Η ΕΛΛΑΔΑ ΞΑΝΑ ΩΣ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε στην χθεσινή Καθημερινη ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα ανέφερε μεταξύ άλλων:

"Αυτό που βλέπουμε στον κόσμο είναι μια νέα δυναμική μια προσπάθεια να αφήσουμε τις πικριες του παρελθόντος στο περιθώριο και να δημιουργήσουμε νέο πλαίσιο. Και αυτό πρέπει να αρχίσει από την Ελλάδα και την Τουρκία. Δεν έχει νόημα δεμένες η μία με την αλλη να κρατουν ακόμη εριδες για γεγονότα που εγιναν εκατοντάδες η χιλιάδες χρόνια  πριν. Έχουμε μια σπουδαία νέα Πρέσβειρα της Αμερικής στην Ελλάδα. 

Το συζητήσαμε και με τον Πρόεδρο Τραμπ και αναρωτήθηκαμε αν μπορούμε να λειτουργήσουμε ως κονίαμα, ως αυτό που ενώνει δύο τούβλα για να έρθουν πιο κοντά με έναν νέο τρόπο... Ο δρόμος των Μπαχαρικών, ο δρόμος τού μεταξιού συνέδεσε τήν ανατολη με την Δύση μέσα από τρεις ή τέσσερεις διαφορετικές διαδρομές. 

Και πάνω σ αυτούς τους δρόμους ευημερίας αναπτύχθηκε μια ώσμωση πολιτισμών. 

Αυτό μπορεί να συμβεί ξανά αλλά έχει αναχαιτιστει από την δημιουργία των εθνών κρατών μετά το 1919. 

Η ιδέα ότι κάθε χώρα, κάθε κράτος κυβερνάται με διαφορετικό τρόπο δεν εχει λειτουργήσει καλά.".

Η ιδέα ότι τα έθνη γενικώς είναι εκ φύσεως απειλή -που αναχαιτίζουν την παγκοσμιοποιητική μηχανή- δεν είναι πρωτοτυπία του αμερικανού πρέσβη στην Τουρκία. 

Τις έχουμε γνωρίσει εδώ και χρόνια στην Ελλάδα από ακαδημαϊκούς και διανοούμενους που συνειδητά ή ανεπίγνωστα έχουν αυτο-αποικιοποιηθεί. 

Το ημερολόγιο της Κίμπερλι "Πιουριφοι"

Γράφει η Φαίη Τζανετουλάκου 

Οι πρώτες -υπεροχες μερες- στην Αθήνα ...

 Νυχτερινή διασκέδαση στο ”Κέντρο Αθηνών” στην οδό Πειραιώς με τον Κωνσταντίνο Αργυρό .

Το μεσημέρι -αφου ξεκουραστηκαμε- ,μια καθόλου τυχαία εκδήλωση γνωριμίας με  τον  ”Σύνδεσμο Ελληνο-Ισραηλινής Φιλίας”,με όσο συμβολισμό  προκύπτει από τον χώρο,στο  Πάρκο Ελευθερίας.

Το απόγευμα του Σαββάτου , πολυτελέστατη δεξίωση στο ξενοδοχείο ”Grand Hayatt” με καλεσμένους -οχι πρόχειρα -επιλεγμένους  πολιτικούς , επιχειρηματίες και ”προσωπικότητες” (από αυτούς που ορκίζονται στο "make America grate again" και "για τη Χαμάς δεν λέτε τίποτα "),της δημόσιας ζωής και της ελληνοαμερικανικής κοινότητας  , με αφορμή τη συμπλήρωση 250 ετών από την ίδρυση του Σώματος Αμερικανών  Πεζοναυτών(ένα σώμα που έχει αιματοκυλησει κάθε σπιθαμή στη γη).

Στη δεξίωση αυτή στο ”Grand Hayatt” ήταν μόνο δυο πολιτικοί(δικοί μας?)  προσκεκλημένοι ο Νίκος Δένδιας και ο Βασίλης Κικίλιας και οι οποίοι κάθισαν στο ίδιο τραπέζι μαζί της και μαζί με τον ελληνοαμερικάνο επιχειρηματία Έρικ Βασιλάτο , με το ιδιωτικό αεροπλάνο του οποίου αφίχθη  αφιλοκερδώς στην Αθήνα η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ(δεξιά της Κίμπερλι ο Δένδιας, αριστερά της ο Κικίλιας).

Ήταν και ένα καλό παιδί(σιγανόπαπαδιά) μεταξύ τους ...και δίνω τον λόγο στη θεία😉 Φαίη Τζανετουλάκου 

"Τι σας έλεγε η θεία Φαίη;;

ΕΝΑ "ΝΑΙ" ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΜΒΑΣΗ ΑΠ ΕΥΘΕΙΑΣ ΑΝΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ 1940, ΠΟΥ ΑΚΌΜΗ ΜΑΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕΙ

Η “Σύμβαση Cooper” επικυρώθηκε με τον Α.Ν. 2220/1940 (ΦΕΚ 65/Α’/17.02.1940) "Περί κυρώσεως συμβάσεως διά την παραχώρησιν υδραυλικής δυνάμεως Αχελώου ποταμού".

