Να πορευτούμε με μνήμη της Ιστορίας μας, ή να παραδοθούν στη Λήθη

Ο Αντώνης Λιάκος σε άρθρο του για το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μεταξύ άλλων αναφέρει:

Το πρώτο δίλημμα: Όχι ή ναι στον πόλεμο υπό προϋποθέσεις;

•Ποτέ ξανά πόλεμος, γιατί η ειρήνη είναι υπέρτατο αγαθό;

•Ποτέ ξανά υποταγή στον επιτιθέμενο, ο συμβιβασμός είναι κατευνασμός;

Το δεύτερο δίλημμα: Εθνική ή παγκόσμια η δέσμευση «Ποτέ ξανά»;

•«Ποτέ ξανά» να μην διακινδυνέψουν οι Εβραίοι, όπως στην 7 Οκτωβρίου 2023 από τη Χαμάς;

•Η «Ποτέ ξανά» να μην γίνουν γενοκτονίες και εξανδραποδισμοί πληθυσμών, οπουδήποτε και με οποιαδήποτε δικαιολογία;

___________________________

Στο άρθρο που ακολουθεί ο Αντώνης Λιάκος 

 επί της ουσίας και σε αντίθεση με τα προαναφερθέντα προτείνει τη λήθη και την αμνήστευση των θυτών. Να αντιμετωπίσουμε πολιτά τους διαχρονικά γενοκτόνους της γειτονίας μας δίχως μνήμη.

Ο Εθνικισμός της θυματοποίησης

Ελλάδα - Τουρκία EUROKINISSI ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Πώς θα αντιμετωπίσουμε την αντιτουρκική ψύχωση πάνω στην οποία βασίζονται τα επικίνδυνα παιχνίδια με την Τουρκία και το Ισραήλ; Δεν πρόκειται για εξωτερική πολιτική, αλλά για τον ιστορικό προσανατολισμό της χώρας.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΙΑΚΟΣ

11 Οκτωβρίου 2026

Στα «ταραγμένα νερά», κρύβονται πολλοί κίνδυνοι, μας έχει δείξει η Οδύσσεια. Κι αν το ομηρικό έπος αφορά τις δυτικές θάλασσες, οι σύγχρονες παγίδες βρίσκονται στις θάλασσες του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Δεν πρόκειται για περιφερειακούς κινδύνους ως προς την πορεία της χώρας. Αφορά τους προσανατολισμούς της, σε μια εποχή που Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες αυτοσχεδιάζουν γεωγραφίες και επικράτειες.

ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ, τεράστιες περιβαντολλογικές επιπτώσεις.

«ΕΠΕΙΔΗ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΕΝΟΧΛΗΣΑΝ ΠΟΛΛΟΥΣ ΤΑ ΣΥΝΟΨΙΖΩ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΟΧΛΗΘΟΥΝ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ»

Άκης Τσελέντης 

Ή ο γιαλός είναι στραβός ή στραβά αρμενίζουμε. Όχι δεν είμαι ενάντια στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας  (ΑΠΕ). Είμαι ενάντια όμως στις δήθεν ΑΠΕ οι οποίες έχουν τεράστιες περιβαντολλογικές επιπτώσεις.

Μήπως αυτά κάτι σημαίνουν;

Καταποντίζεται η αγορά ανεμογεννητριών στη Γερμανία

Στη Γερμανία οι πωλήσεις ανεμογεννητριών έχουν πέσει κατά 80% καθώς οι πολίτες και οι τοπικές κοινωνίες αντιδρούν σφοδρά βλέποντας να υποβαθμίζεται το φυσικό τους περιβάλλον. 

Η Κυβέρνηση της Νορβηγίας σταμάτησε τις εργασίες που αφορούν το "εθνικό πλαίσιο αιολικής ενέργειας" μετά από μαζικές αντιδράσεις του κόσμου, αλλά και τη γνωμοδότηση ειδικών ότι το μέλλον των αιολικών κρίνεται πλέον αβέβαιο μετά το 2021, με την κατάργηση του προγράμματος επιδοτήσεων. 

Χιλιάδες Δήμοι και Κοινότητες σε ολόκληρη την Ευρώπη γυρίζουν την πλάτη στις ανεμογεννήτριες (υπάρχει σχετική ιστοσελίδα με χάρτη που απεικονίζει περιοχές όπου οι κάτοικοί τους εναντιώνονται στα βιομηχανικού τύπου αιολικά πάρκα).  

Στις ΗΠΑ, μετά από 25 χρόνια και αφού οι ανεμογεννήτριες ολοκλήρωσαν τον κύκλο της ζωής τους, οι κατά τόπους αρχές ψάχνουν να δουν τι θα κάνουν τα μεταλλικά κουφάρια που σκουριάζουν στις βουνοκορφές τους, καθώς η αποκαθήλωσή τους είναι εξαιρετικά δαπανηρή και κανείς δεν θέλει να αναλάβει αυτό το κόστος. 

ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΥΟΥΜΕ ΓΟΝΙΔΙΑΚΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ;

ΚΛΙΚ στον πίνακα

Δημήτριος Γάκης

Φυσικά υπάρχουν αδιάψευστες γενετικές αναλύσεις παλαιο-γονιδιακού DNA οι οποίες αποτελούν το gold standard.
Έτυχε , περιδιαβαίνοντας να βρω το europedia.com . Μπήκα στην γονιδιακή ανάλυση (συνημμένος πίνακας), και με την βοήθεια της Gemini AI, Google, αναζήτησα τους «συγγενείς» μας.

Δείτε τις διαπιστώσεις που θεωρώ πολυ σημαντικές.

1. Η γενετική ταυτότητα της Ελλάδας στον πίνακα

ΚΛΙΚ στον πίνακα

Η συνολική γραμμή της Ελλάδας εμφανίζει την εξής κατανομή στις βασικότερες απλοομάδες:
J2: 23% (εξαιρετικά υψηλό ποσοστό, χαρακτηριστικό της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και των Βαλκανίων)
E1b1b: 21% (επίσης πολύ υψηλό ποσοστό, τυπικό των Βαλκανίων και της Νοτίου Ευρώπης)
R1b: 15.5%
I2: 3.5% (μεγαλύτερη παρουσία στη Βόρεια Ελλάδα, όπου φτάνει το 5.5%)
R1a: 11.5%
G: 6.5%

 

ΚΛΙΚ στον πίνακα

2. Χώρες και Περιοχές με τη μεγαλύτερη γονιδιακή συγγένεια

Αναλύοντας τις ομοιότητες στα ποσοστά των κυριότερων απλοομάδων (ιδίως των J2, E1b1b, R1b και R1a), η Ελλάδα παρουσιάζει στενή γενετική εγγύτητα με τις εξής περιοχές:

-Κύπρος (Greek Cypriots & Turkish Cypriots):

Υπάρχει εξαιρετικά υψηλή ταύτιση, κυρίως λόγω των πολύ υψηλών ποσοστών στην απλοομάδα J2 (Ελληνοκύπριοι 31.5%, Τουρκοκύπριοι 23.5%) και E1b1b (Ελληνοκύπριοι 25%, Τουρκοκύπριοι 23%), τα οποία συμβαδίζουν απόλυτα με τα ελληνικά δεδομένα.
Ωστόσο, το συνολικό τους προφίλ οι Τουρκοκύπριοι (ειδικά με το 23% στο E1b1b) τους τοποθετεί γονιδιακά ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ στους Ελληνοκυπρίους (J2: 31.5%, E1b1b: 25%) παρά στον γενικό πληθυσμό της Τουρκίας.

-Νότια Ιταλία & Σικελία:

Η Νότια Ιταλία και η Σικελία παρουσιάζουν παρόμοια δομή με υψηλά ποσοστά J2 (Νότια Ιταλία 27.5%, Σικελία 26%) και E1b1b (Νότια Ιταλία 18.5%, Σικελία 20.5%), αντικατοπτρίζοντας τις ισχυρές ιστορικές και αρχαίες μεσογειακές/ελληνικές (Μεγάλη Ελλάδα) συνδέσεις.

 
-Αλβανία:

Βομβαρδίζει η κυβέρνηση το μέλλον της χώρας

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΕΛΑΝΤΗ

Η συστηματική καταστροφή των εγκαταστάσεων, μηχανικού εξοπλισμού και υποδομής της λιγνιτικης παραγωγής ενέργειας, αρχικά στην Κοζάνη και Πτολεμαϊδα και τώρα στη Μεγαλόπολη, ειδικά σε μια περίοδο που συζητιέται ανοιχτά λόγω κρίσης η δημιουργία νέων διυλιστηρίων πετρελαίου και ορυκτών καυσίμων στα πιο ισχυρά κράτη της ΕΕ, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά εγκλήματα κατά της ανάπτυξης της χώρας και του μέλλοντος της.

