Είμαι ο χάρτης της Σεβίλλης! Είμαι ζωντανός

Επιτέλους κάντε κάτι. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός.

Δημοσιεύτηκε στις 11 Ιουνίου 2026

Αφιερώνεται στην ίδρυση μιας νέας Πόλης στην Νότια Κρήτη, που

προτείνουμε με το Σμήναρχο Λουτσέτη, με όνομα: “ΒΗΤΑ 12μίλια”.

Η μικρή Καβάλα του Νότου & “Αλήθεια ες αεί” των δώδεκα μιλίων.

Πηγή εικόνας: George Sachinis

Σκεπτόμενος τους εν Αθήναις άνωθεν, λέω να τους ερωτήσω να πουν καθαρά: «Τον θέλετε τον Χάρτη της Σεβίλλης; Ή είστε δεν-θέλει-στες;». Σταματήστε να κρύβεστε πίσω από ευρωπαϊκές επιτροπές, τεχνοκρατικά προσχήματα και ένοχες σιωπές για τα 12 μίλια. Απαντήστε καθαρά αν θέλετε τη γεωπολιτική θωράκιση της πατρίδας μας. Ναι ή ου;

Και όταν λέτε στη Βουλή ότι η Ελλάδα διαθέτει τεράστιο γεωπολιτικό πλούτο και προφανώς υπονοείτε τον χάρτη της Σεβίλλης, γιατί δεν τον ονοματίζετε; Ούτε το όνομα του λέτε, θυμίζοντας το βιβλίο της Πόντιας Thea Halo «Ούτε το όνομά μου» και πρόσφατα το “Νοτίως της Κρήτης” του Μητσοτάκη, αντί για το όνομα “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”.

1. Η Σημαδεμένη Τράπουλα του Συλλογικού Όργουελ

Σε μια χώρα όπου αντί της Δημοκρατίας κυριαρχεί η συστημικότητα —τράπεζες, ΜΜΕ και Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, στα οποία αποθεώνεται η λογοκρισία, με σβηστήρες {!} σε αναρτημένα με χιλιάδες Likes και καρδούλες γραπτά μου — ποιος Όργουελ; Όλη η Ελλάδα είναι συλλογικός Όργουελ, με κατά πόδας να τον ακολουθούν τα διάφορα κομματικά μορφώματα. Παλαιάς και Νέας κοπής, πρεσπογενή και προσχωσιγενή και άλλα, μη ιδεογενή. Όμως, οι ευφυείς ιδέες κερδίζουν όχι μόνο εκτός έδρας, αλλά ακόμη και με σημαδεμένη τράπουλα! Η αλήθεια δεν φιμώνεται από οποιαδήποτε γρανάζια. Να είναι καλά οι Έλληνες, που την πιάνουν στο φτερό.

2. «Είμαι ο Χάρτης της Σεβίλλης. Είμαι ζωντανός!»

Ο αποκλεισμός της Καρυστιανού απο τον ΔΣΑ και ο καθεστωτισμός που κρατά καθηλωμένο το ΠΑΣΟΚ

June 13, 2026

ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ

Ηακύρωση της εκδήλωσης της Μαρίας Καρυστιανού στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών δεν είναι ένα απλό επεισόδιο διαχείρισης μιας αίθουσας. Είναι πολιτικό γεγονός. Και μάλιστα γεγονός αποκαλυπτικό. Διότι φωτίζει, με τρόπο σχεδόν ωμό, τη βαθύτερη μετάλλαξη ενός μέρους του πολιτικού συστήματος: από φορέα κοινωνικής εκπροσώπησης σε μηχανισμό αυτοπροστασίας.

Ο ΔΣΑ υποστηρίζει ότι η αίθουσα είχε παραχωρηθεί για μια επιστημονική εκδήλωση με θέμα τη Δικαιοσύνη και το Κράτος Δικαίου και ότι η παραχώρηση ανακλήθηκε όταν η εκδήλωση εμφανίστηκε ως πολιτική εκδήλωση κόμματος. Αν αυτός είναι ο κανόνας, τότε οφείλει να ισχύει για όλους. Όχι επιλεκτικά. Όχι κατά περίσταση. Όχι όταν ο πολιτικός φορέας είναι ανεπιθύμητος στο κατεστημένο. Όχι όταν το πρόσωπο που μιλά δεν ανήκει στις γνώριμες διαδρομές της εξουσίας.

Video Player

00:00

02:04

Διότι το αρχείο των δημόσιων εκδηλώσεων δείχνει ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών δεν υπήρξε ποτέ ένας αποστειρωμένος χώρος όπου απαγορεύεται ο πολιτικός λόγος. Στους χώρους του έχουν φιλοξενηθεί εκδηλώσεις με πολιτικά πρόσωπα, κομματικούς εκπροσώπους, πρώην υπουργούς, βουλευτές και αρχηγούς ή στελέχη κομμάτων. Έχουν συζητηθεί οι θέσεις πολιτικών κομμάτων για τη Δικηγορία και τη Δικαιοσύνη. Έχουν γίνει εκδηλώσεις για τη συνταγματική αναθεώρηση, για φορολογικά ζητήματα, για εθνικά θέματα, για το κράτος δικαίου. Και σωστά έγιναν. Διότι η Δικαιοσύνη δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι θεσμικό, κοινωνικό και βαθύτατα πολιτικό ζήτημα.

Άρα το ερώτημα δεν είναι αν ο ΔΣΑ μπορεί να φιλοξενεί πολιτικές συζητήσεις. Το έχει κάνει. Το ερώτημα είναι γιατί στην περίπτωση της Καρυστιανού ενεργοποιήθηκε ξαφνικά μια αυστηρότητα που δεν φάνηκε με την ίδια ένταση σε άλλες περιπτώσεις.

Εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Διότι όταν ένας θεσμός εφαρμόζει τον κανόνα όχι ως αρχή αλλά ως εργαλείο αποκλεισμού, τότε ο κανόνας παύει να είναι θεσμικός και γίνεται καθεστωτικός. Και καθεστωτισμός δεν είναι μόνο η αυθαιρεσία της κυβέρνησης. Είναι και η νοοτροπία των ενδιάμεσων μηχανισμών εξουσίας που αισθάνονται ότι έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν ποιος θα μιλήσει, ποιος θα ακουστεί και ποιος θα μείνει έξω από τον δημόσιο χώρο.

Από τις Βάκχες στον ξένο: θεοφαγία και ναρκισσιστικός πολιτισμός

Ζωγραφική: Γιάννης Ευθυμίου

Σάββας Σαββόπουλος

Κείμενα

Προοίμιο

Από τις Βάκχες ως τον σύγχρονο κόσμο, ο ξένος επιστρέφει διαρκώς με διαφορετικά προσωπεία: ως θεός, ως επιθυμία, ως σώμα, ως διαφορά, ως απειλή. Όταν η πόλη δεν μπορεί να τον αναγνωρίσει, δεν τον αποδέχεται πραγματικά, δεν ανταλλάσσει τίποτα μαζί του. Συχνά τον απωθεί, τον φυλακίζει, τον εκδιώκει και τότε εκείνος επιστρέφει με τη μορφή της βίας. Η θεοφαγία, ο σπαραγμός και η ξενότητα δεν είναι μόνο μύθοι του παρελθόντος. Είναι και μορφές με τις οποίες ο σημερινός ναρκισσιστικός πολιτισμός συναντά τα όριά του.

1: Η έννοια της θεοφαγίας

Θα ξεκινήσω με μια ερώτηση που ακούγεται παράξενη: τι σημαίνει να τρως έναν θεό; Τι σημαίνει η θεοφαγία;

Δεν μιλάμε για πραγματικό γεγονός. Κανείς δεν έφαγε ποτέ θεό. Αναφερόμαστε σε μια φαντασίωση ότι κάποτε φάγαμε κάποιον ή κάτι που έμοιαζε με θεό. Μια ιδέα που τρομάζει, αλλά επιμένει να επιστρέφει σε μύθους, σε τελετές, στην τέχνη.

Η θεοφαγία αποτελεί μια φαντασιωσική έκφραση της στοματικής ενόρμησης. Μια προσπάθεια του ατόμου να ενσωματώσει αυτό που φοβάται ότι θα χάσει, αυτό που επιθυμεί και δεν διαθέτει. Η θεοφαγική φαντασίωση αποτελεί έναν συμβιβασμό ανάμεσα στην πιο ωμή ανθρωποφαγική επιθυμία και την ανάγκη για νόημα αυτής της επιθυμίας και απαρτίωση στην κοινότητα.

