Από τον Καποδίστρια έως την Καισαριανή: Να πεθαίνεις για την ανεξαρτησία

23/02/2026 

Του Μανώλη Κοττάκη

Οι φωτογραφίες των 200 της Καισαριανής αποτέλεσαν μετά την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή για τον Καποδίστρια μια νέα πυρηνική βόμβα για το πολιτικό σύστημα, η οποία έπρεπε να εξουδετερωθεί το συντομότερο δυνατόν.

Από το να συζητάμε για την Εθνική Ανεξαρτησία, προτιμότερος ο εθνικός διχασμός. Από την εστίαση στις ευθύνες της Μεγάλης Βρετανίας και της Γερμανίας για τον περιορισμό της ελευθερίας και της κυριαρχίας μας, καλύτεροι ο αντικομμουνισμός και ο δωσιλογισμός. Βολεύει.

Ωστόσο, αν υπάρχει κάτι που ταρακούνησε το κυρίαρχο σύστημα σε αυτή την υπόθεση, αυτό είναι μην τυχόν υπάρξει αλλαγή υποδείγματος. Μην τυχόν από την παραίτηση και την αφασία ξυπνήσουν συνειδήσεις για την ανεξαρτησία και την ελευθερία.

Και μάλιστα πότε, σε μια εποχή που στο παρασκήνιο ετοιμάζονται μεγάλοι συμβιβασμοί που θα καθορίσουν τη μοίρα του έθνους για τον 21ο αιώνα. Πώς τα «οικονόμησε» έτσι ο Θεός και ήχησε ομαδικό ξυπνητήρι και έγερσις σε δύο δόσεις; Φοβερό! Συνέβη.

Οι εικόνες είναι πολύ δυνατές. Ο Καποδίστριας ήξερε ότι επίκειται η δολοφονία του αλλά, άφοβος και απτόητος, πήγε στον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στο ραντεβού με τους δολοφόνους του, φυσικούς και ηθικούς. Αρνήθηκε να το «σκάσει», όπως του πρότεινε ο ξένος παράγων.

Οι 200 ήθελαν να εκτελεστούν όλοι μαζί. Την παραμονή της εκτέλεσης πέρασαν τη νύχτα σε ένα αλησμόνητο διονυσιακό γλέντι με πατριωτικά τραγούδια. Αληθινό γεγονός, όπως δήλωσε η Ιωάννα Καρυστιάνη, που μαζί με τον Παντελή Βούλγαρη γύρισαν το «Τελευταίο σημείωμα». Την ώρα της εκτέλεσης αρνήθηκαν να καλύψουν με μαύρη κορδέλα τα πρόσωπά τους. Κοίταξαν ευθέως τον εχθρό.

Έχω κάνει γύρισμα με την ΕΡΤ στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής με τον αγαπημένο μου Μανώλη Γλέζο και έξι νεαρούς μαθητές το 2006, στους οποίους εξήγησε με τη μορφή του μαθήματος Ιστορίας τι έγινε εκείνη τη μέρα. Στο μνημείο που ήγειρε το 2005 ο Κώστας Καραμανλής υπάρχει, θαρρώ, γραμμένο και το όνομα του αδελφού του, Νίκου. Η αίσθηση του χώρου είναι μοναδική, καθηλωτική, αξεπέραστη. Με πήρε από το χέρι ο Μανώλης και μου τα έδειξε όλα.

Ιδού η μητσοτακική προδοσία!!!

Οι μάσκες του εθνομηδενισμού πέσαν. Τις έριξε ο Μανώλης Κοττάκης με το αποκαλυπτικό του ρεπορτάζ στην «Εστία της Κυριακής».

Πλέον όλη η Ελλάδα γνωρίζει ότι ο Μητσοτάκης είναι εθνικός μειοδότης.

Μέχρι πρότινος μεθόδευε το ξεπούλημα του Αιγαίου παρασκηνιακά.

Κατόπιν της βόμβας Κοττάκη το κάνει… βάζοντας την υπογραφή του, δένοντας κατά αυτό τον τρόπο τα χέρια μελλοντικά τόσο της χώρας όσο και του επόμενου πρωθυπουργού που θα θελήσει να λυτρώσει την πατρίδα από τα χέρια των Μεμέτηδων και των Αμερικανών φίλων τους.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Εστίας της Κυριακής», στη σύμβαση μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και Chevron έγινε μια προσθήκη της τελευταίας στιγμής προς κατοχύρωση της δεύτερης «για την περίπτωση που κατά τη διάρκεια των ερευνών, των εξορύξεων και της ενδεχόμενης εμπορικής εκμετάλλευσης του κοιτάσματος τεθούν εκτός των αρχικών οικοπέδων περιοχές οι οποίες ήταν σε δικαιοδοσία της χώρας μας, να μεταβιβαστούν με διεθνή συμφωνία σε άλλη χώρα».

Δεν είναι fake news. Σωστά διαβάζετε. Οι Πρέσπες του Αιγαίου πήραν σάρκα και οστά.

Ωστόσο ο κύριος Μητσοτάκης επιχειρεί μάταια να επισκιάσει την προδοσία διά της υποτιθέμενης ευμάρειας που θα προκύψει για τον λαό από την εξόρυξη των κοιτασμάτων.

Φραγκοδίφραγκα τα οποία θα έρθουν σε καμία 15ετία… κι αν.

Δώσαμε στούς Τούρκους τήν εὐκαιρία μέ τήν Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν καί μέ τό Κοινό Ἀνακοινωθέν τῆς Ἄγκυρας νά θεωροῦν «μονομερῆ ἐνέργεια» τήν ἄσκηση τῶν κυριαρχικῶν μας δικαιωμάτων στήν Μεσόγειο.

Του Μανώλη Κοττάκη

Εμεῖς καί τά γράψαμε τόν Δεκέμβριο καί τά εἴπαμε χθές, ἀλλά, ὡς συνήθως, φωνή βοῶντος…

Δώσαμε στούς Τούρκους τήν εὐκαιρία μέ τήν Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν καί μέ τό Κοινό Ἀνακοινωθέν τῆς Ἄγκυρας νά θεωροῦν «μονομερῆ ἐνέργεια» τήν ἄσκηση τῶν κυριαρχικῶν μας δικαιωμάτων στήν Μεσόγειο.

