Όργιο μυστικής διπλωματίας μεταξύ «Κοινωνίας των Πολιτών» και Ολγκίν

Για «εξελικτική λύση» με «δόλωμα» την Αμμόχωστο, αντάλλαγμα την Τύμπου και μορφή κυριαρχίας στη λογική: «Έδαφος έναντι αναγνώρισης»

Κυριακη 26 Ιουλ 2026

Γιάννος Χαραλαμπίδης

Στις 27 του μήνα αναμένεται να φτάσει στην Κύπρο ο ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, με το παρασκήνιο να έχει πάρει φωτιά το προηγούμενο διάστημα. Στο επίκεντρο βρίσκονταν και βρίσκονται οι πληροφορίες περί εγγράφων, που προβλέπουν «εξελικτική - εν δυνάμει λύση», η οποία θα προβλέπει επιστροφή, για παράδειγμα, της Αμμοχώστου ή/και της Μόρφου με ανταλλάγματα τη λειτουργία του Αεροδρομίου της Τύμπου και την εκ των πραγμάτων δημιουργία ενός μοντέλου Ταϊβάν, εάν, κυρίως, δεν βρεθεί διευθέτηση του Κυπριακού.

Αμιγώς… Ανάν

Επί τη βάσει έγκυρων πληροφοριών από διάφορες πηγές, μεταξύ των οποίων κυβερνητικές και κομματικές, η «Σ» φέρνει στο φως το παρασκήνιο μιας παράλληλης - μυστικής, έναντι αυτής του Προέδρου Χριστοδουλίδη, διπλωματικής διαδικασίας με πρωταγωνιστές τη λεγόμενη «Κοινωνία των Πολιτών», η οποία έχει άμεση επαφή με την απεσταλμένη του ΟΗΕ στο Κυπριακό, Μαρία Άνχελα Ολγκίν. Η «Κοινωνία των Πολιτών», που διενεργεί στο παρασκήνιο παράλληλες επαφές με την κ. Ολιγκίν - την οποία τροφοδοτεί με «ιδέες» - αποτελείται αμιγώς από υποστηρικτές του Σχεδίου Ανάν. Κάποιοι εξ αυτών είχαν, μάλιστα, πολιτειακά αξιώματα. Πρόκειται για την Οργάνωση «Απόφαση Ειρήνης», με μέλη Ελληνοκυπρίους, που συστάθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου του 2019, και τη δικοινοτική CPDC (Cyprus Peace and Dialogue Centre Limited), η οποία ιδρύθηκε στις 22 Ιουλίου του 2022, αποτελούμενη από Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους, μεταξύ αυτών και ο γνωστός δικηγόρος Αχιλλέας Δημητριάδης.

Πρωταγωνιστές και χρηματοδότηση

Στις 31 Ιανουαρίου του 2024 οι δυο Οργανώσεις «ένωσαν δυνάμεις» και στις 29 Ιανουαρίου εμφάνισαν ενώπιον της κ. Ολγκίν προτάσεις επί του Κυπριακού. Οι ίδιοι, μάλιστα, θέλουν να φέρουν τον τίτλο: «Ουδέτεροι Διαμεσολαβητές». Χρηματοδοτούνται, δε, επί τη βάσει προγραμμάτων που λαμβάνει η «Cyprus Peace and Dialogue Centre Limited» από προγράμματα της ΕΕ, της Υπάτης Αρμοστείας του Ην. Βασιλείου και των Ην. Εθνών. Πρωταγωνιστές της δικοινοτικής - (δικέφαλης) - «Κοινωνίας των Πολιτών» είναι, μεταξύ άλλων, ο κ. Οζντίλ Ναμί (κεντρικός δρών), στενός συνεργάτης του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ και του Μουσταφά Ακιντζί στις συνομιλίες από το 2008 ως το 2017, και οι πρώην Υπουργοί Εξωτερικών της Κύπρου, Ιωάννης Κασουλίδης και Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή, καθώς και η πρώην Επίτροπος Ανδρούλα Βασιλείου. Και οι τέσσερεις είναι γνωστό ότι, ακόμη και σήμερα, αποτελούν υποστηρικτές του Σχεδίου Ανάν ή/και παραλλαγών του, της επιστροφής στο Κραν Μοντανά και της υπογραφής «στρατηγικής συμφωνίας», που θα κλειδώνει τις συγκλίσεις, οι οποίες ουδόλως γνωρίζει ακόμη ο απλός πολίτης επισήμως τι προνοούν επακριβώς.

Τα ελληνικά Φάντομ μπορούσαν να επιχειρήσουν όμως δεν δόθηκε εντολή

Βασίλης Φούσκας 26 Ιουλίου 2026

Η περίπτωση της αποστολής ελληνικών υποβρυχίων στην Κύπρο στη διάρκεια της τουρκικής εισβολής δεν χρήζει ιδιαίτερης μνείας διότι δεν έχουμε εύρος αρχειακών πηγών και μαρτυρίες πρωταγωνιστών για να κρίνουμε. Γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι είχαν διαταχθεί να επιχειρήσουν δύο φορές κατά τη πρώτη φάση της εισβολής, αλλά με διαταγή είτε του Γρηγόρη Μπονάνου είτε του Πέτρου Αραπάκη – στις αμφιβόλου αξιοπιστίας αυτοβιογραφίες τους ο ένας κατηγορεί τον άλλον – επέστρεψαν από τα μισά της διαδρομής και τέθησαν σε διαθεσιμότητα στο Αιγαίο. (Δες, Πέτρος Αραπάκης, Το τέλος της σιωπής (Αθήνα: Λιβάνης, 2000), και Γρηγόρης Μπονάνος, Η Αλήθεια (Αθήνα: Ιδιωτική, 1986).

Στα αδημοσίευτα αρχεία των Καραμανλή-Αβέρωφ κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας δεν γίνεται λόγος για αποστολή υποβρυχίων. Η περίπτωση, όμως, των μαχητικών αεροπλάνων είναι πολύ σημαντική. Μπορούσαν να επιχειρήσουν στη Κύπρο με επιτυχία κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας; Η απάντηση είναι ναι, μπορούσαν. Τα Φάντομ θα προκαλούσαν ανείπωτες ζημιές στο προγεφύρωμα, στον αποβατικό στόλο και στις αμυντικές εγκαταστάσεις του θύλακα Κιόνελι-Αγύρτας, ενώ θα αναπτέρωναν το ηθικό της ΕΛΔΥΚ και της Εθνοφρουράς. Δεν εδόθη εντολή. Όπως και δεν εδόθη εντολή να πετάξουν στη πρώτη φάση της εισβολής. Μεταξύ άλλων, Παναγιώτης Η. Μπαλές, Παρακαταθήκες αετών (Αθήνα: Ινφογνώμων, 2012), σ.252-282).

