Γερομοριάς

28 Μαΐου 2026

Πολιτική θεωρία: κάτι βλασταίνει

Riccardo Paccosi - 27 Μαΐου 2026

Πηγή: Ρικάρντο Πακόζι

Εδώ και αρκετό καιρό, διαβάζοντας διάφορες συνεισφορές, έχω την έντονη αίσθηση ότι κάτι αναδύεται, ή ακόμα καλύτερα, βλασταίνει: ακριβώς, διαισθάνομαι την αυγή αυτού που πάντα έλειπε από την αντισυστημική αντιπολίτευση: την ισχυρή και, πάνω απ' όλα, κοινή σκέψη.

Αυτή η σκέψη, κάθε άλλο παρά συστηματική είναι, βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα, αλλά το θέμα είναι ότι μπορούμε να διακρίνουμε κατηγορίες, έννοιες και όρους που επαναλαμβάνονται από άτομο σε άτομο, πτυχές μιας γενικής κοσμοθεωρίας που αποσαφηνίζονται και διευκρινίζονται.

Όταν

η κρίση του χάσματος δεξιάς-αριστεράς άρχισε να αναδύεται μεταξύ 2007 και 2008, η αντιπολίτευση πήρε τη μορφή ενός κινήματος που υποστήριζε την ιδέα ότι δεν υπήρχε ανάγκη για σκέψη: στον απόηχο του φιλοσοφικού ρεύματος του Νέου Ρεαλισμού, ο πρώτος λαϊκισμός που οργανώθηκε στην Ιταλία από την Casaleggio Associati υπονοούσε ότι ο κόσμος χρειαζόταν μόνο τεχνικο-πραγματιστικές, ουδέτερα αποτελεσματικές λύσεις
.
Στη συνέχεια, όταν χτύπησε η κρίση νομιμότητας του Ευρωφεντεραλισμού το 2011-2013, άρχισαν να αναδύονται μικρές ομάδες υπέρμαχων της κυριαρχίας. Παρά την έντονη σκέψη τους, δεν κατάφεραν ποτέ να ξεπεράσουν έναν ρόλο πρωτοπορίας επειδή ήταν πολιτισμικά απρόθυμοι ή υλικά ανεπαρκώς εξοπλισμένοι για κοινωνική εργασία στις τοπικές κοινότητες.

Του Γιώργου Παπασίμου

Η φετινή επέτειος της γενοκτονίας του ποντιακού Ελληνισμού στις αρχές του 20ου αιώνα από τον τότε ηγέτη του τουρκικού εθνικισμού Μουσταφά Κεμάλ, συνεχιστή του έργου του ακροδεξιού κινήματος των Νεότουρκων, εκατόν επτά χρόνια μετά, συμπίπτει με μια ιδιαίτερα επικίνδυνη συγκυρία.

Πρόκειται για την προαναγγελθείσα κατάθεση νόμου στην τουρκική βουλή και την “νομιμοποίηση” του πειρατικού τουρκικού δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας”, που αποτελεί μία νέα υπολογισμένη κίνηση της Άγκυρας, με στόχο την υφαρπαγή τεράστιων θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο, οι οποίες βάσει των ισχυόντων κανόνων του δικαίου της θάλασσας ανήκουν στην Ελλάδα και την Κύπρο. Αποτελεί τη συνέχεια του casus belli του 1995 και του παράνομου, με “βιασμού” της γεωγραφίας, Τουρκολιβυκού μνημονίου του 2019.

Πρόκειται για ένα ποιοτικό άλμα στις επί χρόνια διατυπώσεις και ενέργειες της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας έναντι της χώρας μας στο Αιγαίο, με στόχο μάλιστα να εμφανίζεται αυτή, όχι ως αναθεωρητική και επιτιθέμενη δύναμη, αλλά ως δήθεν αμυνόμενη (), με επίκληση των κανόνων του διεθνούς δικαίου, τους οποίους τσαλαπατά αδίστακτα, προκειμένου να υλοποιήσει τον μακροπρόθεσμο, στρατηγικό της στόχο, που είναι η “φινλανδοποίηση” της Ελλάδας.

Έχουμε δηλαδή στην περίπτωση αυτή την ολοκλήρωση ενός μακροχρόνιου κύκλου του επιθετικού παντουρκισμού, ως ακλόνητο δόγμα του βαθέως τουρκικού κράτους, που αποτελεί τον πυρήνα των εκάστοτε εκφάνσεων, ανάλογα με τις ιστορικές συγκυρίες για τον τουρκικό αναθεωρητισμό. Παντουρκισμός και εξτρεμιστικός τουρκικός αναθεωρητισμός, που θεμελιώθηκε στο πλαίσιο αιματηρών γενοκτονιών του επιμέρους χριστιανικού στοιχείου, που προϋπήρχε επί αιώνες στη Μικρά Ασία (Αρμένιοι, ποντιακός Ελληνισμός, Μικρασιατικός Ελληνισμός, Ασσύριοι κλπ.).

•Η λέξη "Επέκταση" που χρησιμοποίησε η Βουλή των Ελλήνων το 1995, έδωσε στην Άγκυρα το πρόσχημα για το Casus Belli, ενώ έπρεπε να χρησιμοποιηθούν οι όροι "καθορισμός" και "θέσπιση".

•Η εμμονή στο επίρρημα "Νοτίως της Κρήτης" αντί του ονόματος "ΝΟΤΙΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ", αποτελεί γεωφασισμό που σκοπεύει να εξαφανίσει την ύπαρξη της ελληνικής θάλασσας.

•Η Ελλάδα επιδεικνύει εγκληματική αδράνεια, αρνούμενη να Καθορίσει τα 12 μίλια και να ανακηρύξει ΑΟΖ σε περιοχές όπου το Casus Belli δεν ισχύει.

•Διαγραφή της λέξης “Επέκταση” και αντικατάσταση με τις λέξεις: “καθορισμός” και “θέσπιση”, όπως λέει το Δίκαιο της θάλασσας {UNCLOS}.

Γράφουν οι Χ. Κηπουρός και Μ. Λουτσέτης

Η Ανατομία ενός εγκλήματος

Η ιστορική λεξιβλακεία είναι αμείλικτη: Στην Ολομέλεια της 1ης Ιουνίου 1995, η Βουλή των Ελλήνων, προσέφερε στο πιάτο, ως μάνα εξ ουρανού για την Άγκυρα, τη λέξη «Επέκταση». Μία εβδομάδα αργότερα, στις 8 Ιουνίου 1995, η Τουρκική Εθνοσυνέλευση ψηφίζει το Casus Belli, το οποίο δημοσιεύεται στις 13 Ιουνίου (Φύλλο 22312), με την ίδια λέξη «Επέκταση». Παρά το γεγονός ότι η Αθήνα είχε 15 ημέρες για να απαλλαγεί από το ατόπημα, δημοσίευσε τελικά τον Νόμο 2321/1995 στις 23 Ιουνίου, σε πλήρη αντίθεση με τον κυριαρχικό «Καθορισμό» (establish) της UNCLOS, και με την ίδια τη στοιχειώδη Λογική.

Το Επίρρημα «ΝΟΤΙΩΣ»: Εξαφανίζουν το όνομα για να κλέψουν την ύπαρξη

Η εμμονή στο επίρρημα «Νοτίως της Κρήτης» αντί του ονόματος «ΝΟΤΙΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ» είναι ο ορισμός του Γεωφασισμού. Εξαφανίζουν το όνομα για να κλέψουν την ύπαρξη της ελληνικής θάλασσας, επιβάλλοντας έναν Εθελοντικό Ακρωτηριασμό για να «παραμείνουν κάποιοι στα πράγματα».

Ο φασισμός της Αδράνειας

Του Κώστα Χατζηαντωνίου

ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΞΗΡΑΙΝΕΤΑΙ

ή πέφτει χτυπημένο από κεραυνό, υπάρχει κάτι χειρότερο. Το δέντρο που σαπίζει. Κόψετε ή κάψετε τον κορμό ενός δέντρου· αυτό μπορεί τελικά να ξαναφυτρώσει. Αν όμως οι ρίζες, που αντιπροσωπεύουν το βιολογικό θεμέλιο ενός λαού και της επικράτειάς του, σαπίσουν (αφού η γη στην οποία φύονται μολύνθηκε ανεπανόρθωτα), τότε όλα τελείωσαν.

Σήμερα, είναι εμφανής πια, η κυριαρχία του υποκόσμου σε κάθε πεδίο της πολιτικής, οικονομικής και πολιτισμικής ζωής του τόπου. Τα σημάδια καθημερινά, σε κάθε πτυχή του βίου. Πλάι σε αυτούς που επιτελούν το έργο δολοφονικών ξυλοκόπων, οι δήθεν υπεράνω, που θέλουν να «διατηρήσουν» τον πολιτισμό του πατρικού δέντρου ως μνημείο του παρελθόντος, σαν σε φορμαλδεΰδη, για τους «ουδέτερους» μελετητές. Στο μεταξύ οι ρίζες όλο και σαπίζουν, ο κορμός όλο και ξηραίνεται.

