Τα λευκά τείχη της Δύσης

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026

Ενώ η G7 γιόρτασε το κενό και την αδυναμία της με ψεύτικες αγκαλιές και φιλιά Ιούδα, ενώ κυκλοφορούν τουλάχιστον τρεις διαφορετικές εκδοχές του μνημονίου συνεννόησης που αναμένεται να υπογραφεί αύριο μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, δείχνοντας πώς η Δύση είναι ένα γεωπολιτικό λούνα παρκ, όπου όλα είναι περιστασιακά, εφήμερα, επισφαλή, προτιμώ μια παρένθεση που καταδεικνύει τις πολιτισμικές και διαβιωτικές συνθήκες από τις οποίες προκύπτουν όλα αυτά.

Τα αγγλικά σχολεία, σύμφωνα με τις νέες οδηγίες, απογυμνώνουν κάθε πιθανή εικόνα. Οι λευκοί τοίχοι των διαδρόμων και των αιθουσών διδασκαλίας μοιάζουν με γυψοσανίδες που περιμένουν ανακαίνιση. Όλα «για να αποτρέψουν τους μαθητές από το να βιώσουν γνωστική υπερφόρτωση». Τι; Υπερβολικό γνωστικό φορτίο;

Υπάρχει μια άστοχη θεωρία σε αυτό το πλαίσιο που βλέπει το ανθρώπινο μυαλό ως ένα είδος μνήμης εργασίας ενός υπολογιστή, που συνήθως ονομάζεται RAM, η οποία υπερθερμαίνεται εύκολα και επομένως θα πρέπει να χρησιμοποιείται όσο το δυνατόν πιο φειδωλά.

 Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, εάν πάρα πολλές πληροφορίες ανταγωνίζονται για την προσοχή, η μάθηση θα τεθεί σε κίνδυνο ή και θα είναι αδύνατη. Εξ ου και οι άδειοι τοίχοι. Προφανώς, αυτή η εξήγηση τροφοδοτείται από ανησυχίες σχετικά με την έκθεση των μαθητών στα σύμβολα και τα σημάδια άλλων πολιτισμών, γι' αυτό και επιλέγεται η οδός του μηδενισμού τους.

Κριτική σκέψη με δεκανίκι

από Χαρίκλεια Τσοκανή

Η άποψη σύμφωνα με την οποία η εισαγωγή ψηφιακών μεθόδων και τεχνικών αυτοματισμού στην εγκύκλια εκπαίδευση λειτουργεί ενάντια στον προορισμό της, κινδυνεύει να ακουστεί κοινότοπα αναχρονιστική και, μάλλον, εκφοβιστική, όσον αφορά την χρήση της τεχνολογίας.

Είναι τέτοια η χρησιμότητα της σύγχρονης τεχνολογίας σε πολλά πεδία της επιστημονικής έρευνας αλλά και σε αρκετά του πρακτικού βίου, που δύσκολα θα μπορούσε κανείς να φαντασθεί ότι είναι δυνατόν να περιοριστεί ή και να αποκλειστεί η χρήση της στα πρώτα στάδια της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Σ΄ αυτά τα στάδια όμως κρίνονται τόσα πολλά που δεν είναι νοητό να μην εξετάζεται προσεκτικά, και μάλιστα από τους υπεύθυνους της Πολιτείας, το ενδεχόμενο σοβαρών παρενεργειών.

Σύμφωνα με τις εξαγγελίες του Υπουργείου Παιδείας, η τεχνητή νοημοσύνη εισάγεται στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια δημόσιας εκπαίδευση ως απαραίτητο πλέον βοηθητικό μέσον σε κάθε φάση της εργασίας τόσο του καθηγητή όσο και του μαθητή. Και διερωτόμαστε: μήπως ανακαλύφθηκε, επιτέλους, το φάρμακο για την θεραπεία της μαθησιακής ανορεξίας που έχει καταλάβει ένα μεγάλο αριθμό παιδιών και εφήβων της χώρας μας; Και, μήπως, αυτός ο προτεινόμενος τρόπος μάθησης, χρήσιμος ως προς την ταχύτητα εκτέλεσης των γραπτών εργασιών, την μείωση της σχετικής προσπάθειας και την αύξηση της άκοπης αποτελεσματικότητας, είναι τόσο ελκυστικός που θα μπορούσε να διεγείρει την όρεξη ακόμη και του θεωρούμενου απροσάρμοστου παιδιού που αρνείται να παρακολουθήσει το έργο του δασκάλου;

Να ξέραμε να ακούγαμε τους Δασκάλους ...