Αμέσως μετά την παραγγελία των Φάντομ τον Ιανουάριο του 1972 από τη χούντα του Παπαδόπουλου, η Τουρκία, με επίσημο διάβημα του ΥΠΕΞ της, Ουμίτ Μπαγιουλκέν, θα αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

Αυτά τα αεροπλάνα, τα οποία έχουν ακτίνα δράσης πάνω από τη Τουρκία και τη Κύπρο, θα αλλάξουν τη λεπτή ισορροπία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας η οποία υπάρχει από την εποχή της Λωζάνης και η οποία έχει διατηρηθεί από το ΝΑΤΟ. Η κυβέρνηση της Τουρκίας εκτιμά τις ανάγκες της Ελλάδας αλλά οι Έλληνες δεν χρειάζονται τα Φ-4. Τα βουλγαρικά σύνορα είναι κοντά και μικρής ακτίνας δράσης αεροπλάνα αρκούν. Ελληνική κατοχή των Φ-4 θα μπορούσε να επηρεάσει μια λύση του Κυπριακού θέματος κάνοντας την Ελλάδα λιγότερο συμβιβαστική. ( “Telegram from the Department of State to the Embassy in Turkey”, 4 Ιανουαρίου 1972, FRUS (Foreign Relations of the United States), 1969-1976, Washington DC, 2007)

Ο μικροελλαδισμός κλωτσάει το δώρο της Ιστορίας

Πρώτη δημοσίευση στις 20/7/24

ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Πενήντα χρόνια είναι πολλά. Η τουρκική εισβολή αποδείχθηκε ότι παρήγαγε ένα ανθεκτικό στον χρόνο γεωπολιτικό αποτέλεσμα. Με την ευκαιρία της στρογγυλής επετείου ο Ελληνισμός θα θυμηθεί την ανοικτή πληγή του στη Μεγαλόνησο, αλλά η στρατηγική του για την αντιμετώπιση του προβλήματος παραμένει εγκλωβισμένη στο ίδιο πλαίσιο για μισό αιώνα. Μπορεί να μην το ομολογεί, αλλά η επίσημη Ελλάδα έχει ουσιαστικά στρέψει την πλάτη της στην Κύπρο, που είναι δώρο της Ιστορίας και της Γεωγραφίας. Ο μικροελλαδισμός, όμως, παράγει γεωπολιτική τύφλωση.

Όμως, πρώτα ας “δώσω τον λόγο” σε Τούρκους αξιωματούχους, οι οποίοι διαχρονικά μας λένε ξεκάθαρα τι αντιπροσωπεύει για την Άγκυρα το Κυπριακό. Γι’ αυτήν, λοιπόν, το Κυπριακό ήταν πάντα πρώτα απ’ όλα ζήτημα γεωπολιτικής, το αντίθετο από ό,τι πρεσβεύει ο μικροελλαδισμός. Ο έλεγχος όλης της Κύπρου ήταν και παραμένει κεντρική συνιστώσα στην εθνική στρατηγική της Τουρκίας να αναδειχθεί σε δύναμη με δεσπόζοντα ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, πολύ πριν εμφανισθεί ο Ερντογάν στο πολιτικό προσκήνιο. Γι’ αυτό και έχουν μέχρι τώρα αποφύγει την προσάρτηση. Ο έλεγχος της Μεγαλονήσου δεν εξασφαλίζει στην Τουρκία μόνο τον έλεγχο των κρίσιμης σημασίας θαλασσίων οδών της περιοχής, αλλά και αυξάνει κατακόρυφα τη γεωπολιτική σημασία της για Δύση και Ανατολή.

«Η Κύπρος είναι τόσο πολύτιμη όσο το δεξί χέρι για μια χώρα που ενδιαφέρεται για την άμυνά της, ή τα επεκτατικά της σχέδια. Αν δεν συγκρατήσουμε στη σκέψη μας αυτήν τη στρατηγική σημασία της Κύπρου, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την ειρηνευτική επιχείρηση της 20ής Ιουλίου… Πολλές χώρες, σε κάποιο βαθμό γιατί αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους, θέλουν να δουν το Κυπριακό απλώς ως απότοκο της επιθυμίας μόνο να προστατεύσουμε την τουρκική κοινότητα στο νησί» (πρώην Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Τουράν Γκιουνές, Χουριέτ 20.7.1980).

Φανούλα Αργυρού: Ζητείται ηγέτης για ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ!

Πρώτη ανάρτηση 29/7/25

Ο λαός μίλησε και οι ιστορικές ευθύνες δεν παραγράφονται –

Φανούλα Αργυρού*

25.7.2025

Ένα σχόλιο στο άρθρο του κ. Κρίς Κωνσταντινίδη:

«Όσοι στήριξαν τη ΔΔΟ φέρουν ιστορική ευθύνη. Διότι καλλιέργησαν την εντύπωση πως ο κυπριακός ελληνισμός είναι γενικότερα έτοιμος να συνθηκολογήσει έναντι της Τουρκίας…»

(Βλέπε άρθρο κ. Κρίς Κωνσταντινίδη «Προορίζουν την διχοτομημένη Κύπρο για «ασπίδα» ΗΠΑ και Ισραήλ» 21/7/2025 https://i-epikaira.blogspot.com/2025/07/blog-post_43.html)

Σίγουρα φέρουν ευθύνη όσοι την στήριξαν αρχικά από το 1974/75 και συνεχίζουν να φέρουν μέρα με τη μέρα ακόμα περισσότερη ευθύνη και όσοι ζουν, αμετανόητοι συνεχιστές τους, υπηρέτες των ξένων, και ακολουθούν τυφλά πιστά τις πάγιες υποδείξεις και πολιτική του βρετανικού Φόρεϊν Όφις. Το οποίο υιοθέτησε τελεσίδικα – αφού άφησε πρώτα την Τουρκία να εισβάλει και να αρπάξει τη μισή Κύπρο προτού ‘διαπραγματευθεί’ – και προώθησε την ΔΔΟ από τις 16 Αυγούστου 1974. Επιλέγοντας τότε ως το ‘πρωτοπαλίκαρο’ του για αυτή τη ‘δουλειά’ τον μ. Γλαύκο Κληρίδη…

Με την ευκαιρία αυτή και την 51 μαύρη επέτειο των δύο βάρβαρων τουρκικών εισβολών ας υπενθυμίσουμε πως ξεκίνησε η διαιρετική, ρατσιστική βρετανο-τουρκική Δικοινοτική, Διζωνική Ομοσπονδία. Μια πολιτική του Φόρεϊν Όφις, αποικιοκρατικής πολιτικής του διαίρει και βασίλευε, που δεν είχε και δεν έχει, πιστεύω τίποτα να κάνει με το τι συμβαίνει στη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου…

Κύπρος, Ελλάδα, Ελληνισμός ο Ελληνικός Κόσμος μπροστά στα επίδικα του 21ου αιώνα

Πρώτη Δημοσίευση 21/8/24

Λουκάς Αξελός*

Στην μνήμη του Θέμου Στοφορόπουλου

Δημηγορούντων τῶν δασυπόδων καί τό ἴσον ἀξιούντων πάντας ἔχειν, οἱ λέοντες ἔφασαν «οἱ λόγοι ὑμῶν, ὧ δασύποδες, ὀνύχων τε καί ὀδόντων, οἵων ἡμεῖς ἔχομεν, δέονται».

Αίσωπος, Λέοντες καί Λαγωοί

Εισαγωγικά

Το κείμενο αυτό δεν φιλοδοξεί να προσθέσει κάτι το καινούργιο στην μέχρι σήμερα έρευνα γύρω από το Κυπριακό. Στηρίζεται στο πραγματικό γεγονός ότι η διαρκής ενασχόλησή μου επί μισόν και πλέον αιώνα γύρω από το υπ’αρ. 1 Εθνικό μας Ζήτημα, με οδηγεί στην διαπίστωση ότι αν  και τα πλείστα από τα όσα ζητήματα το συγκροτούν έχουν εξαντλητικά αναλυθεί και αποκαλυφθεί στις πραγματικές τους διαστάσεις, εξακολουθούν να αποτελούν, όταν δεν παρακάμπτονται ή αποσιωπώνται, ζητούμενο από ένα σημαντικό τμήμα του πολιτικού και επιστημονικού κόσμου.

