Κάμε δα, καμάρι μου, τση συγκρίσεις της Κρήτης και των Κρητικών του 1979 και του 2025 και βάλε μου ένα πούλο στα μάθια μου.

Διαβάστε το οι νεότεροι και δώστε μου πούλους, γιατί εγώ φταίω.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Στα 1979, που λες καμάρι μου, λίγο έλειψε να χυθεί πολύ αίμα στην Κρήτη, εξαιτίας κάποιων αρχαιοτήτων που η κυβέρνηση του Καραμανλή ήθελε, με το στανιό, να πάρει από το μουσείο του Μεγάλου Κάστρου και να τις πέψει στη Αμερική, να τση θωρούνε οι Αμερικάνοι που τους ανήκε και η χώρα μας, και η κυβέρνηση της και οι αρχαιότητες της.

Εσύ ή μικρός ήσουνα ή μπιτ αγέννητος και δεν θυμάσαι εκείνο τον πανκρητικό ξεσηκωμό, όμοιο του οποίου εγώ στα χρόνια που κουβαλώ στση πλάτες μου, δε θυμούμαι άλλο.

Σου τα λέω για να μαθαίνεις και αφού μάθεις να κάμεις συγκρίσεις του τότε με το τώρα και εκείνων των Κρητικών με τση σημερνούς.

Συγκρίσεις με την τότε κυβέρνηση και τη σημερνή, όσες και να κάμεις, ίδιες κι απαράλλαχτες θα τση βρεις.

Με το που εμάθανε, που λες, οι Κρητικοί την απόφαση τση κυβέρνησης, έδωκε τους πρόσταγμα το κρητικό αίμα τους, ξεσηκωθήκανε, πολλοί εζώστηκαν και τ' άρματα και σε λίγες ώρες χιλιάδες αθρώποι, άντρες γυναίκες και κοπέλια είχανε ζωσμένο με τα κορμιά τους το μουσείο του Μεγάλου Κάστρου, και δεν αφήνανε κιανένα του κουβέρνου να κοντοσιμώσει.

Μερόνυχτα είχανε ζωσμένο το μουσείο, εκειά ξημεροβραδιαζότανε, είχανε παρατημένες τις δουλειές τους, το βιός τους και τα σπίθια τους και φωθιές επετούσανε τα μάθια τους κάθε που ετόλμα να μιλήσει κάποιος φαμέγιος του κουβένου, για την αποφασιστικότητα των αφεντάδων του.

Και η κυβέρνηση, μέχρι και στρατιές ΜΑΤ εκουβάλησε από την Αθήνα στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου, για να σπάσει τον τσαμπουκά των εξεγερμένων Κρητικών, που είχανε γενεί αμέτρητες χιλιάδες.

Μα σαν εσφίξανε τα δόντια οι ξεσηκωμένοι και κινήσανε κατά την Αλικαρνασσό για να συναντηθούνε με τα ΜΑΤ και ν' αναμετρηθούνε μαζί τους, το κουβέρνο έβαλε την ουρά στα σκέλια και αναμάζωξε τα ΜΑΤ και άρον άρον τα ξανάπεψε οπίσω στην Αθήνα, με τα ίδια αεροπλάνα που τα 'χε φέρει.

Τα 161 Κυκλαδικά εκθέματα μάς χαιρετούν από το Μανχάταν ως αντιαισθητικές ατραξιόν .

Γεωργία Οικονόμου (για το NEWS 24/7)

Τα 161 Κυκλαδικά εκθέματα μάς χαιρετούν από το Μανχάταν ως αντιαισθητικές ατραξιόν .

Εμείς βέβαια θα τα περιμένουμε 49 χρόνια προκειμένου να επιστρέψουν.

Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής μου στη Νέα Υόρκη, ο δρόμος προς το Μητροπολιτικό Μουσείο (ΜΕΤ) ήταν σχεδόν μονόδρομος, καθώς η έκθεση με τα 161 κυκλαδικά αντικείμενα από τη συλλογή Στερν ήταν αδύνατο να μην προσελκύσει την προσοχή μου.

Ήταν η πρώτη φορά που θα τα έβλεπα από κοντά ήταν τόσο συγκινητική όσο και απογοητευτική, καθώς η Ελλάδα, η πατρίδα τους, είναι εκείνη που δεν μπορεί να τα φιλοξενήσει.

