Η παγίδα του «κακού ηγέτη»

Αλ Τζαζίρα

Η μετατροπή των ηγετών σε σύμβολα του κακού καθιστά ευκολότερο να δικαιολογηθεί η παρέμβαση, ενώ παράλληλα καθιστά ευκολότερο να αγνοηθούν οι συνέπειες.

Πενθούντες κρατούν αφίσες που απεικονίζουν τον Αγιατολάχ Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, δεξιά στις αφίσες, τον διάδοχο του εκλιπόντος πατέρα του, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, αριστερά στις αφίσες, ως ανώτατο ηγέτη, κατά τη διάρκεια της κηδείας ανώτερων Ιρανών στρατιωτικών αξιωματούχων και πολιτών που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της αμερικανοϊσραηλινής εκστρατείας στην Τεχεράνη, Ιράν, Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2026 [AP Photo/Vahid Salemi]

Από τον Σομντίπ Σεν

Ασιατικές Σπουδές στην Αφρική στο Πανεπιστήμιο της Πρετόρια.

Δημοσιεύτηκε στις 13 Μαρτίου 202613 Μαρ 2026

Σήμερα βρισκόμαστε για άλλη μια φορά παγιδευμένοι σε αυτό που θα ήθελα να ονομάσω «παγίδα του κακού ηγέτη», ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στη διεθνή πολιτική, όπου η πτώση - ή κατά καιρούς η παράνομη εξάλειψη - ενός κακοποιού ηγέτη αντιμετωπίζεται ως θρίαμβος της ελευθερίας, ενώ οι βαθύτερες πολιτικές πραγματικότητες που παρήγαγαν αυτόν τον ηγέτη παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανέγγιχτες.

Η παγίδα είναι παραπλανητικά απλή. Ένας ηγέτης κάπου στον κόσμο αποκτά τη φήμη του αυταρχικού, διεφθαρμένου ή καταπιεστικού. Το ιστορικό του γίνεται ευρέως γνωστό: οι δημοκρατικοί θεσμοί υποβαθμίζονται, οι επικριτές φιμώνονται, οι διαμαρτυρίες καταστέλλονται και ο ανεξάρτητος τύπος κατακρίνεται. Όταν ένας τέτοιος ηγέτης αμφισβητείται, απομακρύνεται, συλλαμβάνεται ή δολοφονείται, η στιγμή αυτή παρουσιάζεται ως νίκη για την ελευθερία.

Η ηθική σαφήνεια αυτής της αφήγησης είναι σαγηνευτική. Ένας κακός ηγέτης έχει πέσει. Φαίνεται ότι έχει αποδοθεί δικαιοσύνη.

Ωστόσο, αυτή η σαφήνεια συχνά μας τυφλώνει σε πολύ πιο περίπλοκα ερωτήματα σχετικά με το διεθνές δίκαιο, τις γεωπολιτικές συνέπειες και το μακροπρόθεσμο μέλλον των εμπλεκομένων κοινωνιών.

Πάρτε για παράδειγμα την πρόσφατη δολοφονία του δεύτερου Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, κατά τη διάρκεια των συνεχιζόμενων επιθέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν. Λίγοι θα αμφισβητούσαν τον καταπιεστικό χαρακτήρα της 36χρονης ηγεσίας του.

Η βαρβαρότητα του ιρανικού κράτους είναι έκδηλη εδώ και δεκαετίες. Από τα τέλη Δεκεμβρίου, οι αρχές έχουν καταστείλει βίαια τις διαμαρτυρίες σε εθνικό επίπεδο που απαιτούν «θεμελιώδεις και διαρθρωτικές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους μετάβασης σε ένα δημοκρατικό σύστημα που σέβεται τα δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια».

Τα τηλεφωνήματα στον Τραμπ και η ιστορική καταστροφή

Tommaso Merlo - 13 Μαρτίου 2026

Πηγή: Tommaso Merlo

Ο Τραμπ συμπεριφέρεται σαν νταής μπροστά στις κάμερες, αλλά πίσω από τα παρασκήνια είναι συνεχώς κολλημένος στο τηλέφωνό του. Μίλησε ακόμη και με τον Πούτιν, ελπίζοντας ότι θα μεσολαβήσει για να βάλει τέλος στο πανδαιμόνιο που έχει εξαπολύσει, αλλά ο παλιός τσάρος έκανε την χειρονομία της περιφρόνησης, τουλάχιστον προς το παρόν. Με το κλείσιμο των Στενών, οι ρωσικοί πόροι γίνονται ανάρπαστοι και στη Μόσχα ρίχνει βροχή από ρούβλια. Καλύτερες τιμές, νέοι πελάτες, ενώ οι Αμερικανοί διακινδυνεύουν μια από τις χειρότερες ήττες της καριέρας τους. Την απώλεια του Κόλπου, αλλά και μιας καταστροφικής παγκόσμιας ηγεσίας. Ο Πούτιν μίλησε επίσης εκ μέρους των Κινέζων, οι οποίοι απολαμβάνουν το θέαμα σκαρφαλωμένοι στο Σινικό Τείχος, ενώ τα πετρελαιοφόρα τους περνούν γαλήνια από τα Στενά του Ορμούζ, και όλος ο κόσμος συνειδητοποιεί ότι το μοντέλο τους δεν είναι τελικά τόσο κακό.


Όχι ένας βίαιος και υποκριτής σερίφης, αλλά μια πολυπολική κοινότητα. Όχι μια ζούγκλα της αγοράς, αλλά η πολιτική στο τιμόνι. Όχι ότι η Κίνα είναι παράδεισος, αλλά τουλάχιστον δεν αιματοκυλούν τον κόσμο για το τίποτα, και τύπους όπως ο Τραμπ τους στέλνουν για γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, όχι στην πιο ισχυρή έδρα. Ακόμα και το Τελ Αβίβ βομβαρδίζει τον Τραμπ με τηλεφωνήματα, απαιτώντας να μείνει πιστός και να συνεχίσει να βομβαρδίζει το Ιράν για λογαριασμό τους - ή μάλλον, θέλουν ο Λευκός Οίκος να συνεχίσει να αντιμετωπίζει τις ιδεολογικές τους αυταπάτες και όχι τα προβλήματα των Αμερικανών πολιτών.

Δεν πρόκειται μόνο για μια περιφερειακή κατάρρευση, αλλά για μια παγκόσμια.

Filippo Bovo - 10 Μαρτίου 2026

Πηγή: Φιλίππο Μπόβο

Στο Ιράν, ο διορισμός του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, γιου του μαρτυρικού Αλί, ως νέου Ανώτατου Ηγέτη έχει χαιρετιστεί με λαϊκή υποστήριξη που δεν φαίνεται να ταιριάζει με τις περιγραφές που έχουν δώσει μέχρι στιγμής τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Ενώ συνεχίζουν να παρέχουν ευφημιστικά ανεπαρκή κάλυψη της συνεχιζόμενης σύγκρουσης στην περιοχή, έχουν ωστόσο καταφέρει να ισχυριστούν ότι «οι ενέργειες του Τραμπ έχουν αντικαταστήσει μόνο μια παλαιότερη εκδοχή του Χαμενεΐ με μια νεότερη» (CNN). 