Λίγο μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες, τότε που λεφτά "υπήρχαν" και η Παπαρίζου δονούσε την Ευρώπη με την υποτιθέμενη λύρα της, φόρτωσα σε ένα πλοίο τα όνειρά μου, την αισιοδοξία μου, την αγάπη μου για τη δουλειά του εκπαιδευτικού και ένα κοντομάνικο που έγραφε "I love Marietta" (η Υπουργός Παιδείας τότε) και βρέθηκα στην άλλη άκρη της Ελλάδας. Είχα τα όνειρα του νεοδιόριστου, στο μυαλό μου έμπαινα σε φρεσκοβαμμένες τάξεις, με καθαρές κουρτίνες και παιδιά να με κοιτάνε στα μάτια. Να είμαι ο μαέστρος της τάξης μου. Να (καθ)οδηγώ τις νεανικές ψυχές, να τις "πλάθω", να τις μάθω ιστορία, αρχαία, Λατινικά, φιλοσοφία. Να τους περάσω το αγαπημένο μου μότο "cogito ergo sum", να τους εξηγήσω το "in medias res". Άλλωστε τόσον Πλαύτο και τόσον Τερέντιο αποστήθιζα στο Πανεπιστήμιο. Τόσος Οράτιος έγραψε στην φοιτητική μου ψυχή! Τόσος Οβίδιος μού έκανε παρέα τα βράδια του Ιουνίου στις εξεταστικές. Έπρεπε να τους μεταλαμπαδεύσω. 

Τέτοια εξιδανικευμένα και ποιητικά σκεφτόμουν, ανεβαίνοντας στο πλοίο.  Ακόμα θυμάμαι την προσμονή μου στο κατάστρωμα. Δεν έβλεπα την ώρα να τελειώσει εκείνο το ταξίδι. Καθόμουν στο πολυτελές Blue Star Ferry και όταν δεν ονειρευόμουν το... μέλλον, κοιτούσα γύρω μου τους ανθρώπους. Προσπαθούσα να διακρίνω ποιος άλλος μπορεί να ήταν καθηγητής και ακόμα περισσότερο νεοδιόριστος. "Κι εσείς νεοδιόριστος;", ήθελα να ρωτήσω έναν τύπο που καθόταν δίπλα μου, που από την πολλή... συγκίνηση μισοκοιμόταν όρθιος. "Μπααααα!", σκέφτηκα μετά. "Αποκλείεται! Κουρασμένος μικροέμπορος θα 'ναι που γυρίζει από επαγγελματικό ταξίδι!", αποφάνθηκα με δικαστική σιγουριά, ψάχνοντας άλλου για συναδέρφους. 

Θάνατος καθηγήτριας: Το έγγραφο – ντοκουμέντο της καθηγήτριας προς το υπουργείο Παιδείας για όσα βίωνε μέσα στη τάξη

Το έγγραφο ντοκουμέντο για τα σημεία και τέρατα που συνέβαιναν την ώρα του μαθήματός της. Πρόκειται για την επίσημη αναφορά στο υπουργείο Παιδείας και στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης και Κεντρικής Μακεδονίας είχε κάνει η 57χρονη καθηγήτρια Αγγλικών από τη Θεσσαλονίκη που πέθανε το περασμένο Σάββατο (7.3.26) από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη.

Στην αναφορά της η καθηγήτρια από τη Θεσσαλονίκη, περιέγραφε περιστατικά ακραίου εκφοβισμου που, όπως υποστήριζε, βίωνε. Ένα από τα περιστατικά στο οποίο αναφέρεται, έγινε στις αρχές Φεβρουαρίου του 2026 όταν μαθήτριά της πέταξε ένα πλαστικό μπουκάλι γεμάτο με σοκολατούχο γάλα, το οποίο ήταν ανοικτό, με αποτέλεσμα να περιλουστούν τα ρούχα της.

ΙΟΝΙΟΣ ΣΧΟΛΗ - ΜΕΛΕΤΗΣ ΜΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟΣ

Τεράστιο έργο ενός δασκάλου σε ζοφερούς για την εκπαίδευση χρόνους! Μακάρι να βρει άξιους συνεχιστές και μιμητές στον εκπαιδευτικό κόσμο.

ΙΟΝΙΟΣ ΣΧΟΛΗ - ΜΕΛΕΤΗΣ ΜΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟΣ

Το 1990, αμέσως μετά την απόλυσή μου από το Πολεμικό Ναυτικό, έψαχνα σχολείο για να δουλέψω. Διάλεξα την Ιόνιο Σχολή πρώτον γιατί ήταν ένα πολύ καλό σχολείο και δεύτερον γιατί ήταν δίπλα στο σπίτι μου. Υπηρέτησα εκεί τα δύο πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας μου στο Λύκειο (4η Δέσμη) και πέρασα πάρα πολύ ωραία, έγινα φίλος με τα παιδιά με τα οποία δεν είχαμε μεγάλη διαφορά ηλικίας και γνώρισα αξιόλογους συναδέλφους της περασμένης γενιάς. Ξαναπήγα ως Λυκειάρχης το 2015. Το σχολείο είχε πληγεί από την κρίση, είχε πέσει στα 800 παιδιά. 

