Η αμερικανική στρατιωτική κατάσταση

Από την Επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου» το 1991, πολλά έχουν αλλάξει και η σύγκριση μεταξύ δύο πολέμων που σηματοδοτούν την αρχή και το τέλος της συντριπτικής στρατιωτικής κυριαρχίας της Αμερικής, η οποία ξεκίνησε με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και έληξε με την άνοδο των BRICS, είναι σχεδόν συμβολική.

 Πριν από τριάντα πέντε χρόνια, η επίθεση στο Ιράκ του Σαντάμ τελείωσε γρήγορα, με μια ουσιαστικά αδιαμφισβήτητη αεροπορική και πυραυλική εκστρατεία, πολύ λίγες απώλειες και με την ικανότητα του ιρακινού στρατού να απαντήσει ουσιαστικά μηδενική, μόνο με μερικούς παλιούς πυραύλους Scud που εκτοξεύτηκαν στο Ισραήλ. Αυτή ήταν η μητέρα όλων των μαχών, όχι μόνο για τον στρατό του Σαντάμ, αλλά και για τον αμερικανικό στρατό, ο οποίος τον έκανε τρόπο λειτουργίας του, και για τους Αμερικανούς γενικότερα, οι οποίοι έπεισαν τους εαυτούς τους ότι μπορούσαν να κάνουν ό,τι ήθελαν. 

Στην πραγματικότητα, ωστόσο, στην Επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου», οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν ένα σχετικά μικρό μέρος της συνολικής τους δύναμης και ως εκ τούτου ανέμεναν ότι χρησιμοποιώντας όλα όσα κατέχουν τώρα, θα νικούσαν εύκολα το Ιράν. Το Πεντάγωνο έχει κυριολεκτικά αναπτύξει όλα τα σημαντικά αεροπορικά και ναυτικά του μέσα στον πόλεμο, από τις ομάδες κρούσης των αεροπλανοφόρων Gerald Ford και Lincoln μέχρι τα stealth μαχητικά F-22 και F-35, από τα βομβαρδιστικά B-2 και B-52 μέχρι τα πιο προηγμένα συστήματα αεράμυνας, THAAD, Aegis και Patriot. Έχει επίσης αναπτύξει ολόκληρη τη γκάμα των επιθετικών όπλων του, από Tomahawks μέχρι AGMs, από Atacams μέχρι πυραύλους Precision Strike Missiles, τα οποία έχουν ήδη εξαντληθεί.

Επίθεση Τραμπ σε Πάπα Λέοντα: «Δεν είμαι μέγας θαυμαστής του, είναι υπερβολικά φιλελεύθερος»

Ανάρτηση με πολλαπλές κατηγορίες

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε με εμφανώς δηκτικό ύφος σε δημοσιογράφους την Κυριακή ότι δεν συγκαταλέγεται στους «μεγάλους θαυμαστές» του πάπα Λέοντα ΙΔ΄. Η τοποθέτησή του ήρθε μία ημέρα μετά από έντονη αντιπολεμική παρέμβαση του αμερικανού προκαθημένου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ενώ λίγες ώρες νωρίτερα είχε ήδη εξαπολύσει φραστική επίθεση εναντίον του μέσω της πλατφόρμας Truth Social.
«Δεν είμαι μέγας θαυμαστής του», δήλωσε ο ρεπουμπλικάνος σε δημοσιογράφους στην αεροπορική βάση Άντριους, στο Μέριλαντ, προσάπτοντάς του πως είναι «υπερβολικά φιλελεύθερος» (σ.σ. ο όρος που χρησιμοποίησε ο αμερικανός πρόεδρος παραπέμπει γενικά στους δημοκρατικούς) και «δεν πιστεύει στον αγώνα εναντίον της εγκληματικότητας».

Ο αμερικανός πρόεδρος κατηγόρησε τον πάπα ότι εμφανίζεται ανεκτικός στο ενδεχόμενο το Ιράν να «αποκτήσει πυρηνικό όπλο», απαντώντας στις επικρίσεις που είχε δεχθεί για την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση στην Ισλαμική Δημοκρατία στις 28 Φεβρουαρίου, γεγονός που αποτέλεσε και την απαρχή της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.

"Ο κόσμος μπορεί να προχωρήσει και χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες".

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

(Η ανάρτηση έγινε πριν ανακοινωθεί η εύθραυστη εκεχειρία)

«Το καλύτερο μέρος που μπορεί να πεθάνει κανείς είναι εκεί όπου πεθαίνει για τους άλλους» λέει ένας βρετανός συγγραφέας.

Οι Ιρανοί παρατάσσονται εδώ και ώρες σε γέφυρες και προκαλούν τον Τραμπ να τους ρίξει πυραύλους.  

Ήρωες λοιπόν είναι - ας το μάθουμε στη Δύση - κάποιοι που δίνουν τη ζωή τους σε κάτι που είναι μεγαλύτερο από αυτούς.

Και αυτοί οι άνθρωποι δεν προσποιούνται τους ήρωες  : δεν φοβούνται τον θάνατο, τον δαίμονα, τον σχιζοφρενή καπιταλιστή της δυτικής ηγεμονίας.

Αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν καλά ότι είναι πιο δύσκολο να ζήσεις σαν μάρτυρας παρά να πεθάνεις σαν μάρτυρας.

Είναι γνώστες του αρχαιοελληνικού πνεύματος, που δεν φοβάται την κάθοδο στον Άδη ( αν και Πέρσες) άσχετα αν τους λέμε αιώνες «βαρβάρους» και τωρα τους θεωρούμε όλους ανεξαιρέτως πειθήνιους στους μουλάδες και στον εξτρεμισμό του ισλαμοφασισμού.

Ο στίχος που τους ταιριάζει είναι ελληνικός (Λειβαδίτης) : «Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε κιόλας νεκροί».

«Ένας πολιτισμός καταστρέφεται όταν οι θεοί του καταστρέφονται» έλεγε ο σπουδαίος Emile Cioran.

Δεν το ξέρει φυσικά αυτό ο Τράμπ.

Αγνοεί τους θεούς των άλλων, αγνοεί την ιστορία τους.

Το Ιράν σώζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια

Του Διονύση Δρόσου 

Θες να αγιάσεις αλλά... Καθ οικομιαν λόγω των έκτακτων εξελίξεων.

Λοιπόν: το πορτοκαλί καρτούν απειλεί ότι απόψε θα καταστρέψει έναν πολιτισμό. Θέλει να πει ότι θέλει να καταστρέψει τον πολιτισμό, τελεία. Θέλει να καταστρέψει ότι δεν έχει ισοπεδωθεί από τον "πολιτισμό" της τσίχλας των τσιρλιντερς του Play Boy του Λας Βέγκας και των αεροπλανοφόρων και ολο το πελατολογιο του Epstein.

