18 Φεβρουαρίου 2026

ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ (ΑΚΟΜΗ) ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ;

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

(Για τις αποζημιώσεις που όλοι κάνουν ότι δεν ξεχνούν, αλλά κανείς δεν διεκδικεί πραγματικά)

Οι φωτογραφίες από την Καισαριανή δεν είναι απλώς ιστορικά ντοκουμέντα. Είναι μια "ενοχλητική" υπενθύμιση ότι υπάρχει μια ιστορική οφειλή που παραμένει πολιτικά μετέωρη.
Ότι υπάρχουν νεκροί που τιμώνται συμβολικά, αλλά όχι θεσμικά.
Ότι υπάρχει μια δικαιοσύνη που αναγνωρίζεται ηθικά, αλλά σπάνια διεκδικείται πρακτικά.

Και τότε το ερώτημα γίνεται κάτι πολύ περισσότερο από ιστορικό.

Γιατί η Ελλάδα δεν διεκδικεί με συνέπεια και πολιτική βούληση τις γερμανικές αποζημιώσεις;
Ποιος φοβάται να το κάνει; Και γιατί;

Κάθε χρόνο καταθέσεις στεφάνων, λόγοι, δηλώσεις, συγκίνηση στην εμφάνιστη των συγκλονιστικών φωτογραφιών.
Κάθε τόσο αναφορές στη «θυσία».
Αλλά όταν η συζήτηση φτάνει στις αποζημιώσεις, κάτι αλλάζει:
«Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή», «Θα διαταραχθούν σχέσεις»,  «Υπάρχουν μεγαλύτερες προτεραιότητες», «Δεν είναι ρεαλιστικό».
Η μνήμη καταντάει μια εθυμοτυπική τελετουργία, αποκαθαρμένη από τις διεκδικητικές ευθύνες του παρόντος.

Φαίνεται πως στην Ελλάδα η μνήμη επιτρέπεται μόνο όταν δεν κοστίζει. Όταν δεν γίνεται πολιτική πράξη. Όταν δεν απαιτεί σύγκρουση.

Η αλήθεια είναι πως η  Ελλάδα δεν είναι στρατιωτικά εξαρτημένη από τη Γερμανία, αλλά είναι οικονομικά, θεσμικά, γεωπολιτικά ενταγμένη ή μάλλον υποταγμένη σε ένα πλαίσιο όπου η σύγκρουση θεωρείται αδιανόητο ρίσκο.

Μανώλης Κοττάκης: Σε συστημική κρίση η χώρα! Για τα εθνικά μας σύρουν... σε διεθνή διαιτησία..



Αποκαλυπτικός ο διευθυντής της ΕΣΤΙΑΣ Μ. Κοττάκης

Καταπέλτης για την πορεία των εθνικών μας θεμάτων ο διευθυντής της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ Μανώλης Κοττάκης. Μιλώντας στο newshub.gr, αναφέρει, ότι, μετά τις …μυστικές διαπραγματεύσεις στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες και στη Γενεύη για τα Ελληνοτουρκικά, κάτω από το τραπέζι η χώρα σύρεται σε διεθνή διαιτησία όπου το σίγουρο είναι ότι θα απωλέσεις κάτι από την … εθνική σου κυριαρχία που αμφισβητεί ο αντίπαλος σου δηλαδή η Τουρκία… Για δε τις πρόσφατες συμφωνίες που υπεγράφησαν στην Άγκυρα παρουσία Μητσοτάκη-Ερντογάν, προβλέπεται η ενεργειακή συνεργασία σε περιοχές Ελληνικής κυριαρχίας, που σε βάθος χρόνου αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε…de facto συγκυριαρχία…

Ο Μανόλης Κοττάκης για την πολιτική επικαιρότητα σχολιάζει λέγοντας ότι η χώρα διακατέχεται από συστημική κρίση ενώ έχει ήδη ολοκληρωθεί ο κύκλος της 3ης Ελληνικής Δημοκρατίας. Ωστόσο οι Έλληνες δεν έχουν βρει ακόμη τα πρόσωπα που θα ηγηθούν και τα σχήματα που θα ηγηθούν στον νέο 4ο «κύκλο» που θα υπερβούν ωστόσο κατά πολύ τα σχήματα του παρελθόντος κύκλου…

Τα κοινωνικά ρεύματα των Τεμπών και των Αγροτών έχουν δημιουργηθεί ερήμην πολιτικών ηγεσιών, τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Κοττάκης.

Πώς αυτοί οι άνθρωποι έφτασαν να στηρίζουν τόσο ανεπιφύλακτα το αφεντικό τους, ακόμα και τώρα που έχει αποκαλυφθεί η ευθύνη του για το φονικό δυστύχημα.

Του Δημήτρη Τσίρκα 

Διαβάζω τα σχόλια για τους δεκάδες εργάτες και εργάτριες της ΒΙΟΛΑΝΤΑ που πήγαν έξω από τα δικαστήρια να συμπαρασταθούν στον ιδιοκτήτη της εταιρείας. 

Στο αφεντικό, δηλαδή, που με τις πράξεις και τις παραλήψεις του οδήγησε στον θάνατο πέντε συναδέλφισσές τους. 

Όλα τονίζουν την απαξία της πράξης, την ηθική και ταξική εξαχρείωση των εν λόγω εργαζομένων, αποτέλεσμα – αναμφίβολα - της εθελοδουλείας τους. 

Ακολούθησαν, δε, τους ύμνους για τον ηρωισμό των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής που βάδιζαν με το κεφάλι ψηλά στον θάνατό τους από τους ναζί.

Τις δύο περιπτώσεις σχολιασμού μοιάζει να τις χωρίζει άβυσσος. Τις ενώνει όμως κάτι πιο βαθύ: η ηθικολογία. 

Και οι δύο συζητήθηκαν, ως επί το πλείστον, με όρους ατομικής ηθικής στάσης – γλοιώδους στην μία, ηρωικής στην άλλη. 

Ελάχιστα έως καθόλου συζητήθηκαν οι συνθήκες και οι σχέσεις που καθιστούν τη μία ή την άλλη συμπεριφορά δυνατή. 

Αυτό, μάλιστα, από ανθρώπους που θεωρητικά, τουλάχιστον, αναγνωρίζουν την προτεραιότητα του κοινωνικού επί του ατομικού και απορρίπτουν τον μεθοδολογικό ατομικισμό στην ανάλυση των κοινωνικών φαινομένων.

Μήπως, όμως αντί για ηθικές καταδίκες, να αναρωτηθούμε πώς αυτοί οι άνθρωποι έφτασαν να στηρίζουν τόσο ανεπιφύλακτα το αφεντικό τους, ακόμα και τώρα που έχει αποκαλυφθεί η ευθύνη του για το φονικό δυστύχημα. 

Ακόμα και όταν τον εγκαταλείπουν οι πολιτικοί και δημοσιογραφικοί «φίλοι» του, καθώς βλέπουν ότι το αφήγημα «ήταν η κακιά η ώρα», δεν σώζεται με τίποτα.

Η ώρα της αλήθειας για Καθηγητές, Δημοσιογράφους και Διανοούμενους.

Tι κάνουμε ή τι θα γίνουμε με τις Πνευματικές Πόρνες;

 Η ώρα της αλήθειας για Καθηγητές, Δημοσιογράφους και Διανοούμενους.


Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος Ph.D
=========================================

Ο Άρθουρ Κέσλερ τους ονόμασε "Call Girls". Εμείς, το 2026, τους βλέπουμε να ξεπουλούν τη χώρα για μια θεσούλα στο σύστημα, ενώ ο Λιγνίτης μας μένει θαμμένος και οι μισθοί μας τσακισμένοι.

1. Η Γλώσσα ως Θεμέλιο:

 ‘Άγαλμα’ vs ‘Statua’

Η ανάσταση ενός έθνους ξεκινά από τις λέξεις του. Ο Έλληνας δεν ονόμασε το γλυπτό ‘statua’ (κάτι που στέκεται), αλλά Άγαλμα – κάτι που προκαλεί αγαλλίαση. Η γλώσσα μας, με τη ρίζα ΜΑ- (Μάθηση, Μνήμη, Μητέρα), είναι ο γεννήτορας της σκέψης. Όταν μας στερούν τη γλώσσα και την αντικαθιστούν με τεχνοκρατικά κλισέ, μας στερούν την ικανότητα να ονειρευόμαστε την ελευθερία μας.