Προσέλαβα πολύ δυνατούς καθηγητές, όπως τον Στάντη Αποστολίδη και πολλούς νέους επιστήμονες που τούς στήριξα και τους βοήθησα να γίνουν δάσκαλοι, έφτιαξα μία πολύ δυνατή διοικητική ομάδα και εφάρμοσα ρηξικέλευθα και πρωτοποριακά μέτρα: μαθήματα επιλογών (κβαντική φυσική, γενετική, business management, ιστορία α' και β΄ παγκοσμίου πολέμου, εγκληματολογία, ιστορία της τέχνης κλπ.), εισήγαγα την Ρητορική, τον θεσμό του Μέντορα, ανταλλαγές με σχολεία στην Φλωρεντία, Βουδαπέστη, Μαδρίτη, Βερολίνο κλπ., την Ημερίδα Επαγγελματικού Προσανατολισμού, τακτικές διαλέξεις προσωπικοτήτων (Σμαραγδής, Συρίγος, Κατσέλη, Καραμπελιάς, Βάσσης, Κουσούλης, Παπαγιαννίδης, Αφεντούλη κ.ά.), έφτιαξα Τα Νέα της Ιονίου Σχολής, ανέπτυξα το πρόγραμμα ΙΒ. Έκανα βιωματικά μαθήματα σε όλη την Ελλάδα, εκδρομές από το Ρούπελ και την Μονεμβασία μέχρι το Μεσολόγγι, το Σούλι, ακόμα και την Χειμάρρα, όπου ξεναγούσα πάντα ο ίδιος τα παιδιά. Έκανα διαλέξεις γιά το Κυπριακό, την Επανάσταση, τον Ρένο Αποστολίδη. Εφάρμοσα πλήρες πρόγραμμα anti-buylling και ήμουν ο πρώτος που εφάρμοσα την οδηγία του υπουργείου για αυτο-αξιολόγηση. 

Αν και Λυκειάρχης και δικαιούμενος να διδάσκω 3 ώρες, δίδασκα έως 16 ώρες, αρχικά Κοινωνιολογία και Οικονομία, μετά Βυζαντινή Ιστορία και Πολιτική Παιδεία. Δίδαξα Κοινωνιολογία Κατεύθυνσης στην Τρίτη Λυκείου όταν έγινε για λίγο μάθημα Πανελληνίων (οι 13 στους 26 έγραψαν 19-20) και συμμετείχα ως εξεταστής μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες στις Πανελλήνιες. Ακόμα και μαθήματα savoir vivre έκανα στα παιδιά. Νομίζω ότι η Ιόνιος ήταν το μόνο σχολείο πανελληνίως όπου τα παιδιά σηκωνόντουσαν όταν έμπαινε ο Λυκειάρχης στην αίθουσα. Το κυριώτερο ήταν το ζεστό οικογενειακό κλίμα που έκανε τα παιδιά να αισθάνονται καλά στο σχολείο τους.

Το πρόβλημα της Παιδείας

από Στέλιος Ράμφος
-10 Σεπτεμβρίου 2022

Το πρόβλημα της Παιδείας, Στέλιος Ράμφος καλεσμένος από τον π. Ιγνάτιο Γεωργακόπουλο, στην εκπομπή «Διάλογοι αλήθειας και ζωής» του "New Channel", το 1990.

Νεοδιορισμένος

Νεοδιορισμένος. Κείμενο από το περιοδικό "Η λέξη" 2003.

Θεόδωρος Γρηγοριάδης

Τον Σεπτέμβριο του 1982 δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες οι διορισμοί καθηγητών σε δημόσια σχολεία όλης της χώρας. Άνοιξα με λαχτάρα τις σελίδες της «Μακεδονίας» ψάχνοντας με αγωνία το όνομά μου: ναι, υπήρχε! Δίπλα ακριβώς αναγραφόταν: «Νομός Έβρου», ένας νομός που δεν υπήρχε καν στις δηλωμένες επιλογές μου. Η εφημερίδα απέμεινε στα χέρια μου, κολλημένη στην πίκρα των καπνόφυλλων που μάζευα το καλοκαίρι εκείνο. Ας μην ξεχνιόμαστε: για πολλά χρόνια υπήρξα αγρότης, μάζευα καπνά, ακόμη και όταν διορίστηκα στα σχολεία.

Ο νομός Έβρου είναι ένας από τους μεγαλύτερους νομούς της Ελλάδας. Μακρόστενος, έχει μήκος 160 χιλιόμετρα περίπου, υπολογίζοντας πάντα τα οδικά χιλιόμετρα και βάζοντας μέσα τις στροφές και τις παρακάμψεις εκείνης της περιόδου.

