Για τη συνέντευξη της Μαρίας Καρυστιανού στο kontra tv

Του Χάρη Κουγιουμτζόπουλου

Παρακολούθησα την τηλεοπτική συνέντευξη της Μαρίας Καρυστιανού στο kontra tv. Και διαπίστωσα (αν και ήμουνα αρνητικά προκατειλημμένος) ότι το εγχείρημα αξίζει την προσοχής μας. 

Αρχικά έβαλε ένα σωστό συνολικό πολιτικό πλαίσιο περιγράφοντας μια ζοφερή εικόνα απόλυτης διαφθοράς, διαπλοκής, έλλειψης δικαιοσύνης, συγκαλύψεων, σήψης και συναλλαγών. Συμφωνώ απόλυτα. Αυτό είναι το πολιτικό πλαίσιο που βιώνουμε σε κάθε πτυχή της διαχείρισης των κοινών πόρων. 

Έβαλε ως προμετωπίδα της εθνικής ανασυγκρότησης την Δικαιοσύνη, την Αξιοκρατία και την Ισοτιμία σε όλους τους τομείς.

Συνέδεσε τη διαφθορά και την διαπλοκή με την γενικευμένη μεθόδευση αποδόμησης του κράτους και τις ιδιωτικοποιήσεις. «Το κράτος είπε δεν είναι επιχείρηση».  

Συγκροτούνται ομάδες είπε για τη δημιουργία προγράμματος σε όλους του τομείς από εθελοντές, καταξιωμένους, ανιδιοτελείς ανθρώπους με βαθιές γνώσεις σε κάθε αντικείμενο. Όπως ανέφερε καθημερινά λαμβάνει δεκάδες βιογραφικά τα οποία αξιολογούνται με μεγάλη προσοχή. Κριτήριο είναι η και η εμπειρία (δηλαδή δοκιμασμένοι και πετυχημένοι άνθρωποι). Ίσως τελικά αποτελέσει κόμβο μιας επιστημονικής δυναμικής. 

Με πολύ απλοϊκό τρόπο μίλησε για την ανάγκη ευρείας κατανομής του κοινωνικού πλούτου. 

Δήλωσε κατηγορηματικά ότι δεν θα έχει χρηματοδότες διότι όπως είπε στο μοντέλο κοινωνικού κόμματους που αναπτύσσει δεν χρειάζονται χρηματοδότες.

Κατόρθωσε είπε, να μετατρέψει τον πόνο σε δύναμη.  Ο οργανωμένος πόνος υπήρξε διαχρονικά η μαμή των εξελίξεων (λέω εγώ τώρα). 

Η Μαρία Καρυστιανού στο Kontra

Τέμπη: Η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, αναφέρθηκε το βράδυ της Δευτέρας 5 Ιανουαρίου 2026, σε συνέντευξή της στο Kontra, στο εγχείρημα δημιουργίας νέου κόμματος, υποστηρίζοντας ότι η κινητικότητα γύρω από την προσπάθεια «οργανώνεται πολύ γοργά», χωρίς ωστόσο να ξεκαθαρίσει ούτε αυτή τη φορά αν προτίθεται να τεθεί η ίδια επικεφαλής του πολιτικού σχηματισμού.

«Η κοινωνική αφύπνιση έχει κινητοποιήσει τους Έλληνες σε Ελλάδα και εξωτερικό. Είναι συγκινητική η επιθυμία ανθρώπων με εντυπωσιακά βιογραφικά να συμβάλλουν σε αυτή την προσπάθεια» δήλωσε απόψε η Μαρία Καρυστιανού σε συνέντευξή της στο Kontra όταν ρωτήθηκε για το εγχείρημα δημιουργίας νέου κόμματος και πρόσθεσε ότι «οργανώνεται πολύ γοργά αυτή η προσπάθεια». Ωστόσο η πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών δεν ξεκαθάρισε ούτε σήμερα αν θα τεθεί επικεφαλής του νέου πολιτικού σχηματισμού.

Στη συνέχεια, η κ. Καρυστιανού έκανε λόγο για πρόοδο στο εγχείρημα, σημειώνοντας: «Αυτό το διάστημα υπάρχουν βήματα προς τα μπροστά». Παράλληλα, έθεσε ως βασικά κριτήρια για τη συγκρότηση της προσπάθειας την εμπειρία και τη γνώση και υπογράμμισε ότι δεν επιθυμεί συμμετοχές από πρόσωπα με πολιτική εμπλοκή. «Αυτό το διάστημα υπάρχουν βήματα προς τα μπροστά» σημείωσε χαρακτηριστικά στη συνέντευξή της και ξεκαθάρισε ότι στα προαπαιτούμενα είναι η εμπειρία και η γνώση και όπως τόνισε με έμφαση δεν επιθυμούμε ανθρώπους με εμπλοκή σε πολιτικούς χώρους.

Η Καρυστιανού, η κομματοκρατία και το ξόρκι της ακροδεξιάς

Όταν η πολιτική είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στους επαγγελματίες «πολιτικούς»

30.12.2025 

Γιάννης Παναγιωτακόπουλος

Πολύς ο θόρυβος από τις δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού περί ενδεχόμενης δημιουργίας πολιτικού κινήματος. Ωσάν να μην ισχύει το συνταγματικό δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι, παρά μόνον για τα παιδιά των κομματικών σωλήνων. Ή τουλάχιστον, να θεωρούμε ότι αφαιρείται τούτο το δικαίωμα, από ανθρώπους που έχουν χάσει τα παιδιά τους σε ένα κρατικό έγκλημα.