2: Η φαντασίωση της θεοφαγίας

Όταν το 1988 με τον Νίκο Νικολαΐδη γράψαμε το βιβλίο Η θεοφαγία που εκδόθηκε στο Παρίσι από τις Dunod και κυκλοφόρησε στα ελληνικά από την Εστία το 1994, επιδιώξαμε να δείξουμε ότι η θεοφαγία δεν είναι μια παθολογική εκδήλωση κάποιων αρχαίων θρησκειών, αλλά μια οικουμενική φαντασίωση.

Ναυπάκτου Ιερόθεος: Τρεις σύγχρονοί μας θεολόγοι

Του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

Στήν ἐποχή μας ἀναδείχθησαν πολλοί μεγάλοι Ἕλληνες θεολόγοι, οἱ ὁποῖοι μελέτησαν τά πατερικά κείμενα καί τήν διαχρονική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καί προσπάθησαν νά ἀπαντήσουν, βάσει αὐτῆς, στά σύγχρονα φιλοσοφικά, ὑπαρξιακά, κοινωνικά ρεύματα, ἤ ἔκαναν καί τό ἀντίστροφο, δηλαδή ἔχοντες ὑπ’ ὄψη ὅλα τά σύγχρονα ρεύματα πού ἐμφανίσθηκαν στήν Δύση, ἤτοι τόν Σχολαστικισμό, τόν Διαφωτισμό, τόν Γερμανικό ἰδεαλισμό, τόν Ὑπαρξισμό, τήν Ψυχανάλυση κ.ἄ, προσπάθησαν νά ἀρθρώσουν ἕναν σύγχρονο θεολογικό λόγο.

Μεταξύ αὐτῶν συγκαταλέγονται οἱ: Χρῆστος Γιανναρᾶς, Ἰωάννης Ζηζιούλας Μητροπολίτης Περγάμου, καί π. Ἰωάννης Ρωμανίδης, οἱ ὁποῖοι, ὄχι μόνον ὑπῆρξαν καθηγητές Ἑλληνικῶν Πανεπιστημίων καί δίδαξαν σέ πολλούς νεωτέρους θεολόγους, ἀλλά καί ἔγραψαν κείμενα μέ τά ὁποῖα ἐπηρέασαν πολλούς νεότερους θεολόγους καί ἐπιστήμονες ἄλλων ἐπιστημῶν.

Στό ἄρθρο πού θά παραθέσω στήν συνέχεια θά ἀναφερθῶ μέ συντομία σέ τρία κείμενά τους, πού δημοσιεύθηκαν τήν δεκαετία τοῦ 1970 καί ἔπαιξαν ρόλο στήν σύγχρονη θεολογία, ἀφοῦ ἐπηρέασαν τόν τρόπο πού ἡ ὀρθόδοξη θεολογία ἀντιμετωπίζει τίς σύγχρονες ἀντιλήψεις, καί θά παραθέσω μερικά, κατά τήν γνώμη μου, καταληκτικά συμπεράσματα, στά ὁποῖα γίνεται λόγος γιά τήν θεολογική διαδρομή τῶν τριῶν αὐτῶν θεολόγων καί τά θεολογικά ρεύματα τῆς ἐποχῆς μας.

Πατῆστε γιά τήν ἀνάγνωση τοῦ κειμένου: (ΕΔΩ)

Μην αφήσετε την Κούβα να πεθάνει!

12 Ιουνίου 2026

Έκκληση προς τους ηγέτες της Κίνας, της Ρωσίας, των BRICS και της παγκόσμιας κοινής γνώμης

Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών συνεχίζει την απάνθρωπη, εγκληματική και γκανγκστερική πολιτική αποκλεισμού κατά της Κούβας, εμποδίζοντας τη χώρα να εισάγει το πετρέλαιο που έχει απεγνωσμένα ανάγκη. Το αποτέλεσμα είναι ελλείψεις στις πιο βασικές υποδομές, θάνατοι ανθρώπων λόγω διακοπών ρεύματος στα νοσοκομεία, τεράστιες δυσκολίες στους τομείς της υγειονομικής περίθαλψης και της εκπαίδευσης, και σταδιακή αποσύνθεση της κουβανικής οικονομίας.

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ απειλεί με στρατιωτική επέμβαση στο νησί και κατασκευάζει εντελώς παράλογους, γελοίους ισχυρισμούς ότι η Κούβα δήθεν εξοπλίζεται για να επιτεθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες!

Ο οικονομικός πόλεμος που στοχεύει στη συντριβή της Κούβας επιδιώκει να επιφέρει αλλαγή καθεστώτος στην Αβάνα και να επιστρέψει την Κούβα στην εποχή που χρησίμευε ως πορνείο και καζίνο της Αμερικής.

Οποιαδήποτε κατάρρευση της Κούβας θα αποτελούσε μια τρομερή ήττα για όλη τη δημοκρατική ανθρωπότητα. Θα αντάμειφε την καταστροφή του διεθνούς δικαίου από τις Ηνωμένες Πολιτείες και θα εκφόβιζε κάθε κυβέρνηση που επιδιώκει να ασκήσει την κυριαρχία της στον κόσμο — συμπεριλαμβανομένων ακόμη και κυβερνήσεων υποτιθέμενων συμμάχων των ΗΠΑ, όπως ο Καναδάς και η Δανία.

Αλλά αυτό δεν είναι όλο. Η Ουάσινγκτον δηλώνει ανοιχτά ότι θέλει την απομάκρυνση των ρωσικών και κινεζικών σταθμών έγκαιρης προειδοποίησης από το νησί. Η αποσυναρμολόγησή τους, σε συνδυασμό με το νέο πρόγραμμα πυραυλικής άμυνας «Πόλεμος των Άστρων», διευκολύνει τα σχέδια για ένα πρώτο πυρηνικό χτύπημα και καταστρέφει κάθε στρατηγική σταθερότητα μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ρωσίας και της Κίνας.

Για όλους αυτούς τους λόγους, απευθύνουμε έκκληση στις χώρες BRICS, ιδίως στις ηγεσίες της Κίνας και της Ρωσίας, καθώς και στους ηγέτες όλων των άλλων κρατών, καλώντας τους να αναλάβουν κοινές πρακτικές πρωτοβουλίες για την άρση του εμπάργκο πετρελαίου κατά της Κούβας.

Τεχνοφασισμός, ρατσισμός και «γενετική του IQ»

Η Ekin Emeksiz μετέφρασε το κείμενο από τη γαλλική ιστοσελίδα της συλλογικότητας RogueESR (Εναλλακτικής Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας): «Εφόσον χρειάζεται να αναδιαρθρώσουμε το σχολείο, το πανεπιστήμιο, την έρευνα και τη σχέση μας με την επιστήμη, τοποθετώντας τα σε ένα αποφασιστικό δημοκρατικό σχέδιο, πρέπει να καταπολεμήσουμε την κληρονομική ιδεολογία που αποτελεί τη βάση της συμμαχίας της ακροδεξιάς. Αυτό απαιτεί την απόρριψη του πλαισίου και των υποθέσεων αυτής της ιδεολογίας».

Μερίδιο

Στις 7 Μαρτίου 2025, χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους σε περίπου τριάντα πανεπιστημιακές πόλεις σε όλη τη Γαλλία για να υπερασπιστούν την επιστήμη, την ακαδημαϊκή ελευθερία και τη δημοκρατία. Αυτό το κίνημα απηχούσε την πρωτοφανή σοβαρότητα και ταχύτητα της επίθεσης της κυβέρνησης Τραμπ στην επιστήμη και τον πανεπιστημιακό κόσμο, με συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες την ίδια ημέρα. Φέτος, η 7η Μαρτίου θα είναι και πάλι μια ημέρα δράσης τόσο στη Γαλλία όσο και στις ΗΠΑ, με διαδηλώσεις, συναντήσεις, συνέδρια και άλλες εκδηλώσεις που διοργανώνονται από κοινότητες που δρουν αλληλέγγυες με την ονομασία «Stand Up for Science» ^{[I] σε περίπου 100 πόλεις.}

Η γαλλική ομάδα «Stand up for Science», στο κάλεσμα για δράση στις 7 Μαρτίου, επεσήμανε ότι οι επιθέσεις κατά επιστημονικών ιδρυμάτων στις ΗΠΑ έχουν ενταθεί και γίνονται πιο συχνές, και ότι η επιστήμη και το κράτος δικαίου δέχονται επίθεση και στη Γαλλία και την Ευρώπη, δηλώνοντας τα εξής:

« Αυτό ξεπερνά τα όρια της επιστημονικής κοινότητας. Διακυβεύεται το μέλλον των δημοκρατικών μας κοινωνιών. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε αυτές τις επιθέσεις να γίνουν κανονικότητα.»