 Εμείς που πουλήσαμε τον δικό μας πολιτισμό αντί πινακίου φακής δεν θα καταστραφουμε. Ο real estate dealer ή αγοράζει ή αν δεν του πουλιέσαι σε καταστρέφει (νομίζει). Οι τυχοδιωκτες καμπόϊδες και χρυσοθηρες, οι απόβλητοι βλαμμενοι όλων των παραλλαγων οι του θρησκευτικού (ψευδοχριστιανικού) φανατισμού που τους έδιωξε η Ευρώπη πριν 250 χρόνια...όλα τα αρπακτικά της Wall Street  και οι απογονοι δούλων...απειλούν τον πολιτισμό με εξαφάνιση. Δικαιολογια; επειδή μπορούν. Η μόνη ηθική υπάρχει πλέον στον κόσμο τους που είναι και δικός μας.

Ο Τραμπ και η κοσμοϊστορική νίκη του Ιράν

Tommaso Merlo - 07/04/2026

Πηγή: Tommaso Merlo

Με αυτόν τον ρυθμό, ο Τραμπ θα μπορούσε να πετύχει στο διπλό έργο της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης από τον Σιωνισμό και του κόσμου από την αμερικανική ηγεμονία. Αυτό ελπίζει κάθε ζωντανό και αισθανόμενο ον στον πλανήτη.

Αλλά στο μεταξύ, κάποιος θα έπρεπε να του πάρει το κινητό του τηλέφωνο, όπως αυτοί οι ενοχλητικοί νταήδες που ξοδεύουν τον χρόνο τους εκφράζοντας την υπαρξιακή τους απογοήτευση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κλειδωμένοι στα εγωιστικά τους δωμάτια. Ο Τραμπ επέλεξε την Κυριακή του Πάσχα για να προσβάλει βάναυσα τους Ιρανούς και όλους τους Μουσουλμάνους, αλλά για να νικήσει αυτούς τους «τρελούς καθάρματα» και να ανοίξει ξανά το «γαμημένο» Στενό, χρειάζονται πολύ περισσότερα. Απαιτεί μια εξουσία και ικανότητα που δεν είχε ποτέ και δεν θα έχει ποτέ. Συμπεριφέρεται σαν ένας «ποιος ξέρει ποιος», αλλά βαθιά μέσα του ξέρει πολύ καλά ότι είναι μέτριος και μισεί και τον εαυτό του. Συμπεριφέρεται σκληρός, αλλά είναι ένας ανασφαλής λαπάς που κοιμάται μουδιασμένος από το μεγαλομανές εγώ του και ξυπνάει στη μέση της νύχτας αγωνιώδης από τη γνώση ότι είναι η χειρότερη μαριονέτα του Σιωνισμού που έφτασε ποτέ στον Λευκό Οίκο.


Άλλωστε, η κερδοσκοπία στα ακίνητα είναι ένα πράγμα, η γεωπολιτική άλλο. Το να πουλάς την προσωπική σου επωνυμία είναι άλλο, η διακυβέρνηση μιας μεγάλης χώρας είναι άλλο. Η υπαρξιακή προπαγάνδα είναι άλλο, η σκληρή πραγματικότητα των γεγονότων είναι άλλο. Όταν διαδόθηκε η είδηση ​​της νοσηλείας του, οι Αμερικανοί έσπευσαν στο γκαράζ για να πάρουν μπάρμπεκιου και μπύρες για να γιορτάσουν μαζί, αλλά ήταν άλλος ένας ψευδής συναγερμός. Η πανδημία και ο κυκλώνας Κατρίνα προκάλεσαν πολύ λιγότερες ζημιές, αλλά πρέπει να επιμείνουν. Θα ήταν πολύ βολικό για τον Τραμπ, αλλά και για τους υποστηρικτές του. Πρέπει να θερίσουν ό,τι έσπειραν πριν τον αποχαιρετήσουν, ενώ όλοι οι άλλοι πρέπει να μάθουν το ιστορικό μάθημα. Έτσι βελτιώνεται ο κόσμος, ή τουλάχιστον θα έπρεπε. Αλλά εν τω μεταξύ, οι βόμβες πετούν, ακόμη και στα μέσα ενημέρωσης. Ακόμα και η ηρωική διάσωση του Αμερικανού πιλότου ήταν εντελώς ανοησία. Το Ιράν κατέρριψε δύο αμερικανικά μαχητικά-βομβαρδιστικά που σκόπευαν να λειτουργήσουν χειρουργικά τον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής του Ισφαχάν για να κλέψουν μερικά κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου, επιτρέποντας στον ενοχλητικό νταή να δημοσιεύσει το εντυπωσιακό του κατόρθωμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να κηρύξει τη νίκη και να μαζέψει τα πράγματά του πριν καταρρεύσει η αυτοκρατορία του δολαρίου.

Ο Βασιλιάς του Χάους

Marco Della Luna & Franzaldo Di Paolo - 7 Απριλίου 2026

Πηγή: Italicum

Ήταν, λοιπόν, αυτό το περίφημο Σύμφωνο του Άνκορατζ; Όχι για να κλείσει γρήγορα το ουκρανικό μέτωπο, αλλά για να το καλλιεργήσει, να ανοίξει άλλα και να αποσταθεροποιήσει τον κόσμο για να εφαρμόσει την άθλια Ατζέντα 2030, το Novus Ordo a Chao;

Για να αντικαταστήσει τις πλέον απαξιωμένες κλιματικές και πανδημικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης με μια ενεργειακή κατάσταση έκτακτης ανάγκης που προκλήθηκε από κυρώσεις κατά της Ρωσίας και πολέμους στη Μέση Ανατολή, για να επιτύχει τον ίδιο στόχο του lockdown, του περιορισμού και του πλήρους ελέγχου;

Δεν θα μπορούσαν όλοι στην Ουάσινγκτον να είναι τόσο αφελείς ώστε να μην γνωρίζουν ότι η Τεχεράνη θα απαντούσε στην επίθεσή τους κλείνοντας το Στενό του Ορμούζ και στερώντας από τον κόσμο το ένα πέμπτο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της.

Δεν θα μπορούσαν να αγνοούν ότι χτυπώντας τα ιρανικά χαλυβουργεία και ορυχεία, θα στερούσαν επίσης από τον κόσμο το ένα πέμπτο του σιδηρομεταλλεύματός του και το ένα τρίτο του ηλίου του, απαραίτητου για την τεχνολογία των πληροφοριών και που παράγεται από το Κατάρ.