Καί γιά νά μήν παραβιάσουμε ἐμεῖς οἱ ἔξυπνοι τίς ὑπογραφές μας, προχθές, κατά τήν τελετή ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως μέ τήν Chevron, τόσο ὁ Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ὅσο καί ὁ ὑπουργός Ἐνέργειας Σταῦρος Παπασταύρου ἀπέφυγαν νά ποῦν ὁτιδήποτε θά ἐνοχλοῦσε τήν Ἄγκυρα: Οὔτε γιά ἔμπρακτη κατάργηση τοῦ τουρκολιβυκοῦ μνημονίου μίλησαν, οὔτε γιά ἀμφισβήτηση τῆς «Γαλάζιας Πατρίδας» λάλησαν, οὔτε γιά ἄσκηση ἐθνικῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων εἶπαν τίποτε.

Θά περίμενε κανείς ὅτι αὐτό θά… ἐξετιμᾶτο. Μπά! Ἡ γείτων ὄχι μόνο δέν «ἐξετίμησε» τήν ἑλληνική «σιωπή», ἀλλά ἀνέθεσε στό ἀναρμόδιο Ὑπουργεῖο Πολέμου (Ἄμυνας), ἀντί τοῦ Ἐξωτερικῶν ἤ τοῦ Ἐνέργειας, νά ἐκδώσει χθές ἐπιθετική δήλωση εἰς βάρος τῆς χώρας μας καί εἰς βάρος τῶν ἐθνικῶν κυριαρχικῶν μας δικαιωμάτων.

Ἡ ἀπειλή εὐθεῖα! Καί ἐδῶ ἀρχίζουν τά ὡραῖα: Βγῆκε χθές σέ ραδιοφωνικό σταθμό τοῦ Πειραιῶς ὁ ὑπουργός Ἐνέργειας Σταῦρος Παπασταύρου, πού φιλοδοξεῖ νά προαχθεῖ σέ ὑπουργό Ἐξωτερικῶν στόν ἀνασχηματισμό, γιά νά ἀπαντήσει ὡς μή ὄφειλε (αὐτό ἦταν ἁρμοδιότης τοῦ Πενταγώνου) στό τουρκικό Ὑπουργεῖο Ἄμυνας. Καί ἀφοῦ εἶπε καμμιά δεκαριά φορές τό ἐπώνυμο «Μητσοτάκης» γιά νά καταγραφεῖ στόν μετρητή ἐγκωμίων τῆς Πειραιῶς, καί ἀφοῦ προσέθεσε ὅτι ἡ ἰδιωτική Chevron ἀναγνωρίζει τά δίκαιά μας στήν Μεσόγειο, παρ’ ὀλίγο νά «πνιγεῖ» στόν ἀέρα ὅταν δημοσιογράφος τόν ρώτησε τό ἑξῆς: Σημαίνει ἡ παρουσία τῆς Chevron ὅτι καί οἱ ΗΠΑ ὡς χώρα ἀναγνωρίζουν τίς θέσεις μας καί ἀμφισβητοῦν τό τουρκολιβυκό μνημόνιο;

Σέ αὐτή την «ἐρωτησούλα» δέν ἀπάντησε ὁ κύριος ὑπουργός. Μπορεῖ νά ἐπαίρεται ἰδιωτικῶς ὅτι μιλᾶ ἀπό τό πρωί ἕως τό βράδυ στό κινητό του μέ τήν πρέσβυ Γκίλφοϋλ, ἀλλά στήν εὐθεῖα ἐρώτηση ἄν οἱ ΗΠΑ ἀναγνωρίζουν τίς θέσεις μας ὁ κύριος Παπασταύρου «πέταξε χαρταετό» τέσσερεις μέρες πρίν τήν Καθαρά Δευτέρα!

Μανώλης Κοττάκης: Σε συστημική κρίση η χώρα! Για τα εθνικά μας σύρουν... σε διεθνή διαιτησία..

Αποκαλυπτικός ο διευθυντής της ΕΣΤΙΑΣ Μ. Κοττάκης

Καταπέλτης για την πορεία των εθνικών μας θεμάτων ο διευθυντής της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ Μανώλης Κοττάκης. Μιλώντας στο newshub.gr, αναφέρει, ότι, μετά τις …μυστικές διαπραγματεύσεις στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες και στη Γενεύη για τα Ελληνοτουρκικά, κάτω από το τραπέζι η χώρα σύρεται σε διεθνή διαιτησία όπου το σίγουρο είναι ότι θα απωλέσεις κάτι από την … εθνική σου κυριαρχία που αμφισβητεί ο αντίπαλος σου δηλαδή η Τουρκία… Για δε τις πρόσφατες συμφωνίες που υπεγράφησαν στην Άγκυρα παρουσία Μητσοτάκη-Ερντογάν, προβλέπεται η ενεργειακή συνεργασία σε περιοχές Ελληνικής κυριαρχίας, που σε βάθος χρόνου αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε…de facto συγκυριαρχία…

Ο Μανόλης Κοττάκης για την πολιτική επικαιρότητα σχολιάζει λέγοντας ότι η χώρα διακατέχεται από συστημική κρίση ενώ έχει ήδη ολοκληρωθεί ο κύκλος της 3ης Ελληνικής Δημοκρατίας. Ωστόσο οι Έλληνες δεν έχουν βρει ακόμη τα πρόσωπα που θα ηγηθούν και τα σχήματα που θα ηγηθούν στον νέο 4ο «κύκλο» που θα υπερβούν ωστόσο κατά πολύ τα σχήματα του παρελθόντος κύκλου…

Τα κοινωνικά ρεύματα των Τεμπών και των Αγροτών έχουν δημιουργηθεί ερήμην πολιτικών ηγεσιών, τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Κοττάκης.