Δεν θα ήθελα να ασχοληθώ με την χυδαιολογία των κυβερνητικών τρολ, ούτε με το ψυχολογικό προφίλ όσων θεωρούν ότι μια γυναίκα που έχασε το παιδί της, το περισσότερο που μπορεί να κάνει, είναι να διεκδικήσει μια δικαστική απόφαση αποζημίωσης.

Περί πολιτικής

Αφορμή για να γράψω κάποιες σκέψεις, ήταν κάποια άρθρα συναδέλφων, σε διάφορα Μέσα, που ξεκάθαρα ξορκίζουν την πιθανότητα να δημιουργηθεί κάποιος νέος πολιτικός φορέας, στον οποίο θα ηγείται η Μαρία Καρυστιανού, διότι “η πολιτική είναι σοβαρή υπόθεση για να την αναλάβουν οι εκτός πολιτικής”.

Αρχικά, αν μου επιτρέπονται κάποιες παρατηρήσεις σε -κατά τα άλλα- εξαίρετους συναδέλφους, θα έλεγα ότι οι τίτλοι, αν και καταλαβαίνω ότι πρέπει να είναι “πιασάρικοι” για να “πουλήσουν” στο διαδικτυακό παζάρι της ειδησεογραφίας, αδικούν πολλές φορές το περιεχόμενο των κειμένων τους και σίγουρα την σοβαρότητα του ζητήματος.

Από ΄κει και πέρα, επειδή σε όλα τα εν λόγω άρθρα, αντιμετωπίζεται η Μαρία Καρυστιανού ως ένας άνθρωπος που θα ήταν σχεδόν… καταστροφικό να αναλάβει μια τέτοια πρωτοβουλία, διότι δεν έχει σχέση με την “πολιτική”, δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ:

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΕΛΙΤΙΣΜΟΣ & Η ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ

Όταν ο «προοδευτικός» λόγος γίνεται περιφρόνηση.

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Καθώς η κριτική στο πρόσωπο της Καρυστιανού πυκνώνει (και) από τις "αριστερές" γραφίδες -με χαρακτηρισμούς όπως «τραμπικό κόμμα», «ακροδεξιά», «εθνικιστές», «ψεκασμένοι», «αντιεμβολιαστές», «γέροντες», «αστρολόγοι» κ.λπ.- αντιλαμβάνεται κανείς την αγωνία της συστημικής ενσωματωμένης "αριστεράς". 

Όμως στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για κριτική. Πρόκεται για σύμπτωμα. Και όπως κάθε σύμπτωμα, λέει περισσότερα για αυτόν που το εκφέρει παρά για τον στόχο του.

Σε επίπεδο πολιτικής ψυχολογίας, τέτοιες εκφράσεις δεν αποτελούν αντιπαράθεση θέσεων αλλά αμυντικό μηχανισμό.

Όταν εμφανίζεται μια κοινωνική φωνή που δεν προέρχεται από κόμμα, δεν μιλά με τον καθιερωμένο ιδεολογικό κώδικα, 

αντλεί νομιμοποίηση από το τραύμα, το πένθος, το ηθικό βάρος, και τον ίδιο τον Λαό, τότε απειλείται η ταυτότητα όσων έχουν μάθει να λειτουργούν ως «διαχειριστές της πολιτικής ορθότητας».

Και βέβαια, η αντίδραση τους δεν είναι διάλογος, αλλά γελοιοποίηση. Γιατί η γελοιοποίηση ακυρώνει χωρίς να απαιτεί σκέψη. Δεν πρόκειται δηλαδή για πολιτική διαφωνία αλλά για ψυχική άμυνα.

Ο χαρακτηρισμός «ακροδεξιά» ή «ψεκασμένη» εδώ δεν λειτουργεί περιγραφικά.

Λειτουργεί μαγικά! Σαν λέξη-ξόρκι που επιτρέπει στον ομιλητή να μην ακούσει τίποτα άλλο.

Στην πολιτική ψυχολογία αυτό ονομάζεται ηθικός πανικός. Όταν ένα φαινόμενο δεν χωρά στα υπάρχοντα σχήματα, βαφτίζεται «επικίνδυνο» ώστε να τεθεί εκτός νομιμότητας.

Οπότε, δεν έχει σημασία τι λέγεται. Σημασία έχει ποιος μιλά χωρίς άδεια. Και έτσι η έννοια της «ακροδεξιάς» γίνεται ψυχικό όπλο.

📌 Ενα μήνυμα για τη Μαρία Καρυστιανού

Από μέρες ήθελα να γράψω κάτι βλέποντας τον διχασμό πολιτικών αντιπάλων και φίλων ως προς το πρόσωπο της κ. Καρυστιανού και την απόφασή της να συμμετέχει πιο ενεργά στην πολιτική ζωή του τόπου.

Τα περισσότερα σχόλια στο πρόσωπό της είναι επαινετικά , θαυμασμού αλλά και πολλά καυστικά, προσβλητικά με κίνητρα διαφορετικά κάθε φορά.
Νομίζω η Μαρία Δεναξά στις επισημάνσεις με καλύπτει απόλυτα, προσεγγίζει με όμορφο τρόπο, με αγάπη και ενσυναίσθηση της ευθύνης το όλο εγχείρημα που μπορεί να είναι μια ευκαιρία απέναντι στο πατριδοφάγο πολιτικό σύστημα, αλλά μια λάθος επιλογή τακτικής, προσώπων να αποβεί καταστροφικό για όλο αυτό τεράστιο κίνημα που γεννήθηκε λόγω του εγκλήματος των Τεμπών που η ίδια επάξια εκπροσώπησε.

Αναδημοσιεύω!

________****________

📌 Ενα μήνυμα για τη Μαρία Καρυστιανού 

Της Μαρίας Δεναξά 

🔴 Η δημόσια παρουσία της Μαρίας Καρυστιανού έχει ήδη υπερβεί τα όρια της ηθικής διαμαρτυρίας και αγγίζει πλέον τον πυρήνα της πολιτικής δράσης, καθώς έχει αναδειχθεί σε σύμβολο αγώνα για δικαιοσύνη και διαφάνεια. 