Παρουσιάστηκα στο Γραφείο Εκπαίδευσης της Αλεξανδρούπολης και από εκεί μου ανακοίνωσαν κάτι που δεν το είχα προσέξει: Στην «Β΄ Έβρου» είχα διοριστεί, όχι στην «Α’», πράγμα που σήμαινε ότι θα έπρεπε να μετατοπιστώ εκατό χιλιόμετρα βορειότερα, στην Ορεστιάδα. Μπαίνοντας στο τοπικό λεωφορείο του ΚΤΕΛ, λαχτάρισα. Είχα βρεθεί την ίδια περιοχή, πέντε χρόνια νωρίτερα, φτάνοντας σε ένα από τα πιο απομακρυσμένα χωριά του νομού, τα Δίκαια, εκεί όπου δούλευε μια φίλη μου δασκάλα.. Τότε ανέβηκα με το τρένο, που εισχωρούσε για λίγα χιλιόμετρα στην Τουρκική επικράτεια, προτού τερματίσει στα Δίκαια. Στο χωριό αυτό, στάθμευαν τα τρένα της χώρας μας, κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής που έτρεχε παράλληλα με το ποτάμι.

Στο Γραφείο Εκπαίδευσης της Ορεστιάδας μου ανακοίνωσαν ότι υπήρχαν αρκετά «κενά» καθηγητών αγγλικής σε σχολεία της περιοχής. Τα περισσότερα ήταν γυμνάσια και, ανάμεσά τους, ένα εξατάξιο γυμνάσιο και λύκειο μαζί, στα Δίκαια! Θυμήθηκα το γραφικό χωριό, είχα μείνει μια βραδιά, έλεγξα και τα υπόλοιπα χωριά που μου φάνηκαν πολύ πιο μικρά. Σκέφτηκα ότι θα ήταν μια χαρά να μένω στην Ορεστιάδα και να πηγαινοέρχομαι στα Δίκαια και κάπως έτσι αποδέχτηκα την τοποθέτησή μου στο Τρίγωνο, όπως αποκαλείται η ευρύτερη περιοχή.

Οι ''κακοί μαθητές'' μας

Οι ''κακοί μαθητές'' μας -αυτοί για

τους οποίους λένε ότι δεν έχουν μέλλον-

ποτέ δεν πάνε μόνοι στο σχολείο.

Αυτό που μπαίνει στην τάξη

είναι ένα κρεμμύδι:

φλούδες από στεναχώρια, φόβο, 

ανησυχία, μνησικακία, θυμό,

ανικανοποίητες επιθυμίες,

οργισμένες αρνήσεις

σωρευμένες πάνω σ' ένα φόντο,

από ένα παρελθόν ντροπής,

από ένα απειλητικό παρόν,

από ένα καταδικασμένο μέλλον.

Κοιτάξτε τους... Έρχονται εδώ

με το σώμα τους μισοαναπτυγμένο,

και την οικογένειά τους στην πλάτη,

μέσα στην σάκα. 

Στην πραγματικότητα, 

το μάθημα μπορεί ν' αρχίσει μόνο όταν 

αφήσουν τον μπόγο στο δάπεδο

και ξεφλουδιστεί το κρεμμύδι. 

Είναι δύσκολο να εξηγηθεί αλλά συχνά 

αρκεί ένα βλέμμα, μια λέξη φιλική, 

μια φράση από έναν έμπιστο ενήλικα,

επωμένη με σαφήνεια και σταθερότητα,

για να διαλυθούν αυτά τα ψυχικά άλγη,

να ανακουφιστούν αυτά τα πνεύματα,

να στεριώσουν σ' ένα ενεστώτα

αυστηρά της οριστικής. 

Ντανιέλ Πεννάκ

...............................................................................

Το ζωγραφικό έργο είναι του

Έντουαρντ Λάμσον Χένρι.

ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/share/14L1Dxmzf7a/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Γιατί μέσα σε ένα σύστημα που ξεχνάει τους Εκπαιδευτικούς του, οι Εκπαιδευτικοί είναι εκείνοι που συνεχίζουν να ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ τα παιδιά σας».

Ένα κείμενο Γαλλίδας εκπαιδευτικού στον Le monde littéraire ( δημοσιευμένο πριν 17 ώρες) που παρουσιάζει το Γαλλικό σχολείο (συγκεκριμένα το νηπιαγωγείο), τη μεταβολή της ποιότητας των σχέσεων και προτεραιοτήτων του σχολείου, την επιθετικότητα, τη βία, την ολοένα αυξανόμενη γραφειοκρατία, τα προβληματικά οικονομικά των σχολείων, το έλλειμμα εναρμόνισης μεταξύ δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των παιδιών που πρέπει να καλύψει το σχολείο μέσα σε ένα πλαίσιο απαξίωσης του εκπαιδευτικού από το ίδιο το σύστημα. 

Ένα κείμενο που θα μπορούσε να έχει γραφτεί και από Έλληνα εκπαιδευτικό και από οποιασδήποτε άλλης εθνικότητας εκπαιδευτικό. Που μας θέτει επιτακτικά το θέμα του προσανατολισμού, της πορείας και του μέλλοντος  του σχολείου. Γιατί, δυστυχώς, παρά τις διαφορές από χώρα σε χώρα, πολλά φαινόμενα είναι ίδια σε όλες τις χώρες. 

