η τιμή του πετρελαίου λόγω της τάδε κρίσης στη Μέση Ανατολή, επειδή από τα στενά αυτά, που βρίσκονται στην ευρεία ζώνη του πολέμου, περνάει όλο αυτό το πετρέλαιο.

Αυτό γίνεται και τώρα, που το πετρέλαιο εκτινάχθηκε άλλη μία φορά.

Εμάς μας ενδιαφέρει επειδή αφ' ενός η Τουρκία, αφ' ετέρου οι Τούρκοι εσωτερικού σε συνεργασία με τους αφελείς «χρήσιμους ηλίθιους» στην Ελλάδα, έχουν πείσει ένα κάποιο τμήμα της κοινής γνώμης ότι δήθεν το Αιγαίο είναι η πιο σημαντική θάλασσα στον πλανήτη γη, οπότε καλώς μέχρι σήμερα τα δύο παράκτια κράτη που βρέχονται από το Αιγαίο Πέλαγος, δηλαδή η Ελλάδα και η Τουρκία δεν επεκτείνουν εκεί τα χωρικά τους ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, όπως έχουν κάνει ΟΛΑ τα άλλα κράτη του κόσμου.

Το μεγαλύτερο άνοιγμα των Στενών του Χορμούζ είναι περίπου 21 ναυτικά μίλια.

12+12=24>21.

Παρ΄ όλα αυτά ΝΑΙ! Σωστά προβλέψατε!

✅Ομάν και Ιράν τηρούν και εφαρμόζουν 12 ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα ή τη μέση γραμμή μεταξύ τους.

Σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν

Ανάλυση της Μαρίας Δεναξά για το Ιράν που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Δημοκρατία της Δευτέρας 👇

📌 Υπό την ασφυκτική πίεση του Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε το Σάββατο την έγκριση του για αεροπορικά πλήγματα κατά του Ιράν. Πρόκειται για μια απόφαση που έθεσε την Ουάσινγκτον σε τροχιά σύγκρουσης με τη διεθνή νομιμότητα, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για υπέρβαση εξουσιών από τον Αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος αποφάσισε μόνος του για τη στρατιωτική επιχείρηση, χωρίς να ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου.

🔴 Μια πρακτική που έχει υιοθετηθεί τα τελευταία χρόνια από τις δυτικές ηγεσίες. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, ο Εμμανουέλ Μακρόν έμπλεξε τη χώρα του στον πόλεμο της Ουκρανίας, χωρίς όμως ποτέ να ρωτήσει προηγουμένως το γαλλικό Κοινοβούλιο και, κατά συνέπεια, τον γαλλικό λαό.

🔴Ο Τραμπ, εκτός από το αμερικανικό Σύνταγμα, φέρεται να παραβίασε, μαζί με τον Νετανιάχου, και το διεθνές δίκαιο, παρακάμπτοντας τις θεσμικές διαδικασίες των Ηνωμένων Εθνών. Σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, καμία χώρα δεν νομιμοποιείται να αποδίδει δικαιοσύνη μονομερώς μέσω πολεμικών επιχειρήσεων. Αποκλειστική αρμοδιότητα για τη λήψη αποφάσεων που αφορούν την παγκόσμια ειρήνη και την κήρυξη πολέμου έχει το Συμβούλιο Ασφαλείας.

🔴 Για τον ένοικο του Λευκού Οίκου πρόκειται για μια κίνηση υψηλού ρίσκου, που μπορεί να σηματοδοτήσει το τέλος του τραμπισμού και της εποχής MAGA. Ο Τραμπ εκλέχθηκε το 2024 υποσχόμενος απομονωτισμό, με άμεσο τερματισμό συγκρούσεων, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, και «καμία νέα εμπλοκή» των ΗΠΑ σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Μεχντί Ταρέμι : «Αυτή είναι η στιγμή που η χώρα μου με χρειάζεται περισσότερο». "

🔶 Ο αστέρας της εθνικής ομάδας του Ιράν 🇮🇷 Μεχντί Ταρέμι, επιθετικός του ελληνικού συλλόγου Ολυμπιακού και πρώην Πόρτο και Ίντερ Μίλαν, ενημέρωσε τους νυν αξιωματούχους του συλλόγου του για την επιθυμία του να επιστρέψει στη χώρα του για να σταθεί στο πλευρό της ηγεσίας του στρατού και της στρατιωτικής διοίκησης προκειμένου να πάρει τα όπλα και να την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.


