Του Ηλία Α. Κανάκη
Παραγωγοί και ελαιοτριβείς σε οικονομικό στραγγαλισμό. Κυβέρνηση, βουλευτές και συνδικαλιστική εκπροσώπηση σε παρατεταμένες διακοπές.
Η φετινή ελαιοκομική χρονιά δεν είναι απλώς δύσκολη. Είναι ακόμη μία χρονιά κατά την οποία ο Έλληνας παραγωγός και ο ελαιοτριβέας καλούνται να αποδείξουν πόσο αντέχουν πριν καταρρεύσουν οικονομικά.
Χαμηλές τιμές ελαιολάδου, πανάκριβα μεροκάματα συγκομιδής, ενέργεια στα ύψη, μεταφορικά, λειτουργικά έξοδα και μια κυβέρνηση που αντιμετωπίζει την ελληνική παραγωγή σαν ανεπιθύμητο συγγενή.
Το κράτος θέλει το ελαιόλαδο για τις εξαγωγές, την ελιά για τις φωτογραφίες και τον παραγωγό μόνο για να εισπράττει φόρους.
Στα ελαιοτριβεία η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Το ηλεκτρικό ρεύμα αποτελεί πλέον δυσβάσταχτο κόστος, που σε ορισμένες περιπτώσεις απειλεί να ξεπεράσει ακόμη και το συνολικό δικαίωμα λειτουργίας τους.
Δηλαδή να δουλεύουμε, να πληρώνουμε προσωπικό, συντηρήσεις, ασφαλιστικές εισφορές, μεταφορικά και στο τέλος να βάζουμε χρήματα από την τσέπη μας για να πληρώνεται ο ενεργειακός παραλογισμός;