«Γι' αυτό το λόγο, αυτή η έκκληση απευθύνεται σε όλους, πέρα ​​από τα εργαστήρια και τα πανεπιστήμια, πέρα ​​από τον κόσμο της έρευνας και τον φοιτητικό κόσμο. Είναι καθήκον μας να υπενθυμίσουμε σε όλους ότι η επιστήμη και η γνώση είναι ένα εύθραυστο και πολύτιμο κοινό αγαθό. Οι οικονομικές, υγειονομικές, κλιματικές και περιβαλλοντικές κρίσεις που βιώνουμε τις καθιστούν ζωτικής σημασίας. Για την υπεράσπιση της επιστήμης και της δημοκρατίας, καλούμε σε ανανεωμένη κινητοποίηση σε όλη τη Γαλλία φέτος, με πορείες, συγκεντρώσεις, συνέδρια, συμβολικές δράσεις κ.λπ.»

Το ακόλουθο ανυπόγραφο άρθρο, που δημοσιεύτηκε αρχικά στον ιστότοπο RogueESR ^[ii], γράφτηκε στο πλαίσιο αυτής της έκκλησης. Το RogueESR είναι μια συλλογικότητα που ιδρύθηκε το 2017 για να προωθήσει ένα δωρεάν, υψηλής ποιότητας πανεπιστημιακό και ερευνητικό περιβάλλον που υπηρετεί το κοινό καλό και την κοινωνική απελευθέρωση, σε αντίθεση με τις πολιτικές που ακολουθεί η σημερινή κυβέρνηση στη Γαλλία.

***

Οι φράσεις «Να έχεις το καλύτερο μωρό σου» και «Το IQ είναι 50% γενετικό» δεν είναι σλόγκαν επιστημονικής φαντασίας, αλλά διαφημιστικά επιχειρήματα από την Nucleus, μια νεοσύστατη εταιρεία που πραγματοποιεί επιλογή εμβρύων. Τόσο στη Γαλλία όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες, κατά τη διάρκεια κάθε περιόδου νομοσχεδίου βιοηθικής, τα λόμπι των τεχνο-λύσεων ^[iii] και τα «φιλελεύθερα» (φιλοριζοσπαστικά φιλελευθεροποιημένα ) κινητοποιούνται για να προωθήσουν τις δημόσιες γενετικές εξετάσεις και την επιλογή εμβρύων για τη διεξαγωγή εκτιμήσεων IQ, την επιλογή πνευματικών και ακαδημαϊκών ικανοτήτων και τη βελτιστοποίηση των «επιθυμητών» χαρακτηριστικών. Νεοσύστατες εταιρείες όπως οι Nucleus, Herasight, Orchid Health, Manhattan Genomics και TMRW, που χρηματοδοτούνται άμεσα ή έμμεσα από τον Peter Thiel ^[iv] , προσφέρουν ένα μοντέλο και μια ιδεολογία που οι Γάλλοι γνωρίζουν.

Εμμονή με το IQ: Το ^[v] τσιμέντο της Alt-Right

Η ιδέα ότι τα γονίδιά μας αποτελούν το «κύριο σχέδιο» της νοημοσύνης μας και ότι είναι δυνατό να βελτιώσουμε τα παιδιά μέσω της τεχνολογίας εξαπλώνεται στη δημόσια σφαίρα με διάφορες μορφές: η επιστροφή του κοινωνικού Δαρβινισμού στις ΗΠΑ, η υπόθεση Έπσταϊν, το νομοσχέδιο για τη βιοηθική στη Γαλλία ^[vi] και, σε άλλο επίπεδο, τα προτεινόμενα πλαίσια ικανοτήτων για τους εκπαιδευτικούς. ^[vii]

Για να γίνουμε Ευρώπη, πρέπει να ξεπεράσουμε την ιδέα της Δύσης

Marcello Veneziani - 12 Ιουνίου 2026

Πηγή: Μαρτσέλο Βενετσιάνι

«Για να γίνουμε Ευρώπη, πρέπει να ξεπεράσουμε την ιδέα της Δύσης». Αυτή είναι η συνταγή με την οποία πρέπει να ξεκινήσει η Ήπειρος, σύμφωνα με τον Μαρτσέλο Βενετσιάνι, δημοσιογράφο, συγγραφέα και μία από τις πιο πρωτότυπες φωνές στο ιταλικό συντηρητικό στρατόπεδο.

Συνέντευξη για τό Radici(Ρίζες) από τον Alessio Schiesari

Γίνεται πολλή συζήτηση αυτές τις μέρες για την κρίση της Ευρώπης. Πιστεύετε ότι είναι μια προσωρινή κρίση ή μια βαθύτερη, σχεδόν υπαρξιακή, που συνδέεται με την ατελή φύση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος;

Η κρίση της Ευρώπης είναι ενδημική, εγγενής στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξαρχής, επειδή δεν αναγνώρισε τις ιστορικές και ιδανικές ρίζες της - ελληνικές, ρωμαϊκές και χριστιανικές - και δεν κατάφερε να κατανοήσει τον γεωπολιτικό της ρόλο στον κόσμο. Όταν αποφασίστηκε να δοθεί στην Ευρώπη Σύνταγμα - ένα έργο που ξεκίνησε και στη συνέχεια ματαιώθηκε - ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' το ανέφερε επίσης. Προσέξτε: μιλάμε για ρίζες, όχι για ομολογία. Αυτή είναι η προπατορική αμαρτία για την οποία πρέπει να εξιλεωθούμε. Όταν δεν ξέρεις από πού προέρχεσαι, καταλήγεις να χάνεις ακόμη και την αίσθηση του ποιος είσαι. Αυτή είναι η κατάσταση της Ευρώπης σήμερα.

Επιλέχθηκε διαφορετική ρίζα;

Όχι, ούτε καν αυτό. Δεν επιλέχθηκε καμία εναλλακτική λύση. Έγινε λόγος για Διαφωτισμό, αλλά αυτό, αν μη τι άλλο, είναι μια εξέλιξη, όχι μια ρίζα. Η μήτρα είναι κάτι άλλο. Σκέφτομαι μέρη όπως η Ρώμη και η Αθήνα, που για αιώνες έχουν φωτίσει τον κόσμο με τον πολιτισμό τους. Μόνο αν ανακαλύψουμε ξανά τον πολιτισμό μας μπορούμε να είμαστε το κέντρο του πλανήτη, ο τόπος διαμεσολάβησης έξω από τα μπλοκ και τις υπερδυνάμεις, σχεδόν το ZTL - η ζώνη περιορισμένης κυκλοφορίας - του πλανήτη.

Η Ευρώπη σήμερα φαίνεται συχνά παγιδευμένη σε μια συνεχή διαπραγμάτευση εθνικών συμφερόντων. Μπορεί να εξακολουθεί να υπάρχει ως αξιόπιστος πολιτικός παράγοντας χωρίς να έχει πραγματικά δημιουργήσει μια κοινή ικανότητα λήψης αποφάσεων, ιδίως στην εξωτερική πολιτική και την άμυνα;

Αυτό που αναμφίβολα λείπει είναι ένας κυρίαρχος υπεύθυνος λήψης αποφάσεων, αναγνωρισμένος από όλους και νομιμοποιημένος από τον λαό. Φοβάμαι ότι το ζήτημα αποφεύγεται επειδή η κυριαρχία της Ευρώπης βρίσκεται ουσιαστικά στα χέρια μιας χρηματοοικονομικής τεχνο-γραφειοκρατίας. Και άλλες μορφές πολιτικής κυριαρχίας δεν επιτρέπονται. Ο πολιτικός θα πρέπει να είναι μόνο αυτός που επιβάλλει τις τεχνικές και οικονομικές ισορροπίες.

Τι ρύθμιση έχεις κατά νου;

Η Πομπηία της Νεοελληνικής Κοινωνίας | Γράφει ο Διονύσης Τσιριγώτης

Διονύσης Τσιριγώτης

Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστημίου Πειραιώς

Στην κλασική Αθήνα, ο όρος ἰδιώτης περιέγραφε εκείνον που, αποσύροντας εαυτόν από τα κοινά, απέφευγε την ενεργό συμμετοχή στην πολιτική ζωή. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο Θουκυδίδης στον Επιτάφιο του Περικλή: «μόνον τοῦ μὴ μετέχοντος τῶν δε [– τῶν κοινῶν] οὐκ ἀπράγμονα, ἀλλ’ ἀχρείον νομίζομεν» ⸱ δηλαδή «μόνον αυτόν που δεν συμμετέχει στα κοινά δεν τον θεωρούμε απλώς αδρανή, αλλά άχρηστο».