🔶 Αξιωματούχοι της Ιρανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου προσπαθούν να πείσουν τον παίκτη να μείνει στην Ελλάδα, αλλά η απάντηση του Ιρανού επιθετικού ήταν ισχυρή και αποφασιστική: «Αυτή είναι η στιγμή που η χώρα μου με χρειάζεται περισσότερο». "

ΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΙΚΙΑΚΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ

Να γιατί η εθνική ανεξαρτησία ή η υποτέλεια και η αποικιοκρατία, 

το να ορίζεις τη χώρα σου, την οικονομία σου ή αντιθέτως να σου επιβάλλουν οι άλλοι το εθνικό σου συμφέρον, 

είναι κάτι που θα πρέπει να μας αφορά και η διεκδίκηση της ελευθερίας της πατρίδας είναι υπόθεση του Λαού!

Και δυστυχώς μας προκαλεί θλίψη γιατί χρόνια τώρα προσπαθούν να μας πείσουν ότι η Κύπρος "κείται μακράν"... όταν πρόκειται να την υπερασπιστούμε από τον Τούρκο εισβολέα!

 Όταν πρόκειται όμως για τον εχθρό των συμμάχων μας το Ιράν, που έφτασε να τολμά να απειλεί τις Κυρίαρχες Βρετανικές Βάσεις, 

τότε μπορούμε να στείλουμε ό,τι ποιο σύγχρονο της πολεμικής Αεροπορίας μας και του Ναυτικού μας!

Γερομοριάς 

ΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΙΚΙΑΚΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ 

Αντώνης Ανδρουλιδάκης 

Το πλήγμα drone στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι δεν είναι ένα τεχνικό επεισόδιο στρατιωτικής φύσεως. Είναι μια στιγμή αποκάλυψης. Αποκαλύπτει τι σημαίνει για μια μικρή χώρα να λειτουργεί ως προωθημένη στρατιωτική πλατφόρμα μεγάλων δυνάμεων. Αποκαλύπτει το πραγματικό περιεχόμενο της λεγόμενης «γεωπολιτικής αναβάθμισης» και των περιβόητων "συμμαχιών". 

Και, κυρίως, αποκαλύπτει το πολιτικό ζήτημα που αποφεύγουμε συστηματικά: το αίτημα της εθνικής ανεξαρτησίας.

Οι βάσεις στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια δεν είναι απλές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Αποτελούν κυρίαρχο έδαφος του Η.Β. εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι ενεργό τμήμα στρατηγικών σχεδιασμών που συνδέονται με επιχειρήσεις του NATO και με παρεμβάσεις σε ευρύτερες ζώνες σύγκρουσης της Μέσης Ανατολής.

Η Κύπρος δεν αποφασίζει αυτούς τους σχεδιασμούς. Όμως ζει με το ρίσκο τους.

Και όταν μια στρατιωτική υποδομή εντάσσεται σε ευρύτερες συγκρούσεις, παύει να είναι «ουδέτερη παρουσία». Μετατρέπεται σε πιθανό στόχο. Αυτό ακριβώς υπενθύμισε το πλήγμα.

ΙΡΑΝ - ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΘΕΟΚΡΑΤΙΑ. ΠΟΙΑ Η ΣΧΈΣΗ ΤΗΣ ΙΡΑΝΙΚΗΣ ΕΟΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ

Του Διονύση Έξαρχου

Πάμε να εξηγήσουμε σε μερικούς αριστεριτζήδες, που ουδεμία σχέση έχουν με τα σοσιαλιστικά ιδεώδη, γιατί μία πιθανή πτώση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν είναι ήττα για τον σοσιαλισμό και τον αντι-ιμπεριαλισμό, απαντώντας σε μερικά κλασικά αριστεριτζίδικα και φιλελοφέμ επιχειρήματα. 

Disclaimer: Το Ιράν δεν είναι τέλειο. Το Ιράν δεν είναι καν "καλό". Το Ιράν είναι ό,τι κάθε χώρα. Εξουσιαστικό με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Εδώ θα εξεταστούν οι ιδεολογικές προθέσεις και η πρακτική εφαρμογή τους.

1) Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν είναι μία Θεοκρατία, άρα όχι σοσιαλιστική.

Αρχικά, η έννοια της πίστης και η έννοια του σοσιαλισμού δεν είναι αντιθετικές μεταξύ τους. Η εμμονή της Δυτικής Αριστεράς με την αθεΐα πηγάζει από τις αστικές καταβολές των ιδεών μερικών καταληψιών του ευρύτερου χώρου, οι οποίοι είναι ιδεολογικά τέκνα του Διαφωτισμού, Εγκαλιτέ, λιμπεγτέ, φγετεγνιτέ και ΠΟΥΤΣΕΣ ΜΠΛΕ!

Ως Θεοκρατία περιγράφονται τα μοναρχικά καθεστώτα στα οποία οι λαοί δεν έχουν δικαίωμα συνδρομής και ψήφου και η εξουσία των οποίων προχωράει με μοναδική ηθική πυξίδα το εκάστοτε θρησκευτικό κείμενο που επικαλείται ο Μονάρχης.

Αμαρτία και ενοχή

 Δημήτρης Μαυρόπουλος 

Αγιογραφική και αγιοπατερική προσέγγιση της αμαρτίας και της ενοχής Σειρά: Ιερά εξομολόγησης και μυστήριο της μετανοίας 

Η προαπαιτούμενη επίσκεψη Μόντι στο Ισραήλ πριν την επίθεση κατά του Ιράν

Η διάλυση κάθε στρατοπέδου που θα μπορούσε να αμφισβητήσει την μονοκρατορία των ΗΠΑ και του δολαρίου, πίσω από την ευρύτερη ένταξη της Ινδίας στο δυτικό στρατόπεδο, και οι λόγοι για τους οποίους αποτελούσε προαπαιτούμενο για την επίθεση κατά του Ιράν.

Λαμπρινή Θωμά

28 Φεβρουαρίου 2026


Η πρώτη επίσκεψη ηγέτη προερχόμενου από τον Παγκόσμιο Νότο στο Ισραήλ της γενοκτόνου κυβέρνησης Νετανιάχου, η επίσκεψη του πρωθυπουργού της Ινδίας, Ναρέντνα Μόντυ, και η παράλληλη διαβεβαίωση του Ινδού ηγέτη ότι θα «πάρει από τον Καναδά ότι έχει να προσφέρει ο Καναδάς» ήταν η πρώτη απόδειξη ότι το σχέδιο των ΗΠΑ / Τραμπ για την διάλυση των BRICS+ όχι μόνο είναι υπαρκτό αλλά είναι και πίσω από όλες τις «ακραίες» κινήσεις του προέδρου της αυτοκρατορίας. Αυτό που έχει να προσφέρει ο Καναδάς είναι ενέργεια – αυτήν που αν την προσφέρει, η Ινδία αποκόπτει τον ουσιαστικότερο δεσμό της με την Ρωσία.

Το «φλερτ» της Αλάσκας, που αποδείχθηκε ανίκανο να διακόψει ή έστω να προκαλέσει ρωγμές στο σινορωσικό μέτωπο, ακολούθησε ο εκβιασμός του «αδύναμου κρίκου» της χαλαρής, έτσι κι αλλιώς, ένωσης των BRICS+, μέσω όχι μόνο των υπέρογκων δασμών αλλά και άλλων πιέσεων σε σχέση με την οικονομία τους και την ενεργειακή τους εξάρτηση και από τρίτα – αραβικά- κράτη όπως και από ένα σημαντικό και ισχυρό μέρος της ινδικής ελίτ.

Ο θερμός εναγκαλισμός των εκπροσώπων δύο φασιστικών ιδεολογιών, βασισμένων στην ανωτερότητα καταγωγής / αίματος, Νετανιάχου και Μόντυ, ήταν η υποταγή της Ινδίας σε όλους τους εκβιασμούς των ΗΠΑ και η υπόσχεσή της προς τις ΗΠΑ ότι θα είναι «καλό παιδί» από δω και πέρα, επιστρέφοντας στο status quo ante. Η επιστροφή της Ινδίας στο δολάριο, στις συναλλαγής της με Ρωσία και Κίνα, πρέπει να είναι αναμενόμενη, πια: η νέα χειμερία νάρκη των BRICS+ έχει ήδη ξεκινήσει.

Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

Γιώργος Τασιόπουλος 

26 Αυγ 2025

Για όσους προβληματίζονται* για το τέλος του Σταυραετού,

 να τους ενημερώσουμε ότι παραμένει Αθάνατος!!!

Αυτοί οι μικροί ακόμη τον φοβούνται και θέλουν να αναθεωρήσουν την Μεγάλη Αλήθεια που μας δίδαξε ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ότι "νικά όποιος είναι αποφασισμένος να πεθάνει".

Στόχος δεν είναι ο Αυξεντίου αλλά η ίδια η Πίστη στην Ελευθερία.

Να θυμίσουμε στους ουτιδανούς αναθεωρητές ότι δεν παραδόθηκε ο Αυξεντίου για να τον επιδεικνύουν ως έπαθλο της “επιτυχούς” στρατιωτικής επιχείρησης οι Βρετανοί αποικιοκράτες.

 Δεν το συνέλαβαν για να τον κρεμάσουν, να τον εκτελέσουν. 

Δεν τους έδωσε την ευκαιρία να τον εξευτελίσουν. Αποφάσισε να τους εξευτελίσει αυτός με το θάνατο του.

 Έδωσε μια μάχη διάρκειας δέκα ωρών! Και ούτε τότε, στην υστάτη, ενώ μπορούσε να παραδοθεί δεν το έκανε.

Γι' αυτό και εμείς μέχρι σήμερα,  πιστοί στον αγώνα για Ελευθερία, ακούμε ακόμη τις εκρήξεις που εκείνη την ημέρα συγκλόνιζαν τα βουνά του Μαχαιρά.

Τότε που εξευτέλιζε μιαν αυτοκρατορία και τον “πολιτισμό” της, που καταδέχτηκε, στον 20ο αιώνα, να περιχύσει βενζίνη στο κρησφύγετό του και να τον κάψει ζωντανό.

Είμαστε απ' τον αγώνα του συγκλονισμένοι και σήμερα ουτιδανοί της ρεαλιστικής σχολής, που τολμήσατε να αμφισβητήσετε την Θυσία του Αυξεντίου.

«Μολών λαβέ» στις Θερμοπύλες του Μαχαιρά: Ο ήρωας της Ελευθερίας Γρηγόρης Αυξεντίου

Παναγιώτης Ήφαιστος 

Ο πόλεμος είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο. Όμως, όπως υποστηρίχθηκε σε πολλά βιβλία, δοκίμια και άρθρα, υπάρχουν πολλά είδη πολέμου. Ο αναθεωρητικός, ο αμυντικός-αποτρεπτικός, ο ηγεμονικός, ο εθνικοαπελευθερωτικός και τα λοιπά. Μείζον ζήτημα είναι κανείς να έχει γνώση και επίγνωση των ειδοποιών διαφορών και γνώση-επίγνωση των συνεπειών βαθύτατων προεκτάσεων των διακρατικών ανταγωνισμών και διενέξεων, ιδιαίτερα τα αίτια που προκαλούν εκτεταμένες πολεμικές συγκρούσεις. 

Την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουμε πολλούς πολέμους εκ των οποίων ο πόλεμος στο Ιράν και στην ευρύτερη Μέση Ανατολή καθίσταται ολοένα και πιο ανεξέλεγκτος. Εδώ, με αφορμή την επέτειο του ηρωικού θανάτου του Γρηγόρη Αυξαντίου, περιοριζόμαστε σε ανάρτηση που αφορά τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων στην Κύπρο

 Κατά την διάρκεια της ίδιας ιστορικής φάσης δεν ήταν ο μόνος εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας. Όπως έχουμε υποστηρίξει σε πολλά κείμενα, τα εθνοκράτη που κατακτήθηκαν με τους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες είναι θεσμοί συλλογικής ελευθερίας για κάθε ανεξάρτητη κοινωνική οντότητα. Ορθολογιστικό είναι οι πολίτες κάθε ανεξάρτητης κοινωνίας ιδιαίτερα των μη αναθεωρητικών κρατών, να μεριμνούν για την υπεράσπιση της εθνικής τους ανεξαρτησία που ενσαρκώνει την συλλογική ελευθερία κάθε κοινωνικής οντότητας. Είναι βασικά η κοσμοθεωρία όλων των εθνών.

