Εσύ τα έλεγες Γιώργο Καραιβαζ...και έφαγες το κεφάλι σου.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Στις 25/1/2023 ανώτατος αξιωματικός της Άμεσης Δράσης κατέθεσε στην Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων ότι τον Νοέμβρη του 2021 ο τότε αρχηγός του σώματος, Μιχάλης Καραμαλάκης, του τηλεφώνησε και με απειλητικό τρόπο τον διέταξε να αφεθούν ελεύθεροι 3 νεαροί που είχαν συλληφθεί για κατοχή ναρκωτικών ουσιών στο Μαρούσι. 

Ο ένας από τους τρεις νεαρούς ήταν συγγενής του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Τάκη Θεοδωρικάκου (όπως αποκαλύφθηκε στη συνέχεια από σχετική ανάρτηση του υπουργού στα social media πρόκειται για τον γιό του).

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με όσα αναφέρει στην κατάθεσή του ο ανώτατος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. λίγη ώρα πριν τον καλέσει ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. τηλεφωνικά, αστυνομικοί της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. έκαναν έλεγχο σε τρία άτομα σε παρκάκι στο Μαρούσι. Πάνω τους είχαν βρεθεί 18 γραμμάρια ναρκωτικών ουσιών .

 Οι νεαροί ανέφεραν στους αστυνομικούς ότι τα ναρκωτικά ανήκαν από κοινού σε όλους, ενώ ο γιός του Τ. Θεοδωρικάκου ζήτησε να «μιλήσει με τον υπασπιστή του υπουργού».

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας των δύο ανδρών, ο καταγγέλλων αξιωματικός ρώτησε τον Αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. τι ακριβώς θέλει, με τον δεύτερο να του απαντάει πως επιθυμεί «να καταστραφούν άμεσα οι ποσότητες ναρκωτικών και να μην προσαχθεί κανένας».

Ο ανώτατος αξιωματικός φέρεται να απάντησε στον τότε αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ ότι δεν έχει «καμία αρμοδιότητα ως Διευθυντής της Άμεσης Δράσης» και πως «όλες οι δικογραφίες που σχηματίζονται ενόψει των ελέγχων της Άμεσης Δράσης σχηματίζονται από τα οικεία Τμήματα Ασφαλείας». 

Τότε ο Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ Καραμαλάκης φέρεται να ζήτησε με ύφος «επιτακτικό» από τον ανώτατο αξιωματικό να λύσει το θέμα γιατί δεν μπορεί να «σχηματιστεί δικογραφία για μέλος της οικογένειας του υπουργού».

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την κατάθεση του καταγγέλλοντα αξιωματικού ο Αρχηγός του είπε:

«Κόψε το λαιμό σου και φώναξε τα παιδιά που εμπλέκονται στον έλεγχο και λύσε το θέμα τώρα γιατί δεν μπορεί να σχηματιστεί δικογραφία σε βάρος μέλους της οικογένειας του υπουργού».

Όταν ο καταγγέλλων προσπάθησε να εξηγήσει ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο ο Αρχηγός τον απείλησε ευθέως. 

Σύμφωνα με την κατάθεση του:

Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΜΑΣΚΑΣ

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Για την Αναγέννηση της Ελληνικής Πολιτικής Αυτοσυνείδησης

Η καταγγελία της Μ. Καρυστιανού προς την Ευρωπαία Εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι δεν είναι απλώς μια ακόμη πράξη διαμαρτυρίας.

Είναι ένα καίριο ρήγμα στο οικοδόμημα της “ευρωπαϊκής περσόνας”, δηλαδή της εξιδανικευμένης εικόνας της Ευρώπης ως υπεράνω διαφθοράς, αδιαφάνειας και θεσμικής παραλυσίας.

Η Κοβέσι ήταν -και εξακολουθεί να προβάλλεται ως- το σύμβολο της “καθαρής Ευρώπης”, της Ευρώπης που “ελέγχει τους διεφθαρμένους του Νότου”, της Ευρώπης που “βάζει τάξη εκεί όπου τα κράτη μέλη αποτυγχάνουν”.

Όταν, λοιπόν, μια μάνα από την Ελλάδα καταγγέλλει ότι “Η ίδια η Ευρωπαία Εισαγγελέας δεν έκανε το καθήκον της στα Τέμπη”, τότε δεν καταρρέει απλώς ένας θεσμός. Καταρρέει ολόκληρη η ηθική αφήγηση της Ευρώπης, όπως διαμορφώθηκε έντεχνα μέσα σε δεκαετίες, στα μάτια των Ελλήνων.  

Η ευρωπαϊκή περσόνα βασίζεται στο ηθικό κύρος των θεσμών της. Η ΕΕ δεν έχει στρατό, δεν έχει κοινή εξωτερική πολιτική, δεν έχει κοινή κουλτούρα, δεν έχει κοινή γλώσσα.

Αυτό που έχει -και πάνω σε αυτό στηρίζεται- είναι η ηθική υπεροχή των θεσμών της, η εικόνα ότι είναι “ανώτεροι”, “αδιάφθοροι”, “τεχνοκρατικά ορθοί”. Η Κοβέσι ήταν το avatar αυτής της υπεροχής.

Για το Νίκο Ρωμανό με αφορμή τα Χριστούγεννα

Σε μια εξαιρετικά σημαντική ανάρτηση του σήμερα ο Χρήστος Ράμμος παίρνει θέση για την υπόθεση του Νίκου Ρωμανού.