Αποτελεί νεοαποικιακό έγκλημα κατά της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, που η εγγύτερη μορφή του στον Ποινικό Κώδικα είναι η έσχατη προδοσία, το άρθρο 134 του Ποινικού Κώδικα.. Ακόμη και οι καθαρά μπανανιες και προτεκτοράτα δεν φτάνουν σε τέτοιες καταστροφές και δεν καίνε τόσο βαρβαρα τις παραγωγικές ρίζες τους. Δεν πρόκειται για την δήθεν " καθαρή ενέργεια", πρόκειται για την προκαλούμενη συνειδητά οικονομική αυτοκτονία της χώρας.Οποιος δεν το καταγγέλλει ανοιχτά, είναι πολιτικά συνένοχος, και αναμφισβήτητα συν- δωσιλογος .

Αφήνουμε να βομβαρδίζεται το μέλλον των επόμενων γενεών.

Κοιτάξτε, Αριστερά δεν είναι μόνο η ( αναγκαία πάντοτε) διεκδίκηση μισθών και συντάξεων, είναι και η διασφάλιση ότι η χώρα θα μπορεί να υπάρξει οικονομικά εφεξής χωρίς ο Έλληνας να είναι ζητιάνος του ιμπεριαλισμού η γκαρσόνι των ξένων ελίτ.

Όταν η Αριστερά μεγαλούργησε στη χώρα, αυτό το έβαζε θεωρητικά και πρακτικά σε πρώτη μοίρα. Θυμηθείτε το οικονομικό έργο του Μπάτση, του Μπελογιάννη, του Μπενα, του Φαράκου, και τόσων άλλων. Το άλλο δεν είναι Αριστερά, είναι εθελόδουλος αναρχοσυνδικαλισμός και τίποτε παραπάνω.

Επικοινωνιακή βιτρίνα και Πολιτική Γύμνια...

Του Θανάση Κ.

Υπάρχει ένας τρόπος να εμφανίζεις ακόμη και τις αποτυχίες σου ως "επιτυχίες": Απομονώνεις ένα γεγονός, προβάλλεις επιλεκτικά ό,τι σε εξυπηρετεί, αποσιωπάς ό,τι σε εκθέτει και επαναλαμβάνεις το ίδιο μήνυμα μέχρι να το πιστέψουν όσο γίνεται περισσότεροι.

Δηλαδή φτιάχνεις μια "εικονική πραγματικότητα".

Που, όμως, συγκρούεται συνεχώς με την... πραγματικότητα!

Αυτό έχει εξελιχθεί σε βασική μέθοδο διακυβέρνησης της χώρας σήμερα. Όπου η "Επικοινωνία" έχει υποκαταστήσει την "Πολιτική".

Με τη συνδρομή ενός φιλικού προς την κυβέρνηση Τύπου, που συχνά παπαγαλίζει τις κυβερνητικές ανακοινώσεις - δεν ελέγχει την εξουσία

Κάποτε Λαϊκισμός ήταν να αποδομείς ό,τι κάνει η κυβέρνηση - ακόμα και τα σωστά...

Τώρα Λαϊκισμός είναι να εκθειάζεις την κυβέρνηση για ό,τι κάνει - ακόμα και για ολοφάνερα σφάλματα.

Αντίθετες όψεις του ίδιου Λαϊκισμού!

Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.

* Πρώτον, η διπλωματία των εντυπώσεων.

Στις 29 Οκτωβρίου , ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων εθνών για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και το Δίκαιο της Θάλασσας. Θετικό, ασφαλώς. Αν και πολύ λίγο και πολύ αργά, ύστερα από χρόνια μιας πολιτικής που "ξέπλενε" την Τουρκία στο εξωτερικό και παρουσίαζε μέσα στη χώρα την "προσέγγιση" με την Τουρκία ως σχεδόν αυτονόητη "επιτυχία".

Μόνο που "προσέγγιση" τελικά δεν υπήρχε. Ούτε "ήρεμα νερά" υπήρχαν. Απλώς η Ελλάδα είχε πάψει να αντιδρά...

Η ανάγκη είναι η μητέρα της εφεύρεσης

από τον Pierluigi Fagan - 3 Νοεμβρίου 2026

Πηγή: Πιερλουίτζι Φάγκαν

Στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες συγκέντρωσαν το πρακτικό και θεωρητικό έργο του Άλαν Τούρινγκ και άλλων και κατασκεύασαν τον πρώτο υπολογιστή, τον ENIAC (1946). Όλα προήλθαν από το τεχνο-επιστημονικό-στρατιωτικό σύμπλεγμα, με το τελευταίο να λειτουργεί ως χρηματοοικονομικός θερμοκοιτίδα για πολλά δαπανηρά και μακροχρόνια αναπτυξιακά έργα.

 Δεδομένης της συστημικής ενότητας αυτού του συμπλέγματος, μέσω της μετάδοσης των εσωτερικών του συνιστωσών, αναδύθηκαν επίσης η θεωρία της πληροφορίας και η κυβερνητική, η οποία προέκυψε και πάλι από μελέτες σχετικά με το βρετανικό σύστημα ραντάρ-πυραύλων που απέτυχε να καταρρίψει τους V-2, τουλάχιστον πριν οι Αμερικανοί δανείσουν στους Βρετανούς έναν από τον δικό τους φυσικό-μαθηματικό που ανακάλυψε βρόχους ανάδρασης. Και οι δύο θεωρίες επισημοποιήθηκαν το 1948.
Το 1956, μια ομάδα κυβερνητικών που αναζητούσαν χρηματοδότηση διοργάνωσε ένα συνέδριο στο οποίο προσκάλεσαν τον στρατό. Για να τους διεγείρουν και να τους κάνουν να κατανοήσουν τις δελεαστικές δυνατότητες του έργου τους, παρουσίασαν αυτό που, με την ομολογουμένως αδίστακτη δημοσιότητά τους, ονόμασαν Τεχνητή Νοημοσύνη - AI.

 
Όλα αυτά συνέπεσαν με τη γέννηση και την ανάπτυξη του Διαδικτύου, ενός δικτύου δικτύων που επίσημα συνέδεε πανεπιστήμια και, ανεπίσημα, αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις σε όλο τον κόσμο. Για τον τομέα της ψηφιακής πληροφορίας, το Διαδίκτυο είναι αυτό που ήταν ο σιδηρόδρομος για τη Βιομηχανική Επανάσταση. Έβαλε σε εφαρμογή την ατμομηχανή σε ατμομηχανές (και πλοία) και έθεσε τις γραμμές - δίκτυα χωρίς τα οποία τα αγαθά δεν μπορούν να ταξιδέψουν. Το Διαδίκτυο έθεσε σε εφαρμογή την ανάπτυξη υπολογιστών και έθεσε τις γραμμές χωρίς τις οποίες οι πληροφορίες δεν μπορούν να ταξιδέψουν.

Μια κουλτούρα αλλαγής

Vincenzo Costa - 2 Νοεμβρίου 2026

Πηγή: Βιντσέντσο Κόστα

Πιστεύω ότι τα κοινωνικά θεμέλια υπάρχουν για να ξεκινήσουν την οικοδόμηση μιας εναλλακτικής λύσης στον νεοφιλελευθερισμό, τόσο της αριστεράς όσο και της δεξιάς.
Αλλά μια εναλλακτική λύση πρέπει να είναι αξιόπιστη, να διαθέτει πλεόνασμα ορθολογικότητας και να προσφέρει ένα βιώσιμο, όχι ευσεβές, σχέδιο.
Οι εργάτες του δέκατου ένατου αιώνα απαιτούσαν μείωση των ωρών εργασίας, όχι το τέλος του καπιταλισμού. Ήταν επαναστατικό. Έτσι ωριμάζει μια συλλογική συνείδηση, η οποία δεν αποτελεί θαύμα, αλλά μια διαδικασία οικοδόμησης. Αναπτύσσεται με την πάροδο του χρόνου.

Η συλλογική συνείδηση δεν είναι κάτι δεδομένο ούτε προηγείται του αγώνα, αλλά συγκροτείται μέσα στον κοινωνικό αγώνα για τα δικαιώματα.
Η εναλλακτική λύση δεν μπορεί να ξεκινήσει με αφηρημένες ιδέες. Πρέπει να ξεκινήσει με την καθημερινή ζωή. Να εντοπίσει τα σημεία όπου πονά η κοινωνία.
Ο επαναστάτης περιφρονεί τις ιδέες: στέκεται με τους ανθρώπους, που είναι σαν όλους μας: γεμάτοι ατέλειες και περιορισμούς.

Η πολιτική είναι σαν την Τορά: δεν είναι χρήσιμη στους αγγέλους· και αν ήμασταν άγγελοι, δεν θα είχαμε ανάγκη από πολιτική.

Η εναλλακτική λύση οικοδομείται χωρίς να ζητάμε διαρκώς να αναγόμαστε στα θεμελιώδη, στην ΕΕ, το ενιαίο νόμισμα, την κεντρική ηγεσία της SPECTRE (φανταστική μυστική εγκληματική οργάνωση του κόσμου του James Bond).