Το ιδιότυπο καθεστώς των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο και το μέλλον τους

Από Γιώργος Λιμαντζάκης

- 08/11/2014

Γράφει ο Γιώργος Λιμαντζάκης * |

 Οι Βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο είναι ένα από τα τελευταία απομεινάρια της αποικιοκρατίας σε ευρωπαϊκό έδαφος. 

Οι «Kυρίαρχες Βάσεις» (Sovereign Base Areas, SBAs), όπως ονομάζονται, βρίσκονται στο νότιο τμήμα του νησιού, και καλύπτουν έκταση 256 τ.χλμ., αποτελώντας το 2,75% του συνολικού κυπριακού εδάφους. 

Η Βάση του Ακρωτηρίου είναι η ελαφρώς μικρότερη από τις δύο και βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Λεμεσού, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος της παράκτιας περιοχής μέχρι το χωριό Αυδήμου στα δυτικά. Η Βάση της Δεκέλειας βρίσκεται στα όρια των επαρχιών Λάρνακας και Αμμοχώστου και έχει ακανόνιστο σχήμα, περικλείει εντός της δύο χωριά που αποτελούν θύλακες της Κυπριακής Δημοκρατίας (τα Ορμίδια και τη Ξυλοτύμβου), ενώ στα βόρεια εφάπτεται σε περιοχές που κατέχονται από τον τουρκικό στρατό από το 1974.

Από διοικητικής απόψεως, οι «κυρίαρχες βάσεις» θεωρούνται υπερπόντιο βρετανικό έδαφος, αλλά λόγω του χαρακτήρα των εγκαταστάσεων που φιλοξενούν υπάγονται στο βρετανικό Υπουργείο Άμυνας και όχι στο Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτειακών Υποθέσεων. Για τον ίδιο λόγο, δεν διοικούνται από πολιτικό κυβερνήτη, αλλά από τον εκάστοτε στρατιωτικό διοικητή των Βρετανικών Δυνάμεων στην Κύπρου (British Forces in Cyprus, BFC). Με δεδομένη την μεγάλη έκτασή τους, είναι σχεδόν αναμενόμενο να περιλαμβάνονται στις περιοχές των βάσεων εκτός από τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις και χωριά, είτε ολόκληρα (Ακρωτήρι, Τραχώνι, Άχνα, Αγ. Νικόλαος) είτε εν μέρει (Παραμάλι, Επισκοπή, Ερήμη, Κολόσσι, Ύψωνας, Ασώματος, Πύλα, Πέργαμος, Αυγόρου, Ξυλοφάγου), οι κάτοικοι των οποίων έχουν στη συντριπτική τους πλειοψηφία την κυπριακή υπηκοότητα, αν και θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τη «βρετανική υπηκοότητα εξαρτώμενων εδαφών» (British Dependent Territories Citizenship).

Για τις σκοτωμένες μαθήτριες του Ιράν

Αν ήσασταν εδώ,
αν ήσασταν εδώ κάπου κοντά οι σκοτωμένες μου κυρούλες,
κάπου εδώ κοντά ώστε να φτάνει η βενζίνη μου για νά ’ρθω,
θα ’ρχόμουν και με μία πιστολιά
θα ξάπλωνα κι εγώ ανάμεσά σας, κοριτσάκια μου.

Γνώρισα για καλά την ανθρωπότητα.
Δεν θέλω πια να ζω ανάμεσά τους.
Ούτε την δόξα τους ποθώ, ούτε τα πλούτη τους,
ούτε τα λόγια τους κι αυτή τους τη σοφία
όπου μωρός σαρκάζει τον μωρό,
όπου ηλίθιος θαυμάζει τον ηλίθιο,
όπου κακός συγχαίρει τον κακό,
όπου ο γυμνός πεσμένος προσκυνά
άλλον γυμνό που πάνω στο πετσί του
έχει καρφώσει τίτλους κι αξιώματα.