Η αναμονή για να τα δούμε στην Ελλάδα είναι μεγάλη, όμως, κατά πάσα πιθανότητα, η δική μου γενιά δεν θα τα δει ποτέ. 

Τα επόμενα 49 χρόνια, τα ειδώλια θα παραμείνουν στο ΜΕΤ. 

Μέχρι τότε θα έρχονται κάποια σταδιακά, αλλά όχι σε δημόσια μουσεία, παρά μόνο στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, και μάλιστα, σε μελλοντικές εκθέσεις, θα έρχονται σταδιακά, πάντα με το αντίστοιχο τίμημα: για κάθε εύρημα της Συλλογής Στερν που θα έρχεται στη χώρα, ένα παρόμοιο από ελληνικά μουσεία θα ταξιδεύει στη Νέα Υόρκη. Κάπως σαν ανταλλαγή ομήρων, όπως γράφτηκε όταν ψηφιζόταν η περιβόητη συμφωνία για τη Συλλογή Στερν.

Τι είδαμε λοιπόν στο ΜΕΤ;

Καταρχάς να πω πως ήμουν στο αίθριο με τις ρωμαϊκές αρχαιότητες και οι υπάλληλοι του Μουσείου δεν είχαν ιδέα πού μπορεί να είναι τα 161 Κυκλαδικά εκθέματα. 

Αφού γκουγκλάρισα στο σάιτ του Μουσείου, είδα πως μάλλον βρίσκονταν στην αίθουσα 151 ακόμη (λέω μάλλον, γιατί στο site και στον χάρτη του μουσείου αναφέρει πως “Η συλλογή προηγουμένως παρουσιάστηκε στο The Met Fifth Avenue στις γκαλερί 150-151 και στη γκαλερί 171″” (Previously on view at The Met Fifth Avenue in Galleries 150–151 and Gallery 171). 

Εκ των υστέρων, έμαθα ότι το ίδιο έχουν πάθει και άλλοι Έλληνες επισκέπτες. 

Πτώση " των Μινωικών δελφινιών στη Κνωσσό

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Διάβαζα και πονούσα για τη "πτώση " των Μινωικών δελφινιών στη Κνωσσό (και ας είναι αντίγραφο από  κονίαμα και το πρωτότυπο να βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου).

Διάβαζα για τα παράπονα ξεναγών και αρχαιολόγων του χώρου για την εγκατάλειψη που συναντάει,για τις αναφορές ανάγκης παραχώρησης του χώρου σε ιδιωτικό φορέα φροντίδας...για brand name που καπελωνουν την Ακρόπολη -αντι 380 ευρώ -και πονούσα.

Και θέλω να σας πω για έναν άγνωστο πατριώτη μας που αυτά τα μέρη τα αγάπησε, έτσι όπως δεν τα αγαπήσαμε "εμείς".

Δεν ήταν αρχαιολόγος, ούτε καθηγητής. Φορούσε απλό σακάκι, δούλευε σε τράπεζα, μελετούσε τη Γραμμική Β τα βράδια. 

Τον έλεγαν Κωνσταντίνο Κτιστόπουλο. 

Όταν ο Μάικλ Βέντρις ανακοίνωσε την αποκρυπτογράφηση της πρώτης ελληνικής λέξης της Ιστορίας, ένα μεγάλο κομμάτι του έργου αντηχούσε και από τις δικές του νύχτες με στατιστικούς πίνακες, σύμβολα και αγωνία.

Το 1956, στο πρώτο παγκόσμιο συνέδριο για τη Γραμμική Β, ανάμεσα σε καθηγητές, φιλόλογους και αρχαιολόγους, στέκεται ένας Έλληνας νομικός. 

Δεν έχει διδακτορικό.

 Δεν εκπροσωπεί πανεπιστήμιο. 

Είναι όμως ο μόνος Έλληνας που έφτασε στα ίδια φωνητικά συμπεράσματα με τον Βέντρις για τα αρχαία σύμβολα. 

Και το έκανε μόνος του, από το Αιτωλικό.

Τώρα που ξεμακραίνει η μέρα...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Τώρα που ξεμακραίνει η μέρα...

3 χιλιοστά ...

Πόσο μπορεί να απέχει η ζωή απο τον θάνατο?

Η επιβίωση απο τη μνήμη?

Το χάδι απο την Απώλεια¨?

Η Μάνα από το σπλάχνο τηs?

3 χιλιοστά...