2. Η ‘Προδοσία των Διανοουμένων’ και τα ‘Call Girls’

Ο αγαπημένος μας Άρθουρ Κέσλερ το είχε προβλέψει. Περιέγραψε τους διανοούμενους ως ‘Call Girls’ (ή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, πνευματικές πόρνες/πουτάνες). Είναι αυτοί που μόλις χτυπήσει το τηλέφωνο από τις Βρυξέλλες, απ’ την ΕΚΤ,  από του Μαξίμου ή από κάποιο κόμμα, σπεύδουν να εκλογικεύσουν το έγκλημα. Εκλογίκευση: Η τέχνη του να ντύνεις το Ψέμα με το κοστούμι της Λογικής. Να βαφτίζεις την πείνα ‘δημοσιονομική εξυγίανση’ και την αποβιομηχάνιση ‘πράσινη μετάβαση’.

Τα πραγματικα ονοματα των 200 γενναίων, που εκτελεστηκαν στην Καισαριανη την Πρωτομαγια του '44.




Γιώργος Παπαδόπουλος - Τετράδης

Με την επιφυλαξη της γνησιοτητας, οχι των φωτογραφιων, αλλα του τοπου και της χωρας που απεικονιζουν, γιατι πολλες τετοιες φωτογραφιες εχουν κυκλοφορησει κατα καιρους απο εκτελεσεις των Γερμανων σε διαφορες ευρωπαϊκες χωρες, δημοσιευω σημερα τα πραγματικα ονοματα των εκτελεσμενων, όπως τα καταγραφει το παντα εγκυρο Athens Revew of Books, επειδη υπαρχει παραποιηση στους διαφορους καταλογους που κυκλοφορουν καθως και στην μαρμαρινη πλακα του ιδιου του Σκοπευτηριου.

Πρεπει να μην παραβλεψουμε το μειζον. Οτι απο οποιον τοπο και αν προερχονται οι φωτογραφιες, απεικονιζουν ΗΡΩΕΣ. Η ορθια σταση ολων καθως και ο αγερωχος εως επιθετικος τροπος που βαδιζουν και στεκονται στον τοιχο της εκτελεσης, δειχνει ανθρωπους περισσοτερο ετοιμους για μαχη παρα για εκτελεση.

Και πραγματι. Η εσχατη μαχη με τον θανατο διεξαγεται επι ισοις οροις, για να μην πει κανεις αφ υψηλού, με μια φανερη περιφρονηση προς τους δημιους. Αντρες ψυχωμενοι και αποφασισμενοι, στητοι, περηφανοι. Αξιοι προγονοι αναξιων σημερινων κακομοιριασμενων μικρων, μοιραιων κι αβουλων ανταμα.

Οι φωτογραφιες ειναι ενας εκρηκτικος καθρεφτης για να δει ο καθε νεοελληνας- και οχι μονο- τον εαυτο του. Και να ντραπει για τη σκυμενη κι ευνουχισμενη ύπαρξή του.

Οι φωτογραφιες έχουν λεζάντες του Βελγου πολίτη πωλητή, που τις εβγαλε στο eBay, ως αποκτημα του αρχείου Γερμανου, ο οποιος πιθανολογειται οτι ηταν ο φωτογραφος. Άγνωστο πώς εφθασαν στα χερια του Βελγου, κι αυτο ειναι το έλασσον.

Η περίπτωση της Ένωσης Πρώην Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Βορειοηπειρωτών

17 Φεβρουαρίου 1914 – Η Ανακήρυξη της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρο

Η υπονόμευση των Βορειοηπειρωτών από το ελλαδικό πολιτικό σύστημα | Μέρος Α΄

- 13 Φεβρουαρίου, 2026

του Γιώργου Κυριακού

Είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι, με βάση ένα ιστορικό ενεργειών, το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα –όταν δεν θέτει σε εφαρμογή την αφωνία– υπονομεύει τις διεκδικήσεις των Βορειοηπειρωτών. Μία από τις καθοριστικές περιπτώσεις ήταν η συμβολή του στην ουσιαστική διάλυση του πρώτου αγωνιστικού σωματείου Βορειοηπειρωτών. Το ίδρυσαν Έλληνες πρώην κρατούμενοι της δικτατορίας Ενβέρ-Αλία, η οποία επικαλέστηκε ψευδώς την κομμουνιστική κοσμοαντίληψη. Εκτίμηση της στήλης είναι ότι οι πολιτικοί κρατούμενοι, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αλβανία, μαζί με τη νεολαία που πρωτοστατούσε καθώς και με προσωπικότητες που δεν συνεργάστηκαν με το «σύστημα», θα μπορούσαν να είναι πρωταγωνιστές των πολιτικών εξελίξεων μετάβασης. Ωστόσο, στην Ελλάδα οι Βορειοηπειρώτες κηδεμονεύτηκαν –πλην εξαιρέσεων– από επαγγελματίες πατριώτες, στην δε Αλβανία σε καίριες θέσεις του μεταπολιτευτικού κοινοβουλευτικού συστήματος βρίσκονται μέχρι σήμερα στελέχη της δικτατορίας ή απόγονοί τους. Ο Δρόμος συνομίλησε με τον συγγραφέα και νομικό Κώστα Κυριακού [1] ο οποίος πρωταγωνίστησε στην ίδρυση της Ένωσης. Σήμερα συμμετέχει ενεργά στο Κέντρο Μελετών «Ευγένιος Τζιμογιάννης» και σε πρωτοβουλία που έχει στόχο την επίσημη αναγνώριση των μαρτυριών του (διαχρονικά) πολιτικά διωκόμενου Ελληνισμού στην Αλβανία [2].

Πώς φτάσατε στην ίδρυση του σωματείου σας;


Οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες φτάσαμε στη Μητέρα Πατρίδα ως νικητές μαραθωνοδρόμοι. Σχεδόν η μισή Αλβανία ήρθε στην Ελλάδα, κάτι έπρεπε να γινόταν. Ο Ελληνικός λαός ήταν ανενημέρωτος, αλλά μας συμπαραστάθηκε. Εκατοντάδες ήταν οι ιδιώτες και οι δημόσιες επιχειρήσεις που συγκέντρωναν ρουχισμό και τρόφιμα. Έχουν μεγάλη και ιστορική ευθύνη οι Σύλλογοι που ασχολούνται επί δεκαετίες με το βορειοηπειρωτικό, οι οποίοι δεν ήταν σε θέση να προσφέρουν σχεδόν τίποτα στη νέα κατάσταση μετά την πτώση της δικτατορίας. Όμως τη συντριπτική ευθύνη έχει η επίσημη Ελλάδα. Τότε, οι περισσότεροι πρώην πολιτικοί κρατούμενοι Βορειοηπειρώτες καταφύγαμε στην Ελλάδα έχοντας εκτίσει 20, 30, ακόμα και 40 χρόνια φυλακή και εξορία [3]. Νιώσαμε ότι τα βάσανα τελείωσαν.

Τα «ήρεμα νερά» ως αντίτιμο της υποταγής




Του Νίκου Ιγγλέση

16/02/2026 admin

Η πρόσφατη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν και η σύγκληση του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας στην Άγκυρα επιβεβαίωσαν την επιλογή της Αθήνας για διατήρηση της πολιτικής των «ήρεμων νερών» και της «κανονικότητας» στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Η πολιτική αυτή δεν είναι καινούργια. Είχε επισήμως εξαγγελθεί με την Κοινή Διακήρυξη των Αθηνών, το Δεκέμβριο του 2023 και βασίζεται στη διαχρονική πολιτική κατευνασμού της Ελλάδας έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων, απειλών και επιβολής τετελεσμένων.

Ικανοποίηση εξέφρασε η Κυβέρνηση Μητσοτάκη και όλος ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της για τα αποτελέσματα της συνάντησης. Καταγράψαμε με ειλικρίνεια, είπαν, τις διαφορετικές απόψεις, συμφωνήσαμε ότι τα όποια θέματα θα τα λύνουμε μόνοι μας, διατηρούμε τους διαύλους επικοινωνίας ανοικτούς και «δεν χάσαμε κανένα νησί», όπως είπε η Ντ. Μπακογιάννη.

Κάτι σαν θρίαμβος δηλαδή, αν δεν υπολογίσουμε ότι με την πολιτική αυτή η Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη στο υπάρχον status quo, δεν μπορεί να επεκτείνει την κυριαρχία της, να ασκήσει τα κυριαρχικά δικαιώματά της και απενοχοποιεί, σε διεθνές επίπεδο, την επιθετική δράση της Τουρκίας.

Ο Ερντογάν δήλωσε: «Τα υφιστάμενα ζητήματα, στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αν και είναι περίπλοκα, δεν είναι άλυτα στη βάση του Διεθνούς Δικαίου. Αρκεί να υπάρχει καλή πίστη, εποικοδομητικός διάλογος και βούληση επίλυσης».