Δεν θέλω πια να ζω ανάμεσά τους,
εν μέσω σάκων που γεμάτοι είναι σκύβαλα
–ω Τόμας Έλιοτ πόσο σ’ αγαπώ!–
όπου βραβεία δίνει ο εις στον άλλονε
ποίησης και ειρήνης, επιστήμης και παντοίων
κατορθωμάτων και ηρωισμών,
στραγγαλισμών, γδαρμών, σφαγών, βασανισμών…

Θέλω εκεί
μες στο σκοτάδι που σας έριξαν, νυφούλες μου,
μαζί σας να βρεθώ, μέσα στο έρεβος,
όπου κοιμούνται οι αθώοι και οι άγνωστοι
τον ύπνο των ανέγγιχτων στον άπατον αιώνα.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΥΦΑΝΤΗΣ

Ποιοι ποιητές της νεώτερης Ελλάδας είναι οι κορυφαίοι

Του Κώστα Κουτσουρέλη 

Στο ερώτημα ποιοι ποιητές της νεώτερης Ελλάδας είναι οι κορυφαίοι, ποιοι ανήκουν δηλαδή στον "κανόνα", η απάντηση κάθε φορά διαφέρει, αναλόγως του ποιον ρωτάς.

Ο πιο στενός κανόνας, ο αυστηρότερος και ολιγομελέστερος, περιλαμβανει μόλις οχτώ ονόματα: Σολωμός, Κάλβος, Παλαμάς, Καβάφης, Σικελιανός, Σεφέρης, Ελύτης, Ρίτσος. Όχι ότι οι άνω αναγραφόμενοι δεν δέχθηκαν κατά καιρούς αμφισβήτηση, κάθε άλλο. Από τις λίστες που προτείνονται όμως, πολύ σπανίως κάποιος απουσιάζει. 

Μετά από αυτούς, οι ποιητές που συχνότερα θεωρήθηκαν κάποτε ή θεωρούνται σήμερα κορυφαίοι από σημαντικούς κριτικούς, περιλαμβάνουν βαριά ονόματα όπως ο Βαλαωρίτης, ο Βάρναλης, ο Καζαντζάκης και ο Καρυωτάκης. Μερικοί τις τελευταίες δεκαετίες προσέθεσαν σ' αυτούς, τους δύο υπερρεαλιστές, Εγγονόπουλο και Εμπειρίκο, κάποιοι λίγοι τον Παπατσώνη και τον Σαραντάρη, παλιότερα κορυφαίος εθεωρείτο ο Σουρής, ο Παράσχος, ο Ραγκαβής, ίσως και άλλοι.

Επιτέλεσε με τον καλύτερο τρόπο το καθήκον του στη γη.

Παπα Κώστας Λαγός 

Στην εικόνα, ο μυστικός Ιμάμης Αλί, συνοδεύει το φέρετρο της ίδιας της κηδείας του. Ο Σιισμός, το παρακλάδι του Ισλάμ που ακολουθεί το Ιράν, γεννήθηκε όταν ο Αλί, νόμιμος διάδοχος κατά τους Σιίτες του Μωάμεθ, ηττήθηκε στον εμφύλιο που είχε ξεσπάσει για τη διαδοχή και δολοφονήθηκε. Η δύναμη του κινήματος αυτού ενισχύθηκε με την ήττα και τον θάνατο του γιου του Αλί, Ιμάμη Χουσεϊν. 

Είναι ένας κλάδος του Ισλάμ που γεννήθηκε και ενισχύθηκε μέσα από τις ήττες και τις εκτελέσεις ή δολοφονίες των ηγετών του. Γι' αυτούς -ειδικά για τους Αγιατολλάχ- είναι σχεδόν μοίρα τους να δολοφονούνται από τον εχθρό, να μαρτυρούν (όπως εννοούν οι Σιίτες το μαρτύριο). 

Για τον λόγο αυτό ο Αγιατολλάχ Χαμενεϊ δεν δέχτηκε να μεταφερθεί σε ασφαλές καταφύγιο αλλά παρέμεινε στο χώρο κατοικίας του και εργασίας του, έναν μικρό χώρο στο συγκρότημα που κάποτε αποτελούσε το παλάτι του Σάχη. Για τον ίδιο λόγο ούτε ο γιος του ούτε η νύφη του ούτε και το εγγόνι του, οι οποίοι σκοτώθηκαν κι αυτοί στην επίθεση δεν πήγαν σε ασφαλές μέρος. Είναι ο τρόπος που βλέπουν την αποστολή τους αυτοί οι άνθρωποι. 

Ο Χαμενεϊ, για τον ίδιο και τους υποστηρικτές του επιτέλεσε με τον καλύτερο τρόπο το καθήκον του στη γη. 