Ωστόσο, το να λέμε ότι αυτό ήταν «το μόνο αποτέλεσμα» εξακολουθεί να μοιάζει με ψέμα: τι γίνεται με την ανθρωπιστική ζημιά (για παράδειγμα, τα 168 νεκρά κορίτσια στο Μινάμπ, ένα πραγματικό έγκλημα πολέμου που διαπράχθηκε σύμφωνα με ένα σενάριο που έχει ήδη παρατηρηθεί στη Γάζα: πρώτα χτυπιέται ο στόχος, στη συνέχεια, 40 λεπτά αργότερα, όταν η επιχείρηση διάσωσης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, χτυπιέται ξανά, αυξάνοντας τους αριθμούς· και στη συνέχεια, επιπλέον, αρνείται κάθε ευθύνη, αποδίδοντάς την στο μέρος που δέχτηκε την επίθεση, σαν να ήθελε να εφαρμόσει μια «ψεύτικη σημαία»: μια άλλη ιδιαιτερότητα, κι αυτή, της ισραηλινο-αμερικανικής «μεθόδου»), ή ακόμα και την οικονομική ή πολιτική ζημιά.

Δεν θα είναι εύκολο να διαπραγματευτεί κανείς με τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ειδικά τώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να αποσυρθούν από τη σύγκρουση με μια ακόμη παρασκηνιακή συμφωνία που θα σώσει εν μέρει το πρόσωπό (τους): η επίθεση της 28ης Φεβρουαρίου σκότωσε όχι μόνο τον πατέρα του, αλλά και τη μητέρα του, τη σύζυγό του, τον γιο του, την αδερφή του, τον κουνιάδο του και τα παιδιά τους, καθώς και τον πατέρα ενός άλλου κουνιάδου. Όλοι έγιναν μάρτυρες. Η κατάσταση δεν ήταν διαφορετική για τη χώρα του: 1.205 άμαχοι σκοτώθηκαν, συμπεριλαμβανομένων 195 ανηλίκων, τοξικές βροχές έπληξαν 10 εκατομμύρια ανθρώπους (βομβαρδισμός των διυλιστηρίων πετρελαίου της Τεχεράνης με το προκύπτον τοξικό νέφος), καθώς και η καταστροφή 8.000 σπιτιών, 265 σχολείων, 36 εγκαταστάσεων υγειονομικής περίθαλψης, 15 βιβλιοθηκών, καθώς και 350 τζαμιών και 8 ιστορικών και πολιτιστικών χώρων (4 Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO).

Στ. Σταυρόπουλος: Ένας κόσμος που βουλιάζει στο πολεμικό χάος, ισχυρών με "μεσσιανιστικές" ακρότητες

Ο σκιτσογράφος - αρθρογράφος Στάθης Σταυρόπουλος σε μια εφ όλης της ύλης συζήτηση , για το πώς οι ΗΠΑ και το Ισραήλ με την επιθετική πολεμική τους κίνηση στο Ιράν, έχουν καταβυθίσει τους πάντες στην πολεμική άβυσσο και μάλιστα όταν οι ΗΠΑ κινούνται χωρίς στρατηγική εν αντιθέσει με το Ισραήλ , η κατάσταση γίνεται χαοτικά απρόβλεπτη την ώρα που το Ιράν, εμφανίζεται με πολίτες που είτε συμφωνούν με το σύστημα εξουσίας είτε διαφωνούν, αυτό που υπερασπίζονται ενιαία , είναι την ύπαρξη τους ως κρατική υπόσταση.

Ο Στάθης μιλάει για την σύγχρονη " μεσσιανιστικού ύφους" αντίληψη που επικρατεί σε μεγάλους δρώντες ισχύος , όπως οι ΗΠΑ, αλλά και για την αδρανοποίηση των κοινωνιών στον πολεμικό όλεθρο με την παραδοξότητα σχηματικά οι αγορές να εμφανίζονται για τα κέρδη τους φυσικά, ποιο ανήσυχες από την παράταση του πολέμου.

Πέντε βασικά σημεία του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν

Auguste Maxime - 03/09/2026

Πηγή: Red Jackets

Εν μέσω διπλωματικών διαπραγματεύσεων στη Γενεύη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις εξαπέλυσαν την Επιχείρηση Epic Fury. Μία από τις πρώτες ενέργειες αυτής της επίθεσης ήταν η δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ. Την περασμένη εβδομάδα, ο κόσμος έχει κατακλυστεί από έναν χείμαρρο πληροφοριών, εικόνων και εικασιών. Ακολουθούν πέντε παρατηρήσεις που μπορούν ήδη να γίνουν σχετικά με αυτόν τον νέο πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

1. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αδυνατούν να δικαιολογήσουν αυτόν τον νέο πόλεμο

Η κυβέρνηση Τραμπ δεν κατάφερε να δημιουργήσει μια αξιόπιστη και συνεκτική αφήγηση για να δικαιολογήσει αυτόν τον νέο πόλεμο κατά του Ιράν. Το 2003, οι Ηνωμένες Πολιτείες δικαιολόγησαν την εισβολή στο Ιράκ επικαλούμενες την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής. Υλοποιήθηκε μια προσεκτικά ενορχηστρωμένη επικοινωνιακή εκστρατεία, βασισμένη σε κατασκευασμένα στοιχεία. Αν και η Ουάσιγκτον είπε ψέματα σε ολόκληρο τον κόσμο, φρόντισε να παρουσιάσει μια απλή και κατανοητή δικαιολογία, την οποία επαναλάμβανε αδιάκοπα για να κινητοποιήσει την κοινή γνώμη, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο διεθνές επίπεδο.

 Όταν πρόκειται για πόλεμο, η διαμόρφωση της κοινής γνώμης για την απόκτηση υποστήριξης για τη σύγκρουση είναι ζωτικής σημασίας. Ωστόσο, οι αμερικανικές δηλώσεις είναι ασυνεπείς και ερασιτεχνικές. Η Ουάσιγκτον μιλάει για άλλη μια φορά για το Ιράν που «τρέχει προς την βόμβα», παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι αξιωματούχοι μας διαβεβαίωσαν ότι ο 12ήμερος πόλεμος του Ιουνίου 2025 είχε «σβήσει» το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Στις 25 Μαρτίου 2025, η Τούλσι Γκάμπαρντ δήλωσε στο Κογκρέσο ότι, σύμφωνα με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, το Ιράν δεν ανέπτυσσε πυρηνικό πρόγραμμα. Οι ίδιοι ισχυρισμοί επιβεβαιώθηκαν πρόσφατα από τον διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι .

Ατλαντίδα

Martino Mora - 09/03/2026

Πηγή: Μαρτίνο Μόρα

Το μεγαλύτερο λάθος για τη Ρωσία και την Κίνα θα ήταν να πιστεύουν ότι η πλουτοκρατία (και η ηγεμονία του Ταλμούδ) μπορεί να αρκεστεί στον έλεγχο της Μέσης Ανατολής, της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής, επιτρέποντας σε μεγάλους ανεξάρτητους χώρους όπως η ίδια η Ρωσία, η Κίνα και η Ινδία να συνυπάρχουν. Αυτό είναι εντελώς μη ρεαλιστικό.

Όπως δίδαξε ο Καρλ Σμιτ, η Αγγλόσφαιρα είναι ουσιαστικά μια «θαλάσσια» δύναμη. Πράγματι, είναι ωκεανική. Είναι ανίκανη να δεχτεί όρια. Είναι η Θάλασσα εναντίον της Γης. Εκφράζει το σύγχρονο, αστικό πνεύμα στην βαθιά του ουσία: οικονομισμό, υποκειμενισμό, ατομικισμό, επιστημονισμό, την κυριαρχία του χρήματος, την καταναλωτική τυποποίηση, τη σεξουαλική ανατροπή.

Είναι αντιπαράθεση με την Παράδοση σε κάθε σφαίρα. Δηλαδή, ανομία.
Δεν αναγνωρίζει κανέναν νόμο, ούτε ανθρώπινο (το διεθνές δίκαιο σε κουρέλια) ούτε θείο. Είναι η νέα Ατλαντίδα.
Ακόμα κι αν το βέβηλο πνεύμα της δεν αρνείται άμεσα τον Θεό, τότε δημιουργεί ένα ειδικά κατασκευασμένο, όπως αυτό των «ευαγγελικών» εμπόρων στον Ναό. Ή του εκκοσμικευμένου μοντερνιστικού κλήρου.

Η Αγγλόσφαιρα δεν μπορεί να αποδεχτεί, παρά μόνο στιγμιαία και προσωρινά, έναν Νόμο της γης που περιορίζει την παγκόσμια εμβέλειά της. Ο απεριόριστος, άρα παγκοσμιοποιημένος, ιμπεριαλισμός, η απεριόριστη επέκταση του παγκόσμιου, βέβηλου, αγορακεντρικού και ατομικιστικού πολιτισμού, είναι το πιστεύω του και ο λόγος ύπαρξής του.

«Άκρως επικίνδυνος»: Η ρητορική του Χέγκσεθ για το μακελειό στο Ιράν προκαλεί φόβο

8 Μαρτίου 2026

Θρασύς και πολεμοχαρής, ακουγόταν περισσότερο σαν καρικατούρα κάποιου νταή παρά σαν σοβαρός πολιτικός άνδρας. «Θάνατος και καταστροφή από τον ουρανό όλη μέρα», καυχιόταν ο Πιτ Χέγκσεθ, φορώντας γραβάτα και μαντιλάκι στο πέτο στα χρώματα της αμερικανικής σημαίας, καθώς μιλούσε σε δημοσιογράφους στο Πεντάγωνο. «Αυτή δεν προοριζόταν ποτέ να είναι μια δίκαιη μάχη, και δεν είναι δίκαιη μάχη. Τους χτυπάμε ενώ είναι πεσμένοι κάτω, κι έτσι ακριβώς πρέπει».

Ο 45χρονος Χέγκσεθ, πρώην τηλεπαρουσιαστής του Fox News και νυν επικεφαλής του ισχυρότερου στρατού στον κόσμο, έχει αναδειχθεί αυτή την εβδομάδα το πρόσωπο του πολέμου του Ντόναλντ Τραμπ στο Ιράν. Η εξέλιξη αυτή έχει σημάνει συναγερμό στους επικριτές του, που προειδοποιούν ότι ο υπουργός Άμυνας -ο οποίος εύστοχα μετονομάστηκε σε «υπουργός Πολέμου»- μετέτρεψε ταχύτατα το Πεντάγωνο σε ορμητήριο μιας ιδεολογικής και θρησκευτικής σταυροφορίας, όπως γράφει ο Guardian.

Επιδεικνύοντας αντριλίκι, χριστιανικό εθνικισμό και κυνική αδιαφορία για τις ζωές των Αμερικανών στρατιωτών, υποστηρίζουν, η παιδαριώδης τηλεοπτική συμπεριφορά του Χέγκσεθ έχει στόχο να ικανοποιήσει την επιθυμία του Τραμπ για έναν πολεμοκάπηλο αντάξιο της «ανδρόσφαιρας». Εικόνα που ενίσχυσε το ανατριχιαστικό βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που παρεμβάλλει αποσπάσματα από χολιγουντιανά μπλοκμπάστερ όπως τα Braveheart, Gladiator, Superman και Top Gun με πλάνα του Χέγκσεθ και πραγματικό οπτικό υλικό από θανατηφόρα πλήγματα των επιθέσεων κατά του Ιράν.

«Ο Πιτ Χέγκσεθ είναι ένας πολύ επικίνδυνος άνθρωπος. Ένας λευκός χριστιανός εθνικιστής που έχει στη διάθεσή του το οπλοστάσιο της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και λευκή επιταγή από τον πρόεδρο Τραμπ να εξαπολύει σφαγή όπου θέλει και εναντίον όποιου θέλει», σχολιάζει δεικτικά η Τζανέσα Γκόλντμπεκ, διευθύνουσα σύμβουλος της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης υπεράσπισης δικαιωμάτων Vet Voice Foundation.

Φανατικοί

Από τη Simone Santini - 6 Μαρτίου 2026


Πηγή: Σιμόνε Σαντίνι

Ένα βίντεο που κυκλοφόρησε από τον Λευκό Οίκο κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, στο οποίο απεικονίζονται Προτεστάντες πάστορες (πνευματικοί κληρονόμοι των Πατέρων Προσκυνητών που ήθελαν να επανιδρύσουν μια δεύτερη Ιερουσαλήμ στην Αμερική), όλοι Χριστιανοί Σιωνιστές, να προσεύχονται γύρω από τον Ντόναλντ Τραμπ, απορροφημένοι σε διαλογισμό στο γραφείο του στο Οβάλ Γραφείο. Ζητούν προστασία για αυτόν τον πόλεμο. Προσεύχονται για την ικανότητα εξόντωσης του εχθρού.

Η πνευματική σύμβουλος του Τραμπ (είναι δημόσιο πρόσωπο) κατέγραψε ένα βίντεο spiritual-rap στο οποίο προτρέπει τους αμερικανικούς στρατούς να βομβαρδίζουν, βομβαρδίζουν, βομβαρδίζουν, βομβαρδίζουν...
Πέρυσι, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο (τον οποίο πολλοί θεωρούν τον πραγματικό υπεύθυνο λήψης αποφάσεων της αμερικανικής κυβέρνησης σε αυτό το στάδιο) εμφανίστηκε δημόσια κατά τη διάρκεια της Πεντηκοστής με έναν σταυρό ζωγραφισμένο στο μέτωπό του.
Μεταξύ των Αμερικανών στρατιωτικών αξιωματικών, η πρακτική της επίπληξης των στρατευμάτων με παρακινητικά κηρύγματα για τον Αρμαγεδδώνα και την επικείμενη έλευση του Χριστού έχει επικρατήσει.