Η επόμενη ημέρα με το φακό του Μανόλη Κοττάκη

Του Μανώλη Κουράκη 

Η εκτίμηση ανήκει σε εν ενεργεία κορυφαίο κυβερνητικό αξιωματούχο, ο οποίος είναι γνωστός για τον ρεαλισμό με τον οποίο προσεγγίζει τα πράγματα: «Σύμφωνα με απόρρητες μετρήσεις, το ποσοστό των Ελλήνων που ζητά να γκρεμιστεί ή να μεταρρυθμιστεί το “σύστημα” ανέρχεται στο 60% του εκλογικού σώματος, ενώ το ποσοστό που επιθυμεί τη διατήρησή του στην παρούσα μορφή φτάνει το 40%. Όσο και στο δημοψήφισμα του 2015. Από αυτό το “συστημικό” 40% η Ν.Δ. ελέγχει σήμερα το 22,5% και όσα ακούγονται για 30% μετά τις αναγωγές ψήφου είναι λάθος. Μπορεί να ανέβει λίγο ακόμη, αλλά όχι τόσο όσο υποστηρίζουν οι αναγωγές».

Τούτων δοθέντων, γεννάται το ερώτημα: Τι θα γίνει αν εμφανιστεί ο πρωθυπουργός στις διερευνητικές εντολές και, παρά το χαμηλό ποσοστό του, επιμείνει να είναι εκ νέου υποψήφιος για το αξίωμα σε δεύτερες εκλογές; Θα είναι αυτοχειρία για τη Ν.Δ. Ήδη από τη συνέντευξη στον Σκάι έστειλε διά της σιωπής του το μήνυμα «αφήστε με να κερδίσω άλλη μία θητεία και σε πολύ λίγο χρόνο, έξι μήνες, έναν χρόνο, θα παραδώσω την ηγεσία και την πρωθυπουργία σε άλλον».

Σύμφωνα με τον ίδιο κορυφαίο κυβερνητικό αξιωματούχο, «είναι σφόδρα πιθανό ο κύριος Μητσοτάκης να σκοντάψει στην πρώτη διερευνητική εντολή και να τεθεί από το ΠΑΣΟΚ ζήτημα συγκρότησης κυβέρνησης εθνικής ενότητας προσωρινού χαρακτήρα με αφορμή την προεδρία της Ευρώπης με πρωθυπουργό τρίτο πρόσωπο».

Ωστόσο η εκτίμηση που διατυπώνεται είναι ότι «ο πρωθυπουργός θα αρνηθεί σε μια τέτοια περίπτωση να παραδώσει την ηγεσία της Ν.Δ. Θα προτιμήσει να κρατήσει το κόμμα δικό του, υπό την ιδιοκτησία του, να ταμπουρωθεί εντός του για να έχει ποινική ασπίδα και αυτό θα έχει ως συνέπεια να τον ακολουθήσουν όλα τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και του κράτους των οποίων το πιστοποιητικό πολιτικής γέννησης γράφει…ΠΑΣΟΚ».

Η κυρία Καρυστιανού ήταν από την αρχή μειοψηφία στους συγγενείς των θυμάτων.

Νέλλη Ψαρρού 

Υπάρχει ένα πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας Εστία του Μανώλη Κοττάκη, το οποίο δεν έχει διαψευστεί από κανέναν, ούτε από τα γνωστά τρολ της Ομάδας Ηλιθειας - ούτε όμως και από το Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών. 

Ανάμεσα στ' άλλα το δημοσίευμα λέει τα εξής:

"Η κυρία Καρυστιανού ήταν από την αρχή μειοψηφία στους συγγενείς των θυμάτων. 

Δεν την ακολούθησαν πολλοί. 

Πέντε - δεκα.

Οι περισσότεροι έκαναν χρήση των ευεργετημάτων που θεσμοθέτησε η Κυβέρνηση με απόφαση του Υπουργείου Οικονομίας στις 10 Μαρτίου του 2023, αποδέχτηκαν την ειδική τιμητική σύνταξη, διέγραψαν τα χρέη τους και τις οφειλές τους σε εφορίες, ασφαλιστικά ταμεία και τράπεζες (έως και 1,5 εκατομμύριο ευρώ σε χρέος σε τράπεζα διαγράφει για κάποιον) και πήγαν παρακάτω τις ζωές τους. 

Δικαίωμα τους ασφαλώς”.

Και με αφορμή τα παραπάνω μου γεννιούνται κάποια ερωτήματα:

1) Ποιος ήταν  αυτός ο συγγενής;

Μανώλης Κοττάκης:Η κυβέρνηση πριν τη Μαρία Καρυστιανού αισθανόταν ασφαλής με το μπάζωμα στα Τέμπη

Δεν θα πρόκειται για εκλογές πολιτικής πόλωσης αλλά εκλογές μεγάλης εθνικής και κοινωνικής πόλωσης.

Του Μανώλη Κοττάκη 

Διαβάζω αριθμούς, υπολογισμούς, τάσεις, επιρροές, αναγωγές στις δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται αυτή την εποχή, αλλά φοβάμαι πως όλοι όσοι υποτίθεται ότι κάνουμε ανάλυση συμμετέχουμε σε ένα ομαδικό λάθος: Διατυπώνουμε προβλέψεις και μετράμε ποσοστά επί λάθος εκλογικού σώματος.

Υποστηρίζω εδώ και πάρα πολύ καιρό, με βάση γεγονότα και δεδομένα, ότι το εκλογικό σώμα το οποίο θα προσέλθει στις κάλπες των προσεχών εκλογών δεν θα είναι το ίδιο με των προηγούμενων ετών και ότι θα διαφέρει ριζικά.

Οι λόγοι είναι 3+1: ο πρώτος λόγος που θα οδηγήσει στην αύξηση της συμμετοχής είναι η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος της νεολαίας για την πολιτική. Όχι με τους κλασικούς τρόπους που νομίζουμε αλλά με εντελώς διαφορετικούς. 

Η νεολαία άρχισε να διαβάζει, άρχισε να ρωτάει, άρχισε να παρακολουθεί (Βουλή), άρχισε να μελετά. Διαπίστωσε ότι ο τρόπος με τον οποίο διεξάγεται η πολιτική σήμερα δεν την υπολογίζει και δεν την περιλαμβάνει. Τη θεωρεί απλώς το φόντο των 800 ευρώ και πρέπει να λέει και «ευχαριστώ».

