Τασιόπουλος Γιώργος
Η καρδιά του ανθρώπου που με τη σοφία και τον στρατηγικό του νου θεμελίωσε την Ελληνική Επανάσταση στον Μοριά με την άλωση της Τριπολιτσάς και την καταστροφή του Δράμαλη και που, παρά τους δύο εμφυλίους, κατόρθωσε να συντηρήσει ζωντανό τον αγώνα επί 8 χρόνια, σταμάτησε να κτυπά στις 11π.μ. της 4ης Φεβρουαρίου του 1843.
Την ημέρα της κηδείας ο θρυλικός Γέρος του Μοριά έβγαινε για τελευταία φορά από το σπίτι του μέσα στο φέρετρο φορώντας την στολή του Στρατηγού και τα τσαρούχια, ζωσμένος τα άρματά του.
Οι συμπολεμιστές του τοποθέτησαν κάτω από τα πόδια του μια τουρκική σημαία για να συμβολίζει τον τρόπο που πάτησε την τουρκική σκλαβιά. Σύσσωμο το Υπουργικό Συμβούλιο, το Συμβούλιο της Επικρατείας και πλήθος κόσμου ακολούθησε την πομπή που οδήγησε τον νεκρό στον Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Ειρήνης, διασχίζοντας την οδό Ερμού και στρίβοντας δεξιά στην Αιόλου.
🇬🇷Ακολουθεῖ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ τραγουδιοῦ: «ὁ Θοδωράκης κάθεται...»)
Ταιριάζει για τις δύσκολες ημέρες του έθνους μας, όπως και στο τραγούδι ο λαός διακατέχεται από νοσταλγία που γίνεται πόνος. Γίνεται πίκρα.
Ὁ στιχουργὸς χρησιμοποιεῖ τὴν ἐκφραστικὴ λέξι παράπονο. Καὶ τὴν ἐπίδρασὶ του στὴν ψυχικὴ κατάστασι ἑνὸς ἀπομακρυσμένου ἀπὸ τὰ μέρη του ποὺ τώρα ἐγκαταλελειμμένα, ἔχασαν τὴν ζωντάνια τους.
Γνωρίζομε ἀπὸ τὴν Ἱστορία τῆς Κλεφτουριᾶς Πελοποννήσου ὅτι τὸ 1806 ἔγινε ὁ μεγάλος διωγμὸς τῶν Κλεφτῶν καὶ ἰδιαίτερα τῶν Κολοκοτρωναίων καὶ μαζὶ μὲ τὴν ἐξόντωσι τῶν Κλέφτικων ὁμάδων ὁ διασκορπισμὸς
Ἡ παλιὰ Κλεφταρματολικὴ Οἰκογένεια τῶν Κολοκοτρωναίων εἶχε πολλὰ θύματα. Οἰκογενειακῶς ὁ Θοδωράκης κατέφυγε στὴν Ζάκυνθο. Ἦταν τότε 35 ἐτῶν.
Ὅλη ἡ ζωὴ τοῦ παθιασμένου αὐτοῦ ἀρχικλέφτη καὶ ἀγωνιστῆ στὸ νησί, δὲν ἦταν παρὰ νοσταλγία γιὰ τὴν πατρίδα καὶ πόθος πολέμου γιὰ νὰ φύγουν οἱ τύραννοι. Καὶ πόνος πολύς!!.