Για τον λόγο αυτό θεώρησα χρέος μου να το μεταφράσω στα ελληνικά και να το αναρτήσω.

«Μετά από σαράντα χρόνια στην τάξη, η επαγγελματική μου ζωή λαμβάνει τέλος, μονοκοντυλιά, σε συνέχεια μιας φράσης που διατυπώθηκε από ένα μαθητή έξι ετών:

« Ο μπαμπάς μου λέει ότι οι άνθρωποι σαν και σένα είναι ξεπερασμένοι».

Δεν την είπε με κακία ούτε κοροϊδευτικά και υποτιμητικά. Η φωνή του ήταν ουδέτερη και σταθερή σαν να μετέδιδε με ακρίβεια και σοβαρότητα το δελτίο καιρού.

Και συμπλήρωσε: « Δεν έχεις ούτε καν ΤΙΚ ΤΟΚ».

Ονομάζομαι Ελεανόρ Βανς και σήμερα τακτοποίησα για τελευταία φορά την τάξη μου στο νηπιαγωγείο.

Οι απόντες από τα σχολεία εκπαιδευτικοί είναι μιάμιση φορά περισσότεροι από τα κενά!

20/09/2025

ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Το σχολικό έτος 2022/2023 (τελευταία στοιχεία) οι αποσπασμένοι και οι απόντες εκπαιδευτικοί στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση ανέρχονταν σε περίπου 30.000 επί συνόλου 143.302 εκπαιδευτικών!


Περίμενα επί χρόνια τέτοιες ημέρες που ανοίγουν τα σχολεία (νέο σχολικό έτος) από τους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών να περιορίζουν το ενδιαφέρον τους (που πάντα είναι έντονο κι δικαιολογημένο προς τους μαθητές τους και τους συναδέλφους τους) με την ίδια επισήμανση – επωδό για δεκάδες χιλιάδες κενά στα σχολεία και το ίδιο, μονίμως, αίτημα για αυθωρεί και παραχρήμα κάλυψή τους με πρόσθετη δαπάνη που επιβαρύνει τους ίδιους και τους άλλους Έλληνες ως φορολογούμενους.

Να ζητούν οι εκπαιδευτικοί να είναι όλοι στις αίθουσες κι όχι στο υπουργείο!

 Συγκεκριμένα, περίμενα, αντί να ζητούν κάλυψη των κενών, που υπάρχουν στις σχολικές αίθουσες κι όχι στα στατιστικά στοιχεία (βλέπε πίνακες 2 και 3), να επιμένουν στο αυτονόητο, δηλαδή ότι οι εκπαιδευτικοί πληρώνονται για να παραδίδουν στους μαθητές μαθήματα στις σχολικές αίθουσες κι όχι να είναι αποσπασμένοι κυρίως στο υπουργείο Παιδείας, σαν να είναι ανίκανοι οι υπάλληλοί του να προσφέρουν αυτό για το οποίο διορίστηκαν και πληρώνονται.

Για την Αγωγή των νέων

Ο Λυκούργος νομοθέτης τών 

Λακεδαιμονίων, πήρε δύο κουταβάκια γεννημένα από τους ίδιους γονείς και τα μεγάλωσε με τρόπο εντελώς διαφορετικό το ένα από το άλλο, κάνοντας το ένα λαίμαργο και με ροπή στην κλοπή, και το άλλο ικανό στην 

ανίχνευση και επιτήδειο στο κυνήγι.  Αργότερα όταν κάποτε οι Λακεδαιμόνιοι είχαν συγκεντρωθεί σ ένα μέρος,

τους είπε:

  " Για τη δημιουργία τής αρετής 

Λακεδαιμόνιοι, μεγάλη συμβολή έχουν και η συνήθεια και η εκπαίδευση και η διδαχή και ο 

τρόπος αγωγής, και τούτα ευθύς θα σάς τ αποκαλύψω".

    Έφερε τότε τα δύο σκυλιά και 

τ άφησε ελεύθερα, αφού έβαλε 

στη μέση μπροστά τους, ένα 

δοχείο με φαγητό κι ένα λαγό.

Τότε το ένα σκυλί κίνησε κατά 

τον  λαγό, ενώ το άλλο όρμησε 

στο δοχείο.

     Οι Λακεδαιμόνιοι δεν μπορούσαν ακόμα να καταλάβουν τί σημασία απέδιδε 

σ'αυτό και με ποια πρόθεση 

τούς έδειχνε τα σκυλιά •

τότε τους είπε:

  "Και τα δυο 

τούτα είναι από τους ίδιους 

γονείς, αλλά, με το να λάβουν 

διαφορετική αγωγή, το ένα έγινε τού φαγητού και το άλλο 

τού κυνηγιού".

     

 Πρέπει ν αναζητάμε για τα 

παιδιά δασκάλους αδιάβλητους 

στη ζωή τους και ανεπιληπτους 

στη συμπεριφορά τους και 

άριστους στις γνώσεις τους,

δεδομένου ότι πηγή και ρίζα τής χρηστότητας και τής αρετής είναι το να λάβουμε την πρέπουσα παιδεία.