Ας το πούμε χωρίς περιστροφές. Αυτός ο αιώνας θα είναι ένας αιώνας είτε αναγέννησης είτε ή εξαφάνισης αυτής της χώρας μέσω της μετατροπής της σε ένα στείρο, κοσμοπολίτικο πάρκο ψυχαγωγίας, ενώ τριγύρω, άλλοι λαοί θα διατηρήσουν την ταυτότητά τους και θα αναπτύξουν τη δύναμή τους. Η Ελλάδα απειλείται σήμερα από δύο ιούς: αυτόν της αυτο-λησμοσύνης, της εσωτερικής ξηρασίας και αυτόν του υπερβολικού «ανοίγματος στον άλλον».

από Ευάγγελος Κοροβίνης

-26 Μαΐου 2026

Οταν οι ηγέτιδες δυνάμεις παρακμάζουν οι ηγεσίες των αντιδρούν σπασμωδικά. Προωθούν φαινομενικώς τολμηρές στρατιωτικές επεμβάσεις, ελπίζοντας ότι θα επανακτήσουν με μια αποφασιστική νίκη το μεγαλείο που γλιστράει μέσα από τα χέρια τους. Αντί όμως να οδηγήσουν σε μια λυτρωτική νίκη, αυτές οι επεμβάσεις επιταχύνουν την παρακμή και την αποδυνάμωση των ηγετικών κρατών. Ο πόλεμος κατά του Ιράν που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ φαίνεται να τις εξωθεί σε μια ήττα ανάλογη με αυτήν που υπέστη η Μ. Βρετανία στο Σουέζ το 1956.

Η Μ. Βρετανία είχε εξέλθει από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο αποδυναμωμένη και αναζητούσε μια ευκαιρία για να συγκρατήσει την πτώση της. Τον Ιούλιο του 1956 ο χαρισματικός ηγέτης της Αιγύπτου, ο Νάσερ, εθνικοποίησε την διώρυγα του Σουέζ, τερματίζοντας τον αποικιοκρατικού χαρακτήρα έλεγχο της Βρετανίας σε αυτό το πέρασμα και ηλεκτρίζοντας τις αραβικές μάζες. Μετά τις επανειλημμένες και αποτυχημένες απόπειρες δολοφονίας του Νάσερ, η Βρετανία ενορχήστρωσε μια εισβολή στην Αίγυπτο συνεπικουρούμενη από το Ισραήλ και την Γαλλία. Ο Νάσερ απάντησε απειλώντας να μπλοκάρει την δίοδο από την διώρυγα του Σουέζ όλων των πλοίων και κυρίως αυτών που μετέφεραν καύσιμα από τον Περσικό Κόλπο. Η κρίση τερματίσθηκε γρήγορα με την αποφασιστική παρέμβαση των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης. Οι ψαλιδισμένες ήδη ηγετικές βλέψεις της Βρετανίας εξατμίσθηκαν και η χώρα αυτή περιήλθε σε καθεστώς μεσαίου βεληνεκούς δύναμης.

Τι φοβούνται πραγματικά οι Ηνωμένες Πολιτείες αυτή τη στιγμή;

Δεν είναι οι πύραυλοι ή τα αεροπλανοφόρα.

Είναι τα 12 ατού που η Κίνα απορρίπτει σιωπηλά. Σήμερα, θα αναλύσω ακριβώς πώς η Κίνα αποσυναρμολογεί την τεχνολογική κυριαρχία της Δύσης βήμα προς βήμα. Κάθε ένα από αυτά τα χαρτιά έχει αρκετό βάρος για να κρατήσει τη Δύση ξύπνια τη νύχτα.

1. Η Κίνα εγκατέλειψε το GPS. Το σύστημα πλοήγησης BeiDou προσφέρει πλέον ακρίβεια εκατοστού, με πάνω από 100 εκατομμύρια παγκόσμιους χρήστες. Ακόμα και οι μεγιστάνες του πετρελαίου της Μέσης Ανατολής εγκαταλείπουν το GPS για το BeiDou. Μπορείτε να το πιστέψετε; Το πανόραμα μάτι της Αμερικής πάνω από τον κόσμο μόλις τυφλώθηκε.

2. Η Κίνα εγκατέλειψε την Boeing. Το C919 έχει ήδη συγκεντρώσει πάνω από 1.200 παραγγελίες, εξαφανίζοντας 80 δισεκατομμύρια δολάρια από την αξία της Boeing σε ένα μόνο χρόνο. Αυτό που κάποτε ήταν «καλύτερο να αγοράζεις παρά να κατασκευάζεις» έχει ανατραπεί - τώρα η αγορά κινεζικών αεροπλάνων μοιάζει με την πιο έξυπνη επιλογή. Η Boeing πιάστηκε εντελώς απροετοίμαστη.

3. Η Κίνα εγκατέλειψε τα αμερικανικά τσιπ. Οι μονάδες SSD της μνήμης Yangtze έχουν μειώσει τις διεθνείς τιμές στο μισό. Μετά την επιστροφή των τσιπ Kirin, η Qualcomm πανικοβλήθηκε και μείωσε τις τιμές κατά 30% εν μία νυκτί. Αυτό ακριβώς που κάποτε χρησιμοποιούσαν για να πνίξουν την Κίνα έχει γίνει το δικό της θανατηφόρο όπλο.

4. Η Κίνα εγκατέλειψε τα Windows. Η UnionTech UOS έχει ξεπεράσει τα 5 εκατομμύρια εγκαταστάσεις, με τα εθνικά υπουργεία και τις μεγάλες τράπεζες να αλλάζουν πλήρως. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Microsoft χάνει τον ύπνο του, αλλά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γι' αυτό.

Δημήτρης Πατέλης: Έθνος, εθνικό ζήτημα και πατριδοκαπηλία

Μία ημέρα πριν αναχωρήσει για την Κένυα, όπου συνελήφθη και κρατήθηκε για τρεις ημέρες, ο καθηγητής Φιλοσοφίας της Επιστήμης Δημήτρης Πατέλης είχε βρεθεί στο στούντιο του militaire news , για μία συζήτηση περί έθνους, εθνικών ζητημάτων αλλά και πατριδοκαπηλίας…Μια νομίζουμε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση.
Την επόμενη ημέρα ο κ. Πατέλης πέταξε για το Ναϊρόμπι.

Ο καθηγητής Δημήτρης Πατέλη συνελήφθη μαζί με 18 ακτιβιστές της Παγκόσμιας Αντιιμπεριαλιστικής Πλατφόρμας (WAP),από τις αρχές της Κένυας, κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας κατά της γαλλικής νεοαποικιοκρατίας στο Ναϊρόμπι.

Ο Πάπας προειδοποιεί για τους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης σε μία εγκύκλιο 42.300 λέξεων. Το κείμενο σηματοδοτεί μια δυναμική παρέμβαση του προκαθήμενου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας για την κατάχρηση της τεχνητής νοημοσύνης

Πηγή REUTERS/Guglielmo Mangiapane

ΟΠάπας Λέων ΙΔ΄ παρουσίασε σήμερα μία εγκύκλιο με το όραμά του και τις προειδοποιήσεις του για το μέλλον της Τεχνητής Νοημοσύνης, ζητώντας από τους ηγέτες διεθνώς να προστατεύσουν την ανθρωπότητα από τις δυνητικά αποσταθεροποιητικές επιπτώσεις της ΑΙ.

Η τοποθέτηση του Ποντίφικα ήρθε με τη μορφή παπικής εγκυκλίου, δηλαδή ανοικτής επιστολής προς «όλους τους ανθρώπους με αγαθές προθέσεις». Στο εκτενές κείμενο (που ξεπερνά τις 42.300 λέξεις), περιγράφει την επιδίωξή του να διαφυλάξει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σε μια εποχή όπου η τεχνολογία απειλεί να αντικαταστήσει τον άνθρωπο σε πλήθος επαγγελματικών και κοινωνικών ρόλων.

Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ παρουσίασε την εγκύκλιο μαζί με τον Κρίστοφερ Ολά, συνιδρυτή της Anthropic, μίας από τις μεγαλύτερες εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, σε μια συμβολική κίνηση διαλόγου ανάμεσα στον πνευματικό και τον τεχνολογικό κόσμο.

Πάπας Λέων: Οχι στα κηρύγματα με βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Τονίζοντας πως «η τεχνολογία δεν πρέπει να θεωρείται “αδιακρίτως” δύναμη εχθρική προς την ανθρωπότητα», υπογράμμισε πως «η επιδίωξη για μεγαλύτερα κέρδη δεν μπορεί να δικαιολογεί επιλογές που κοστίζουν συστηματικά θέσεις εργασίας».