  Οι Τούρκοι, όμως, έχουν τη δική τους ερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου, όπως π.χ. ότι τα νησιά δεν έχουν δικαίωμα σε ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδα, παρά μόνο σε χωρικά ύδατα και αυτά περιορισμένα.

ΌΤΑΝ ΤΟ "ΕΛΛΗΝΕΣ" ΕΙΝΑΙ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝ...



Του Γιάννη Παναγιωτακόπουλου

Κάποιοι στίς φωτογραφίες τῶν ἐκτελεσθέντων ἀπό τους Ναζί κατακτητές, εἶδαν Ἕλληνες. Κάποιοι ἄλλοι εἶδαν μόνο Κομμουνιστές. 

Οἱ Γερμανοί πού τούς ἐκτέλεσαν ἔβλεπαν μόνο Ἕλληνες. Ἄλλωστε, ὅταν ἀντικατέστησαν κάποιον πού δραπέτευσε, ἀρπάζωντας ἕνα 14χρονο πού βρῆκαν στόν δρόμο, δέν το ρώτησαν ἄν εἶναι Κομμουνιστής. Ἔπρεπε νά συμπληρωθεῖ ὁ  ἀριθμός "200 Ἕλληνες". Αὐτή ἦταν ἡ διαταγή.

Ὅπως καί στήν Κάνδανο, στά Καλάβρυτα, στό Δίστομο, στήν Παραμυθιά, καί σέ τόσους ἄλλους τόπους μαρτυρίου τοῦ λαοῦ μας, οἱ Ναζί ἐγκληματίες δέν ρώταγαν νέους, γέροντες καί γυναικόπαιδα ἄν ἦταν Κομμουνιστές. 

Τό πιό περίεργο, εἶναι ὅτι αὐτοί πού εἶδαν στίς φωτογραφίες μόνο Κομμουνιστές, ἀνήκουν σέ ἕναν χῶρο, πού ὑποτίθεται ὅτι βασικό του μέλημα εἶναι νά ὑπερασπίζεται τό ἑλληνικό ἔθνος. Θέλουν νά λένε ὅτι εἶναι πατριῶτες ἤ ἐθνικιστές, μποροῦν ὅμως σε κάθε εὐκαιρία νά δικαιολογήσουν τις θηριωδίες ξένων κατακτητῶν, ἀρκεῖ νά τούς θεωροῦν ἰδεολογικά "δικούς" τους.      

Στόν ἴδιο τοῖχο, ἤ σε ἄλλους ἀντίστοιχους, ἐκτελέστηκαν καί ἄλλοι, πού δέν ἦταν Κομμουνιστές. Τα μέλη της ἐθνικιστικῆς ΠΕΑΝ πού ἀνατίναξε τή ναζιστική ΕΣΠΟ. Μέλη τῆς ΠΑΟ, τῆς ΕΚΚΑ, του ΕΔΕΣ, ἀνεξάρτητων ὀργανώσεων, ἀκόμα καί της Χ.  Δέν εἶμαι καθόλου σίγουρος, γιά τους σύγχρονους αὐτοαποκαλούμενους "ἐθνικιστές". Δέν θά ἔβαζα τό χέρι μου στή φωτιά, ὅτι ἄν ζοῦσαν στήν κατοχή, θά ὑποστήριζαν τήν ἐθνικιστική ΠΕΑΝ καί ὄχι την δωσιλογική ΕΣΠΟ... 

17 Φεβρουαρίου 2026

Σοκ στην Τουρκία...

Του Λάζαρου Καμπουρίδη 

Θυμωμένη η Άγκυρα με την αλλαγή στάσης των ΗΠΑ!!!

Έρχεται η αυτονόμηση των Κούρδων της βόρειας Συρίας..

Η τουρκική αντιπροσωπεία αποχώρησε από τη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου καθώς είχε προσκληθεί και ο ηγέτης των Κούρδων της βόρειας Συρίας Μ. Αμπντί ο οποίος παρακαθησε ως ισότιμος δίπλα στον υπουργό Εξωτερικών της Συρίας.

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μ. Ρούμπιο είχε θερμή συζήτηση με τον Κούρδο ηγέτη ενώ εντύπωση προκάλεσε και ο εναγκαλισμός του Προέδρου της Γαλλίας Ε. Μακρόν με τον Μ. Αμπντί.

Αυτό όμως που έχει σημασία είναι οι δηλώσεις του Κούρδου ηγέτη Μ. Αμπντί μετά από τη Διάσκεψη, ο οποίος μίλησε για διοικητική αυτονομία των Κούρδων και διατήρηση τεσσάρων κουρδικών ταξιαρχιών.
Αυτό σημαίνει ότι ο κουρδικος στρατός δεν διαλύεται και προχωρά το θέμα της αυτονομίας σε αντίθεση με την Συμφωνία της Δαμασκού με τους Κούρδους (Δημοκρατικές Δυνάμεις Συρίας) της 28ης Ιανουαρίου.

Τι ντροπή!!!!

Δημήτρης Τριάντος 

Η ντροπή που ένιωσα δεν αφορά την εμφάνιση, στην κορύφωση του καρναβαλιού είναι η πλέον κατάλληλη. 

Αυτό που με σόκαρε ήταν οι στίχοι που  βέβαια τους διάβασα γιατί αλλιώς χρειάζεσαι υπότιτλους!

Κυνηγάω τα πάντα µέχρι να τα φτάσω

Θέλω ένα στέµµα κι έναν θρόνο να κάτσω

Ένα µπλοκ επιταγών και check σε όλους να γράψω

Χρυσό ρολόι, γυαλί designer, Leather παλτό, και escargot, 

Rally cars, yacht µε stars, σου είπα φέρτο

Ακόµη κι όλα δεν είναι αρκετά

Θέλω τόσα πολλά που δεν είναι απτά

Θέλω δόξα, αιωνιότητα και λεφτά

Ρούχα επιλεγµένα που ‘ναι τόσο ακριβά

Να φωνάζουν το όνοµά µου τόσο δυνατά

Να λένε «φέρτο μας, Ακύλα, φέρτο»

Κοίτα, µαµά, Όσα στερηθήκαµε παλιά

Νιώθω πως θα καταφέρω να προσφέρω

Μη µας λείψει κάτι ξανά

Δες µε, µαµά

Αγοράζω να κλείσω κενά

Θα σου πάρω και σένα πολλά

Σπίτια, αµάξια και εξοχικά !!!!!!!!

Το σοκαριστικό είναι ότι  "με την νίκη του επιβραβεύτηκε το κοινωνικό μήνυμα που κουβαλά το τραγούδι και η προσωπική του ιστορία. Οτι με πατέρα ανάπηρο που δυσκολευόταν να στηρίξει την οικογένεια οικονομικά στοχεύει να εκφράσει μια ολόκληρη γενιά που μεγάλωσε με στερήσεις, αλλά δεν έπαψε ποτέ να ονειρεύεται". 

Και τα όνειρα του δεν είναι η κοινωνική προσφορά, η επιστήμη ο αθλητισμός, αλλά αυτά που περιγράφονται! ( εδώ κολλάει η  Ferrari  του ΟΠΕΚΕΠΕ)

Θυμάμαι το πρώτο μου ιδιωτικό ραντεβού με ασθενή είχα αλλάξει 100 χρώματα από την αμηχανία την στιγμή της πληρωμής, θεωρώντας το λειτούργημα, όσα περιγράφουν οι στίχοι  είναι άγνωστες λέξεις  όχι τα όνειρα μου 

Γροιλανδία: Το δράμα μιας χώρας που παλεύει με το ρατσισμό και τον αφανισμό - Λαμπρινή Θωμά



Την Γροιλανδία μας την «σύστησε» ο Τραμπ…Δυστυχώς…Το χειρότερο είναι ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν είναι το μοναδικό δράμα που έχει ζήσει ο λαός της Γροιλανδίας. Έχει ζήσει πολύ χειρότερα και πολύ πιο δραματικά γεγονότα…Ρατσισμό και συστηματική προσπάθεια εξαφάνισης τους από τους «πολιτισμένους» Δανούς! Όχι τα «παλιά τα χρόνια». 

Αυτή η απάνθρωπη τακτική διήρκησε μέχρι το 1992! Ο τρόπος που προσπάθησαν να περιορίσουν τον πληθυσμό με στόχο να τον ελέγξουν ή και να τον εξαφανίσουν είναι αποτρόπαιος.

57.000 άνθρωποι έχουν απομείνει στην Γροιλανδία ,μετά απ’ όλα αυτά . Και τώρα καλούνται να αντιμετωπίσουν τον Τραμπ…
Μόνο ένα ελληνικό μέσο ενημέρωσης , μία δημοσιογράφος μ΄ έναν οπερατέρ- φωτογράφο τόλμησαν να ταξιδέψουν στην Γροιλανδία και τα όσα κατέγραψαν είναι απλά συγκλονιστικά.