     

  Όπως,  λοιπόν, οι γεωργοί 

βάζουν πλάι στα φυτά τα στηρίγματα, έτσι και οι σωστοί 

δάσκαλοι βάζουν σωστά στηρίγματα πλάι στους νέους 

τις υποθήκες τις συμβουλές 

τους, για να βλασταίνει ευθύ 

το ήθος τους.

   

   Για να έχει ανταπόκριση η

μάθηση πρέπει οπως τα φυτά 

τρέφονται με λιγοστό νερό 

αλλά με πολύ πνίγονται 

κατά τον ίδιο τρόπο η ψυχή με 

κόπους μετρημένους αναπτύσσεται αλλά με 

υπερβολικούς καταποντίζεται.

Χανιά: Δασκάλα κατήγγειλε πως της έκοψαν ρεύμα και νερό για να τη διώξουν ενόψει τουριστικής σεζόν

Χανιά: Δασκάλα κατήγγειλε πως της έκοψαν ρεύμα και νερό για να τη διώξουν ενόψει τουριστικής σεζόν

Μένει σε κάμπινγκ μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς

 - Ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος που διέμενε, την ανάγκασε να φύγει πριν τη συμφωνημένη ημερομηνία ώστε να είναι διαθέσιμο το σπίτι για την τουριστική σεζόν, όπως καταγγέλλει η ίδια

Φωτ. αρχείου / EUROKINISSI

Ένα πρωτοφανές περιστατικό κατήγγειλε μία δασκάλα στα Χανιά, μέσω επιστολής της στην Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης.

Όπως χαρακτηριστικά καταγγέλλει, ο ιδιοκτήτης του σπιτιού στο οποίο διέμενε την ώθησε με βίαιο τρόπο στο να εγκαταλείψει το σπίτι πριν τις πασχαλινές διακοπές και το τέλος της εκπαιδευτικής περιόδου, ενόψει της τουριστικής σεζόν.

Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει η δασκάλα, ο ιδιοκτήτης του σπιτιού περίπου μία εβδομάδα πριν κλείσουν τα σχολεία για το Πάσχα, προχώρησε σε ακραίες ενέργειες σε βάρος της, κόβοντάς της μέχρι και το ρεύμα και το νερό, προκειμένου να την αναγκάσει να φύγει πριν τη συμφωνημένη ημερομηνία, ώστε να χρησιμοποιήσει το σπίτι για την τουριστική σεζόν.

«Θα σου βγάλω και την πόρτα ώστε να την βάψω, το μεσημέρι που θα γυρίσεις από το σχολείο κανόνισε δεν θα έχεις πόρτα» φέρεται να ήταν μία από τις απειλές εναντίον της, ενώ όπως ανέφερε υπό το καθεστώς φόβου εγκατέλειψε την πόλη εκείνο το βράδυ.

Σοφία Ζαχαράκη, υπουργός παιδείας.

Περνάμε τώρα στο επόμενο παρατράγουδο "αριστείας" του ανασχηματισμού.

Σοφία Ζαχαράκη, υπουργός παιδείας. 

Ακόμη μια περίπτωση "αριστείας" κομματικού φύκου. 

Η νέα Υπουργός Παιδείας προέρχεται «από τα σπλάχνα της εκπαίδευσης», πανηγυρίζουν οι νδκράτες. 

«Πρώτη φορά υπουργός που είναι εκπαιδευτικός» κι άλλα φαιδρά. Εκπαιδευτικός δηλώνει περήφανα και στο βιογραφικό της.

Λοιπόν, ας δούμε λίγο την πορεία της στην εκπαίδευση:

Ας βρούμε πότε διορίστηκε η κ. Ζαχαράκη. Με διαγωνισμό του ΑΣΕΠ; Από επετηρίδα; Nope! 

Καλοκαίρι 2010, ο εκπαιδευτικός κόσμος βράζει με τους μειωμένους διορισμούς του προηγηθέντος διαγωνισμού του ΑΣΕΠ, του 2008. 

Και η τότε υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννα Διαμαντοπούλου, (να μην ανοίξω τώρα το στόμα μου και για δαύτη) εκδίδει μετά από εισήγηση του ΚΥΣΔΕ, την Απόφαση 47586/Δ2/30−7−2010.

Από το παράθυρο, δίχως ΑΣΕΠ, δίχως επετηρίδα, υπερπηδώντας λίστες συναδέλφων σε αναμονή διορίζονται 81 ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. 