Jeffrey D. Sachs στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Βρυξέλλες, 14 Οκτωβρίου 2026 — Απομαγνητοφώνηση β

Jeffrey D. Sachs at the European Parliament, Brussels, 14 October 2026 (Transcript) — Jeffrey D. Sachs
Ομιλία του Jeffrey D. Sachs στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Βρυξέλλες, 14 Οκτωβρίου 2026

Επιμελημένη απομαγνητοφώνηση της βιντεοσκόπησης. Την εκδήλωση διοργάνωσε ο Φειδίας Παναγιώτου, ευρωβουλευτής από την Κύπρο, με συνδιοργανωτή τον Danilo Della Valle, ευρωβουλευτή του Κινήματος Πέντε Αστέρων από την Ιταλία.

Εισαγωγή

Φειδίας Παναγιώτου, ευρωβουλευτής: Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ πολύ που ήρθατε σε αυτή την όμορφη εκδήλωση. Είναι πολύ σημαντικό να συζητήσουμε αυτές τις τεράστιες γεωπολιτικές αλλαγές, και γι’ αυτό έχουμε μαζί μας τον καλύτερο στον κόσμο στα ζητήματα γεωπολιτικής, πιστεύω, τον Jeffrey Sachs, για να μας βοηθήσει και να μας δώσει ορισμένες συμβουλές σχετικά με το τι πρέπει να κάνουμε ως Ευρωπαίοι. Έχουμε επίσης εδώ τον συνδιοργανωτή μου, τον Danilo Della Valle, μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το Κίνημα Πέντε Αστέρων της Ιταλίας. Jeffrey, το βήμα είναι δικό σου. Θα σου δώσουμε δέκα ή δεκαπέντε λεπτά για να εξηγήσεις τις σκέψεις σου και στη συνέχεια θα δεχθούμε ερωτήσεις από μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και θα συζητήσουμε.

Jeffrey Sachs: Πολύ ωραία. Είναι μεγάλη χαρά να βρίσκομαι μαζί με όλους σας. Σας ευχαριστώ για αυτή την ευκαιρία και για τη δυνατότητα να ανταλλάξουμε ιδέες.

Πώς να οικοδομήσουμε την ειρήνη σε έναν τρελό κόσμο

Ο κόσμος βρίσκεται σε μια πολύ, πολύ παράξενη κατάσταση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, φυσικά, βρίσκονται σε μια πολύ βαθιά πολιτική κρίση. Η Ευρώπη, θα έλεγα, βρίσκεται επίσης σε πολιτική κρίση. Η ήπειρος βρίσκεται σε πόλεμο και ο κόσμος αλλάζει πολύ γρήγορα. Επομένως, αυτή δεν είναι ακριβώς μια ασφαλής στιγμή, ούτε μια στιγμή που κατανοείται εύκολα. Θέλω όμως να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου από μια εποικοδομητική σκοπιά: πώς προχωρούμε στη συνειδητή και ενεργητική οικοδόμηση της ειρήνης. Αν συνεχίσουμε όπως πηγαίνουμε, ειλικρινά, μπορεί να συμβεί οτιδήποτε τρομερό. Η πολεμική ρητορική που έχει κυριεύσει την Ευρώπη είναι συγκλονιστική και εξαιρετικά επικίνδυνη. Προσθέστε σε αυτό και την ολοκληρωτική αποτυχία της αμερικανικής πολιτικής, στη χώρα που υποτίθεται ότι είναι σύμμαχός σας. Μπορώ να σας πω ότι δεν είχαμε ποτέ χειρότερο πρόεδρο στην ιστορία μας· κανέναν πιο ανίκανο, ασταθή, ηλίθιο και επικίνδυνο ως προς τον χαρακτήρα του. Είναι μια παθολογική προσωπικότητα, πέρα από όλες τις άλλες ανεπάρκειές του. Πρέπει πραγματικά να φροντίσετε την Ευρώπη, και αυτό δεν συμβαίνει αυτή τη στιγμή.

Θεοφάνης Μαλκίδης : Για τον Ελληνισμό

Μιλώντας ο Θεοφάνης Μαλκίδης στην εκπομπή του Νικολάου Σμολοκτού στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΤΑΡ Βορείου Ελλάδος, ανέφερε τα εξής:

1. Το Δημογραφικό πρόβλημα και η κατάσταση στον Έβρο

Η υπογεννητικότητα χαρακτηρίζεται ως υπαρξιακός κίνδυνος για το μέλλον του Ελληνισμού, αφού σύμφωνα με δημογραφικές εκτιμήσεις, στα επόμενα 30 χρόνια ο πληθυσμός των Ελλήνων κινδυνεύει να περιοριστεί δραματικά.

Η δημογραφική κατάσταση στον Έβρο είναι εξαιρετικά οδυνηρή . Στο βόρειο και κεντρικό τμήμα του νομού οι θάνατοι ξεπερνούν κατά πολύ τις γεννήσεις, ενώ πολλά χωριά κινδυνεύουν να ερημώσουν εντελώς μέσα στα επόμενα 5 έως 10 χρόνια λόγω της ηλικιακής γήρανσης των κατοίκων.

Τέμπη - Νόβι Σαντ, απόσταση 8 ώρες… Σκέψεις και συγκρίσεις

του Ρούντι Ρινάλντι

Ενώ η προσοχή ήταν στραμμένη στις κινητοποιήσεις της νεολαίας στη Δυτική Ευρώπη, μια σημαντική είδηση ήρθε από τη Σερβία: ένα κίνημα που ξεκίνησε με αφορμή ένα δυστύχημα με 16 νεκρούς στο σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ, συγκρότησε το 2025 μια πολιτική κίνηση ονόματι «Φοιτητική Λίστα» και κέρδισε τις εκλογές.

Γιατί ξέρουμε τόσο λίγα για μια τόσο κοντινή χώρα; Για τη Σερβία, και λόγω του χαρακτήρα που πήραν οι πολιτικές εξελίξεις αφότου εμφανίστηκε ένας νέος κοινωνικός και πολιτικός πρωταγωνιστής, είναι αρκετά αναμενόμενο να μην γίνεται λόγος. Η εσκεμμένη συσκότιση «δικαιολογείται», δεδομένου ότι και στη χώρα μας υπήρχαν ίσως οι δυνατότητες το κίνημα των Τεμπών να πάρει άλλη τροπή και μορφή. Γενικότερα, το λειψό ενδιαφέρον για το τι γίνεται στα Βαλκάνια μάλλον είναι μια πολιτική επιλογή των ελίτ, ελληνικών αλλά και δυτικών, αφού επιδιώκουν να κρατούν διασπασμένο τον χώρο αυτό. Μια ειδική μορφή της «βαλκανοποίησης» ως ειδικού τρόπου κατακερματισμού και προτεκτορατοποίησης είναι και η έλλειψη επικοινωνίας, δεσμών κ.λπ. ανάμεσα σε χώρες και λαούς. 

Το «διαίρει και βασίλευε» εφαρμόζεται με ειδικούς τρόπους. Γι’ αυτό μπορεί να ξέρουμε πολλά για άλλες περιοχές του κόσμου, και ελάχιστα για τις όμορες χώρες. Κι όμως, ετούτη τη στιγμή στη γειτονιά μας είναι σε εξέλιξη δύο μεγάλα κοινωνικά γεγονότα: στην Αλβανία ένα επίμονο κύμα διαμαρτυρίας κατά του καθεστώτος Ράμα, και στη Σερβία μια πολιτική αλλαγή μετά την ενεργοποίηση ενός μεγάλου κοινωνικού πολιτικού κινήματος. Έχουμε δηλαδή δύο περιπτώσεις όπου οι κοινωνίες εν κινήσει δημιουργούν ένα νέο σκηνικό. Αλλάζουν οι συσχετισμοί, καθεστώτα πέφτουν ή παραπαίουν, και τα αιτήματα για δημοκρατία, ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη αγκαλιάζουν μεγάλα μπλοκ κοινωνικών δυνάμεων που παίζουν έναν ενεργητικό ρόλο.

Πού κοιτά η Σερβία;

Ένας «φρικτός» και «απαίσιος» πίνακας ; (*)

Βασίλης Σταϊλόπουλος 

Το σκηνικό διαδραματίζεται στο Μέγαρο Μαξίμου, αμέσως μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, με πρωθυπουργό πλέον τον Αλέξη Τσίπρα και υπουργό οικονομικών τον Γιάννη Βαρουφάκη. 

Ο γνωστός για τον απύθμενο ναρκισσισμό του Βαρουφάκης περιεργάστηκε τον χώρο στο πρωθυπουργικό γραφείο και τα μάτια του έπεσαν «επάνω σε έναν τεράστιο και φρικτό πίνακα»! Ο «φρικτός» πίνακας ήταν «Η Ελλάς ευγνωμονούσα» του Θεόδωρου Βρυζάκη (φωτό). 

«Ή αυτός θα φύγει ή εγώ» είπα στον Αλέξη. 

«Μην ανησυχείς. Αυτός θα φύγει. Είναι απαίσιος» απάντησε …. 