Μόλιs τόσο το υπολόγισε ο -ανώνυμοs 

σ'εμάs-γλύπτηs και όρισε την άσμιχτη απόσταση μεταξύ τηs ''φεύγουσαs'' Μητέραs και του ''νηπενθούs'' βρέφουs.

Η ''ομιλούσα'' περιγραφή του αγαπημένου  Kostas Paschalidis (αφιέρωμα στην Αρχαία Αθήνα -LIFO)  συγκινεί...  

''Η καθιστή Φιλονόη -στα δεξιά-  δέχεται την επίσκεψη της παραμάνας, που της φέρνει το μωρό να την καλημερίσει. 

Μια σκηνή που θα μπορούσε να συμβαίνει στις μέρες μας, μια Κυριακή πρωί ή ένα απόγευμα δροσερό του καλοκαιριού. 

Όμως δεν είναι έτσι. 

Και τα σημάδια του θανάτου είναι φανερά με μια προσεκτική ανάγνωση. 

Οι δυο γυναίκες της στήλης δεν απευθύνουν το βλέμμα η μία στην άλλη. 

Στην πραγματικότητα δεν συνομιλούν, αλλά κοιτούν το βρέφος ανάμεσά τους. 

Αυτό με τη σειρά του απλώνει τα χεράκια του να αγγίξει τη Φιλονόη, που δεν ανταποκρίνεται. 

Ο ΕΦΗΒΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ

Σπονδυλοδεσία, αρθροπλαστική ισχύου, κοιλιοπλαστική, στήριξη του κορμού με ράβδους σιδήρου, χημικό πίλινγκ και – το κερασάκι στην τούρτα – σολάριουμ με το ζόρι.

Αν δεν ήταν άγαλμα, ο Έφηβος των Αντικυθήρων θα είχε προ πολλού εγκαταλείψει τον μάταιο τούτο κόσμο.

«Ζει» χάρη σε κορυφαίους επιστήμονες και καλλιτέχνες, οι οποίοι φρόντισαν να τον συνθέσουν βάζοντας ξανά στη θέση τους και συναρμόζοντας, εκτός από τα τμήματα στα οποία το είχε σμιλέψει ο αρχαίος γλύπτης, πάμπολλα θραύσματα.

Οι φθορές προκλήθηκαν λόγω της διάβρωσης του μετάλλου του από τη μακραίωνη παραμονή του στον πάτο της θάλασσας.

Σφουγγαράδες από τη Σύμη σταμάτησαν με δύο πλοιάρια Πάσχα του 1900 στα Αντικύθηρα λόγω καιρού.

Όταν αποφάσισαν να καταδυθούν στην περιοχή, έφτασαν σε βάθος 60 μέτρων και ξαναβγήκαν στον αφρό συγκλονισμένοι λέγοντας:

«Εκεί κάτω είναι σπαρμένοι άνθρωποι και ζώα».

Επρόκειτο για αγάλματα, τα οποία ανελκύθηκαν την ίδια και την επόμενη χρονιά με τη βοήθεια του Βασιλικού Ναυτικού, μαζί με αμφορείς, προσωπικά αντικείμενα του πληρώματος(του ναυαγημένου πλοίου) , 36 αρχαία αγάλματα και – το κυριότερο – τον λεγόμενο Μηχανισμό των Αντικυθήρων.

Ο πρώτος τεχνητός λιμένας της Προϊστορικής Ευρώπης

Κατά τη διάρκεια των ερευνών του PRAP (Pylos Regional Archaeological Project), ορισμένες από τις έρευνες των φυσικών επιστημόνων εξελίχθηκαν σε μια αναζήτηση στοιχείων που θύμιζε αστυνομικό μυθιστόρημα. Όλα άρχισαν με μια παλαιότερη μελέτη, σχετικά με την εξέλιξη του φυσικού τοπίου της δυτικής Μεσσηνίας.

Έμπεραρντ Τσάνγκερ *

Είκοσι περίπου χρόνια πριν, οι συνάδελφοί μας John Kraft του πανεπιστημίου του Delaware, George Rapp και Stanley Aschenbrenner του Πανεπιστημίου της Minnesota, συνειδητοποίησαν ότι η κοίτη του ποταμού Σέλα, που περνά δίπλα από τη δυτική πλευρά του ανακτόρου (στον άνω Εγκλιανό), είχε εκτραπεί με ανθρώπινη παρέμβαση.
Αιώνες πριν, το ποτάμι χυνόταν στον Κόλπο του Ναβαρίνου, ύστερα όμως εγκατέλειψε την παλαιά του κοίτη και σήμερα στρέφεται δεξιά, προς Δυσμάς, παρακάμπτει την πεδιάδα που πλημμύριζε και εκβάλλει στο Ιόνιο Πέλαγος.

