Λίγα λόγια για τη Βενεζουέλα και τους ανιστόρητους

Του Ανδρέα Ρουμελιώτη 

Τι δεν καταλαβαίνεις; ΣΤΑ 1998 ΤΟ 59% ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ στη Βενεζουέλα βρισκόταν σε εξαθλίωση. Το 42% ζούσε κάτω από τα όρια της φτώχειας, ενώ άλλο ένα 17% σε συνθήκες ΠΟΛΥ ΑΚΡΑΙΑΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ. Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΗΤΑΝ ΣΤΟ 30%.

 ΤΟ 40% του πληθυσμού ήταν εντελώς ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΙ και το 70% των Βενεζουελάνων δεν είχαν στοιχειώδη πρόσβαση ΣΕ ΒΑΣΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ, ενώ το 70% της γης ήταν στα χέρια του 3% του πληθυσμού.

ΟΜΩΣ, ΣΤΙΣ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1999 ορκίστηκε ένας από τους σπουδαιότερους ηγέτες στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής, ο ΟΥΓΚΟ ΤΣΑΒΕΣ, ο οποίος εξελέγη πρόεδρος (και επανεξελέγη το 2006 και το 2012).      

                                                                       Ακολούθησε νίκη του και στις βουλευτικές εκλογές, με το κόμμα του να καταλαμβάνει τις 120 από το σύνολο των 131 εδρών.                        Στα επόμενα χρόνια, η χώρα μετονομάστηκε σε «Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας», για να τιμηθεί ο ήρωας της ανεξαρτησίας Σιμόν Μπολίβαρ.

ΠΕΡΙΠΟΥ 14 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ (πέθανε από καρκίνο στις 5 Μαρτίου 2013), η φτώχεια είχε πέσει στο 23%.          

                                                 

  Ο Τσάβες, με τον ερχομό του στην εξουσία, έδωσε ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟ και καθιέρωσε πλήρη πρόσβαση όλων των πολιτών ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ ΥΓΕΙΑΣ με τη βοήθεια 46.000 Κουβανών γιατρών.         

                                                     

   ΜΕΙΩΣΕ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ από το 30% στο 6%. Ο κατώτερος μισθός ΑΥΞΗΘΗΚΕ 600%!       

Δεν αυτοκτόνησε η Αύρα, τη δολοφόνησαν

Του Ανδρέα Ρουμελιώτη 

ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΡΕΛΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝΕ, ΤΗΝ ΤΡΕΛΑΝΑΝ. Άμα δεν τρελαινόταν, δεν θα τολμούσε. 

ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ, θα έγραφα ότι τη δολοφόνησε το κράτος.

ΑΜΑ ΗΜΟΥΝΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ, θα έλεγα ότι τη δολοφόνησε ο καπιταλισμός.

ΑΝ ΗΜΟΥΝΑ ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΟΣ, πολύ εύκολα θα έγραφα πως την τρέλανε και τη δολοφόνησε το γ@μημένο το Σύστημα.

ΑΜΑ ΗΜΟΥΝΑ λίγο ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΗΣ, θα έγραφα με σπρέι στους τοίχους των Εξαρχείων και στον Λευκό τον Πύργο ότι τη δολοφόνησε ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΚΥΝΙΚΟΣ, δεν θα γινόμουνα χάλια ψυχολογικά, όπως και τ’ άλλα παιδιά από την «Ε», με ενοχές ότι εμείς φταίμε γιατί την αφήσαμε μόνη στα δύσκολα, κι ας μη το ομολογούσε.

Η ΑΥΡΑ ΔΕΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ, ΑΥΤΟΠΥΡΠΟΛΗΘΗΚΕ!

ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΑΚΡΑΙΑ ΠΡΑΞΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ και όχι ιδιωτική-προσωπική υπόθεση απελπισίας.

ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΗ, ΔΗΜΟΣΙΑ και ΕΣΧΑΤΗ, δοκιμασμένη σε αρχαιοελληνικό δράμα, η οποία επιζητά και τη δημοσιότητα που της αναλογεί και ας μη συνοδεύεται πάντα από προκήρυξη που να (ξανα)περιγράφει τα αυτονόητα, δηλαδή ότι ξαναζούμε στο 2012, αλλά από ένα ψέλισμα: «Δεν έχω ούτε να φάω»…

ΠΡΩΙ-ΠΡΩΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΛΗ ΤΟΥ ΖΑΠΕΙΟΥ, για να μπορέσει ο -φερόμενος ως- Πρόεδρος της Δημοκρατίας να συγχαρεί τη φρουρά του που την κατάβρεξε.

Η ΑΥΤΟΠΥΡΠΟΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ, ΟΠΩΣ KAI ΣΤΟ «ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΕΙΔΥΛΛΙΟ» του Φίλιπ Ροθ: η εικόνα των αυτοπυρπολημένων ανθρώπων στις ειδήσεις στιγματίζει την κόρη τού βασικού ήρωα για όλη της τη ζωή.

ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΠΥΡΠΟΛΗΘΗΚΑΝ προστρέξαμε, όπως έγινε με την Αύρα, να πούμε ότι ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ;

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΓΕΩΡΓΑΚΗ, τον φοιτητή της Γεωλογίας από την Κέρκυρα, ο οποίος αυτοπυρπολήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1970 στη ΓΕΝΟΒΑ σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη δικτατορία στην Ελλάδα;