Η ιδιωτεία, στην αυθεντική της σημασία, δεν είναι απλώς η απομάκρυνση από τα κοινά• είναι η εκούσια άρνηση της κοινής μοίρας, η απόσυρση του ανθρώπου στην αυτάρκεια των μικρών του συμφερόντων, σαν να μην τον αφορά η τύχη του συνόλου. Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν καλά ότι η πόλις δεν είναι απλώς χώρος διαβίωσης, αλλά ο κοινός ορίζοντας εντός του οποίου ο άνθρωπος γίνεται πολίτης. Ο ἰδιώτης γι’ αυτούς δεν ήταν ουδέτερος• ήταν άχρηστος, διότι σιωπούσε εκεί όπου όφειλε να πράξει. Κι όμως, στη συγκαιρινή ελλαδική κοινωνία, αυτή η ιδιωτεία έχει πάψει να είναι παρεκτροπή και έχει γίνει καθολικός τρόπος ύπαρξης. Το πρόσωπο συρρικνώνεται στο άτομο, η ευθύνη στην ανάγκη, η ζωή στην κατανάλωση.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η πλειοψηφία δεν λειτουργεί ως φορέας συλλογικής σοφίας αλλά ως μάζα που ακολουθεί την αδράνεια των συνηθειών της. Ο Αριστοτέλης προειδοποιούσε ότι η κυριαρχία του πλήθους, αν δεν στηρίζεται στην αρετή και στην παιδεία, εκπίπτει σε οχλοκρατία• και ο Τοκβίλ, αιώνες αργότερα, διέκρινε τον κίνδυνο μιας τυραννίας της πλειοψηφίας που επιβάλλει την αισθητική της μετριότητας και την ηθική της ευκολίας. Έτσι, ο δημόσιος λόγος σήμερα μοιάζει με θέατρο της ελαφρότητας⸱ τραγούδια δίχως περιεχόμενο, πρόσωπα δίχως πνευματικό βάρος και μια κοινωνία που, προτιμώντας το ευχάριστο ψεύδος από την οδυνηρή αλήθεια, καταδικάζει τον στοχαστή στη σιωπή.

Γ. Ιωαννίδης: Η Ελλάδα 2.0, η οποία χάνει 25-0 από την αχρηστοκρατία

Ο Γιάννης Ιωαννίδης σε μια συγκλονιστική ραδιοφωνική συνέντευξη στον 98.4 μιλάει για όλους και για όλα, δύο μέρες μετά την αναγόρευση του σε επίτιμο διδάκτορα στο Τμήμα Πληροφορικής με Εφαρμογές στη Βιοϊατρική και ένα 24ωρο μετά την γνωστοποίηση ότι και φέτος συγκαταλέγεται ανάμεσα στους 11 Έλληνες που βρίσκονται στην παγκόσμια επιστημονική κορυφή και μάλιστα ως πρώτος των πρώτων από πλευράς του Ελληνισμού, ως ένας από τους επιδραστικότερους επιστήμονες στη παγκόσμια επιστημονική σκέψη. Το βιογραφικό του είναι τεράστιο, ενώ οι δημοσιεύσεις και οι επιστημονικές αναφορές γι’ αυτόν κινούνται σε δυσθεώρητα ύψη. Καθηγητής από το 2010 στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ στην Καλιφόρνια. Αρχικά, μεταξύ 2010-2016, ως διευθυντής της έδρας CF Rehnborg στο Κέντρο Ερευνας Πρόληψης και ακολούθως σε 4 τμήματα και 8 ακόμη κέντρα/ινστιτούτα του κορυφαίου ιδρύματος. Καθηγητής Έρευνας, Επιδημιολογίας και Πολιτικής Υγείας από το 2011, επίσης, στο Τμήμα Βιοϊατρικής Επιστήμης Δεδομένων από το 2016, καθώς και συν-διευθυντής στο Κέντρο Καινοτομίας Μετα-Ερευνας (METRICS) από το 2013 έως σήμερα.

 Νωρίτερα είχε διατελέσει πρόεδρος του Τμήματος Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ενώ παράλληλα ήταν επίκουρος καθηγητής στα Πανεπιστήμια Χάρβαρντ, Ταφτς και Imperial College.Συγγραφέας 10 λογοτεχνικών βιβλίων, σύμφωνα με ξένα ινστιτούτα είναι «ίσως είναι ένας από τους πιο επιδραστικούς επιστήμονες εν ζωή».

 
Μιλώντας στον 98.4 έκανε λόγο για μια Ελλάδα που βρίσκεται στο όριο της ύπαρξης της ως χώρας, μίας χώρας που επικοινωνιακά διακηρύσσει την πρόοδο του Ελλάδα 2.0 , αλλά διαρκώς σε όλους τους τομείς χάνει με 25-0 , με την αχρηστοκρατία να έχει μετατραπεί σε καθεστωτική λογική. 

Η πανέμορφη Ελλάδα, όπως λέει , προσπαθεί να προσελκύσει μόνο τουρίστες σε παραλίες με υπερτουρισμό χαμηλού budget. Δυστυχώς, παρά τα μυθεύματα περί brain gain, η ελληνική ολιγαρχία και πολιτική της διακυβέρνηση, έχει παραδοσιακά στηρίξει τη μετριοκρατία και την αχρηστοκρατία και κάνει ότι μπορεί για να εκδιώξει από τη χώρα όποιον νέο άνθρωπο έχει όνειρα για κάτι καλύτερο. Ενώ παραδοσιακά η επιστημονική έρευνα διέθετε μια σχεδόν καθολική αναγνώριση και αποδοχή από το ευρύτερο κοινό, εδώ και μερικά χρόνια βλέπουμε μια διογκούμενη αμφισβήτηση . Η ένταση του φαινομένου διαφέρει από χώρα σε χώρα πάντως είναι ισχυρό στην Ελλάδα.

 Ανάμεσα σε 68 χώρες, η Ελλάδα βρίσκεται στην 56η θέση ως προς την εμπιστοσύνη στην επιστήμη. Πολλοί διαισθάνονται ότι η επιστήμη έχει ξεπουληθεί σε ισχυρούς, π.χ. σε ανάλγητα οικονομικά συμφέροντα που είναι περιφρονητικά ή και αντίθετα στο κοινωνικό συμφέρον. Ή σε κάλπικους πολιτικούς ηγέτες, ανάλγητους μέχρι αηδίας αρκεί να κρατηθούν στην εξουσία. Ή σε ιδεοληψίες που ποδοπατούν τον ορθολογικό σκεπτικισμό της επιστημονικής μεθόδου. Ή σε έναν ελιτισμό προνομιούχων μιας ακαδημαϊκής ιντελιγκένσιας που έχει αποκοπεί από τις πραγματικές ανάγκες και τις ζωτικές αγωνίες των πολλών, των όλο και χειρότερα φτωχοποιημένων, των περιθωριοποιημένων πληβείων πολιτών δεύτερης και τρίτης κατηγορίας.

Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν…

Άστραψε και βρόντηξε  "εν είδει δημόσιας εξομολόγησης" ο επίσκοπος Κισάμου εναντίον της  σκανδαλώδους και "προβοκατόρικης" (όπως αφήνει να εννοηθεί) αύξησης στους  μισθούς  των  Αρχιερέων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση του  Μητσοτάκη - "...εις ό,τι μας αφορά και, ως καλώς γνωρίζω, και άλλοι Αρχιερείς το αυτό σκέπτονται να πράξουν..."

Αναλυτικά το κείμενο του Μητροπολίτη Αμφιλόχιου που δημοσιεύθηκε :

Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν…

Δεν ξέρω αν είναι δόκιμος ο τίτλος  για τις σκέψεις, τον προβληματισμό που ακολουθεί· λόγια δανεισμένα από τον 33ο Ψαλμό του Δαυίδ (στ.11), καθώς ο λόγος αυτός του Προφητάνακτος Δαυίδ έχει ευχαριστιακή προοπτική. 

Ξέρω όμως πως είναι επίκαιρος αφού πολύς λόγος γίνεται στις μέρες μας για τον πολλαπλασιασμό όχι των 5 άρτων στην έρημο, αλλά των αποδοχών των Αρχιερέων.

Ο λόγος περί του άρθρου 56 του πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών λοιπόν, το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση. 

Σύμφωνα με το πολυνομοσχέδιο αυτό οι μηνιαίες αποδοχές των Μητροπολιτών «.. ορίζονται στο ύψος του ενενήντα τοις εκατό (90%) του ορίου της παρ.1 του άρθρου 28 του Ν.4354/2015 (Α΄176), περί ανωτάτων ορίων αποδοχών». 