ΟΙ ΗΠΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΑΓΕΝΗΣ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

Ian wellens

Αυτό το βιβλίο - "Under The Eagle" της Jenny Pearce - κυκλοφόρησε το 1981 και πρέπει να το έχω διαβάσει περίπου εκείνη την εποχή. Για έναν νεαρό στα 20 του που μόλις άρχισε να σκέφτεται την παγκόσμια πολιτική, ήταν ένα συγκλονιστικό ανάγνωσμα. Είναι η ιστορία του πώς οι ΗΠΑ είχαν χρησιμοποιήσει τη δύναμή τους για να ελέγξουν και να κυριαρχήσουν σε άλλες χώρες προς συμφέρον -πάντα- του εαυτού τους. Σε μία μόνο περιοχή του κόσμου: τη Λατινική Αμερική.

 Μια άλεση και αδυσώπητη ιστορία παρεμβολών, πραξικοπημάτων, επιβεβλημένων στρατιωτικών δικτατοριών, άρνησης δικαιωμάτων, εκπαιδευμένων από τις ΗΠΑ, εξεγέρσεις τρομοκρατών, δολοφονιών και βασανιστηρίων συνδικαλιστών, ακτιβιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αυτόχθονων ηγετών, οικονομικού πολέμου μέσω μονομερών (και παράνομων) κυρώσεων κ.ο.κ.α, έμαθα σε αυτές τις σελίδες πώς η αυτοκρατορία των ΗΠΑ - και είναι μια αυτοκρατορία - λειτουργεί.

Είναι μια νηφάλια σκέψη να συνειδητοποιήσουμε ότι όλος αυτός ο τρόμος δεν περιορίστηκε στην (συγγνώμη) "πίσω αυλή" της Αμερικής. Έχει επαναληφθεί - έχει εκπέμπει ακτινοβολία σε κάθε ήπειρο και κάθε γωνιά του κόσμου. Μερικά μέρη έχουν περάσει ακόμα χειρότερα - απλά σκεφτείτε το Βιετνάμ, το Λάος και την Καμπότζη. Ή το εκτιμάται ότι ένα εκατομμύριο σκοτώθηκε από πιστό σύμμαχο των ΗΠΑ (και δικτάτορα, φυσικά) στρατηγό Σουχάρτο στην Ινδονησία το 1965.

Ό,τι και να συμβεί, αυτός ο πόλεμος σηματοδοτεί το τέλος των Ηνωμένων Πολιτειών

Σάββατο 7 Μαρτίου 2026
Vincenzo Costa

Πηγή: Βιντσέντσο Κόστα

Ας φανταστούμε για μια στιγμή ότι οι Αγγλοσιωνιστές θα κέρδιζαν αυτόν τον πόλεμο. Τι και ποιος θα είχε κερδίσει; Η Δύση; Το διεθνές δίκαιο; Η λογική;

Ένας αιμοδιψής τρελός που εξόντωσε γυναίκες και παιδιά στη Γάζα θα είχε κερδίσει.
Ένας παιδόφιλος που βρίσκεται τώρα σε πλήρη παραλήρημα, χωρίς πλέον επαφή με τον πραγματικό κόσμο.

Ένας φανατικός Υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ που θέλει τον Τρίτο Ναό και πιστεύει ότι κάποιο είδος παρουσίας πρόκειται να συμβεί.
Οι αιρέσεις των ευαγγελικών φανατικών που συγκεντρώθηκαν στον Λευκό Οίκο για να προσευχηθούν για και γύρω από τον Τραμπ, έναν διεστραμμένο.

Μερικοί φιλελεύθεροι που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η ελευθερία συνίσταται στην επιβολή της μυθολογίας τους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Εν τω μεταξύ, οι τιμές μεταφοράς LNG έχουν αυξηθεί από 40.000 δολάρια σε 300.000 δολάρια την ημέρα.

Πάστορες προσευχήθηκαν με τον Τραμπ για την επιτυχία της Αμερικής στον πόλεμο με το Ιράν, δείτε βίντεο

Οι συμμετέχοντες ζήτησαν από τον Θεό να χαρίσει στον πρόεδρο Τραμπ σοφία, να τον προστατεύσει από κάθε κακό και να τον βοηθήσει να προωθήσει τη δικαιοσύνη

06.03.2026 Πρώτο θέμα 

Προσευχή για την επιτυχία της Αμερικής στον πόλεμο με το Ιράν έκαναν μαζί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, χριστιανοί πάστορες που βρέθηκαν το βράδυ της Πέμπτης στο Οβάλ Γραφείο.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, οι πάστορες περικύκλωσαν τον Τραμπ στο γραφείο του και προσευχήθηκαν μαζί για καθοδήγηση, σοφία και προστασία καθώς ηγείται της χώρας.

Η συγκέντρωση οργανώθηκε με τη συμμετοχή του Γραφείου Θρησκείας του Λευκού Οίκου επικεφαλής της οποίας είναι η Πόλα Γουάιτ, μια τηλεευαγγελίστρια που έχει συζητηθεί για τις αμφιλεγόμενες μεθόδους συγκέντρωσης χρημάτων.

Ο Σαγιέντ Αλί Χαμενεΐ άρχισε να σχεδιάζει το τέλος του όπως κάποιος σχεδιάζει μια κομβική στιγμή σε ένα μεγάλο έπος

«Ο Σαγιέντ Αλί Χαμενεΐ άρχισε να σχεδιάζει το τέλος του όπως κάποιος σχεδιάζει μια κομβική στιγμή σε ένα μεγάλο έπος, και ως ηγέτης σχεδιάζει την τελική του μάχη. Δεν άφησε το συμπέρασμά του στην τύχη, ούτε παραδόθηκε σε μια φευγαλέα μοίρα. Αντίθετα, προετοίμασε ένα πλαίσιο γι' αυτό, σαν να σκιαγραφούσε την τελική σκηνή με πλήρη επίγνωση και σχολαστική διευθέτηση. Ήταν σαν να έγραφε το τελευταίο κεφάλαιο σε μια αφήγηση που ήθελε να είναι ολοκληρωμένη - ένα φινάλε που στέφει έναν θρύλο και μεταμορφώνει το σώμα του σε ένα σύμβολο που υπερβαίνει τον χρόνο. Κατάλαβε ότι ο εχθρός στοιχημάτιζε στη στιγμή της δολοφονίας του για να ανακηρύξει τη νίκη, αλλά είδε σε αυτήν μια ευκαιρία να μεταμορφώσει τον θάνατο από μια απώλεια σε ένα θεμελιώδες γεγονός.