Ούτε θα μπορούσαν όλοι να αγνοούν ότι η παγκόσμια έλλειψη χημικών λιπασμάτων με βάση το πετρέλαιο, ειδικά κατά την περίοδο σποράς, θα προκαλούσε τελικά μια παγκόσμια επισιτιστική κρίση. Ούτε θα μπορούσαν να παραβλέπουν τον αντίκτυπο του αυξανόμενου ενεργειακού κόστους, όχι μόνο στο άμεσο κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας και των μεταφορών, αλλά σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού, πυροδοτώντας έναν ανεξέλεγκτο πληθωριστικό κύκλο.

Κάποιοι σε εκείνα τα δωμάτια γνώριζαν ότι θα βυθίσουν τον πλανήτη σε μια κρίση απρόβλεπτη σε βάθος, διάρκεια και συνέπειες. Οι ψιθυριστές του Λευκού Οίκου το γνώριζαν πολύ καλά και το ήθελαν, γιατί αυτό είναι το σχέδιο:

Ο πόλεμος στο Ιράν από μια άλλη σκοπιά (Παπάδες και Μουλάδες)

Παρακαλώ διαβάστε την ακόλουθη δημοσιευση απο την ιστοσελιδα του αγαπητου φιλου Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου.

 Ίσως έλθει σε σύγκρουση με πολλά στερεότυπα που έχουμε. Αποτελεί ωστόσο μαρτυρία μιας νέας συνθηκης: λόγος καθαρός και γνήσια κριτικός (έστω με σημεία συζητησιμα ...δεν πειραζει) από εκεί που πολλοί δεν θα το φαντάζονταν. Και ενοσω απο εκει που συνηθως "περιμενουμε" κατι,  ακουμε αοριστιες αερολογιες και αποφυγη της ουσιας. Μη χαλασουν οι ισορροπιες και οι αρμοι της εξαρτησης. 

Γνωρίζω και τους δύο και είναι καλοί φίλοι μου. Και τους επισκέπτομαι όσο συχνότερα μπορώ.

Δρόσος Διονύσης 

*****

Ο πόλεμος στο Ιράν από μια άλλη σκοπιά (Παπάδες και Μουλάδες)

April 2, 2026

Παπάδες και Μουλάδες…

Υπό Γέροντος Παϊσίου Καρεώτου, Επιφανίου Μοναχού Καψαλιώτου

Σε τί, τελικά, έπεσαν έξω οι λογικά σκεπτόμενοι άνθρωποι, που από τους πληρωμένους εχθρούς της αληθείας, αποκαλούνται “συνωμοσιολόγοι”, ενώ δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να διαπιστώνουν αδιαμφισβήτητα γεγονότα, καθώς τα ίδια τα γεγονότα βοούν από μόνα τους και αποδεικνύουν του λόγου το αληθές;

Απεδείχθη ο εγκληματικός σχεδιασμός και υλοποίηση της κατασκευασμένης από την υπερ-ελίτ, πανδημίας του Covid-19, που συνεχίζει να “θερίζει” τα θύματα των εμβολιασμών; Ναι.

Απεδείχθη η οργανωμένη εγκληματική συγκρότηση από πλευράς Δύσεως και Ισραήλ, του ένοπλου ισλαμικού τρομοκρατικού σουνιτικού εξτρεμισμού, με κορυφαίο παράδειγμα αυτό του “Ισλαμικού Κράτους” και όσων οργανώσεων προήλθαν από αυτό; Ναι. Η απόδειξη; Ουδέποτε χτύπησαν ισραηλινούς στόχους (ως ισλαμιστές -θεωρητικά- θα έπρεπε να είναι ο πρώτος στόχος τους), ενώ πάντα πολέμησαν τις δυνάμεις που αντιμάχονταν το Ισραήλ και τον επεκτατικό Σιωνισμό, δηλαδή την Συρία του Άσσαντ, το Ιράν κλπ. Ο εγκάθετος, τρομοκράτης, αποκεφαλιστής “πρόεδρος” της νέας Συρίας, Αλ-Τζολάνι, μόλις ξεκίνησαν οι -κατά παράβασιν πάσης εννοίας διεθνούς δικαίου- στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, έσπευσε να δηλώσει την πλήρη υποστήριξη του σ΄ αυτές, επιτρέποντας την χρήση του εναέριου χώρου της Συρίας (κρίσιμος παράγοντας για τις αεροπορικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν), κάτι που ουδέποτε συνέβη επί ημερών του “κακού δικτάτορα” Άσσαντ, του ανθρώπου δηλαδή που προστάτευε τις θρησκευτικές μειονότητες, ανάμεσά τους και την Ορθόδοξη, που σήμερα εγκαταλελειμμένες από την “ευαίσθητη” για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Δύση, σφάζονται από τους κανίβαλους του Τζολάνι.

Δυτική δειλία, αφγανική τιμή

από τον Massimo Fini - 21 Ιανουαρίου 2026

Πηγή: Μάσιμο Φίνι

Στον Λίβανο, το Ισραήλ έχει επίσης επιστρέψει στη χρήση λευκού φωσφόρου. Οι ΗΠΑ έχουν χρησιμοποιήσει «απαγορευμένα» όπλα, όχι μόνο εναντίον της ισλαμικής κυβέρνησης στην Καμπούλ, κάτι που οι Ταλιμπάν δεν έχουν κάνει ποτέ.

Στον Λίβανο, στη νότια πόλη Γιομόρ, οι Ισραηλινοί χρησιμοποίησαν βλήματα λευκού φωσφόρου, σύμφωνα με έκθεση του Human Rights Watch. Βλήματα φωσφόρου, όπως αυτά που περιέχουν απεμπλουτισμένο ουράνιο, χρησιμοποιήθηκαν στον εντελώς παράνομο πόλεμο του 1999 εναντίον της Σερβίας, πριν από την 11η Σεπτεμβρίου, που ήταν το αμερικανικό πρόσχημα για την έναρξη της σειράς «προληπτικών πολέμων» που θεωρητικοποίησε ο Μπους ο πρεσβύτερος. 

Παραδείγματα αυτών, μόνο τα τελευταία χρόνια, περιλαμβάνουν την επιθετικότητα κατά της Βενεζουέλας, την εντελώς απρόκλητη επιθετικότητα κατά του Ιράν, με το πρόσχημα ότι διαθέτει πυρηνικά όπλα που στην πραγματικότητα δεν είχε και ποτέ δεν είχε, όπως έχουν επιβεβαιώσει επανειλημμένα. οι επιθεωρήσεις ης IAEA, μελλοντικά, κατά της Κούβας. Πρόκειται για ένα όπλο τόσο θανατηφόρο όσο και ύπολο και δειλό.