Ο Kraft και οι συνεργάτες του υπέθεσαν ότι αυτή η εκτροπή έγινε τεχνητά, για να προστατευθεί η εύφορη κοιλάδα στη βόρεια άκρη της λιμνοθάλασσας της Γιάλοβας- Οσμάναγα από τις ετήσιες πλημμύρες του ποταμού. Υπέθεσαν, επίσης, ότι η πιθανότερη περίοδος για μια τέτοια ανθρώπινη παρέμβαση στο υδρολογικό περιβάλλον, είναι η Ύστερη Εποχή του Χαλκού, γιατί από τη μυκηναϊκή περίοδο μας είναι γνωστά αρκετά ανάλογα έργα. Ανάμεσά τους, μια παρόμοια εκτροπή ποταμού στην Τίρυνθα λειτουργεί μέχρι σήμερα, πάνω από 3.000 χρόνια μετά την κατασκευή της.

Όλα τα παραπάνω ήταν υποθέσεις, αποτελούσαν όμως έναυσμα για περαιτέρω έρευνα. Η στενή παρακολούθηση του ποταμού Σέλα αποτέλεσε, συνεκδοχικά, έναν από τους κύριους σκοπούς της γεωφυσικής έρευνας του PRAP, και μας απασχόλησε πέντε χρόνια, μέχρις ότου καταλήξαμε σε μια απλή εξήγηση για αυτό το περίπλοκο σύστημα.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου εργασίας στο πεδίο, καθώς προσπαθούσαμε να συγκεντρώσουμε στοιχεία για την ιδιάζουσα πορεία του Σέλα, παρατήρησα ότι το ρεύμα διασχίζει μια προσχωσιγενή πεδιάδα με ασυνήθιστο ορθογώνιο σχήμα, μόλις λίγες εκατοντάδες μέτρα πριν βγει στο Ιόνιο Πέλαγος, βόρεια από το χωριό Ρωμανού .

Το…μοιρολόι των Κρητικόπουλων μπροστά στην “ξενιτεμένη” Καρυάτιδα

Με μια διαφορετική κίνηση θέλησαν να “διαμαρτυρηθούν” για την παραμονή στο Βρετανικό Μουσείο των Μαρμάρων του Παρθενώνα, παιδιά από την Κρήτη, που βρέθηκαν στο Λονδίνο, στο πλαίσιο εκπαιδευτικής εκδρομής.

Τα παιδιά, συνοδευόμενα από την πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Γουβών και ιδιοκτήτρια Κέντρου Ξένων Γλωσσών κ. Άντζελα Χαριστάκη καθισμένοι όλοι οκλαδόν γύρω από την Καρυάτιδα στήσανε ένα μοιρολόι “Σιγανά και ταπεινά” που λέει και το “Τζιβαέρι”.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Χαριστάκη: “αποφασίσαμε να επισκεφτούμε το Βρετανικό Μουσείο , αν και δε μας χαροποιει ΚΑΘΟΛΟΥ το γεγονός οτι βρισκονται εκεί, ως γνωστόν, τα κλεμένα μάρμαρα του Παρθενώνα και η Καρυάτιδα που είναι σχεδόν κρυμμένη σ ένα δωματιάκι αντί να βρίσκεται με τις αδερφές της σε περίωπτη θέση στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Τα μάτια μας γέμισαν δάκρυα, η συγκίνηση το δέος αλλά και η απογοήτευση στο έπακρο και ακολούθησε από τα παιδιά ένα project που ονομάζεται “Your Thoughts on Greece…for tourists in London” . Ανάμεσα στις ερωτήσεις που κάναμε στους επισκέπτες του Μουσείου ήταν και το “αν επιθυμούν να επιστρέψουν τα Μαρμαρα του Παρθενώνα στην Ελλάδα”. Η απάντηση όλων 100% ήταν θετική”.

Ο πέλεκυς του Κυνίσκου – Η φοβερή ιστορία του θησαυρού της Magna Grecia που κατέληξε στο Βρετανικό Μουσείο

του Νικολάου Π. Παππά* από την ιστοσελίδα cognoscoteam.gr 

Είναι γνωστό ότι το Βρετανικό Μουσείο είναι γεμάτο αρχαιολογικούς θησαυρούς που έχουν φτάσει στη Βρετανία μέσω αρχαιοκαπηλίας. Ένα από τα εκθέματα είναι και ένα πανέμορφο αναθηματικό τσεκούρι που η προέλευσή του πιστεύεται ότι είναι από την Σύβαρη, μια πόλη της Magna Grecia.