Στα περσικά έπη, ειδικά στο Σαχναμέ, ο ήρωας δεν πεθαίνει μάταια. Το σώμα του πέφτει, αλλά απελευθερώνει έναν νέο κύκλο στην ιστορία. Ο ήρωας πεθαίνει ως λύτρωση για τον λαό του ή για την υπεράσπιση του Ιράν, και ο θάνατός του δεν είναι ένα συνηθισμένο τέλος, αλλά μια στιγμή αναγέννησης. Έτσι συνέβη με τον Σιαβάς, όταν το αίμα του, που χύθηκε άδικα, μετατράπηκε σε φωτιά κάτω από τις στάχτες, αφυπνίζοντας μια συλλογική συνείδηση». και πυροδοτώντας έναν πόλεμο εκδίκησης που αποκατέστησε τη δικαιοσύνη. Έτσι συνέβη με τον Αράς τον Τοξότη, όταν εμπιστεύτηκε την ψυχή του σε ένα βέλος και το άφησε να πετάξει - όχι απλώς μια τελευταία βολή, αλλά μια βολή που όρισε τα σύνορα της γης του. Πέθανε αμέσως μετά, έχοντας δώσει τη ζωή του ως λύτρωση για να μπορέσει η γη να αντέξει. Σε αυτή την επική φαντασία, ο θάνατος του ήρωα διαταράσσει το σύμπαν, μια διαταραχή που μπορεί να διορθωθεί μόνο από τους ανθρώπους που εξεγείρονται για να την αντιμετωπίσουν.

Και όπως στους μύθους, έτσι και στα θρησκευτικά έπη. Στη σιιτική κληρονομιά, το περιστατικό της Καρμπάλα ξεχωρίζει ως η κορύφωση της θυσίας και της σταθερότητας απέναντι στην αδικία. Ο ήρωάς του είναι ο Ιμάμης Χουσεΐν, εγγονός του Προφήτη Μωάμεθ και γιος του Ιμάμη Αλί. Με μια μικρή ομάδα συντρόφων, αντιμετώπισε έναν τεράστιο στρατό, αρνήθηκε την υποταγή σε έναν τυραννικό ηγέτη και λύτρωσε την πίστη του παππού του με τη δική του ζωή. Αυτό το γεγονός είναι βαθιά χαραγμένο στην ψυχή των σιιτών και έχει γίνει το πρότυπο θυσίας και ανθεκτικότητας. Ο κ. Αλί παρέμεινε στο σπίτι του, ανάμεσα στην οικογένειά του, παρά τις προειδοποιήσεις. Πληροφορήθηκε για ένα σμήνος αεροσκαφών που κατευθύνονταν προς το Ιράν, και ήξερε ότι ήθελαν το κεφάλι του. Θα μπορούσε να είχε φύγει, αλλά δεν επιδίωκε προσωπική επιβίωση. Λίγες μέρες νωρίτερα, είχε αρνηθεί να κατέβει σε ένα οχυρωμένο δωμάτιο, όπως και η οικογένειά του. Ο εχθρός ήθελε να τον σκοτώσει για να τερματίσει τη μάχη, αλλά αυτός ήθελε να κάνει τον θάνατό του μια συνέχεια της. Στο κατώφλι των ενενήντα, τι επιθυμεί ένας άνθρωπος που έχει αφιερώσει τη ζωή του στην ιδέα του μαρτυρίου παρά να αντιμετωπίσει τον θάνατο με θάρρος; Επιδίωκε ένα τέλος σε αρμονία με τη ζωή του.

Ο Αλκιβιάδης του καιρού μας

του ΚΩΣΤΑ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗ

~.~

Δέκα χρόνια τώρα ο Ντόναλντ Τραμπ υπήρξε ένας αρτίστας της επιβίωσης. Επέζησε κάθε συνωμοσίας, κάθε πλεκτάνης εναντίον του. Χάρη στην εξωπραγματική αφοβία του αλλά και σ’ ένα εντελώς παράδοξο επικοινωνιακό χάρισμα δοκιμασμένο επί δεκαετίες στις φυλλάδες του κίτρινου τύπου και στους δέκτες της trash TV, συνάθροισε ένα γιγαντιαίο κίνημα γύρω του, αν και βέβαια χωρίς ποτέ να πείσει ολότελα ότι και ο ίδιος έπαιρνε τα αιτήματά του τοις μετρητοίς.

Ο λόγος της ανάδειξής του ήταν προφανής, στοχαστές όπως ο Ρίτσαρντ Ρόρτυ είχαν προβλέψει την έλευση κάποιου σαν αυτόν ήδη από τη δεκαετία του 1990, και μόνο κάτι απονενοημένοι liberals καμώνονται μέχρι σήμερα ότι τον λόγο αυτόν τον αγνοούν. Πρόκειται βέβαια για την παταγώδη αποτυχία της μεταψυχροπολεμικής τάξης πραγμάτων, αυτής που επονομάστηκε ψευδώς παγκοσμιοποίηση ενώ στην πράξη ήταν η ακύρωση του κοινωνικού συμβολαίου της Δύσης προς όφελος μιας δράκας όψιμων ολιγαρχών και η επαναποικιοποίηση του πλανήτη από ένα δίκτυο χρηματοπιστωτικών και τεχνολογικών κογκλομεράτων.

Ο Τραμπ ήταν γέννημα και θρέμμα αυτής της ολιγαρχίας, αλλά η ρητορική του ερχόταν απ’ αλλού, έθιγε τις ευαίσθητες χορδές πλατιών εργατικών στρωμάτων, πρεκάριων και απόβλητων του συστήματος, μιλούσε σ’ αυτούς σε ένα ιδίωμα μεικτό, με όρους ταυτόχρονα χριστιανοσυντηρητικούς, νεοπατριωτικούς, ακόμη και κεϋνσιανίζοντες-κοινωνιστικούς. «Trump Is Making Socialism Great Again», ανέκραζε τον Ιούλιο που μας πέρασε το συστημικότατο The Atlantic. Από κοντά, το Fortune αγωνιούσε έναν μήνα αργότερα: «Is MAGA going Marxist and Maoist?» Και το The Hill διαπίστωνε με φρίκη τον Σεπτέμβριο: «‘Marxism-Trumpism?’ Trump’s try at a planned economy is still socialism».

Ιράν: πέμπτη ημέρα πολέμου

Του Γιώργου Μαργαρίτη 

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές βρισκόμαστε στην πέμπτη ημέρα  του νέου πολέμου στη Μέση Ανατολή. Πολέμου που ξεκίνησε με την αιφνιδιαστική επίθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν. Οι πληροφορίες που φθάνουν ως εμάς είναι εξαιρετικά περιορισμένες και επιπλέον ελεγχόμενες ως προς την ακρίβειά τους. Βλέπουμε εικόνες από εντυπωσιακές εκρήξεις και τις συνέπειές τους, πλην όμως ελάχιστα γνωρίζουμε για την λογική, την σημασία και το αποτέλεσμα αυτών των πληγμάτων. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η πολεμική σύγκρουση συνεχίζεται.