Σε μια εξαιρετικά σημαντική ανάρτηση του σήμερα ο Χρήστος Ράμμος, ανώτατος δικαστής και πρώην πρόεδρος της ΑΔΑΕ, παίρνει θέση για την υπόθεση του Νίκου Ρωμανού. Αυτές τις γιορταστικές μέρες η σκέψη μου πήγε φέτος, μεταξύ άλλων κατηγοριών αναξιοπαθούντων [βαρέως ασθενών, πενθούντων, γερόντων, μοναχικών, καταθλιπτικών, φυλακισμένων], για τους οποίους οι γιορτές είναι μάλλον μια επίταση της δοκιμασίας τους παρά πηγή χαράς ή/και εύρεσης κάποιων ψηγμάτων ελπίδας και τρυφερότητας, σε ένα νέο άνθρωπο, το Νίκο Ρωμανό, που παραμένει προφυλακισμένος για πάνω από ένα χρόνο, χωρίς να είναι κατάδικος, χωρίς δηλαδή να έχει διαγνωσθεί και βεβαιωθεί με όλες τις δικονομικές εγγυήσεις της δίκαιης δίκης και συγκεκριμένα με μια, έστω, πρωτοβάθμια αλλά πάντως οριστική δικαστική απόφαση, η ενοχή του.


Μιλάμε, με άλλα λόγια, για ένα έτος -που θα γίνει ενάμιση μετά την πρόσφατη απόφαση του δικαστικού συμβουλίου για την παράταση της επίμαχης προφυλάκισης- στη ζωή ενός νέου ανθρώπου, που, δεν πρέπει να το ξεχνάμε, είναι πιθανό να αθωωθεί όταν δικαστεί. Δεν ξέρω αν συνειδητοποιούμε πόσο βαρύ είναι όλο αυτό, όταν μάλιστα υπήρχαν στην διάθεση του δικαστικού συμβουλίου, που έλαβε την σχετική απόφαση, ηπιότερα μέτρα, εξασφαλιστικά και αυτά της δημόσιας ασφάλειας, όπως είναι ο κατ’ οίκον περιορισμός με ηλεκτρονική επιτήρηση [άρθρα 282 έως 285 και 292 έως 294 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας], ενόψει, μάλιστα, και του τεκμηρίου της αθωότητας ενός ανθρώπου που είναι απλώς κατηγορούμενος και δεν έχει ακόμη δικαστεί επί της ουσίας, τεκμηρίου που είναι μια από τις κορυφαίες κατακτήσεις του νομικού μας πολιτισμού.

Να θυμίσουμε εδώ ότι στο άρθρο 6 §4 του Συντάγματος ορίζεται με σαφήνεια και αδιάστικτα ότι “ Nόμος ορίζει το ανώτατο όριο διάρκειας της προφυλάκισης, που δεν μπορεί να υπερβεί το ένα έτος στα κακουργήματα και τους έξι μήνες στα πλημμελήματα. Σε εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις τα ανώτατα αυτά όρια μπορούν να παραταθούν για έξι και τρεις μήνες, αντίστοιχα, με απόφαση του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου”.

Η ντροπή των φραπέδων και η κάθαρση

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Χτες, στο ναό της Δημοκρατίας παρακολουθήσαμε σε λάιβ μετάδοση ένα αίσχος, μία ντροπή, την παρωδία ενός παρακράτους που πίνει φραπέ ενώ καίγεται.

Μιλάω για την εξεταστική επιτροπή της Βουλής για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου ο μάρτυρας Φραπές έγινε φάρσα και εμείς, μαζί και εγώ, γελώντας κάναμε βάιραλ τις απαντήσεις του...

Όμως έγινε φάρσα και οι άρχοντες γελάνε πίσω από κλειστές πόρτες, ενώ εμείς πληρώνουμε τον λογαριασμό

Μερικά χρόνια πριν, ένα γειτονικό κράτος δεν είπε απλά ευχαριστώ στο παρακράτος και από έναν αντίστοιχο Φραπέ κατάφερε να περάσει στην κάθαρση.

Στο Μιλάνο, εκεί στα 1992, υπήρχε ένας οίκος ευγηρίας και ορφανοτροφείο με μεγάλο κοινωνικό έργο. 

Δεν ήταν απλά ένα ίδρυμα, ήταν θεσμός με ιστορία από το 1700 όταν ήταν το παλάτι ενός ευγενή.

Πρόεδρος του οίκου ήταν ο Μάριο Κιέζα, ένα υψηλόβαθμο στέλεχος του σοσιαλιστικού κόμματος της Ιταλίας (PSI).

Ένας επιχειρηματίας που είχε εταιρεία καθαρισμού επεδίωκε να υπογράψει σύμβαση έργου με τον οίκο ύψους 140 εκατομμυρίων λιρών, όμως έπρεπε να δώσει μίζα στον Πρόεδρο ίση με το 10% της σύμβασης.

Ο επιχειρηματίας ήταν τίμιος και δεν το δεχόταν αυτό, έτσι απευθύνθηκε στην αστυνομία. 

Την υπόθεση την ανέλαβε ένας εισαγγελέας ο Αντόνιο Ντιπιέτρο που μαζί με τις αρχές κατέστρωσε σχέδιο παγίδευσης του Προέδρου.

Μπήκε στη Φυλακή ως Αγόρι. Βγήκε έξω ως Γηραιός.

Joseph Ligon — 68 Χρόνια Χαμένα, Ελευθερία στα 83

Ήταν 15 χρονών όταν ο δικαστής είπε ότι θα πέθαινε πίσω από τα κάγκελα.

Ήταν το 1953.

Ήταν μαύρος, φτωχός και παιδί σε μια αίθουσα δικαστηρίου που είχε ήδη αποφασίσει.

Ο Joseph Ligon καταδικάστηκε σε ισόβια χωρίς αναστολή, κατηγορούμενος για έγκλημα όπου άλλοι ήταν υπεύθυνοι για τις δολοφονίες. Πάντα υποστήριζε ότι ποτέ δεν πήρε μια ζωή.

Αλλά στην Αμερική εκείνη την εποχή, δεν είχε σημασία.

Δεν υπήρχαν δεύτερες ευκαιρίες.

Καμία χάρη για ένα αγόρι που χρειαζόταν βοήθεια - όχι φέρετρο.

Μεγάλωσε περιτριγυρισμένος από τσιμέντο και ατσάλι.

Τα εφηβεία του, τα είκοσι του, ολόκληρη η νιότη του - χάθηκε.

δεκαετίες πέρασαν. Ο κόσμος που θυμόταν εξαφανίστηκε.