Το ποσοστό αυτό, όπως ερμηνεύουν οι έχοντες γνώση του θέματος, «έναντι ορίων αποδοχών», αφορά τον μισθό που λαμβάνει ένας Γενικός Γραμματέας Υπουργείου. 

Ρωτώντας πόσο μισθό λαμβάνει ένας Γενικός Γραμματέας, καθώς δεν γνώριζα, αντιλήφθηκα ότι οι μηνιαίες αποδοχές ενός Μητροπολίτη, εφ΄ όσον το άρθρο αυτό ψηφιστεί, σχεδόν διπλασιάζονται.

Εδώ λοιπόν είναι που αρχίζει ο προβληματισμός, τον οποίο και καταθέτω εν είδει δημόσιας εξομολόγησης. 

Επιθυμώ, προοιμιακά,  να δηλώσω τα εξής: 

1. Γνωρίζω πολλούς Αρχιερείς οι οποίοι τον μισθό τους τον διαθέτουν σε πλήθος αγαθοεργιών, πάσης φύσεως. Συνεπώς θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι, εάν ψηφιστεί, οι δυνατότητες στήριξης και αρωγής αναγκεμένων συνανθρώπων θα πολλαπλασιαστούν. 

2. Τον προβληματισμό, τις σκέψεις και τις απόψεις, την εξομολόγηση μας αυτή, καταθέσαμε «εν Συνόδω», ενώπιον όλων των σεπτών μελών της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, στην πρόσφατη Σύνοδο της 5ης τρ. μηνός. Προβληματισμός που τέθηκε όχι μόνον από τον γράφοντα. 

3. Η δημόσια αυτή κατάθεση ουδεμία αντιπολιτευτική διάθεση έχει. Όποια εξουσία και αν θα ήταν το αυτό θα πράτταμε και θα λέγαμε, λειτουργώντας ‘κατά συνείδηση’· το παρελθόν εξ΄ άλλου βεβαιώνει του λόγου το αληθές. 

Ο Κυθήρων Σεραφείμ για την αύξηση μισθοδοσίας των Αρχιερέων

ΕΙσαγωγή π.  Κώστας Λαγός: 

Χαιρομαι που ο Μητροπολίτης Κυθήρων, του οποίου είχα τη χαρά να κάνω τη ζωή δύσκολη για τέσσερα και πλέον χρόνια, είναι ο πρώτος Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος που όχι μόνο μίλησε για τις αυξήσεις αλλά και δεσμεύεται -και το εννοεί, πιστέψτε με- να κάνει αυτό που έχω γράψει δύο κ αι περισσότερες φορές: Τα χρήματα της αύξησης κατευθείαν σε φιλανθρωπικό σωματείο. 

--------------------------

Ακολουθεί η επιστολή του Κυθήρων Σεραφείμ όπως το δημοσιεύει το Romfea.gr:

Ἐξ ἀφορμῆς τοῦ θορύβου καί τοῦ προκληθέντος σάλου ἀνά τό Πανελλήνιον, καί ὄχι μόνο, λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς μισθοδοσίας τῶν Ἀρχιερέων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας, λυπούμενος βαθύτατα διά τόν προξενηθέντα σκανδαλισμόν, δηλώνω ὡς κατ' ἐνώπιον Κυρίου Παντοκράτορος, Χριστοῦ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ἡμῶν τά ἀκόλουθα:

1) Ὡς κεραυνός ἐν αἰθρίᾳ ἦλθεν εἰς τά ὦτα τοῦ Χριστωνύμου Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ἡ ὡς ἄνω εἴδησις. Ἐν καιρῷ πενίας καί στερήσεων, ἀνυψώσεως τοῦ τιμαρίθμου τῶν πάντων, χαμηλῶν μισθῶν καί συντάξεων κ.τ.τ., ἀνεφάνη ἡ εὐνοϊκή μεταχείρισις τοῦ Ἀρχιερατικοῦ Σώματος ὑπό τῆς Πολιτείας. Τό γεγονός αὐτό προκάλεσε καί προκαλεῖ δυσμενῆ σχόλια, παράπονα, κρίσεις καί ἐπικρίσεις.

2) Ἀνέκαθεν, ὅμως, ὑπῆρχε ἡ τάσις τῆς κρίσεως καί ἐπικρίσεως τῶν Κληρικῶν, καί δή τῶν Ἐπισκόπων διά χρηματισμόν. Ἐπί παραδείγματι ὁ νεοφανής καί προσφάτως διακηρυχθείς Ἅγιος Καλλίνικος, Ἐπίσκοπος Ἐδέσσης, λέγεται ὅτι τήν δεκαετίαν τοῦ 80 ἀντιμετώπισε νεοδιόριστον Καθηγητήν, ὁ ὁποῖος ἐπιμόνως ἰσχυρίζετο ὅτι οἱ Κληρικοί χρηματίζονται καί πλουτίζουν. Προσεπάθησε νά τόν πείσῃ ὅτι αὐτό δέν ἦταν γενικός κανόνας καί στήν ἐπιμονή του τοῦ εἶπε: «φέρε μου μιά κόλλα χαρτί γιά νά ὑπογράψω καί νά σέ ἐξουσιοδοτήσω νά σηκώσης ἀπό τίς Τράπεζες ὅποιες καταθέσεις βρῆς στό ὄνομά μου». Καί τότε μόνο ἐσιώπησε...

🚂 7 Ιουνίου 2026, η ημέρα που το τρένο ξανασφύριξε στην Καλαμάτα έστω και για λίγο!

🚂 7 Ιουνίου 2026, η ημέρα που το τρένο ξανασφύριξε στην Καλαμάτα έστω και για λίγο!

 Και κάπως έτσι αναδεικνύεται όλο και πιο έντονα το όραμα για την επαναλειτουργία του σιδηροδρόμου στην Πελοπόννησο. Τελικά, πόσο σημαντικός είναι ο σιδηρόδρομος στην Πελοπόννησο; Με ευκαιρία αυτό το γεγονός, και τα μελλοντικά σχέδια που θα προκύψουν από αυτό, ξανακάνουμε αυτή τη δημοσίευση για το πως ξεκίνησε ο σιδηρόδρομος στην Πελοπόννησο και ποια ήταν η μοίρα του.

🇬🇷 Το πρώτο τρένο στην Ελλάδα - Όλα ξεκίνησαν το 1869 όταν η Ελλάδα απέκτησε την πρώτη σιδηροδρομική γραμμή. Επρόκειτο για τη γραμμή Πειραιάς - Θησείο που ένωσε το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας με το κέντρο της Αθήνας. Η λειτουργία του συνέβαλε στη σύνδεση των δύο μεγάλων πόλεων της Ελλάδας και άνοιξε τους ορίζοντες για τη δημιουργία του σιδηροδρομικού δικτύου στη χώρα.

🇨🇵 Τα θεμέλια - Στις αρχές του 1870 Γάλλοι κεφαλαιούχοι πρότειναν τη χάραξη μιας γραμμής που θα συνέδεε το Αιγαίο Πέλαγος με το Ιόνιο, για την ανάπτυξη του εμπορίου. Η γραμμή θα εκτεινόταν από το Πόρτο Ράφτη, θα διέσχιζε τη Δυτική Αττική, την Κορινθία και θα κατέληγε στην Πάτρα. Το ελληνικό κράτος θα προσέφερε όλα όσα χρειάζονται για τη δημιουργία και συντήρηση της γραμμής για 99 χρόνια.

📜 Ο ρόλος του Τρικούπη - Ωστόσο τα πάντα άλλαξαν τη δεκαετία του 1880. Μέσα σε μια δεκαετία ο σιδηρόδρομος επεκτάθηκε ραγδαία στην Πελοπόννησο, φέρνοντας χωριά και πόλεις κοντά στην πρωτεύουσα. Ο Χαρίλαος Τρικούπης, όπου αποτέλεσε πρωθυπουργός της χώρας εκείνη την περίοδο, έθεσε το ζήτημα ανάπτυξης των υποδομών. Συμπεριέλαβε τη δημιουργία ενός δικτύου σιδηροδρόμων, συνολικού μήκους 700 χιλιόμετρα που θα διέσχιζε τη χώρα από άκρη σε άκρη.

🍇 Η σταφίδα και ο σιδηρόδρομος - Επιπλέον σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη του σιδηροδρόμου ήταν το εμπόριο της σταφίδας. Ο "μαύρος χρυσός" αποτελούσε κύριο εξαγώγιμο προϊόν του ελληνικού κράτους. Η σταφίδα αναχωρούσε από τα λιμάνια της Πελοποννήσου και έφτανε στις μεγάλες αγορές της Ευρώπης. Μάλιστα, για την παραγωγή της εργάστηκαν Ιταλοί, Μαλτέζοι και Άγγλοι. Οι τελευταίοι ίδρυσαν τις δικές του βιομηχανίες στην Πάτρα.