Όμως, ο πίνακας που ήταν στο πρωθυπουργικό γραφείο δεν ήταν του γούστου ούτε του Γιωργάκη Παπανδρέου, ο οποίος ως πρωθυπουργός τον αντικατέστησε το 2010, για να τον επαναφέρει στη θέση του ο Αντώνης Σαμαράς, όταν έγινε αυτός πρωθυπουργός. Μέχρι που ήρθε ο εθνομηδενιστής Τσίπρας. Δεν επανήλθε όμως ούτε επί νεοφιλελέ Μητσοτάκη.

Τα σχόλια περιττεύουν …. Άλλωστε οι άνθρωποι δεν έκρυψαν ποτέ το «περί τίνος πρόκειται», ούτε ποια είναι η «ουσία» τους και η σχέση τους με την «Ελλάδα ευγνωμονούσα». 

(*) Η στιχομυθία στο «Το Βήμα», 30 Ιουλίου 2017).

ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ο Οριενταλισμός, οι σιωπές της ιστορίας …και ο Παπαδιαμάντης

από Αντώνης Σμυρναίος

Στα 1978 ο Αμερικανοπαλαιστίνιος διανοητής Έντουαρντ Σαΐντ δημοσίευσε το εμβληματικό έκτοτε βιβλίο του Οριενταλισμός, καταδικάζοντας με αυτό την δυτικοκεντρική αντίληψη του 18ου και του 19ου αιώνα για τις κοινωνίες της Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Βόρειας Αφρικής. Αυτές εκλήφθηκαν συλλήβδην ως στατικές, παθητικές, ανοργάνωτες και οπισθοδρομικές, σε αντίθεση με τις δυτικές κοινωνίες που εκλαμβάνονταν εκ προοιμίου ως ανεπτυγμένες και προοδευτικές, λογικές και ευέλικτες. Ο Οριενταλισμός αυτός αποτελούσε ουσιαστικά «ένα εργαλείο δυτικής προβολής και θέλησης για τη διακυβέρνηση της Ανατολής», επακόλουθο της διαρκούς ισχυο-θηρίας των δυτικών, η οποία εκφραζόταν όχι μόνο πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά αλλά πλέον και πολιτιστικά, επιβάλλοντας έτσι πάνω της το Βάρος του Λευκού Ανθρώπου, όπως υπερηφανευόταν ο Ρ. Κίπλιγκ.

Βεβαίως, ήδη οι έννοιες του πολιτιστικού ιμπεριαλισμού και της πνευματικής και διανοητικής αποικιοκρατίας στις οποίες αναφερόταν είχαν ήδη επεξεργαστεί και από άλλους διανοητές, όπως ήταν ο Αντόνιο Γκράμσι και ο Μισέλ Φουκώ. Αλλά ο Σαΐντ τις κρυστάλλωσε ακόμη περισσότερο, επικρίνοντας μάλιστα, όχι μόνο τους δυτικούς οριενταλιστές, αλλά και τους επίδοξους κλώνους τους, τις αραβικές δηλαδή ελίτ, οι οποίες λειτουργούσαν μέσα σε μια ατμόσφαιρα «αυτο-οριενταλισμού». Αυτές δηλαδή οι ελίτ με τους «οργανικούς τους διανοουμένους» είχαν εσωτερικεύσει και ουσιαστικοποιήσει τη ρομαντική εκδοχή των αλλοδαπών οριενταλιστών για την αμείλικτη αναγκαιότητα ενός αναπόδραστα βίαιου και άμεσου εκσυγχρονισμού των υπανάπτυκτων κοινωνιών τους, όντας μάλιστα απόλυτα βέβαιοι ότι ο δυτικός κόσμος που εισέβαλλε απρόσκλητα σε αυτές ανήκε ανέκαθεν στη «σωστή μεριά της ιστορίας».

Αριστερά και πολιτική της ετερότητας

από Στρατής Ψάλτου

Ένα σημαντικό τμήμα της σύγχρονης αριστερής σκέψης έχει στραφεί, ιδιαίτερα από τη δεκαετία του 1980 και εξής, σε μια πολιτική της ετερότητας. Ποιο είναι το θεωρητικό περιεχόμενο και η πολιτική λογική αυτής της στροφής; Ποια είναι η κοινωνική της απήχηση και η θεσμική της λειτουργία; Μήπως, τελικά, η υπεράσπιση της πολλαπλότητας των ταυτοτήτων κινδυνεύει να χάσει ή έχει ήδη απωλέσει τον ορίζοντα μιας θεμελιώδους χειραφέτησης; Αυτά είναι τα ερωτήματα που επιχειρεί να διερευνήσει το παρόν άρθρο.Οι θεωρητικοί εκφραστές

Στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες η στροφή αυτή πήρε πολλές μορφές. Η Judith Butler στο Gender Trouble (1990) υποστήριξε ότι το φύλο δεν αποτελεί μια αυτονόητη και σταθερή ιδιότητα του υποκειμένου, αλλά συγκροτείται μέσα από την επαναληπτική επιτέλεση κοινωνικών κανόνων, πράξεων, χειρονομιών και λόγων. Από εδώ προκύπτει η κριτική της στην πολιτική που οικοδομείται πάνω σε σταθερές ταυτότητες: αν μιλά κάποιος εξ ονόματος ενιαίων κατηγοριών, επαναλαμβάνει τις διακρίσεις μέσω των οποίων οι κατηγορίες αυτές κατασκευάστηκαν και αποκλείει όσους δεν χωρούν σε αυτές.

Βρέθηκε μπροστά στην τραγικότερη στιγμή της ζωής του: να κοινωνήσει τον γιο του Άγγελο, λίγο πριν τον απαγχονίσουν οι Γερμανοί.

Γράφει ο Παναγιώτης Ρεπούσης

«Στις 24 Οκτωβρίου 1943, στα Φαρακλάτα, ο ιερέας Διονύσιος Κωνσταντάκης βρέθηκε μπροστά στην τραγικότερη στιγμή της ζωής του: να κοινωνήσει τον γιο του Άγγελο, λίγο πριν τον απαγχονίσουν οι Γερμανοί. 

Μια ιστορία ανθρωπιάς, αντίστασης και θυσίας, που συνδέεται με τη διάσωση ενός Ιταλού αξιωματικού μετά τη σφαγή της Μεραρχίας Acqui.

Φαρακλάτα, 24 Οκτωβρίου 1943: Mια φιλία ποτισμένη με αίμα…

Τα τραγικά γεγονότα της Κεφαλονιάς τον Σεπτέμβριο του 1943, καθορίζουν, σε μεγάλο βαθμό, την συλλογική μνήμη στο ομορφο νησί του Ιονίου. 

Η απόκρυψη και η σωτηρία Ιταλών στρατιωτικών, από τους κατοίκους του νησιού, μετά την παράδοση με το σύμφωνο των Κεραμειών, αποτελεί μια ξεχωριστή σελίδα τιμής για την ΕΑΜική Αντίσταση στην οποία ανήκε η πλειονότητα των κατοίκων της Κεφαλονιάς. 

Πρωταγωνιστής της αντίστασης κατά των Γερμανών, είναι ο λοχαγός Πυροβολικού Αmos Pampaloni.

Ο Amos Pampaloni συνιστά μια ιδιαίτερη περίπτωση Ιταλού αξιωματικού. Γεννήθηκε στη Φλωρεντία το 1910. Σπούδασε μηχανικός και το 1939 κατετάγη στο στρατό με τον βαθμό του υπολοχαγού. 

Ευγενής προς τους υφισταμένους του και τους Έλληνες, προερχόταν από μια πόλη που διακρίνεται για τον πολιτισμό της. Τοποθετήθηκε στο πυροβολικό, όπλο το οποίο απαιτούσε άριστη γνώση μαθηματικών και τοπογραφίας, για την επιτυχή διεύθυνση του πυρός. 

Έδωσε πρώτος την διαταγή να βληθούν τα γερμανικά μεταγωγικά πλοία, τα οποία προσπάθησαν να προσεγγίσουν το Αργοστόλι στις 13 Σεπτεμβρίου 1943 (Βεντούρι, 2000:182).

Η Πυροβολαρχία του Pampaloni μετακινήθηκε κοντά στο χωριό Διλινάτα το βράδυ της 21ης Σεπτεμβρίου και εκεί αιχμαλωτίστηκαν από τους Γερμανούς. 

Η Ελλάδα χρειάζεται να ανασκουμπωθεί και να αφήσει τον "ύπνο του δικαίου" που την έχει κυριεύσει

Δημήτρης Κυπριώτης

Για αυτό το λόγο, ομάδες πολιτών συσπειρώνονται, γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι χωρίς Λαό  ενωμένο,  τίποτα δεν θα μπορέσουν να πετύχουν οι Έλληνίδες και οι Έλληνες πολίτες! 

Την Κομματοκρατία την γνώρίσαμε πολύ καλά και φτάσαμε στο σημερινό σημείο που όλοι ψάχνονται και αναρρωτιούνται τι να κάνουν; Ποιυς να αφήσουν και που να πάνε; 

Και όμως η λύση είναι μπροστα στα μάτια μας, αλλά δυστυχώς η κομματική καταχνιά δεν αφήνει να δούμε τα πράγματα καθαρά.