Στον πόλεμο κατά της Σερβίας, 2.500 πολίτες και 1.031 στρατιώτες πέθαναν κάτω από αυτό που θα μπορούσα να ονομάσω «κανονικούς» βομβαρδισμούς. Αλλά οι πιο καταστροφικές συνέπειες συνέβησαν αμέσως μετά τον πόλεμο, όταν αμέτρητοι Σέρβοι πέθαναν από καρκίνο, ειδικά παιδιά που, αγνοώντας τις συνέπειες, έπαιζαν με τις σφαίρες που σκορπίστηκαν στο έδαφος. Ιταλοί στρατιώτες (ήμασταν κι εμείς σε αυτόν τον άσεμνο πόλεμο, υπό την επήρεια, όπως συνήθως, των Αμερικανών - σωστά, Ντ'Αλέμα, σωστά, Ματαρέλα;) οι οποίοι, παρά το γεγονός ότι είχαν τον κίνδυνο, πέθαναν από επαφή με ουράνιο. Υπολογίζεται ότι 400 από αυτούς, σύμφωνα με τις αναφορές των ιδίων των Ιταλών γιατρών, πέθαναν.

Κοιμώμενος με το Τρίτο Ράιχ: Η άρρητη «Συμμαχία» της Αμερικής με τη Ναζιστική Γερμανία ενάντια στη Σοβιετική Ένωση

Η ναζιστική Γερμανία εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από τις αποστολές πετρελαίου από την US Standard Oil.

Από τον καθηγητή Michel Chossudovsky

Εικόνα: Ο Αδόλφος Χίτλερ μαζί με τον Πρέσκοτ Μπους, παππού του πρώην προέδρου Τζορτζ Μπους του νεότερου.

Πρώτη δημοσίευση από το GR στις 13 Νοεμβρίου 2019.

Στις 27 Ιανουαρίου 2024, η Ρωσία τιμά την επέτειο: αυτό συνέβη πριν από 80 χρόνια

«Μια κοσμοϊστορική επέτειος από τα χρονικά της σύγχρονης ιστορίας πλησιάζει σε άλλες δέκα ημέρες, η οποία παραμένει μια ζωντανή ανάμνηση για τον ρωσικό λαό. Η πολιορκία του Λένινγκραντ, αναμφισβήτητα το πιο φρικιαστικό επεισόδιο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία διήρκεσε 900 ημέρες, έσπασε τελικά από τον Σοβιετικό Κόκκινο Στρατό στις 27 Ιανουαρίου 1944, πριν από ογδόντα χρόνια για να είμαστε ακριβείς.»

Την πολιορκία άντεξαν περισσότεροι από τρία εκατομμύρια άνθρωποι, εκ των οποίων σχεδόν οι μισοί πέθαναν, οι περισσότεροι από αυτούς τους πρώτους έξι μήνες, όταν η θερμοκρασία έπεσε στους -30 βαθμούς υπό το μηδέν. Ήταν ένα αποκαλυπτικό γεγονός. Άμαχοι πέθαναν από την πείνα, τις ασθένειες και το κρύο. Ωστόσο, ήταν μια ηρωική νίκη. Οι κάτοικοι του Λένινγκραντ δεν προσπάθησαν ποτέ να παραδοθούν, παρόλο που οι μερίδες τροφίμων μειώθηκαν σε μερικές φέτες ψωμί ανακατεμένες με πριονίδι, και οι κάτοικοι έτρωγαν κόλλα, αρουραίους - ακόμη και ο ένας τον άλλον - ενώ η πόλη έμενε χωρίς νερό, ηλεκτρικό ρεύμα, καύσιμα ή μέσα μεταφοράς και βομβαρδιζόταν καθημερινά.

Μια στρατηγική υπόθεση

Pierluigi Fagan - 21 Μαρτίου 2026

Πηγή: Πιερλουίτζι Φάγκαν

Εδώ και μέρες, παρακολουθώ τα διάφορα διεθνή ειδησεογραφικά χρονοδιαγράμματα, σχόλια και αναλύσεις που σχετίζονται με τον πόλεμο με το Ιράν. Εδώ και μέρες, η γενική στάση (τόσο της Δύσης όσο και της Αραβίας) ήταν να αναλογιστεί κανείς τη λογική πίσω από την απόφαση της Αμερικής να ξεκινήσει αυτή την περίπλοκη σύγκρουση. Αποτυγχάνοντας να βρεθεί μια τέτοια, έχουν διατυπωθεί διάφορες υποθέσεις, που κυμαίνονται από την υποταγή των ΗΠΑ στο Ισραήλ, μέχρι την απροετοίμαστη στάση του Τραμπ και την προσωπική του υποταγή (Έπσταϊν, Κούσνερ, κ.λπ.), μέχρι τη γεωπολιτική των νέων μπλοκ (ενάντια στην πιθανή νέα ηγεμονία BRICS/Κίνας) και ούτω καθεξής. Αλλά ίσως το άγχος της κατανόησης και το γνωστικό συναίσθημα μας τυφλώνουν σε μια διαφορετική λογική.

Η φαινομενική έλλειψη ορθολογικότητας σε αυτόν τον πόλεμο, η κρίση που επιβάλλεται στις ΗΠΑ παρά στο Ισραήλ, του οποίου οι στόχοι είναι πιο προφανείς και κατανοητοί, και το προπέτασμα καπνού των δηλώσεων, των αρνήσεων, των αστείων και των ανοησιών, θα μπορούσαν ίσως να έχουν ως στόχο να συσκοτίσουν την πραγματική στρατηγική και να σιγοβράσουν την κοινή γνώμη, όπως στη μεταφορά του «βραστού βάτραχου» ή στην αγγλόφωνη έκφραση «αγορά χρόνου».

Αυτή τη στιγμή, βρισκόμαστε στην 21η ημέρα της σύγκρουσης, η συστηματική καταστροφή του Ιράν συνεχίζεται αμείωτη και φαίνεται ότι η αμερικανική πολεμική μηχανή φέρνει εκπαιδευμένα στρατεύματα στο θέατρο του πολέμου για να αναπτυχθούν ποιος ξέρει πότε και ποιος ξέρει πώς. Μια επιχείρηση που, ακόμη και για καθαρά υλικοτεχνικούς λόγους, θα χρειαστεί εβδομάδες για να ολοκληρωθεί. Θα μπορούσε να είναι, όπως πιστεύουν ορισμένοι, ένα σύμπτωμα απροετοίμαστου χαρακτήρα και σύγχυσης σχετικά με τους αρχικούς στόχους, οι οποίοι έπρεπε να αντιμετωπίσουν την ανθεκτικότητα του Ιράν, ή θα μπορούσε να είχε προβλεφθεί από την αρχή ως μέρος ενός σχεδίου «μακρού πολέμου». Ένα σχέδιο που προοριζόταν να αποκρυφθεί από την αρχή, ίσως.