📌 68 χρόνια.

Ο μακροβιότερος ανήλικος «lifer» στην ιστορία των ΗΠΑ.

Το 2017, τελικά του δόθηκε αναστολή.

Αλλά ο Joseph αρνήθηκε.

Ἡ ΧΔ τό 1968: Τό ἀστικό καθεστώς ἀντίθετο μέ τή διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ

Τό ἔτος 1968, ένα χρόνο μετά τήν ἐπιβολή τῆς δικτατορίας τῶν Συνταγματαρχῶν, τό καθεστώς προετοίμαζε τήν ἐπιβολή νέου “Συντάγματος”, πού θά ἐγκρινόταν μέ “δημοψήφισμα”, μέ ἀποτέλεσμα ἦταν προδιαγεγραμμένο. Ἡ δράση τῆς Χριστιανικῆς Δημοκρατίας καί τῶν ὑπόλοιπων κομμάτων εἶχε ἀπαγορευτεῖ, ἡ ἐφημερίδα δέν κυκλοφοροῦσε μέ ἐπιλογή τῶν στελεχῶν της, λόγω τοῦ καθεστῶτος τῆς προληπτικῆς λογοκρισίας. Γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς χουντικῆς προπαγάνδας, κυκλοφόρησε ὡς ἔκδοση τῆς “Χριστιανικῆς Δημοκρατίας” τόν Ἀπρίλιο, τό μικρό βιβλίο μέ τίτλο “Κριτική τοῦ Συντάγματος ὑπό τό φῶς τοῦ Χριστιανισμοῦ”, μέ ὑπογραφή “Χριστιανική Δημοκρατία”. 

Τό σχέδιο “Συντάγματος”εἶχε δοθεῖ στή δημοσιότητα στίς 15 Μαρτίου 1968. Βασικός συντάκτης τοῦ κειμένου τοῦ βιβλίου ἦταν ὁ ἱδρυτής τῆς ΧΔ Νίκος Ψαρουδάκης, ἀλλά αὐτό ἦταν προϊόν συλλογικῆς δουλειᾶς, προκειμένου νά χρησιμέψει ὡς ἐργαλεῖο κατά τῆς ψήφισης τοῦ χουντικοῦ “Συντάγματος”. Τό 32σέλιδο βιβλίο διαδόθηκε ἀπό τά μέλη τῆς ΧΔ, μέ ὅλους τούς κινδύνους πού αὐτό συνεπαγόταν, σέ δικτατορικό καθεστώς.

Ἡ κριτική δέν στέκεται μόνο σέ αὐταρχικές διατάξεις οἱ ὁποῖες κατέλυαν θεμελιώδη δικαιώματα. Μέ ἀφορμή τίς θεσμοθετούμενες ἀπό τή Χούντα ἀπαγορεύσεις ἀκόμα καί διακίνησης ἰδεῶν πού ἀμφισβητοῦσαν τό ἀστικό καθεστώς, τό κείμενο τῆς ΧΔ προχωρᾶ σέ κριτική ἐπί τῆς οὐσίας τοῦ ἀστικοῦ συστήματος, ἀναδεικνύοντας τόν ἀντιχριστιανικό του χαρακτήρα. Μέ ὁρισμένες ἐπισημάνσεις ἐπίκαιρες καί σήμερα (σ.σ. 19-20):

•Τό ἀστικό κοινωνικό καθεστώς δέν εἶναι σάπιο μόνάχα ἐπειδή γεννᾶ τόν κομμουνισμό. Εἶναι σάπιο κυρίως γιατί στέκεται ἐμπόδιο στήν ἐπικράτηση τοῦ Χριστιανισμοῦ στήν κοινωνική ζωή, στήν ἐπικράτηση τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ στή γῆ, ὅπως εἶναι τό θέλημα τοῦ Θεοῦ κι ὅπως αἰῶνες τώρα ἡ πιστή ἀνθρωπότητα ζητάει στήν προσευχή της. Πράγματι, ἡ ἀστική κοσμοθεωρία, ἡ ἀστική οἰκονομία, καί τό ἀστικό καθεστώς εἶναι πέρα ὥς πέρα ξένα καί ἀντίθετα πρός τή διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ.Ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ -τό Εὐαγγέλιο- προβάλλει τόν Ἠθικό νόμο καί τήν Ἠθική τάξη. Ὁ Ἀστισμός προβάλλει τόν Φυσικό Νόμο καί τή Φυσική Τάξη (ordre naturel)

•Tό Eὐαγγέλιο δίδει προτεραιότητα στή συνείδηση, ὁ ἀστισμός ἀπευθύνεται στό ἔνστικτο.

•Ὁ Χριστιανισμός θεωρεῖ πρώτη ἀξία τή ψυχή καί αὐτήν θέλει νά βοηθήσει. Ὁ ἀστισμός ἀνώτατη ἀξία θεωρεῖ τό χρῆμα (pecunia nervus rei publicae) καί ἀνώτατο ἰδανικό τό ἀτομικό συμφέρον (interêt).

Μονόδρομος εκτροχιασμού

•ΣΤO OΝOΜΑ ΤΗΣ «EΛΕΥΘΕΡΗΣ AΓOΡΑΣ»-

τοῦ Γιάννη Ζερβοῦ

Ὅταν ξεκίνησαν τὸ Κίνημα καὶ ἡ ἐφημερίδα του πρὶν 72 χρόνια, κατάγγελλαν τὶς δύο ἐκδοχὲς τοῦ ὑλισμοῦ ποὺ ἐπικυριάρχησαν μεταπολεμικά: τὴν ἀστικὴ καὶ τὴ μαρξιστική. Ὁ Νίκος Ψαρουδάκης καὶ ἐλάχιστοι ἄλλοι, ὅπως ὁ Νικόλαος Μπερντιάγιεφ, ἀρνήθηκαν τὰ ψεύτικα διλήμματα καὶ διακήρυξαν ὅτι ἄλλος εἶναι ὁ δρόμος γιὰ μιὰ κοινωνία ἐλεύθερη καὶ δίκαιη.