.                   .

* ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΕΤΡΑΔΙΩΝ

Ο Λουκάς Αξελός είναι δρ ΕΚΠΑ, συγγραφέας, διευθυντής των εκδόσεων «Στοχαστής» και του περιοδικού «Τετράδια πολιτικού διαλόγου έρευνας και κριτικής».

Αντλώντας το δικαίωμα από το γεγονός της σταθεράς και κατ’ εξακολούθησιν  διαχρονικής  επισήμανσης  μιας  σειράς  ζητημάτων  που τα θεωρώ κατεξοχήν κρίσιμα στην αποκωδικοποίηση του Κυπριακού και της θέσης και του ρόλου του στα καθ’όλου πεπρωμένα του Ελληνικού Κόσμου και θέλοντας να ενισχύσω τον διάλογο που έχει ανοίξει ανάμεσά μας, με αφορμή την συμπλήρωση 50 χρόνων από την παράνομη εισβολή-κατοχή-εθνοκάθαρση και εποικισμό του 40% της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα επιχειρήσω συνυπολογίζοντας το κόστος των επαναλήψεων να αναδείξω μερικά από τα βασικά επίδικα γύρω από το μείζον αυτό Εθνικό μας Ζήτημα.

Α΄) Τα ταυτοτικά στοιχεία

Αν και απόλυτα επιβεβαιωμένα από τις επιστημονικές έρευνες και κατανοητά από την πλειοψηφία των έγκυρων ερευνητών και αναλυτών, τα κυρίαρχα ταυτοτικά στοιχεία της Κύπρου και του λαού της δεν γίνονται στην πράξη αποδεκτά από όλους εκείνους τους κύκλους που για εθνικούς, ταξικούς, θρησκευτικούς, ιδεολογικούς και πολιτικούς λόγους, θεωρούν αναγκαία την αναθεώρηση και στην συνέχεια την ιδεολογική χρήση τους προς ίδιον συμφέρον.

Γι’ αυτό θεωρώ χρήσιμο να ξεκινήσουμε από την αφετηρία, στεκόμενοι, κατ’ αρχήν, στο διαχρονικά αναδυόμενο ζήτημα της κυπριακής ταυτότητας.

Το ελληνικό όνομα της Κύπρου μπορεί να απαντάται στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια, η επαφή όμως της Κύπρου με τον κόσμο του Αιγαίου και τα πρώτα αρχαιοελληνικά φύλα, όπως πιστοποιούν πια τα αποτελέσματα συστηματικών αρχαιολογικών ερευνών, ανάγονται στον 16ο π.Χ. αιώνα, ενώ η εγκατάσταση των Αχαιών βεβαιωμένη από τον 14ο αιώνα, κρατάει τρεις και πλέον αιώνες για να ολοκληρωθεί με την άφιξη των τελευταίων κυμάτων αποίκων, τον 10ο αιώνα.

Γιατί η 24η Ιουλίου δεν πρέπει να γιορτάζεται ως ημέρα μετάβασης στην δημοκρατία

Δεξίωση για την 48η Επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας, στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου, Κυριακή 24 Ιουλίου 2022. (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)

Βασίλης Κων/νου Φούσκας*

Γεννήθηκα τέσσερις ημέρες μετά την μετάβαση

στην δημοκρατία, στις 28 Ιουλίου 1974

Αλέξης Τσίπρας

Θα διατυπώσω μια σειρά παρατηρήσεων για το ΝΑΤΟ, την θέση της χώρας μας σ’ αυτό, το ρόλο του στην κατάσταση που βιώνει σήμερα η Κυπριακή Δημοκρατία αλλά και η Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Το σύνολο αυτών των παρατηρήσεων συγκροτούν και τα διδάγατα που πρέπει να αφομοιώσουμε ως λαός για να βαδίσουμε με σιγουριά στο μέλλον επί τη βάση μιας νέας στρατηγικής κουλτούρας. Θα ξεκινήσω με κάποιες ιστορικές παρατηρήσεις, γιατί η πραγματικότητά μας είναι ιστορικά διαμορφωμένη και η ιστορία βαραίνει πάρα πολύ στο παρόν και, σε μερικές περιπτώσεις, αυτο-προτείνει στρατηγικές για το μέλλον.

Παρατήρηση πρώτη: Ο άνθρωπος που επινόησε το ΝΑΤΟ, που έβαλε τη σφραγίδα του σ’ αυτό, που επέμενε με νύχια και με δόντια να δημιουργηθεί, ήταν ένας δικηγόρος της Ουάσιγντον, Αγγλικής καταγωγής, πολύ γνώριμος λόγω του Κυπριακού ζητήματος, και αυτός δεν είναι άλλος από τον Ντην Άτσεσον. Η συμβολή του Άτσεσον, καθοριστικότατη, δεν ήταν η δημιουργία ενός Ψυχροπολεμικού οργανισμού ασφάλειας προκειμένου να προστατεύσει την Ευρώπη από μια Σοβιετική εισβολή. Τέτοια απειλή δεν υπήρχε. Η συμβολή του έγκειται στο ότι ο πρωταρχικός ρόλος του ΝΑΤΟ πρέπει να είναι η εμπέδωση διαρκούς ηγεμονίας επί της Ευρώπης, η εγκατάσταση και ο έλεγχος από τις ΗΠΑ πυρηνικών όπλων στην Ευρώπη, η ανοικοδόμηση της Ευρώπης και η δημιουργία πλούσιας αγοράς για τη διείσδυση Αμερικανικών πολυεθνικών. Αυτή ήταν η τεράστια συμβολή του Άτσεσον.

Παρατήρηση δεύτερη: Η ταυτόχρονη είσοδος της Τουρκίας και της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ το 1952 μετά την συμμετοχή τους στον πόλεμο της Κορέας δεν ήταν ισοβαρής. Το Γενικό Επιτελείο των ΗΠΑ προσδιόρισε την Τουρκία ως σύμμαχο με πολύ μεγαλύτερη γεωστρατηγική βαρύτητα. Η εκτίμηση ήταν ότι η Τουρκία μπορεί να επηρεάσει οικονομικές και στρατιωτικές εξελίξεις σε ευρύ θέατρο επιχειρήσεων ενάντια στην Σοβιετική Ένωση και τους εχθρούς του Ισραήλ, ενώ η Ελλάδα όχι. Έτσι, το ΝΑΤΟ φρόντισε να εξοπλίσει την Τουρκία κατά το μέγιστο δυνατόν, ενώ στην Ελλάδα φρόντισε να εξοπλίσει περισσότερο ένα εσωτερικό καθεστώς καταστολής με μεγάλη παρουσία μυστικών υπηρεσιών και δομές τύπου Γκλάντιο. Και αυτό λόγω της μεγάλης επιρροής της κομμουνιστικής ιδεολογίας μετά τον εμφύλιο.