Ντόναλντ Τραμπ: Πέντε μοιραία λάθη

Massimo Mazzucco - 18 Μαρτίου 2026

Πηγή: Massimo Mazzucco

Ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο, και δυστυχώς η άπειρη αλαζονεία του τον εμποδίζει να τα αναγνωρίσει ως τέτοια. Αυτό μπορεί μόνο να τον οδηγήσει σε περαιτέρω λάθη, που επιδεινώνονται από τα προηγούμενα.

Πρώτο λάθος: η εμπιστοσύνη στον Νετανιάχου.

Το μεγαλείο του Νετανιάχου έγκειται στο ότι έκανε τον Ντόναλντ Τραμπ να πιστέψει ότι ήταν κατά κάποιο τρόπο «ισότιμοι εταίροι» σε επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Στην πραγματικότητα, ο Νετανιάχου κατάφερε να εκμεταλλευτεί πλήρως το διογκωμένο εγώ του Τραμπ, πείθοντάς τον να διεξάγει έναν πόλεμο από τον οποίο το Ισραήλ είναι το μόνο που μπορεί πραγματικά να επωφεληθεί.

Το να βλέπεις τον Νετανιάχου να βγαίνει από το Οβάλ Γραφείο κάθε φορά με αυτό το πονηρό χαμόγελο στο πρόσωπό του λέει πολλά για την ικανότητά του να χειραγωγεί τον Ντόναλντ Τραμπ. Για όποιον αναζητά ζωντανές αποδείξεις, απλώς κοιτάξτε τις εικόνες από το επίσημο γεύμα όπου ο Νετανιάχου παρουσίασε με πομπώδη τρόπο την επιστολή υποψηφιότητας του Ντόναλντ Τραμπ για το Νόμπελ Ειρήνης. Ένας δραματικός τρόπος να επιδοθούν δημόσια στην καυχησιολογία του Προέδρου, ενώ ταυτόχρονα τον χλεύασαν με μια «υποψηφιότητα» που δεν είχε πραγματική αξία.

Ο Νετανιάχου του είπε: «Είσαι ο πιο όμορφος από όλους», και αυτός, σαν οκτάχρονο, το πίστεψε. Και τώρα, ενώ ο Μπίμπι τρίβει τα χέρια του, ο Τραμπ βρίσκεται βυθισμένος σε έναν πόλεμο από τον οποίο δεν ξέρει πλέον πώς να ξεφύγει.

Δεύτερο λάθος: να βασιστεί στην εξέγερση του ιρανικού λαού.

Ο Τραμπ, η μαφία των λόμπινγκ και η επανάσταση

Tommaso Merlo - 18 Μαρτίου 2026

Πηγή: Tommaso Merlo

Οι Ηνωμένες Πολιτείες χάνουν τον πόλεμο με το Ιράν, ακόμη και πολιτικά. Ο κόσμος είναι στο πλευρό της Τεχεράνης, ενώ στο εσωτερικό καταρρέουν υπό την επιρροή ενός προέδρου που τώρα είναι εκτός ελέγχου. Ο Τραμπ έχει γίνει εθνική απειλή, και στην Ουάσιγκτον ζητούν να τον ξεφορτωθούν το συντομότερο δυνατό. Δεν είναι εύκολο. Ο Τραμπ είναι η κορυφή ενός συστήματος, αυτού της μαφίας των λόμπινγκ. 

Ο πόλεμος στο Ιράν ξέσπασε επειδή ο Τραμπ είναι η πιο αναγνωρισμένη μαριονέτα του σιωνιστικού λόμπυ, αυτή που έχει τη δύναμη να γράφει λευκές επιταγές δισεκατομμυρίων δολαρίων για το Ισραήλ και να στέλνει βόμβες ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας γενοκτονίας, και αυτή που έχει τη δύναμη να εξαπολύσει τον αμερικανικό στρατό εναντίον του Ιράν για να ικανοποιήσει τις ιδεολογικές αυταπάτες άλλων ανθρώπων. Καμία θεωρία συνωμοσίας. 

Γι' αυτό ο επικεφαλής της αντιτρομοκρατίας του Τραμπ μόλις παραιτήθηκε, αφού τον απέλυσε από τη βάση του. Μια φιγούρα με κόκκινο καπέλο που θέλει τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όχι το Ισραήλ. Ένας από τους πολλούς που επαναστατούν ενάντια στη μαφία των λόμπινγκ που καταστρέφει τη χώρα του. Ένα σύστημα που μαίνεται εδώ και δεκαετίες, με μεγάλα λόμπι όπως τα σιωνιστικά, τα λόμπι των όπλων, των φαρμακευτικών και των νέων τεχνολογιών που διαφθείρουν και τα δύο σώματα του κοινοβουλίου για να διασφαλίσουν τη νίκη ανεξάρτητα από τις δημοσκοπήσεις. Με πολιτικούς που είναι διεφθαρμένοι μόλις βγουν από την πόρτα και τους οποίους χρηματοδοτούν καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας τους για να διασφαλίσουν ότι θα παραμείνουν με λουρί. Και αν κάποιος σκεφτεί να γίνει πρόεδρος, τότε χτυπάει την πόρτα του, κάθεται στον καναπέ του και απλώνει τα πόδια του στο τραπέζι. 

«Απίστευτες» φωνές: Το σιωνιστικό λόμπι κυριαρχεί στο Κογκρέσο των ΗΠΑ...

Daniele Perra - 19 Μαρτίου 2026

Πηγή: Ντανιέλε Πέρα

«Απίστευτες» φήμες αρχίζουν να κυκλοφορούν, όπως αυτές που θέλουν τον Marco Rubio (Christians United for Israel και γνωστό νεοσυντηρητικό) και τον Jared Kushner (έναν Ορθόδοξο Εβραίο που πρόσκειται στην μεσσιανική αίρεση Chabad Lubavitch, γιο του Charles Kushner, στενού φίλου του Bibi Netanyahu) να είναι Ισραηλινοί «πρωταγωνιστές» στην κυβέρνηση των ΗΠΑ. Καλημέρα! Ποιος θα το φανταζόταν;

Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 4/2024 του περιοδικού «Eurasia. Rivista di studi geopolitici», είχα ήδη επισημάνει πώς η υπερβολική δύναμη του σιωνιστικού λόμπι στο Κογκρέσο των ΗΠΑ και το κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε από την γεροντική άνοια του Biden είχαν στην πραγματικότητα ευνοήσει την άνοδο του Netanyahu στην «ηγεσία της Δύσης».

Αυτή η δυναμική παρέμεινε άθικτη με τη δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ, εύκολα εκβιαζόμενη και χειραγωγούμενη, ειδικά δεδομένου του «παθολογικού ναρκισσισμού» που τον καθιστά ανίκανο να λαμβάνει αποφάσεις ή να εκδίδει δηλώσεις με απόλυτη σαφήνεια.