Η Ελλάδα εδώ και καιρό δέν είναι στά καλύτερά της και αυτό φαίνεται με γυμνό οφθαλμό:

Η Τουρκία αναγνώρισε την Αγία Σοφιά  ως Τζαμί και  ἀπό τό 2019 κάθε μέρα βρίσκει και κάτι καινούργιο για να χαράζει με το έτσι θέλω νέα θαλάσσια σύνορα στην Μεσόγειο, ενώ απειλεί με πόλεμο στο Αιγαίο και δεν υπάρχει καμία ουσιαστική αντίδραση απο τις κυβερνήσεις της Ελλάδας. 

 Η Ἀλβανία, που θέλει και να μπει και στην ΕΕ, έβαλε φυλακή τον δήμαρχο της ἘθνικΉς μας Μειονότητας. 

Ντόναλντ Τουσκ: Ο πρωθυπουργός της Πολωνίας και η ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης

 του Mihail Neamțu (Μιχάιλ Νεάμτσου), Βουλευτή του Ρουμανικού Κοινοβουλίου 

Για τον Τουσκ, τον αρχιτέκτονα του πραξικοπήματος στην Πολωνία, το έθνος είναι ένα αφήγημα και, σε τελική ανάλυση, απλώς ένα μυθοπλαστικό κατασκεύασμα. Πώς έφτασε να σκέφτεται έτσι ο παγκοσμιοποιητής πρωθυπουργός της Βαρσοβίας; Για να βρούμε την απάντηση, προτείνω να κάνουμε μια σύντομη αναδρομή στη βιογραφία του.

Ο Ντόναλντ Τουσκ γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1957 στο Γκντανσκ, μια πόλη με τευτονικό, χανσεατικό, πρωσικό και, αργότερα, πολωνικό παρελθόν. Η σχέση του με το Βερολίνο θα αποδεικνυόταν, δεκαετίες αργότερα, μοιραία.

Ο πατέρας του ήταν ξυλουργός στο επάγγελμα, αλλά πέθανε πρόωρα. Η μητέρα του, νοσηλεύτρια, ανέλαβε την ανατροφή του νεαρού Ντόναλντ σε μια φτωχή συνοικία. Το αγόρι αγαπούσε το ποδόσφαιρο, ήταν ετοιμόλογο και διέθετε επιλεκτική μνήμη.

Δεν του άρεσε ποτέ να αποκαλύπτει στους φίλους του μια άβολη αλήθεια: ότι ο παππούς του, Γιόζεφ Τουσκ, είχε επιστρατευθεί διά της βίας στη Βέρμαχτ, όπως τόσοι άλλοι κάτοικοι της Πομερανίας.

Η ταμπέλα του «Γερμανού» θα τον ακολουθούσε σε όλη του τη ζωή. Στο πανεπιστήμιο, ο Τουσκ σπούδασε Ιστορία, εντάχθηκε από νωρίς στην αντικομμουνιστική φοιτητική αντιπολίτευση και αργότερα επέλεξε μια ταπεινή ζωή ως εργάτης και ελαιοχρωματιστής.

Προσέγγισε φιλελεύθερους κύκλους, οι οποίοι τον έφεραν σε επαφή με το έργο του Καρλ Πόπερ, προτού ο Τζορτζ Σόρος τον μετατρέψει σε ευαγγελιστή της παγκοσμιοποίησης.

Μετά την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος, ο Τουσκ ίδρυσε το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κογκρέσο (KLD), εξελέγη στη Βουλή (Sejm) το 1991 και στη συνέχεια προχώρησε στη συγχώνευση του κόμματός του με την Ένωση Ελευθερίας, πλάι στους διανοουμένους του Ταντέους Μαζοβιέτσκι και του Μπρόνισλαβ Γκερέμεκ.

Ο χθεσινός φιλελεύθερος ετοιμαζόταν να γίνει ο αυριανός προοδευτικός.

Το 2001 γεννήθηκε ένα νέο πολιτικό εγχείρημα για τον Τουσκ: η Πλατφόρμα Πολιτών (PO), σχεδιασμένη όχι ως λέσχη πολιτικών συζητήσεων, αλλά ως ένας κεντρώος εκλογικός μηχανισμός, επιεικής απέναντι στις υπερβολές των νεομαρξιστών, αλλά πάντοτε επικριτικός απέναντι στη συντηρητική δεξιά των αδελφών Κατσίνσκι.

Η δύναμη της ελιάς στην καρδιά και στον μεταβολισμό

Από την καρδιαγγειακή προστασία έως τη διαχείριση του σωματικού βάρους, η επιστημονική έρευνα αναδεικνύει τις ιδιότητες της υδροξυτυροσόλης, μιας πολύτιμης πολυφαινόλης της ελιάς.

Η Μεσογειακή Διατροφή έχει συνδεθεί επιστημονικά με σημαντικά οφέλη για την υγεία, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στην καρδιαγγειακή προστασία. Κεντρική θέση σε αυτό το διατροφικό πρότυπο κατέχει το ελαιόλαδο, πηγή μονοακόρεστων λιπαρών οξέων και πολυφαινολών, με αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Η σημασία του ελαιολάδου αποτυπώνεται και στα ευρήματα της μελέτης PREDIMED, σύμφωνα με την οποία η Μεσογειακή Διατροφή με βάση το ελαιόλαδο συνδέθηκε με μείωση κατά 30% του κινδύνου καρδιαγγειακών επεισοδίων, σε σύγκριση με διατροφή χαμηλών λιπαρών. Παράλληλα, το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας στρέφεται στα επιμέρους συστατικά της ελιάς και στις πιθανές εφαρμογές τους στην υποστήριξη της υγείας.

Υδροξυτυροσόλη: Η αντιοξειδωτική δύναμη της ελιάς

Ανάμεσα στις πολυφαινόλες της ελιάς ξεχωρίζει η υδροξυτυροσόλη, η οποία έχει μελετηθεί για τη συμβολή της στην προστασία των λιπιδίων του αίματος από το οξειδωτικό στρες.

Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) έχει αναγνωρίσει τον σχετικό ισχυρισμό υγείας για τις πολυφαινόλες του ελαιολάδου, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις ημερήσιας πρόσληψης.

Η οξείδωση της LDL χοληστερόλης, γνωστής ως «κακής» χοληστερόλης, συνδέεται με τον σχηματισμό της αθηρωματικής πλάκας. Για τον λόγο αυτόν, η μελέτη των αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων της υδροξυτυροσόλης αποτελεί σημαντικό πεδίο έρευνας, τόσο στο πλαίσιο της διατροφής όσο και μέσα από την αξιοποίηση εκχυλισμάτων ελιάς σε συμπληρώματα διατροφής.

«Ε λ λ ά δ α 2 0 3 0»

«Ε λ λ ά δ α  2 0 3 0»

  Ε Ρ Η Μ Η  Χ Ω Ρ Α

Το στρατηγικό σχέδιο «Ελλάδα 2030» - "Κώστας Μητσοτάκης" μας λένε περιλαμβάνει βασικές πρωτοβουλίες και μεταρρυθμίσεις που θα μας εκσυγχρονίσουν, και θα κάνουν τη χώρα αγνώριστη.

Πράγματι, στο τέλος αυτού του πολιτικού κύκλου, όλες οι κοινωνικές ομάδες οδηγούνται απειλητικά σε ένα σύγχρονο "Καιάδα".

Για αρχή εκτός κοινωνίας  οδηγούνται οι πολίτες της τρίτης ηλικίας.

ΠΗΓΗ - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

✨Ένας από τους μεγαλύτερους θρύλους του ελληνικού αθλητισμού, ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας!

👉Γεννημένος στην Πύλο στις 30 Οκτωβρίου 1888, ο Τσικλητήρας δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος αθλητής, αλλά ένα αληθινό πρότυπο θέλησης και αυταπάρνησης.

Μέσα σε λίγα χρόνια κατάφερε να γράψει ιστορία:

🏅 Κατέκτησε 4 Ολυμπιακά μετάλλια στο μήκος και ύψος από στάση (στο Λονδίνο το 1908 και στη Στοκχόλμη το 1912).

🇬🇧 🏛️ Ολυμπιακοί Αγώνες – Λονδίνο 1908

Σε ηλικία μόλις 20 ετών, ο Τσικλητήρας εντυπωσίασε τη διεθνή αθλητική κοινότητα κερδίζοντας δύο αργυρά μετάλλια:

• 🥈 Αργυρό Μετάλλιο στο Μήκος άνευ φοράς με άλμα στα 3,225 μέτρα (20 Ιουλίου 1908).

• 🥈 Αργυρό Μετάλλιο στο Ύψος άνευ φοράς με επίδοση 1,55 μέτρα (23 Ιουλίου 1908).