🔴 Η πολιτικοποίηση του αγώνα για τα Τέμπη απειλεί βαθιά το υπάρχον σύστημα διαφθοράς και συγκάλυψης, που έχει χτιστεί εδώ και δεκαετίες. Αυτό ακριβώς είναι που καθιστά απολύτως κρίσιμη και μ’ αυτή τη συγκυρία, τη σωστή επιλογή των ανθρώπων που θα τη στελεχώσουν και θα σταθούν δίπλα της από εδώ και στο εξής. Ένα επιτελείο πειθαρχημένο, ακέραιο, αφοσιωμένο, αδιάφθορο και με αντοχές.

Ήρθε τελικά η ώρα να μιλήσουν οι Κασσάνδρες

Του Κώστα Καλδάρα

Μουσικοσυνθέτης/στιχουργός - εικαστικός 

- Ήρθε τελικά η ώρα να μιλήσουν οι Κασσάνδρες. Ο λόγος είναι φυσικά η είσοδος της Μαρίας Καρυστιανού στην πολιτική αρένα. Με όσο πιο σύντομο τρόπο θα αναφερθώ στο ζήτημα. 

- Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κρίνει έναν πολίτη που θέλει να ασκήσει το συνταγματικό του δικαίωμα του “εκλέγειν και εκλέγεσθαι”.

- Προσωπικά προτιμώ οι υποψήφιοι της κάλπης να προέρχονται από τον λαό, κι όχι από τα πολιτικά παζάρια, από τον πλούτο, τα πολιτικά γραφεία, ή από την οικογενειοκρατία, την διαπλοκή, τους κομματάρχες, τους "φραπέδες" και τους "χασάπηδες".

Τα ζήσαμε τα ζούμε και τα πληρώνουμε όλα αυτά.  

- Η Μαρία Καρυστιανού μπήκε στη ζωή μας από τους αγώνες, τα κινήματα, από την αντίσταση απέναντι στην βρωμιά, το άδικο και την εκμετάλλευση, με ένα πείσμα και πίστη στον σκοπό της, απέναντι σε ένα πρωτοφανές έγκλημα.. Χαρακτηριστικά που λείπουν σήμερα ή έχουν απαξιωθεί. Αυτά τα έχει η Μαρία Καρυστιανού και με το παραπάνω. 

- Μια πολίτης που έκανε τον πόνο της ανυποχώρητο αγώνα και διεκδίκηση.  Μια πολίτης και φυσικά μια μάνα, που παλεύει τόσα χρόνια με ένα διεφθαρμένο κράτος χωρίς να κάνει βήμα πίσω. Μια πολίτης που το σύστημα δεν μπόρεσε να την νικήσει, να την καταβάλει, να την φοβίσει, να την αναγκάσει να υποχωρήσει με αθέμιτες και αισχρές πολλές φορές πρακτικές. Γιατί λοιπόν να αμφισβητήσω το δικαίωμα της να προχωρήσει αυτόν τον αγώνα παραπέρα; Πιστεύει κανείς ότι δεν θα είναι χρήσιμη και ικανή στα βουλευτικά έδρανα; 

- Το εάν συμφωνήσω ιδεολογικά με τις θέσεις που θα προβάλει και θα προτείνει, δεν το γνωρίζω, αλλά ελπίζω ότι θα είναι μια συνέχεια, μια έμπρακτη εξέλιξη των αγώνων που έχει δώσει μέχρι τώρα. Πολλά θα ξεκαθαρίσουν στην πορεία. Το θυμικό του ελληνικού λαού το κέρδισε με το σπαθί της. Γι’ αυτό και στηρίζω την απόφαση της να πολιτευτεί. Μέχρι εκεί. Τα υπόλοιπα που είναι πολλά και σημαντικά, θα φανούν στο μέλλον, επειδή ένα κομματικό – πολιτικό σχήμα δεν είναι μονοπρόσωπο, (χορτάσαμε), αλλά συλλογικό. Τότε θα μιλήσουμε περί πολιτικής. 

«Η ΛΥΣΣΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ Σ' ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ»

Είναι δυνατόν να κατέβει η κα Καρυστιανού στην πολιτική;

παπα-Κώστας Λαγός

 Στον στίβο που έχουν τιμήσει τόσα και τόσα μεγάλα ονόματα αυτού του τόπου; 

Με τέτοιες επιτυχίες σε οικονομία, εξωτερική πολιτική,  με περισσή κοινωνική ευαισθησία και ζήλο για το καλό του τόπου; Άσε μας κυρά μου!

 Είμαστε σοβαρός λαός. Θέλουμε και σοβαρούς πολιτικούς. Και τους έχουμε. Και μας αξίζουν. Και χαιρόμαστε...

ΥΓ1. Πολύ γρήγορα εξαερώθηκε ο ανθρωπισμός εκεί στα αριστερά...Στα δεξιά δεν υπήρχε και ποτέ...

ΥΓ2. Δεν ήξερα ότι για να κατέβεις στη πολιτική πρέπει  να πάρεις την άδεια του κάθε άθλιου. Νόμιζα ότι όλοι έχουν αυτό το δικαίωμα. Ειδικά αν η πολιτική των αθλίων και των αθλιότερων υποστηρικτών τους(κι εγώ μέσα σε αυτούς) έχουν οδηγήσει το παιδί σου σε πρόωρο θάνατο.

Το έγραψε ο παπα-Κώστας Λαγός, όπως και ο  πιο κάτω, συμφωνώ μαζί τους απόλυτα!