Ο δεύτερος λόγος αύξησης της συμμετοχής των πολιτών στις εκλογές οφείλεται στο γεγονός ότι θα επαναληφθεί το ιστορικό παράδοξο του 1981. Η δεξιά παράταξη προδικτατορικά ανέστησε τη χώρα. 

Την έβγαλε από τα συντρίμμια του πολέμου, του εμφυλίου και της φτώχειας, την ανέστησε οικονομικά με μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης, δημιούργησε κρίσιμες υποδομές για το μέλλον, ενώ μεταπολιτευτικά ασφάλισε την Ελλάδα α) με την εγκαθίδρυση της πιο πολυκομματικής και ανόθευτης δημοκρατίας που γνώρισε ποτέ ο τόπος και β) με την ένταξη στην ΕΟΚ.

Ωστόσο, μέσα στην πορεία αυτή άφησε πίσω της ανθρώπους. Τους, κατά τον Ανδρέα Παπανδρέου, μη προνομιούχους. Η προσφορά του ΠΑΣΟΚ στη νεότερη πολιτική μας ιστορία ήταν ακριβώς ότι έβαλε στο παιχνίδι το άλλο μισό της κοινωνίας το οποίο είχε μείνει εκτός. Το έκανε μεσαία τάξη.

Οι αγρότες μας στη Λάρισα συμπεριφέρονται σαν αριστοκράτες και οι κυβερνώντες μας σαν χωριάτες. Οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί.

Του Μανώλη Κοττάκη

Πέρασα χθες το πρωί στις 9 από τα μπλόκα των αγροτών στη Λάρισα. Ο δρόμος ήταν κλειστός και η κυκλοφορία διεξαγόταν από παράπλευρες οδούς, τις οποίες οι άνθρωποι της υπαίθρου είχαν αφήσει εσκεμμένα ανοιχτές, για να μην ταλαιπωρήσουν τους συμπολίτες τους. 

Μας πήρε περίπου μισή ώρα για να βγούμε ξανά στην εθνική οδό, στο ύψος του Κιλελέρ. Την ίδια ακριβώς πρακτική ακολούθησαν λίαν προσφάτως οι αγρότες στον Έβρο, όταν κατέφθασε άνετος και ωραίος στο αεροδρόμιο της Αλεξανδρουπόλεως ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Απλήρωτοι όντες, έκλεισαν τον δρόμο έξω από τον αερολιμένα, αλλά άφησαν ανοιχτό έναν χωματόδρομο στην περιοχή Απαλός, για να διαφύγει από το μπλόκο ο πρωθυπουργός και να φθάσει στον προορισμό του στην Κομοτηνή. Τον σεβάστηκαν. Σε ένδειξη χιούμορ, μάλιστα, οι Θρακιώτες έκαναν «ονοματοδοσία» στο ΤikΤok και «βάπτισαν» τον χωματόδρομο της πρωθυπουργικής φυγής σε «οδό Κυριάκου Μητσοτάκη». 

Οι αγρότες, πάνω από 100.000, είναι μέχρι στιγμής άψογοι. Αν και άφραγκοι, στα όρια της χρεοκοπίας, λόγω των «παγωμένων» επιδοτήσεων (η Κοβέσι κατήγγειλε ότι συνάδελφοί τους έκλεβαν με τις πλάτες υψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων), αν και είχαν τον πόνο τους, η διάθεσή τους σε πρώτη φάση δεν ήταν για «μετωπική». Πήγαιναν βήμα βήμα, για να δουν αν αυτά τα 3,7 δισ. ευρώ που τους έταξε η κυβέρνηση έχουν υπόσταση. Ακολούθησαν μια παλιά συμβουλή του Κωνσταντίνου Καραμανλή: «Να αφήνεις πάντα αξιοπρεπή οδό διαφυγής στον αντίπαλό σου». Κυριολεκτικά το έκαναν. Εις μάτην…

Επιστρέφοντας στην Αθήνα, άκουσα στο ραδιόφωνο τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να δηλώνει με αποφασιστικότητα ατρομήτου που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του ότι η κυβέρνηση δεν θα επιτρέψει να μείνουν κλειστοί οι δρόμοι, επειδή «κάποιοι», όπως τους αποκάλεσε, «κάνουν κινητοποιήσεις». Προειδοποίησε μάλιστα ότι η Αστυνομία θα εφαρμόζει «όποιο επιχειρησιακό σχέδιο κρίνει» για να μείνουν ανοιχτές οι εθνικές οδοί. «Κάποιοι» οι αγρότες, τους οποίους δύο χρόνια πριν προσκυνήσατε για να σας ψηφίσουν με 43%; Τότε είχαν επώνυμα, σήμερα είναι αορίστως «κάποιοι» και δεν θέλετε να τους ξέρετε; 

Μανώλης Κοττάκης για βιβλίο Τσίπρα

Του Μανώλη Κοττάκη

Κακώς αντιμετωπίζουμε την «Ιθάκη» ως βιβλίο Ιστορίας. Εάν επρόκειτο περί αυτού, ο κύριος Τσίπρας θα αποκάλυπτε, όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ότι: 

– Η καγκελάριος Μέρκελ τού ζήτησε κι εκείνος το υλοποίησε κατά 80% να «τελειώσει» έναν ολιγάρχη τραπεζίτη, έναν ολιγάρχη εκδότη και έναν ολιγάρχη μεγαλοεπιχειρηματία. «Εξόντωσε» τους δύο από τους τρεις και έκανε τη «διαφορά». Το ίδιο είχε ζητήσει η καγκελάριος στο μπαλκόνι του γραφείου της από τον Γιώργο Παπανδρέου το 2010 αλλά εκείνος δεν «ημπόρεσε».

– Ο ίδιος πρότεινε στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και εκείνος του απάντησε «όχι» γιατί διαφωνούσαν στο 80% των θεμάτων, όπως του ελέχθη.

– Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής τον κάλεσε στο τηλέφωνο μεσάνυχτα λίγο πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων με στόχο την τελική συμφωνία στις Βρυξέλλες για να τον θέσει προ των ευθυνών του απέναντι στην Ιστορία, αλλά και για να τον ενθαρρύνει να κλείσει τη συμφωνία όντας βέβαιος ότι το εθνικό μέτωπο με τη βοήθεια της Ν.Δ. θα είναι αρραγές. Ανάλογο τηλεφώνημα του έκανε και η Ντόρα Μπακογιάννη. 

– Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος έβαλε βέτο στις διαπραγματεύσεις για το Μακεδονικό και τον προειδοποίησε, παρόντος του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, ότι δεν θα υπογράψει τη συμφωνία αν δεν αναθεωρηθεί το Σύνταγμα των Σκοπίων για να διαγραφούν οι 149 ορολογίες «Μακεδονία», αν δεν δεχθούν οι γείτονες ονομασία και στα σλαβικά και αν δεν διευκρινίσουν ότι η εθνικότητα στα διαβατήριά τους δεν σημαίνει ιθαγένεια αλλά ιδιότητα του πολίτη.

Η ΔΗΜΙΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ, ΤΑ ΕΛΤΑ, ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΕΘΘΥΝΕΣ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΝΔ

Του Μανώλη Κοττάκη 

Η κυβέρνηση επιχείρησε να περάσει στην «αντεπίθεση» στο θέμα των ΕΛ.ΤΑ., υπενθυμίζοντας ότι η δημόσια περιουσία, μεταξύ της οποίας και οι ΔΕΚΟ, εκχωρήθηκε στο Υπερταμείο επί ΣΥΡΙΖΑ ως ενέχυρο για το χρέος.

Πράγματι αυτό ισχύει, αλλά δεν είπε όλη την αλήθεια.

Η εξέλιξη αυτή ήταν απαίτηση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και ο πρώτος αποδέκτης της ήταν ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Είπε «όχι» και αυτό το «όχι» του μαζί με μερικά άλλα ήταν η αιτία που δεν κατάφερε να έχει προεδρική πλειοψηφία τον Δεκέμβριο του 2014 και να εξαντλήσει την τετραετία. Αν είχε πει «ναι», θα έτρεχαν να του βρουν τους εκλέκτορες για τον Πρόεδρο οι Γερμανοί, που λέει ο λόγος. Είπε «όχι» και δεν του έκλεισαν την πέμπτη αξιολόγηση για διαφορά 500 εκατ. ευρώ – 1 δισ. ευρώ στα προτεινόμενα μέτρα.

Αυτά δεν τα λέει η κυβέρνηση. Της είναι αρκετά εύκολο και ακριβές να κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ (ο οποίος έδωσε «ηρωική» μάχη να οριστεί ως έδρα του Υπερταμείου η Αθήνα αντί του Λουξεμβούργου), αλλά εξαιρετικά δύσκολο να επαινεί τον Σαμαρά. Κατανοητό γιατί.

Επίσης, της είναι εύκολο να ισχυρίζεται πως η συζήτηση για την ιδιωτικοποίηση του νερού άρχισε με την εκχώρηση της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο επί ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αποκρύπτει ότι αυτό είναι πρακτικά αδύνατον, καθώς το Συμβούλιο της Επικρατείας με μια ιστορική απόφαση επί προεδρίας του Σωτήρη Ρίζου διακήρυξε ότι το νερό είναι δημόσιο αγαθό και δεν ιδιωτικοποιείται.

Αφού λοιπόν ξεμπερδέψαμε με το παρελθόν και επαναλάβαμε ότι πράγματι η εμβάθυνση της αποικιοκρατίας ήταν έργο ΣΥΡΙΖΑ επί υπουργίας Ευκλείδη Τσακαλώτου και πρωθυπουργίας Αλέξη Τσίπρα, ας έρθουμε στο σήμερα. 

Ο Θεός να σώσει την Ελλάδα από τους διαθέσιμους.

Του Μανώλη Κοττάκη 

Σκηνή πρώτη: Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πλησιάζει τον πρόεδρο Τραμπ κατά την είσοδό του στη Σύνοδο της Γάζας στην Αίγυπτο. Ο Τραμπ τον κοιτά, δεν του θυμίζει κάτι, και μόλις ο πρωθυπουργός τού τείνει τη χείρα ο Αμερικανός πρόεδρος τον ρωτά απορημένος: «Ποιος είσαι εσύ;» Δεν πρόκειται για κάποιο fake news ή για ανέκδοτο, αλλά για πραγματικό γεγονός. Κοινό μυστικό πλέον στη δημοσιογραφική, διπλωματική, επιχειρηματική και πολιτική Αθήνα… «Ποιος είσαι εσύ;» 

Από μία άποψη, αυτή η ερώτηση είναι μέχρι και θετική. Γιατί την ώρα που ο Τραμπ υπέγραφε τη συμφωνία για τη Γάζα έλεγε ότι υπάρχουν δίπλα του ηγέτες που αντιπαθεί αλλά δεν μπορεί να τους κατονομάσει. Αν δεν ξέρεις καν κάποιον πώς να τον αντιπαθήσεις όμως; 

Σκηνή δεύτερη: Η νέα πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Κίμπερλι Γκίλφοΐλ δίδει συνέντευξη στην ελληνική έκδοση της «Vogue» που κυκλοφορεί με την «Καθημερινή». Κάποια στιγμή η δημοσιογράφος Ηλιάνα Ζάγρα τη ρωτά πώς σχολιάζει το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός δεν έχει συναντηθεί μέχρι τώρα με τον πρόεδρο Τραμπ. 

Απάντηση πρέσβεως: «Θα είναι όλα καλά, θα είναι όλα καλά. Στέλνει εμένα!» Αντ’ αυτού η Κίμπερλι, λοιπόν. Μία πρέσβης που, σε αντίθεση με το παρελθόν, έχει απευθείας επικοινωνία και με τον πρόεδρο Τραμπ αλλά και με τον υπουργό Εξωτερικών Ρούμπιο, με τον οποίο τη συνδέει πολιτική φιλία. 