Σήμερα, δὲν ὑπάρχουν διλήμματα, ἀλλὰ ὁ μονόδρομος ἑνὸς ἐκτροχιασμένου καπιταλιστικοῦ συστήματος μὲ τὸν οἰκονομικὸ νεοφιλελευθερισμὸ καὶ τὴν παγκοσμιοποίηση. Τὸ ὁποῖο, μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ «ἀντιπάλου δέους», ἔχει ἐπιδοθεῖ σὲ λυσσαλέα ἀποδόμηση τοῦ κοινωνικοῦ κράτους καὶ τῶν κατακτήσεων τῶν ἐργαζομένων πρὸς ὄφελος μιᾶς ὅλο καὶ πιὸ μικρῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας κερδοσκόπων.

Στὸ ὄνομα τῆς «ἐλεύθερης ἀγορᾶς», ἡ ὁποία λειτουργεῖ ὡς θέσφατο καὶ νέα θεότητα, τὰ πάντα κατεδαφίζονται πρὸς ὄφελος τῶν κερδοσκόπων. Καὶ μάλιστα, τῆς πιὸ παρασιτικῆς ἐκδοχῆς τῆς «ἐπιχειρηματικότητας», στὴν ὁποία δίνονται περιθώρια νὰ κερδοσκοπεῖ, ἐπενδύοντας καὶ συνεισφέροντας έλάχιστα στὴν οἰκονομία:

– Μὲ τὴν αὐξανόμενη ἀπαξίωση τῆς ἀξίας καὶ τῶν συνθηκῶν τῆς ἐργασίας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ κατεύθυνση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Ὅπως ἔχει ἤδη τονίσει ἡ ΧΔ σὲ ἀνακοίνωσή της ἀπὸ τὸ 2023, ἡ κυβέρνηση Μητσοτάκη «… ἐπαναφέρει τὸ καθεστὼς τοῦ πρώιμου Μεσοπολέμου, δηλαδὴ μέχρι τὶς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ 1930. Ἐκεῖ εἴχαμε ἀκόμη καὶ παιδιὰ νὰ ἐργάζονται σὲ καθεστὼς ἐξαρτημένης ἐργασίας ὡς “μαθητευόμενοι” 16 ὧρες τὸ 24ωρο…». Τὸ 13ωρο, γιὰ τὸ ὁποῖο ἀπέργησαν οἱ ἐργαζόμενοι τὴν 1η Ὀκτωβρίου, εἶναι φυσικὴ συνέπεια τῆς πάγιας αὐτῆς πολιτικῆς.

– Μὲ τὴν ἐκχώρηση τῶν ἕτοιμων κοινωφελῶν ὑποδομῶν ποὺ ἔγιναν μὲ χρήματα τοῦ Δημοσίου, μὲ ἐξασφαλισμένη πελατεία τοὺς πολίτες οἱ ὁποῖοι τὶς ἔφτιαξαν καὶ μετατρέπονται σὲ πελάτες τῶν κερδοσκόπων. Ἕνα πανευρωπαϊκὸ φαινόμενο ποὺ ἀναδείχθηκε μὲ τὸ δυστύχημα τῆς γέφυρας Μοράντι στὴ Γένοβα τῆς Ἰταλίας τὸ 2018, ἀλλὰ καὶ ὡς μία ἀπὸ τὶς πολλὲς παθογένειες ποὺ ὁδήγησαν στὸ δυστύχημα τῶν Τεμπῶν.

– Μὲ τὴν ἀσυδοσία τῶν καρτὲλ καὶ τῶν ὀλιγοπωλίων, βασικὴ αἰτία τῆς ἀκρίβειας ποὺ μειώνει τὴν ἀγοραστικὴ δύναμη τῶν πολιτῶν. Σύμφωνα μὲ ρεπορτὰζ τῆς ἱστοσελίδας «Πολίτικο», ποὺ ἔχουμε ἀναπτύξει στὴν ἱστοσελίδα μας, ἐνῶ τὸ 2011 τὸ ποσοστὸ τῶν δημόσιων διαγωνισμῶν μὲ ἕνα μόνο μειοδότη ἦταν 11%, τὸ 2020 ἔχει σκαρφαλώσει στὸ 42%.

Η Κοβέσι ως Ύπατος Αρμοστής

Της Μαρκέλλας Καβαλιεράτου

05/10/2025 

Η Ρουμάνα επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Λάουρα Κοβέσι, συνοδευόμενη από το κύρος μιας ευρωπαίας λειτουργού, κατέφθασε, την περασμένη εβδομάδα, στην Αθήνα όπου συναντήθηκε με υπουργούς και ανώτατους κρατικούς λειτουργούς και έδωσε συνέντευξη τύπου.

Μέσα στην απαξίωση του σημερινού πολιτικού συστήματος και της εξαρτημένης, απ’ αυτό, Δικαιοσύνης πολλοί Έλληνες φαντάζονται ότι επιτέλους βρέθηκε ο άνθρωπος που θα «καθίσει στο σκαμνί» τους ενόχους, θα δικαιώσει τους αδικημένους και θα αποκαλύψει όλα τα πολιτικά και οικονομικά λαμόγια που, εδώ και δεκαετίες, «πίνουν το αίμα» του ελληνικού λαού. Οποία αυταπάτη!

Η Λάουρα Κοβέσι ενεργεί ως Ύπατος Αρμοστής της ΕΕ. Δεν αρκεί η ασφυκτική εξάρτηση της Ελλάδας από την Κομισιόν και τη γραφειοκρατία των Βρυξελών, δεν αρκεί η απόλυτη εξάρτηση από την ΕΚΤ και το Ευρωσύστημα, τώρα έχουμε και τον έλεγχο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO).

Όπως σε κάθε κράτος, η Δικαιοσύνη δεν απονέμει το δίκαιο στους πολίτες, αλλά, εφαρμόζει τους νόμους που έχει θεσπίσει το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα. Αυτοί οι νόμοι, που δεν είναι πάντοτε δίκαιοι, αποσκοπούν στην αναπαραγωγή και προστασία του συστήματος από την αμφισβήτησή ή και την ανατροπή του.