Μεταξύ άλλων, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ ζητά:

ρυθμιστικούς κανόνες για τις εταιρείες που ηγούνται της ανάπτυξης της ΑΙ,
προστασία και επανεκπαίδευση των εργαζομένων των οποίων οι θέσεις απειλούνται,
εκπαίδευση των μαθητών ώστε να ακονιστεί η κριτική τους σκέψη απέναντι στην τεχνολογία,
μέτρα προστασίας των παιδιών από βίαιο, σεξουαλικό ή και ψευδές περιεχόμενο που παράγεται από ΑΙ,

🇬🇷 Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ!

✔️Τη διάβασε ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης συμβολικά την Καθαρά Δευτέρα, της 13ης Μαρτίου 2000, και θα είναι πάντα η έκφραση του αυθεντικά νέου στην αναζήτηση της πολιτικής πυξίδας, η πρόταση για την αληθινή, δημιουργική επιστροφή μας στην Ιστορία και τη σύγχρονη Οικουμένη.

✔️Ας την αναζητήσουμε για να την διαβάσουμε ώστε να μπορούμε να υπερβούμε τα πρόσωπα και τις πολιτικές που οδήγησαν τη χώρα στην κρίση και ενώ ταυτίζονται με τη σημερινή ελληνική κοινωνική και εθνική παρακμιακή πραγματικότητα, αυτοπαρουσιάζονται σήμερα ως σωτήρες.

_____***_____

📎"...Η Δημοκρατικη Περιφερειακή Ένωση γεννιέται απο δυνάμεις που βγήκαν δικαιωμένες και μη ηττημένες από τον προηγούμενο ιστορικό κύκλο.

Δυνάμεις που έρχονται από διαφορετικές διαδρομές. Συναντώνται στη διαπίστωση της κατάργησης της σημασίας, των νοημάτων, του ρόλου της πολιτικής και την ιστορική ανάγκη υπέρβασης της σημερινής παρακμιακής πραγματικότητας.

📎Προσδοκά να διαμορφώσει ένα νέο μορφωτικό και πολιτικό πεδίο όπου θα επανακαθορίζονται και θα βρουν νόημα, ταυτότητες, ρόλοι και σχέδια. Γιατί στα υπαρκτά πολιτικά σχήματα είναι κουτιά άδεια χωρίς περιεχόμενο, νόημα, αλήθεια, μνήμη.

📎Το δικό μας Κίνημα αποτελεί ένα χώρο διαμόρφωσης, επιμόρφωσης, ένα σχολείο, ένα μορφωτικό Κίνημα. Στις σημερινές συνθήκες κρίσεις στις δημοκρατίας είναι ένας δημοκρατικός αγωγός, πομπός ελεύθερης δημοκρατικής ενημέρωσης και πληροφόρησης.

📎Προσδοκά να διαμορφώσει ένα περιβάλλον δημοκρατίας, ώστε να αξιοποιηθούν όλες οι ενέργειες, οι δυνάμεις του έθνους. Να ενταχθούν σε ένα σχέδιο που έχει ανάγκη ο ελληνισμός στις σημερινές συνθήκες τις παγκοσμιοποίησης στο νέο αιώνα. Η απουσία Πολιτικής, Δημοκρατίας, ουδετεροποιεί, απομακρύνει, εξοντώνει πλούσιες μορφωτικές παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας που θέλουν να δημιουργήσουν και να προσφέρουν στο συλλογικό γίγνεσθαι.

📎Γεννιέται μέσα από ένα ρεύμα εθνικής αυτογνωσίας και αυτοσυνειδησίας που διαπερνά όλη την κοινωνία, ένα ευνουχισμένο και ακρωτηριασμένο πολιτισμικά λαό που αναζητά την ανάκτηση της ιστορικής και πολιτισμικής του ταυτότητας. Ανοίγει δρόμους αυτόχθονης παραγωγής ιδεολογίας και πολιτικής σκέψης. Διαδικασίες αυτογνωσίας που συμβάλλουν στον εθνικό αυτοσέβασμό και την αξιοπρέπεια, που ίσως ποτέ στην χώρα μας δεν έπεσαν τόσο χαμηλά.

📎Την τάση επανασύνδεσης και επιστροφή στο ιστορικό γεωγραφικό και φυσικό περιβάλλον που διαδέχεται αυτήν της φυγής και του ξεριζωμού που κυριάρχησε τον 20ο αιώνα. Η τάση της εξόδου από τις πόλεις και κύρια από τη μεγάλη φυλακή του έθνους, το αθηναϊκό πολεοδομικό μόρφωμα ως στάση και αντιαστικοποίησης προμηνύει τη νέα αγροτική και περιφερειακή αναγέννηση και διαμόρφωση μιας νέας συμμετρίας και αρμονίας ανάμεσα στον αγροτικό και αστικό χώρο, ανάμεσα στα παράλια και την ενδοχώρα...

📎... Διαδικασία που θα αποκαταστήσει, με την επανακατοίκηση της ελληνικής περιφέρειας στην αρμονία του ελληνικού κοινωνικό οικονομικού, χωροταξικού, πολεοδομικού, φυσικού σώματος. Μια νέα ανθρωπολογία και οικολογία.

📎Την τάση που παρατηρείται ειδικά στους νέους ανθρώπους για μια νέα γόνιμη, απελευθερωμένη και δημιουργική σχέση με την εργασία που τροφοδοτεί μία έννοια ζωής, ανθρώπινης ύπαρξης και ολοκλήρωσης. Σε σύγκρουση με τη μέχρι σήμερα παθητική τάση του βολέματος.

📎Την αναζήτηση μιας αρμονίας ανάμεσα στον άνθρωπο και το φυσικό περιβάλλον. Την ολοκλήρωση ενός αρμονικού γάμου ανάμεσα στη φύση και την οικονομία. Την ωρίμανση της συνείδησης ότι ο τόπος, το έδαφος, το αρχιτεκτονικό ιστορικό φυσικό περιβάλλον είναι η κύρια πηγή ζωής αλλά και πηγή μιας ενδογενούς βιώσιμης ανάπτυξης. Το τέλος του πενήκονταετούς πολέμου ενάντια στην ελληνική φύση την ιστορία των πολεοδομικό και αρχιτεκτονικό ιστό..."

✔️Απόσπασμα από την Διακήρυξη της 13ης Μαρτίου

ΠΗΓΗ-Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Από την κάλπη της κοινωνίας στους δημάρχους των αλγόριθμων

📌Να δείς τι μας έχουν για μετά στα αθόρυβα και μουλωχτά! =>

🔴🇬🇷 Ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης που παρουσιάζεται ως «τεχνική μεταρρύθμιση», αλλάζει ουσιαστικά τη λειτουργία του δημοκρατικού εκλογικού συστήματος σε Δήμους και Περιφέρειες.
🔴Καταργείται η δεύτερη Κυριακή στις αυτοδιοικητικές εκλογές.
🔴 Αποδυναμώνεται έτσι η πλειοψηφική λαϊκή νομιμοποίηση (50%+1).
🔴Το νέο σύστημα προβλέπει δεύτερες επιλογές ψήφου και μηχανισμούς ανακατανομής, χωρίς νέα προσφυγή στις κάλπες. Ο δημότης θα μπορεί να ψηφίζει έναν για δήμαρχο, άλλον δημοτικό σύμβουλο από άλλη παράταξη, να δηλώνει δεύτερη επιλογή δημάρχου
🔴Αυτό μετατρέπει την πολιτική διαδικασία σε «εκλογική μηχανική» και αλγοριθμική διαχείριση ψήφων.
🔴Δήμαρχοι θα μπορούν να εκλέγονται ακόμη και με ποσοστά γύρω στο 30%.
🔴Μειώνεται αυτόματα ο ρόλος των μικρότερων παρατάξεων και των πολιτικών συνεργασιών μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής.
🔴Μετάβαση από την πολιτική διαπραγμάτευση σε αυτοματοποιημένες μεταφορές ψήφων.
🔴Ενισχύεται η εξάρτηση της Αυτοδιοίκησης από το κεντρικό (επιτελικό!) κράτος με ότι αυτό συνεπάγεται!

______________________

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΧΙΝΗΣ

Ο νέος Κώδικας Αυτοδιοίκησης δεν αλλάζει μόνο εκλογικό σύστημα, αλλάζει τη φύση της Δημοκρατίας στους Δήμους και τις Περιφέρειες

Υπάρχουν στιγμές που μια θεσμική αλλαγή παρουσιάζεται ως “τεχνική μεταρρύθμιση”, αλλά στην πραγματικότητα κρύβει πίσω της μια βαθιά πολιτική ανατροπή. Κάπως έτσι εξελίσσεται και η συζήτηση γύρω από τον νέο Ενιαίο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ο νέος Κώδικας Αυτοδιοίκησης δεν αλλάζει μόνο εκλογικό σύστημα, αλλάζει τη φύση της Δημοκρατίας στους Δήμους και τις Περιφέρειες.