 Το The Pressproject με τη δημοσιογράφο Λαμπρινή Θωμά και τον οπερατέρ-φωτογράφο Νίκο Βεντούρα με αποκαλυπτικά ρεπορτάζ μας εξηγούν τι είχε συμβεί, τι συμβαίνει και τι έρχεται στην Γροιλανδία. Στο στούντιο του militaire channel η δημοσιογράφος Λαμπρινή Θωμά.

Πόσο πιο χαμηλά..



Του Κώστα Κουτσουρέλη 

«Θέλω ένα στέμμα κι έναν θρόνο να κάτσω
Ένα block επιταγών και check σε όλους να γράψω
Φέρε μου ένα ποτό που θέλω να ξεδιψάσω
Φερ' τα μου όλα-όλα, πάλι δεν θα χορτάσω

Real estate, φερ' το
Sashimi tuna, φερ' το
Χρυσό ρολόι, γυαλί designer
Σου λέω φερ' το
Leather πάλτο, φερ' το
Κι escargot, φερ' το
Rally cars, yacht με stars
Σου είπα φερ' το»

Την ίδια μέρα που η Ελλάδα διάλεγε το παραπάνω ασμάτιον ως κατάλληλο για να διεκδικήσει το ευρωπαϊκό στέμμα, η κ. Κάγια Κάλλας, Υπάτη Εκπρόσωπος της ΕΕ, «απέρριπτε διαρρήδην τους ισχυρισμούς του Αμερικανού ΥΠΕΞ κ. Ρούμπιο ότι η Ευρώπη έχει εισέλθει σε πορεία πολιτισμικής παρακμής που είναι ενδεχόμενο να οδηγήσει στον αφανισμό της».

Οι τρεις μεγάλοι καημοί της Ρωμιοσύνης



Κώστας Βενιζέλος

15 Φεβρουαρίου 2026

Το εξώφυλλο αποτυπώνει την ιστορία και συνδέει τους αγώνες του Ελληνισμού. Αγώνες για εθνική ανεξαρτησία, την ελευθερία. Μάρκος Μπότσαρης, Παπαφλέσσας, Παύλος Μελάς και Γρηγόρης Αυξεντίου, ήταν μεταξύ εκείνων που καθόρισαν με τους αγώνες και τις θυσίες τους την πορεία του Ελληνισμού. Το βιβλίο «Ανεκπλήρωτη Ρωμιοσύνη» (Εκδόσεις Στοχαστής), του δασκάλου Λαοκράτη Βάσση αγγίζει τη διαχρονία, αλλά ταυτόχρονα είναι και επίκαιρο με τα όσα βιώνουμε την περίοδο αυτή που διανύουμε.

Ο συγγραφέας συνδέει το χθες με το σήμερα και αναδεικνύει τα οράματα και τους αγώνες που δεν εκπληρώθηκαν. Τα ανεκπλήρωτα οράματα του Ελληνισμού. Ποιος ευθύνεται και γιατί είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο από μόνο του.

Για τον Λαοκράτη έχω βαθιά εκτίμηση και αγάπη γιατί πέραν από τους αγώνες του, τις συνεχείς συγγραφικές παρεμβάσεις του, είναι ένας Άνθρωπος και δάσκαλος με συνέπεια αγνότητα. Το νέο του βιβλίο αγγίζει μεγάλους σταθμούς της ιστορίας και προφανώς δεν το κάνει τυχαία. Συνδέει τους σταθμούς αυτούς, γιατί στην ιστορία τίποτε δεν μπορεί να είναι αποκομμένο και μετέωρο.

Όπως σημειώνει, η τραυματική πορεία της εθνικής μας αυτό/εκπλήρωσης, όπως αυτή σημαδεύτηκε από την έκβαση της Επανάστασης του ’21 που οδήγησε στην ανάπηρη ανεξαρτησία, αλλά και όπως επίσης, καθόλου τυχαία, οριστικοποιήθηκε με την ανεπανόρθωτη εθνική συμφορά του ’22, μας άφησε ως ταυτοτική κληρονομιά της, τα μεγάλα φορτία των ανεκπλήρωτων καημών.

Τρεις, λοιπόν, από τους μεγάλους αυτούς καημούς επιχειρεί να αναδείξει ο Λαοκράτης Βάσσης στο νέο του αυτό βιβλίο. Το κάνει με επίγνωση των σημερινών πραγματικοτήτων. Αναπόφευκτα, λοιπόν, αναμετράται με τον ιστορικό αναθεωρητισμό. Έναν κατ΄ εξακολούθηση αναθεωρητισμό, που εκφράζει στοχευμένα την ισοπέδωση για να εξυπηρετήσει πρωτίστως συμφέροντα και πολιτικές, που θέλουν να πλήξουν τον Ελληνισμό.

Όπως αναφέρεται στο βιβλίο, «οι τρεις αυτοί καημοί στους οποίους επικεντρώνει την προσοχή μας είναι: 

Πρώτον, το αξιακό διατακτικό που μας άφησε η νικηφόρα, πλην ανολοκλήρωτη Επανάσταση του 1821, ορίζοντας τις αναπαλλοτρίωτες ανεξαρτησιακές και αντιστασιακές συντεταγμένες του Ελληνισμού ως ταυτοτικό θεμέλιο της συλλογικής μας ψυχής και ως υπαρξιακή αναγκαιότητά μας. 

Τα 10 παγκόσμια ρεκόρ της Ελλάδας:


Του Βασίλη Βιλιάρδου 

Ελαφρά επικαιροποιημένα τα 10 παγκόσμια ρεκόρ της Ελλάδας:


(1) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που οδηγήθηκε στο ΔΝΤ με γεμάτα δημόσια ταμεία (ΠΑΣΟΚ 2010, πάνω από 25 δις € σύμφωνα με το ΔΝΤ στα ταμεία τότε των οργανισμών του δημοσίου – τα οποία σήμερα είναι περί τα 63 δις € κατατεθειμένα στην ΤτΕ, αποτελούν μέρος του «μαξιλαριού» και χρησιμοποιούνται στα repos).

(2) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που υποθήκευσε ολόκληρη τη δημόσια περιουσία της, αφού χρεοκόπησε εκούσια με το PSI (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ 2012, για να διασώσουν τις ευρωπαϊκές τράπεζες - με μείωση του χρέους της μόλις κατά 51,3 δις €, όταν μόνο την τριετία 2019/2022 αυξήθηκε το δημόσιο χρέος της κατά 44 δις € και το ιδιωτικό κατά 40 δις €).

(3) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που υπέγραψε τρία διαδοχικά μνημόνια (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ) – πολλές ένα, δύο 2 μνημόνια και μόνο η Ελλάδα τρία.

(4) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που μεταβίβασε τη δημόσια περιουσία της στο Υπερταμείο των ξένων για έναν αιώνα και μάλιστα χωρίς καμία εκτίμηση της αξίας της (ΣΥΡΙΖΑ 2016, προϋπόθεση του τρίτου μνημονίου).

ΓΙΑ ΟΣΑ ΣΑΣ ΧΡΩΣΤΑΜΕ…


Μάριος Διονέλλης·16 Φεβρουαρίου 2026



Οι φωτογραφίες των ανθρώπων που πηγαίνουν για εκτέλεση την Πρωτομαγιά του ’44 είναι συγκλονιστικές. Τα πρόσωπα ήδη άρχισαν να αναγνωρίζονται, η δημοπρασία στο ebay σταμάτησε. Και οι φασίστες έσπασαν το μνημείο στην Καισαριανή.

Η μνήμη είναι εδώ και μας στοιχειώνει.

Μια μουσική αναφορά για περίπου μία ώρα σε εκείνους που είδαμε για πρώτη φορά τα πρόσωπά τους. Ελάχιστος φόρος τιμής για όσα τους χρωστάμε.

ΚΛΙΚ στην εικόνα που ακολουθεί ή ΕΔΏ 



- Μια μέρα σαν τη σημερινή, στις 16 Φλεβάρη 1942, κυκλοφόρησε πλατιά η Ιδρυτική Προκήρυξη του ΕΛΑΣ. -

Απο Προκόπη Σαμαρτζή

Η παραπάνω φωτογραφία τραβήχτηκε πριν από περίπου ογδόντα δύο χρόνια στη Βίνιανη. Απαθανατίζει τη στιγμή που ένας φουστανελοφόρος γέροντας μιλάει σε ομάδα ανταρτών και πολιτών. Είναι ο 70χρονος γερο-Τσεκούρας, ο γηραιότερος αντάρτης του ΕΛΑΣ.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Νίκος Καρβέλης και καταγόταν από το Καπνοχώρι Φθιώτιδας. Ο γερο-Τσεκούρας πήρε την απόφαση να βγει στο κλαρί και να γίνει αντάρτης όταν οι Ιταλοί εκτέλεσαν τους γαμπρούς του, έπειτα από προδοσία Ελλήνων συνεργατών. Όπως έλεγε ο ίδιος: «Δυο φαμελιές μου χάλασαν οι κερατάδες… Όταν τους φτάσω τους 100, τότε θα γυρίσω κι εγώ στο σπίτι μου».