Λάουρα Κοβέσι...

Του Δημήτρη Πατέλη 

«🤨 Επειδή μας τάχουν κάνει “τσουρέκια” με τη Ρουμάνα στην καταγωγή αλλά μαντρόσκυλο των Αμερικανικών και Ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών και των πιο σκοτεινών κύκλων στην Ευρώπη, Λάουρα Κοβέσι, να έχουμε καθαρά τα εξής, για να μην υπάρχουν ψευδαισθήσεις:

  ➡️ Η κυρία ήρθε στην Ελλάδα με ΜΟΝΑΔΙΚΟ σκοπό να “σπρώξει” την εντολή των αφεντικών της: - “Έξω οι Κινέζοι από την Ελλάδα! Από το Λιμάνι του Πειραιά αρχίζοντας κι από παντού!”. Το δήλωσε άλλωστε ξεκάθαρα και η ίδια!

  ➡️ Όσο για τα περί … Τεμπών, ΟΠΕΚΕΠΕ, Νόμου περί Ευθύνης Υπουργών, με τα οποία κάποιοι “χαϊδεύουν τ’ αυτιά του κοσμάκη” και καλλιεργούν προσδοκίες, με το συμπάθιο είναι “τρίχες κατσαρές”:  - Η κυρία τα χρησιμοποιεί για να κρατάει απ’ τα αχαμνά το Μητσοτάκη και τους υπουργούς του, μέχρι να πετύχει αυτό που θέλει και να τα … συγκαλύψει μετά!

 ➡️ Η κυρία εξάλλου έχει μεγάλο παρελθόν από … συγκαλύψεις, αρχίζοντας από το ξέπλυμα της ομοτράπεζης (τα ίδια αφεντικά εννοώ…) θείτσας UrSSula Von der Leiden, αφού έστειλε με διάφορα προσχήματα στον κουβά ΟΛΕΣ τις υποθέσεις μίζας, διαφθοράς, κατάχρησης εξουσίας κι απόκρυψης στοιχείων που κατηγορήθηκε, από τα εμβόλια για τον Covid μέχρι τα όπλα! 

Την ίδια προστασία παρείχε και σε ΟΠΟΙΑ άλλη υπόθεση ΚΑΘΕ αξιωματούχου των Βρυξελλών της ίδιας παρέας!

Απ. Αποστόλου: «ΟΠΕΚΕΠΕ- Τέμπη - Κοβέσι, η απογύμνωση του θεσμικού κελύφους μιας Δημοκρατίας των τύπων» (ηχητικό)

Μια συζήτηση-πρόκληση στον 98.4 για το πώς οι μηχανισμοί εξουσίας αποκόπτονται από την κοινωνία και ακυρώνουν την ουσία της Δημοκρατίας

Ο Καθηγητής Κοινωνικής και Πολιτικής Φιλοσοφίας, Απόστολος Αποστόλου, σε μια συζήτηση-πρόκληση για το πώς οι θεσμοί στην Ελλάδα αλλά και τμήμα της κοινωνίας με ρόλους σε θεσμούς, υπηρεσίες αλλά και τον ιδιωτικό τομέα, έχουν μετατραπεί σε θεραπαινίδες της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας.

Περιγράφει το πώς αυτονομημένοι μηχανισμοί από την κοινωνία, λαμβάνουν αποφάσεις στο όνομα της και έχουν υπαλληλοποιήσει ακόμη και πρόσωπα που υπηρετούν θεσμούς ή θέσεις και ρόλους-κλειδιά. Αυτή η υπαλληλοποίηση θέτει από μόνη της κι ένα κομβικό ερώτημα: ακόμη και η αναθεώρηση του Συντάγματος στο άρθρο 86, μπορεί να γίνει μόνο από ένα πολιτικό σύστημα με τέτοιες λειτουργίες ή πρέπει πρωτίστως να είναι υπόθεση της κοινωνίας;

Η Δημοκρατία και οι θεσμικές της λειτουργίες μετατρέπονται διαρκώς σε έναν τυπικό εξωτερικά τίτλο. Η κοινωνία πρέπει να αντιληφθεί και να δράσει, αφού την αφορά πρωτίστως την ίδια.

Ο Πάνος Ρούτσι δεν «κάνει απεργία πείνας».

Του Μάνου Λαμπράκη 

Ο Πάνος Ρούτσι δεν «κάνει απεργία πείνας». Ο Πάνος Ρούτσι εκθέτει, με το ίδιο του το σώμα, την αλήθεια μιας πολιτείας που έχει παραιτηθεί από τη Δικαιοσύνη και έχει επιλέξει τον εμπαιγμό ως κανόνα διακυβέρνησης.

 Πεθαίνει μπροστά στα μάτια μας, στο κέντρο της κρατικής κυριαρχίας, μπροστά στο Κοινοβούλιο, εκεί όπου το Σύνταγμα υποτίθεται ότι καθιστά την αξιοπρέπεια αδιαπραγμάτευτη. Δεν πρόκειται για ιδιωτική απόγνωση αλλά για δημόσια μαρτυρία.

 Για μια βίαιη αποκάλυψη ότι εδώ και δεκαεπτά ημέρες ο χρόνος χρησιμοποιείται ως όπλο εξόντωσης, ότι το κράτος δεν συζητά αλλά αναβάλλει, δεν αναλαμβάνει ευθύνη αλλά αποσύρεται πίσω από την τεχνική της εξάντλησης. Η παθολόγος-λοιμωξιολόγος Όλγα Κοσμοπούλου ήδη απηύθυνε έκκληση να βρεθεί λύση, διότι δεν υπάρχει χρόνος, και αυτό δεν είναι μόνο ιατρική διάγνωση αλλά ηθική καταδίκη ενός καθεστώτος που παρακολουθεί τη φθορά ως διαδικαστικό δεδομένο. Η βιολογική καταστροφή είναι μετρήσιμη, έχει χαθεί περίπου το δεκαοκτώ με είκοσι τοις εκατό της μυϊκής μάζας, η καρδιά κινδυνεύει, οι γιατροί ζητούν διακοπή και νοσηλεία, όμως ο ίδιος επιμένει να συνεχίσει μέχρι να δικαιωθεί, διότι η δικαίωση εδώ δεν είναι ανταμοιβή αλλά αλήθεια. Η πείνα του δεν είναι εργαλείο εκβιασμού, είναι γλώσσα. Η σιωπή του δεν είναι αδυναμία, είναι κατηγορία. Το σώμα του δεν είναι θέμα υγείας, είναι τεκμήριο ενοχής της πολιτείας.