Σκηνή τρίτη: Συντονισμένα ρεπορτάζ στον κυριακάτικο Τύπο αναφέρουν ότι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν επικρατεί η άποψη της συνεργασίας με τη Ρωσία που είχε τεθεί αρχικά στον διάλογο ώστε να διανεμηθούν τα μερίδια αγοράς του φυσικού αερίου μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας. Κυριαρχεί πλέον η αντίληψη της καθολικής επικράτησης του αμερικανικού σχιστολιθικού αερίου στην ευρωπαϊκή αγορά. 

Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι θα υποβαθμιστεί ο αγωγός TurkStream που διοχέτευε ρωσικό φυσικό αέριο στην περιοχή και θα αναβαθμιστεί ο κάθετος άξονας, ο οποίος έχει γραμμή εκκίνησης τα βόρεια σύνορά μας και ιδιαίτερα την Αλεξανδρούπολη. 

Σύστημα Μητσοτάκη

Του Μανώλη Κοττάκη

Επί επτά ολόκληρα χρόνια ο πρωθυπουργός χαράσσει την εξωτερική πολιτική της χώρας χωρίς να ζητά συναίνεση από κανέναν και χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Ούτε από τα πολιτικά κόμματα ζήτησε ποτέ τη γνώμη τους καλώντας κατά μόνας τους αρχηγούς τους στο Μαξίμου ούτε από τους πρώην πρωθυπουργούς, πλην του Κώστα Σημίτη. 

Όποια απόφαση έλαβε για να αδειάσει ανευθύνως τις αποθήκες του στρατού στα νησιά του Αιγαίου και να στείλει όπλα στην Ουκρανία, για να επιτεθεί προσωπικά στον Πούτιν και να κόψει κάθε γέφυρα με τη Ρωσία, για να υπογράψει το βλαπτικό Σύμφωνο των Αθηνών με την Τουρκία, για να δηλώσει «προβλέψιμος σύμμαχος» στις ΗΠΑ την έλαβε αποκλειστικά μόνος παραπέμποντας στη λαϊκή νομιμοποίηση και στη λαϊκή εντολή. 

Εκδότης που τον συνάντησε κάποτε και του πρότεινε να βλέπει μια φορά στο τόσο τους Καραμανλή, Σαμαρά αλλά και την αδελφή του Ντόρα προκειμένου να ζητά τη γνώμη τους για κρίσιμες αποφάσεις έλαβε μια απάντηση του τύπου πως κάτι τέτοιο «θα ισοδυναμούσε με συγκυβέρνηση μαζί τους» και πως δεν ήταν διατεθειμένος να μοιραστεί την εξουσία του. Πλην μιας περιπτώσεως όπου «διερεύνησε» τον Καραμανλή στην οικία του στον Λυκαβηττό για το αν θα ψήφιζε το μνημόνιο αμυντικής συνεργασίας με τα Σκόπια και έλαβε απάντηση αρνητική, γιατί κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με άφεση αμαρτιών στον ΣΥΡΙΖΑ για τη Συμφωνία των Πρεσπών, ποτέ άλλοτε δεν ζήτησε τα φώτα τους. Το αυτό ίσχυε για τους αρχηγούς των κομμάτων. 

Ο κύριος πρωθυπουργός ξεκαθάρισε μάλιστα σε συνέντευξή του στο «Πρώτο Θέμα» ότι δεν προτίθεται να συγκαλέσει ποτέ το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, γιατί δεν πίστευε στη λειτουργία του. Στην πραγματικότητα ο κύριος Μητσοτάκης κυβερνά την Ελλάδα εδώ και επτά χρόνια διακατεχόμενος από μία και μόνη αντίληψη: Θέλει να βρίσκεται στο βάθρο μόνος του. Μισεί τον διαμοιρασμό της εξουσίας του. 

Τhe mafia manager

Του Μανώλη Κοττάκη

Πριν από μερικά χρόνια κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Περίπλους ένα ενδιαφέρον βιβλιαράκι που φέρει τον τίτλο «Τhe mafia manager». Σε αυτό περιέχονται κάποια γνωμικά από την πείρα που αποκομίζουν οι μαφιόζοι κατά τη δράση τους. Ένα από αυτά ισχυρίζεται πως «αν καθίσεις σε ένα τραπέζι στο οποίο κάθονται έξι επτά ακόμα και δεν εντοπίσεις από την πρώτη στιγμή ποιος είναι το κορόιδο, τότε το… κορόιδο είσαι εσύ».

Σε αυτή τη φάση βρισκόμαστε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Έχουμε ήδη καθίσει στο τραπέζι, κοιτάμε τους απέναντι, δεν έχουμε εντοπίσει το κορόιδο και επειδή υποψιαζόμαστε ποιο είναι το κορόιδο αλλά δεν θέλουμε να παραδεχτούμε πως είμαστε εμείς, τι κάνουμε;

Ισχυριζόμαστε ως χώρα ότι είμαστε οι έξυπνοι της παρέας. Ότι εμείς αναλαμβάνουμε δράση. Ότι εμείς έχουμε τάχα την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ότι εμείς επιβάλλουμε τους όρους του διαλόγου. Αλλά πολύ απλά αυτό δεν συμβαίνει.

Σπεύσαμε να εξαγγείλουμε πενταμερή διάσκεψη για τη Μεσόγειο ισχυριζόμενοι ότι είναι… δική μας ιδέα και οι γέλωτες στις ξένες πρεσβείες των Αθηνών αντηχούν μέχρι το Μαξίμου. Σπεύσαμε να πούμε ότι στην πενταμερή αυτή θα μετέχουμε εμείς, η Τουρκία, η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Λιβύη, αλλά, τώρα που ξεκαθαρίζει το τοπίο, μας λένε ότι θα μετάσχουν και η Αμερική και η Ιταλία, ενώ στο βάθος προβάλλει και το Ισραήλ. Ο συσχετισμός, εντελώς αρνητικός για εμάς. Όλοι τους και μόνοι μας. Χωρίς το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

Λέμε στον κόσμο -καταχρηστικός ο πληθυντικός, της ευγενείας- ότι βάζουμε τέλος στην… ακινησία και επινοούμε διάφορους ωραίους αφηρημένους όρους για να τον κάνουμε να χαζέψει. Όπως οι όροι που χρησιμοποιούσε χθες το πρωί ένας καθηγητής Διεθνών Σχέσεων σε τηλεοπτικό σταθμό, ο οποίος μάλιστα (χάθηκαν οι διπλωμάτες;) ανέλαβε και διπλωματικός σύμβουλος του πρωθυπουργού.