Οι Αχαιοί, κατά την κάθοδο των Δωριέων, διώχνουν τους Ίωνες από την Ελίκη και έκτοτε η πόλη ελέγχεται από τους Αχαιούς οι οποίοι μετονομάζουν όλη την γύρω περιοχή σε Αχαΐα. Η Ελίκη στη συνέχεια συμμετείχε μαζί με τους Τροιζήνιους (Δωριείς) στην αποικία της Μεγάλης Ελλάδος, Σύβαρη, που έγινε γνωστή λόγω της πολυτελούς τρυφηλής ζωής που έκαμαν (εξ ου και ο «Συβαριτισμός»).

Το μικρό τσεκούρι, μόλις 20 εκατοστών, φτιάχτηκε από επεξεργασμένο χαλκό και φέρει χαραγμένη στην λεπίδα επιγραφή στη δωρική διάλεκτο. Το εύρημα το απέκτησε το μουσείο του Λονδίνου το 1884 από τον Alessandro Castellani, μέλος μιας διάσημης ιταλικής οικογένειας χρυσοχόων που έκαναν μεταξύ άλλων και εμπορία παράνομου αρχαιολογικού υλικού.

Alessandro Castellani (1823 – 1883)

Πώς κατέληξε το τσεκούρι στην Αγγλία; Από πηγές του 19ου αιώνα διαπιστώνουμε ότι το τσεκούρι εντοπίστηκε πρώτη φορά στην ιταλική πόλη San Sosti (κοντά στην αρχαιοελληνική πόλη Κωνσεντία), ένα μικρό χωριό στους πρόποδες της νοτιοδυτικής πλαγιάς του Pollino.

Από πηγές της εποχής εκείνης μαθαίνουμε ότι το 1852 ο πέλεκυς αυτός απεικονίζεται σε ένα σχέδιο από του Καλαβρού ιστορικού Vito Capialbi (1790-1853), καθώς και σε μελέτες που δημοσιεύτηκαν από τον Ναπολιτάνο αρχαιολόγο Τζούλιο Μινερβίνι (1819 – 1891) που τον περιέγραψε στο “Ναπολιτάνικο Αρχαιολογικό Δελτίο – Bullettino Archeologico Napoletano” (1852-1853, σελ. 137-139), όπου ασχολείται κυρίως με το περιεχόμενο της επιγραφής.

Μια άλλη αναφορά στο τσεκούρι, με βάση το αρχικό σχέδιο του Capialbi, υπάρχει το 1857 στο περιοδικό Poliorama Pittoresco (σελ. 204). Επομένως, βλέπουμε ότι πριν το εύρημα πουληθεί στο Βρετανικό Μουσείο ήταν γνωστό και αντικείμενο μελέτης από ειδικούς.

Ο αναθηματικός πέλεκυς στο σχέδιο του Vito Capialbi όπως αποτυπώθηκε το 1853.

Το Βρετανικό Μουσείο έχει φωτογραφίες και περιγραφή του ευρήματος στην επίσημη ιστοσελίδα του (δείτε εδώ: https://bit.ly/2RAcZek) όπου αναφέρει μεταξύ άλλων ότι πρόκειται για χάλκινο αναθηματικό τσεκούρι, χαραγμένο με θρησκευτική αφιέρωση.

Η ιστορία της κλοπής της μετόπης του Παρθενώνα που θα μας… δανείσουν οι Γάλλοι για τους εορτασμούς των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821. Γάλλος αρχαιοκάπηλος την πήρε από την Ακρόπολη πριν τον Έλγιν

Τα κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα δεν στολίζουν τις βιτρίνες μόνο του Βρετανικού Μουσείου. Μία από τις ανάγλυφες μετόπες που άλλοτε κοσμούσαν περιμετρικά τον αρχαίο ναό της Ακρόπολης εκτίθεται στο Λούβρο περισσότερο από 200 χρόνια. Πριν ακόμα ο Έλγιν λεηλατήσει το ιστορικό μνημείο, τον είχε προλάβει ένας Γάλλος διπλωμάτης. Οι μετόπες του Παρθενώνα ήταν συνολικά 92. 