Είναι λοιπόν παρακινδυνευμένο να προσθέσουμε εκτιμήσεις για την παρούσα κατάσταση και να προφητεύσουμε για την διάρκεια, την ένταση, την έκβαση ή τα αποτελέσματα αυτού του πολέμου. Θα ήταν εξάλλου περιττή μια τέτοια προσπάθεια. Οι τηλεοπτικές και διαδικτυακές οθόνες και κάθε άλλο μέσο ενημέρωσης υποδέχονται καθημερινά δεκάδες «προφήτες» που παράγουν πλήθος εκτιμήσεων και προβλέψεων «ευρείας κατανάλωσης», από εκείνες που η ανησυχία του κοινού επιθυμεί πρόθυμα να καταναλώσει. Τίποτε το νέο και σημαντικό δεν μαθαίνουμε από αυτό το είδος της «ενημέρωσης».

Οι πέντε ημέρες του πολέμου δεν είναι πολλές, δεν είναι όμως και λίγες. Μας επιτρέπουν, με τα όσα γνωρίζουμε να καταλήξουμε σε κάποιου είδους απολογισμό συνοδευόμενο από λογικά -στο μέτρο του δυνατού- συμπεράσματα. Να ξεκινήσουμε από μια πρώτη παρατήρηση: 

Ένας κόσμος σε πορεία και ένας σάπιος

Τρίτη 3 Μαρτίου 2026

Gianni Petrosillo

Πηγή: Gianni Petrosillo

Όπως έχουμε πει πολλές φορές, παρά τις λίγες μόνο πληροφορίες, ο κόσμος έχει αλλάξει. Το Ιράν είναι ένας σημαντικός γεωπολιτικός παράγοντας, οπλισμένος μέχρι τα δόντια και εξοπλισμένος με προηγμένη τεχνολογία, ειδικά επειδή η Ρωσία και η Κίνα το υποστηρίζουν σε αυτό το εξελισσόμενο γεωπολιτικό τοπίο. Το γνωρίζαμε αυτό, το νιώσαμε, γράψαμε γι' αυτό και τώρα το βλέπουμε. 

Ο μονομερής πόλεμος τελείωσε, όπου ο ένας έδινε και ο άλλος έπαιρνε. Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η ΕΕ ελπίζουν να καλύψουν τα παγκόσμια εγκλήματά τους με προπαγάνδα, οι αντιδράσεις αυτών των κρατών γκρεμίζουν το τείχος των ψεμάτων τους. Ακούσαμε τον Υπουργό Εξωτερικών μας και ολόκληρη την ευρωπαϊκή ελίτ να δηλώνει ότι το Ιράν είναι ο επιτιθέμενος. Αυτό θα πρέπει επίσης να μας ανοίξει τα μάτια και στα άλλα ψέματα πάνω στα οποία η Δύση έχει χτίσει το χάος των τελευταίων ετών.

Οι πληροφορίες μας είναι διεφθαρμένες, όπως και τα τηλεοπτικά κανάλια, οι ειδικοί, τα πανεπιστήμια και όποιος αρνείται τα στοιχεία δείχνοντας με το δάχτυλο τους άλλους για να κρύψει τις δικές μας φρικαλεότητες. Το Ιράν δεν θα πέσει επειδή ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ, ένας μεγάλος πολιτικός όπως τον όρισε ο Πούτιν και όπως συμμεριζόμαστε κι εμείς, έχει σκοτωθεί. Δεν μπορούμε να επιλέξουμε τους ήρωες άλλων λαών, ακόμα κι αν είμαστε πεπεισμένοι ότι μπορούμε να διαχειριστούμε τη συλλογική μνήμη λαών και χωρών.

Είναι το Ιράν εκείνο που απειλεί την παγκόσμια ειρήνη;

Της Μαρίας Δεναξά 

📌🇺🇸🇮🇷 Στην εικόνα οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις που περικυκλώνουν το Ιράν, αλλά όπως εξηγεί ο Τραμπ «είναι το Ιράν εκείνο που απειλεί την παγκόσμια ειρήνη»! 

🔴 Ανεξάρτητα με τα όσα απερίγραπτα συμβαίνουν στο εσωτερικό του Ιράν, με τη διακυβέρνηση των μουλάδων, από τον πόλεμο του κόλπου αλλά και παλαιότερα έχουμε γίνει μάρτυρες της ίδιας αντιστροφής των κατηγοριών! 

🔴 Η διεθνής συμμορία που έχει καταφέρει παγκοσμίως να πάρει τη διακυβέρνηση των κρατών ενεργεί με τον ίδιο τρόπο: παρουσιάζει τον επιτιθέμενο ως θύμα και τον αμυνόμενο ως θύτη κι όχι μόνο!

ΠΗΓΗ: https://x.com/i/status/2027677701528576118

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟ ΡΟΥΜΠΙΟ ΣΤΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

Ο Ρούμπιο προβληματίζει σε πολλά μεταξύ άλλων στο ότι ο πλέον το Διεθνές Δικαιο ανατρέπεται και πηγαίνουμε ολοταχώς προς το Δίκαιο αυτού με την μεγαλύτερη γροθιά.

 Το διεθνές δίκαιο αν και αναφερόταν στο παρελθόν σαν τον κορμό εκείνο των συμβατικών και εθιμικών κανόνων που θεωρούνται νομικά δεσμευτικοί από τα πολιτισμένα κράτη στις μεταξύ τους σχέσεις, συχνά στην πράξη οι ισχυροί δεν δίστασαν να το καταστρατηγούν.

Αυτά τώρα κινδυνεύουν να εξαφανιστούν και ο κόσμος να βρεθεί σε περιδυνη.

Εχουμε δηλαδή ”κολλήσει” πλέον με έναν λίγο ή πολύ επικίνδυνο για την ανθρωπότητα άρχοντα στην Ουάσιγκτον για τρία ακόμη χρόνια και σε αυτό τον καιρό δυστυχώς επικίνδυνα πράγματα για την παγκόσμια ειρήνη μπορούν να συμβούν.

Το κείμενοντιυ Μάρκο Ρούμπιο είναι χρήσιμο να μας είναι γνωστό ώστε να μπορούμε να διαβάζουμε στη νέα γλώσσα των ιμπεριαλιστών τα σχέδια του παγκόσμιου ιμπεριαλιστή. Η αλήθεια όμως είναι πάντα ίδια, είτε με διάθεση για παγκοσμιοποίηση, είτε με βάση το εθνικό συμφέρον του ισχυρού, ο ιιμπεριαλισμός και η αποικιοκρατία ήταν ο εχθρός των λαών και των εθνών.