Οδεύουμε προς θεσμική, πολιτική και εθνική κρίση πρώτου μεγέθους

Του Μανώλη Κοττάκη

Η προειδοποίηση που απηύθυνε την Τετάρτη το βράδυ από το βήμα της Παλαιάς Βουλής ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής ήταν σαφής και συγκεκριμένη: «Οδεύουμε προς θεσμική, πολιτική και εθνική κρίση πρώτου μεγέθους». Η Δικαιοσύνη δίνει την εντύπωση ότι χειραγωγείται, το Κοινοβούλιο υποβαθμίζεται, η κυβέρνηση δεν αισθάνεται τις αγωνίες των πολιτών, οι πολίτες αισθάνονται ότι οι θεσμοί μεροληπτούν υπέρ των ισχυρών και εναντίον των αδυνάμων, ιδού τα δεδομένα. Την επομένη ημέρα συνεδρίασε η Βουλή των Ελλήνων και συζήτησε σε προ ημερησίας διατάξεως συνεδρίαση για την εξωτερική πολιτική. 

Σε αυτή τη συζήτηση ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε τη σύγκληση διεθνούς διάσκεψης παράκτιων κρατών της Μεσογείου για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών η οποία, δεδομένου ότι πλείστα εξ αυτών δεν δεσμεύονται απολύτως από τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, θα οδηγήσει μετά μαθηματικής βεβαιότητας 

α) σε συνδιαχείριση του Αιγαίου με την Τουρκία και β) σε εκπτώσεις στην έκταση της θαλάσσιας επικράτειας (ΑΟΖ) και της υφαλοκρηπίδας που μας ανήκει. Στην ίδια συνεδρίαση ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης προκληθείς παραδέχθηκε για δεύτερη φορά από το 2020, τότε ως υπουργός Επικρατείας, αυτήν τη φορά -χειρότερα- ως υπουργός Εξωτερικών ότι «τα 6 μίλια χωρικά ύδατα είναι η κόκκινη γραμμή της κυριαρχίας μας». Με άλλα λόγια ο κύριος υπουργός ενταφίασε τα 12 ναυτικά μίλια, στα οποία δεν αναφέρθηκε καν ο πρωθυπουργός. Με δύο λόγια: Στην ίδια συνεδρίαση της Βουλής ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών αναθεώρησαν δύο βασικά δόγματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής από το 1974. 

Συζήτηση για τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και των θαλασσίων ζωνών..

Του Νίκου Καραμπάση 

Η «Εστία» και η «Δημοκρατία» αποκαλύπτουν δύο όψεις του ίδιου επικίνδυνου νομίσματος: την ολοκληρωτική κυριαρχία της Τουρκίας στο Αιγαίο, «από το παράθυρο» με την σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης Μητσοτάκη (υπο τις ασφυκτικές πιέσεις των Ευρωναζί - με επικεφαλείς τους ορίτζιναλ Ναζί τους Γερμανούς - και του Οθωμανολάγνου πρέσβη των ΗΠΑ στην Αγκυρα ονόματι Μπάρακ - ενος δισεκατομμυριούχου στο τέλος της ζωής του, που έχει βαλθεί να αναβιώσει την Οθωμανική "αυτοκρατορία" οραματιζόμενος τον εαυτό του ως...Μιδα). 

Σύμφωνα με τα πρωτοσέλιδα των δύο εφημερίδων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο υπουργός Εξωτερικών Γεραπετρίτης κινούνται προς τη διοργάνωση πολυμερούς φόρουμ με τη συμμετοχή Τουρκίας, Λιβύης, Κύπρου και Αιγύπτου — ένα βήμα που μπορεί να ανοίξει τη συζήτηση για τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και των θαλασσίων ζωνών. Με άλλα λόγια η εθνική προδοσία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Το γεγονός οτι δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΙΧΝΟΣ ουσιαστικής πραγματικής αντιπολίτευσης στην Ελλάδα -εκτος απο ανευ σημασίας πομφόλυγες της πλάκας-  καθιστά τα δρώμενα εξαιρετικά πλέον πολύ επικίνδυνα για την ύπαρξη της ίδιας της χώρας απο ενα εθνοπροδοτικό σύστημα εξουσίας - μια Πρωθυπουργοκεντρική Ολιγαρχική Δικτατορία με εμφανή στους πάντες στοιχεία "στυγνής και ωμής καμόρας".

Μανώλης Κοττάκη:Η ομολογία Γεραπετρίτη για απεμπόληση εθνικής κυριαρχίας και η σιωπή της αντιπολίτευσης

Επιχείρηση καθαρά χέρια

Του Μανώλη Κοττάκη

Η ακρίβεια και οι φόροι εξοντώνουν τις φιλοδοξίες των ανθρώπων για αυτά που θέλουν να κάνουν ή σχεδιάζουν στο μέλλον για τη ζωή τους, αν κινούνται σε μεγάλα ύψη. Αυτό που τους εξουθενώνει, όμως, και τους εξοργίζει είναι η ταυτόχρονη άνθηση διαφθοράς, ακρίβειας και υψηλής φορολογίας.

Όποιος δεν μπορεί να βγάλει τον μήνα -και είναι πλέον εκατομμύρια Έλληνες αυτοί- έχει μηδενική ανοχή στη διαφθορά. Ήδη φαίνεται στους δρόμους.

Όταν εργάζεσαι στην εστίαση για 40 ευρώ ημερομίσθιο και θες 17 ευρώ για να αγοράσεις ψωμί του τοστ με τυρί και ζαμπόν για τη διατροφή σου, το μισό ημερομίσθιο δηλαδή, πετάγεσαι σαν ελατήριο από την καρέκλα σου κάθε φορά που βλέπεις έναν κλέφτη να κυκλοφορεί ελεύθερος και ατιμώρητος.