ΠΗΓΗ: https://tragoudiglarou.blogspot.com/2026/03/blog-post_02.html

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Το μαρτύριο, με άλλα λόγια, δεν είναι ένα γεγονός, είναι μία συμμετοχή. Είναι ένα επιβεβλημένος θάνατος σε έναν ήρωα

Ηλίας Μαλεβίτης

Η ζιγιαράτ Ασούρα είναι μία προσευχή προς τον Θεό, από τους σηΐτες προσκυνητές στον τόπο θυσίας του ιμάμη Χουσάϊν (γιου του Άλη), το τέμενος στην Κάρμπαλα του σημερινού Ιράκ. Το κείμενό της αποδίδεται στον πέμπτο ιμάμη του σηϊτισμού Μουχάμαντ αλ-Μπάκιρ. Μέσα της βρίσκονται τα ουσιαστικότερα στοιχεία της σηϊτικής προσκόλλησης/αγάπης (τάουαλλα) στο άχλ-αλ-μπέιτ (τον λαό του οίκου, δλδ. την οικογένεια του Άλη και τους διαδόχους του), της απομάκρυνσης από τους εχθρούς του Θεού (τάμπαρρα), της θυσίας του Χουσάϊν από τους τύραννους Ουμεγιάδες, τον χαλίφη Γιαζίντ, της αυτοθυσίας και της αντίστασης στους τυράννους και τους καταπιεστές.

Μιας και ξεκινά το 40νθήμερο σηϊτικό πένθος για την εκτέλεση του Αλί Χαμενεΐ, βάζω αυτή την σηϊτική προσευχή από τη μελωδικά θρηνητική φωνή του Άλι Φάνι.

Μία συνοπτική, κι εν τάχει, σκέψη σχετικά με τη δολοφονία του «ηγέτη της επανάστασης» (ο επίσημος, συνταγματικός, τίτλος) Αλί Χαμενεΐ όπως και της υπόλοιπης στρατιωτικής ηγεσίας του Ιράν.

 Θεωρώ πως είναι χρήσιμο να λαμβάνει κανείς σοβαρά υπόψη  του, πως το σηϊτικό Ιράν είναι θεμελιωμένο στο μαρτύριο και στον θρήνο για τον μάρτυρα. Παρότι και στο σουνιτικό Ισλάμ η αντίληψη για τον μάρτυρα (όπως εξάλλου και στον χριστιανισμό και σε άλλες θρησκείες) είναι εξέχουσα και βασική, στο σηϊτικό Ιράν όχι μόνον εξήρθη σε υπέρτατο ―και ιδιαίτερο εθνικό― ιδεώδες, αλλά και μετά την επιτυχή του διασύνδεση με την πολιτική ριζοσπαστικότητα που επέφερε η ισλαμική επανάσταση (ήδη από την εποχή του ιρανο-ιρακινού πολέμου) κατέστη κυρίαρχο παράδειγμα της έμπρακτης δήλωσης πίστης του πιστού μουσουλμάνου, και ιδίως στον αγώνα εναντίον των τυράννων. 

Ο πόλεμος ξεκίνησε και είμαστε όλοι ευχαριστημένοι!!!

Του Κώστα Κουτσουρέλη 

Οι "συντηρητικοί" οπαδοί του Τραμπ πανηγυρίζουν επειδή προσχώρησε πλήρως στον τροτσκισμό των νεο-κονς και στο στρατόπεδο των αιώνιων πολέμων, μετωνυμία της παλιάς "διαρκούς επανάστασης".

 Και οι "δικαιωματιστές" αντίπαλοί του τον χειροκροτούν επειδή δίνει τον αγώνα τον καλό λέει υπέρ των γυναικών στο Ιράν δολοφονώντας αβέρτα μαθήτριες. Οι "εθνικιστές" της Ευρώπης φιλούν γονυπετείς το ποδάρι του Μεγάλου Αφεντικού τη στιγμή που κλωτσάει κι αυτούς και τα έθνη τους κατάμουτρα. 

Και οι υστερικοί αντιτραμπικοί, τα θύματα του Trump Derangement Syndrome, σκιρτούν από ηδονή γιατί επιτέλους το σκιάχτρο τους έπαψε να υστερεί σε βαναυσότητα από τα πολιτικά τους είδωλα και έχουν του λοιπού το ελεύθερο να γενεαλογούν το Κακό από της ελεύσεώς του.