Έχουμε την υποχρέωση να είμαστε με τους αδικημένους.

 π. Κώστας Λαγός 

Κάποτε, στην επαρχία του Αγίου Νικολάου π, κάποιος καταδικάστηκε άδικα σε θάνατο. Λίγο πριν την εκτέλεσή του, ο ίδιος ο άγιος έπιασε το χέρι του δημιου και σταμάτησε την εκτέλεση.

Όταν, την εποχή του Μ. Βασιλείου ο φοροεισπράκτορας του Αυτοκράτορα πήγε να επιβάλλει άδικους φόρους, ο Μέγας Βασίλειος τον σταμάτησε και μετά από έντονη διαφωνία και απειλές εκ μέρους του αξιωματούχου, ο τελευταίος έφυγε άπραγος.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ξεσήκωσε ολόκληρη την Κωνσταντινούπολη όταν η αυτοκράτειρα προσπάθησε να αρπάξει το οικόπεδο μιας χήρας. 

Τιμή Αγίων η μίμηση Αγίων έλεγε ο όσιος Παΐσιος και αυτή είναι η απάντηση απέναντι στο δίλημμα, ψευδές και πονηρό κατά τη γνώμη μου, δικαιοσύνη ή νομιμότητα. 

Είναι επίσης η απάντηση, στο πού βρίσκεται η θέση ενός κληρικού όταν κάποιος πολίτης, κάποιος άνθρωπος, πολεμά να βρει το δίκιο του.

Δεν υπάρχει κανένα δίλημμα κατά τη γνώμη μου. Ο Χριστός είπε αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα (το νόμισμα που του έδειξαν), να τα δώσετε στον Καίσαρα και ότι ανήκει στον Θεό να το δώσετε στον Θεό. 

Οι νόμοι φτιάχνονται από τον Καίσαρα, από το κράτος, είναι γραμμένοι από ισχυρούς και αυτούς εξυπηρετούν. Η δικαιοσύνη όμως είναι κάτι που έχει δοθεί από τον Θεό και αποτελεί βασικό στοιχείο της Βασιλείας Του. 

Μη μας μιλάτε άλλο λοιπόν για νόμους, για διατάξεις και παραγράφους. Δε θέλουμε τέτοιου είδους νομιμότητα. Θέλουμε δικαιοσύνη, η οποία είναι κάτι πολύ διαφορετικό.

"Ο νόμος ουδέποτε έκανε τους ανθρώπους ούτε στο ελάχιστο δικαιότερους και,μέσω του σεβασμού τους γι'αυτόν,ακόμα και οι πιο καλοπροαίρετοι αναδεικνύονται καθημερινά σε φορείς αδικίας" μας λέει ο σπουδαίος Αμερικάνος φιλόσοφος Ντ. Θορώ και ζούμε ακριβώς αυτό στη χώρα μας. Ο σεβασμός στον νόμο να μας αναδεικνύει σε φορείς αδικίας. 

Δεν έχουμε το δικαίωμα να είμαστε με τον νόμο. Δεν έχουμε το δικαίωμα να είμαστε με την πολιτεία και το κράτος. Έχουμε την υποχρέωση να είμαστε με τους αδικημένους. Με όποιον τρόπο μπορούμε. Είτε μας φαίνεται λίγο είτε μας φαίνεται πολύ αυτό που τελικά θα κάνουμε, θα πούμε, θα γράψουμε.

Πηγή: https://tragoudiglarou.blogspot.com/2025/09/blog-post_25.html

Όταν λέμε ισοβια, εννοούμε ισόβια δεσμά.

Ο Καραμανλής είχε πει:

Όταν λέμε ισοβια, εννοούμε ισόβια δεσμά.

Βέβαια,ήταν  και ο ίδιος που είχε περιγράψει τη δικτατορία των χουντικών ως στιγμιαίο αδίκημα...και ευτυχώς ο πρόεδρος Ντεγιαννης δεν είχε την ίδια άποψη στο δικαστήριο.

Στη χώρα λοιπόν που αποφυλακίσθηκε το 1990 επί πρωθυπουργίας πατρός Μητσοτάκη και προεδρίας Κων.Καραμανλη ο Στυλιανός Παττακός (αυτός που προσφωνουσε ελλογιμοτατον τον Άδωνη).

Λόγω ανηκεστου βλάβης υγείας...και πέθανε 26 χρόνια μετά.

Τον ακολούθησε και ο Μακαρέζος στην αποφυλάκιση.

Σε αυτή τη χώρα λοιπόν όπου έχουν αποφυλακισθεί λόγω προβλημάτων υγείας άνθρωποι που επικαρπωθηκαν κέρδη που δεν τους ανήκαν  όπως ο Δημήτρης Μελισσανίδης (λαθρεμπόριο πετρελαίου αξίας 270.00.000) και αποφυλακίστηκε για λόγους υγείας (κατόπιν "παρέμβασης"Κόκκαλη στον Σημίτη),

Η κυβέρνηση της ΝΔ δια του Υπουργού Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδη προσπαθεί να περάσει νομοσχέδιο, όπου ο κατηγορούμενος δεν θα έχει δικαίωμα πρόσβασης στην ποινική δικογραφία που τον αφορά!