Μοιρασμένες αρμονικά στις τέσσερις όψεις του ναού, οι ανάγλυφες μαρμάρινες πλάκες απεικόνιζαν επικές σκηνές της ελληνικής μυθολογίας. Μάλιστα, κάθε πλευρά είχε τη δική της θεματική. Οι μετόπες της ανατολικής όψης αναπαριστούσαν τη Γιγαντομαχία, ενώ δυτικά απεικονιζόταν η εισβολή των Αμαζόνων στην Αθήνα. Η βόρεια όψη έδειχνε σκηνές από τον Τρωικό πόλεμο και τη σωτηρία της Ωραίας Ελένης, ενώ στις μετόπες της νότιας μεριάς του ναού υπήρχαν σκαλισμένες σκηνές από την Κενταυρομαχία. 

Ο Παρθενώνας από τα νοτιοδυτικά. Flickr ...

Οι μετόπες της νότιας όψης είναι και αυτές που έχουν λεηλατηθεί και αποσπάστηκαν (με βίαιους τρόπους, ακόμη και με πριόνισμα) από το «σπίτι» τους. Εδώ και πάνω από δύο αιώνες βρίσκονται διαμοιρασμένες σε τρεις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Δεκαπέντε από τις συνολικά 32 εκτίθενται στο Βρετανικό Μουσείο και αποτελούν μέρος των «ελγίνειων μαρμάρων» που κλάπηκαν από τον Βρετανό λόρδο στις αρχές του 19ου αιώνα. Μόλις μία παραμένει λίγα μέτρα μακριά από την αρχική της θέση. Ο σημερινός τόπος φιλοξενίας της είναι το Μουσείο της Ακρόπολης. 

Ωστόσο, υπάρχει μία ακόμη μαρμάρινη μετόπη που είχε αποσπαστεί μερικά χρόνια πριν τις λεηλασίες του Έλγιν.

Η κλεμμένη μετόπη που επιστρέφει ως δανεική 

Ωγκύστ Ντε Σουαζέλ Γκουφιέ, ένας γάλλος διπλωμάτης που είχε επισκεφθεί την Αθήνα στα τέλη του 18ου αιώνα, εντυπωσιασμένος από τα αρχαία μνημεία, θέλησε να αποσπάσει μέρος της ζωφόρου του Παρθενώνα προκειμένου να τη μεταφέρει στην πατρίδα του. Άλλωστε, ο Σουαζέλ ήταν γνωστός αρχαιοκάπηλος της εποχής και είχε πλουτίσει από τις αρχαιότητες που υφάρπαζε. 

Δεν ήταν «λάθος» το ξεπούλημα των αρχαίων μνημείων καταγγέλλουν οι αρχαιολόγοι

Για διγλωσσία κατηγορεί την κυβέρνηση ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ) σε ανακοίνωση που εξέδωσε στις 15 Ιανουαρίου. Αντικείμενο αποτελεί η μη ξεκάθαρη θέση των κυβερνώντων σχετικά με την επίλυση τους ζητήματος της μεταβίβασης ή μη αρχαιολογικών χώρων πολιτιστιικής κληρονομιάς στο «Υπερταμείο».

«Σε αυτούς τους τέσσερις μήνες η κυβέρνηση διαβεβαίωσε πολλάκις ότι το θέμα βαίνει προς επίλυση, ότι δεν υπάρχει καμία πρόθεση η Κνωσός, η Σπιναλόγκα, το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, ο Λευκός Πύργος και τα υπόλοιπα 2.329 ακίνητα να περάσουν στο Υπερταμείο, αφήνοντας να εννοηθεί σχεδόν ότι πρόκειται περί λάθους», αναφέρει ο ΣΕΑ στην ανακοίνωση του.

Στις 22 Ιανουαρίου θα εκδικαστεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας η αίτηση ακύρωσης που κατατέθηκε από τον ΣΕΑ και τους Δημάρχους Πατρέων και Σπάρτης των αποφάσεων για την μεταβίβαση των μνημείων, αρχαιολογικών χώρων και μουσείων.

Αυτό που συνέβη όμως και προκάλεσε την δυσπιστία του ΣΕΑ ως προς τις προθέσεις της Κυβέρνησης είναι ότι το «Υπερταμείο» (ΕΕΣΥΠ) άσκησε παρέμβαση ενώπιον του ΣτΕ για την προσφυγή του ΣΕΑ και των δημάρχων Σπάρτης και Πατρέων.