Όταν συνάντησε τον Άρη Βελουχιώτη, του ζήτησε να μπει στις αντιστασιακές ομάδες του Παρνασσού. Δεν έγινε εξαρχής αποδεκτός, αλλά επέμεινε. Τότε ο Άρης τον ρώτησε πώς θα άντεχε να συμβαδίζει με τους νεότερους αντάρτες στις πορείες και εκείνος απάντησε: «Πάρτε με μαζί σας, Καπετάνιε, κι αν δείτε πως δεν αντέχω, διώξτε με». 
Το πείσμα, η αποφασιστικότητα και το πάθος για τον αγώνα του γέροντα έκαναν τον Βελουχιώτη όχι μόνο να αλλάξει γνώμη αλλά τον κρατήσει κοντά του και να τον κάνει σημαιοφόρο των μαυροσκούφηδων.

Ο παπα-Ανυπόμονος (πατέρας Γερμανός), ιερέας που εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ και συγκαταλεγόταν στους πιο αφοσιωμένους συντρόφους του Άρη, έγραψε στα απομνημονεύματά του για τον γερο-Τσεκούρα:
«Πρώτη φορά αντίκριζα τόσους αντάρτες συγκεντρωμένους, ντυμένους ο καθένας διαφορετικά: άλλος με φουστανέλα, άλλος με ντουλαμά, άλλος με ιταλική, γερμανική ή αγγλική στολή, ένα πραγματικό μωσαϊκό ενδυμασιών και οπλισμού.

16 Φεβρουαρίου 2026

Γιώργος Ιωάννου, Η συνάντηση του λυρικού λογοτέχνη με το τραγικό μεδούλι της Θεσσαλονίκης


Γιώργος Ιωάννου (1927-1985).


Από τη ιστοσελίδα: Parallaxi 16 Φεβρουαρίου 202

Γράφει ο Στέλιος Κούκος


Ο Γιώργος Ιωάννου δημιούργησε έναν λογοτεχνικό κόσμο από το μεδούλι της πόλης. Της γενέτειράς του. Της Θεσσαλονίκης. Και αυτό αποτελεί ένα τεκμήριο ή ένα εχέγγυο πως το λογοτεχνικό του αποτύπωμα ήταν και είναι γνήσιο. Χωρίς, βεβαίως, αυτό να σημαίνει πως προκρίνουμε το γραφικό, την γραφικότητα. Εξάλλου δεν έχει καμιά σχέση το έργο του Γιώργου Ιωάννου με γραφικότητες.

Και εδώ μου έρχεται κατά νουν ο στίχος «σιγανά και ταπεινά» που λέει και το νησιώτικο. «Σιγανά πατώ στην γη…», όπως και ελαφροπάτητα ήταν τα βήματά του Ιωάννου στην πόλη που διέσχισε και έκανε ποικίλες διαδρομές και στάσεις στους δρόμους, τα σοκάκια, τις πλατείες, τα καφενεία, τις ταβέρνες της πόλης. Όπως, επίσης και τις εκκλησιές της (Αχειροποίητο, Αγία Σοφία, Άγιο Δημήτριο…), το πανεπιστήμιο και τον λοιπό χώρο πέριξ όπου βρισκόταν το Εβραϊκό νεκροταφείο, τα κοιμητήρια της Ευαγγελίστριας, το κτίριο της Φιλανθρωπικής Αδελφότητος Ανδρών Θεσσαλονίκης, το δάσος του Σέιχ Σου…

Βεβαίως, όσον αφορά τα ελαφροπατήματα του Ιωάννου στην Θεσσαλονίκη θα πρέπει να πούμε πως όταν χρειάστηκε συγκρούστηκε και τα έβαλε γενναία με όσους πίστευε πως τον υπονόμευαν.

Ο ίδιος ήταν παιδί του κέντρου της πόλης και, βεβαίως, παιδί ξεριζωμένων από την Ανατολική Θράκη. Ο Γιώργος Ιωάννου φρόντισε να «ρίξει» βαθιές ρίζες στην Θεσσαλονίκη, ίσως για να νιώθει λιγότερο ξεριζωμένος. Μπορεί και να ήξερε καλά πως το παρόν μπορεί να δρα επιδέξια υπονομευτικά στο όλο σώμα της πόλης και τον κόσμο της και να προδιαγράφει γι’ αυτήν ένα άδηλο μέλλον.

Οπότε γι’ αυτόν ήταν απαραίτητο το σκάψιμο της Θεσσαλονίκης. Ή ακόμη και η καλλιέργεια της πόλης, η εύρεση και η συνάντηση μαζί της. Και μάλιστα μπορούμε να πούμε πως αυτό αποτέλεσε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συνάντηση. Και όχι μόνον γι’ αυτόν.

Το Τελευταίο Σημείωμα (2017)! Όλη η ταινία του Παντελή Βούλγαρη




Το Τελευταίο Σημείωμα είναι ελληνική δραματική ταινία του 2017, σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη και σενάριο του ίδιου και της Ιωάννας Καρυστιάνη.[1][2] Βασίζεται στην εκτέλεση των 200 Ελλήνων κομμουνιστών πολιτικών κρατουμένων στο Σκοπευτήριο Καισαριανής, ως αντίποινα για τον θάνατο του Γερμανού υποστρατήγου Κρεχ από Έλληνες αντάρτες του ΕΛΑΣ, την Πρωτομαγιά του 1944.

ΚΛΙΚ στην εικόνα από την ταινία που ακολουθεί ή ΕΔΩ για να δείτε την ταινία 


ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟ ΡΟΥΜΠΙΟ ΣΤΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ



Ο Ρούμπιο προβληματίζει σε πολλά μεταξύ άλλων στο ότι ο πλέον το Διεθνές Δικαιο ανατρέπεται και πηγαίνουμε ολοταχώς προς το Δίκαιο αυτού με την μεγαλύτερη γροθιά.

 Το διεθνές δίκαιο αν και αναφερόταν στο παρελθόν σαν τον κορμό εκείνο των συμβατικών και εθιμικών κανόνων που θεωρούνται νομικά δεσμευτικοί από τα πολιτισμένα κράτη στις μεταξύ τους σχέσεις, συχνά στην πράξη οι ισχυροί δεν δίστασαν να το καταστρατηγούν.

Αυτά τώρα κινδυνεύουν να εξαφανιστούν και ο κόσμος να βρεθεί σε περιδυνη.

Εχουμε δηλαδή ”κολλήσει” πλέον με έναν λίγο ή πολύ επικίνδυνο για την ανθρωπότητα άρχοντα στην Ουάσιγκτον για τρία ακόμη χρόνια και σε αυτό τον καιρό δυστυχώς επικίνδυνα πράγματα για την παγκόσμια ειρήνη μπορούν να συμβούν.

Το κείμενοντιυ Μάρκο Ρούμπιο είναι χρήσιμο να μας είναι γνωστό ώστε να μπορούμε να διαβάζουμε στη νέα γλώσσα των ιμπεριαλιστών τα σχέδια του παγκόσμιου ιμπεριαλιστή. Η αλήθεια όμως είναι πάντα ίδια, είτε με διάθεση για παγκοσμιοποίηση, είτε με βάση το εθνικό συμφέρον του ισχυρού, ο ιιμπεριαλισμός και η αποικιοκρατία ήταν ο εχθρός των λαών και των εθνών.

Γερομοριάς 

Πρόλογος Θάνου Χούπη 


Στη χώρα που, τα τελευταία χρόνια, οι μεταφράσεις των αναρτήσεων του Πρακτορείου "Anadolou", ή οι στοχευμένες, προπαγανδιστικές ανακοινώσεις της τουρκικής Προεδρίας, τυγχάνουν ευρύτατης προβολής. Στη χώρα όπου, σταθερά, εδώ και πολλές δεκαετίες,  ο βρετανικός και ο τουρκικός παράγοντας, εξαπολύουν -από κοινού- ψυχολογικές επιχειρήσεις επηρεασμού της κοινής γνώμης, η βαρυσήμαντη Ομιλία του Υπουργού Εξωτερικών των Η.Π.Α, Μάρκο Ρούμπιο, στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, είναι βέβαιο ότι όχι μόνο "θα πάει άκλαφτη", αλλά ίσως και να λοιδορηθεί, από μερικά εξ εκείνων που ονομάζονται και "πετσωμένα ΜΜΕ". Τα οποία κινούνται, σταθερά, στο πλαίσιο του αφηγήματος που διαμόρφωσαν και πλασάρουν στον ελληνικό λαό, είτε περί "δεξιόστροφου" είτε περί "αριστερόστροφου" ..."τραμπισμού". 