Σε νέες περιπέτειες η εκπαίδευση στη Β. Ήπειρο

Οι απ’ έκει: Σε νέες περιπέτειες η εκπαίδευση

του Γιώργου Κυριακού

Ο Δρόμος συνομίλησε με τον κ. Ζήσο Λούτση, μέχρι πρότινος Διευθυντή Εκπαίδευσης, υπεύθυνο των δημόσιων σχολείων της Ελληνικής Μειονότητας, ο οποίος απολύθηκε από τις αλβανικές αρχές με το πρόσχημα ότι παραβιάζει εγκύκλιο που δεν επιτρέπει σε ελληνοδιδασκάλους γενικής παιδείας να διδάσκουν μαθήματα ειδικοτήτων (βιολογία, ιστορία κ.λπ.) στα ελληνικά, παρόλο που κάτι τέτοιο προβλέπεται έμμεσα από άλλη εγκύκλιο. 

Όπως μας είπε ο κ. Λούτσης, προβλέπεται το δικαίωμα των διευθυντών –ειδικά στα μειονοτικά σχολεία– να επιλέγουν εκπαιδευτικούς που θα διδάξουν τα 16 μαθήματα στη μητρική γλώσσα των μαθητών (7 μαθήματα προβλέπονται στην αλβανική γλώσσα) μετά από έγκριση του Διευθυντή Εκπαίδευσης. Όταν δεν υπάρχουν ειδικότητες στην επετηρίδα, τότε ακολουθείται η διαδικασία πρόσληψης με φακέλους, βάσει προσόντων, αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

Το πρόβλημα προέκυψε εξαιτίας του γεγονότος ότι ενώ τα μαθήματα ειδικοτήτων στη μειονοτική εκπαίδευση θα πρέπει να διδάσκονται στην ελληνική γλώσσα, στην επετηρίδα δεν υπάρχουν ειδικότητες παρά μόνο στα φιλολογικά. Αυτό συμβαίνει διότι τα πτυχία αποφοίτων του Παιδαγωγικού Πανεπιστημίου στην Ελλάδα δεν αναγνωρίζονται, η Μεσαία Παιδαγωγική Σχολή του Αργυροκάστρου (από την οποία αποφοιτούσαν ελληνοδάσκαλοι για το 9τάξιο σχολείο) έχει κλείσει και έχει μετατραπεί σε ελληνικό λύκειο, και οι απόφοιτοι του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας, Λογοτεχνίας και Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο του Αργυροκάστρου μπορούν να διδάσκουν μόνο το μάθημα της Γλώσσας. Και εξηγεί ο κ. Λούτσης:

Ποια παιδαγωγική για την εκπαίδευση των μαθητών – μαθητριών μας στη δημοκρατία, την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης;

Σάββατο 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2025.

 
«Ποια παιδαγωγική για την εκπαίδευση των μαθητών – μαθητριών μας στη δημοκρατία, την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης»;

 
Εισηγητής: Philippe Meurieu, Καθηγητής των Επιστημών της Αγωγής στο Université Lumière-Lyon 2, ερευνητής στη φιλοσοφία της παιδαγωγικής και της εκπαίδευσης, δοκιμιογράφος και συγγραφέας.

Συντονιστής: Χάρης Παπαδόπουλος, εκπαιδευτικός, Παιδαγωγική ομάδα «Σκασιαρχείο».

Παιδαγωγικά βίντεο από την ΔΟΕ

Κλικ ΕΔΩ ή στη φωτογραφία 

The Free Press: Καταργήστε το Υπουργείο Παιδείας Υπηρέτησα ως 11ος υπουργός Παιδείας των ΗΠΑ

 

Ξέρω πολύ καλά ότι πλέον δεν μπορεί να διορθωθεί τίποτα. Απλώς καταργείται.

Από την ίδρυσή του το 1979, το Υπουργείο Παιδείας έχει δώσει περισσότερα από 1 τρισεκατομμύριο δολάρια στα σχολεία με ρητό σκοπό να κλείσει το χάσμα μεταξύ των υψηλότερων και χαμηλότερων επιδόσεων. Σήμερα, αυτό το χάσμα είναι τόσο μεγάλο όσο ποτέ ενώ εντωμεταξύ έχουν δαπανηθεί ακόμη μεγαλύτερα ποσά.

Την περασμένη εβδομάδα, κυκλοφόρησε η πιο πρόσφατη Εκθεση Αναφοράς του Έθνους, δίνοντάς μας μια σαφή αξιολόγηση για το πού βρίσκονται τα επιτεύγματα των μαθητών. Η έκθεση, που δημοσιεύτηκε από την Εθνική Αξιολόγηση της Εκπαιδευτικής Προόδου (NAEP), μας λέει ότι στην ανάγνωση και στα μαθηματικά, οι περισσότεροι μαθητές ήταν ακόμη πιο πίσω από ό,τι ήταν το 2022. Κάτι που ήταν χειρότερο από ό,τι ήταν το 2019. Κάτι που ήταν χειρότερο από το 2013.

Επτά στους 10 Αμερικανούς μαθητές της τέταρτης δημοτικού δεν έχουν επαρκείς ικανότητες ανάγνωσης, που σημαίνει ότι δυσκολεύονται να διαβάσουν λογοτεχνία σε επίπεδο δημοτικού και να κατανοήσουν ενημερωτικά κείμενα. Το 40% βαθμολογήθηκαν με «κάτω από την βάση», που σημαίνει ότι δυσκολεύονται με τη βασική κατανόηση. 