50 και πλέον χρόνια ατιμωρησίας, παρά τα 75 χρόνια των Συμβάσεων της Γενεύη

Πρώτη δημοσίευση 20 Αυγ 2024

Aνοικτή επιστολή στον Πρόεδρο, στον Αρχηγό Αστυνομίας και στον Γενικό Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Κλέαρχος Α. Κυριακίδης

η σημερινή

Αξιότιμοι κύριοι,

Στη βιβλιοθήκη του Ανώτατου Δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου, δύο διδάγματα του Πλάτωνα και τρία του Αριστοτέλη είναι χαραγμένα στα έργα τέχνης που κοσμούν τους τοίχους. Ένα από αυτά του Αριστοτέλη τα λέει όλα. «Στη δικαιοσύνη επικεντρώνεται η τάξη της κοινωνίας».

Ο Δυτικός πολιτισμός χτίστηκε επάνω σε αυτή και σε σχετικές ιδέες με αρχαία ελληνική προέλευση, όπως το κράτος δικαίου. Το ίδιο ισχύει για τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), το Συμβούλιο της Ευρώπης και την Ευρωπαϊκή Ένωση, στα οποία η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) εντάχθηκε το 1960, 1961 και 2004 αντίστοιχα.

Παρ’ όλα αυτά, στην ΚΔ εδώ και για 50 και πλέον χρόνια, αντί η τάξη της κοινωνίας να επικεντρώνεται στη δικαιοσύνη, η εγκληματικότητα έχει συνδεθεί με την ατιμωρησία με αποτέλεσμα τη συστημική αταξία και αδικία σε δύο παράλληλες κοινωνίες.

Σύμβολο αυτής της κατάντιας είναι η περιθωριοποίηση των τεσσάρων Συμβάσεων της Γενεύης, πυλώνων του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου που υπογράφτηκαν πριν από 75 χρόνια, στις 12 Αυγούστου 1949, και ενσωματώθηκαν στο Κυπριακό Δίκαιο μέσω του περί των Συνθηκών της Γενεύης Κυρωτικού Νόμου του 1966 (στο ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ).

Η Κύπρος δεν είναι διαιρεμένη, είναι υπό κατοχή!!

Δημοσιεύτηκε στις 28/11/24

του Αζίζ Σαχ / Aziz Şah*

Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν έδωσε μια ειδική συνέντευξη στο δίκτυο «A Haber» στις 16 Νοεμβρίου.

Υπάρχουν δύο σημαντικά σημεία ανάμεσα στις γραμμές:

«Η αγνόηση των Τουρκοκυπρίων ως πολιτική οντότητα δεν είναι σημαντική, είναι ένα διαχειρίσιμο ζήτημα για την Τουρκία».

Το δεύτερο σημείο είναι το εξής: Σύμφωνα με τον Χακάν Φιντάν, η πραγματικότητα στην Κύπρο είναι το τετελεσμένο γεγονός της κατοχής. Η λύση είναι «με ποια μορφή θα νομιμοποιηθούν αυτά τα τετελεσμένα».

Ο Χακάν Φιντάν λέει τα εξής:

-«Η πραγματικότητα στο νησί είναι ότι οι δύο κοινότητες ζουν χωριστά η μία από την άλλη… Η αναζήτηση για μια αναγκαστική επανένωση τους κάτω από μια φόρμουλα και τον διαμοιρασμό της εξουσίας δε θα φέρει αποτελέσματα…

-Με ποια μορφή θα νομιμοποιήσουμε αυτή την κατάσταση;

-Οι Τουρκοκύπριοι συνεχίζουν να αγνοούνται ως πολιτική οντότητα. Α, ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΥΤΟ; Όσο υπάρχει η Τουρκία, όσο συνεχίζει να προστατεύει την τδβκ, αυτό είναι ένα ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΙΜΟ ΖΗΤΗΜΑ»…

Δεν υπάρχει κανείς καλύτερος από τον Χακάν Φιντάν για να εξηγήσει την πολιτική της Τουρκίας «καμία λύση είναι η λύση»!

Χρησιμοποιεί τη φράση «η Κύπρος είναι μια διαιρεμένη χώρα» για να καλύψει την τουρκική κατοχή.

Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΡΥΤΙΚΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ

Πρώτη ανάρτηση 2/10/25

Του Αρίστου Μιχαηλίδη 

Δυο γεγονότα από τα πολλά είναι τα πιο χαρακτηριστικά για την αδικοπραγία όσων κατηγορούν σήμερα τους Ελληνοκύπριους ότι πολέμησαν την Κυπριακή Δημοκρατία αντί να την στηρίξουν. Ιστορικοί και ανιστόρητοι.

Έχουν σημασία σήμερα, που ακούμε Τουρκοκύπριους πολιτικούς, όπως ο Τατάρ και ο Ερχιουρμάν, να επαναλαμβάνουν συνεχώς ότι είναι ιδρυτικοί εταίροι αυτού του κράτους και θέλουν το μερίδιο τους. Όπως τα γράφαμε και χθες. Αλλά, σήμερα επί τη επετείω, ας τα θυμηθούμε καλύτερα.

Το πρώτο είναι το εξής: Η Συμφωνία της Ζυρίχης υπογράφτηκε 11 Φεβρουαρίου 1959. Το τουρκικό πλοιάριο Ντενίζ πιάστηκε να κουβαλά όπλα από την Τουρκία στις 18 Οκτωβρίου 1959. Δηλαδή, εννιά μήνες μετά τη συμφωνία. Αποκαλύφθηκε τότε ότι οι Τουρκοκύπριοι και η Τουρκία προετοιμάζονταν για όσα ακολούθησαν. Αφού υπέγραψαν τη συμφωνία! Αφού τους αναγνωρίστηκε καθεστώς εταίρου πολύ μεγαλύτερο από το ποσοστό πληθυσμού και εδάφους, και πολύ μεγαλύτερο από αυτό που ανέμεναν.

Το δεύτερο είναι οι προσπάθειες για τη δημιουργία του κυπριακού στρατού. Το Σύνταγμα προνοούσε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα έχει στρατό αποτελούμενο από 2.000 άντρες. 60% Ελληνοκύπριοι και 40% Τουρκοκύπριοι. Υπουργός Άμυνας Τουρκοκύπριος. Όταν άρχισε η προετοιμασία, ο υπουργός Άμυνας απαιτούσε όπως οι λόχοι να είναι χωρισμένοι με φυλετικά κριτήρια.

Η ελληνοκυπριακή πλευρά υποστήριζε ότι ο στρατός έπρεπε να είναι μεικτός σε κάθε επίπεδο. Πήρε απόφαση το Υπουργικό Συμβούλιο για δημιουργία μεικτού στρατού, να μην είναι δηλαδή λόχοι αμιγώς Ελληνοκυπρίων και λόχοι αμιγώς Τουρκοκυπρίων, όπως ήθελε ο υπουργός Άμυνας. Τον Οκτώβριο του 1961 ο αντιπρόεδρος Κουτσούκ άσκησε βέτο σε αυτή την απόφαση κι έτσι χάθηκε η ευκαιρία να γίνει ένα πολύ μεγάλο βήμα για πραγματική συνύπαρξη, συνένωση του λαού.

Αν είχε τολμήσει ο Καραμανλής, ο δεύτερος Αττίλας δεν θα γινόταν ποτέ: Οι ΗΠΑ θα σταμάταγαν τη δεύτερη εισβολή διότι δεν ήθελαν πόλεμο μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας

Πληροφορίες στο τέλος της ανάρτησης 

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συνοδευόμενος από τον “πρόεδρο” της προδοτικής Χούντας των Αθηνών, Φαιδωνα Γκιζίκη, ορκίζεται ο πρώτος Πρωθυπουργός μετά την πτώση της Χούντας. Φωτογραφία από βίντεο via Kostas Karamanlis, You Tube 11/10/2024

Του ΒΑΣΙΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΦΟΥΣΚΑ*

Εισαγωγή

Η ωραιοποίηση της «μεταπολιτευτικής» περιόδου από συστημικές δυνάμεις και φορείς μας ωθούν να θέσουμε ψυχρά ερωτήματα και να κάνουμε ψυχρές εκτιμήσεις.