Στη χώρα που το πολιτικό της προσωπικό, ως πολυπρόσωπος όμιλος μεθυσμένων, "μεριμνᾷ καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· ἑνὸς δέ ἐστι χρεία» (Κατά Λουκάν ι´ 41-42). Στη χώρα που, όσα είπε ο Μάρκο Ρούμπιο, έπρεπε να συνιστούν την αφετηρία και την πεμπτουσία της διπλωματικής μας δραστηριότητας, έχω την πεποίθηση ότι, όλοι έχουμε χρέος να μελετήσουμε όσα είπε από το βήμα της Διάσκεψης του Μονάχου. Όχι μόνο για να αντιληφθούμε την οπτική της Ουάσιγκτον, έναντι της παραπαίουσας και εν απολύτω συγχύσει διατελούσας Ευρώπης, Αλλά και για να καθρεφτίσουμε, σε όσα με παρρησία ανέφερε, τις τρομερές ανεπάρκειες και την υστέρηση αντίληψης, που διακρίνει το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας και της Κύπρου αντάμα, σε ό,τι αφορά την οπτική της νέας ηγεσίας της Ουάσιγκτον, για τον κόσμο του 21ου αιώνα. 

Δυστυχώς για τον Ελληνισμό, στην πιο κρίσιμη καμπή της νεότερης ιστορίας μας, οι ποικιλώνυμες ηγεσίες, στην Αθήνα και στη Λευκωσία, κατανοούν απόλυτα όσα κατέθεσε δημόσια ο Μάρκο Ρούμπιο. Κι αυτά είναι ίδια κι απαράλλαχτα με όσα έχουν ήδη απευθύνει στους Ευρωπαίους Ηγέτες, σε ανάλογες ευκαιρίες -νωρίτερα- τόσο ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, όσο και ο Αντιπρόεδρός του, Ντι Τζέι Βανς. Ωστόσο, ιδεολογικές αγκυλώσεις ή η εκούσια αιχμαλωσία αυτών που συγκροτούν την ηγεσία των δύο "πνευμόνων του Ελληνισμού", από αυτούς που μετέχουν στη διαβόητη "συμμαχία των προθύμων", δεν τους επιτρέπουν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αξιοποιήσουν μια μοναδική ευκαιρία, για τη νέα Δύση, εντός της οποίας Ελλάδα και Κύπρος μπορούν και πρέπει να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Αχ, κύριε Χρήστο μας, ΕΠΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΓΙΑΝΝΑΡΑ



Αχ, κύριε Χρήστο μας, ΕΠΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΓΙΑΝΝΑΡΑ
από τους Σωτήρη Μητραλέξη και Κωνσταντίνο Μπλάθρα.
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου στον Ι.Ν. Αγίας Αικατερίνης στον Πειραιά.
Συντονίζει και σχολιάζει ο π. Μιλτιάδης Ζέρβας 00:00​ π. Μιλτιάδης Ζέρβας
04:44​ Κωνσταντίνος Μπλάθρας
26:33​ Σωτήρης Μητραλέξης

Όταν η γνώση της καταστροφής γίνεται παιχνίδι quiz για ελίτ: Τα μυστικά αρχεία του 2011 για την ελληνική κρίση μέσα από τα έγγραφα Epstein. (Μέρος A)


του Μιχάλη Χαιρετάκη

Μέρος 1ο: Ο Προμηθέας Δεσμώτης (Μάιος 2010)

Τρεις Μαΐου 2010. Πέντε μέρες νωρίτερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ ανακοίνωσαν το πρώτο, ιστορικό πακέτο «διάσωσης» της Ελλάδας: 110 δισεκατομμύρια ευρώ. Οι τίτλοι των εφημερίδων μιλούν για «σωσίβιο», για «ευκαιρία ανάκαμψης», για «αυστηρή αλλά απαραίτητη λιτότητα». Στην Αθήνα, η κυβέρνηση υπόσχεται «θυσίες για το καλό του μέλλοντος». Στις Βρυξέλλες, η τρόικα ετοιμάζει τα μνημόνια.

Στα γραφεία της J.P. Morgan στη Νέα Υόρκη, ο Michael Cembalest – Chief Investment Officer του τμήματος Private Banking – ετοιμάζει την εβδομαδιαία έκθεση "Eye on the Market" για τους επιλεγμένους πελάτες της τράπεζας. Αυτοί δεν είναι μικροαποταμιευτές. Είναι υψηλού εισοδήματος επενδυτές, οικογενειακά γραφεία, hedge funds. Άνθρωποι που πληρώνουν για να μάθουν την αλήθεια, όχι την εκδοχή των πρωτοσέλιδων.

Και η αλήθεια που λαμβάνουν εκείνη τη μέρα δεν αρχίζει με αριθμούς. Αρχίζει με μια ελληνική τραγωδία.

Η διάγνωση ως μύθος


    "As punishment for giving fire to mortals, Zeus condemns Prometheus to be chained to a rock, and to have his immortal liver eaten daily by an eagle. It brings to mind the austerity program planned for Greece."

«Ως τιμωρία γιατί έδωσε τη φωτιά στους θνητούς, ο Δίας καταδικάζει τον Προμηθέα να αλυσοδεθεί σε ένα βράχο, και το αθάνατο συκώτι του να τρώγεται καθημερινά από έναν αετό. Μου θυμίζει το πρόγραμμα λιτότητας που σχεδιάζεται για την Ελλάδα.»

Η δαιμονική ελίτ που κυριαρχεί στον κόσμο

Antonio Terrenzio - 12 Φεβρουαρίου 2026

Πηγή: Αντόνιο Τερέντσιο

Τελικά, οι συνωμοσιολόγοι είχαν δίκιο. Η θεωρία ότι το Ισραήλ κρατάει τους μοχλούς της δυτικής πολιτικής είναι αληθινή. Τρία εκατομμύρια σελίδες email και συνομιλιών αποκαλύπτουν την εκμετάλλευση της παιδικής πορνείας ως την κορυφή του παγόβουνου ενός συστήματος που βασίζεται σε κάθε είδους παρέκκλιση. Τελετουργικές θυσίες, βιασμοί με ακρωτηριασμούς, κοπροφαγία, κανιβαλισμός, παιδιά που υποβάλλονται σε θυσιαστικές τελετές όπου η ανθρώπινη εξαχρείωση ξεπερνά την τρέλα. Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ αποκάλυψε την ύπαρξη άλλων 2,5 εκατομμυρίων σελίδων που δεν έχουν ακόμη αποχαρακτηριστεί, όπου λέγεται ότι κρύβονται οι χειρότερες από αυτές τις πρακτικές.

Η πιο ανησυχητική πτυχή αυτής της υπόθεσης είναι το λουσιφεριανό αποτύπωμα αυτών των ελίτ και η μεταφυσική τους σύνδεση με δαιμονικές δυνάμεις.

Επιπλέον, η σύνδεση του Τζέφρι Έπσταϊν και της συντρόφου του Ζισλίν Μάξγουελ με την ισραηλινή Μοσάντ είναι βέβαιη και ενισχύει την πεποίθηση ότι η σιωνιστική οντότητα βρίσκεται στην καρδιά αυτής της αλυσίδας εγκλημάτων. Τα αρχεία αποκαλύπτουν ότι ο σεξουαλικός εκβιασμός ήταν ένας μοχλός που χρησιμοποιούσε η ισραηλινή Μοσάντ εναντίον πολιτικών και πρωθυπουργών διαφόρων εθνικοτήτων. Ένα email περιέχει σαφώς τα λόγια του Έπσταϊν, τα οποία βλέπουν τους γκόιμ (εθνικούς) ως υπηρέτες του Ισραήλ. Η πιο κλασική θεωρία συνωμοσίας διαμορφώνεται σε αυτές τις σελίδες, οι οποίες φαίνεται να επανεξετάζουν τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών ή τους Βαυαρούς «Ιλλουμινάτι».

Μονομερής υποχώρηση της χώρας σε όλα τα μέτωπα


Της Μαρίας Δεναξά 


🔴Αν κάτι δεν μπορεί να πει κανείς για την ελληνική εξωτερική πολιτική το τελευταίο διάστημα, είναι ότι στερείται… θεάματος. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φρόντισε να μας χαρίσει μια ακόμη στιγμή «εθνικής υπερηφάνειας», με την υποδοχή του στην Τουρκία για την 6η Σύνοδο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας, που θύμιζε περισσότερο άφιξη τουρίστα από το TripAdvisor παρά επίσκεψη αρχηγού κράτους.