🇸🇪 🏛️ Ολυμπιακοί Αγώνες – Στοκχόλμη 1912

Στους Αγώνες αυτούς ήταν ο σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής και έφτασε στο απόγειο της δόξας του κερδίζοντας ένα χρυσό και ένα χάλκινο μετάλλιο:

• 🥇 Χρυσό Μετάλλιο στο Μήκος άνευ φοράς με το ιστορικό άλμα στα 3,37 μέτρα (8 Ιουλίου 1912). Η επιτυχία αυτή αποτέλεσε το τελευταίο χρυσό μετάλλιο της Ελλάδας στον στίβο για 80 ολόκληρα χρόνια, μέχρι το χρυσό της Βούλας Πατουλίδου το 1992.

Γιατί οι Γερμανοί δεν μπορούν να είναι φίλοι μας- Ηλίας Παπαναστασίου

Η κινηματογραφική ατάκα που έλεγε «μα οι Γερμανοί είναι φίλοι μας», διαψεύδεται από την ιστορία . Η περίοδος της Κατοχής είναι αυτή που όλοι γνωρίζουμε, αλλά δεν είναι το μοναδικό κεφάλαιο της ιστορίας των ελληνογερμανικών σχέσων που αποδεικνύει ότι οι Γερμανοί δεν μπορούν να είναι φίλοι μας!
Ο οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας Ηλίας Παπαναστασίου εξηγεί γιατί πηγαίνοντας πολύ πίσω στο χρόνο.

Μιλά για «γενοκτονική σχολή της Γερμανίας, στην οποία άριστη μαθήτρια ήταν η Τουρκία». Και φυσικά αναφέρεται στην απάνθρωπη Γερμανία της Κατοχής, περιγράφοντας με τρόπο παραστατικό όσα διέπραξαν κατά των Ελλήνων, τους οποίους θεωρούσαν ότι ήταν κατώτερα όντα. Γι’ αυτό και η αλύγιστη αντίσταση τους ήταν κάτι που δεν μας το συγχώρησαν ποτέ. Το διαπιστώσαμε την εποχή των μνημονίων.

 
Οι Γερμανοί εξακολουθούν να υποτιμούν τους Έλληνες και γι’ αυτό αρνούνται να συζητήσουν το πάντα ανοιχτό θέμα των οφειλών τους προς την Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής σκότωσαν , λεηλάτησαν , άρπαξαν αρχαιότητες και κατέστρεψαν σχεδόν ολοκληρωτικά τις υποδομές της χώρας. Για όλα αυτά αρνούνται να πληρώσουν. Το χειρότερο είναι ότι απέναντι της δεν έχει βρει ακόμη μία κυβέρνηση κι ένα πολιτικό προσωπικό που θα απαιτήσει με επιμονή και δυναμισμό όσα δικαιούται η Ελλάδα.

Ο «Φραπές» εισήχθη… αιφνιδίως στον «Ευαγγελισμό», για να αναβάλει τη δίκη του.

Βασίλης Λαμπόγλου 

 Σκηνές απείρου κάλλους εκτυλίχτηκαν χτες και σήμερα στο τρίγωνο Κολωνάκι-Ευελπίδων-«Ευαγγελισμός», με πρωταγωνιστή τον διαβόητο Γεώργιο -επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής- Ξυλούρη, γνωστό και ως «Φραπέ», εκλεκτό αγροτοπατερικό και πολιτικό στέλεχος της ΝΔ στην Κρήτη και εκ των πρωταγωνιστών του σκανδάλου της εγκληματικής οργάνωσης του ΟΠΕΚΕΠΕ, και την νομική του υπεράσπιση.

Ο «Φραπές» δικαζόταν (εξ αναβολής) στο 16ο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας με την κατηγορία της απείθειας. 

Είναι μια παράπλευρη δικαστική εμπλοκή του που προέκυψε μετά την άρνησή του να προσέλθει αυτοπροσώπως στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής που διερευνούσε (λέμε τώρα) το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, στα τέλη Νοέμβρη του 2025.

Δεν είναι καμιά σπουδαία ποινική κατηγορία, καθώς ο ένοχος απειλείται με ποινή μέχρι 6 μηνών. 

[Αρθρο 169 ΠΚ – Απείθεια: Με φυλάκιση μέχρι έξι μηνών τιμωρείται όποιος, ύστερα από νόμιμη πρόσκληση, αρνείται σε κάποιον από τους υπαλλήλους του άρθρου 13, παρ. α’, χωρίς αντίσταση, την υπηρεσία ή συνδρομή που οφείλεται κατά το νόμο ή την είσοδο σε οποιοδήποτε μέρος για να επιχειρηθεί κάποια νόμιμη υπηρεσιακή ενέργεια].

Ομως, επειδή το αδίκημα είναι καραμπινάτο και διαπράχτηκε σε αγαστή συνεργασία (αν όχι υπαγόρευση) με το κυβερνών κόμμα, δε θέλουν να υπάρξει δίκη και καταδίκη, τουλάχιστον όσο διαρκεί η τρέχουσα βουλευτική και κυβερνητική περίοδος. 

Έκλεισε και η Μουριά. Όχι γιατί δεν είχε πελάτες, αλλά επειδή οι ιδιοκτήτες του κτηρίου θέλουν να του αλλάξουν χρήση.

Δημήτρης Τσίρκας 

Μάλλον θα καταλήξει και αυτό ένα ακόμη ξενοδοχείο ή Airbnb, σαν τόσα άλλα που έχουν κατακλείσει τα Εξάρχεια. 

Εξάρχεια που έχουν χάσει σχεδόν οτιδήποτε τα καθιστούσε ξεχωριστά, εκτός από το όνομα. 

Ένα όνομα, ωστόσο, που συνεχίζει να προσελκύει πελάτες και τουρίστες. 

Στη θέση του ξεπηδούν χιπστερομάγαζα, wine bars και προκάτ καταλύματα για τους επισκέπτες μιας γειτονιάς που δεν υπάρχει πια. 

Τι έρχονται να δουν όλοι αυτοί, τι διαφορετικό βρίσκουν εκεί, που δεν το βρίσκουν σε μια άλλη περιοχή – στα Πετράλωνα, στο Κουκάκι, στο Μεταξουργείο; 

Έρχονται με την υπόσχεση να ζήσουν σε μια εναλλακτική γειτονιά, που αντιστέκεται, υποτίθεται, στην τουριστικοποίηση και την εμπορευματοποίηση, αλλά βιώνουν το ακριβώς αντίθετο – την τουριστικοποίηση και την εμπορευματοποίηση του εναλλακτισμού. 

Σε μια ακόμη πανουργία της ιστορίας, τα Εξάρχεια έγιναν τουριστικό brand, δεν πουλάνε, όμως, άνεση και πολυτέλεια, όπως άλλοι προορισμοί, αλλά εναλλακτισμό και αντικουλτούρα, με 8 ευρώ το ποτό. 

Η επέτειος αποκατάστασης της εθνικής κυριαρχίας στο Δέλτα του Έβρου και η καθοριστική συμβολή του Ταγματάρχη Εμμανουήλ Μινωτάκη

Του Θεοφάνη Μαλκίδη 

Συμπληρώθηκαν εκατό χρόνια   από την  ένωση  του Δέλτα του Έβρου με τον εθνικό μας κορμό. Μια επέτειος άρρηκτα συνδεδεμένη με τη διπλωματική και στρατηγική νίκη, την ικανότητα και την οξυδέρκεια  του Ταγματάρχη Πυροβολικού Εμμανουήλ Μινωτάκη. 

Ως εφαρμογή του άρθρου 5 της Συνθήκης της Λωζάννης ορίσθηκε επιτροπή χάραξης των συνόρων η οποία άρχισε τις εργασίες της τον Ιούλιο του 1925 και τις ολοκλήρωσε στις 3 Νοεμβρίου 1926, με την υπογραφή του σχετικού πρωτοκόλλου. Ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Επιτροπή Διαχάραξης Ελληνοτουρκικών Συνόρων, ο Μινωτάκης έδωσε μια σκληρή μάχη και  κατάφερε να αποδείξει και να κατοχυρώσει την ελληνικότητα αυτού του παγκόσμιας σημασίας υδροβιότοπου. 

Έτσι το Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη του Συλλόγου «Αινήσιο Δέλτα» οργάνωσαν διήμερες εκδηλώσεις σε συνεργασία με την  Περιφέρεια ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, το Δήμο Αλεξανδρούπολης, τη 12η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού, τη 31η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία, τον Οργανισμό Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, για να τιμήσουν τον Εμμανουήλ Μινωτάκη, δίνοντας την ευκαιρία στους επισκέπτες να γνωρίσουν την περιοχή και την πορεία αποκατάστασης της ελληνικής κυριαρχίας. 

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν το Σάββατο 31 Οκτωβρίου στο Δέλτα του Έβρου, όπου πραγματοποιήθηκε  ημερίδα προς τιμήν του Εμμανουήλ Μινωτάκη. 