Όταν διαβάζεις ότι σου επιφυλάσσουν εργασιακό μέλλον 13 ωρών εργασίας, που θα φθάνουν τις 15 σε σύνολο 24 ωρών με τις μετακινήσεις, με τις άδειές σου σπαστές, και μαθαίνεις για τα πανάκριβα αυτοκίνητα των λαμογιών, πάλι εκτινάσσεσαι. Δεν μπορεί να είναι «σημαία» της χώρας το θράσος.

Όταν είσαι αγρότης και σου κόβονται οι επιδοτήσεις, επειδή η κυβέρνηση έστησε έναν πελατειακό μηχανισμό προνομιακής και παράνομης εξυπηρέτησης κομματικών κοτζαμπάσηδων, παύεις να κάνεις υπομονή – σου γυρίζει το μάτι ανάποδα.

Όταν είσαι καταστηματάρχης, ακούς τον πρωθυπουργό της χώρας να λέει στο υπουργικό συμβούλιο και στη ΔΕΘ ότι όλα καλά με τις τιμές του ρεύματος -μειώθηκαν κιόλας- και διαβάζεις ότι μια από τις εταιρίες παροχής ηλεκτρικής ενέργειας κατασκευάζει data center αξίας 5 δισ. ευρώ, τρελαίνεσαι. Λες «αυτοί είναι, δεν νιώθουν, είναι άνιωθοι» (ο όρος ανήκει σε κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος).

Υποχώρηση του Ελληνισμού

 

Του Μανώλη Κοττάκη

Η αίσθηση του ιστορικού χρόνου και των μεταβολών που συντελούνται κατά τη διάρκεια αυτού είναι βασικό προαπαιτούμενο για την ευημερία των λαών. Για την έγκαιρη προετοιμασία τους απέναντι στα επερχόμενα. Για τη σωστή στάθμιση των ευκαιριών και των κινδύνων για ένα έθνος. Τα τελευταία τριάντα χρόνια η πατρίδα μας έζησε ανόδους και καθόδους. Θριάμβους, όπως η είσοδος της Κύπρου στην Ε.Ε. και το βέτο στο Βουκουρέστι, αλλά και καταστροφές. 

Ωστόσο η μεταβολή εκείνη που δεν έχει αξιολογηθεί σωστά έως σήμερα είναι η ύπουλη φθορά και απομείωση της εθνικής μας ισχύος από τετραετία σε τετραετία. Η εξασθένιση της δύναμης της χώρας. Η ακύρωση της συνάντησης Ερντογάν – Μητσοτάκη την ύστατη στιγμή λειτούργησε σαν ξυπνητήρι στην κοινωνία, γιατί έγινε αντιληπτή και στον πλέον αδαή ποια είναι η εικόνα της χώρας μας στη διεθνή κοινότητα. 

Πόσο μας λογαριάζουν όταν μας «κλοτσάνε» σε δημόσια θέα χωρίς να φοβούνται τις επιπτώσεις. Το ορόσημο αυτό έκανε πολλούς Έλληνες να θυμηθούν αναδρομικώς ότι η κυβέρνηση της Λιβύης έδιωξε προσφάτως τον Έλληνα υπουργό Μετανάστευσης από το έδαφός της, ότι ο πρωθυπουργός της Αλβανίας καθαίρεσε και φυλάκισε τον Έλληνα δήμαρχο της Χειμάρρας, ότι η Τουρκία μετέτρεψε ανενόχλητη την Αγία Σοφία σε τέμενος, ότι η κυβέρνηση της Αιγύπτου βρίσκεται στα πρόθυρα να μετατρέψει τη Μονή Σινά που ίδρυσε ο αυτοκράτωρ Ιουστινιανός στο θεοβάδιστο όρος πριν από 15 αιώνες σε… αρχαιολογικό μουσείο. 

Τι είναι σημαντικό και τι ασήμαντο;

Του Μανώλη Κοττάκη

Όταν κάθισα μπροστά στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή χθες το απόγευμα, είχα να επιλέξω ως θέμα του σημερινού σημειώματος ανάμεσα στα εξής:

• Τις κλειστές πόρτες που βρίσκει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στον Λευκό Οίκο αυτή την εβδομάδα στην Αμερική, σε αντίθεση με τις διάπλατες για τον πρόεδρο Ερντογάν, ο οποίος θα γίνει δεκτός δόξη και τιμή από τον Τραμπ. Αλλά για αυτά σας έχουμε ενημερώσει εγκαίρως. Πολλούς μήνες πριν. Και δεχθήκαμε και επιθέσεις από τα τρολ της οδού Πειραιώς που διέδιδαν ψευδώς ότι θα γίνει συνάντηση Τραμπ – Μητσοτάκη μετά το Πάσχα. Δεν αξίζει τον κόπο.

• Τις δηλώσεις που έκανε στον τηλεοπτικό σταθμό Kontra Channel και στη δημοσιογράφο Λουκία Γκάτσου ο πρώην υπουργός και άρτι μετεγγραφείς στη Νέα Δημοκρατία Ανδρέας Λοβέρδος. Είπε συγκεκριμένα: «Δύσκολο να πω ότι αισθάνομαι νεοδημοκράτης, με φιλοξενεί η Νέα Δημοκρατία, δεν μπορώ να ξιφουλκώ υπέρ βωμών και εστιών από τις πρώτες μέρες». Έντιμο από μέρους του να δηλώνει ξένος, αλλά και προβληματικό. Αν και αυτό το θέμα είναι στα χείλη των νεοδημοκρατών όλης της χώρας και αυτό με όρους μέλλοντος είναι ασήμαντο.

• Την είδηση που «αλίευσα» με ενδιαφέρον από το K report του Κώστα Καλλίτση ότι ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν απαγόρευσε την εξαγορά της μεγαλύτερης γαλακτοβιομηχανίας της χώρας του από τη σημαντική ελληνική εταιρία Όλυμπος.