500 άνθρωποι σε 200 μέτρα

Βασίλης Κουτσάκος 

Έκανα τον υπολογισμό. Με 40 τετραγωνικά το άτομο, όπως ζει ένας κανονικός (πλούσιος) άνθρωπος, όχι σαν σαρδέλα με 12 όπως είναι πχ στα «Προσφυγικά»..

Ο Πύργος του Ελληνικού, ο Riviera Tower, ο πρώτος ουρανοξύστης της Ελλάδας, 200 μέτρα, 50 όροφοι, θα στεγάσει 850 ανθρώπους στα χαρτιά. Στην πραγματικότητα 425. Γιατί έχει 170 κατοικίες πολυτελείας. Ένα έως πέντε υπνοδωμάτια. Θέα στη θάλασσα, γυμναστήριο, σπα, τριώροφο λόμπι.

425 άνθρωποι. Ένα μικρό χωριό.

Και αυτοί.. χρειάζονται 300 εργαζόμενους να τους εξυπηρετούν σε 3 βαρδιες, θα παράγουν 2,5 λίτρα σκουπιδια/άτομο/ημέρα -1.250 lt σκουπιδια την ημέρα, θα καταναλώνουν 250.000 lt νερό ημερησίως και απροσδιόριστες ποσότητες ενέργειας…

Και είναι SOLD OUT!!

Και ο Μπουρτζ Καλίφα στο Ντουμπάι; 828 μέτρα. 163 όροφοι. 900 κατοικίες. 171.870 τετραγωνικά κατοικίας. Με το ίδιο μέτρο, 4.297 άνθρωποι. Στην πραγματικότητα 2.250.

Ο Μπουρτζ χωράει πέντε φορές τον Πύργο του Ελληνικού. Και οι δύο χωράνε ελάχιστους πλούσιους που αγοράζουν με 15-25 χιλιάδες € το τετραγωνικό μέτρο!

Και εδώ είναι το ζουμί, ρε παλληκάρια.

Για να στεγάσουν 500 πλούσιους, σηκώνουν 200 μέτρα μπετόν πάνω στην παραλία που ήταν αεροδρόμιο του λαού. Που ήταν δημόσιος χώρος. Που ήταν ιστορία.

Για να στεγάσουν 500 φτωχούς στα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, με τους τοίχους γεμάτους σφαίρες Άγγλων, δεν βρήκαν ούτε 5 μέτρα. Τα αφήνουν να ρημάζουν. Τα λένε «ανάπλαση» και τα γκρεμίζουν.

Για να στεγάσουν 500 πρόσφυγες στον Ελαιώνα πχ, σε 9.500 στρέμματα χωρίς σχέδιο, χωρίς νερό, χωρίς σχολείο, τους λένε «προσωρινοί».

Καταλάβατε τι είναι ο Πύργος; 

Δεν είναι κατοικία. 

Είναι επένδυση. Είναι χρηματιστήριο σε κάθετο. Είναι το κεφάλαιο που ανεβαίνει προς τον ουρανό γιατί κάτω δεν χωράει πια να κλέψει γη.

Συναισθηματική Τοπογραφία

Του Δημήτρη Βασιλειάδη 

Στο σπουδαίο κείμενο του μεγάλου Δημήτρη Πικιώνη ‘’Συναισθηματική Τοπογραφία’’ που βρίσκεται στη σελίδα 73 του βιβλίου του ‘’ΚΕΙΜΕΝΑ’’, των εκδόσεων Μ.Ι.Ε.Τ., είναι αφιερωμένη η σημερινή ‘’σταλιά’’, που απόσπασμά του παραθέτω παρακάτω. 

 ~~~~~~~~~~

    ‘’Περπατώντας επάνω σε τούτη τη γη, η καρδιά μας χαίρεται με την πρώτη χαρά του νήπιου την κίνησή μας μέσα στο χώρο της πλάσης, την αλληλοδιάδοχη τούτη καταστροφή κι αποκατάσταση της ισορροπίας που είναι η περπατησιά.

    Χαίρεται το προχώρεμα του κορμιού επάνω απ΄ την ανάγλυφη τούτη  ταινία που είναι το έδαφος. Και το πνεύμα μας ευφραίνεται απ΄ τους άπειρους συνδυασμούς των τριών διαστάσεων του Χώρου, που μας συντυχαίνουν και αλλάζουν στο κάθε μας βήμα ένα γύρω μας, και που το πέρασμα ακόμα ενός συννέφου ψηλά εις τον ουρανό είναι ικανό να τους μεταβάλλει.

    Προσπερνούμε δίπλα σε τούτο το βράχο, τον κορμό του δέντρου ή κάτω από τούτο το θύσανο της φυλλλωσιάς του. 

    Ανεβαίνουμε, κατεβαίνουμε μαζί με το έδαφος, απάνω εις τα κυρτώματά του, τους γηλόφους, τα όρη ή βαθιά μέσα στις κοιλάδες.