Μαρία Καρυστιάνου

Γνωρίζοντας, με τον πιο επώδυνο τρόπο, τις ατελείωτες παραβιάσεις του Κράτους Δικαίου απο μια κυβέρνηση, που  δυστυχώς προτεραιότητα έχει όχι  το κοινό συμφέρον, αλλά την εξασφάλιση της   ασυλίας και  ατιμωρησίας των Υπουργών της, αισθάνθηκα  ΑΠΕΙΛΗ  σε βάρος όλων των πολιτών, διαβάζοντας την καινουργια μεθόδευση παραβίασης της  Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα ανθρώπινα  δικαιώματα, και ιδίως για τη δίκαιη δίκη.

Η κυβέρνηση της ΝΔ δια του Υπουργού Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδη προσπαθεί να περάσει νομοσχέδιο,  όπου ο κατηγορούμενος δεν θα έχει δικαίωμα πρόσβασης στην ποινική δικογραφία που τον αφορά!

Εν ολίγοις, δεν θα μπορεί να ενημερωθεί  για τα στοιχεία που υπάρχουν εναντίον του, ώστε να μπορέσει να υπερασπιστεί τον εαυτό του απέναντι σε τυχόν κατασκευασμένες κατηγορίες, και στοιχεία τυχόν προερχόμενα απο αθέμιτα μέσα, όπως  υποκλοπές…

Τι έχουν άραγε στο δόλιο μυαλό τους; 

Και για ποιους πολίτες ετοιμάζονται; 

Πέρα από τις απειλές που η ίδια δέχθηκα, ήδη πρόσωπα  που βοηθούν στην υπόθεση των Τεμπών στοχοποιούνται και ποιος ξέρει τι άλλο θα ακολουθήσει.

ΑΚΑΤΑΔΙΩΚΤΟ...

Της Εύης Βουλγαράκη 

Μια ανωμαλία των μνημονιακών καιρών ήταν η εισαγωγή του ακαταδίωκτου για κάθε λογής διοικητικές πράξεις μνημονιακού τύπου που έρχονταν σε προφανή αντίθεση με το Σύνταγμα και τους νόμους.

Επί Μητσοτάκη επεκτάθηκε και σε κάθε λογής εκλεκτούς, τραπεζίτες, διοικητές ανεξάρτητων αρχών, ένα ατέλειωτο πλυντήριο.

Τώρα μαθαίνω ότι ο Δαμιανός (δηλαδή η κυβερνητική ομάδα που τον περιβάλλει) παρεμβαίνει στην εκλογή του επόμενου ηγουμένου του Σινά, με όρους και προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων το ακαταδίωκτο του ηγουμένου.

Γιατί;  Τους έπιασε ο πόνος για το κύρος της Ορθοδοξίας ή για έναν γηραιό άνθρωπο του οποίου τυχόν δίωξη δεν θα έχει πια καμία επίπτωση στον ίδιο; 

Μήπως είναι ομολογία ότι στα έργα του Δαμιανού που ενδεχομένως υπόκεινται στη δίωξη του νόμου είναι και άλλοι αναμεμειγμένοι;  Πχ. κυβερνητικοί παράγοντες; 

Ή μήπως απλώς καλού κακού διευρύνεται ένα ακαταδίωκτο για κάθε ενδεχόμενο;

Και αν έχουμε ένα όλο και πιο ευρύ ακαταδίωκτο, έχει πια κάποια έννοια ο νόμος;  

Η ΙΤΑΛΙΔΑ ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΟΗΕ ΦΡΑΝΤΣΕΣΚΑ ΑΛΜΠΑΝΕΖΕ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΡΑΜΠ

Ζητά λογοδοσία σιωνιστών και κάθε συνενόχου τους για τη γενοκτονία

Η ΙΤΑΛΙΔΑ ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΟΗΕ ΦΡΑΝΤΣΕΣΚΑ ΑΛΜΠΑΝΕΖΕ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΡΑΜΠ

Ο αμεικανός δημοσιογράφος Κρις Χέτζες επισημαίνει ότι ” Όταν γραφτεί η ιστορία της γενοκτονίας στη Γάζα, από τους πιο θαρραλέους και ένθερμους υποστηρικτές της δικαιοσύνης και της τήρησης του διεθνούς δικαίου θα λογίζεται η Φραντσέσκα Αλμπανέζε, η Ειδική Εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών[…] με αποστολή την παρακολούθηση και την αναφορά παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττει το Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων. ..”

Νομική «βόμβα»: Πλημμέλημα η λεηλασία του ΟΠΕΚΕΠΕ!

Ο νόμος για την απάτη σε βάρος συμφερόντων της ΕΕ τροποποιήθηκε το 2020 και δεν προβλέπει πια κακούργημα!

Ο γνωστός δικηγόρος και Διδάκτωρ Ποινικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Βόννης, Θέμης Σοφός, μίλησε για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και αναφερόμενος στο σύστημα ελέγχου πληρωμών και τη σχετική νομοθεσία περί απάτης σε βάρος των συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαπέλυσε «βαλλιστικό πύραυλο» για τα νομοθετικά «μαγειρέματα» της ελληνικής Κυβέρνησης! ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Σύμφωνα με τα όσα είπε στο Kontra Channel ο πρώην αντιπρόεδρος του ΔΣΑ για το πολύ σοβαρό αυτό ζήτημα, «ο νόμος για την απάτη σε βάρος συμφερόντων της ΕΕ, τροποποιήθηκε το 2020 και κατέστησε τη συγκριμένη πράξη πλημμεληματική. Ενώ είχε κακουργηματικές διατάξεις, ο Ν28030/2000 την έκανε πλημμεληματική με επικουρικότητα ως προς τις κοινές διατάξεις περί απάτης»!