Έτσι είναι τα πράγματα; Ή μήπως έτσι παρουσιάζονται για να βολέψουν το κυρίαρχο σύστημα εξουσίας των Αθηνών; Να μην ξεχνάμε, επίσης, ότι όπως κάθε σύστημα εξουσίας, έτσι και το Αθηνοκεντρικό, έχει ανάγκες από μύθους.

Η μυθοπλασία, ειδικά εκείνη που έχει την τάση να αγιοποιεί πολιτικούς και κυβερνήτες συγκεκριμένων παρατάξεων, βοηθά στην ιδεολογική παραγωγή αξιακών συστημάτων οι οποίες νομιμοποιούν και αναπαράγουν το τρέχον σύστημα εξουσίας. Έτσι, υπάρχουν πλειάδα μύθων και μυθοπλασιών που ανακυκλώνονται στα συνέδρια περί «μεταπολίτευσης» και «μετάβασης στη δημοκρατία».

Ουδείς μιλά για την οικονομική καχεξία και τη κρατική χρεωκοπία για τις οποίες ευθύνονται στο ακέραιο τα κόμματα της μεταπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του ΣΥΡΙΖΑ. Ουδείς μιλά για την εγκατάλειψη της περιφέρειας της χώρας και το δημογραφικό μαρασμό.Και ουδείς μιλά – ακόμα και το ΚΚΕ έχει τελευταία σιωπήσει επ’ αυτού – για το βάθαιμα της εξάρτησης της χώρας από ξένα κέντρα εξουσίας, ή για τον ενδοτισμό της Μητσοτακικής ελίτ απέναντι στο Τουρκικό περιφερειακό ιμπεριαλισμό. Οι μυθοπλασίες που σπέρνουν τα συνέδρια για τη «μεταπολίτευση» είναι ένα από τα φάρμακα για να μην ερευνηθούν τίποτε από τα ανωτέρω.

Ριζοσπαστική έρευνα σημαίνει ανεξάρτητη και αδέσμευτη έρευνα. Σημαίνει ότι πιάνει τα πράγματα από τη ρίζα τους. Η ρίζα της λεγόμενης «μεταπολίτευσης» βρίσκεται στο καλοκαίρι του 1974 και στο τρόπο που η μεταπολεμική ιστορία της χώρας συμπυκνώνεται σ’ αυτό το καλοκαίρι.

Θα δείξω εδώ ότι ο τρόπος αυτός δεν τιμά το κράτος των Αθηνών (το πάλαι ποτέ «εθνικό κέντρο») και ότι η «αγιοποίηση» του Κωνσταντίνου Καραμανλή ως ηγέτη και «εθνάρχη» που «παρέλαβε χάος και έφτειαξε κράτος» δεν αντιστοιχεί στην ιστορική πραγματικότητα. Άρα, πρόκειται για μυθοπλασία η οποία διαδίδεται συνειδητά και με σχέδιο προκειμένου να εκπληρωθούν οι όροι αναπαραγωγής του Αθηνοκεντρικού, και βαθειά προβληματικού για τη χώρα, συστήματος εξουσίας.

Ιστορικοί Αναθεωρητισμοί. Οι σταθμοί και το νόημα της κυπριακής Ιστορίας

Από την επανάσταση του 1955 στην κατάλυση του κυπριακού κράτους με «ειρηνικά» μέσα.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

8 Δεκεμβρίου 2025

Τις τελευταίες δεκαετίες και ιδίως μετά το 1996, έχουν αναπτυχθεί στην Ελλάδα διάφορα ρεύματα «ιστορικού αναθεωρητισμού» της «αριστεράς» και του σημιτικού «εκσυγχρονισμού», στα οποία προστέθηκαν, ιδίως μετά το 2015, και διάφορα ρεύματα αναθεωρητισμού της δεξιάς και την άκρας δεξιάς, που, στο σύνολό τους, θέλουν με διάφορους τρόπους και από διαφορετικούς δρόμους, να διαστρεβλώσουν και να αντιστρέψουν ακόμα το νόημα της ελληνικής ιστορίας, ξεκινώντας τουλάχιστο από την Επανάσταση του 1821. O σκοπός του ιστορικού αυτού αναθεωρητισμού είναι να καταστήσει το νόημα της ελληνικής ιστορίας συμβατό με την παρακμή και κατάρρευση του ελλαδικού και κυπριακού κράτους και την αποικιοποίηση σε βάθος, την απορρόφηση Ελλάδας και Κύπρου, όχι από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπως στο παρελθόν, αλλά από τον ολοκληρωτισμό της ανερχόμενης «Αυτοκρατορίας του Χρήματος», μια πορεία που, τυχόν ολοκληρούμενη, μας οδηγεί και σε μια «Ελλάδα χωρίς Έλληνες» (Μίκης Θεοδωράκης) και σε μια «Κύπρο χωρίς Έλληνες».

Οι αναθεωρητισμοί αυτοί είναι η αντανάκλαση, στον χώρο των ιδεών και της ιστοριογραφίας, της ελληνικής παρακμής και με τη σειρά τους την προετοιμάζουν και τη διευκολύνουν.

Παρά τον φαινομενικά αντίθετο χαρακτήρα τους και τα «αριστερά» και τα δεξιά ρεύματα ιστορικού αναθεωρητισμού συγκλίνουν σε μια βασική παραδοχή: 

• την πολύ μεγάλη υποτίμηση της δυνατότητας του ελληνικού λαού να διαθέτει αυτόνομο, κάπως ανεξάρτητο και δημοκρατικό κράτος, 

• την υποτίμηση των ηγετικών μορφών του ελληνικού αγώνα για ανεξαρτησία (από τον Κολοκοτρώνη έως τον Μακάριο) και των τεράστιων λαϊκών κινημάτων που σφράγισαν την ιστορία μας, από το ΕΑΜ στην ΕΟΚΑ, 

• με ταυτόχρονο εξωραϊσμό των φορέων της ξένης εξάρτησης αντίστοιχα, από τον Μαυροκορδάτο μέχρι τη Χούντα και την ΕΟΚΑ Β’, τον Κληρίδη και τις δυνάμεις που υπέγραψαν τα αποικιακά Μνημόνια της Ελλάδας και της Κύπρου.

Το μελάνωμα της Κύπρου, ο Καραμανλής και ο Αβέρω

Άριστος Κάτσης 

8 Δεκεμβρίου 2024

Ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Λονδίνου Βασίλης Κ. Φούσκας στο πρόσφατο βιβλίο του «Το Μελάνωμα της Κύπρου. 

Οι ευθύνες των Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ευάγγελου Αβέρωφ για την κυπριακή τραγωδία» απορρίπτει δυο καθιερωμένες θέσεις στην κοινή γνώμη της Κύπρου και της Ελλάδας.

 Η πρώτη θέση που απορρίπτει είναι αυτή που υποστηρίζει πως η πολιτική της διχοτόμησης της Κύπρου προωθήθηκε από την Τουρκία και τη Βρετανία χωρίς να την επιδιώκει η Ελλάδα.