_____***_____

«Η ΛΥΣΣΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ Σ' ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ»

Αντώνης Ανδρουλιδάκης

Η επίθεση στην Καρυστιανού ως συμπτωματολογία μιας παρηκμασμένης πολιτικής κουλτούρας.

Ο Καμύ είχε εντοπίσει, με χειρουργική ακρίβεια, έναν από τους σκοτεινότερους μηχανισμούς του ανθρώπινου ψυχισμού και των κοινωνιών λέγοντας πως «Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει».

Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΜΑΣΚΑΣ

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Για την Αναγέννηση της Ελληνικής Πολιτικής Αυτοσυνείδησης

Η καταγγελία της Μ. Καρυστιανού προς την Ευρωπαία Εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι δεν είναι απλώς μια ακόμη πράξη διαμαρτυρίας.

Είναι ένα καίριο ρήγμα στο οικοδόμημα της “ευρωπαϊκής περσόνας”, δηλαδή της εξιδανικευμένης εικόνας της Ευρώπης ως υπεράνω διαφθοράς, αδιαφάνειας και θεσμικής παραλυσίας.

Η Κοβέσι ήταν -και εξακολουθεί να προβάλλεται ως- το σύμβολο της “καθαρής Ευρώπης”, της Ευρώπης που “ελέγχει τους διεφθαρμένους του Νότου”, της Ευρώπης που “βάζει τάξη εκεί όπου τα κράτη μέλη αποτυγχάνουν”.

Όταν, λοιπόν, μια μάνα από την Ελλάδα καταγγέλλει ότι “Η ίδια η Ευρωπαία Εισαγγελέας δεν έκανε το καθήκον της στα Τέμπη”, τότε δεν καταρρέει απλώς ένας θεσμός. Καταρρέει ολόκληρη η ηθική αφήγηση της Ευρώπης, όπως διαμορφώθηκε έντεχνα μέσα σε δεκαετίες, στα μάτια των Ελλήνων.  

Η ευρωπαϊκή περσόνα βασίζεται στο ηθικό κύρος των θεσμών της. Η ΕΕ δεν έχει στρατό, δεν έχει κοινή εξωτερική πολιτική, δεν έχει κοινή κουλτούρα, δεν έχει κοινή γλώσσα.

Αυτό που έχει -και πάνω σε αυτό στηρίζεται- είναι η ηθική υπεροχή των θεσμών της, η εικόνα ότι είναι “ανώτεροι”, “αδιάφθοροι”, “τεχνοκρατικά ορθοί”. Η Κοβέσι ήταν το avatar αυτής της υπεροχής.

Μαρία Καρυστιάνου: Είσαι στην οργάνωση κινήματος που μπορεί να γίνει κόμμα - Δεν έχω σχέση με τον Τσίπρα

ΠΗΓΗ:https://youtu.be/8nqLC-pxwjs?si=SzMIP0JIRBuWXJh8

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η Μαρία Καρυστιάνου απαιτεί από την Ευρωπαία Εισαγγελέα να κάνει τη δουλειά της

Συγκλονιστική στην ομιλία της η Μαρία Καρυστιάνου 

Όλη η εκδήλωση 

Στο Ευρωκοινοβούλιο διεξήχθη η συζήτηση για τα εμπόδια στην απονομή δικαιοσύνης και το άρθρο 86 του ελληνικού Συντάγματος.

Η εκδήλωση «Αρχή της υπεροχής του Ευρωπαϊκού Δικαίου και Σύνταγμα σε υποθέσεις διαφθοράς», με διοργανωτή τον Νικόλα Φαραντούρη, ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και Συντονιστή της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων.

 Μεταξύ των ομιλητών η Μαρία Καρυστιανού και ο Χρήστος Ράμμος.

Ετέθη επί τάπητος ο ρόλος Ευρωπαϊκού Δικαίου έναντι διατάξεων, όπως το άρθρο 86 του Συντάγματος, η επίκληση του οποίου εμποδίζει την έρευνα των Ευρωπαϊκών Αρχών και την εφαρμογή θεμελιωδών αρχών του δικαίου της ΕΕ σε υποθέσεις διαφθοράς.

Μαζί με την Μαρία Καρυστιανού, τον Χρήστο Ράμμο και τον Νικόλα Φαραντούρη θα παρέμβουν οι:

Μ. Καρυστιάνου:Ένα κίνημα πολιτών θα φέρει τη λύση στην Ελλάδα

Η Μαρία Καρυστιανού, μιλώντας σε συνέντευξή της στο Δημοτικό κανάλι Θεσσαλονίκης TV100, τονισε ότι «ένα κίνημα πολιτών μπορεί να φέρει τη λύση στην Ελλάδα», ενώ ξεκαθάρισε πως δεν θα υπάρξει καμία συνεργασία με πρόσωπα από το υπάρχον πολιτικό σύστημα.

«Ένα κίνημα πολιτών θα φέρει τη λύση στην Ελλάδα. Η λύση θα δοθεί από την ίδια την κοινωνία. Δεν ξέρω όμως αν θα βγω μπροστά», ανέφερε χαρακτηριστικά, εντείνοντας τα σενάρια που την θέλουν να εισέρχεται στην πολιτική σκηνή της χώρας. «Υπάρχουν άνθρωποι σχεδόν σε κάθε πόλη, που με πιάνουν μετά τις ομιλίες μου και μου λένε ότι ήδη μαζευόμαστε και εγώ τους ενθαρρύνω και λέω θα τους βοηθήσω» 

και συμπλήρωσε ότι η λύση μπορεί να δοθεί μόνο μέσα από την κοινωνία» αλλά η ίδια δεν ξέρει αν θα ηγηθεί ενός κινήματος.

ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΛΠΙΔΑ:ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ

Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη        6.12.2025                                             

(άρθρο στη σημερινή  εφημερίδα "Θεσσαλονίκη"

==========================================

Την γνωρίζω λίγο χρόνο, όμως την εκτιμώ και τη συμπαθώ σαν να την ήξερα από καιρό. Ίσως, επειδή η αντιμετώπισή της, απέναντι στο χαμό πολυαγαπημένου προσώπου, έχει αναλογίες  με τη δική μου. Έτσι γεννήθηκε το Ίδρυμα Δημήτρη

και Μαρίας Δελιβάνη. Με την ψευδαίσθηση ότι δεν έφυγε ποτέ το απαραίτητο πρόσωπο της ζωής μου. 

Γι’αυτό, βρίσκω  αψυχολόγητη, όσο και θλιβερά χαμηλού επιπέδου την κατηγορία, που συχνά διατυπώνεται εναντίον της Μ.Κ, ότι δηλαδή  «εκμεταλλεύεται τη μνήμη της Μάρθης για να ικανοποιήσει τη φιλοδοξία της». 

Και,  λοιπόν, ας δούμε, για ποια, ακριβώς, «φιλοδοξία» πρόκειται. Μα…για την πολιτική, θα απαντήσουν οι «κατήγοροι». Μόνο, που η ίδια, δεν έχει επιδιώξει  τίποτα. Εκτός, βέβαια, από τού να ριχτεί   φως  Δικαιοσύνης, στο έγκλημα των Τεμπών, που της στέρησε την κόρη της. Συνεπώς, τα   πλήθη λαού προσέρχονται, αυθόρμητα, προς αυτήν, σε κάθε  της εκδήλωση,  ενόσω ομιλεί  για όσα  την τσουρουφλίζουν. 

Και αν, τελικά, που το ελπίζω, αποφασίσει να πολιτευτεί, θα είναι η μοναδική περίπτωση στα 205 χρόνια του νεοελληνικού κράτους, που ο λαός θα έχει αναδείξει το άτομο που επιθυμεί να τον κυβερνήσει*. 

Το λαοπρόβλητο στοιχείο εξηγεί, προφανώς, και το 36%, που της δίνουν συνεχώς οι   δημοσκοπήσεις.

Φτάνει πια! Όλοι μαζί μέχρι την δικαίωση!!

Η μάχη της αγροτιάς με τα μάτια δυο γυναικών της Μαρίας Καρυστιάνου και της Γιάννας Γιαννουλοπούλου 

Γιάννα Γιαννουλοπούλου 

Σε μια κοινωνία που έχει αποθεώσει το ψηφιακό, το άυλο, το εξ αποστάσεως, το "Τεχνητή Νοημοσύνη και όλα λύνονται" (αδιαφορώντας για το κόστος αυτής σε φυσικούς πόρους), εισέβαλαν στις εθνικές οδούς (και στα μέσα ενημέρωσης) όσοι και όσες ζουν ή αγωνίζονται να ζήσουν με την ύλη, με την σκληρή ύλη. 

Με το χώμα, τη λάσπη, τα ζώα που εξοντώνονται, τη βροχή και την ξηρασία. Με τα χρέη τους και τα δάκρυά τους, με την απόφαση να μην φύγουν από τη γη τους, με τη δύναμη των χεριών τους.

 Αυτοί έχουν ήδη νικήσει ηθικά απέναντι στην καταστολή, απέναντι στην κλοπή των επιδοτήσεων και τον παράνομο πλουτισμό με πολιτική κάλυψη.

Μαρία Καρυστιάνου 

Οι αγρότες στους δρόμους, φωνάζουν απεγνωσμένα για την επιβίωση και για τα αφανισθέντα ζώα τους. 

Όμως όλες αυτές οι  διαμαρτυρίες στους δρόμους καταλήγουν  κάθε φορά σε μία άκαρπη εκτόνωση: 

η κυβέρνηση προσφέρει ψίχουλα σε σχέση με όσα χρωστάει, 

η αντιπολίτευση «στηρίζει» με παχιά λόγια, και τελικά ΚΑΜΙΑ ουσιαστική λύση στις παθογένειες που πληγώνουν τη χώρα.

Η ρίζα του κακού είναι σαφής: 

οι πολιτικοί υπεύθυνοι παραμένουν ΠΑΝΤΑ εκτός κάδρου, ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ!, προστατευμένοι από το άρθρο 86 του Συντάγματος, ενώ πλέον εντείνεται και η επίσημη τρομοκρατία κατά των μαρτύρων που καταγγέλουν πολιτικούς.

Για αυτό οφείλουμε να χτυπήσουμε το κακό στη ρίζα του, 

να φωνάξουμε για την ουσία και την οριστική λύση στα προβλήματά μας. 

Δεν θα ξεγελαστούμε πάλι από υποσχέσεις και ψίχουλα.

Για αυτό απαιτούμε: 

(Α) Μη εφαρμογή  του Άρθρου 86, του άρθρου ξεπλύματος των πολιτικών, γιατί αντίκειται στο Κράτος Δικαίου. 

Μεγάλη εκδήλωση αφιερωμένη στο έγκλημα των Τεμπών που πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα Τέχνης Κοζάνης

Με έντονη συγκίνηση και καθαρό μήνυμα διεκδίκησης πραγματοποιήθηκε, το μεσημέρι της Κυριακής 23 Νοεμβρίου 2025, στην Αίθουσα Τέχνης Κοζάνης, η εκδήλωση – ανοιχτή συζήτηση της Ομάδας Συμπαράστασης Κοζάνης για το Έγκλημα στα Τέμπη.