Στα μαθηματικά, η εικόνα είναι παρόμοια : έξι στους 10 μαθητές της τέταρτης τάξης υστερούν στα μαθηματικά.

Το χάσμα μεταξύ των υψηλότερων και χαμηλότερων επιδόσεων έχει αυξηθεί κατά 10% από το 2019. 

Xρ. Γιανναράς: Γιατί άλυτο το πρόβλημα της παιδείας στην Ελλάδα σήμερα;

Πως πρέπει να είναι ο δάσκαλος και η δασκάλα;;

Η αληθινή παιδεία δεν είναι εκπαίδευση

και δεν προϋποθέτει χρήμα και τεχνολογία.

της Σοφίας Ντρέκου

«Ο ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα για να περάσει αντίπερα ο μαθητής του. Κι όταν πια του διευκολύνει το πέρασμα, αφήνεται χαρούμενα να γκρεμιστεί, ενθαρρύνοντας τον μαθητή του να φτιάξει δικές του γέφυρες.» 

Νίκος Καζαντζάκης

«Ο πραγματικά σοφός δάσκαλος δεν είναι αυτός
που σε σπρώχνει μέσα στον οίκο της σοφίας, αλλά
αυτός που σε οδηγεί στο κατώφλι του μυαλού σου.»

(Χαλίλ Γκιμπράν, 1883-1931 ποιητής, φιλόσοφος)

«Δάσκαλε, μάθαινε! Δάσκαλε, μάθαινε!
Μην λες πολύ συχνά, πως έχεις δίκιο, δάσκαλε!
Άσε τον μαθητή σου να το νιώσει!
Όλη την ώρα την αλήθεια μην την καταπονείς:
Δεν το αντέχει. Να ακούς όταν μιλάς!»

Μπέρτολτ Μπρεχτ, «Δάσκαλε, μάθαινε»

το ποίημα η «Προσευχή της δασκάλας», βραβείο
Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1946. Ο ποιητής Πάμπλο
Νερούδα, ήταν ένας από τους μαθητές της [ΕΔΩ]

Στην φωτογραφία: Το σχολείο της γέφυρας (φωτό από εδώ). Στο Νέο Δελχί, κάτω από μια γέφυρα του metro, συντελείται καθημερινά ένα μικρό θαύμα. Μαζεύονται καθημερινά για δύο ώρες εκπαίδευσης, γύρω στα 70 παιδιά, από τις γειτονικές παραγκουπόλεις, παρακολουθούν μαθήματα στο υπαίθριο σχολείο που έχει στήσει εκεί ένας αφανής ήρωας: 

Ζήτησαν οι συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί την επαναφορά τους στην τάξη;

Γιώργος Ηλ. Τσιτσιμπής 

«Δεν βρέθηκε ένας να τους πει ότι οι εκπαιδευτικοί ψάχνουν τρόπο να φύγουν, όχι να επιστρέψουν»

Είναι να γελά κανείς, με την πρωτοβουλία του Υπουργείου Παιδείας, για επαναφορά των συνταξιούχων εκπαιδευτικών στην υπηρεσία. Δεν γνωρίζουμε αν υπήρξε τέτοιο «αίτημα» προς το Υπουργείο, παραμένει όμως εντυπωσιακό ως μέτρο αντιμετώπισης των κενών στα σχολεία!

Δεν βρέθηκε ένας να τους πει ότι οι εκπαιδευτικοί ψάχνουν τρόπο να φύγουν, όχι να επιστρέψουν!!! Ψάχνουν τρόπο να απαλλαγούν από τον καθημερινό γραφειοκρατικό φόρτο, να απαλλαγούν από την υποκριτική και δήθεν «αξιολόγηση», να απαλλαγούν από πιέσεις των επικεφαλής, να απαλλαγούν από ορισμένους δύστροπους γονείς, να αφεθούν, τέλος πάντων, απερίσκεπτοι, να κάνουν αυτό που σπούδασαν και για το οποίο έχουν προσληφθεί. Να διδάξουν, δηλαδή, τα παιδιά μας.

Αν το Υπουργείο ήθελε πραγματικά να καλύψει τα κενά, θα έκανε απλές αλλά ουσιαστικές κινήσεις. Θα έκανε διορισμούς τόσους, όσες και οι ανάγκες. Δεν θα επέβαλε αποκλεισμούς σε όσους αναπληρωτές παραιτούνται, αφού είναι παγκοίνως γνωστό ότι οικονομικά δεν βγαίνουν. Αντέχουν, όσοι έχουν οικογενειακή υποστήριξη, ελπίζοντας ότι τα μόριά τους την επόμενη χρονιά, θα τους φέρουν σε καλύτερη, πιο κοντινή, θέση.