 Η δεύτερη θέση που δεν αποδέχεται είναι το ότι η κυβέρνηση Καραμανλή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση στις 24 του Ιούλη 1974 , δεν είχε τη δύναμη μέχρι τον δεύτερο γύρο της εισβολής να βοηθήσει στρατιωτικά την Κύπρο. 

"ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ"! 🇬🇷

Πρώτη ανάρτηση 3 Μαΐ 2026

"ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΖΟΥΝ ΣΤΗ ΝΗΣΟ ΚΥΠΡΟ! 🇬🇷

Μιχάλης Τινγκιρίδης

Γιατι αραγε απο το 1830 μεχρι το 1959 (που μας επιβληθηκε παρα τη θεληση μας μια εκτρωματικη και μη βιωσιμη ανεξαρτησια) το 80% των Κυπριων ηθελε Ενωση με την Ελλαδα; (Το 20% ησαν Τουρκοκυπριοι που ησαν ανυπαρκτοι πριν το 1571).

Προφανως επειδη οι Κυπριοι ειναι ΕΛΛΗΝΕΣ!

Επειδη ο στοχος της Ενωσης τελικα δεν επιτευχθηκε και μας επιβληθηκε μια ψευδο-ανεξαρτησια παυουμε να ειμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ και εχουμε μετατραπει σε ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΕΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ;

Μπορει η Κυπρος απο το 1960 να απεκτησε την "ανεξαρτησια" της (μια ανεξαρτησια με ενα εκτρωματικο συνταγμα που μας επιβληθηκαν δια πυρος & σιδηρου) αλλα οι Ελληνοκυπριοι ανηκαν, ανηκουν και θα ανηκουν παντα στο ΕΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ!

Την εποχη που στο σημερινο Ελλαδικο χωρο ανθουσαν τα Ελληνικα βασιλεια των Αθηνων, της Σπαρτης, των Θηβων, των Πλαταιων κλπ, στην Κυπρο ανθουσαν τα Ελληνικα βασιλεια της Σαλαμινας, του Κουριου, του Κιτιου, της Αμαθουντας, των Σολων, της Παφου κλπ και παρα το γεγονος οτι απο τον Ελλαδικο χωρο και την Κυπρο περασαν δεκαδες κατακτητες και οι δυο αυτοι χωροι παρεμειναν υποδουλοι σε ξενους κατακτητες για παρα πολλους αιωνες, οι γενεες που εζησαν σ' αυτους τους γεωγραφικους χωρους διατηρησαν για χιλιαδες χρονια την Ελληνικοτητα τους στη γλωσσα, στην κουλτουρα, στα ηθη και στη θρησκεια.

Το μελάνωμα της Κύπρου

Έντεκα απαντήσεις στον Στυλιανό Περράκη

Από δρόμος - 20 Ιουλίου, 2025

του Βασίλη Κων/νου Φούσκα*

Με ικανοποιεί ιδιαίτερα που «Το μελάνωμα της Κύπρου. Οι ευθύνες των Κων/νου Καραμανλή και Ευάγγελου Αβέρωφ για τη Κυπριακή τραγωδία» (εκδ. Επίκεντρο, 2024) έχει σχολιαστεί ευρέως, κατά κόρον επαινετικά, και μάλιστα από πολύ αξιόλογους διανοητές, στρατιωτικούς, δημοσιολόγους, πρέσβεις, γενικά από μια πολύ μεγάλη μερίδα ανθρώπων με πολλές, βαθιές και ποικίλες γνώσεις για το Κυπριακό ζήτημα. Το αγκάλιασε, πρέπει να πω, και μεγάλη μερίδα της Ελλαδικής και Κυπριακής κοινωνίας, αν κρίνω από τον αριθμό των ανατυπώσεων που έχει κάνει μέχρι σήμερα και από την υποδοχή που είχαν οι επισκέψεις μου στην Αθήνα (Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο) και τη Λευκωσία (Κέντρο Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας), όπου το παρουσίασα. Ωστόσο, επικρατεί «σιγή ιχθύος» από τα επίσημα ΜΜΕ της Ελλάδας, τόσο της κεντροδεξιάς όσο και της κεντροαριστεράς, αλλά και του ΚΚΕ, και από τους ιστορικούς του επίσημου αφηγήματος της «μεταπολίτευσης», το οποίο εκθειάζει τους χειρισμούς Καραμανλή-Αβέρωφ το καλοκαίρι του 1974. Έτσι είμαι διπλά ικανοποιημένος από την πιο πρόσφατη βιβλιοκριτική της μελέτης μου από έναν μη-επαγγελματία ιστορικό, τον Στυλιανό Περράκη στη TheBooks’ Journal (Φεβρουάριος 2025), η δι-επιστημονική ευρύτητα των γνώσεων του οποίου έρχεται να αμφισβητήσει πτυχές των επιχειρημάτων μου. Ευχαριστώ ιδιαίτερα την Journal η οποία φιλοξένησε μια τέτοια αξιόλογη κριτική. Άλλα μέσα επικοινωνίας δεν το τόλμησαν. Ωστόσο, η δημοσίευση της απάντησής μου από το εν λόγω περιοδικό (Μάρτιος 2025) δεν δημοσιεύτηκε πλήρως λόγω έλλειψης χώρου. Έκρινα ότι οι αιτιάσεις του Περράκη χρήζουν πλήρους απάντησης διότι αφορούν όχι μόνο τον ίδιο, αλλά και ένα πολύ ευρύτερο φάσμα απόψεων διάχυτο μέσα στην Ελλαδική διανόηση και δημοσιογραφία, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης – αλλά όχι τόσο στην Κυπριακή. 

Ο τρόπος που οργάνωσα την απάντησή μου θα τον βοηθήσει επίσης να μου ανταπαντήσει, αν επιθυμεί, από το ανοιχτό βήμα του Δρόμου ή άλλου εντύπου / ιστοσελίδας. Βεβαίως, οποιαδήποτε άλλη παρέμβαση σ’ αυτό τον διάλογο με σεβασμό στην αρχειακή ιστορική έρευνα είναι κάτι παραπάνω από καλοδεχούμενη.

1.Η παρουσίαση του Περράκη αποσιωπά πάρα πολλά προκειμένου να δώσει κατεύθυνση και εγκυρότητα στο επιχείρημα ότι όλα έγιναν σωστά από τους Καραμανλή-Αβέρωφ, και ότι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα το διαφορετικό. Αυτό –για να ξεκινήσουμε από τη μέθοδο της ιστορίας– είναι λάθος, διότι πάντοτε υπάρχουν εναλλακτικές (ή υπαλλακτικές) λύσεις στην ιστορία.