Η κυβέρνηση επιμένει ότι επιχειρεί έναν αναγκαίο εκσυγχρονισμό. Ότι λύνει γραφειοκρατικά προβλήματα, ξεκαθαρίζει αρμοδιότητες, περιορίζει τις δυσλειτουργίες και κάνει πιο “ευέλικτους” τους Δήμους και τις Περιφέρειες. Και πράγματι, μέσα στον νέο Κώδικα υπάρχουν θεσμικές παρεμβάσεις που εδώ και χρόνια ζητούσαν πολλοί αυτοδιοικητικοί.

Κανείς σοβαρός άνθρωπος δε θα πει ότι η Αυτοδιοίκηση δε χρειάζεται αλλαγές. Μόνο που πίσω από τη βιτρίνα της “απλοποίησης” κρύβεται κάτι πολύ μεγαλύτερο και πολύ πιο επικίνδυνο: μια οργανωμένη μετάβαση από την αιρετή, πολιτική, ζωντανή Αυτοδιοίκηση και την ενεργό συμμετοχή των πολιτών, σε ένα αποστειρωμένο μοντέλο διοικητικής διαχείρισης, πλήρως ελεγχόμενο από το κεντρικό κράτος. Και το πιο ανησυχητικό; Ότι αυτή η μετάβαση γίνεται σχεδόν αθόρυβα. Χωρίς μεγάλες αντιδράσεις. Χωρίς κοινωνική συζήτηση. Σαν να πρόκειται για αλλαγή κανονισμού πολυκατοικίας και όχι για παρέμβαση στον πιο άμεσο θεσμό δημοκρατικής έκφρασης που διαθέτει ακόμη η κοινωνία.

Η κατάργηση της δεύτερης Κυριακής δεν είναι “λεπτομέρεια”

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/1BR1z5dzpv/

Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Το βιβλιογραφικό βάθος του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

( …κάποιες σκέψεις πάνω στη λέξη ‘’συναθλητής-τρια’’)

Του Δημήτρη Βασιλειάδη

Η λέξη αθλητής έχει τις ρίζες της στο ρήμα της αρχαίας γλώσσας του λαού μας τλάω-τλω, που σημαίνει αντέχω, αντέχω π.χ. ένα σωματικό πόνο, ένα βάρος, τα χτυπήματα της μοίρας, τα βάσανα της ζωής, τις αναποδιές, σημαίνει βαστάω, βαστάω π.χ. ένα βαρύ φορτίο, βαστάω στον πόλεμο που έχουνε κηρύξει καταπάνω μου. Απ΄ αυτό το σπουδαίο ρηματάκι βγαίνει η λέξη ‘’τάλας’’, η λέξη ‘’ταλαίπωρος’’ που σημαίνει ο δυστυχισμένος, ο κακομοίρης, ο κακότυχος.

Ώσπου, έρχεται το υπέροχο ελληνικό ‘’α’’, το στερητικό που εκτινάσσει τη λέξη σ΄ άλλο επίπεδο, ανώτερο, την κάνει να ξεπερνάει τον ίδιο της τον εαυτό, την πρωταρχική της φύση, κι έτσι ο τάλας γίνεται π.χ. Άτλας, γίνεται ο Τιτάνας που τιμωρημένος απ΄ τους θεούς αντέχει να βαστά στις πλάτες του το βάρος ενός ολόκληρου σύμπαντος, και κάνει το μέχρι πριν ακατόρθωτο κατορθωτό. Γίνεται ακόμα Αθλητής, γίνεται δηλαδή εκείνος που όχι μόνο αντέχει τις δοκιμασίες και τις δυσκολίες, αλλά τις ξεπερνάει και ξεπερνάει τον ίδιο του τον εαυτό και κάνει σπουδαία και μεγάλα πράματα κάνει άθλους.

Στην παράδοση της πίστης μας, στην Υμνογραφία της, στα κείμενά της, όπως π.χ. στο ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗ του Άγιου Νικόδημου του Αγιορείτη, οι μάρτυρες της Εκκλησίας μας ονοματίζονται και σαν αθλητές. Στο Συναξαριστή του ο Άγιος Νικόδημος πολύ συχνά, όταν περιγράφει τη ζωή των μαρτύρων κλείνει το συναξάρι τους με την φράση ‘’…και έλαβον παρά του Κυρίου της αθλήσεως τον στέφανον’’.

Ο Μιχάλης δεν χρησιμοποιούσε τυχαία και για εντυπωσιασμό τις λέξεις του. Έκανα την παραπάνω ‘’ξενάγηση’’ στη λέξη ‘’αθλητής’’ για να φτάσω στη λέξη ‘’συναθλητής-τρια’’ που χρησιμοποιούσε προσφωνώντας όλους όσους από μας σταθήκαμε στο πλάι του ως το τέλος, άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο, αντικαθιστώντας τη λέξη ‘’σύντροφος-ισα’’ για την μεταξύ μας (του χώρου) συνεννόηση. Λέξη που σημαίνει, αυτόν ή αυτήν που μετέχει μαζί με άλλους σε κοινούς αγώνες, που αντέχει μαζί τους τους πολέμους που εξαπολύονται εναντίον της προσπάθειάς τους, τη ‘’λάσπη’’, την πάσης φύσης ‘’απομόνωση’’, τις απειλές, και όχι μόνο καταφέρνει να αντιμετωπίσει όλες αυτές τις δυσκολίες αλλά ξεπερνώντας τες φτάνει στο σημείο να κάνει μεγάλα πράματα, όπως έκανε ο Μιχάλης με το κατόρθωμα της Αναγνώρισης της Γενοκτονίας του λαού μας στον Πόντο, όπως το κατόρθωμα της ίδρυσης της πόλης της Ρωμανίας, όπως το όραμά του για το χτίσιμο μιας νέας πόλης στις ακτές της Θεσσαλίας, όπως η μεγάλη του παρέμβαση του πάνω στο ελληνικό διατροφικό πρότυπο όπου άλλαξε τελείως τη μέχρι πριν λίγα χρόνια μορφή του, φτιάχνοντας μια νέα ‘’σχολή’’, δημιουργώντας μια νέα αντίληψη *, που χρέος του χώρου μας είναι, αυτή η κληρονομιά ‘’να ανθίσει και να φέρει κι άλλο’’.

Ο Μιχάλης έχει υποστεί και ‘’διωγμούς’’ και ‘’μαρτύρια’’. Και αυτοί οι διωγμοί και τα μαρτύρια αντανακλώνταν και στο χώρο, σ΄ όλους εμάς που σταθήκαμε όπως είπα πριν στο πλάι του ‘’άχρι τέλους’’.

Marco Della Luna

Πηγή: Italicum

Οι πιο σημαντικές αξίες για τον καθένα μας είναι αυτές της άμεσης απόλαυσης, της ψυχοσωματικής και κοινωνικής ευημερίας και της ελευθερίας.

Αυτές όμως είναι υποκειμενικές αξίες, εσωτερικές σε κάθε άτομο. Είναι αδιαχώριστες, μη εμπορεύσιμες. Οι αξίες που υιοθετεί η κοινωνία και από τις οποίες καθοδηγείται, ωστόσο, είναι αυτές που διαχωρίζονται από τους ανθρώπους και κυκλοφορούν: οι ανταλλακτικές αξίες, πρώτα και κύρια το ίδιο το χρήμα, είναι αυτές που καθιστούν το χρήμα κερδοφόρο. Και αυτές είναι αξίες που αγνοούν και παρακάμπτουν τις προαναφερθείσες, καθοδηγώντας τη συλλογική συμπεριφορά τόσο των ατόμων όσο και, πάνω απ' όλα, των μεγάλων κεφαλαίων, μέσω της σύγκρισης ποσοτικά μετρήσιμων κόστων και οφελών, αντίθετα με την ανθρώπινη ευημερία και αναδιαμορφώνοντας την κοινωνία και τους νόμους προς όφελός τους, οδηγώντας σε πλήρη εμπορευματοποίηση και ερημοποίηση.

Το σενάριο του «διοικούμενου κράτους» που προέβλεψε ο Μαξ Χορκχάιμερ το 1934 και αυτό του κράτους-φρουράς που οραματίστηκε ο Χάρολντ Λάσγουελ λίγο αργότερα γίνεται πραγματικότητα: το τέλος του χώρου για πολιτική συζήτηση, για πολιτική λήψη αποφάσεων και για τον ίδιο τον πολιτικό: οι τεχνικοεπιστημονικοί νόμοι της οικονομίας, της ιατρικής, της οικολογίας κ.λπ. έχουν πλέον καθιερωθεί, είναι αντικειμενικοί και αδιαμφισβήτητοι και ως εκ τούτου μεταφράζονται σε κατευθυντήριες γραμμές και κανονισμούς από αυταρχικούς τεχνικούς εδραιωμένους στο Φρούριο της Εξουσίας, οι οποίοι δεν λογοδοτούν στον λαό ή στους δικαστές και δεν είναι πλέον «επικοινωνήσιμοι» με τους πολίτες (απομακρυσμένη διακυβέρνηση) - και αυτό ισχύει ήδη για την ΕΚΤ και την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών).

Του Μανώλη Κοττάκη

Ο Έλλην το ένα του αυτί το έχει για την κακία, είχε πει κάποτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Παθιάζεται με την κακία.

Από προχθές το βράδυ το πανελλήνιον «χαστουκίζει» τα πληκτρολόγια για να σχολιάσει και να μεταφέρει πληροφορίες για το τι συνέβη στο περίφημο επεισόδιο που έγινε στο περιθώριο του τελικού της Ευρωλίγκας.

Στην πραγματικότητα, παθιαζόμαστε με τα ασήμαντα. Αυτά που δεν επηρεάζουν την καθημερινότητά μας αλλά τροφοδοτούν συζητήσεις στις παρέες. Καιρός να παθιαζόμαστε όμως και με τα σημαντικά.

Εάν σας λέγαμε ότι προωθείται η ένταξη καταφανώς φιλότουρκης χώρας στην Ε.Ε. από το παράθυρο χωρίς δικαίωμα ψήφου στα κοινοτικά ενωσιακά όργανα και ότι αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει επικίνδυνο προηγούμενο για την τουρκική υποψηφιότητα ένταξης στην Ε.Ε. στο μέλλον, με ό,τι αυτό θα συνεπαγόταν για τα εθνικά μας συμφέροντα, τι θα λέγατε; Κι όμως ισχύει.

Σύμφωνα με απολύτως αξιόπιστες πληροφορίες μας από τις Βρυξέλλες, ο Γερμανός καγκελάριος ενημέρωσε την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μια «ενδιαφέρουσα ιδέα» πρότασή του: Δεδομένου ότι η πρόθεση της Ένωσης είναι να βάλει την ουρά υπό τα σκέλη και να επαναπροσεγγίσει τη Ρωσία του Βλαδίμηρου Πούτιν, δεδομένου ότι λόγω της σφοδρής άρνησης της Μόσχας λόγω και της επικράτησής της στον πόλεμο είναι απίθανη έως αδύνατη η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, ο καγκελάριος Μερτς ηγείται εκστρατείας για την απευθείας ένταξη του Κιέβου στην Ε.Ε. με παράκαμψη της διαδικασίας επικύρωσης προσχώρησής της από τα Κοινοβούλια των 27 χωρών!

Η φόρμουλα που προωθεί για να χρυσώσει η Ευρώπη στην Ουκρανία το χάπι της επαναπροσέγγισής της με τη Ρωσία προβλέπει την άμεση συμμετοχή της χώρας αυτής διά αντιπροσώπων στη Σύνοδο Κορυφής, στο Κολέγιο των Επιτρόπων της Κομισιόν και στην Ευρωβουλή χωρίς δικαίωμα ψήφου.

Σύμφωνα με ορισμένα θηρία που είναι εγγεγραμμένα στο Τάγμα των Δημοσιογράφων, ίσως υπό την πίεση ομάδων για τα δικαιώματα των ζώων, η Ρωσία χρησιμοποίησε πυρηνική βόμβα εναντίον του Κιέβου. Φυσικά, αυτό δεν είναι αλήθεια, αλλά μπορεί κανείς να καταλάβει την πληγωμένη καρδιά της υποτέλειας των μέσων ενημέρωσης όταν ένα Oreshnik χτύπησε ένα εργοστάσιο μη επανδρωμένων αεροσκαφών, προϊόν μιας ουκρανο-γερμανικής κοινοπραξίας.

Σίγουρα, αυτό το οπλικό σύστημα, ικανό να ξεπεράσει τα 10 Mach, έχει αντίκτυπο συγκρίσιμο με μια μικρή πυρηνική βόμβα, αλλά είναι ένα συμβατικό όπλο που μετατράπηκε σε πυρηνικό σε ορισμένα συντακτικά γραφεία της Banana News, για να δαιμονοποιήσει τη Μόσχα, τον Πούτιν, και ίσως ακόμη και τον Τσαϊκόφσκι και τον Ντοστογιέφσκι, τους οποίους πολλοί από αυτούς τους γραφιάδες δεν γνωρίζουν καν. Το βασικό γεγονός, ωστόσο, είναι ότι τα αντίποινα της Ρωσίας κατά της τρομοκρατίας του ΝΑΤΟ, η οποία έστειλε τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της για να καταστρέψει μια φοιτητική εστία, με αποτέλεσμα τουλάχιστον 21 θανάτους και περίπου εξήντα τραυματισμούς, είχαν ως αποτέλεσμα μεταξύ ενός και πέντε θανάτους αμάχων - ένα ασήμαντο σε σύγκριση με την εντυπωσιακή ισχύ της επίθεσης. Τουλάχιστον 50 πύραυλοι, πολλοί από τους οποίους υπερηχητικοί και επομένως πέρα από κάθε προσπάθεια αναχαίτισης, και 600 drones εκτοξεύτηκαν, χτυπώντας μια μακρά λίστα στόχων: κέντρα παραγωγής του ουκρανικού στρατιωτικοβιομηχανικού συγκροτήματος, στρατιωτικές υποδομές, καθώς και κέντρα της Γενικής Διοίκησης των Ξηράς, της Γενικής Διεύθυνσης Πληροφοριών του Υπουργείου Άμυνας και άλλων βασικών κόμβων σχεδιασμού στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Θωμάς Μόσχος: Εμπαιγμός, καμία αλλαγή και διάλυση του του πρωτογενή τομέα

Εξόχως αποκαλυπτικός ήταν σήμερα ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Καστοριάς , Θωμάς Μόσχος μιλώντας στον 98.4 για όλο το φάσμα των εξελίξεων στον πρωτογενή τομέα, από τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις επιδοτήσεις, τα βιολογικά και κατάσταση στη παραγωγή, ως την Mercosur και τις αντοχές ιδίως των νέων ανθρώπων που ασχολούνται με τη γη και την κτηνοτροφία.

Όπως είπε, παρά τις επικοινωνιακές θριαμβολογίες και του νέου υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης αλλά και της νέας κατάστασης διοικητικά του ΟΠΕΚΕΠΕ υπό την ΑΑΔΕ, στη ουσία τίποτα δεν έχει αλλάξει και οι μη δικαιούχοι επιδοτήσεων συνεχίζουν την "φάμπρικα" κανονικά . Στην ουσία μιλάμε για εμπαιγμό , καμία αλλαγή και πλήρη διάλυση του πρωτογενή τομέα, με απουσία στρατηγικής και σχεδιασμού για την ανάπτυξη του, στο όνομα κατ ελάχιστον της διατροφικής επάρκειας στη χώρα.

24/05/2026

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Mια υπηρεσία που αναμφισβήτητα έχει προσφέρει στον τόπο η Μαρία Καρυστιανού είναι η ανάταξη της χαμένης ελπίδας. Η αποκατάσταση της πεποίθησης δηλαδή ότι αξίζει να παλεύεις για το δίκιο σου ακόμη και σε ένα περιβάλλον που μοιάζει εκ των προτέρων ναρκοθετημένο.

Η «Μαρία των Τεμπών» είχε το σθένος να τα βάλει με μια αδίστακτη εξουσία, αναζητώντας δικαιοσύνη για την αδικοχαμένη κόρη της και για όλα τα παιδιά μας που έφυγαν εκείνη τη μοιραία νύχτα. Παρότι ανώνυμη, μια απλή πολίτης από εκείνη την έρμη αστική τάξη που εξαϋλώνεται μέσα στη λαίλαπα του οικονομικού μας εξανδραποδισμού, η Καρυστιανού κατάφερε να σταθεί όρθια. Όχι απαραίτητα να νικήσει, αλλά να παλέψει με αξιοπρέπεια και να κλονίσει μια κυβέρνηση που πέρασε αλώβητη από άλλες συμπληγάδες.

Από κει και πέρα οι υπηρεσίες που μπορεί να προσφέρει η ίδια στην πολιτική ζωή του τόπου μέλλουν να κριθούν. Η ελπίδα που γέννησε στη συνείδηση του λοβοτομημένου Έλληνα των Μνημονίων δεν είναι βέβαιο ότι θα μετουσιωθεί σε ελπίδα για τη σωτηρία μιας παραπαίουσας χώρας όπως υπονοεί το όνομα του κόμματος που ανακοίνωσε προχθές.

Ο αγώνας συνεχίζεται !

Θεοφάνης Μαλκίδης

Ο αγώνας, παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια, συνεχίζεται !

Είναι λίγες ώρες αφ΄ ότου επέστρεψα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου μετά από πρόσκληση συλλόγων και σχολείων, μίλησα σε εκδηλώσεις στο Σικάγο και τη Νέα Υόρκη για τη Γενοκτονία.

Η παρουσία μου εκεί είναι βέβαιο ότι ενόχλησε όσους προσπαθούν διαχρονικά να βάλουν εμπόδια στον αγώνα μας για τη διεθνή αναγνώριση, ο οποίος έχει ήδη οδηγήσει σε δεκάδες αναγνωρίσεις σε ΗΠΑ, Καναδά και Αυστραλία.

Έτσι μετά την ομιλία μου στον ιστορικό ναό του Αγίου Νικολάου στο «Σημείο Μηδέν», εκεί που βρισκόταν οι Δίδυμοι Πύργοι στη Νέα Υόρκη, αποκλείστηκα για τρεις ημέρες, καθώς εξαφανίστηκε το εισιτήριο της επιστροφής μου στη Ελλάδα και κάθε ίχνος του αεροπορικού μου ταξιδιού.

Η εμπειρία μου ήταν οδυνηρή, λόγω της στάσης των κρατικών και παρακρατικών κύκλων, των γνωστών υπευθύνων και θυτών που δεν θέλουν καμία πράξη αναγνώρισης, δημιουργώντας ένα πλέγμα τρομοκρατίας, εκβιασμού και εκφοβισμού εις βάρος μου.

Ο Ιάκωβος Μάγερ, ο Ελβετός Φιλέλληνας και εκδότης των Ελληνικών Χρονικών στο Μεσολόγγι το 1826, γράφει ότι «η δημοσίευση είναι η ψυχή της δικαιοσύνης».

Του Αλέξανδρου Σαλτσίδη

Άλλη μια 19η Μαΐου πέρασε. Άλλη μια χρονιά όπου οι πλατείες γέμισαν από τυπολατρίες, οι εξέδρες από κούφια λόγια, και η ιστορική άγνοια παρουσιάστηκε ως πατριωτισμός. Ένας κόσμος συχνά χωρίς στρατηγική, χωρίς ιστορική παιδεία, χωρίς σαφή αντίληψη του τι ακριβώς διεκδικεί.

Μια μνήμη που αντί να γίνεται πολιτική δύναμη, καταντά τελετουργικό χωρίς περιεχόμενο.

Η ερώτηση λοιπόν είναι αμείλικτη. Τι θέλουμε; Να κάνουμε κάθε χρόνο μνημόσυνα, παρελάσεις συλλόγων και φολκλορικές αναπαραστάσεις; Ή θέλουμε πραγματική ιστορική και πολιτική διεκδίκηση; Γιατί αν θέλουμε πραγματική διεκδίκηση, τότε ο στόχος είναι σαφής. Η διεθνοποίηση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Όχι ως στοιχείο εσωτερικής κατανάλωσης. Όχι ως επετειακή συγκίνηση. Αλλά ως παγκόσμιο ζήτημα δημοκρατίας, ιστορικής δικαιοσύνης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όχι μόνον ατομικών αλλά κυρίως συλλογικών δικαιωμάτων των λαών για την αυτοδιάθεση και την πραγματική τους ανεξαρτησία και.

Ο εκδημοκρατισμός της Τουρκίας περνά μέσα από την ιστορική αλήθεια

Όταν ο ναζισμός ηττήθηκε στρατιωτικά, πολιτικά και ηθικά, η μεταμελημένη Γερμανία οδηγήθηκε μέσα από πίεση, αυτοκριτική και δημοκρατικό μετασχηματισμό, στην αναγνώριση των εγκλημάτων της. Ανήγειρε μνημεία για το Ολοκαύτωμα. Ενσωμάτωσε τη μνήμη στην παιδεία. Κατέστησε την άρνηση του εγκλήματος κοινωνικά και πολιτικά απαράδεκτη. Αυτό είναι το ιστορικό ζητούμενο και για την Τουρκία. Η ήττα του κεμαλισμού (και της εκδοχής του σε ισλαμικό αυταρχισμό) αποτελεί προϋπόθεση ειρήνης στην περιοχή. Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία χωρίς ιστορική αλήθεια. Δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη χωρίς αναγνώριση των εγκλημάτων.

Ο πραγματικός εκδημοκρατισμός της Τουρκίας σημαίνει:

Του Κώστα Κουτσουρέλη

Τη δεκαετία του 1960, η CIA προμόταρε στο εξωτερικό τον αμερικάνικο αφηρημένο εξπρεσσιονισμό, τη δεκαετία του 1980 επιδοτούσε τη γαλλική μετάφραση της Θεωρίας της δικαιοσύνης του Ρωλς, η USAID αλώνιζε σε όλο τον κόσμο προωθώντας τις "δυτικές αξίες, τώρα μαθαίνουμε ότι και το ΝΑΤΟ δασκαλεύει παραγωγούς και σεναριογράφους του σινεμά και της τηλεόρασης, υπέρ της ειρήνης φυσικά.

Αντιγράφω από τον Γκάρντιαν (σύνδεσμος στα σχόλια):

«Το ΝΑΤΟ πραγματοποιεί κλειστές συναντήσεις με σεναριογράφους, σκηνοθέτες και παραγωγούς του κινηματογράφου και της τηλεόρασης σε ολόκληρη την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, όπως αποκαλύπτει η Guardian, προκαλώντας κατηγορίες ότι η συμμαχία επιχειρεί να χρησιμοποιήσει τις τέχνες για την παραγωγή προπαγάνδας υπέρ του δυτικού μπλοκ.

Η συμμαχία έχει ήδη οργανώσει τρεις συναντήσεις με επαγγελματίες του κινηματογράφου και της τηλεόρασης — στο Λος Άντζελες, στις Βρυξέλλες και στο Παρίσι — και σκοπεύει να συνεχίσει τον "κύκλο ιδιωτικών συζητήσεων" τον επόμενο μήνα στο Λονδίνο, όπου θα συναντηθεί με μέλη της Ένωσης Σεναριογράφων της Μεγάλης Βρετανίας (Writers’ Guild of Great Britain, WGGB), που εκπροσωπεί επαγγελματίες συγγραφείς στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Νίκος Καρδούλας

🟥 Φόροι και ασφαλιστικές εισφορές επιδεινώνουν το δημογραφικό μας - Την 4η χειρότερη θέση η Ελλάδα στον ΟΟΣΑ το 2025

🟢 Η Ελλάδα είναι η τέταρτη χειρότερη χώρα του ΟΟΣΑ το 2025 όσον αφορά τη στήριξη της οικογένειας και της τεκνοποίησης, καθώς η συνολική επιβάρυνση σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές για ένα παντρεμένο ζευγάρι με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά είναι 23,8%, όταν για έναν άγαμο εργαζόμενο χωρίς παιδιά είναι 26,1%, με αποτέλεσμα η οικογένεια με παιδιά ανταμείβεται με μόλις 2,3 ποσοστιαίες μονάδες διαφορά, αποθαρρύνοντας την τεκνοποίηση.

🟢 Η διαφορά των συνολικών κρατήσεων επί των μισθών στην Ελλάδα μεταξύ ενός παντρεμένου ζευγαριού με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά από έναν άγαμο εργαζόμενο είναι 8,1% χαμηλότερη από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ και 10,9% χαμηλότερη από το μέσο όρο των 22 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι και μέλη του ΟΟΣΑ, δείχνοντας ότι η Ελλάδα δεν ανταμείβει, δεν στηρίζει και δεν δίνει κίνητρα στην οικογένεια και στην τεκνοποίηση όσο οι άλλες χώρες, επιδεινώνοντας με αυτό τον τρόπο το δημογραφικό μας πρόβλημα.

🟥 Εισαγωγή

🟢 Στις 22/4/2026 ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) δημοσίευσε την ετήσια έκθεση με τίτλο «Φορολόγηση Μισθών 2026 - Η Προοδευτικότητα της Φορολογίας της Εργασίας στις Χώρες του ΟΟΣΑ».

Στον… τάκο η απραξία μας για τα Σκόπια!

Χρήστος Νικολαΐδης

Η Σόφια στριμώχνει διπλωματικά τα Σκόπια και ημείς άδωμεν!
Οι Βούλγαροι κάνουν αυτό που εμείς ως Έλληνες οφείλαμε να είχαμε αρχίσει και πρωταγωνιστήσει!
Στοπ στην έξη των Σκοπιανών να παραχαράσσουν συστηματικά την ιστορία βάζουν οι Βούλγαροι (αλλά όχι εμείς, που απουσιάζουμε).

Στιγμές πολιτικής έντασης έχουμε και πάλι στα Σκόπια, με την αλβανική κοινότητα της χώρας να κατηγορεί την κυβέρνηση ότι ναρκοθετεί την πορεία ένταξης της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την κυβέρνηση να κινδυνεύει με πτώση. Την ίδια ώρα η σλαβική κοινότητα είναι σε διχασμό με τους πολέμιους του κυβερνητικού κόμματος VMRO να το κατηγορούν για “κωλοτούμπα” σε σχέση με τις προεκλογικές του δεσμεύσεις με τους υποστηρικτές του να παραμένουν αμήχανοι βλέποντας τον κομματικό τους σχηματισμό να μην ανταποκρίνεται σε βασικές ιδεολογικές αρχές του!