Εν τω μεταξύ, αυτό που ο John Mearsheimer έχει χαρακτηρίσει (με σαφήνεια, ναι) «τον πιο ηλίθιο πόλεμο στην ιστορία των ΗΠΑ» συνεχίζεται αμείωτο. Το Ισραήλ, σε μια νέα επίδειξη ανομίας, επέλεξε να επιτεθεί στο Νότιο Πάρς: το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στον κόσμο, που μοιράζεται 50/50 μεταξύ του Κατάρ και του Ιράν. Φυσικά, εμείς, που αγοράζουμε ένα μεγάλο μέρος των αναγκών μας σε φυσικό αέριο από το Κατάρ, θα είμαστε αυτοί που θα πληρώσουμε το τίμημα για αυτή την ανομία. Όποιος συνεχίζει να πιστεύει ότι αυτοί είναι οι «σύμμαχοί» μας, είτε ενεργεί κακόπιστα είτε είναι απλώς καθυστερημένος (επιπλέον, τα δύο συχνά πάνε χέρι-χέρι).

Η ΣΥΡΙΑ ΟΠΩΣ ΤΟ ΙΡΑΝ; Μέρος 1ο

από τον Ντον Κούρζιο Νίτολια(Don Curzio Nitoglia)

Ο Τζουλιέτο Κιέζα (1 ) στο βιβλίο του με τίτλο Putinfobia (Μιλάνο, Piemme, 2016)2 )) έγραψε ότι «τον Οκτώβριο του 2015, η επέμβαση της Ρωσίας του Πούτιν στη Συρία άλλαξε ολόκληρο το διεθνές τοπίο» (ό.π., σελ. 176).

«Η ανατροπή του Σύριου Προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ, ο κύριος στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας, αποτράπηκε [από τον Πούτιν, αλλά μόνο μέχρι το 2024, επιμ.]» (σελ. 159).

Ο συγγραφέας προβλέπει ότι με το τέλος της προεδρίας Ομπάμα [Νοέμβριος 2016, επιμ.] ο κόσμος θα βρεθεί «στα πρόθυρα ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου » (σελ. 177).

Μέχρι τώρα, είναι κατανοητό ότι «σχεδόν ολόκληρος ο δυτικός συνασπισμός (σίγουρα οι ΗΠΑ, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ) συμμετείχε άμεσα στην υποστήριξη, τη χρηματοδότηση και τη δημιουργία του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), […] το οποίο άρχισε να υποχωρεί μόνο όταν επλήγη σοβαρά από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς (2015, επιμ.)» (σελ. 179).

Δεδομένου ότι η Ρωσία του Πούτιν αντιτίθεται (μαζί με το Ιράν πάνω απ' όλα) στην οικοδόμηση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης υπό την ηγεσία του Ισραήλ/ΗΠΑ, «δύο υψηλόβαθμοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι των ΗΠΑ ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να κλιμακώσουν τη σύγκρουση στη Συρία, η οποία περιλαμβάνει άμεση επέμβαση των ΗΠΑ, ίσως σε συνεργασία με την Τουρκία, εντός συριακού εδάφους (για να προχωρήσουν στη συνέχεια στο Ιράν και στη συνέχεια στη Ρωσία, συντ.). Οι περίφημες «μπότες επί του εδάφους». Ο πρώτος που το έκανε ήταν ο αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν [...], ο δεύτερος ο Άστον Κάρτερ , επικεφαλής του Πενταγώνου. [...]. Ο Ομπάμα δεν είναι πλέον ο μόνοςπου λαμβάνει αποφάσεις, οι νεοσυντηρητικοί [...] θέλουν μια σύγκρουση με τη Ρωσία και την Κίνα » (σελ. 184).

Ο Τάκερ Κάρλσον κάνει λάθος σχετικά με τον Χριστιανικό Σιωνισμό

Το άρθρο δημοσιεύεται για να αναδειχθεί το κίνημα του χριστανοσιωνοσμού που φαίνεται ιδεολογικά να κυριαρχεί στις δεξαμενές σκέψης του συντηρητικού χώρου των ΗΠΑ και των τραμπιστών σε αυτές. Ο επίλογος του άρθρου αποκαλυπτικός:

Ακόμη και σε λαϊκό επίπεδο, επιπλέον, η επιρροή του «διασπασισμού» μειώνεται εδώ και χρόνια . Και δεν ήταν ποτέ κάτι περισσότερο από ένα μέρος της ιστορικά έντονης σχέσης των Αμερικανών με τον Σιωνισμό και το Κράτος του Ισραήλ. Ό,τι και να κάνετε για τον Χριστιανικό Σιωνισμό ως θρησκευτικό, πολιτικό ή πολιτιστικό φαινόμενο, δεν είναι κάποια ξένη μόλυνση, όπως υποστήριξε ο Κάρλσον. Υπάρχει στην Αμερική από την αρχή της βρετανικής αποικιοκρατίας.

Γιατί τόσοι πολλοί Αμερικανοί υποστηρίζουν το Ισραήλ; Σε πρόσφατη συνέντευξή του στον «γκρουπερ» Νικ Φουέντες, ο Τάκερ Κάρλσον ήταν ο τελευταίος που έθεσε ένα ερώτημα που έχει ενοχλήσει πολιτικούς, δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς. «Δεν είναι Εβραίοι, οι περισσότεροι αυτοαποκαλούνται Χριστιανοί», αναρωτήθηκε με θαυμασμό. «Είναι Χριστιανοί Σιωνιστές. Τι είναι αυτό;»

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Κάρλσον συζητούσε αυτό που ονόμασε «εγκεφαλικό ιό» του χριστιανικού σιωνισμού. Τον Ιούνιο, ο Κάρλσον ρώτησε τον γερουσιαστή Τεντ Κρουζ σχετικά με τις θεολογικές πηγές των θέσεών του για την εξωτερική πολιτική. Όταν ο Κρουζ παρέφρασε τη Γένεση 12 , ο Κάρλσον δεν δίστασε να καταλάβει ότι η υπόσχεση του Θεού να ευλογήσει όσους ευλογούν τον Αβραάμ, τους απογόνους του και τη γη τους θα μπορούσε να αναφέρεται στο σύγχρονο κράτος του Ισραήλ. Πέρυσι, ο Κάρλσον φιλοξένησε τον τραγουδιστή της κάντρι Τζον Ριτς . Δεν συζήτησαν συγκεκριμένα για το Ισραήλ, αλλά ο Ριτς επανέλαβε μια θεωρία συνωμοσίας ότι η επιτυχία του ευαγγελιστή CI Scofield ενορχηστρώθηκε από πλούσιους Εβραίους προκειμένου να προωθηθεί ο σιωνισμός μεταξύ των Χριστιανών.