Η σύμβαση αυτή, που υπογράφτηκε ως απόρρητη και μυστική από το καθεστώς Μεταξά με ένα consortium 10 Αμερικανικών εταιριών στις αρχές Φεβρουαρίου του 1940, είχε μια αρχικη συμβατική περίοδο που έληγε το 2010. Λόγω αυτής,  όλος ο υδάτινος αλλά και ο υπόγειος και υποθαλάσσιος πλούτος της Χώρας (όπως τα λεγόμενα «στρατηγικά ορυκτά», σπάνιες γαίες, χρώμιο, νικέλιο, αλουμίνιο, αντιμόνιο ή άλλα μεταλλεύματα αλλά  και το πετρέλαιο, αέριο, γεωθερμία κλπ), τέθηκαν υπό την αιγίδα και τον απόλυτο ελεγχο αυτού του Αμερικάνικου consortium εταιρειών, μέχρι την λήξη της σύμβασης! 

Ο Δημήτρης Μπάτσης στο βιβλίο που είχε γράψει το 1947,  αποκάλυψε την ύπαρξη αυτής της Σύμβασης Cooper, μαζί και με πολλά στοιχεία των πρόδρομων γεωλογικών μελετών και ερευνών που έκαναν οι Γερμανοί κατά την διάρκεια της Κατοχής, όπου εμφανίσθηκαν και οι πρώτες ισχυρές ενδείξεις ενός πολύμορφου μεταλλευτικού υπεδάφους σε σπάνια ή στρατηγικα μέταλλα και υδρογονάνθρακες σε μεγάλες εκμεταλλεύσιμες ποσότητες πάρα  πολύ μεγάλης αξίας. 

Το πρώτο κείμενο του Μπάτση για το θέμα που σας  απασχολεί με αυτό το post, δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά με τα αρχικά του συγγραφέα σε άρθρο που εξέδωσε για να υποστηρίξει τη θέση περί βιωσιμότητας της Ελληνικής οικονομίας στο περιοδικό «Ανταίος» (10 Μαΐου 1946), το επιστημονικό περιοδικό της Αριστεράς που διηύθυνε ο Δ. Μπάτσης και το εξέδιδε μαζί με τον Νίκο Κιτσίκη βουλευτή της Αριστεράς και πλειοψηφήσαντα υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων. Αναλυτικά τα ευρήματα  παρουσιάστηκαν στο βιβλίο "Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα" που εκδόθηκε το 1947 από τον νομικό και οικονομολόγο  Μπάτση.

Η πιο ολοκληρωμένη εξέγερση

Του Αλέκου Μιχαηλίδη 

📌 «Sic semper tyrannis!» - Έτσι πάντα στους τυράννους

Επανάσταση δεν έγινε στις 19 Οκτωβρίου 2025 στα κατεχόμενα. Επανάσταση έγινε την 21η Οκτώβρη 1931 και μάλιστα μια από τις πιο ολοκληρωμένες εξεγέρσεις του κυπριακού Ελληνισμού. Μια επανάσταση με την οποία δεν ασχολείται ιδιαίτερα ούτε η Βουλή ούτε τα κόμματα, το Υπουργείο Παιδείας, το Προεδρικό και η ίδια η κοινωνία, παρόλο που αποτελεί -μετά την ΕΟΚΑ- το μεγαλύτερο αντιαποικιακό ξέσπασμα του λαού μας. 94 χρόνια μετά, οι ανακοινώσεις θα είναι μετρημένες (μπορεί και για καλό) και δεν θα δοθεί η δέουσα σημασία στη μεγάλη επέτειο της πιο ολοκληρωμένης, συλλογικής, κοινωνικής και εθνικής εξέγερσης του κυπριακού λαού -μαζί με την 1η Απρίλη.

Η εξέγερση δεν θα συζητηθεί στη Βουλή, νομοσχέδιο δεν θα κατεβεί, «νόμος» δεν θα θεσπιστεί. Αλλά η 21η Οκτώβρη έπρεπε να τιμάται μαζί με τις άλλες, σπουδαίες ημερομηνίες του κυπριακού και όχι μόνο Ελληνισμού. Διότι αυτή η εξέγερση αποτέλεσε και το τέλος της αθωότητας για όσους πίστεψαν πως οι Εγγλέζοι ήταν διαφορετικοί από τους Οθωμανούς. Οι φόροι του σερ Ρόναλντ Στορς, η ανέχεια του λαού, η παραίτηση των μελών του Νομοθετικού Συμβουλίου και η έκκληση για συμφιλίωση και αγώνα για ένωση με τη μητέρα Ελλάδα, οδήγησαν στο μεγάλο κύμα διαμαρτυρίας, με τον λιθοβολισμό και την πυρπόληση του Κυβερνείου -μια υπέροχη φλόγα κάλυψε τον ουρανό της Λευκωσίας, εκείνη την 21η Οκτωβρίου. 