1974 Φάκελος Κύπρου: Ο επίλογος του Ελληνισμού;

Γράφει ο

Στέλιος Παρασκευόπουλος

Σάββατο, Νοέμβρη 24, 2018 

Ο Φάκελος της Κύπρου που δόθηκε στην δημοσιότητα πριν από λίγες ημέρες, σαράντα τέσσερα χρόνια μετά από την ανείπωτη τραγωδία και τριάντα χρόνια από τότε που η Ελληνική Βουλή διερεύνησε τι ευθύνες για το χουντικό πραξικόπημα και την εισβολή της Τουρκίας το 1974 στη Μεγαλόνησο, δεν έχει πλέον καμία αξία –πλην ίσως της ιστορικής, καθώς δεν κατέδειξε σε βάθος τα προδοτικά γεγονότα που συνέβησαν σε βάρος του Ελληνισμού. Και ακόμη, δεν απέδειξε τον προδοτικό ρόλο –πέραν των γνωστών πρωταιτίων και πρωτεργατών- όλων εκείνων των προσώπων, στρατιωτικών και πολιτικών, που έπαιξαν σημαίνοντα ρόλο στο παρασκήνιο σε Ελλάδα, Κύπρο, Ευρώπη και ΗΠΑ. Και δεν θα πρέπει να αγνοείται πως το νησί της «θλιμμένης Παναγιάς» καρατομήθηκε σε δύο φάσεις. Επί της χούντας του Ιωαννίδη («Αττίλας 1») και επί της δημοκρατικής αλλαγής στην Ελλάδα –επονομαζόμενη και ως Μεταπολίτευση («Αττίλας 2»).

Αυτά που δημοσιοποίησε ο Φάκελος της Κύπρου για τα σκοτεινά και αιματοβαμμένα γεγονότα, το μοιραίο εκείνο καλοκαίρι για τον κυπριακό Ελληνισμό, ήταν γνωστά –λίγο έως πολύ- εδώ και πολλά χρόνια.

 Και το κυριότερο, ο Φάκελος της Κύπρου, ξεθυμασμένος πλέον από τον χρόνο, αποτελεί στην ουσία «καμένο χαρτί», αφού οι κόλλες του δεν τύλιξαν όταν έπρεπε κανέναν υπόλογο για να τον στείλουν στο εδώλιο της εσχάτης προδοσίας. Ένας Φάκελος – κενό γράμμα που δεν προκάλεσε την ιστορική Νέμεση. Ένας Φάκελος, που αν και πλήρης ασυλλόγιστων και προδοτικών ενεργειών, σφραγισμένος με αίμα και απώλεια εδαφών, άφησε ασυγκίνητη την κοινή γνώμη και αμέτοχα τα Μέσα Ενημερώσεως.

Πρώτη ανάρτηση 16/9/25

Στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία εισβάλλει στην Κύπρο. Στην Αθήνα, η χουντική ηγεσία συνεδριάζει.

Μέσα στο πολεμικό συμβούλιο, ο Δημήτριος Ιωαννίδης ξεστομίζει τη φράση που θα έπρεπε να τον είχε οδηγήσει κατευθείαν σε δίκη για εσχάτη προδοσία:

«Ας πάρουν την Κερύνεια και μετά…»

Δεν ήταν αφέλεια. Ήταν συνειδητή εγκατάλειψη ελληνικού εδάφους, αφήνοντας την Κύπρο να σφαγιαστεί.

Τα γεγονότα

Υποβρύχια και αεροσκάφη είχαν αποστολή να χτυπήσουν την τουρκική αποβατική δύναμη. Οι εντολές ανακλήθηκαν.

Η Κερύνεια πέφτει χωρίς να ακουστεί ελληνικός πυροβολισμός από την μητέρα πατρίδα.

Αμερικανοί αξιωματούχοι και πράκτορες πιέζουν και παρεμβαίνουν για να σταματήσουν κάθε ελληνική αντίδραση. 

Ο Κίσινγκερ χαμογελά: οι ισορροπίες του ΝΑΤΟ διατηρούνται, η Κύπρος θυσιάζεται.

Η χούντα, ήδη απομονωμένη, λειτουργεί ως πιόνι της Ουάσινγκτον. Ο εχθρός δεν ήταν μόνο στην Άγκυρα· ήταν μέσα στην ίδια την Αθήνα.

Ο λαός πολεμά, η ηγεσία προδίδει

Στην Κύπρο, λοκατζήδες, εθνοφύλακες, απλοί πολίτες πολεμούν με ό,τι έχουν.

Η Χαρίτα Μάντολες σκάβει για να θάψει τους νεκρούς της. Ο Μάκης Οικονομίδης θυμάται τα πρώτα βλήματα να πέφτουν δίπλα του.

Και ενώ η πρώτη γραμμή γράφει ιστορία με αίμα, η Αθήνα γράφει ιστορία με μελάνι ντροπής.

Η ουσία

Αυτό που κατέγραψαν τα μικρόφωνα του πολεμικού συμβουλίου δεν είναι απλώς «στρατηγική διαφωνία».

Είναι η ηχογραφημένη στιγμή της εθνικής μειοδοσίας.

Η στιγμή που η χούντα των «εθνοσωτήρων» απέδειξε πως δεν ήταν τίποτα άλλο από εθνικοί νεκροθάφτες.

Η κληρονομιά της σιωπής

Η Κύπρος έμεινε μισή. Οι πρόσφυγες έμειναν με τα κλειδιά των σπιτιών τους στις τσέπες και την επιστροφή τους σε μνημόσυνο.

Κι αυτοί που έδωσαν την εντολή «Ας πάρουν την Κερύνεια» έμειναν να κρύβονται πίσω από την ανωνυμία της Ιστορίας, προστατευμένοι από την μεταπολιτευτική λήθη.

Αυτή δεν είναι απλώς προδοσία. Είναι ο ορισμός της.

Και όσο η φράση αυτή υπάρχει σε ηχογράφηση, καμία δικαιολογία, καμία ωραιοποίηση, κανένα «ήταν άλλες εποχές» δεν μπορεί να σταθεί.

Η Κύπρος του 1974 δεν χάθηκε στον πόλεμο. Χάθηκε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο στην Αθήνα.

Επιτέλους στη δημόσια τηλεόραση μια συζήτηση για το Κυπριακό!

Το ένοχο κομματικό - πολιτικό σύστημα έχει επιβάλλει τη λήθη και την απουσία από το δημόσιο διάλογο για το σημαντικότερο ζήτημα του Ελληνισμού, το Κυπριακό! 

 Ο δημοσιογράφος κ. Σαχινης το τολμά και σε μια τρίωρη συζήτηση αναδεικνύει όλες τις πτυχές του!

Στις "Αντιθέσεις" μια μεγάλη συζήτηση για τις γεωπολιτικές -γεωοικονομικές και κοινωνικές συνέπειες στην Ανατολική Μεσόγειο σε ένα κόσμο αβεβαιότητας , προβολής ισχύος και ανακατανομής συσχετισμών, με επίκεντρο το Κυπριακό, τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις και τις προεκτάσεις της αναθεωρητικής στρατηγικής της Τουρκίας έναντι του Ελληνισμού

Γιατί το Κυπριακό , το Αιγαίο αλλά και τα μεγάλα πεδία στην Ανατολική Μεσόγειο εισέρχονται στην πιο κρίσιμη φάση αναδιαμόρφωσης συσχετισμών, συμμαχιών και εξελίξεων.

Το Ελλαδικό πολιτικό σύστημα σε Αθήνα και Λευκωσία, το αφήγημα της Διζωνικής-Δικοινοτικής Ομοσπονδίας , ποιες οι εναλλακτικές του και ποια τα όρια του Κυπριακού στη σχέση Αθήνας- Άγκυρας

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΕΡΩΤΑΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ

Το εγχειρίδιο «Για να μην διερωτάται κανένας» καταθέτει μια ολοκληρωμένη πρόταση με ξεκάθαρο στόχο την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ και την αποκατάσταση της Εθνικής μας αξιοπρέπειας.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΕΡΩΤΑΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ

«Κυπριακή Δημοκρατία & Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ) και Πρόταση Ελάχιστης Επιδίωξης για την Κύπρο»

«αξιόπιστος και σεβαστός δεν είναι όποιος προσπαθεί έρποντας να γίνει αρεστός στους εχθρούς του, αλλά όποιος επιδιώκει τα νόμιμα δικαιώματα του Κράτους & του Λαού του και τα διεκδικεί τεκμηριωμένα, με συνέπεια και αξιοπρέπεια».