Πώς αντιμετωπίζουν οι Κουβανοί τον αποκλεισμό;

Του Διονύση Σκλήρη 

Μοιράζομαι μαζί σας μια συνέντευξη για την καθημερινή ζωή στην Κούβα, που έλαβα από τον καθηγητή Τάκη Πολίτη, ο οποίος ζει και εργάζεται εκεί. 

Πώς αντιμετωπίζουν οι Κουβανοί τον αποκλεισμό; 

Ο Τάκης Πολίτης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και προσκεκλημένος καθηγητής στο Universidad Central «Marta Abreu» de Las Villas στη Σάντα Κλάρα, αναπτύσσει στο «Βήμα» τηλεφωνικά από την Κούβα την κατάσταση που επικρατεί:

«Μετά τον αποκλεισμό του Ιανουαρίου, προτεραιότητα είναι να αντεπεξέλθει η χώρα στις ενεργειακές απαιτήσεις. Επιχειρείται κάλυψη των αναγκών με κουβανικό αργό πετρέλαιο και φωτοβολταϊκά. Για τα τελευταία υπάρχει ενίσχυση από την Κίνα. Όλα αυτά φτάνουν για ένα μικρό ποσοστό των αναγκών. Από τον Ιανουάριο έχει φτάσει μόνο ένα πετρελαιοφόρο στην Κούβα, ρωσικό, στις 30 Μαρτίου. Ως προς την ανθρωπιστική βοήθεια, συνδράμει το Μεξικό με την έκτη αποστολή τροφίμων και φαρμάκων να έχει φτάσει πριν από δύο εβδομάδες, ενώ αυτή την εβδομάδα έφτασε κινεζικό πλοίο με 16.000 τόνους ρύζι. Οι ΗΠΑ, ωστόσο, έχουν παγώσει την προμήθεια πετρελαίου από το Μεξικό.

Το οξύ ενεργειακό πρόβλημα έχει πολλές αρνητικές συνέπειες. Τα πανεπιστήμια υιοθέτησαν την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, καταργήθηκαν δρομολόγια υπεραστικών λεωφορείων ενώ κάποιες υπηρεσίες δε λειτουργούν. Εργαζόμενοι δεν μπορούν να μεταβούν στην εργασία τους επειδή πολλές τοπικές συγκοινωνίες έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους. 

Σπυρίδων Μηνέττος, ὁ κοσμοκαλόγηρος

Ὁ Σπυρίδων Μηνέττος (ὁ βίος γράφτηκε ἀπό τόν ἀνηψιό του Κωνσταντῖνο Μηνέττο) γεννήθηκε στό χωριό Γεννάδι Ρόδου στίς 12 Δεκεμβρίου 1898, ἡμέρα ἑορτῆς τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, τοῦ ὁποίου καί ἔλαβε τό ὄνομα.

Οἱ γονεῖς του Κωνσταντῖνος καί Χριστίνα ἦταν πτωχοί βιοπαλαιστές, ἀλλά πολύ εὐσεβεῖς. Ἀνέθρεψαν τόν πρωτότοκο Σπῦρο καί τά μικρότερα ἀδέλφια του Μανώλη, Μηνᾶ, Εἰρήνη, Ἐλευθερία καί Ἰωάννη χριστιανικά καί μέ πολλή ἀγάπη.

Φοίτησε στό Δημοτικό σχολεῖο τοῦ χωριοῦ. Οἱ γονεῖς του ἐκκλησιάζονταν τακτικά καί ὁ μικρός Σπῦρος ὑπεραγαποῦσε τήν Ἐκκλησία, τήν ὁποία ἔβλεπε σάν δεύτερο σπίτι του.

Ἀπό μικρό παιδί στεκόταν ὄρθιος σέ ὅλη τήν διάρκεια τῆς θείας Λειτουργίας καί, ὅπως ἔλεγε ἡ μητέρα του, καταλάβαινε τούς Ψαλμούς, χωρίς νά ἔχη διδαχθεῖ ἀπό κανέναν. Συχνά ἐπαναλάμβανε τά λόγια τοῦ ψάλτη ἤ τοῦ ἱερέα.

Ἡ ἴδια ἡ μητέρα του Χριστίνα, διηγήθηκε τό ἑξῆς περιστατικό: «Βρισκόμασταν στήν Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου στό Γεννάδι. Παρακολουθούσαμε σκυφτοί τόν ἱερέα πού στήν μεγάλη εἴσοδο κρατοῦσε τά θεῖα Δῶρα καί κατευθυνόταν πρός τό Ἱερό. Σήκωσε τό κεφάλι του ὁ πεντάχρονος τότε Σπῦρος καί ἀνεφώνησε: “Μαμά, ἕνα ἄσπρο περιστέρι κάθεται πάνω στό Δισκοπότηρο!”. Κοίταξα καί δέν εἶδα τίποτε! Τρόμαξα! “Τί βλέπει τό παιδί;”, ἀναρωτήθηκα. Ὁ μικρός Σπῦρος τό κοίταζε συνεπαρμένος μέχρι πού ὁ ἱερέας μπῆκε στό Ἱερό. “Σκύψε, τοῦ λέω, μήν κοιτᾶς!”. Ἔσκυψε τό κεφάλι ὁ Σπῦρος ἐπιμένοντας. “Μά τό εἶδα, μαμά! Ἦταν ἕνα ἄσπρο περιστέρι καί καθόταν ἐπάνω στό Δισκοπότηρο!”». Αὐτή τήν ἐμπειρία δέν τήν ξέχασε ποτέ, ἀλλά καί ποτέ δέν ἤθελε νά τήν συζητήση.

Η θλίψη ενός απλού πολύτεκνου ιερέα στη σκανδαλώδη αύξηση των μισθών των αρχιερέων

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/v/1E5MWPNQhx/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η μισή Ευρώπη και μέρος της Ασίας απέκτησαν την κυριαρχία τους από τα χέρια της Ρωσίας

Στη μνήμη του Πέτρου Μολυβιάτη.

του Γιώργου Παπαδόπουλου Τετράδη

Με εξαίρεση την πραγματικά βαρβαρη συμπεριφορά κατά την κατοχή των χωρών της Αν Ευρώπης 1945-1989, τις οποίες παραχώρησαν ο Τσώρτσιλ με τον Ρουσβελτ, για να μην ξεχνιόμαστε, και την οποία πληρώνει η Ρωσσια μέχρι σήμερα ως αντιρωσσισμο από πολλούς που την υπέστησαν και ακόμα περισσότερους, που τη χρησιμοποιούν ως αλλοθι για τα επεκτατικά και επιχειρηματικά τους σχέδια, η Ευρώπη χρωστάει.
Η παρακάτω καταγραφή το θυμίζει, με μια παράληψη, που την κάνουν στο μυαλό τους, όσο έχουν, και οι σύγχρονοι Χίτες και κομμουνιστοφαγοι εν Ελλαδι: Ότι η Ανεξαρτησία της Ελλάδος στο Λονδίνο έχει τρεις υπογραφές. Η μία είναι της Ρωσσιας. Και δεν υπάρχει η υπογραφή της Πρωσσίας και της Αυστρίας. Τις οποίες λατρεύουν και στις οποίες υποκλίνονται οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Το γεγονός, ότι από πάνω σου είναι η μία από τις τρεις υπερδυνάμεις, ζάπλουτη σε ενέργεια και ορυκτά και αγοραστές, και συμμαχείς εναντίον της με μια άλλη που είναι στην άλλη άκρη της Γης, αποτελεί αντικείμενο ιατρικής και όχι πολιτικής έρευνας.

Οσοι απορουν για την αφιερωση στον Πετρο Μολυβιατη, επισημαινω οτι ο πολυπειρος διπλωματης , διπλωματικος συμβουλος του Κωνσταντινου Καραμανλη, του Ανδρεα, του Σαμαρα, υπουργος Εξωτερικων του Κωστα Καραμανλη, ειναι εκεινος, που συσφιξε τις σχεσεις της χωρας με τη Ρωσσια προς οφελος ενεργειακο, στρατιωτικο και διπλωματικο, μεχρι να ενσκυψει η αμερικανικη πρεσβεια δια του Γιωργακη και του Κοτζια επι Τσιπρα. Επειδη η Ιστορια δεν γραφεται ουτε απο ανιοστορητους, ουτε απο χουλιγκανς του εμφυλιου.

..........................************..............................