Κλίμα - Τεχνητή νοημοσύνη - Εργασία / Δημήτρης Τσίγκος

Μπορεί η Τεχνητή Νοημοσύνη να αντικαταστήσει τις θέσεις εργασίας που χάνονται και ποιες νέες δουλειές πρόκειται να δημιουργήσει στο άμεσο μέλλον;

Ο Δημήτρης Τσίγκος (Πρόεδρος του Ιδρύματος «Βασίλειος Τσίγκος» για την εκπαίδευση, την έρευνα και τον συνεργατισμό) μοιράζεται τις εντυπώσεις, τους προβληματισμούς και τα συμπεράσματά του από τη συμμετοχή του στο συνέδριο «Κλίμα, Τεχνητή Νοημοσύνη και Εργασία», που διοργάνωσαν η εφημερίδα «η Εποχή» και το Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Στο επίκεντρο της τοποθέτησής του βρίσκονται οι μετασχηματισμοί στην αγορά εργασίας, ο ρόλος της εκπαίδευσης και της έρευνας στην προσαρμογή στη νέα ψηφιακή πραγματικότητα, καθώς και η σημασία των συνεργατικών μοντέλων για μια δίκαιη τεχνολογική μετάβαση.

Λεηλασία: Ένα παιδικό μοντέλο καπιταλισμού

από τον Julien Chassereau - 29/10/2026

Πηγή: Δημοτικότητα

Ούτε βάρβαροι ούτε επαναστάτες, οι λεηλάτες της 17ης και 24ης Οκτωβρίου πίστεψαν στα λόγια τους, σε έναν κόσμο που συγχέει την επιτυχία με ένα Rolex. Για να γίνουν αληθινοί καπιταλιστές, το μόνο που χρειάζονται είναι ένα κοινοβούλιο για να νομιμοποιήσει τη λεία και ένα ναυτικό για να κερδίσουν.

«Επειδή έχω μόνο έναν κακό αγγελιοφόρο, με αποκαλούν πειρατή· και επειδή έχεις έναν μεγάλο στόλο, σε αποκαλούν αυτοκράτορα .»

Άγιος Αυγουστίνος , Η Πόλη του Θεού , περίπου το 415

«Τίποτα δεν είναι τόσο μεταδοτικό όσο το παράδειγμα, και ποτέ δεν κάνουμε μεγάλο καλό ή μεγάλο κακό χωρίς να παράγουμε κάτι τέτοιο .»

Λα Ροσφουκό , Στοχασμοί ή Ηθικές Φράσεις και Αξιώματα , 1665

Το Σάββατο, 17 Οκτωβρίου, εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές διαδήλωσαν σε όλη τη Γαλλία ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής — 550.000 σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών, 800.000 σύμφωνα με τους διοργανωτές. Ένας φοιτητής παραπονέθηκε ότι έπρεπε να «δουλεύει όλη μέρα και δεν μπορούσε να γεμίσει το καρότσι του » (Eddy, παρατηρήσεις που συλλέχθηκαν από το Agence France-Presse, 2026). Το βράδυ, άλλοι γέμισαν τα καρότσια τους χωρίς να πάνε στο ταμείο. Στο Παρίσι, τη Λυών, τη Λιλ, τη Μασσαλία, το Μπορντό και την Ανμάς, αδειάσαμε καταστήματα ψιλικών, τηλεφωνικά καταστήματα, καταστήματα αθλητικών ειδών και καλλυντικών, κοσμηματοπωλεία και μερικές φορές μπουτίκ πολυτελείας. Στη Λιλ, το Sephora στην Grand-Place, το Apple Store και ένα οπτικό. Στη Μασσαλία, το Mauboussin, το Longchamp και το Centre Bourse. Στην Ανμάς, το κοσμηματοπωλείο Histoire d'Or και το ταμείο ενός καπνοπώλη. Στη Λιμόζ, το δημαρχείο, που εγκαινιάστηκε το 1883 και προστατευόταν ως ιστορικό μνημείο, κάηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας και το καμπαναριό του κατέρρευσε.

Το Υπουργείο Εσωτερικών κατέγραψε 2.397 συλλήψεις και 997 τραυματίες αστυνομικούς και χωροφύλακες, ενώ στις 22 Οκτωβρίου υπήρχαν περισσότεροι από 2.500 αστυνομικοί και χωροφύλακες. Ο αριθμός των επιχειρήσεων που επηρεάστηκαν ποικίλλει από πηγή σε πηγή, κυμαινόμενος από 1.500 για την Ομοσπονδία Εμπορίου και Διανομής έως 2.000 έως 3.000 σύμφωνα με τον υπουργό Εμπορίου Σερζ Παπέν. Ένας οίκος αξιολόγησης εκτιμά τις ασφαλισμένες ζημίες σε μεταξύ 1 και 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μια εβδομάδα αργότερα, στις 24 Οκτωβρίου, η επόμενη ημέρα της κινητοποίησης πραγματοποιήθηκε υπό εξαιρετικά υψηλά μέτρα ασφαλείας, με 1.314 συλλήψεις, αλλά μερικές δεκάδες καταστήματα λεηλατήθηκαν.

Γιατί κερδίζει έδαφος η ριζοσπαστική Δεξιά – Πόσο διαφέρει από την Ακροδεξιά

30/10/2026

ΤΣΙΒΑΚΟΥ ΙΩΑΝΝΑ

Πολλά άρθρα αλλά και αξιόλογες αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επιχειρούν να προσεγγίσουν την ανοδική πορεία της λεγόμενης άκρας δεξιάς, και ιδίως της επιδραστικότητάς της στους νέους. Προσπαθώντας να συμβάλω στην κατανόηση του εν λόγω φαινομένου, θα ήθελα να επισημάνω τη διάκριση της ριζοσπαστικής δεξιάς από την άκρα δεξιά.


Ας δούμε πώς γεννήθηκε ο όρος “δεξιά”. Αυτός ο πολιτικός όρος θεμελιώνεται κατά τον 19ο αιώνα προκειμένου να εκφράσει τις ιδέες του παλαιού συντηρητισμού και τη διαφοροποίησή του από αυτές του φιλελευθερισμού. Ο συντηρητισμός είχε συνδεθεί με τη συνέχιση της ιδεολογίας της προεπαναστατικής, αριστοκρατικής, γαιοκτητικής τάξεως των ευγενών, γεγονός ωστόσο που δεν ήταν δυνατόν να ισχύσει μετά την ισχυροποίηση των φιλελεύθερων θέσεων για την societas civilis και ιδίως μετά τους ναπολεοντείους πολέμους.

Η διάκριση πολιτικής ηγεσίας και κοινωνίας, όπως και η επιβολή του θετού δικαίου έναντι του φυσικού, ήταν χαρακτηριστικά μιας φιλελεύθερης ιδεολογίας η οποία συνέπιπτε με τον οικουμενισμό και την ελευθερία των αγορών που αποζητούσε ο συνεχώς επεκτεινόμενος καπιταλισμός. Ο συντηρητισμός όρθωσε το ανάστημά του απέναντί της, υπερασπιζόμενος την ιδέα μιας ενιαίας, αδιαφοροποίητης ταξικά κοινωνίας, η πολιτική ηγεσία της οποίας θα έπρεπε να διαπνέεται από το ιδεώδες του pater familias, εξ ου και η εκ μέρους του υποστήριξη του θεσμού της βασιλείας έναντι του καθεστώτος της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Εν τούτοις, ο συντηρητισμός κατάλαβε ότι έπρεπε να βρεθεί κάτι που θα ένωνε τη διασπασμένη ταξικά αστική κοινωνία και αυτό το ενωτικό στοιχείο βρέθηκε με την επανερμηνεία της ιδέας του έθνους. Όχι όμως του έθνους ως ενεργού πολιτισμικού παράγοντα, ικανού να προωθεί την ιστορική αυτοσυνείδηση ενός λαού, αλλά ως ενοποιητικής συμβολικής αρχής που ερχόταν να ισχυροποιήσει και να αποκαταστήσει ιδεολογικά το κράτος.

Κυριακή Ε’ Λουκά: Εις τον πτωχόν Λάζαρον και τον πλούσιον (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

(Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, κεφ. ιστ΄, χωρία 19 έως 31)

Αποσπάσματα από τις ομιλίες α΄ έως και ζ΄ «Εις τον πτωχόν Λάζαρον και τον πλούσιον» του αγίου Ιωάννου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου, σχετικά με την ευαγγελική περικοπή για την παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου.