Μαρία Καρυστιανού

Πάνος Ρούτσι

Παρέμβαση από την Ομάδα Συμπαράστασης Κοζάνης για το Έγκλημα στα Τέμπη

 

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να περιγράψει κανείς τα συναισθήματα που προκάλεσε στην ελληνική κοινωνία η τραγωδία των Τεμπών. Η υπόθεση έχει δύο διακριτά μεταξύ τους σκέλη. Το πρώτο σκέλος αφορά αυτό καθ’ εαυτό το έγκλημα, τη σύγκρουση των δύο τραίνων. Σε κάποιους αρέσει να το αποκαλούν δυστύχημα. «Συμβαίνει και σε άλλες χώρες», θα τους ακούσουμε να λένε. «Δυστυχήματα συμβαίνουν». Καλό είναι να μην παίζουμε με τις λέξεις, αλλά ταυτόχρονα να μην τις φοβόμαστε. Η αλήθεια λοιπόν είναι η εξής: Δυστύχημα είναι σε χώρες όπου τα απαραίτητα συστήματα ασφάλειας βρίσκονται σε λειτουργία, υπάρχει επαρκώς εκπαιδευμένο και επαρκές προσωπικό, υπάρχει συνεχής εκμάθηση και αξιολόγηση του προσωπικού, υπάρχουν οι υψηλά καταρτισμένοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις, υπάρχουν υποδομές. Κοντολογίς, δυστύχημα είναι σε χώρες που έχουν επενδύσει στον σιδηρόδρομο βλέποντας τον ως μοχλό ανάπτυξης και πολλαπλασιαστή ισχύος και τον έχουν μετατρέψει στο οικονομικότερο, οικολογικότερο και ασφαλέστερο μέσο μεταφοράς που υπάρχει.

Σε χώρες που έβλεπαν τον σιδηρόδρομο ως βαρίδι, ως ένα πρόβλημα που απλώς χρήζει διεκπεραίωσης και διαχείρισης με το μικρότερο δυνατό κόστος όπως η Ελλάδα, σε αυτές τις χώρες είναι έγκλημα και μάλιστα προαναγγελθέν. Είχαν προειδοποιήσει άλλωστε για αυτό οι εκπρόσωποι των εργαζομένων πολύ καιρό πριν, και μάλιστα πολλές φορές με ανακοινώσεις και απεργίες οι οποίες κρίνονταν σχεδόν πάντα παράνομες και καταχρηστικές. Στην Ελλάδα ο σιδηρόδρομος πολεμήθηκε από τα καρτέλ των διυλιστηρίων και των οδικών μεταφορών, για αυτό δεν έγινε ποτέ κύρια επιλογή του αθηναϊκού κράτους. Στο δίλημμα αυτοκινητόδρομος ή σιδηρόδρομος, τάχθηκε αναφανδόν υπέρ του πρώτου, εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα. Το έγκλημα των Τεμπών είναι το αποτέλεσμα της διάλυσης του κοινωνικού κράτους. Μιας διάλυσης που τα τελευταία χρόνια συντελείται οργανωμένα και συστηματικά σε όλους τους τομείς του δημοσίου. Από την ασφάλεια των μεταφορών, μέχρι την υγεία, την παιδεία, την ενέργεια, την κοινωνική προστασία, την εργασία. Απομακρύνεται εντελώς η χώρα από την επίτευξη στόχων βιώσιμης ανάπτυξης με ανθρώπινο πρόσωπο. Γιατί μια ανάπτυξη που υπηρετεί τα κέρδη των λίγων και δεν απευθύνεται στη κοινωνική ευημερία των πολλών δεν μπορεί να είναι βιώσιμη.

Έστειλαν το μήνυμα μαζί Μαρία Καρυστιάνου και Πάνος Ρούτσι

Στο κατάμεστο δημοτικό θέατρο «Μίκης Θεοδωράκης» μίλησαν το βράδυ του Σαββάτου (22-11-25) η Μαρία Καρυστιανού και ο Πάνος Ρούτσι που έχασαν τα παιδιά τους στο έγκλημα των Τεμπών. Η κοινή εμφάνιση τους προκάλεσε συναγερμό στο πρωθυπουργικό γραφείο.

ΤΟ ΣΑΜΑΡΙ ΤΟΥ ΔΟΥΡΕΙΟΥ ΙΠΠΟΥ: ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗΣ/ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ "ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ"

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν η Μαρία Καρυστιανού σκέφτηκε ποτέ να πολιτευθεί, αλλά αν κάποιοι σκέφτηκαν να την κομματικοποιήσουν "χωρίς εκείνη".

Αν, δηλαδή, ο Νίκος Καραχάλιος λειτούργησε -συνειδητά ή ανεπίγνωστα- ως "δούρειος ίππος" του σαμαρικού/καραμανλικού στρατοπέδου, αναλαμβάνοντας να "ρυμουλκήσει" μια εξαιρετικά ισχυρή φωνή ηθικής και πένθους σε μια προϋπάρχουσα δεξιά στρατηγική.

Μέσα από την ασάφεια των δηλώσεων και των ρόλων-

άλλοτε παρουσιάζοντας την Καρυστιανού ως «σύμβολο δικαιοσύνης» κι άλλοτε ως «εν δυνάμει πολιτικό πρόσωπο», άλλοτε ως "Κύμα" και άλλοτε παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως προνομιακό συνομιλητή της και πολιτικό της σύμβουλο,   ενεργοποιείται μια κλασική πολιτική τεχνική: 

η αποδυνάμωση μέσω ενσωμάτωσης.

Γιατί, όταν η αγνή φωνή του Τραύματος μπει στο γρανάζι της στρατηγικής, παύει να απειλεί το σύστημα και αρχίζει να το υπηρετεί.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι “ποιος στηρίζει ποιον”,

αλλά "ποιος χρησιμοποιεί ποιον"; Και ποιο τίμημα πληρώνει η αλήθεια, όταν γίνεται εργαλείο στα χέρια της εξουσίας; 

📌Το στρατηγικό υπόβαθρο στο μεταμητσοτακικό τοπίο.