Ένας Φινλανδός blogger σόκαρε τον Δυτικό κόσμο δημοσιεύοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσής του:

«Ρωτάτε για τα αποτελέσματα της «επιθετικότητας» της Ρωσίας; 

Αυτά είναι τα εξής: η μισή Ευρώπη και μέρος της Ασίας απέκτησαν την κυριαρχία τους από τα χέρια αυτού του κράτους. Ας θυμηθούμε ποιος ακριβώς:

Η Φινλανδία το 1802 και το 1918. (Πριν από το 1802 δεν είχε ποτέ δικό της κράτος.)

Η Λετονία το 1918. (Πριν από το 1918 δεν είχε ποτέ δικό της κράτος.)
Η Εσθονία το 1918. (Πριν από το 1918 δεν είχε ποτέ δικό της κράτος.)
Η Λιθουανία αποκατέστησε την κυριαρχία της το 1918 επίσης χάρη στη Ρωσία.
Η Πολωνία αποκατέστησε το κράτος της με τη βοήθεια της Ρωσίας δύο φορές, το 1918 και το 1944. Η διαίρεση της Πολωνίας μεταξύ ΕΣΣΔ και Γερμανίας είναι μόνο βραχυπρόθεσμη!
Η Ρουμανία γεννήθηκε ως αποτέλεσμα των Ρωσοτουρκικών πολέμων και έγινε κυρίαρχη με τη θέληση της Ρωσίας το 1877-1878.
Η Μολδαβία ως κράτος γεννήθηκε εντός της ΕΣΣΔ.

Η έννοια του Εκουσίου

από

π. Γεώργιος Λέκκας

-

10 Ιουνίου 2026

0

72

  «(…) ἡ τῶν πάντων ζωὴ ὁ Κύριος καὶ σωτὴρ ἡμῶν ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτῷ θάνατον ἐπενόει τῷ σώματι (…) ἀλλὰ τὸν παρ’ ἑτέρων, καὶ μάλιστα τὸν παρὰ τῶν ἐχθρῶν, ὃν ἐνόμιζον εἶναι δεινὸν ἐκεῖνοι καὶ ἄτιμον καὶ φευκτόν, τοῦτον αὐτὸς ἐν σταυρῷ δεχόμενος ἠνείχετο (…)».

Μ. Ἀθανασίου, Περὶ Ἐνανθρωπήσεως, κεφ. 24.

Στην Περί Ενανθρωπήσεως πραγματεία του, και ειδικά στα κεφάλαια 21 έως 24, ο Μ. Αθανάσιος αξιοποιεί δημιουργικά την αριστοτελική έννοια του «εκουσίου», υπό το φως της Προς Εβραίους Επιστολής του Αποστόλου Παύλου για την Αρχιερατική Θυσία του Υιού και Λόγου του Θεού, προκειμένου να δημιουργήσει τις φιλοσοφικές και θεολογικές προϋποθέσεις για μια βαθύτερη κατανόηση της ελληνικής ιδέας περί εκουσίου.

Για τον Μ. Αθανάσιο, ο εκούσιος θάνατος του Κυρίου Ιησού πάνω στον Σταυρό δεν μπορεί να εξηγηθεί ικανοποιητικά ούτε από το αριστοτελικό εκούσιο που θέλει τον πράξαντα ως την ηθική αρχή της πράξεως ούτε από την στωϊκή έννοια περί εκουσιότητας που εξαντλεί το εκούσιο της ηθικής πράξεως στην ελεύθερη επιλογή του πράττοντος.

Αλβανία, Διαπόντιοι νήσοι, Νήσος Σάσων. Δ. Ηλιόπουλος Ιω. Μπαλζώης

Η εκπομπή έγινε στις 06.07.2022 και είναι αποκαλυπτική και τραγικά επίκαιρη λόγω των κινητοποιήσεων στην Β

 Ήπειρο και την Αλβανία.

Καλεσμένοι στην εκπομπή " Ο Εξαρχείων " του Αντρέα Μαζαράκη.
Πηγή: Παραπολιτικά FM

H αφύπνιση των λαών στην Αλβανία

Η νήσος Σάσων και πώς παραχωρήθηκε στην Αλβανία ΕΔΩ ..

Πρωτοβουλία Παρατηρητήριο «Οι απ’ έδω», για τον ιστορικό και γηγενή Ηπειρωτικό Ελληνισμό

Μόνο ενθαρρυντικό γεγονός είναι η αφύπνιση των λαών στην Αλβανία, και η εναντίωση στα σχέδια Κούσνερ για την εκμετάλλευση ενός από τους τελευταίους υδροβιότοπους στην Ευρώπη. Το σύμπλεγμα Σάσων – Αώος – Άρτα – Σβερνέτσι, ένας ελληνικός κατ’ εξοχήν ιστορικός τόπος, έγινε το πολιτικό - κοινωνικό βαρόμετρο αμφισβήτησης έως και ακυρωτικής διάθεσης της κυβέρνησης Ράμα εκ μέρους ενός σημαντικού αριθμού πολιτών. Είναι πράγματι μια συγκυρία μέσω της οποίας μπορεί να αναδειχθεί το κοινό -για τους λαούς στην Αλβανία- οικολογικό ζήτημα ως εμβληματικό απέναντι στην τάση καπιταλιστικής ολοκλήρωσης, δηλαδή της απόλυτης εκμετάλλευσης της γης και του νερού. Το ζήτημα των στρατηγικών επενδύσεων, του νόμου “πακέτο των βουνών”, των διεφθαρμένων υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για την ιδιωτική, την κοινοτική και τη δημόσια περιουσία, η αρπαγή των ιδιωτικών – κοινοτικών περιουσιών θα μπορούσαν να συνδεθούν με τις επεκτάσεις του κεφαλαίου στην Ελλάδα: στα βουνά της μέσω εγκατάστασης ανεμογεννητριών, με τις τραγικές επενδύσεις στο “Ελληνικό” πρώην αεροδρόμιο, ή με τις επενδύσεις των Ισραηλινών, των Τούρκων ή των Βουλγάρων, που μέσω της ιδιοκτησίας σε γη αποκτούν “εθνικό” τους έδαφος στην ελλαδική επικράτεια.

Ωστόσο παρουσιάζονται κάποια δεδομένα, που αφορούν αυτή τη νέα τάση μέσα στην κοινωνία των πολιτών του γειτονικού κράτους, δεδομένα, τα οποία δεν μπορούν να απαντηθούν στο ιδεολογικό σχήμα αντιπαράθεσης λαού – ολιγαρχών. Οι διαδηλώσεις που πραγματοποιούνται στα Τίρανα ή στη διασπορά των πολιτών της Αλβανίας (στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Αγγλία ή αλλού) δεν πραγματοποιούνται κάτω από κάποια αντικαπιταλιστική σημαία αλλά υπό το κρατικό σύμβολο του αλβανικού κράτους και σε διακριτές περιπτώσεις κάτω από σύμβολα επεκτατισμού όπως τη σημαία του 1878 (η οποία απεικονίζει την Ήπειρο και την Κέρκυρα ως αλβανικά εδάφη) ή με τα ιδιαίτερα σύμβολα των δωσίλογων Τσάμηδων. Η ανοχή αυτή υφίσταται ακόμη και χωρίς την αποδοχή του γεγονότος ότι η Άρτα και το Σβερνέτσι είναι ελληνικά χωριά. Τα χωριά αυτά έχουν εξαιρεθεί, μαζί με πολλά άλλα εντός της αλβανικής επικράτειας, από κάποια δικαιώματα που απολαμβάνει η αναγνωρισμένη Εθνική Ελληνική Μειονότητα. Η στάση αυτή υπενθυμίζει την εθνικιστική συνέχεια ενός καθεστώτος, η οποία εκφράζεται μέσα από ένα κίνημα αμφισβήτησης της εκδοχής του Ράμα και του μεταπολιτευτικού κατεστημένου. Η εν πολλοίς άγνοια ή αδιαφορία ή και συναίνεση για τον εποικισμό των Αγίων Σαράντα, η καταπάτηση περιοχών στις οποίες το ελληνικό στοιχείο υπερτερεί όπως στη Χιμάρα, στην οποία οι ίδιοι οι κάτοικοι ανέδειξαν με καίριο τρόπο την ελληνική τους ταυτότητα και η οποία -καταπάτηση- συνεχίζεται απρόσκοπτα, αποδυναμώνει μια τέτοια σύνδεση. Οι συνδέσεις των αγώνων δεν είναι θέμα ενός σχεδίου σύνδεσής τους παραγκωνίζοντας την πραγματικότητα. Επί παραδείγματι, οι Έλληνες Αρτινοί στη συγκέντρωση του Συντάγματος, στις 6/6/2026 κάτω από την αλβανική σημαία εκλαμβάνονται ως Αλβανοί. Το γεγονός ότι δεν προβλήθηκε μια ελληνική σημαία αλλά ως κοινή η αλβανική σημαία, δημιουργεί ένα προβληματισμό. Επίσης αποκτά σημασία το ερώτημα: για ποιον λόγο η συγκέντρωση δεν πραγματοποιήθηκε στην αλβανική πρεσβεία που είναι ο κατ' εξοχήν χώρος που εκπροσωπεί το αλβανικό κράτος, υπεύθυνο για την επένδυση;

Δίστομο, 10 Ιουνίου 1944: Μνήμη και Δικαιοσύνη

του Θεοφάνη Μαλκίδη

«Στη μνήμη της γιαγιάς μου Αικατερίνης Μαλκίδου, η οποία πέθανε από τα βασανιστήρια που υπέστη από τους Γερμανούς.