«Αυτό σημαίνει ότι προτίθεται να έρθει στην ακροαματική διαδικασία για να υπερασπιστεί την Υπουργική Απόφαση Τσακαλώτου, δηλαδή την μεταβίβαση των μνημείων.Το ΔΣ της ΕΕΣΥΠ, διορισμένο από την κυβέρνηση και τους θεσμούς, με αυτή την κίνηση δηλώνει ότι θεωρεί ήδη περιουσία του τα ακίνητα που μεταβιβάστηκαν», αναφέρει η ανακοίνωση.

Στην ανακοίνωση ο ΣΕΑ καταγγέλλει ότι ακόμα δεν έχει δοθεί ο κατάλογος με τα 2.329 ακίνητα που, σύμφωνα με το υπ. Οικονομικών, υπάγονται στις εξαιρέσεις του άρθρου 196 του Ν. 4389/2016 ώστε να μην τεθούν υπό αξιοποίηση, καθώς και επίσης ότι δεν υπάρχει διευκρίνηση αν η εξαίρεση αφορά και στο «φλέγον θέμα της διαχείρισης των μνημείων και πολιτιστικών κτηρίων».

Ολόκληρη η ανακοίνωση του ΣΕΑ:

ΑρχαΪκή οικία στο Κοπανάκι της Μεσσηνίας

ΚΛΙΚ στην εικόνα

Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων: Πάνω από 10.000 μνημεία μεταβιβάζονται στο Υπερταμείο

«Είχα δυο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια- φαίνονταν οι φλέβες, τόσην εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρο,τα ‘χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και στ” Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων χίλια τάλαρα γύρευαν. [...] Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα: «Αυτά και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μη καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. Γι' αυτά πολεμήσαμε».

Στρατηγός Μακρυγιάννης. Αγράμματος αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης. Κάθισε να μάθει γράμματα σε μεγάλη ηλικία μόνο και μόνο για να γράψει τα Απομνημονεύματά του.

=========

2018, επί πρωθυπουργίας του Αλέξη Τσίπρα:

Πάνω από 10 χιλιάδες μνημεία μεταβιβάζονται στο Υπερταμείο, όπως καταγγέλλει ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων. «Ακόμη και το ίδιο το Μουσείο στα Χανιά πηγαίνει στην Εταιρία Ακινήτων του Δημοσίου»

Πάνω από 10 χιλιάδες μνημεία μεταβιβάζονται στο Υπερταμείο, όπως καταγγέλλει ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων.

«Ακόμη και το ίδιο το Μουσείο στα Χανιά πηγαίνει στην Εταιρία Ακινήτων του Δημοσίου» δήλωσε στη Ζηνοβία Σαπουνά και την εκπομπή «Καλημέρα, όλη μέρα» στον News 24/7 στους 88,6 η πρόεδρος του Συλλόγου Τούλα Μαρκέτου.

Επεσήμανε ότι οι εφορίες δεν ήξεραν τίποτα, ενημερώθηκαν από τα δημοσιεύματα και ελέγξανε το ΦΕΚ για να βεβαιωθούν ότι όντως ισχύει η μεταβίβαση.

Μίλησε για συνταγματική εκτροπή και ζήτησε την εξαίρεση και της κυριότητας και της διαχείρισης των μνημείων, καθώς όπως είπε κάτι τέτοιο θα σήμαινε πως το ελληνικό δημόσιο θα έχει την κυριότητα ενός μουσείου αλλά οι δανειστές τη διαχείριση. δηλαδή θα μπορούν να αποφασίζουν για ζητήματα όπως π.χ. τα εισιτήρια.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ – Ημερίδα: «Η αρπαγή των αρχαιοτήτων στην Κατοχή και ο αγώνας για την επιστροφή τους»

Το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων ενώνουμε τις δυνάμεις μας στο πλαίσιο του αγώνα για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών, βασική πτυχή του οποίου αποτελεί η επιστροφή στην Ελλάδα των αρχαιοτήτων που έχουν κλαπεί και λεηλατηθεί, καθώς και η αποκατάσταση των καταστροφών στα πολιτιστικά μνημεία της Ελλάδας που υπέστησαν ζημιές κατά την περίοδο της Κατοχής.