Ηχηρή παραίτηση του διευθυντή της αντιτρομοκρατικής στις ΗΠΑ.

Όχι πως δεν σάς τα λέγαμε αλλά δείτε πως η Αλήθεια πάντα μα πάντα βρίσκει τρόπο να βγαίνει στην επιφάνεια. Διαβάστε και θα καταλάβετε

"Πρόεδρε Τραμπ,

Μετά από πολλή σκέψη, αποφάσισα να παραιτηθώ από τη θέση μου ως Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας, με ισχύ από σήμερα.

Δεν μπορώ εντίμως να υποστηρίξω τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Ιράν. Το Ιράν δεν αποτελούσε άμεση απειλή για το έθνος μας, και είναι σαφές ότι ξεκινήσαμε αυτόν τον πόλεμο λόγω πίεσης από το Ισραήλ και το ισχυρό αμερικανικό λόμπι του.

Υποστηρίζω τις αξίες και την εξωτερική πολιτική στην οποία κάνατε εκστρατεία το 2016, 2020 και 2024, και την οποία εφαρμόσατε κατά την πρώτη σας θητεία. Μέχρι τον Ιούνιο του 2025, καταλαβαίνατε ότι οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή ήταν παγίδα που στέρησε από την Αμερική τις πολύτιμες ζωές των πατριωτών μας και εξάντλησε τον πλούτο και την ευημερία του έθνους μας.

Το Ιράν δεν αμύνεται απλώς

Augusto Sinagra - 14 Μαρτίου 2026

Πηγή: Αουγκούστο Σιναγκρά

Από την εποχή των Μογγόλων του Τζένγκις Χαν ή την εποχή του Αττίλα, ηγέτη των Ούννων, δεν έχουμε ξαναδεί την απροκάλυπτη χυδαιότητα της αμερικανικής και ισραηλινής επιθετικότητας κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.
Τη χυδαιότητα μιας ύπουλης επίθεσης ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Ποτέ πριν δεν είχε φτάσει σε αυτό το σημείο.

Λέγεται ότι το διεθνές δίκαιο δεν υπάρχει πλέον. Αυτό δεν είναι αλήθεια: το διεθνές δίκαιο συνεχίζει να υπάρχει. Αυτό που έχει αλλάξει είναι ότι οι πολιτικοί ηγέτες των κρατών δεν είναι πλέον πολιτικοί, αλλά απλώς γκάνγκστερ που επιβιώνουν με νευροπάθειες και εμμονή με το σύνδρομο της «Άπω Δύσης». Αναφέρομαι στην Άγρια Δύση.

Αυτοί οι γκάνγκστερ ισχυρίζονται ότι ενεργούν για να υπερασπιστούν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι πολύ περίεργο το γεγονός ότι τέτοια δικαιώματα στερούνται συνεχώς σε κράτη πλούσια σε κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Σκεφτείτε τη Βενεζουέλα και το Ιράν.
Ένας γκάνγκστερ είναι πάντα ψεύτης, και ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει χωρίς ντροπή ότι ο στόχος ήταν να ανατραπεί το σιιτικό ισλαμικό καθεστώς του Ιράν για να απελευθερωθεί ο ευγενής λαός της Περσίας από την καταπίεση.
Κάτι παρόμοιο συνέβη το 1953, όταν ο έντιμος Πρόεδρος Μοχάμεντ Μοσαντέκ ανέλαβε τα ηνία του ιρανικού κράτους. «Έκανε το λάθος» να εθνικοποιήσει τη βιομηχανία πετρελαίου, επιστρέφοντας αυτόν τον πλούτο στον ιρανικό λαό, θέτοντας σε μεγάλο κίνδυνο τη συμμορία των τσακαλιών που ονομάζονταν «Επτά Αδελφές» (οι αγγλοαμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες).

Η παγίδα του «κακού ηγέτη»

Αλ Τζαζίρα

Η μετατροπή των ηγετών σε σύμβολα του κακού καθιστά ευκολότερο να δικαιολογηθεί η παρέμβαση, ενώ παράλληλα καθιστά ευκολότερο να αγνοηθούν οι συνέπειες.

Πενθούντες κρατούν αφίσες που απεικονίζουν τον Αγιατολάχ Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, δεξιά στις αφίσες, τον διάδοχο του εκλιπόντος πατέρα του, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, αριστερά στις αφίσες, ως ανώτατο ηγέτη, κατά τη διάρκεια της κηδείας ανώτερων Ιρανών στρατιωτικών αξιωματούχων και πολιτών που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της αμερικανοϊσραηλινής εκστρατείας στην Τεχεράνη, Ιράν, Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2026 [AP Photo/Vahid Salemi]

Από τον Σομντίπ Σεν

Ασιατικές Σπουδές στην Αφρική στο Πανεπιστήμιο της Πρετόρια.

Δημοσιεύτηκε στις 13 Μαρτίου 202613 Μαρ 2026

Σήμερα βρισκόμαστε για άλλη μια φορά παγιδευμένοι σε αυτό που θα ήθελα να ονομάσω «παγίδα του κακού ηγέτη», ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στη διεθνή πολιτική, όπου η πτώση - ή κατά καιρούς η παράνομη εξάλειψη - ενός κακοποιού ηγέτη αντιμετωπίζεται ως θρίαμβος της ελευθερίας, ενώ οι βαθύτερες πολιτικές πραγματικότητες που παρήγαγαν αυτόν τον ηγέτη παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανέγγιχτες.

Η παγίδα είναι παραπλανητικά απλή. Ένας ηγέτης κάπου στον κόσμο αποκτά τη φήμη του αυταρχικού, διεφθαρμένου ή καταπιεστικού. Το ιστορικό του γίνεται ευρέως γνωστό: οι δημοκρατικοί θεσμοί υποβαθμίζονται, οι επικριτές φιμώνονται, οι διαμαρτυρίες καταστέλλονται και ο ανεξάρτητος τύπος κατακρίνεται. Όταν ένας τέτοιος ηγέτης αμφισβητείται, απομακρύνεται, συλλαμβάνεται ή δολοφονείται, η στιγμή αυτή παρουσιάζεται ως νίκη για την ελευθερία.

Η ηθική σαφήνεια αυτής της αφήγησης είναι σαγηνευτική. Ένας κακός ηγέτης έχει πέσει. Φαίνεται ότι έχει αποδοθεί δικαιοσύνη.

Ωστόσο, αυτή η σαφήνεια συχνά μας τυφλώνει σε πολύ πιο περίπλοκα ερωτήματα σχετικά με το διεθνές δίκαιο, τις γεωπολιτικές συνέπειες και το μακροπρόθεσμο μέλλον των εμπλεκομένων κοινωνιών.