Γερομοριάς 

Πρόλογος Θάνου Χούπη 

Στη χώρα που, τα τελευταία χρόνια, οι μεταφράσεις των αναρτήσεων του Πρακτορείου "Anadolou", ή οι στοχευμένες, προπαγανδιστικές ανακοινώσεις της τουρκικής Προεδρίας, τυγχάνουν ευρύτατης προβολής. Στη χώρα όπου, σταθερά, εδώ και πολλές δεκαετίες,  ο βρετανικός και ο τουρκικός παράγοντας, εξαπολύουν -από κοινού- ψυχολογικές επιχειρήσεις επηρεασμού της κοινής γνώμης, η βαρυσήμαντη Ομιλία του Υπουργού Εξωτερικών των Η.Π.Α, Μάρκο Ρούμπιο, στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, είναι βέβαιο ότι όχι μόνο "θα πάει άκλαφτη", αλλά ίσως και να λοιδορηθεί, από μερικά εξ εκείνων που ονομάζονται και "πετσωμένα ΜΜΕ". Τα οποία κινούνται, σταθερά, στο πλαίσιο του αφηγήματος που διαμόρφωσαν και πλασάρουν στον ελληνικό λαό, είτε περί "δεξιόστροφου" είτε περί "αριστερόστροφου" ..."τραμπισμού". 

Στη χώρα που το πολιτικό της προσωπικό, ως πολυπρόσωπος όμιλος μεθυσμένων, "μεριμνᾷ καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· ἑνὸς δέ ἐστι χρεία» (Κατά Λουκάν ι´ 41-42). Στη χώρα που, όσα είπε ο Μάρκο Ρούμπιο, έπρεπε να συνιστούν την αφετηρία και την πεμπτουσία της διπλωματικής μας δραστηριότητας, έχω την πεποίθηση ότι, όλοι έχουμε χρέος να μελετήσουμε όσα είπε από το βήμα της Διάσκεψης του Μονάχου. Όχι μόνο για να αντιληφθούμε την οπτική της Ουάσιγκτον, έναντι της παραπαίουσας και εν απολύτω συγχύσει διατελούσας Ευρώπης, Αλλά και για να καθρεφτίσουμε, σε όσα με παρρησία ανέφερε, τις τρομερές ανεπάρκειες και την υστέρηση αντίληψης, που διακρίνει το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας και της Κύπρου αντάμα, σε ό,τι αφορά την οπτική της νέας ηγεσίας της Ουάσιγκτον, για τον κόσμο του 21ου αιώνα. 

Δυστυχώς για τον Ελληνισμό, στην πιο κρίσιμη καμπή της νεότερης ιστορίας μας, οι ποικιλώνυμες ηγεσίες, στην Αθήνα και στη Λευκωσία, κατανοούν απόλυτα όσα κατέθεσε δημόσια ο Μάρκο Ρούμπιο. Κι αυτά είναι ίδια κι απαράλλαχτα με όσα έχουν ήδη απευθύνει στους Ευρωπαίους Ηγέτες, σε ανάλογες ευκαιρίες -νωρίτερα- τόσο ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, όσο και ο Αντιπρόεδρός του, Ντι Τζέι Βανς. Ωστόσο, ιδεολογικές αγκυλώσεις ή η εκούσια αιχμαλωσία αυτών που συγκροτούν την ηγεσία των δύο "πνευμόνων του Ελληνισμού", από αυτούς που μετέχουν στη διαβόητη "συμμαχία των προθύμων", δεν τους επιτρέπουν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αξιοποιήσουν μια μοναδική ευκαιρία, για τη νέα Δύση, εντός της οποίας Ελλάδα και Κύπρος μπορούν και πρέπει να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Πρώην πράκτορας CIA: Πληρώσαμε εκατ. σε πολιτικούς, ΜΚΟ, δημοσιογράφους για να διαλύσουμε τη Γιουγκοσλαβία

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 22, 2016 

(Παλιό αλλά άξιο υπενθύμισης καθώς οι αποκαλύψεις Epstein καλά κρατούν, ο Τραμπ μεγαλουργεί, οι Πρέσπες του Αιγαίου ξεκινούν και όπως και στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας πάντα για να συμβεί το κακό θα υπάρξει διχασμός και φιλήκοοι των ξένων - στη χώρα μας υπάρχουν πολλοί - δυστυχώς.

Σχόλιο ιστολογίου: Συνέντευξη - υπενθύμιση για το πως περίπου λειτουργεί η μεθόδευση της διάλυσης εθνών και κρατών. Αυτές οι τακτικές που περιλαμβάνουν: δόλιο δανεισμό με υπέρογκα χρέη, υποκινούμενους αλυτρωτισμούς, προβοκάτσιες, μετακινήσεις πληθυσμών, εξαγορές προσώπων, δολοφονίες κ.α. είναι τα όπλα για την επίτευξη των στόχων της παγκόσμιας απάνθρωπης εκμεταλλευτικής κάστας ελαχίστων φυσικών προσώπων.

Τόσο τώρα στις δύσκολες στιγμές που βιώνουμε όσο και για αυτές που πολύ πιθανό να ακολουθήσουν θα πρέπει να είμαστε ενωμένοι και να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά.

Αίσθηση προκαλούν οι αποκαλύψεις στις οποίες προέβη ο πρώην πράκτορας της CIA Ρόμπερτ Μπέιρ και συγγραφέας πολλών βιβλίων που φανερώνουν τα μυστικά της υπηρεσίας, αλλά και των κυβερνήσεων του Μπιλ Κλίντον και του υιού του Τζόρτζ Μπους, του τζούνιορ.

Έχει πολλάκις συλληφθεί και κρατηθεί όπως αναφέρει στο σάιτ του ο Μιχάλης Ιγνατίου. Ο Μιτ Γουόσπουρ, ένας προσωπικός του φίλος εργαζόμενος στη Γερουσία, ο οποίος του έδινε πληροφορίες, έχει δολοφονηθεί.

Ως πράκτορας της CIA ο Μπέιρ εργάστηκε στη Γιουγκοσλαβία το 1991-94 και στη Μέση Ανατολή. Από την αποχώρησή του από την υπηρεσία και μετά έχει πολλάκις κατηγορήσει την κυβέρνηση Μπους ότι προκαλούσε πολέμους για το πετρέλαιο.

Σε συνέντευξή του που δημοσιεύει και το ebritic.com, ο Μπέιρ προέβη σε εκπληκτικές αποκαλύψεις:

«Στη Γιουγκοσλαβία πήγα στις 12 Ιανουαρίου 1991, με ελικόπτερο, στο Σεράγεβο. Δουλειά μας ήταν να επιτηρούμε τους υποτιθέμενους Σέρβους τρομοκράτες ώστε να μην επιτεθούν στην πόλη. Μας είχαν ενημερώσει για μια οργάνωση με την ονομασία Ανώτερη Σερβία, η οποία σχεδίαζε βομβιστικές επιθέσεις στην πόλη λόγω της επιθυμίας της Βοσνίας να αποσχιστεί από τη Γιουγκοσλαβία.