Το εγχειρίδιο είναι διαθέσιμο για ανάγνωση στον πιο κάτω σύνδεσμο. Εναλλακτικά, εάν το επιθυμείτε, μπορείτε να αποταθείτε σε εμάς ώστε να σας το αποστείλουμε. 

Το παρόν εγχειρίδιο διανέμεται δωρεάν.

ΚΛΙΚ στην εικόνα στον σύνδεσμο ή ΕΔΩ

https://online.fliphtml5.com/uzyoe/xbyc/?fbclid=IwZnRzaANLd-9leHRuA2FlbQIxMQABHvxBLOw1F0_n2EMugseWSLO-CwVpv8rCSd2D9y9_EpJUlAXSiazUzDpVBnZV_aem_UhPWEkaGhde8Ytupnk5YOw#p=6

Τίτλος : Ποιος προκάλεσε το εθνικό ρήγμα.

Ένα επίκαιρο και διαφωτιστικό άρθρο του Μανώλη Κοττάκη στην εφημερίδα Εστία ημερ. 16-9-25.

Ποιος προκάλεσε το εθνικό ρήγμα 

Διάβασα τό Σαββατοκύριακο ἐπιθετικά ἄρθρα ἐναντίον τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας γιά τήν ἀπόφασή της νά μήν δώσει πράσινο φῶς στίς ἐργασίες κατασκευῆς τοῦ περίφημου καλωδίου ἠλεκτρικῆς διασύνδεσης.

Μεταξύ αὐτῶν καί τοῦ ὁμότιμου καθηγητῆ Χρήστου Ροζάκη.

Ἡ κατηγορία πού τῆς ἀπευθύνεται εἶναι ὅτι διασπᾶ τό ἐθνικό μέτωπο. Τρόλ τά ὁποῖα εἶναι ἀφοσιωμένα στόν κυβερνητικό ἐπικοινωνιακό σχεδιασμό ἔφθασαν μάλιστα στό σημεῖο νά λανσάρουν στό διαδίκτυο τό αἰσχρό σύνθημα «Τουρκία-Κύπρος συμμαχία». Ἄν δέν εἴχαμε καταγράψει ἀπό αὐτήν τήν ἐφημερίδα μέ συστηματικότητα τό σχέδιο ἀπαγκίστρωσης τῆς Ἑλλάδος ἀπό τόν ἐθνικό σχεδιασμό μέ τήν Κύπρο, ἴσως καί νά τό πιστεύαμε καί ἐμεῖς. Ἀλλά ἐδῶ τό ἔγκλημα πού συντελεῖται μέ σύστημα ἔχει καί αὐτουργό καί ἀποτυπώματα καί αὐτό πού ζοῦμε σήμερα εἶναι δυστυχῶς ἡ δημοσιοποίηση τῆς διάστασης πού σοβεῖ καιρό τώρα σέ ἐπίπεδο κυβερνήσεων. Ἡ διαφορά μέ τό παρελθόν εἶναι πώς πλέον δέν ὑπάρχει ἐμπιστοσύνη. Ἔχει καταρρεύσει ἡ ἐμπιστοσύνη. Οἱ ἀδελφοί μας Κύπριοι δέν ἐμπιστεύονται τήν Κυβέρνηση καί μέ δεδομένη τήν ἐμπειρία ἀπό τό 1974 δέν εἶναι διατεθειμένοι νά πάρουν ρίσκα μέ τυχόν ὀλέθρια ἀποτελέσματα.

Θυμίζω σέ ὅλους ὅσοι λησμονοῦν τί ἔχει συμβεῖ τά τελευταῖα χρόνια στίς μεταξύ μας σχέσεις καί ἐπιρρίπτουν ἀνερυθρίαστα τήν εὐθύνη στήν Κυπριακή Δημοκρατία:

Μόλις ἀνέλαβε Πρωθυπουργός ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, τό 2019, καί προέκυψε ζήτημα σύγκλησης πενταμεροῦς διάσκεψης γιά τό Κυπριακό, ὁ ἔνοικος τοῦ Μαξίμου ξεκαθάρισε σέ συνομιλητές του πώς «δέν εἶμαι διατεθειμένος νά ἀναλάβω εὐθύνες πού δέν μοῦ ἀναλογοῦν».

Σέ μιά ἀπό τίς στρατιωτικές παρελάσεις τῆς 28ης Ὀκτωβρίου στήν Κύπρο στήν πρώτη τετραετία Μητσοτάκη ἡ Ἑλλάς δέν ἔστειλε, ὅπως παραδοσιακά ἔκανε στό πλαίσιο τῆς πολιτικῆς τοῦ ἑνιαίου ἀμυντικοῦ χώρου, μαχητικά ἀεροπλάνα F16! (Τήν ντροπή ξέπλυνε ἀργότερα μέ εἰδική ἀποστολή ὁ στρατηγός Φλῶρος.)

Ο ΤΟΥΡΚΟΑΖΕΡΟΣ ΑΛΙΕΦ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΚΥΠΡΟ.

Ο ΤΟΥΡΚΟΑΖΕΡΟΣ ΑΛΙΕΦ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΚΥΠΡΟ.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΗΣ Κ. ΒΟΥΛΤΕΨΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΟΣ!

Γιώργος Τασιόπουλος

Μετά από αυτές τις δηλώσεις ο Αλίεφ, Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν είναι φίλος της Ελλάδας;

Η Ελλάδα συνεχίζει να διατηρεί πρέσβη στο Αζερμπαϊτζάν;

Συνεχίζουμε να προωθούμε και να καταναλώνουμε αζέρικο φυσικό αέριο;

Μετά από αυτές τις δηλώσεις του σφαγέα Αλίεφ, υπάρχει κάποιος να στηρίζει ακόμη το Αζερμπαϊτζάν στην Ελλάδα ? Κι όμως ΝΑΙ.... βρείτε ποιός....

ΕΊΝΑΙ η Ελληνική κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία αποτελούμενη από την πρώην Υφυπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου κ. Σοφία Βούλτεψη και τους βουλευτές, κ. Βασίλειο Γιόγιακα (ΝΔ), τη κ. Καλλιόπη Βέττα (ΣΥΡΙΖΑ) και τον κ. Γιώργο Στύλιο (ΝΔ) στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν.

Θλίψη και Οργή!

Η Ελληνική κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία αποτελούμενη από την πρώην Υφυπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου κ. Σοφία Βούλτεψη και τους βουλευτές, κ. Βασίλειο Γιόγιακα (ΝΔ), τη κ. Καλλιόπη Βέττα (ΣΥΡΙΖΑ) και τον  κ. Γιώργο Στύλιο (ΝΔ) στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν.

Από εκεί ο μηχανισμός προπαγάνδας του Αλίεφ, που πάντα αναζητά πρόθυμους ηλίθιους, πήρε τους Βουλευτες  και τους μετέφερε στο Αρτσάχ, οπου τους παρουσίασαν τις καταστροφες λέει που εκαναν οι Αρμένιοι σε βαρος του «πολιτισμού» του Αζερμπαιτζαν!