Μιχάλης Γκανάς

Είναι το Ιράν εκείνο που απειλεί την παγκόσμια ειρήνη;

Της Μαρίας Δεναξά 

📌🇺🇸🇮🇷 Στην εικόνα οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις που περικυκλώνουν το Ιράν, αλλά όπως εξηγεί ο Τραμπ «είναι το Ιράν εκείνο που απειλεί την παγκόσμια ειρήνη»! 

🔴 Ανεξάρτητα με τα όσα απερίγραπτα συμβαίνουν στο εσωτερικό του Ιράν, με τη διακυβέρνηση των μουλάδων, από τον πόλεμο του κόλπου αλλά και παλαιότερα έχουμε γίνει μάρτυρες της ίδιας αντιστροφής των κατηγοριών! 

🔴 Η διεθνής συμμορία που έχει καταφέρει παγκοσμίως να πάρει τη διακυβέρνηση των κρατών ενεργεί με τον ίδιο τρόπο: παρουσιάζει τον επιτιθέμενο ως θύμα και τον αμυνόμενο ως θύτη κι όχι μόνο!

ΠΗΓΗ: https://x.com/i/status/2027677701528576118

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Οι εχθροί της Άνοιξης

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΩΣ...

Οι εχθροί της Άνοιξης 

 Μ. Σαχτούρης

"Έρχεται φέτος κουρασμένη

η Άνοιξη

(να) κουβαλάει τόσα χρόνια

τα λουλούδια πάνω της.

Σκοτεινοί άνθρωποι

στις γωνιές την παραμονεύουν

για να την τσακίσουν.

Αυτή όμως

με κρότο

ανάβει ένα-ένα

τα λουλούδια της

στα μάτια τους τα ρίχνει

(για) να τους στραβώσει."           

___________

Το έργο τέχνης είναι ο πίνακας «Το Παιδί με ηλιοτρόπιο» του Έλληνα ζωγράφου Ορέστη Κανέλλη.

Το ηλιοτρόπιο είναι γνωστό και ως ηλίανθος, η κεφαλή του στρέφεται διαρκώς προς τις ακτίνες του ήλιου κατά τη διάρκεια της ημέρας και τις πρωινές ώρες κοιτάει ξανά την Ανατολή.

Ευχαριστώ την Νίκη Τζ. για τη φανέρωση του ποιήματος 

ΠΗΓΗ: - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η Ελλάδα πεθαίνει, η Αθήνα αδιαφορεί: 350 θάνατοι στην Γορτυνία το 2025 και καμιά γέννηση!

Του Παντελή Σαββίδη 

February 28, 2026  

 Η είδηση, χθες, έπρεπε να ήταν ότι στο Δήμο Γορτυνίας, το 2025 καταγράφηκαν 350 θάνατοι και μηδέν γεννήσεις.

Δεν είναι εντυπωσιακό;

Όμως στην Αθήνα, την πόλη που ταλαιπωρεί και υπονομεύει τον ελληνισμό από τον 6ο αιώνα π.χ. ως σήμερα, δεν ιδρώνει το αυτί κανενός. Άρχοντες και αρχομένους τους ενδιαφέρει, μόνο η δική τους επιβίωση.

Είναι αρκετές οι ενδείξεις ότι αδιαφορούν για την περιφέρεια της ελληνικής επικράτειας στην οποία ζουν, αναλογικά, περισσότεροι πολίτες ελληνικής καταγωγής από ό,τι στην Αθήνα.

Η πολυεθνικότητα τη Αθήνας και το πληθυσμιακό της μέγεθος ωθούν τις κυβερνήσεις- οι οποίες ενδιαφέρονται, κυρίως, για την κατοχή και νομή της εξουσίας- να επιλέγουν πολιτικές που εδώ και καιρό έχουν ξεφύγει από το ελληνικό εθνικό συμφέρον. Σε λίγο, όταν οι Έλληνες θα είναι μειοψηφία στον τόπο τους οι πολιτικές αυτές θα είναι ακόμη πιο αδιάφορες για την περιφέρεια.

Κανέναν στην Αθήνα δεν ενδιαφέρει τι γίνεται εκτός του λεκανοπεδίου.