Πάρτε για παράδειγμα την πρόσφατη δολοφονία του δεύτερου Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, κατά τη διάρκεια των συνεχιζόμενων επιθέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν. Λίγοι θα αμφισβητούσαν τον καταπιεστικό χαρακτήρα της 36χρονης ηγεσίας του.

Η βαρβαρότητα του ιρανικού κράτους είναι έκδηλη εδώ και δεκαετίες. Από τα τέλη Δεκεμβρίου, οι αρχές έχουν καταστείλει βίαια τις διαμαρτυρίες σε εθνικό επίπεδο που απαιτούν «θεμελιώδεις και διαρθρωτικές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους μετάβασης σε ένα δημοκρατικό σύστημα που σέβεται τα δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια».

Τα τηλεφωνήματα στον Τραμπ και η ιστορική καταστροφή

Tommaso Merlo - 13 Μαρτίου 2026

Πηγή: Tommaso Merlo

Ο Τραμπ συμπεριφέρεται σαν νταής μπροστά στις κάμερες, αλλά πίσω από τα παρασκήνια είναι συνεχώς κολλημένος στο τηλέφωνό του. Μίλησε ακόμη και με τον Πούτιν, ελπίζοντας ότι θα μεσολαβήσει για να βάλει τέλος στο πανδαιμόνιο που έχει εξαπολύσει, αλλά ο παλιός τσάρος έκανε την χειρονομία της περιφρόνησης, τουλάχιστον προς το παρόν. Με το κλείσιμο των Στενών, οι ρωσικοί πόροι γίνονται ανάρπαστοι και στη Μόσχα ρίχνει βροχή από ρούβλια. Καλύτερες τιμές, νέοι πελάτες, ενώ οι Αμερικανοί διακινδυνεύουν μια από τις χειρότερες ήττες της καριέρας τους. Την απώλεια του Κόλπου, αλλά και μιας καταστροφικής παγκόσμιας ηγεσίας. Ο Πούτιν μίλησε επίσης εκ μέρους των Κινέζων, οι οποίοι απολαμβάνουν το θέαμα σκαρφαλωμένοι στο Σινικό Τείχος, ενώ τα πετρελαιοφόρα τους περνούν γαλήνια από τα Στενά του Ορμούζ, και όλος ο κόσμος συνειδητοποιεί ότι το μοντέλο τους δεν είναι τελικά τόσο κακό.


Όχι ένας βίαιος και υποκριτής σερίφης, αλλά μια πολυπολική κοινότητα. Όχι μια ζούγκλα της αγοράς, αλλά η πολιτική στο τιμόνι. Όχι ότι η Κίνα είναι παράδεισος, αλλά τουλάχιστον δεν αιματοκυλούν τον κόσμο για το τίποτα, και τύπους όπως ο Τραμπ τους στέλνουν για γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, όχι στην πιο ισχυρή έδρα. Ακόμα και το Τελ Αβίβ βομβαρδίζει τον Τραμπ με τηλεφωνήματα, απαιτώντας να μείνει πιστός και να συνεχίσει να βομβαρδίζει το Ιράν για λογαριασμό τους - ή μάλλον, θέλουν ο Λευκός Οίκος να συνεχίσει να αντιμετωπίζει τις ιδεολογικές τους αυταπάτες και όχι τα προβλήματα των Αμερικανών πολιτών.

Δεν πρόκειται μόνο για μια περιφερειακή κατάρρευση, αλλά για μια παγκόσμια.

Filippo Bovo - 10 Μαρτίου 2026

Πηγή: Φιλίππο Μπόβο

Στο Ιράν, ο διορισμός του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, γιου του μαρτυρικού Αλί, ως νέου Ανώτατου Ηγέτη έχει χαιρετιστεί με λαϊκή υποστήριξη που δεν φαίνεται να ταιριάζει με τις περιγραφές που έχουν δώσει μέχρι στιγμής τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Ενώ συνεχίζουν να παρέχουν ευφημιστικά ανεπαρκή κάλυψη της συνεχιζόμενης σύγκρουσης στην περιοχή, έχουν ωστόσο καταφέρει να ισχυριστούν ότι «οι ενέργειες του Τραμπ έχουν αντικαταστήσει μόνο μια παλαιότερη εκδοχή του Χαμενεΐ με μια νεότερη» (CNN). 

Ωστόσο, το να λέμε ότι αυτό ήταν «το μόνο αποτέλεσμα» εξακολουθεί να μοιάζει με ψέμα: τι γίνεται με την ανθρωπιστική ζημιά (για παράδειγμα, τα 168 νεκρά κορίτσια στο Μινάμπ, ένα πραγματικό έγκλημα πολέμου που διαπράχθηκε σύμφωνα με ένα σενάριο που έχει ήδη παρατηρηθεί στη Γάζα: πρώτα χτυπιέται ο στόχος, στη συνέχεια, 40 λεπτά αργότερα, όταν η επιχείρηση διάσωσης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, χτυπιέται ξανά, αυξάνοντας τους αριθμούς· και στη συνέχεια, επιπλέον, αρνείται κάθε ευθύνη, αποδίδοντάς την στο μέρος που δέχτηκε την επίθεση, σαν να ήθελε να εφαρμόσει μια «ψεύτικη σημαία»: μια άλλη ιδιαιτερότητα, κι αυτή, της ισραηλινο-αμερικανικής «μεθόδου»), ή ακόμα και την οικονομική ή πολιτική ζημιά.

Δεν θα είναι εύκολο να διαπραγματευτεί κανείς με τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ειδικά τώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να αποσυρθούν από τη σύγκρουση με μια ακόμη παρασκηνιακή συμφωνία που θα σώσει εν μέρει το πρόσωπό (τους): η επίθεση της 28ης Φεβρουαρίου σκότωσε όχι μόνο τον πατέρα του, αλλά και τη μητέρα του, τη σύζυγό του, τον γιο του, την αδερφή του, τον κουνιάδο του και τα παιδιά τους, καθώς και τον πατέρα ενός άλλου κουνιάδου. Όλοι έγιναν μάρτυρες. Η κατάσταση δεν ήταν διαφορετική για τη χώρα του: 1.205 άμαχοι σκοτώθηκαν, συμπεριλαμβανομένων 195 ανηλίκων, τοξικές βροχές έπληξαν 10 εκατομμύρια ανθρώπους (βομβαρδισμός των διυλιστηρίων πετρελαίου της Τεχεράνης με το προκύπτον τοξικό νέφος), καθώς και η καταστροφή 8.000 σπιτιών, 265 σχολείων, 36 εγκαταστάσεων υγειονομικής περίθαλψης, 15 βιβλιοθηκών, καθώς και 350 τζαμιών και 8 ιστορικών και πολιτιστικών χώρων (4 Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO).