Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2021

Χρήστος Γιανναράς: τα χαρακτηριστικά του νέου ανθρώπου



Ο Χρήστος Γιανναράς μιλά στην εκπομπή "Τομές στην Επικαιρότητα" της Δημοτικής Τηλεόρασης Θεσσαλονίκης TV-100 για τα χαρακτηριστικά του νέου ανθρώπου. Δείτε την εκπομπή που παρουσιάστηκε το 2015.

Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2021

Η παρακμή της Δημοκρατίας, η άνοδος του Επιστημονισμού και οι δήθεν κορωνοηλίθιοι

Η παρακμή της Δημοκρατίας, η άνοδος του Επιστημονισμού και οι δήθεν κορωνοηλίθιοι: Εάν υπάρχει κάτι που μπορούμε να μάθουμε από την πανδημία, είναι το ότι η επιστήμη αποτελεί κάτι εξαιρετικά πολύτιμο, για να θυσιάζεται στο βωμό της πολιτικής – ενώ δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε καμία περίπτωση ως «εργαλείο» δικτατορικής διακυβέρνησης και υποταγής των Πολιτών. Ούτε βέβαια μπορεί

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2021

Το ξεπούλημα του ΔΕΔΔΗΕ και της ΔΕΠΑ

Το ξεπούλημα του ΔΕΔΔΗΕ και της ΔΕΠΑ: Όπως φαίνεται, η κυβέρνηση δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο συνεχίζοντας τη ληστεία των Ελλήνων, αφού ξεπουλάει τα δίκτυα, σταματάει τους τελευταίους παραγωγικούς μας τομείς όπως ο λιγνίτης και παραμένει με εμπορικές μόνο εταιρίες – μεταπρατικές δηλαδή που θα εξαρτώνται απόλυτα από τους ξένους. Με δεδομέν

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2021

Μίκης Θεοδωράκης

Τελειώσαμε με τον Κολοκοτρώνη,τον Καραϊσκάκη,τον Ρήγα Φεραίο,με το Αρκάδι,το Μεσολόγγι,με τα σύμβολα.

Τους πειράζει η 25η Μαρτίου.Γιατί όμως;Γιατί οι ελευθερωτές μας ήταν οι φουστανελάδες, τους οποίους κατηγορούν ως αγράμματους.Αυτοί όμως μας απελευθέρωσαν.

Είναι μύθος, λένε, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός.Δεν κρατούσε, υποστηρίζουν, με το ένα χέρι ο Κολοκοτρώνης την ελληνική σημαία και με το άλλο τον Σταυρό και δεν ευλογούσε η Εκκλησία τη σημαία.Αυτά είναι γι’ αυτούς αντιδραστικά. Και δεν πρέπει να τα ξέρουν τα παιδιά μας.

Ακόμη και ο Βελουχιώτης έβαζε στη σειρά τους αγωνιστές και έμπαιναν στα χωριά με την ελληνική σημαία,και αφού τους μιλούσε για τον αγώνα, τους καλούσε όλους να μπουν μέσα στην Εκκλησία.Και μπροστά σε όλους τους κατοίκους του χωριού και τους αντάρτες,παρακαλούσε τον παπά να ευλογήσει τη σημαία και τον αγώνα τους.

Αυτοί ήταν επαναστάτες.Ποιοι είναι αυτοί οι σημερινοί που λένε ότι είναι προοδευτικοί;Τι σχέση έχουν αυτοί με όλα αυτά;Βρίσκομαι εδώ ενσυνείδητα.Αυτή ήταν η φυσιολογική πορεία της Ελλάδας.Έτσι έπρεπε να γίνει.Έχει συνέχεια ο ελληνισμός.

Μόνο με την ανανέωση της μνήμης και της πίστης μπορούμε να γίνουμε κάτι.Πρέπει να έχουμε βάσεις και ρίζες,να είμαστε περήφανοι για αυτό το καταπληκτικό πάντρεμα της ουσίας της ελληνικότηταςμε την ουσία του Χριστιανισμού.

Δεν ξέρουν όμως όλοι αυτοί τι σημαίνει Ορθοδοξία.Λένε ότι δεν υπήρχε Κρυφό Σχολειό.Μέσα όμως στις εκκλησίες οι παπάδες διάβαζαν τα Ευαγγέλια, τα οποία ήταν γραμμένα στα ελληνικά.Ας έρθει ο οποιοσδήποτε να με αντικρούσει.

Τι να μου πουν σ’ εμένα;Ότι δεν πάλεψα;Ότι δεν είμαι προοδευτικός;Ότι δεν έπιασα το σφυγμό του λαού; Ότι δεν έδωσα καλή τροφή στον λαό;

+Μίκης Θεοδωράκης.

Η μεταναστευτική κρίση

Η μεταναστευτική κρίση: Δεν είναι λογικές οι θέσεις των αριστερών κομμάτων, στο θέμα της παράνομης μετανάστευσης – αφού λειτουργεί υπέρ των ελίτ και εις βάρος των μισθών των εργαζομένων. Εκτός αυτού, δημιουργεί πολυπολιτισμικές, εύκολα ελεγχόμενες κοινωνίες από τις ελίτ – οπότε είναι ξανά εις βάρος των εργαζομένων. Προφανώ

Τανέρ Ακτσαμ : Η Γενοκτονία των Αρμενίων ήταν μια πράξη οργανωμένη, μαθηματικού σχεδιασμού

Ο γνωστός τούρκος ιστορικός, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κλαρκ των ΗΠΑ, μιλάει στο «Βήμα» για το ρηξικέλευθο βιβλίο του σχετικά με τη σφαγή των Αρμενίων από τους Οθωμανούς που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά – Τι λέει για τα οθωμανικά αρχεία, το παρελθόν και το παρόν, τη σύγχρονη Τουρκία, τον Ερντογάν και τη Δύση