Ο Θέμης Σοφός εξήγησε, κάνοντας αναφορά και στο ενδεχόμενο της εγκληματικής οργάνωσης:

Η αδέκαστη και… αδιάβροχη Ρουμάνα Λάουρα Κοντρούτσα Κόβεσι που ανατίναξε τον ΟΠΕΚΕΠΕ: Ερευνά επίσης που πήγαν €2,5 δισεκ. από το Ταμείο Ανάκαμψης

Στο προσκήνιο της πολύκροτης υπόθεσης κοινοτικής απάτης στην Ελλάδα με τα «εικονικά βοσκοτόπια», το περίφημο πια «σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, επανέρχεται ο ρόλος της νεοσύστατης Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO), αλλά και της επικεφαλής της Λάουρας Κοντρούτσα Κόβεσι. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Πρόκειται, άλλωστε για θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που λειτουργεί ανεξάρτητα και αποκεντρωμένα έχοντας ήδη στο ενεργητικό του ακόμα και παραπομπή στη δικαιοσύνη της ίδιας της Κομισιόν.

Μόλις τον Οκτώβριο του 2017 εκδόθηκε ο κανονισμός για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ενώ η έναρξη της λειτουργίας της εκκίνησε τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου.

Χρειάστηκαν δύο χρόνια από τότε έως το 2019 προκειμένου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εκλέξει την πρώτη Ευρωπαία Εισαγγελέα, τη Ρουμάνα Λάουρα Κοντρούτσα Κόβεσι, που ήταν ήδη γνωστή στην Ευρώπη, καθώς δικαιώθηκε το 2020 από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την αποπομπή και πολιτική της «στοχοποίηση» από την τότε κυβέρνηση της Ρουμανίας.
Επιμονή στις έρευνες ασχέτως του πολιτικού κόστους

Γυναίκες που ύψωσαν το ανάστημά τους στην αδικία και οδηγούνται σε «Οδύσσεια» και «Γολγοθά».

Η υπάλληλος του ΟΠΕΚΕΠΕ που κατάγγειλε το φαγοπότι Παρασκευή Τυχεροπούλου 

Του Γιώργου Τασιόπουλου 

Με την κ. Παρασκευή Τυχεροπούλου, την εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου*, και την Μαρία Καρυστιάνου, τρεις γυναίκες που υπερασπίζονται την Τιμή της Χώρας.

Γυναίκες που ύψωσαν το ανάστημά τους στην αδικία και οδηγούνται σε «Οδύσσεια» και «Γολγοθά».

Θα σταθούμε στο πλευρό της άξιας υπαλλήλου που τόλμησε και υπερασπίστηκε το δημόσιο συμφέρον οταν είδε τα εκατομμύρια να περνούν. Για να απαντήσει το επιτελικό κράτος με δίωξη για υπεξαίρεση εγγράφωνκ

 και, καθαίρεση από τη θέση της.

Αλήθεια γιατί στα ΜΜΕ δεν ακούγεται η φωνή τους;

Κερδίζουν χρόνο... και η αντιπολίτευση, έχοντας χάσει την αξιοπιστία της, με ανθρώπους που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν οδηγώντας την χώρα - αποικία σε υποτέλεια και οικονομική ομηρία για ένα αιώνα.

 Με τον τρόπο που πολιτεύονται δείχνουν συνενοχή και από αντίπαλοι γίνονται σύμμαχοι της διαφθοράς και της παρακμής.

Δεν θα τολμούσε ο Μητσοτάκης χωρίς αυτούς να δηλώνει για ΟΠΕΚΕΠΕ: "Αποτύχαμε" -

 "Συστήνεται ειδική ομάδα ελέγχου..."

Με θράσος η κλεπτοκρατία των κουμπάρων των"φραπέ' και "χασάπηδων" θέλουν να αναλάβουν την εξυγίανση!

Αυτοί που έκαναν την χώρα πρωτοσέλιδο στον ευρωπαϊκό τύπο, αρνητικό παράδειγμα διαφθοράς, επαγγέλλονται την αξιοκρατία!!!

Η Ευρωπαία Εισαγγελέας Πόπη Παπανδρέου 

*Πόπη Παπανδρέου 

(Μαλεβιζιώτης

E- radio):

Είμαστε δυστυχώς μια αξιολύπητη χώρα. Με αξιολύπητη ηγεσία.

Του Μανώλη Κοττάκη

Η έφοδος της ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σε διάφορα γραφεία οργανώσεων και δημοσίων υπηρεσιών στην Κρήτη, η έρευνα της OLAF σε συνεργασία με την ευρωπαϊκή Εισαγγελία στα γραφεία του ΟΣΕ για την «άγνωστη» σύμβαση 635, η έφοδος στελεχών της ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σε γραφεία δήμων όλης της χώρας για λόγους που θα γίνουν προσεχώς γνωστοί και εν τέλει οι δικογραφίες που έχει διαβιβάσει στο ελληνικό Κοινοβούλιο η Λάουρα Κοβέσι μας υπογραμμίζουν ένα και μόνο πράγμα: Πώς λειτουργεί μια Δικαιοσύνη όταν είναι αληθινά ανεξάρτητη. Η εξουσία νιώθει την ανάσα της. Το δημόσιο συμφέρον είναι η προτεραιότητά της. Έχουμε, άραγε, να θυμηθούμε τα τελευταία είκοσι χρόνια ανάλογες θεαματικές ενέργειες της ελληνικής Δικαιοσύνης χωρίς να έχει προηγηθεί αίτημα δικαστικής συνδρομής από το εξωτερικό; Ελάχιστες. Όλοι συζητούν ψιθυριστά τα σκάνδαλα γύρω τους, αλλά στη χώρα επικρατεί απέραντη σιωπή. Με εξαίρεση τη γιγάντια έρευνα που διενήργησε για το θέμα των υποκλοπών εις βάρος του Κώστα Καραμανλή ο ανακριτής Δημήτρης Φούκας, η οποία με νόμιμες επισυνδέσεις κατέληξε να εντοπίσει έως και τον πράκτορα συμμάχου δυνάμεως που είχε παγιδεύσει τα τηλέφωνα του πρωθυπουργού της χώρας, καμία μεγάλη υπόθεση δεν ερευνήθηκε ιδία πρωτοβουλία των ελληνικών δικαστικών Αρχών. Καμία δεν έφθασε στο ακροατήριο.