 Έβρος 1941».

«Αντίκρισα στη μέση του σπιτιού την αδελφή μου ανάσκελα, γυμνή από τη μέση και κάτω. Το φουστάνι της ήταν γυρισμένο προς τα πάνω και σκέπαζε το σχισμένο και κομματιασμένο στήθος της, το πρόσωπό της ήταν παραμορφωμένο, όλο το σώμα της κατακομματιασμένο. Μα το χειρότερο και φρικαλεότερο θέαμα ήταν, όταν από τη στάση του σώματός της κατάλαβα ότι οι Γερμανοί είχαν βιάσει το άψυχο κορμί της.
Δίπλα της βρισκόταν το τεσσάρων μηνών κοριτσάκι της λογχισμένο, με σπασμένο το κεφαλάκι του, και στο στόμα του είχε τη ρώγα του στήθους της μάνας του που είχαν κόψει εκείνοι οι κανίβαλοι. Το άλλο κοριτσάκι της, η 6χρονη Ελένη, βρισκόταν στο κατώφλι του σπιτιού μέσα σε μια λίμνη αίματος με βγαλμένα τα σπλάχνα του. Το είχαν ξεκοιλιάσει με μαχαίρι.
Το αγόρι της, ο 3χρονος Γιάννης, το βρήκα νεκρό στην αυλή με λιωμένο κεφάλι»

(αφήγηση διασωθέντα από το ολοκαύτωμα του Διστόμου)

Με αφορμή την ημέρα μνήμης του Ναζιστικού ολοκαυτώματος στο Δίστομο την 10η Ιουνίου 1944, είναι πλέον ξεκάθαρο πως όταν οι θύτες δεν τιμωρούνται τα εγκλήματα επαναλαμβάνονται και μάλιστα πολύ πιο σκληρά.
Η έρευνα στο δυτικό κόσμο, στην Ελλάδα απουσιάζει η σχετική ανάλυση λόγω του «εξαγνισμού» του Μουσταφά Κεμάλ, δείχνει ότι υπήρξε εξάρτηση του Χίτλερ από τον Κεμάλ, έχει αποδειχθεί ότι σημειώθηκε αντιγραφή του Ναζισμού από τον Κεμαλισμό ως προτύπου κατάκτησης της εξουσίας με μέσο τα διαστροφικά εγκλήματα. Είναι πλέον σαφές ότι ο Ναζισμός άντλησε τις οργανωμένους μεθόδους εξαφάνισης των λαών από καθεστώτα και πρόσωπα όπως ο Κεμαλισμός και ο Κεμάλ, όπως γράφει χαρακτηριστικά ο Στέφαν Ίχριγκ στο έργο του «Ο Ατατούρκ στον κόσμο των Ναζί» (εκδόσεις Πανεπιστημίου Χάρβαρντ).

Αλέξης Τσίπρας

Του Μανώλη Κοττάκη

Ο ΣΥΡΙΖΑ ιδρύθηκε από τον Αλέκο Αλαβάνο το 2005 και μετεξελίχθηκε από το πολιτικό του παιδί, τον Αλέξη Τσίπρα, το 2012 σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που ήταν στο παρελθόν η Αριστερά. Τόλμησε και διεκδίκησε την εξουσία, δεν περιορίστηκε στη διαμαρτυρία. 

Από τα πρώτα χρόνια της ηγεσίας του στη συνιστώσα του Συνασπισμού και μετά ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Τσίπρας έπαιζε σε δύο ταμπλό. Ικανοποιούσε τους ακραίους του Αριστερού Ρεύματος που τον εξέλεξε με την υποστήριξή του στο κίνημα της Γένοβα και τους ακτιβισμούς στον σκοτεινό Δεκέμβριο του 2008, αλλά ταυτόχρονα κατέστη συνομιλητής μεγάλων εκδοτικών συγκροτημάτων και ολιγαρχών.

Αν ανατρέξει κανείς σε δημοσκοπήσεις του 2008, θα ανακαλύψει ότι αμέσως μετά την ανάρρησή του στην προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ τα ποσοστά του εκτοξεύτηκαν στην πρόθεση ψήφου στο 18%, για να κατακρημνιστούν στις ευρωεκλογές του 2009 στο 5%. Αν ανατρέξει επίσης κανείς σε δημοσιεύματα παραμονή της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι το 2008, θα ανακαλύψει ότι 50 κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εκείνης της εποχής με κείμενό τους υπογεγραμμένο και από στελέχη της Κεντρικής Επιτροπής υποστήριζαν τη θέση του ρεπουμπλικάνου προέδρου Μπους υπέρ της αναγνώρισης των Σκοπίων με το όνομα Μακεδονία και όχι την άποψη του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή που ήγειρε το βέτο. Κορυφαίο στέλεχος της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, μετέπειτα υπουργός και υποψήφια αρχηγός διαδήλωνε με άλλες νεολαίες στο κέντρο των Σκοπίων για την αναγνώριση του κρατιδίου με το όνομα Μακεδονία!

Οριζόντια απαγόρευση της μετακίνησης των ζώων, ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ στην μετακινούμενη κτηνοτροφία !

Άννα Καραγιάννη 

Οι κτηνοτρόφοι καλούνται να κρατήσουν τα ζώα τους κλεισμένα, να αγοράζουν πανάκριβες ζωοτροφές, να βλέπουν το κόστος παραγωγής να εκτοξεύεται και το εισόδημά τους να καταρρέει.  

Ακόμη χειρότερα, καλούνται να κλείνουν τα ζώα τους στο στάβλο για 24/24 στις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού, με τεράστιες συνέπειες στην υγεία των ζωντανών.  

Η κυβέρνηση και οι υπηρεσίες της ισχυρίζονται ότι όλα αυτά γίνονται για να προστατευτεί το ζωικό κεφάλαιο, η  φέτα ΠΟΠ και η θέση της στις διεθνείς αγορές. Πρόκειται για έναν ισχυρισμό που προσβάλλει τη νοημοσύνη των παραγωγών αλλά και όλων των υπολοίπων.

Υπάρχουν περιοχές στην χώρα που είναι σε καραντίνα εδώ και 2 χρόνια και "ξέχασαν" να τις βγάλουν , όπως θα "ξεχάσουν" τώρα να άρουν και τον νέο Κανονισμό ! Ποντάρουν δε και στο ότι  σε 2 χρόνια δεν θα υπάρχουν τα ίδια δεδομένα...

 Ο Ορεινός όγκος της Χώρας δέχεται νέο πλήγμα, επίσης τα χωριά που το καλοκαίρι έπαιρναν μια ανάσα ζωής ...

----------------------------------------------------------

Η μετακινούμενη κτηνοτροφία, μια αρχαία πρακτική που διατηρείται ζωντανή εδώ και αιώνες, εντάσσεται στην άυλη πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO και αφηγείται την αλληλεξάρτηση ανθρώπων και φύσης. 

Η μετακινούμενη κτηνοτροφία αποτελεί ένα παραδοσιακό κτηνοτροφικό σύστημα προσαρμοσμένο στις εποχικές μεταβολές του κλίματος, αλλά και της διαθέσιμης βοσκήσιμης ύλης και αποτελεί έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς τρόπους εκτροφής των ζώων σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου. 

"Η ζωή αυτή μοιάζει με τον βοσκότοπο, καθώς απλώνεται σε πλαγιές, σε εποχές, σε χιλιόμετρα και δεν χωράει σε ένα σπίτι, ούτε σε μια μνήμη. «Είναι δύο πατρίδες και καμιά δεν είναι “πιο” πατρίδα από την άλλη». Τα ζώα έχουν μνήμη πιο δυνατή από τους ανθρώπους, «θυμούνται κάθε πέρασμα, κάθε στροφή, κάθε κονάκι που έχουν συνηθίσει. Ξέρουν πότε έρχεται η άνοιξη και τι σημαίνει αυτή για εκείνα: δρόμος, φύση, βουνό».