Εν όψει της γερμανικής εισβολής, αρχαιολόγοι και εργαζόμενοι στα μουσεία της χώρας μας προχώρησαν με αυτοθυσία στην «απόκρυψη» σημαντικών αρχαιοτήτων των μεγάλων μουσείων, γεγονός που συντέλεσε στη διάσωσή τους. Ωστόσο, χιλιάδες ευρήματα απ’ όλη την Ελλάδα δεν έγινε δυνατό να διασωθούν από την αρπακτική διάθεση των στρατευμάτων κατοχής και εκλάπησαν μεθοδικά από τα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους, καθώς και μέσω μιας σειράς παράνομων ανασκαφών. Τα ανυπολόγιστης αξίας πολιτιστικά αγαθά μεταφέρθηκαν παρανόμως εκτός Ελλάδας και σήμερα βρίσκονται στην Γερμανία και αλλού.

Ιστορία: Όταν οι Γάλλοι σκότωναν Έλληνες για να αρπάξουν την Αφροδίτη της Μήλου!

Πάνω από 200 Έλληνες έπεσαν νεκροί για να υπερασπιστούν το άγαλμα…

Πολλοί από εμάς έχουμε…επισκεφθεί το Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, και έχουμε θαυμάσει τον τεράστιο καλλιτεχνικό πλούτο που φυλάσσεται σ΄αυτό το Μουσείο.

Ο επισκέπτης μένει έκθαμβος και άφωνος μπροστά σε έργα τέχνης που έχουν δημιουργήσει μεγάλοι καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο, όπου η αρμονία, το αισθητικό κάλλος, και η τεχνική αρτιότητα αποτυπώνονται στο καμβά, στο μπρούντζο και στο μάρμαρο. 

Ένα από τα πιο σημαντικά έργα τέχνης, που η διεύθυνση του Μουσείου προβάλλει με ιδιαίτερο καμάρι, είναι το μαρμάρινο άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου, ένα έργο που δεν έχει με ακρίβεια προσδιοριστεί από ποιον καλλιτέχνης έχει φιλοτεχνηθεί.

Το άγαλμα βρέθηκε το 1820 στη κατεχόμενη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία Μήλο.

Ο Ερμής της Μεσσήνης

Η συνέχεια ΕΔΩ...

Ο Κολοσσός των Ναξίων είχε ύψος 9,5 μέτρα και ήταν ορατός από τη θάλασσα. Οι Ενετοί προσπάθησαν να τον κλέψουν. Πριόνισαν το πρόσωπο και τον κατέστρεψαν

Σε μια βάση 32 τόνων υψωνόταν το μεγαλοπρεπές άγαλμα του Απόλλωνα στη Δήλο, το οποίο ήταν ορατό από τη θάλασσα. 

Είχε ύψος 9,5 μέτρα και χρονολογείται τον 6ο αιώνα π.Χ. Ήταν γνωστό ως ο Κολοσσός των Ναξίων και στη βάση του κατέληγε η Λεωφόρος των Λεόντων. Ο Θεός του Ήλιου απεικονιζόταν με μακριά μαλλιά, στιβαρούς ώμους και είχε το αριστερό πόδι λίγο πιο μπροστά από το δεξί, όπως οι Κούροι. Το κεφάλι του ξεπερνούσε σε ύψος τα υπόλοιπα κτίρια του νησιού. Στη βάση του υπήρχε η εξής επιγραφή: «Το Αυτό λίθο ειμί άνδρας και το σφέλας». Σήμαινε: «είμαι από τον ίδιο λίθο άγαλμα και βάση». Τον 5ο αιώνα π.Χ. οι Νάξιοι πρόσθεσαν την επιγραφή «ΝΑΞΙΟΙ ΑΠΟΛΛΩΝΙ». 

Η βάση του Κολοσσού των Ναξίων στη Δήλο. 

Οι αρχαιολογικοί χώροι της Αθήνας σε ένα ξεχωριστό βίντεο

Το παρακάτω βίντεο ετοιμάστηκε από το Νορβηγό Stian Rekdal για λογαριασμό του ΕΟΤ το 2015 στα πλαίσια του πρότζεκτ VisitGreece.

Περισσότερα βίντεο του ίδιου από όλο τον κόσμο θα βρείτε εδώ.

ΚΑΝΑΛΟΣ- ΕΝΑΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ

ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

ΠΗΓΗ: https://aristomenismessinios.blogspot.gr/search?updated-max=2017-05-26T22:34:00%2B03:00

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ο ΠΡΩΤΟΕΛΛΑΔΙΚΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΩ ΕΓΚΛΙΑΝΟΥ

ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