Τανέρ Ακτσαμ : Η Γενοκτονία των Αρμενίων ήταν μια πράξη οργανωμένη, μαθηματικού σχεδιασμού | tovima.gr
«Το βιβλίο μου συνέβαλε στο να εκτεθεί πιο καθαρά ο παραλογισμός που υποκρύπτεται στα επιχειρήματα των αρνητών της γενοκτονίας, επιχειρήματα που προωθούνται απαράλλαχτα εδώ και δεκαετίες» λέει στο «Βήμα» ο Τανέρ Ακτσαμ

Στις αρχές του 2009, σε μια επιδρομή κατά της ακροδεξιάς εξτρεμιστικής οργάνωσης Εργκενεκόν, η αστυνομία κατέσχεσε έναν φάκελο «Προδοτών της Εθνικής Ασφάλειας». Σε εκείνη τη «λίστα προγραφών» περιλαμβάνονταν, μεταξύ άλλων, τρία ονοματεπώνυμα: ο αρμενικής καταγωγής δημοσιογράφος Χραντ Ντινκ, που είχε δολοφονηθεί δύο χρόνια νωρίτερα, ο νομπελίστας συγγραφέας Ορχάν Παμούκ και ο Τανέρ Ακτσαμ, από τους πρώτους τούρκους ιστορικούς που μίλησαν ανοιχτά για την «πολιτική της καταστροφής» στις αρχές του περασμένου αιώνα, τα δραματικά γεγονότα της περιόδου 1915-1917.

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2021

Ο σκανδαλώδης εμπαιγμός των Ελλήνων

Ο σκανδαλώδης εμπαιγμός των Ελλήνων: Εάν δεχθούμε πως η μέση ονομαστική μείωση των μισθών και των συντάξεων από τα μνημόνια ήταν της τάξης του 30%, τα 1.000 € έγιναν 700 € - οπότε το είδαν καθαρά οι Πολίτες στις τσέπες τους, σημειώνοντας πως ποτέ πριν στην ιστορία, οι εργαζόμενοι δεν συμφώνησαν με την ονομαστική μείωση των αμοιβών τους

Οι Λιγνιτικές Μονάδες είναι απαραίτητες

του Πρόδρομου Εμφιετζόγλου 

Σύμφωνα με το Σενάριο Εξέλιξης του Συστήματος Ηλεκτροπαραγωγής (ΕΣΕΚ) της Μελέτης Επάρκειας Ισχύος 2020-2030 του ΑΔΜΗΕ (Πίνακες 1 & 2), θα ενταχθούν στο Σύστημα το χρονικό διάστημα 2020 έως 2028: 1 μονάδα λιγνίτη 660 MW, 4 μονάδες Φυσικού Αερίου συνολικής ισχύος 3.121 MW (με τον μετασχηματισμό της μονάδας Πτολεμαΐδα V) και 5 μονάδες ΥΗΕ συνολικής ισχύος 952 MW. Αντίστοιχα στο ίδιο διάστημα θα αποσυρθούν 15 μονάδες λιγνίτη συνολικής ισχύος 4.564 MW, εξ ων έχουν ήδη αποσυρθεί οι μονάδες Καρδιάς και Αμυνταίου (6 μονάδες) συνολικής ισχύος 1.648 MW. Ήτοι, το 2028 θα αποσυρθεί και η τελευταία μονάδα λιγνίτη εκτός εάν μεταβληθεί σε μονάδα φυσικού αερίου το 2025, δηλαδή 3 χρόνια νωρίτερα.

Η κάλυψη των αναγκών της χώρας μέχρι το 2028 προβλέπεται κατά βάση από ΑΠΕ σύμφωνα με το γράφημα 3.

Καθηγητής του Πανεπιστήμιου της Βοστώνης για το 1922: Η Ελλάδα ξέχασε σκόπιμα την Μικρασιατική Καταστροφή

Το βιβλίο του καθηγητή Λου Γιουρένεκ. Πίσω η Σμύρνη καίγεται. Φωτογραφία Lou Ureneck


“Στην Ελλάδα υπήρξε μια σκόπιμη λήθη μετά από αυτή (την καταστροφή) ως ιδεολογική (επιλογή) και κυβερνητική πολιτική» υποστηρίζει ο καθηγητής Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της Βοστώνης Λου Γιουρένεκ.

Ο Αμερικανός καθηγητής, ο οποίος έχει ελληνική καταγωγή, είναι ο συγγραφές της «Μεγάλης Φωτιάς» (The Great Fire), ενός ιστορικού δράματος με αντικείμενο την άγνωστη αλλά περιπετειώδη προσπάθεια δύο Αμερικανών, οι οποίοι μέσα στο χάος και τον παραλογισμό της ματωμένης αυλαίας της Μικρασιατικής Καταστροφής, κατάφεραν να αναμετρηθούν με την πρόκληση της ιστορίας και να συμβάλουν καθοριστικά στην διάσωση των Χριστιανών προσφύγων.

Το 2015 ο Λου Γιουρένεκ είχε αφηγηθεί τη συναρπαστική πλοκή του βιβλίου του στον ομογενειακό σταθμό New Greek TV στη Νέα Υόρκη, παίρνοντας συγχρόνως θέση για τον τρόπο αφήγησης της ιστορίας και καλώντας τον τότε πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα να αναγνωρίσει την γενοκτονία τόσο των Αρμενίων όσο και των Ελλήνων και των Ασσυρίων της Μικράς Ασίας.

Subscribe ΕΔΩ 

Σπύρος Βρυώνης: ο μηχανισμός της καταστροφής


Μια σημαντική μορφή του ομογενειακού ελληνισμού, ο ιστορικός Σπύρος Βρυώνης, που έφυγε απο τη ζωή, μιλά για το βιβλίο του "ο Μηχανισμός της Καταστροφής" και την εξάλειψη του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, το 1955. Μια συνέντευξη που παραχώρησε στις 24 Ιουνίου 2007 στις "Ανιχνεύσεις" της ΕΡΤ3.

Ευχές για καλή, καρποφόρα, σχολική χρονιά από τη γιαγιά Αλεξάνδρα!


Παλιότερη συγκινητική δημοσίευση της διαδικτυακής φίλης, γιαγιάς Αλεξάνδρας! ( χειμαρρος εφημερίδα Θωμά )
Εύχομαι μαθητές και δάσκαλοι τη νέα σχολική χρονιά να έχουμε βιώματα αληθινά, συναισθήματα που θα μας συνοδεύουν σε όλη μας τη ζωή ανάλογα με της κ. Αλεξάνδρας!

*Η φωτογραφία που συνοδεύει την ανάρτηση είναι αλιευμένη τυχαία από το διαδίκτυο.

Καλή, καρποφόρα, σχολική χρονιά!

Μπορεί να είναι εικόνα 4 άτομα, άτομα που στέκονται και εξωτερικοί χώροι

Πρώτη μέρα στο σχολείο.
1949 μ.Χ.

Ο πατέρας μου θα πήγαινε δάσκαλος σε ένα χωριό δίπλα στην πόλη της Παραμυθιάς, τις Παγκράτες όπως το λέγανε οι χωριανοί.
Τα χωριά και ο κόσμος τους δεν ήταν για τον πατέρα μου άγνωστα.
Γνώριζε όλους τους ανθρώπους έναν, έναν και ακόμη τις ζωές τους μια και με τους περισσότερους ήταν συναγωνιστές στον πόλεμο.
Στα χωριά μας γύρω είχαν δωθεί σκληρές μάχες. Πολλά σπίτια ορφάνεψαν.
Άνοιξαν τα σχολεία έστω κι αν ο εμφύλιος συνέχιζε να βάζει τον αδελφό εναντίον του αδελφού.

Με είχε γράψει ο πατέρας μου στο σχολείο της Παραμυθιάς όμως εγώ ήθελα να πάω κοντά στον πατέρα μου στο χωριό.
-Δεν είναι δύσκολο του έλεγα, το χωριό είναι κοντά, μπορώ να περπατήσω.
-Θα κουράζεσαι δεν θα μπορείς.
-Μπορώ, μπορώ.

Έτσι το πρωί που θα άνοιγε το σχολείο αφού είχε πάει και είχε κάνει τις εγγραφές μόνος του, θα με έπαιρνε κοντά του.
Ετοίμασε την τσάντα μου, μέσα έβαλε την πλάκα και το κοντύλι. ένα μικρό πλεκτό μαξιλαράκι ήταν ο σπόγγος μου.
Το πρωί νύχτα, σηκώθηκε και με ξύπνησε, νομίζοντας πως δεν θα πάω.
Φεύγουμε το γάλα σου. Αμέσως έριξα δυο πλάτσες νερό στο πρόσωπό μου.
Είχα και έχω καλή σχέση με το γάλα έτσι του έδωσα μια, ντύθηκα σε τρία λεπτά και είπα πάμε μπαμπά.
Τα παπούτσια μου μπαίναν εύκολα.

Ξεκινήσαμε, πήραμε το δρόμο κατά την     Μπουρδέγγα, ένα μέρος που πήγαινα με τα μεγάλα κορίτσια της γειτονιάς.
Στο δρόμο ή δροσιά ήταν πολύ ωραία και οι στάλες της πάνω στα φύλλα σε μάγευαν.
Τα πουλιά κελαηδούσαν και ήταν πολλά. Δεν γνώριζα τις φωνές τους, όμως σήμερα νομίζω πως πήγα σε πολλά σχολεία. Στο σχολείο φύση. Στο σχολείο της φύσης, μπορείς να να ακούσεις μόνο τα δικά σου βήματα στο σούρωπο, το νερό από το λάκκο της Χούβιανης να κυλάει ήσυχα, ήσυχα και ο αγέρας ο πρωινός να σου χαϊδεύει το πρόσωπο.
Σε λίγο φτάσαμε στην ανηφόρα και ήταν πολύ μεγάλη.
-Αν κουρασθείς μου το λες.
-Μια χαρά είμαι.

Περί αριστείας λόγος...

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο και στέκεται

• Του υποκλίνεται όλος ο πλανήτης, αλλά τα ελληνικά κομματικά και μιντιακά κ….χανία, δεν του κάνουν την τιμή.
• Όχι απλώς έφτιαξε ρομπότ με τεχνητή νοημοσύνη,
• Έχει το χαμηλότερο κόστος που έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ, αξίας μόλις 500 ευρώ, και από προχθές συγκαταλέγεται επίσημα, στους έξι στον πλανήτη, που έχουν κατασκευάσει InMoov ρομπότ!
• Ο ίδιος χαρακτηρίστηκε η επιτομή της σεμνότητας.
• Ανέβηκε τρεις φορές στο βήμα της κατάμεστης αίθουσας της Λέσχης Επιχειρηματικότητας.
• Είναι μαθητής της Α’ Λυκείου από την Καβάλα, και έχει στο εφηβικό του δωμάτιο ένα ανθρωποειδές ρομπότ, ύψους 1.85 μ. που συνεννοείται σε άπταιστα Αγγλικά.
• Στο άκουσμα των επιτευγμάτων του μικρού Δημήτρη ο Στέλιος Χατζηϊωάννου ανακοίνωσε την χορηγία 10.000 ευρώ για τις σπουδές του και αμέσως μετά στην ίδια κίνηση, την χορηγία 10.000 ευρώ προχώρησε και ο πρόεδρος της KPMG στην Ελλάδα.
• Σε μια τόσο μικρή ηλικία, κατόρθωσε με το προσωπικό του έργο να βάλει την Ελλάδα στην διεθνή κοινότητα δημιουργών τεχνολογικής εξέλιξης, και να βρίσκεται στην κορυφή, με τους πρώτους έξι.
• Ασχολήθηκε με τη ρομποτική για πρώτη φορά σε ηλικία 11 ετών. Μόλις τρία χρόνια αργότερα κατάφερε να σχεδιάσει και να κατασκευάσει μόνος του έναν οικιακό εκτυπωτή τρισδιάστατων αντικειμένων.
• Καμία βοήθεια από το ελληνικό Κράτος.
• Καμία βοήθεια από το ίδρυμα Ωνάση.
• Καμία βοήθεια από το Σταύρος Νιάρχος.
Ενώ αν είχε πάρει μέρος στο Survivor ή στο Big Brother τώρα θα ήταν ίνδαλμα στη κοινωνία μας... αυτοί είμαστε ...!!!

Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2021

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΣΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

"...Ολόκληρο το γλοιώδες πρόσωπο του «Κακού», που πολέμησε με όλο του το Είναι ο Μεγάλος Αγωνιστής, εμφανίστηκε με το υποκριτικό ένδυμα του επίσημου πένθους, έχοντας, χωρίς αιδώ, απέναντί το τεράστιο και πηγαίο πένθος του Λαού, που εξέφραζε τον θρίαμβο της Ανάστασης του Καλού, το οποίο του άφησε χρυσή κληρονομιά ο Συμπαντικός Έλληνας..."

________*****________

Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα
Μπορεί να είναι εικόνα ένα ή περισσότερα άτομα και κείμενο

Η ανάρτηση του συνταγματολόγου Γιώργος Κασιμάτης

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΣΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

[Είχα την τύχη και την τιμή να είμαι ο τελευταίος συνεργάτης του Μίκη Θεοδωράκη στον τελευταίο μεγάλο Αγώνα της Ζωής του κατά της σημερινής υποδούλωσης της Πατρίδας μας.
Οι συνθήκες που έπληξαν τον τελευταίο αποχαιρετισμό του δεν μου επέτρεψαν να εκπληρώσω την επιθυμία του Μεγάλου Έλληνα -και τη δική μου, φυσικά- να τον αποχαιρετήσω δια ζώσης. Την επιθυμία μας αυτή δεν μπορώ παρά να εκπληρώσω, παραδίδοντας το κείμενο του επικηδείου (με την προσθήκη ενός τελευταίας στιγμής «Υστερογράφου») στην αγαπητή μου φίλη και πιστή Γραμματέα και αφοσιωμένη φύλακα άγγελο του Μίκη Θεοδωράκη κυρία Ρένα Παρμενίδου και στον κοινό φίλο και υπεύθυνο της οργάνωσης της εξοδίου ακολουθίας κύριο Γιώργο Αγοραστάκη]

Ο ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ

Η σημερινή Κηδεία δεν είναι τελετή Θανάτου. Είναι τελετή Ανάστασης και Αναγέννησης Ανθρώπου. Το φέρετρο αυτό δεν φέρει νεκρό‧ είναι Κιβωτός Ζωής, η οποία φέρει ορθόστηθες την Τόλμη και την Αρετή της Ελευθερίας. Φέρει την (Επ)Ανάσταση του Καλού κατά του Κακού που έκαμε πράξη Δημιουργίας και Αγώνα ολόκληρου βίου ο Μεγάλος Έλληνας.

Δεν σίγησε σήμερα η στεντόρεια φωνή του Μίκη Θεοδωράκη. Ούτε εμείς οι επιλοιπόμενοι σιγούμε. Η φωνή του Ήρωα, αφήνοντας το νεκρό σώμα του, έγινε πιο δυνατή. Έγινε εγερτήριο σάλπισμα του «Γεννήτορα Πολέμου» του Ηράκλειτου για Δημιουργία και για Αγώνα κατά της Δουλείας και της Βαρβαρότητας.
Ο Μίκης Θεοδωράκης είναι Αυτός που συνέλαβε, άντλησε και εξέφρασε τη «Συμπαντική Αρμονία» από τη μυθική αρχαιότητα του Ελληνισμού μέχρι σήμερα‧ την άντλησε μέσα από το Ελληνικό Κάλος και την Ελληνική Τέχνη του Ωραίου και μέσα από τον Ελληνικό Λόγο και την Ελληνική Σκέψη και την έκαμε μια και μοναδική σύνθεση Δημιουργίας και Ζωής

Ο Μίκης Θεοδωράκης στο «Αρχονταρίκι»




«Πρόσκληση φιλοξενίας σε καιρούς αφιλίας»

Μια από αυτές τις συνεντεύξεις προβλήθηκε στις 9 Μαρτίου 2008 στο πλαίσιο της εκπομπής «Αρχονταρίκι», που παρουσίαζε στην ΕΤ 1 ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος Γεωργακόπουλος.

Αποδεχόμενος την «πρόσκληση φιλοξενίας σε καιρούς αφιλίας» (όπως ήταν το «μότο» της εκπομπής), ο Μίκης Θεοδωράκης μίλησε για τα παιδικά του χρόνια στη Χίο, την πρώτη του καντάδα, τη συμμετοχή του σαν σολίστ σε εκκλησιαστική χορωδία και για πολλά άλλα θέματα που σχετίζονται κυρίως με την κοινωνικοπολιτική του δράση από τα χρόνια της Κατοχής μέχρι τις μέρες μας…

Η σκηνοθεσία ήταν της Λίλας Μώκου. Στο video μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την εκπομπή.

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2021

Μίκης και Εκκλησία: Ήμουν αντιστασιακός, κομμουνιστής και παράλληλα Χριστιανός, άνθρωπος που πίστευε στην Ορθοδοξία



“ Ακόμη και ο Βελουχιώτης έβαζε στη σειρά τους αγωνιστές και έμπαιναν στα χωριά με την ελληνική σημαία, και αφού τους μιλούσε για τον αγώνα, τους καλούσε όλους να μπουν μέσα στην Εκκλησία” έλεγε ο Μίκης

Τέλη Μαρτίου 2007 ο Μίκης Θεοδωράκης με αφορμή την παρουσίαση της μουσικής σύνθεσής του για το έργο του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού «Ακολουθία εις Κεκοιμημένους» στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών είχε μιλήσει για την σχέση του με την πίστη και τον Χριστιανισμό.

Ο Μίκης Θεοδωράκης υπογράμμισε ότι «συνάντησε την ελληνική γλώσσα και το βυζαντινό μέλος στα κηρύγματα του Χριστιανισμού, σε μια εποχή που ζούσαμε κάτω από το ζυγό της κατοχής. Ημουν αντιστασιακός, κομμουνιστής και παράλληλα Χριστιανός, άνθρωπος που πίστευε στην Ορθοδοξία» είπε χαρακτηριστικά.

Ο Μίκης Θεοδωράκης όμως αναφέρθηκε και σε ζητήματα της επικαιρότητας. «Τελειώσαμε με τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη, τον Ρήγα Φεραίο, με το Αρκάδι, το Μεσολόγγι, με τα σύμβολα. Τους πειράζει η 25η Μαρτίου. Γιατί όμως; Γιατί οι ελευθερωτές μας ήταν οι φουστανελάδες, τους οποίους κατηγορούν ως αγράμματους. Αυτοί όμως μας απελευθέρωσαν. Είναι μύθος, λένε, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Δεν κρατούσε, υποστηρίζουν, με το ένα χέρι ο Κολοκοτρώνης την ελληνική σημαία και με το άλλο τον Σταυρό και δεν ευλογούσε η Εκκλησία τη σημαία. Αυτά είναι γι' αυτούς αντιδραστικά. Και δεν πρέπει να τα ξέρουν τα παιδιά μας. [...] Ακόμη και ο Βελουχιώτης έβαζε στη σειρά τους αγωνιστές και έμπαιναν στα χωριά με την ελληνική σημαία, και αφού τους μιλούσε για τον αγώνα, τους καλούσε όλους να μπουν μέσα στην Εκκλησία. Και μπροστά σε όλους τους κατοίκους του χωριού και τους αντάρτες, παρακαλούσε τον παπά να ευλογήσει τη σημαία και τον αγώνα τους. Αυτοί ήταν επαναστάτες. Ποιοι είναι αυτοί οι σημερινοί που λένε ότι είναι προοδευτικοί; Τι σχέση έχουν αυτοί με όλα αυτά; Βρίσκομαι εδώ ενσυνείδητα. Αυτή ήταν η φυσιολογική πορεία της Ελλάδας. Ετσι έπρεπε να γίνει. Εχει συνέχεια ο ελληνισμός. Μόνο με την ανανέωση της μνήμης και της πίστης μπορούμε να γίνουμε κάτι. Πρέπει να έχουμε βάσεις και ρίζες, να είμαστε περήφανοι για αυτό το καταπληκτικό πάντρεμα της ουσίας της ελληνικότητας με την ουσία του Χριστιανισμού. Δεν ξέρουν όμως όλοι αυτοί τι σημαίνει Ορθοδοξία. Λένε ότι δεν υπήρχε Κρυφό Σχολειό. Μέσα όμως στις εκκλησίες οι παπάδες διάβαζαν τα Ευαγγέλια, τα οποία ήταν γραμμένα στα ελληνικά».

Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2021

ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

 Ο ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ γράφει για τον ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Ο τιτάνιος δημιουργός που πραγμάτωσε το μουσικό πεπρωμένο του νέου ελληνισμού (στην πιο υψηλή έννοια της μουσικής), ο άνθρωπος που υψώθηκε σε θέση ιστορικού συμβόλου, δεν είναι πια εν ζωή. Διακόσια χρόνια μετά την Παλιγγενεσία και εκατό χρόνια μετά την Καταστροφή, απέρχεται αλλά μας αφήνει μιαν ατίμητη κληρονομιά.

Γεννημένος σε γη θερισμένη και αλωνισμένη από τον θάνατο, υπό το βάρος της μικρασιατικής τραγωδίας και υπό τη διάψευση των έσχατων ελπίδων που γέννησε το έπος της εθνικής αντίστασης, ο Μίκης Θεοδωράκης αφουγκραζόταν όσο ελάχιστοι το βήμα των νεκρών αλλά και την απόγνωση των ζωντανών αυτού του Τόπου. Μεγάλος στη νεανική τραγική του εκλογή, ωραίος στην ορμή για πράξεις ανδρείες, θαυμαστός στον έρωτά του για τη δόξα –κάτι που ποτέ δεν έκρυψε–, κατέκτησε με το Έργο του το δικαίωμα να μας ζητά, με όποιο τρόπο ήθελε, να σταθούμε στο ύψος της ιστορικής μας αποστολής και αυτού που ονόμαζε «όραμα της εθνικής αναγέννησης».

Ακλόνητος στην πίστη του για ένα πολιτισμό δύναμης και ζωτικής ορμής, ξένος προς τις μελοδραματικές ψευτιές που διακινούν πολλοί για να καμαρώνουν μπροστά στον καθρέφτη φορώντας τενεκεδένια παράσημα ευαισθησίας, αυτός μόνον ένα καθρέφτη αναγνώριζε: τα μάτια των ανθρώπων του Λαού μας. Υπήκοος αυτής της απόφασης όχι απλώς υπερασπίστηκε την Παράδοση (που μετά τον Πόλεμο φαινόταν να οδεύει προς ιστορικό θάνατο), αλλά επιβεβαιώνοντας πως μυστικές πνευματικές δυνάμεις δρουν κάτω από αμφιλεγόμενες πολιτικές επιφάνειες, ανανέωσε τους εκφραστικούς πυρήνες του ελληνικού μέλους συγχωνεύοντας τον δωρικό και τον ιωνικό ρυθμό τόσο ιδανικά ώστε να καταστεί για τον νέο ελληνισμό αυτό που ήσαν (τηρουμένων των αναλογιών) ο Πίνδαρος στους αρχαίους, ο Ρωμανός ο Μελωδός στους μέσους χρόνους.

Το τέλος του μικρασιατικού Ελληνισμού και η ιστορική μνήμη (μέρος Β΄)

Του Κώστα Χατζηαντωνίου από το Άρδην τ. 117συνέχεια από το α΄ μέρος.

Η εκστρατεία

Οι ελληνικές δυνάμεις απελευθέρωσαν, τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1919, την προκαθορισμένη περιοχή του βιλαετίου Σμύρνης, προς βορρά μέχρι το Αϊβαλί και προς νότο μέχρι την Έφεσο. Αλλά, για έναν ολόκληρο χρόνο, μέχρι τον Ιούνιο του 1920, οι Σύμμαχοι δεν επέτρεψαν προέλαση του ελληνικού στρατού, με συνέπεια να δοθεί ο χρόνος για την ανάπτυξη του κεμαλικού κινήματος, με σταδιακή οργάνωση των ατάκτων σε τακτικό εθνικιστικό στρατό, ο οποίος, στη συνέχεια, θα επιβληθεί, μετά από σκληρό εμφύλιο πόλεμο με τις πιστές στον σουλτάνο μουσουλμανικές δυνάμεις. Η μεγάλη ευκαιρία για τη συντριβή εν τη γενέσει της τουρκικής αντίδρασης είχε χαθεί. Οι διπλωματικές πιέσεις του Βενιζέλου απέδωσαν μόνο όταν (καλοκαίρι του 1920) οι κεμαλικές δυνάμεις απειλούσαν πια την Πόλη και τα Στενά. Δόθηκε, τότε, άδεια, και ο ελληνικός στρατός, μετά από θυελλώδη εξόρμηση, κατέλαβε μέσα σε δυο βδομάδες ευρύτατη περιοχή της Δυτικής Μικρασίας, την Προύσα και, κατόπιν, την Ανατολική Θράκη, φτάνοντας λίγα χιλιόμετρα έξω από την Πόλη. Το ηθικό του τουρκικού λαού, του σουλτάνου και της κυβέρνησής του κατέρρεε και, στις 28 Ιουλίου 1920, υπογραφόταν η Συνθήκη των Σεβρών, που σηματοδοτούσε την Ελλάδα των δύο  ηπείρων και των πέντε θαλασσών.

Δυστυχώς, μέσα στο κλίμα θριάμβου, δεν κατανοήθηκε ότι δεν είχε ακόμη τελειώσει ο πόλεμος. Πως, αντίθετα, τώρα απαιτούνταν η ένταση των εθνικών δυνάμεων, η ομοψυχία του λαού. Αντ’ αυτού, βλέπουμε να οξύνονται τα πάθη, να βαθαίνει ο διχασμός. Η απόπειρα δολοφονίας του Ελευθέριου Βενιζέλου, δυο μέρες μόλις μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών, και η εκτέλεση του Ίωνος Δραγούμη μαρτυρούν πού είχαν φτάσει τα εμφύλια πάθη. Τα πάθη αυτά, η λαϊκή εξάντληση από μια οκταετία πολεμικών αγώνων, ο οικονομικός αποκλεισμός που είχε προηγηθεί, η δημαγωγία για «επιστροφή των παιδιών μας» από το μέτωπο, ο χωρίς αναστολές ρεβανσισμός των δυνάμεων που, από το 1909, είχαν τεθεί στο περιθώριο και δεν είχαν καμιά ελπίδα εξουσίας στην εθνικά ολοκληρωμένη χώρα, έφθειραν αποφασιστικά την εικόνα του εθνικού μεγαλείου. Οι αναπόφευκτες εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920 έδωσαν την πλειοψηφία στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση. Αυτό ήταν η αρχή του τέλους. Παρά τις αυστηρές προειδοποιήσεις της συμμαχικής διάσκεψης, οργανώθηκε η επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου, που έδινε το πρόσχημα στις δυνάμεις της Αντάντ να θεωρούν ότι δεν δεσμεύονται στο εξής από τις συμμαχικές αποφάσεις που είχαν ληφθεί έναντι του Βενιζέλου. Χωρίς στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη, η διχασμένη Ελλάδα θα έπρεπε να αντιμετωπίσει τους κεμαλικούς μόνη.

Η μεταπολίτευση του Νοεμβρίου του 1920 επέφερε την κατάρρευση της διεθνούς ισχύος της χώρας. Η Ελλάδα ανέλαβε τον μικρασιατικό αγώνα τυπικά ως εντολοδόχος της Αντάντ, στο πλαίσιο των αποφάσεων ενός συνεδρίου ειρήνης, μετά τον πόλεμο εναντίον του γερμανικού στρατοπέδου, στο οποίο είχε ενταχθεί και η Τουρκία. Η ανάδειξη στην Αθήνα κυβέρνησης από τις δυνάμεις που ήταν αντίθετες στην είσοδο στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ και η άμεση επάνοδος του βασιλιά Κωνσταντίνου (που στη Γαλλία ήταν μισητός όσο και ο Κάιζερ, ειδικά μετά τα Νοεμβριανά του 1916) έδινε το πρόσχημα στις χώρες της Αντάντ να αποδεσμευτούν από τις υποχρεώσεις τους προς μια σύμμαχο και, γενικότερα, από τη συνέχιση της αντιτουρκικής πολιτικής στο πλαίσιο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ελληνοτουρκική σύγκρουση, από κεφάλαιο αυτού του πολέμου, γινόταν διμερές ζήτημα. Έτσι, οι Δυνάμεις θα υιοθετήσουν μια στάση ουδετερότητας εχθρικής προς την Ελλάδα, που, στην περίπτωση της Γαλλίας και της Ιταλίας, θα γίνει και ανοιχτή συνεργασία με πολεμική βοήθεια προς τον Κεμάλ. Μόνο η Αγγλία, για να είμαστε δίκαιοι, με τον Λόυδ Τζωρτζ, δε θα στηρίξει τον Κεμάλ αλλά, και αυτή, θα διακόψει τη στρατιωτική και οικονομική βοήθεια που παρείχε ως τότε στην Ελλάδα. Βοήθεια που είχε πάρει επί Βενιζέλου ακόμη και άμεσο πολεμικό χαρακτήρα: θυμίζω την υποστήριξη με πυρά από το αγγλικό πολεμικό ναυτικό της επιχείρησης του Ιουλίου του 1920 στην Ανατολική Θράκη (απόβαση στη Ραιδεστό).

Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2021

ΤΟ ΝΕΟΝ ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ ΤΟ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ




Αθήνα, 5 Σεπτεμβρίου 2021

Αγαπητέ κύριε Μίκη Θεοδωράκη,

Αν ήμουν αρκετά γενναίος, αυτό το γράμμα θα το διαβάζατε ο ίδιος. Θα είχα φροντίσει να μελετήσω πιο προσεκτικά τα βήματά σας, την πορεία σας στη μουσική, στη ζωή, στην πολιτική – θα σας είχα ευχαριστήσει. Αν το είχα κάνει, ίσως να σας χάριζα κι ένα χαμόγελο. Αν το είχα κάνει, θα είχα τώρα κι ένα λόγο να κρατήσω. Όμως απέτυχα.

Τώρα φύγατε κι εγώ ξέρω πως δε στάθηκα γενναίος. Βρέθηκα ανέτοιμος στον αποχαιρετισμό μας. Και φταίω. Γιατί όταν δε φτάνουν οι λέξεις μας απέναντι στο σπουδαίο, δεν είναι που δεν υπάρχουν λέξεις. Είναι που δε φροντίσαμε να τις συλλέξουμε μία-μία προς τιμήν του. Θα σας κερνούσα μαστίχα, αλλά δεν προνόησα. Πέρασε η ώρα της συγκομιδής κι εκείνη έμεινε στο χώμα. Έτσι τέλειωσαν οι λέξεις.

Αυτό είναι το λάθος μου, κύριε Θεοδωράκη. Εσείς μου δώσατε το μέτρο να ξέρω πόσο απέχω απ’ τη ρώμη ενός αγωνιστή, πόσο απέχω απ’ τη λεπτότητα των αισθημάτων ενός τρυφερού ποιητή του λόγου και της μουσικής. Κι εγώ που δε σας έδωσα τίποτα πίσω, θα αναζητώ τώρα τις διαδρομές του έργου και της ιστορίας σας, μήπως πάρω δύναμη απ’ την ορμή σας, μήπως κλέψω φως απ’ τον ήλιο της όμορφης πόλης σας που διαρκώς ανατέλλει.

Κύριε Θεοδωράκη, σε εσάς, που η αγάπη σας υπήρξε τόσο μεγάλη, μια αγάπη που ο Σεφέρης θα έλεγε πως ήρθε αδελφωμένη με το χρέος ενός αγωνιστή, έστω και τώρα σας δίνω το λόγο μου – στα διλήμματα που ποτέ δεν παύουν να έρχονται, στις κρίσιμες επιλογές, στους στίχους και στη ζωή μου, να κάνω την αγάπη σας πυξίδα μου και, όσο καταφέρω, να πορευτώ γενναία κι εγώ, όπως ζήσατε.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι συνέχεια αλλά και ασυνέχεια του ΠΑΣΟΚ»

"... Η ιστορία ενός κόμματος είναι η ιστορία μιας χώρας από μια συγκεκριμένη οπτική, σύμφωνα με μια περίφημη διατύπωση του Αντόνιο Γκράμσι. (...)
Το ΠΑΣΟΚ τελικά ήταν ζήτημα ιστορικής προσόδου που διαμορφώθηκε από τους εθνικούς - δημοκρατικούς - κοινωνικούς αγώνες του ελληνικού λαού από τη δεκαετία του '30 και μετά, μορφοποιήθηκε σε πολιτικό κίνημα από τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά καταναλώθηκε, όπως εύστοχα έχει επισημάνει ένας από τους συντάκτες της 3ης Σεπτέμβρη '74, ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, στις ομιλίες του στο 3ο το 1994 και στο 4ο το 1996 συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.
(...)
Η ιδεολογικο-πολιτική κουλτούρα του ΣΥΡΙΖΑ είναι μεταεθνική, δικαιωματική, με βάσεις κυρίως στα κοινωνικά στρώματα της νέας μικροαστικής τάξης, σε μια σοσιαλφιλελεύθερη κατεύθυνση, μετασχηματίζοντας περαιτέρω τη μέση δημοκρατική συνείδηση κατά τα ανωτέρω.
Το ΠΑΣΟΚ μιας εποχής είχε εθνικο-λαϊκή ταυτότητα, με ισχυρή εργατική και αγροτική γείωση. Ηταν εκδοχή του νεοελληνικού ναροντνικισμού και του μικροαστικού δημοκρατικού σοσιαλισμού, με έντονο το στοιχείο της ενότητας εθνικού - κοινωνικού.
Ενα παράδειγμα για την ενότητα εθνικού - κοινωνικού και την αμηχανία ή και αντίθεση που αντιμετωπίζει στα κόμματα της Αριστεράς σήμερα, είναι το σχήμα αρμονικής ενότητας των στοιχείων του αιώνιου Μίκη Θεοδωράκη όπως καταγράφεται στην τελευταία του επιστολή προς τον γ.γ. της ΚΕ του ΚΚΕ..."

Βασίλης Ασημακόπουλος

«Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι συνέχεια αλλά και ασυνέχεια του ΠΑΣΟΚ»

Ενας από τους πλέον οξυδερκείς νεότερους έλληνες επιστήμονες με ειδική γνώση στο πεδίο της Κεντροαριστεράς και μετά τη Μεταπολίτευση μάς ξεναγεί στο σύμπαν του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, στο τότε και στο τώρα

Μανιάτης Δημήτρης Ν

Τρεις ημέρες μετά την 3η Σεπτέμβρη, που στο ένα σκέλος της αφορά την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, έχει πάντα ενδιαφέρον να διερευνάς το καθοριστικότερο κόμμα της Μεταπολίτευσης που έλαβε πολλές μεταμορφώσεις. Και δεν είναι μόνον ιστορικοί οι λόγοι. Είναι και ταυτοτικοί, αφού ένας αναστοχασμός πάνω σε αυτό αφορά και την Γ' Ελληνική Δημοκρατία αλλά και την επίδρασή του στον ελληνικό λαό και τα μαζικά ήθη. Pop φαινόμενο που σήμερα είναι πια 47 ετών; Μπορεί, αφού το ΠΑΣΟΚ συχνά γίνεται viral στα κοινωνικά δίκτυα, ταυτόσημο μιας εποχής ευμάρειας, ή και στο κέντρο της ευφυούς κοινότητας «Το Παλιό ΠΑΣΟΚ το Ορθόδοξο». ΠΑΣΟΚ όμως είναι και ο ενεστώτας χρόνος του, πυλώνας του ΚΙΝΑΛ, και αναφορά για πολύ κόσμο. Για όλα αυτά μιλάμε σήμερα με έναν εκ των οξυδερκέστερων νεότερων επιστημόνων που έχουν γνώση του πεδίου. Τον Βασίλη Ασημακόπουλο. Δικηγόρος, πολιτικός επιστήμονας, διδάσκων στο Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, συγγραφέας του βιβλίου «Πρώτη Φορά Αριστερά» (A.P Publications, 2017), αλλά και συνεπιμελητής με τον Χρύσανθο Τάσση του συλλογικού τόμου «ΠΑΣΟΚ 1974-2018» (Gutenberg, 2018), ο Ασημακόπουλος μας ξεναγεί στο σύμπαν ΠΑΣΟΚ, στο τότε και στο τώρα.

 

Σε ποιόν «υποκλίνονται» Γκέιτς, Μασκ και Μπέζος: Ο πλουσιότερος άνθρωπος που έζησε ποτέ επί γης [video]

File Photo Σωζόμενη εικόνα του αυτοκράτορα Screenshot via YouTube video History Time




Το 1324 οι κάτοικοι στο Κάιρο είδαν ένα εντυπωσιακό θέαμα να ξετυλίγεται μπροστά μάτια τους: Μία πομπή χιλιάδων στρατιωτών, αυλικών, λογίων και εμπόρων, επάνω σε άλογα και καμήλες- όλων λουσμένων στον χρυσό.

Ακολουθούσαν τον ηγέτη τους, τον Μάνσα Μούσα, αυτοκράτορα του Μάλι. Λέγεται ότι μοίρασε τόσο πολύ χρυσό στους φτωχούς που είχαν κατακλύσει τους δρόμους, ώστε η αιγυπτιακή οικονομία δεν μπορούσε να συνέλθει επί μία δεκαετία από την αιφνίδια πτώση στην αξία του πολύτιμου μετάλλου και το «σοκ» που αυτή επέφερε. Κάτι παρόμοιο συνέβη και στην ιερή πόλη των μουσουλμάνων Μέκκα, που ήταν ο τελικός προορισμός του ταξιδιού του.

Στην εποχή των Τζεφ Μπέζος, Ίλον Μασκ και Μπιλ Γκέιτς είναι δύσκολο να φανταστούμε μία περίοδο μεγαλύτερης ευημερίας στην ανθρώπινη ιστορία- έναν άνθρωπο που να είχε συγκεντρώσει περισσότερο πλούτο στα χέρια του από τους σύγχρονους δισεκατομμυριούχους.

Κι όμως, οι ιστορικοί πιστεύουν ότι Μούσα είχε ξεπεράσει κάθε φαντασία. Σύμφωνα με το BBC, που μας παρουσιάζει σε ένα βίντεο την ιστορία του, ο πλούτος του σε προσαρμοσμένη στον πληθωρισμό βάση, θα ήταν από 400 έως 600 δισ. δολάρια. Αν και δεν μπορεί κανείς να επιβεβαιώσει με ακρίβεια τους υπολογισμούς, αυτοί δεν θεωρούνται εξωφρενικοί, δεδομένης της τεράστιας πρόσβασης που είχε σε χρυσό.