Και γιατί συμβαίνει όλο αυτό;

Η αιτία βρίσκεται στις ενστάσεις που έβαλε η Βουλγαρία στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις των Σκοπίων. Η Σόφια με τις σωστές διπλωματικές κινήσεις πέτυχε να εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με την οποία η ένταξη των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρόκειται να επιτευχθεί εάν νωρίτερα η χώρα, εκτός από την εκπλήρωση των “Κριτηρίων της Κοπεγχάγης” δεν εγκρίνει, από κοινού με την Βουλγαρία ένα πρωτοκόλλο κοινής αντίληψης σημαντικών ιστορικών γεγονότων και προσώπων.

Ελένη Γλυκατζή-Αρβελέρ: Το Βυζάντιο και η ιστορική συνέχεια των Ελλήνων και το σήμερα

Έπεσε το 1453. Αλλά τελείωσε;

Η αείμνηστη Ελένη Γλυκατζή-Αρβελέρ, μία από τις σημαντικότερες βυζαντινολόγους παγκοσμίως, απαντά στο ερώτημα που διχάζει ιστορικούς και πολίτες εδώ και αιώνες: Τι κληροδότησε το Βυζάντιο στον σύγχρονο κόσμο — και γιατί η ιστορική του συνέχεια εξακολουθεί να συζητείται σήμερα;

Μια από τις πιο ουσιαστικές αναλύσεις για το Βυζάντιο που έχουν καταγραφεί στα ελληνικά.

📌 Βίντεο αφιερωμένο στην επέτειο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης, 29 Μαΐου 1453.

─────────────────────────
🎙 Ομιλήτρια: Ελένη Γλυκατζή-Αρβελέρ
Βυζαντινολόγος, πρώην Πρύτανης Σορβόννης, επίτιμη Πρόεδρος Πανεπιστημίου Παρισίων
────────────────────

📌 ΚΕΦΑΛΑΙΑ
00:00 – Η έννοια της ιστορικής συνέχειας
05:51 – Τι κράτησε το Βυζάντιο από την αρχαιότητα
09:03 – Πότε αρχίζει πραγματικά το Βυζάντιο

Του Αντώνη Παπαντωνίου

Με τη ματιά στο Μέλλον και σαν συνειδητός Πολίτης θεωρώ καθήκον μου, εν όψει των έντονων διεργασιών για τις «Εκλογές» που έρχονται, σε μια προσπάθεια να γίνει κατανοητή η απόλυτη σήψη την οποία βιώνουμε κυρίως από το 2010, μακριά από Θεοποιήσεις Προσώπων και Δοξαστικά προθέσεων, για να γίνει δυνατός και ο απεγκλωβισμός από την υποταγή και τον συμβιβασμό με την Εξουσία.

Σκοπός μου δεν είναι καμία αντιπαράθεση με κανένα παρά μόνον η Ενημέρωση του Λαού με υπευθυνότητα και αλήθεια, αυτή η σπάνια έννοια, που είναι και ο Εχθρός της παράνομης Εξουσίας.

Θα καταγράψω λοιπόν με την μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια και πάντα, όπως άλλωστε συνηθίζω, με παραπομπή σε ΠΗΓΕΣ, το Καθεστώς που επιβλήθηκε το 2010 χωρίς καθόλου προσωπικές κριτικές και ο αναγνώστης να κάνει τις δικές του εκτιμήσεις γιά το κατά πόσο είναι δυνατόν να επανέλθει η Ζωή στο σημείο, έστω, που υπήρχε λίγο πρίν. Το μόνο που θα σας παρακαλέσω είναι να κάνετε υπομονή γιατί, αν και πολύ περιεκτικό, θα είναι αρκετά μεγάλο. Νομίζω μόνον ότι αξίζει την υπομονή σας για να πάρετε αποφάσεις συνειδητά γιατί θα είναι ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΖΩΗΣ

ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ:

ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΑΞΟΝΕΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ:

Η Νομική τεκμηρίωση του Γιώργου Κασιμάτη, Ομότιμου Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, για την πρώτη Δανειακή Σύμβαση της Ελλάδας (Μάιος 2010) και τα Μνημόνια, καταλήγει στο ότι τα Κείμενα αυτά είναι «αυτοδύναμα άκυρα, ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΑ), καθώς παραβιάζουν θεμελιώδεις Κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, του Συντάγματος και της Εθνικής Κυριαρχίας.

Η διεθνής κοινότητα έκανε ένα πολύτιμο δώρο εις την Ελλάδα. Η διεθνής οργάνωση ΟΥΝΕΣΚΟ για τον πολιτισμό, για την ειρήνη κ.λπ. με ομόφωνη απόφαση του Εκτελεστικού Συμβουλίου της έκανε το δώρο- πρόκληση σε μας τους Έλληνες. Μας έκαναν υπερήφανους, αλλά συγχρόνως, μας έφεραν σε δύσκολη θέση μας επιφόρτισαν με ευθύνες.

Συγκεκριμένα την 14η Απριλίου 2025 το Εκτελεστικό Συμβούλιο του διεθνούς οργανισμού αποφάσισε να καθιερώσει την 9η Φεβρουαρίου κάθε έτους ως η παγκόσμια ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας. Μέχρι τώρα αυτό ήταν με απόφαση της πατρίδας μας. Τώρα η εορτή θα γίνεται με την σφραγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ και σε όλο τον πλανήτη.

Ας αφήσουμε να μιλήσει ο ίδιος ο Οργανισμός για τους λόγους για τους οποίους έλαβε αυτή την απόφαση. Αναφέρει, λοιπόν: «Η γλώσσα είναι φορέας πολιτισμού, κιβωτός αξιών, εννοιών, ταυτότητας, όργανο έκφρασης και δημιουργίας, και γέφυρα επικοινωνίας, κατανόησης και συνεννόησης».

Μεταξύ των χιλιάδων γλωσσών του κόσμου η Ελληνική Γλώσσα συνδυάζει τέσσερα ιδιαιτέρως σημαντικά χαρακτηριστικά.

Πρώτον, «την αδιάσπαστη συνέχεια 40 αιώνων προφορικής παράδοσης και 35 αιώνων γραπτής παράδοσης, εάν λάβουμε υπόψη τη γραμμική γραφή Β’, ή τουλάχιστον 28 αιώνες γραπτής παράδοσης, εάν περιοριστούμε στην αλφαβητική γραφή, γεγονός που καθιστά τα ελληνικά την πιο μακροχρόνια, αδιάκοπα ομιλούμενη και γραφόμενη γλώσσα στην Ευρώπη». Υπενθυμίζει εν προκειμένω ότι, όπως είπε ο ποιητής Γεώργιος Σεφέρης κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1963, «η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ να ομιλείται. Υπέστη τις αλλαγές που υφίστανται όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί, αλλά ποτέ δεν υπήρξε κενό».

Του Μάνου Λαμπράκη

Τρεις μέρες αφού γέννησε την κόρη της, της είπαν ότι έχει καρκίνο. Ακόμα και αργότερα, όταν προσπαθούσε να μιλήσει γι’ αυτό, δυσκολευόταν να καταλάβει πώς χωρούν μέσα στην ίδια ζωή δύο τόσο αντίθετα πράγματα. Το μητρικό γάλα και ο φόβος. Το νεογέννητο σώμα του παιδιού της και το δικό της σώμα που ξαφνικά έμοιαζε να την προδίδει. Θυμόταν το δωμάτιο του νοσοκομείου να μυρίζει μωρό και αντισηπτικό μαζί. Μια γυναίκα δίπλα της θήλαζε. Εκείνη προσπαθούσε να καταλάβει αν θα ζήσει. Κανείς δεν προετοιμάζεται για μια τέτοια στιγμή. Γιατί ο άνθρωπος αντέχει σχεδόν τα πάντα εκτός από τον λάθος χρόνο.

Κοιτούσε τη Βικτώρια να κοιμάται και τρόμαζε. Όχι επειδή πονούσε. Ο πόνος είναι ζώο, τον συνηθίζεις. Τρόμαζε γιατί άρχισε ξαφνικά να μετρά τη ζωή σε μελλοντικές απουσίες. Θα προλάβει να τη δει να περπατά; Να μιλά; Να ερωτεύεται; Να θυμάται τη φωνή της; Υπήρχαν βράδια που την κρατούσε αγκαλιά και μύριζε τα μαλλιά της σαν να προσπαθούσε να αποθηκεύσει ολόκληρο τον κόσμο μέσα σε μία ανάσα. Κι εκεί, μέσα στη σιωπή του νοσοκομείου, κατάλαβε κάτι τρομακτικό: όταν γίνεσαι μάνα, δεν φοβάσαι πια τον θάνατο για σένα. Φοβάσαι το κενό που αφήνεις πίσω.

Παμποντιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ- Καναδά. Εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία (VIDEO)

Ρεπορτάζ Φώτης Παπαγερμανός

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Διπλό μήνυμα κατάφεραν να στείλουν και φέτος οι Πόντιοι της Μητροπολιτικής Νέας Υόρκης καθώς σε δυο εκδηλώσεις που έγιναν σε απόσταση τριών ημερών μεταξύ τους, τίμησαν με ιδιαίτερο τρόπο την μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Η πρώτη έγινε το Σάββατο στην Παναγία Σουμελά στη Νέα Ιερσέη, όπου εψάλη τρισάγιο και η δεύτερη στον Άγιο Νικόλαο, ανήμερα της επίσημης ημέρας μνήμης, στο Ground Zero, παρουσία της Μονίμου Αντιπροσώπου της Ελλάδας στον ΟΗΕ, πρέσβεως Αγλαΐας Μπαλτά, όπου εκτός από το τρισάγιο δόθηκε και ομιλία από τον καθηγητή κ. Θεοφάνη Μαλκίδη, ο οποίος έδωσε έμφαση στην υπόθεση της αναγνώρισης της Γενοκτονίας.

Ήταν από τις λίγες φορές, που ταυτόχρονα και με λαμπρό περιεχόμενο η πρωτοβουλία των Ποντιακών Συλλόγων σε συνεργασία με την Παμποντιακή έφερε το ζήτημα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας στην επιφάνεια.

Αλλά, ίσως το σπουδαιότερο, εκεί στον τόπο θυσίας χιλιάδων θυμάτων της τρομοκρατικής επίθεσης, μια χούφτα παιδιών τραγούδησε με δάκρυα στα μάτια ένα ποντιακό μοιρολόγι. Μια από τις περιπτώσεις που λες ότι έγινε μάρτυρας μιας ανεπανάληπτης στιγμής.

Κατάθεση στεφάνων

Η εκδήλωση στο Γουέστ Μίλφορντ της Νέας Ιερσέης, οργανώνεται από το Ιερό Ίδρυμα Ποντίων Αμερικής και Καναδά και τελεί υπο την αιγίδα της Παμποντιακής Ομοσπονδίας. Έτσι το βράδυ του περασμένου Σαββάτου τελέστηκε εσπερινός και τρισάγιο. Ακολούθησε η κατάθεση στεφάνων στον χώρο μνημείου για τα θύματα της Γενοκτονίας.

Κατόπιν στο Πολιτιστικό Κέντρο του ιδρύματος, δόθηκε ομιλία από την Συντονίστρια εκπαίδευσης στο Ελληνικό Προξενείο κα. Δήμητρα Πατρωνίδου. Το συμπέρασμα της ομιλίας συνοψίζεται σε μια καταληκτική φράση της ομιλήτριας, που επεσήμανε ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γίνει πράξη η αναγνώριση της Γενοκτονίας, γιατί με τον τρόπο αυτό σβήνει μια κακή πράξη, που διαιωνίζεται.

ΚΛΙΚ στον σύνδεσμο ή στην εικόνα

https://speakerdeck.com/amethyst1/ploutokratia-h-turannia-tou-mammona-kai-i-metaanthropini-douleia

Η παρουσίαση στηρίχθηκε σε υλικό των κειμένων των Roberto Pecchioli, Martino Mora και Marco Della Luna. Τα κείμενα αυτά αναλύουν τη σύγχρονη πλουτοκρατία ως μια απόλυτη μορφή κυριαρχίας, όπου η οικονομική ισχύς και η τεχνολογική υπεροχή αντικαθιστούν τις ανθρώπινες αξίες και τη λαϊκή κυριαρχία.

Οι συγγραφείς περιγράφουν μια παγκόσμια ολιγαρχία που χρησιμοποιεί το χρέος, τον έλεγχο των κεντρικών τραπεζών και την τεχνητή νοημοσύνη για να υποδουλώσει τις μάζες και να καταστήσει μεγάλο μέρος του πληθυσμού περιττό.

Καταγγέλλεται η μετατροπή του κράτους σε μηχανισμό εκμετάλλευσης και η διάλυση των ηθικών, θρησκευτικών και εθνικών θεμελίων μέσω του υλισμού και της υποχρεωτικής ομογενοποίησης.

Η κοινωνία παρουσιάζεται εγκλωβισμένη σε έναν «ευδαιμονισμό των χοίρων», όπου η πνευματικότητα υποχωρεί μπροστά στην αχαλίνωτη κατανάλωση και την ελεγχόμενη ψυχαγωγία. Τέλος, οι πηγές προειδοποιούν για μια επερχόμενη τυραννία, στην οποία οι ελίτ διαχειρίζονται την ανθρωπότητα ως βιολογικό απόβλητο, έχοντας απολέσει κάθε έννοια ηθικής ή κοινωνικής αλληλεγγύης.

του Alain de Benoist - 24/05/2026

Πηγή: Λογοτεχνικό Διόραμα

Ας περάσουμε κατευθείαν στο θέμα. Η άνοδος του Ντόναλντ Τραμπ στην εξουσία δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, ούτε είναι απλώς ένα σημείο καμπής. Είναι μια επανάσταση της οποίας το εύρος δεν έχει ακόμη εκτιμηθεί πλήρως και η οποία έχει ήδη οδηγήσει στην αποσύνδεση της Ευρώπης και της Αμερικής, στην κατάρρευση της Ατλαντικής Συμμαχίας, στο πιθανό τέλος του ΝΑΤΟ, στην αμφισβήτηση του ελεύθερου εμπορίου και στην κατάρρευση μιας διεθνούς τάξης που βασίζεται στη φιλελεύθερη δημοκρατία, στο διεθνές δίκαιο -αυτή την «άχρηστη μυθοπλασία» που επικαλέστηκε στο Νταβός ο Καναδός Μαρκ Κάρνεϊ- και στην ιδεολογία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία δεν είναι μικρό πράγμα. Πόσο μάλλον που όλα αυτά συνοδεύτηκαν από έναν γνήσιο δογματικό μετασχηματισμό. Ούτε είναι μια απλή παρένθεση που προορίζεται να κλείσει όταν ο Τραμπ αποχωρήσει από την εξουσία. Θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να επιδιορθωθούν τα σπασμένα κομμάτια.

Οι ιδιαιτερότητες του Τραμπισμού

Ο Τραμπ αποτελεί αξιοσημείωτο παράδειγμα της καισαρικής φύσης των μορφών εξουσίας που ο Σπένγκλερ θεωρούσε τυπικές των πολιτισμών στα τελικά τους στάδια. Αυτός ο Καισαρισμός έχει ξεκινήσει την πορεία προς τον λαϊκισμό, του οποίου, ωστόσο, δεν είναι συνώνυμος. Ο Τραμπισμός, ωστόσο, δεν είναι ένας λαϊκισμός όπως οι άλλοι. Πρώτα απ 'όλα, λόγω της ιδιοσυγκρασιακής προσωπικότητας του Ντόναλντ Τραμπ , του οποίου ο μεγαλομανιακός ναρκισσισμός δεν είναι απαρατήρητος σε κανέναν σήμερα. Φίλε, δεν πρέπει να πέσουμε σε αυτή την παγίδα: η γκρίζα αρκούδα του Mar-a-Lago (126 δωμάτια, 10.000 τ.μ.) συχνά προκαλεί έκπληξη, αλλά δεν είναι καθόλου απρόβλεπτος. Οι προθέσεις του είναι σαφείς και είναι ακόμη πιο εύκολο να τις κατανοήσουμε, αφού δεν χάνει ποτέ την ευκαιρία να τις διακηρύξει.

15 Μαΐου 2026 κυβέρνηση και ΔΕΗ ΑΕ ΕΚΛΕΙΣΑΝ τον ΑΗΣ Αγ. Δημητρίου πετώντας στο δρόμο περισσότερους απο 200 εργολαβικούς εργαζόμενους. Συνέχεια έχουν ΑΗΣ Πτολεμαΐδας 5 και τα ορυχεία.

Έχουμε ήδη γονατίσει από τα ασήκωτα βάρη της ενεργειακής ακρίβειας, που μεταφράζεται σε ετήσιο πακτωλό κερδών της ΔΕΗ ΑΕ και όλων των ενεργειακών ομίλων.

Αποδεικνύεται για μία ακόμα φορά ότι τα κέρδη της ΔΕΗ ΑΕ δεν συμβαδίζουν με τα συμφέροντα των εργαζομένων και του λαού της περιοχής.
Ήρθε η ώρα ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Ο αγώνας για να μην μείνει κανένας εργαζόμενος χωρίς δουλειά και για τις βαριές συνέπειες για την περιοχή μας συνεχίζεται.