Η Δεξιά σήμερα βρίσκεται σ’ ένα μεταβατικό σημείο:

ο Μητσοτάκης είχε επιβάλει ένα τεχνοκρατικό, “ευρωπαϊκό” προφίλ εξουσίας, το οποίο καταρρέει αργά και σταθερά-αποσυντίθεται αλλά και έχει αποξενωθεί από το λαϊκό σώμα της ΝΔ (το “σώμα των Καραμανλικών και Σαμαρικών”) που  αισθάνεται προδομένο ηθικά (γάμος ομόφυλων ζευγαριών, διαφθορά, Τέμπη, υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ κλπ), αλλά και αόρατο συναισθηματικά (εξαιτίας του ψυχρού εκσυγχρονιστικού ύφους).

Η ανάγκη για μια νέα “λαϊκή δεξιά” αφήγηση είναι υπαρκτή και επείγουσα- όχι απαραίτητα ως ακροδεξιά, αλλά ως “συναισθηματικά δεξιά”, με έμφαση στην τιμή, τη μνήμη, τη δικαιοσύνη, τη μάνα, το έθνος, τη ρίζα.

Και βέβαια η Μαρία Καρυστιανού ενσαρκώνει ακριβώς (και) αυτή την λαϊκή ηθική χωρίς την ιδεολογία.

Τ έ σ σ ε ρ ε ι ς ε π ι σ η μ ά ν σ ε ι ς

Του Ρούντι Ρινάλντι 

Για την επίθεση που γίνεται στην κ. Καρυστιανού και το κίνημα των Τεμπών

Τις τελευταίες μέρες ξετυλίγεται μια συντονισμένη και ενορχηστρωμένη επίθεση (που θα έχει συνέχεια) ενάντια στην κ. Καρυστιανού και το κίνημα των Τεμπών. Ορισμένες επισημάνσεις:

Πρώτη επισήμανση∙ κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα στην πολιτική, στην πολιτικοποίηση και εφόσον θέλει στην ίδρυση φορέα ή κόμματος. Η επίθεση που γίνεται στην κ. Καρυστιανού είναι απαράδεκτη και σκοπεύει να την περιγράψει απλά ως πρόσωπο που θέλει απλά να εκμεταλλευτεί το έγκλημα των Τεμπών για προσωπική της ανάδειξη και κατηγορείται ότι έχει πολιτικές φιλοδοξίες αντί να πενθεί. Στην ουσία θέλουν να της στερήσουν την συμμετοχή της (με όποιο τρόπο εκείνη επιλέξει) στην πολιτική διαδικασία. Σε λίγο μπορεί να φθάσουν να την κατηγορήσουν ότι αυτή φταίει για το έγκλημα των Τεμπών…

Δεύτερη επισήμανση∙ η επίθεση που πραγματοποιείται έχει δύο πηγές: α) όλα τα κόμματα που προετοιμάζονται για τις επόμενες εκλογές (συστημικά, μεγάλα, μικρά, ριζοσπαστικά, αριστερά, επίσημα και μη) μοιάζουν να συμφωνούν στο ότι ένα κόμμα γύρω από την κ Καρυστιανού θα ήταν μια δυσάρεστη γι’ αυτούς κατάσταση. Υπάρχουν και εκείνοι που δεν θέλουν -για μικροπολιτικούς λόγους και λόγους υπολογισμού ποσοστών- μια παρουσία ενός φορέα υπό την κ. Καρυστιανού στις επόμενες εκλογές – αν και φροντίζουν ήδη να έχουν «άρωμα» Τεμπών στα ψηφοδέλτιά τους. 

ΤΟ ΣΑΜΑΡΙ ΤΟΥ ΔΟΥΡΕΙΟΥ ΙΠΠΟΥ: ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗΣ/ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ "ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ"

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν η Μαρία Καρυστιανού σκέφτηκε ποτέ να πολιτευθεί, αλλά αν κάποιοι σκέφτηκαν να την κομματικοποιήσουν "χωρίς εκείνη".

Αν, δηλαδή, ο Νίκος Καραχάλιος λειτούργησε -συνειδητά ή ανεπίγνωστα- ως "δούρειος ίππος" του σαμαρικού/καραμανλικού στρατοπέδου, αναλαμβάνοντας να "ρυμουλκήσει" μια εξαιρετικά ισχυρή φωνή ηθικής και πένθους σε μια προϋπάρχουσα δεξιά στρατηγική.

Μέσα από την ασάφεια των δηλώσεων και των ρόλων-

άλλοτε παρουσιάζοντας την Καρυστιανού ως «σύμβολο δικαιοσύνης» κι άλλοτε ως «εν δυνάμει πολιτικό πρόσωπο», άλλοτε ως "Κύμα" και άλλοτε παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως προνομιακό συνομιλητή της και πολιτικό της σύμβουλο,   ενεργοποιείται μια κλασική πολιτική τεχνική: 

η αποδυνάμωση μέσω ενσωμάτωσης.

Γιατί, όταν η αγνή φωνή του Τραύματος μπει στο γρανάζι της στρατηγικής, παύει να απειλεί το σύστημα και αρχίζει να το υπηρετεί.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι “ποιος στηρίζει ποιον”,

αλλά "ποιος χρησιμοποιεί ποιον"; Και ποιο τίμημα πληρώνει η αλήθεια, όταν γίνεται εργαλείο στα χέρια της εξουσίας; 

📌Το στρατηγικό υπόβαθρο στο μεταμητσοτακικό τοπίο.

