Του Δημήτρη Μπελαντή
Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς υπήρξε οντως μια σημαντική πνευματική μορφή της χώρας και του δημοσίου πεδίου κατά τις τελευταίες δεκαετίες .Αδιαμφισβητητα.Ιδιως τα πρώτα έργα του ασχολήθηκαν με βάση μια οξεία και πρωτότυπη οπτική ματιά με την νεοελληνική κοινωνική πραγματικότητα του 19ου ιδίως αιώνα , με εφόδιο την νεομαρξιστικη θεωρία και την θεωρία μητρόπολης - περιφέρειας και μένοντας πολιτικά κοντά στον ευρωκομμουνισμο και τον χώρο τότε του ΚΚΕ Εσωτερικού .Η προσωπική του γνωριμία με τον Νίκο Πουλαντζά, όπως και ο ίδιος πάντοτε έλεγε, τον επηρέασε καθοριστικα.Παρ όλα αυτά, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι :
α) επαιξε κεντρικό ρόλο στην ιδεολογική συγκρότηση του σημιτικου εκσυγχρονισμού το 1995- 2000.Στο άρθρο μου του έτους 1997 στο μαρξιστικό περιοδικό "Θέσεις' με τον τίτλο " Η στροφή των διανοουμένων.Για την διακριτική γοητεία του εκσυγχρονισμου. στους αριστερούς διανοούμενους" προσπάθησα να δείξω τον κεντρικό ρόλο των διανοουμένων της ανανεωτικής Αριστεράς στην δεξιά στροφή του ΠΑΣΟΚ δια του Σημίτη και στην δόμηση της " αντιλαικιστικης" και έμμεσα νεοφιλελεύθερης η σοσιαλφιλελευθερης ρητορικής.Σε αυτήν την στροφή , με πολλές τοτε δημόσιες παρεμβάσεις του, ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς όχι μονο πρωταγωνιστησε αλλά άνοιξε και τον δρόμο σε ένα ολόκληρο στρωμα αριστερών διανοουμενων, ιδίως της ανανεωτικής Αριστεράς, που γνώρισαν τις αρετες της Δύσης και του εξαρτημένου καπιταλισμου στο όνομα δήθεν της " ισχυρής Ελλάδας" και του " εξορθολογισμού" της ελληνικής κοινωνίας.Και που πλαισίωσαν στρατηγικά το κράτος της περιόδου του Κώστα Σημίτη .Όσο πιο "αντικρατιστές" γίνονταν, κατά έναν παράδοξο τρόπο, τόσο περισσότερες θέσεις καταλάμβαναν μέσα στο " εκσυγχρονιστικό" κράτος του Σημίτη και της ομάδας του.Θα μπορούσα να παραθέσω μια σελίδα ολόκληρη με γνωστά ονόματα διανοητών η πανεπιστημιακών καθηγητών και καθηγητριών αριστερής αφετηρίας και σημιτικής κατάληξης ,αλλά θα γινόταν άκομψο και κουραστικό.