[…] Ήταν, λέγει, κάποιος άνθρωπος πλούσιος, που ζούσε μέσα σε πολλή κακία, δεν είχε λάβει πείρα καμιάς συμφοράς, αλλά τα πάντα έρρεαν ομαλά γι΄ αυτόν όπως το νερό στις πηγές. Το ότι πράγματι καμία συμφορά δεν του συνέβαινε, ούτε αφορμή για στενοχώρια, ούτε καμία ανωμαλία βιωτική, αυτό ακριβώς ο Κύριος το υπαινίχτηκε με αυτό που είπε ότι «ευφραινόταν καθημερινά». Και ότι ζούσε με κακία, γίνεται φανερό και από το τέλος που είχε και πριν από το τέλος του από την περιφρόνηση που έδειξε στον φτωχό. Και το ότι δεν ελεούσε όχι μόνο εκείνον που στεκόταν στην πόρτα του, αλλά ούτε και κανένα άλλον, εκείνος ο ίδιος το έδειξε. Διότι εάν αυτόν που ήταν διαρκώς ριγμένος μπροστά στην πόρτα του και βρισκόταν μπροστά στα μάτια του κάθε ημέρα, και αναγκαζόταν μια και δύο και πολλές φορές να τον βλέπει εισερχόμενος και εξερχόμενος (καθόσον δεν τον συναντούσε σε καμιά συνοικία, ούτε βρισκόταν σε κρυφό και απόμερο τόπο, αλλά εκεί από όπου συνεχώς έμπαινε και έβγαινε ο πλούσιος και αναγκαζόταν έτσι και χωρίς να το θέλει να τον βλέπει), εάν λοιπόν αυτόν δεν ελέησε, που βρισκόταν κατάκοιτος σε τόσο φοβερό κατάντημα και ζούσε μέσα σε τόσο μεγάλη δυστυχία, ή καλύτερα που ταλαιπωριόταν σε όλη του τη ζωή από αρρώστια, και μάλιστα από πολύ φοβερή αρρώστια, για ποιον που θα τύχαινε να συναντήσει θα συγκινούνταν ποτέ; Διότι κι αν την προηγούμενη ημέρα τον προσπέρασε, την επόμενη φυσικό ήταν κάποια συγκίνηση να αισθανόταν· αλλά εάν και κατ΄αυτήν αδιαφόρησε, έπρεπε την τρίτη ή την τέταρτη ή την επόμενη οπωσδήποτε να λύγιζε συγκινούμενος, ακόμα κι αν ήταν αγριότερος από τα θηρία.

ΟΙ ΚΑΠΑΤΣΟΙ - Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΗΜΙΤΗΣ

Βασίλης Λαμπόγλου 

"Αλλά γιατί στρεφόμαστε με τόση μανία ενάντια στο βασιλιά;

1.Γιατί αυτός πρώτα-πρώτα δεν είναι ούτε Έλληνας. 

2.Γιατί μας τον φέρανε με το ψεύτικο δημοψήφισμα του 1935. 

3.Γιατί είναι επίορκος. 

Καταπάτησε το Σύνταγμα του 1911 κι έβαλε δικτάτορα τον πεμπτοφαλαγγίτη Γιάννη Μεταξά. 

4. Γιατί άφησε όλους τους ανίκανους και πεμπτοφαλαγγίτες στρατηγούς και υπουργούς να προδώσουν τον πόλεμο της Αλβανίας και να υποδουλώσουν την πατρίδα μας. 

5. Τέλος, γιατί στην εθνική μας συμφορά του 1941, αντί να καθίσει εδώ και να θυσιαστεί σαν άλλος Κόδρος των Αθηνών, μας εγκατέλειψε.

Αν ήτανε καλός έπρεπε να καθίσει εδώ κι αντί να βγει στο κλαρί ο Άρης και δεν ξέρω ποιος άλλος, να βγει αυτός να οργανώσει τον αγώνα και να είναι τώρα δικαιωματικά βασιλιάς μας και αρχηγός μας. 

Με τη στάση του ο ίδιος παραιτήθηκε ουσιαστικά και τυπικά του δικαιώματος επί του θρόνου της Ελλάδος.

Αυτά βέβαια γι' αυτόν προσωπικά κι ανεξάρτητα από την πεποίθηση μας πώς δεν χρειάζεται κανένας θρόνος, μα δημοκρατία για να προκόψει η Ελλάδα μας.

Σεβόμαστε τη λαϊκή θέληση.

Το δεύτερο ράπισμα πρέπει να δοθεί στις εκλογές, που θα καθορίσουν το πολίτευμα της χώρας μας. 

Εμάς, η μόνη μας φιλοδοξία είναι να είμαστε υπηρέτες του λαού. 

Γι' αυτό θα σεβαστούμε την ετυμηγορία σας, όποια κι αν είναι αυτή.

Μα έχουμε αυτές τις απαιτήσεις: Να ψηφίσει ο λαός ανεπηρέαστα και να σεβασθούν το λαό.

Αν αυτά δεν εκτελεστούν, τότε σας υποσχόμαστε ότι πάλι θα ξαναβγούμε στο βουνό. 

Μα είμαι βέβαιος ότι αυτά δεν θα συμβούν. Γιατί ο λαός μας χειραφετήθηκε πια. Δοκιμάσθηκε και ξύπνησε. 

Θ' ακολουθήσει τους δρόμους που του δείχνουμε και που μοναδικά τον συμφέρουν.

Με την πεποίθηση αυτή, τελειώνοντας, σας καλώ να φωνάξουμε:

Ζήτω ο κυρίαρχος λαός μας!"

Μέρος της ομιλίας του Άρη Βελουχιώτη στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου Βούλγαρης στη Λαμία σαν χθες του '44.

Δίπλα του στο μπαλκόνι , εκτός από τον πάπα Ανυπόμονο διακρίνεται ο ένας από τους τρεις ανθρώπους που στη κατοχή καθόριζε τη τιμή της λίρας .

Ο Γιώργος Σημίτης πατέρας 2 γιών που ο ένας (Σπύρος) ήταν ο "πατέρας των προσωπικών δεδομένων "στη Γερμανία και ο άλλος (Κώστας)ήταν αυτός που φρόντισε ως πρωθυπουργός η Ελλάδα να μπει στην οικονομική ένωση της Ευρώπης με τους "όρους"που αργά -αργά πλέον "αντιλαμβανόμαστε..."

«Από εδώ και στο εξής, δεν θα χρειάζεται να εργάζεστε για καμία εταιρεία»

Μαρία Νικολακάκη 

Φτιάξτε έναν δυνατό καφέ, γιατί θα τον χρειαστείτε για να διαβάσετε αυτά που έχω να σας πω.

Δεν προσπαθώ να σας τρομάξω, αλλά θα χρειαστείτε λίγη ζάχαρη για να «καταπιείτε» πιο εύκολα αυτό το χάπι.

Φαίνεται πως ο Ίλον Μασκ επέστρεψε στο προσκήνιο, φίλοι μου. Στάθηκε στην εκδήλωση στον Λευκό Οίκο, δίπλα στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, και δήλωσε στον Τύπο:

«Από εδώ και στο εξής, δεν θα χρειάζεται να εργάζεστε για καμία εταιρεία». «Θα φροντίσω ώστε κάθε άνθρωπος στον πλανήτη Γη να απολαμβάνει ένα "φανταστικό" εισόδημα, αντίστοιχο με αυτό των διασημοτήτων».

«Όλοι θα έχουν πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη καλύτερη από αυτή που λαμβάνω εγώ ο ίδιος».

«Η Τεχνητή Νοημοσύνη θα σκέφτεται, ενώ τα ρομπότ θα κατασκευάζουν δρόμους και κτίρια, θα καλλιεργούν τη γη και θα παράγουν αγαθά».

«Η εξάλειψη της αναγκαστικής εργασίας συνεπάγεται την εξάλειψη του φαινομένου "δεν έχω αρκετά χρήματα για να αγοράσω"».

«Ένας στρατός από αυτόνομα ρομπότ θα μετατρέψει κάθε άνθρωπο σε βασιλιά, που θα ζει χωρίς κόπο».

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ MAGNA GRAECIA

Εξέγερση της Μεγάλης Ελλάδας: Ένα Κίνημα για την Αυτοδιάθεση των Λαών της Μεσογείου. 

Όποιος έχει κουραστεί να σκύβει το κεφάλι του, ανυπόμονος με τις δυστυχίες του παγκοσμιοποιημένου συστήματος και πρόθυμος να γίνει κύριος του πεπρωμένου και της ιστορίας του, καλείται να ενταχθεί στην Εξέγερση της Μεγάλης Ελλάδας. Αυτό το κίνημα στοχεύει στην αφύπνιση της πολιτιστικής και ιστορικής συνείδησης, που έχει τις ρίζες της στην ελληνική παράδοση, για την αυτοδιάθεση των λαών της μεσογειακής Ευρώπης. (Εξέγερση της Μεγάλης Ελλάδας: Ένα Κίνημα για την Αυτοδιάθεση των Λαών της Μεσογείου)

Μια Σταδιακή Αλλαγή

Η αληθινή αλλαγή, σύμφωνα με την Insorgenza Magnogreca, δεν μπορεί να επιβληθεί από πάνω. Αντίθετα, πρέπει να συμβεί βήμα προς βήμα, μέσω της υιοθέτησης μιας ιδεολογίας που αναγνωρίζει το πολιτιστικό και ιστορικό μας δυναμικό. Το κίνημα αντιτίθεται στα τρέχοντα κοινωνικά μοντέλα, που κυριαρχούνται από τον οικονομικό υλισμό και τη λογική των λόμπινγκ της παγκοσμιοποίησης , τα οποία ισοπεδώνουν τις παραδόσεις και ομογενοποιούν τους λαούς, μετατρέποντάς τους σε τεχνοκρατικές συγκεντρώσεις χωρίς ταυτότητα.

Ανακαλύπτοντας ξανά τις κοινές ρίζες