🔴Και μετά, εκείνη η περίφημη σκηνή που από την Πέμπτη κάνει τον γύρο του διαδικτύου κι έδωσε στα κοινωνικά δίκτυα τροφή για ατελείωτο γλέντι. Η μύξα και το χαρτομάντηλο. Μπροστά στις κάμερες, μπροστά στον Ερντογάν, μπροστά σε Έλληνες και Τούρκους… ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν βρήκε τίποτα καλύτερο να κάνει από το να σκουπίσει, με εντελώς άγαρμπο κι άκομψο τρόπο, τη μύτη του και, στη συνέχεια, σε μια αναλαμπή της πραγματικότητας, φαίνεται να κρύβει διακριτικά το χαρτομάντηλο με τη ρινική βλέννα στον επίσημο φάκελο ή στις σελίδες με τις συμφωνίες.

🔴 Σε μια εποχή που η δημόσια ταπείνωση γίνεται viral περιεχόμενο με βίντεο ή memes, ο Μητσοτάκης κατάφερε, για άλλη μια φορά, να γίνει πρωταγωνιστής της εθνικής μας κατάντιας, που θα ζήλευε ακόμη και η πιο επιτυχημένη ομάδα πολιτικής σάτιρας.

🔴 Το ντροπιαστικό στιγμιότυπο έχει ήδη συγκεντρώσει χιλιάδες views (θεάσεις) στις διάφορες πλατφόρμες και σχόλια όπως «μηδέν σεβασμός» ή «η συμφωνία υπογράφηκε, αλλά εξακολουθείς να είσαι σκουπίδι», με χρήστες από την Τουρκία να μιλούν για χλευασμό προς τον Ερντογάν και Έλληνες να μονολογούν πως «δεν πάει άλλο»!

🔴 Πέρα από το «διαδικτυακό γλέντι», η υπόθεση αποκαλύπτει και τα βαθύτερα προβλήματα της διπλωματίας μας. Η συνάντηση, που διήρκησε περίπου 1,5 ώρα, με αρχικό τετ-α-τετ και στη συνέχεια τη Σύνοδο του Ανώτατου Συμβουλίου, κατέληξε σε επτά συμφωνίες και δηλώσεις για συνεργασία σε θέματα πολιτισμού, έρευνας, μέχρι προετοιμασίας για σεισμούς και διασύνδεση με ferry μεταξύ Θεσσαλονίκης και Σμύρνης.

🔴 Ωστόσο, πίσω από τις χειραψίες, οι δύο ηγέτες παραδέχτηκαν ότι διαφωνούν σε όλα τα «ζητήματα-αγκάθια»: Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο, μειονότητες, casus belli. Ο Μητσοτάκης επέμεινε στα «ήρεμα νερά», στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ως μοναδική λύση, ενώ ο Ερντογάν μίλησε για «τουρκική μειονότητα» στη Θράκη και ότι τα ζητήματα δεν λύνονται μόνο με διεθνές δίκαιο. 

Η Ελλάδα στο Σταυροδρόμι του Νέου Ψυχρού Πολέμου


Man posing in the dark with a fedora hat and a trench coat, 1950s noir film style character

Ειδική Μελέτη¹ : Η Ελλάδα στο Σταυροδρόμι του Νέου Ψυχρού Πολέμου: COSCO, Κατασκοπεία και οι Κινεζικές Ανησυχίες, 9 Φεβρουαρίου 2026

9 Φεβρουαρίου, 2026


¹ Ειδικός Συνεργάτης του πεδίου Αμυντικών και Στρατηγικών Σπουδών

Core take aways

​Ο Πειραιάς δεν είναι πλέον ένα λιμάνι, αλλά το «σημείο μηδέν» της νέας παγκόσμιας σύγκρουσης.

Η Ελλάδα βρίσκεται εν μέσω μιας αιτιώδους αλυσίδας εξελίξεων.

• ​Οι ΗΠΑ θέτουν τον πολιτικό στόχο (απομάκρυνση COSCO).

• ​Η υπόθεση κατασκοπείας του Σμηνάρχου Φλέσσα παρέχει το αναγκαίο νομικό και ηθικό επιχείρημα για να χαρακτηριστεί η Κίνα «εχθρική δύναμη».

• ​Ο Dr. Zhao Hai, αντιλαμβανόμενος αυτή τη μεθόδευση, προειδοποιεί ότι αν η Ελλάδα υποκύψει και ακυρώσει τις συμφωνίες, θα υποστεί τις συνέπειες μιας ολικής ρήξης με το Πεκίνο.

Η Ελλάδα στο Σταυροδρόμι του Νέου Ψυχρού Πολέμου: COSCO, Κατασκοπεία και οι Κινεζικές Ανησυχίες

​Εισαγωγή

Η Ελλάδα μετατρέπεται πλέον στο κύριο πεδίο γεωπολιτικής τριβής μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μέσα από μια αλληλουχία γεγονότων —την επιθετική ρητορική της Αμερικανίδας Πρέσβεως, την αποκάλυψη δικτύου κατασκοπείας και τις προειδοποιήσεις του Dr. Zhao Hai— διαφαίνεται μια συντονισμένη προσπάθεια ανατροπής της κινεζικής οικονομικής παρουσίας στη χώρα.

​1. Η Αμερικανική Στρατηγική:

15 Φεβρουαρίου 2026

Κι απ' τα Ιερά τους Κόκκαλα Πρώτη του Μάη και πάλι...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 


Από την Ελλάδα την περίοδο της Κατοχής πέρασαν εκατοντάδες χιλιάδες Γερμανοί στρατιώτες. Φρουρές, στρατεύματα κατοχής, περαστικοί για τα διάφορα μέτωπα, ασθενείς σε ανάρρωση, πεζικάριοι, Ες-Ες, ναύτες, αεροπόροι. Πολλοί είχαν μαζί τους φωτογραφικές μηχανές και απαθανάτιζαν με συστηματικό τρόπο την καθημερινότητα της θητείας και μαζί τα άγνωστα για αυτούς μέρη και πρόσωπα της κατεχόμενης χώρας, καθώς ο τουρισμός είναι ένα αρχαιότατο ένστικτο στον άνθρωπο. 

Εκατομμύρια φωτογραφίες από τον Πόλεμο βγαίνουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια από σεντούκια και ντουλάπες στη Γερμανία και πωλούνται σε δημοπρασίες ανά τον κόσμο. Σήμερα ένας πωλητής από το Βέλγιο έβαλε για δημοπρασία στο ebay οκτώ μικρές φωτογραφίες-αναμνηστικά ενός Γερμανού στρατιωτικού (δεν γνωρίζουμε ποιου ούτε γιατί τις τράβηξε) και ο συναγερμός στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ έχει δικαίως χτυπήσει. 

Είναι λήψεις από την Πρωτομαγιά του 1944 και την εκτέλεση των 200 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Τα πρώτα και μοναδικά τεκμήρια για το γεγονός 80 χρόνια μετά, γεμάτα ευκρινείς μικρές λεπτομέρειες. Έξω από την είσοδο του Σκοπευτηρίου, κάτι πεταμένα ρούχα (αυτών που προηγήθηκαν). 

Ελληνοτουρκικά: Σκληρές διαπιστώσεις


Greek Prime Minister Kyriakos Mitsotakis (L) gestures as he addresses the media during a joint press conference with Turkish President Recep Tayyip Erdogan (R) at the Presidential Complex in Ankara, on February 11, 2026. (Photo by Adem ALTAN / AFP)

Γράφει ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος

Mε αφορμή (και) το πρόσφατο ταξίδι του κ. Πρωθυπουργού και την συνάντησή του στην Άγκυρα με τον Τούρκο Πρόεδρο, (παρένθεση: τον Έλληνα πρωθυπουργό υποδέχτηκε στο αεροδρόμιο ο τούρκος υπουργός τουρισμού!), επανερχόμαστε: Το θέμα με την ελίτ του ελλαδικού κράτους είναι η Εθελοδουλεία της, η έλλειψη πνευματικού και ηθικού αναστήματος που θα έδινε δυνατότητες να επιλέξει πολιτικές και τακτικές επωφελείς για το Έθνος και την πατρίδα, εάν ήθελε όντως να είναι χρήσιμη.

Απλώς, έχει άλλες προτεραιότητες. Δεν προτίθεται κανείς τους να διακινδυνεύσει για κανένα λόγο, τα κάθε είδους προνόμια και ασυλίες που απολαμβάνουν. Δίνουν την εντύπωση (το διατυπώνω ευγενικά) ότι πλειοδοτούν σε ενδοτισμούς και μειοδοσίες για να παραμένουν αρεστοί στους εντολείς τους. Υποσκάπτουν ύπουλα και εν γνώσει τους, τα τελευταία ερείσματα που νοηματοδοτούν ηθικά, πνευματικά και πολιτικά ό,τι έχει απομείνει.

Η εποχή των Εθνικών ηγετών φαντάζει πλέον μακρινή. Έχει αντικατασταθεί από “ηγέτες” περιορισμένης ευθύνης, με εξαίρεση τον τομέα της ευνοιοκρατίας (ενίοτε, και της οικογενειοκρατίας) που επιδεικνύουν. Μπροστά σε αυτή την εικόνα, όσοι θεωρούν ότι η Πατρίδα μας αξίζει μια καλύτερη μοίρα, μια διαφορετική πορεία, ένα άλλο Όραμα επιβίωσης του Λαού μας, έχουν να παλέψουν με μεγάλες αντιξοότητες.

κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΤΩΝ ΝΑΖΙ



Γιώργος Τασιόπουλος 

Ο κ. Μητσοτάκης στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Τουρκία μίλησε για την «παρακαταθήκη του Ατατούρκ» υιοθετώντας παρόμοιες πρακτικές προηγούμενων πρωθυπουργών ξεπλένοντας τον γενοκτόνο σφαγέα των Μικρασιατών και Ποντίων Ελλήνων.

Έτσι, δυστυχώς προσαρμοστήκαμε, και δεν μας προξενεί εντύπωση η εικόνα να συναγελάζονται στα ελληνοτουρκικά φόρουμ στελέχη του ΥΠΕΞ, πολιτικοί, διανοούμενοι, ιστορικοί, δημοσιογράφοι εδώ και δεκαετίες ακολουθώντας τις υποδείξεις του ΕΛΙΑΜΕΠ, καθώς υιοθετούν την τουρκική προπαγανδιστική ρητορική των απογόνων των νεότουρκων. Αδιαφορούν ή κάνουν πως αγνοούν το ιστορικό μας παρελθόν, το ολοκαύτωμα, τη γενοκτονία των παππούδων μας χαράσσοντας πολιτική συμβιβασμού με την επιθετικότητα των απογόνων του ΚΕΜΑΛ ξεπλένοντας έναν εγκληματία δικτάτορα που διέπραξε γενοκτονία.

Η ιστορική Αλήθεια είναι ότι ο Μουσταφά Κεμάλ όχι μόνο διέπραξε γενοκτονία  σε βάρος των Ελλήνων, αλλά η ανθρωποκτόνα πολιτική του για την εθνοκάθαρση των Χριστιανών της Μ. Ασίας υπήρξε παράδειγμα  για τη δράση των Ναζιστών δύο δεκαετίες αργότερα σε βάρος των Εβραίων.

Παραθέτω μερικές ενδεικτικές εγκωμιαστικές αναφορές των μαθητών του Γερμανών Ναζί προς τον Τούρκο δάσκαλό τους από το εγχειρίδιο του Άγγλου ιστορικού Stefan Ihrig.

ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ, Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ



Η Völkischer Beobachter, η επίσημη ναζιστική εφημερίδα, ήδη από τον Φεβρουάριο του 1921 αποδέχεται την τουρκική πολιτική στο ζήτημα της μεταχείρισης των μειονοτήτων. 
Σε κύριο άρθρο με τίτλο "Τουρκία η πρωτοπόρος - παράδειγμα προς μίμηση" έγραφε με μεγάλο ενθουσιασμό:

 "Σήμερα οι Τούρκοι είναι το πιο νεανικό έθνος. Κάποια μέρα, το γερμανικό έθνος δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να προσφύγει και αυτό στις τουρκικές μεθόδους".

Στην καθεστωτική βιογραφία του Χίτλερ την οποία συνέγραψε ο Λίερς θεωρεί ότι το κεμαλικό κίνημα ηγείται των νέων λαϊκιστικών εθνικιστικών κινημάτων που προβάλλουν. Ξεκινά το κείμενο ως εξής:

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΡΧΑΡΙΔΗΣ (ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΙΑΪΛΑΛΙ)




Στο αυταρχικό κράτος στο οποίο ζούσες, θα έπρεπε οι πρόγονοί σου για να επιζήσουν να λησμονήσουν την ταυτότητά τους και να γίνουν σαν «αυτούς». Και εσύ να μεγαλώνεις στο ψέμα και τον φανατισμό.

 Να νομίζεις ότι φυσιολογικό είναι να είσαι σαν «αυτούς». Να γίνεις τόσο φανατικός, όσο και οι σφαγείς των προγόνων σου. Και να υπηρετήσεις ένοπλα τον φανατισμό σου και να κάνεις ότι κάνανε «αυτοί» στους προγόνους σου, σε έναν άλλο λαό. 

Κάποια στιγμή αιχμαλωτίστηκες, αλλά ο άλλος λαός δεν σου έκανε ότι θα έκαναν οι σφαγείς των προγόνων σου. Κάποτε κατάλαβες ότι δεν είσαι σαν «αυτούς». Μάλιστα έμαθες ότι είσαι από τους «άλλους», τους ανύπαρκτους. Τότε αποφάσισες να αγωνιστείς υπέρ της Ειρήνης και κατά των εγκληματιών. Και «αυτοί» προσπάθησαν να σε φιμώσουν και σου στέρησαν την όποια προσωπική σου ελευθερία. 

Και όταν το μπόρεσες προσέφυγες στο μέρος που είχε απομείνει στους προγόνους σου. Και πιστοποίησες και επιστημονικά τη σχέση σου. Και επέστρεψες και στη θρησκεία σου. Και προσπάθησες να ξαναζήσεις τη ζωή σου. Ήσυχα. Και όμως κάτι δεν κόλλαγε. Κάποιοι από τους δικούς σου, είχαν μετατραπεί σε ξεδιάντροπα γιουσουφάκια…

Τι συμβολίζει ο μοναχός όταν χτυπά το μοναστηριακό σήμαντρο; - Ποιά η θεολογική σημασία της καμπάνας;


ΚΛΙΚ στην εικόνα ή ΕΔΩ για να διαβάσετε την ανάρτηση...

Στις 10 Φεβρουαρίου του 1955 στην αίθουσα του εφετείου αυτός που δικάζεται για εσχάτη προδοσία είναι ποιητής.



Ο Τάσος Λειβαδίτης που είναι 33 χρόνων  ... 
Αφορμή  για την λογοτεχνική δίκη στέκεται το ποιητικό Του έργο «Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου» Το βιβλίο  κυκλοφορεί το 1953, για το οποίο θα συλληφθεί τον Δεκέμβριο του 1954. 
 Θεωρείται ότι με το συγκεκριμένο «ιδεολογικό» και «αντιπολεμικό» ποιητικό έργο του στρέφεται εναντίον του καθεστώτος . Κατηγορείται για εσχάτη προδοσία και βρίσκεται υπόλογος απέναντι στο κράτος με βάση τον αντικομμουνιστικό νόμο 509/1947  «Περὶ μέτρων ἀσφαλείας τοῦ Κράτους, τοῦ πολιτεύματος, τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος καὶ προστασίας τῶν ἐλευθεριῶν τῶν πολιτῶν».

Η δίκη του Λειβαδίτη θα συγκινήσει βαθιά. Πολλοί θα σπεύσουν να την παρακολουθήσουν και να προασπιστούν τον ποιητή Τέσσερα μέλη της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, οι Άγις Θέρος (αντιπρόεδρος του Δ.Σ.), Στρατής Δούκας, Λέων Κουκούλας και Χρήστος Λεβάντας (μέλη του Δ.Σ.) θα μιλήσουν από τη θέση του μάρτυρα υπεράσπισης και θα τονίσουν την ανάγκη να αφεθεί ελεύθερη η καλλιτεχνική δημιουργία στον τόπο μας...... 

Η άλλη  θέση  ότι το βιβλίο είχε «ανατρεπτικό περιεχόμενο» και δικαίως κατασχέθηκε  και συνελήφθη ο ποιητής,  υποστήριξαν οι αστυνόμοι  Καραχάλιος και Τζαβέλας, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου  Σακελλαρίου και ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου κ. Ζερβόπουλος. 

Είπε στην απολογία του ο  ποιητής
 «Δεν δικάζομαι για κανένα συγκεκριμένο αδίκημα, αλλά για την ίδια την ποιητική μου ιδιότητα. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο θεωρώ ότι σαν ουσία της υποθέσεως πρέπει ν’ αναφερθώ στο θέμα της καλλιτεχνικής δημιουργίας.