Η Δεξιά σήμερα βρίσκεται σ’ ένα μεταβατικό σημείο:

ο Μητσοτάκης είχε επιβάλει ένα τεχνοκρατικό, “ευρωπαϊκό” προφίλ εξουσίας, το οποίο καταρρέει αργά και σταθερά-αποσυντίθεται αλλά και έχει αποξενωθεί από το λαϊκό σώμα της ΝΔ (το “σώμα των Καραμανλικών και Σαμαρικών”) που  αισθάνεται προδομένο ηθικά (γάμος ομόφυλων ζευγαριών, διαφθορά, Τέμπη, υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ κλπ), αλλά και αόρατο συναισθηματικά (εξαιτίας του ψυχρού εκσυγχρονιστικού ύφους).

Ὁ πνιγμένος ἀπό τά μαλλιά (τῆς Καρυστιανοῦ) πιάνεται

από Θεόδωρος Παντούλας

-2 Νοεμβρίου 2025

Ἄς φρόντιζαν οἱ κραταιοί θεοί

νά δημιουργήσουν ἕναν τέταρτο καλό.

Μετά χαράς θά πήγαινα μ' αὐτόν.

Κ.Π. Καβάφης, κατακλείδα ἀπό τό «Ἄς φρόντιζαν»

Οἱ δημοσκόποι, ἐκτός ἀπό ἐπιστήμονες, εἶναι καί ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες. Ἔχουν, δηλαδή, ἐργοδότες πού τούς πληρώνουν γιά τίς δουλειές πού τούς παραγγέλνουν. Καί, παλαιόθεν, «ὁ πελάτης ἔχει πάντα δίκιο». Πάντα. Μέ αὐτή τήν ὑπενθύμιση δέν ὑπονοῶ κάτι ἐπιλήψιμο, διότι ὅπως δέν ἀμφιβάλλω ὅτι ὑπάρχουν εὐσυνείδητοι ἐπαγγελματίες, δέν ἀμφιβάλω ὅτι οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν εἶναι καλότροποι καί τό χέρι πού τούς μπουκώνει, ἐάν δέν τό φιλᾶνε, τουλάχιστον δέν τό δαγκάνουν. Τά γράφω αὐτά διότι, ὅπως γνωρίζετε, οἱ δημοσκοπήσεις ἔχουν τρόπον τινά ὑποκαταστήσει τήν ἐκλογική διαδικασία καί διαμορφώνουν, ἐν πολλοῖς, ὄχι μόνο τό κλίμα ἀλλά τά ἴδια τά ἀποτελέσματά της. Οἱ ἐκλογεῖς, γνωρίζοντας ὅτι τό παιχνίδι εἶναι στημένο καί οἱ διαιτητές πιασμένοι, προσέρχονται στίς κάλπες γιά νά ἐπιβεβαιώσουν ἤ νά διαψεύσουν τά προγνωστικά τῶν δημοσκόπων — δέν ἔχουν προσδοκίες γιά κάτι περισσότερο.

Ἐντούτοις, δημοσκόποι καί δημοσκοπήσεις δέν μποροῦν νά ἀγνοήσουν παντελῶς τήν πραγματικότητα καί νά ἀποκρύψουν ὅτι ἡ πλειονότητα ὅσων ἀπαντοῦν στά ἐπιτηδευμένα διλήμματα πού τούς θέτουν, προκρίνουν, ἀντί τῶν διάφορων ἐκδοχῶν «κυβερνησιμότητας», τό σκέτο «χάος», — χωρίς παρόλα αὐτά νά ἱδρώνει στό ἐλάχιστο τό αὐτί ὅσων ἕπονται μέ διαφορά τῆς δημοφιλοῦς καί βροντώδους ἐπιλογῆς τοῦ «κανένα»!

Οἱ δημοσκόποι μάλιστα, τώρα τελευταῖα ὅπως θά παρατηρήσατε, κοντά στούς ὑπάρχοντες κομματικούς σχηματισμούς βάζουν στούς λογαριασμούς τους —τόν φόβο τους νά ἔχουν οἱ ἐπίλοιποι μουστερῆδες δηλαδή— καί τούς ἐν δυνάμει σχηματισμούς! Κόμμα Σαμαρᾶ, κόμμα Τσίπρα καί κόμμα Καρυστιανοῦ — διότι, ὡς γνωστόν, τά κόμματα ἐν Ἑλλάδι δέν εἶναι συλλογικά ἐγχειρήματα πολιτῶν ἀλλά προσωποπαγῆ καπρίτσια χαρισματικῶν ἀρχηγῶν.

Σκληρή απάντηση της Καρυστιανού σε ανάρτηση που την παρουσίαζε ότι έχει ιδρύσει κόμμα: «Δόλια προσπάθεια διασποράς ψευδών ειδήσεων»

Εδω η ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο fb

TANEA Newsroom02/11/2025

Με σκληρή ανάρτηση στο Facebook, η Μαρία Καρυστιανού πρόεδρος του Συλλόγου «Τέμπη 28/2/23», διέψευσε τις φήμες που κυκλοφορούν περί ίδρυσης πολιτικού κόμματος με την επωνυμία «Το Κύμα». Και όπως τονίζει η είδηση αυτή πρόκειται για «παραπλάνηση» και «διαβολή».

Ακολουθεί ολόκληρη η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού:

«Όχι άλλη παραπλάνηση, όχι άλλη διαβολή.

Η απόγνωση του πολιτικού συστήματος χτύπησε κόκκινο.

Χωρίς καμία ερώτηση επιβεβαίωσης από δημοσιογράφους, ως έχουν υποχρέωση, μαθαίνω από τα μέσα ότι τρίτοι διαδίδουν ότι δήθεν έχω κάνει κόμμα.

Διαβάζω το κείμενο απογοητευμένη και μένω άναυδη από το περίσσιο θράσος να παρουσιάζουν ακόμη και λογότυπο!