»Στην πραγματικότητα αυτή η οργάνωση ούτε καν υπήρχε. Οι επικεφαλής μας, μας έλεγαν ψέματα. Η αποστολή μας ήταν απλώς να προκαλέσουμε πανικό στους πολιτικούς στη Βόσνια, να τους πείσουμε ότι επίκειται σερβική επίθεση. Η αποστολή αυτή τελείωσε για μένα σε δύο εβδομάδες. Ανέλαβα νέα στη Σλοβενία. Η επιχείρηση στη Βοσνία διήρκεσε έναν μήνα και είχε κωδική ονομασία Ίστινα (αλήθεια).

»Πήγα στη Σλοβενία διότι είχαμε πληροφορίες ότι σκόπευε να ανακηρύξει την ανεξαρτησία της. Διαθέσαμε μερικά εκατομμύρια δολάρια για τη χρηματοδότηση ορισμένων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, κομμάτων της αντιπολίτευσης και διαφόρων πολιτικών.

»Πολλοί πράκτορες που διαφωνούσαν εξαφανίζονταν όταν αρνούντο να εκτελέσουν αποστολές προπαγάνδας κατά των Σέρβων. Προσωπικά είχα εκπλαγεί από τα ψέματα τα οποία μας έλεγαν οι επικεφαλής και οι πολιτικοί μας. Πολλοί πράκτορες καλλιεργούσαν την προπαγάνδα χωρίς να γνωρίζουν τι κάνουν. Ο καθένας μας γνώριζε μόνο ένα μέρος της υπόθεσης και μόνο αυτοί που δημιούργησαν την όλη υπόθεση γνώριζαν το σύνολό της, δηλαδή οι πολιτικοί.

Τα νύχια του αετού

Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026

Enrico Tomaselli

Πηγή: Red Jackets

Όπως προκύπτει τόσο από την Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας όσο και από την πιο πρόσφατη Εθνική Στρατηγική Άμυνας, η υπεράσπιση της υπολειμματικής κυρίαρχης θέσης των Ηνωμένων Πολιτειών, και ακόμη περισσότερο η προσπάθεια αντιστροφής της παρακμής της, απαιτούν ένα στρατιωτικό μέσο ικανό να ανταποκριθεί επαρκώς στις προκλήσεις αυτού του δεύτερου τετάρτου του αιώνα. Αυτές οι προκλήσεις προκύπτουν όχι μόνο από την ανάπτυξη παγκόσμιων παικτών ικανών να ανταγωνιστούν τις Ηνωμένες Πολιτείες ή περιφερειακών παικτών που δεν επιθυμούν να διαδραματίσουν δευτερεύοντα ρόλο, αλλά και από τις ίδιες τις φιλοδοξίες της Αμερικής και τον τρόπο με τον οποίο οραματίζεται στρατηγικά την επιδίωξή τους.
Το τεράστιο πρόβλημα που πρέπει πρωτίστως να αντιμετωπίσουν, ωστόσο, πιθανότατα ανυπέρβλητο, είναι δομικά εγγενές στη φύση του αμερικανικού συστήματος. Αυτό που στο παρελθόν, κατά τη διάρκεια μιας φάσης αυτοκρατορικής ανόδου και κυριαρχίας, αποτελούσε πλεονέκτημα - δηλαδή, εξαιρετική βιομηχανική ικανότητα εντός ενός καπιταλιστικού συστήματος - δεν υπάρχει πλέον σήμερα και όχι μόνο φαίνεται ανεπανόρθωτο, αλλά έχει γίνει ακόμη και μειονέκτημα.

Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες εισήλθαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, κάτι που θα αποτελούσε το θεμελιώδες βήμα προς την ανάδειξή τους σε παγκόσμια δύναμη, το αποφασιστικό στοιχείο, ικανό να μετατοπίσει την ισορροπία δυνάμεων τόσο στον Ειρηνικό όσο και στην Ευρώπη, ήταν ακριβώς η ικανότητά τους για μεγάλης κλίμακας βιομηχανική παραγωγή. Ταυτόχρονα, η υπερτροφία της πολεμικής παραγωγής, τροφοδοτούμενη από μια σύγκρουση σχεδόν παγκόσμιων διαστάσεων, θα οδηγούσε στη δημιουργία αυτού που ο Στρατηγός Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του προς το έθνος στο τέλος της προεδρικής του θητείας, θα κατήγγειλε ως «στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα ». Αυτό το μπλοκ συμφερόντων και ισχύος θα ασκούσε αποφασιστική επιρροή στην πολιτική των ΗΠΑ στις δεκαετίες που ακολούθησαν και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΧΤΥΠΉΣΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΤΡΑΜΠ ΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΠΟΥ

Post2Post 

Τα δεδομένα:

🔺️O αγωγός φυσικού αερίου  Ιράν-Τουρκμενιστάν  εγκαινιάστηκε στις 6 Ιανουαρίου του 2010, συνδέοντας τη Ρωσία, το Ιράν και την Κίνα μέσω της Κεντρικής Ασίας. 

 Ο αγωγός Dauletabad- Sarakhs- Khangiran συνδέει από το 10 τη βόρεια περιοχή της Κασπίας του Ιράν με το τεράστιο κοίτασμα φυσικού αερίου του Τουρκμενιστάν. Από τότε, 'ολο και περισσότερο το Ιράν στρέφεται προς την Κίνα και τη Ρωσία όχι μόνο ως αγοραστές του φυσικού αερίου του αλλά και ως κατασκευαστές αγωγών. Μετα τις κυρώσεις του Τραμπ στο Ιραν, δήθεν για το πυρηνικό του προγραμμα, η Τεχεράνη απάντησε με μια 25ετη συμφωνία εξαγωγών φυσικού αερίου προς την Κινα μέσω αυτού του αγωγού.

Έτσι, η Μόσχα και το Πεκίνο εισέβαλλαν στην τεράστια δεξαμενή ενέργειας της Κεντρικής Ασίας. Αντίθετα, η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες ποτέ δεν ολοκλήρωσαν το στάδιο της συζήτησης σε όσα αφορούν την κατασκευή αγωγών προς τη Δύση από αυτήν την περιοχή, το Ιράκ ή από τις χώρες του Κόλπου. 

Ο αγωγός Τουρκμενιστάν-Ιράν, μήκους 182 χιλιομέτρων, ξεκινησε «σεμνά» με την άντληση 8 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων (bcm) φυσικού αερίου Τουρκμενιστάν, αλλά καλύπτει ήδη τις ενεργειακές απαιτήσεις της περιοχής της Κασπίας και της εσωτερικής αγοράς του Ιράν. Ωστόσο, η ετήσια χωρητικότητά του είναι 20 bcm, γεγονός που  επιτρέπει στο Ιράν να εξάγει το δικό του φυσικό αέριο προς τα ανατολικά, ως την μοναδική  διέξοδο δημιουργίας εσόδων για την οικονομία του, που υποφέρει από τις κυρώσεις του 18.