Η μαζική βία επιβεβαιώνει πως αυτοί οι στυγνοί αποικιοκράτες δεν ήταν στην Κύπρο για να κάνουν δρόμους ή κοινωνικές ασφαλίσεις και ο 15χρονος Ονούφριος Κληρίδης δολοφονείται στη Λευκωσία. Στην Κερύνεια, ο Λοΐζος Λοϊζίδης πέθανε από τα βασανιστήρια, ενώ στα Μανδριά Λεμεσού, ο γέροντας Ιωάννης Σαλλούης, λογχίστηκε από στρατιώτη του στέμματος και απεβίωσε. 

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης για την αποικιοκρατία πέραν της Δύσης

Του Σπύρου Κουτρούλη 

Κορνήλιος Καστοριάδης: Η απάτη των αποδομιστών

"Η ιδεολογία και η απάτη των αποδομιστών στηρίζονται κατά μεγάλο μέρος στο "αίσθημα ενοχής" της Δύσης:

 πηγάζουν, για να το πω με συντομία, από ένα αθέμιτο μείγμα, όπου η κριτική του εργαλειακού και εργαλειοποιημένου ορθολογισμού (κριτική που έχει ήδη γίνει. εδώ και πολύν καιρό) συγχέεται ύπουλα με τη δυσφήμιση των ιδεών της αλήθειας, της αυτονομίας, της υπευθυνότητας. Ποντάρουν στο αίσθημα ενοχής της Δύσης σχετικά με την αποικιοκρατία, την εξόντωση των άλλων πολιτισμών, τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, τη φαντασίωση της κυριαρχίας πάνω στη φύση, για να μεταπηδήσουν σε μια απατηλή και αυτοαντιφάσκουσα κριτική του ελληνοδυτικού προτάγματος της ατομικής και συλλογικής αυτονομίας, των πόθων για χειραφέτηση, των θεσμών μέσα στους οποίους οι πόθοι αυτοί ενσαρκώθηκαν, έστω με αποσπασματική και ατελή μορφή(το πιο περίεργο είναι ότι οι ίδιοι αυτοί σοφιστές δεν αμελούν από καιρού εις καιρούν να ποζάρουν ως υπερασπιστές του δικαίου, της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων του ανθρώπου κ.λ.π.)".

Συζήτηση με τον Olivier Morel στις 18 Ιουνίου 1993 στο Radio Plurielle και στο La Republique internationale des lettres τον Ιούνιο του 1994, στο Κ.Καστοριάδης, Η άνοδος της ασημαντότητας, εκδόσεις Ύψιλον,μετάφραση Κ.Κουρεμένος, Αθήνα 2000, σελ.121.

Κ.Καστοριάδης: Ανάμεσα στο κενό της Δύσης και τον μύθο των Αράβων

"Από τη μια υπάρχει η τεράστια  μυθοποίηση των Αράβων από τους ίδιους τους Άραβες, οι οποίοι αυτοπαρουσιάζονται μονίμως ως τα αιώνια θύματα της Ιστορίας. Στην πραγματικότητα, αν υπήρξε ένα κατακτητικό έθνος, από τον 7ο ως τον 11ο αιώνα, ήταν ακριβώς οι Άραβες. Οι Άραβες δεν είναι αυτοφυές είδος των βουνοπλαγιών του Άτλαντα στο Μαρόκο, ζούσαν στην Αραβία. Στην Αίγυπτο δεν υπάρχε ούτε ένας Άραβας.

 Η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα κατ' αρχάς της κατάκτησης και του λίγο-πολύ αναγκαστικού εξισλαμισμού των υποταγμένων πληθυσμών, στη συνέχεια του επί αιώνες εποικισμού των Αράβων όχι από τους Ευρωπαίους μα από τους Τούρκους, και τέλος του δυτικού ημιαποικισμού για μια συγκριτικά πολύ μικρότερη περίοδο.

Αποικία...

«Ο πλούτος είναι ισχύς, και η ισχύς χωρίς έλεγχο οδηγεί χώρες στην εξάρτηση. Η Ελλάδα δεν μπορεί να επιβιώσει ως κυρίαρχο κράτος αν χάσει τον έλεγχο των πηγών ενέργειας, των επικοινωνιών, των μεταφορών και των υποδομών της. 

Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά βαθιά πολιτικό και δημοκρατικό. 

Οταν οι αποφάσεις λαμβάνονται από μετόχους στο εξωτερικό, η ψήφος των πολιτών χάνει το πρακτικό της νόημα. Πολλώ δε μάλλον όταν οι μέτοχοι αυτοί έχουν διασπορά συμφερόντων και σε χώρες που χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή για εθνικούς λόγους.»

Μιχάλης Σάλλας 

Του Κώστα Κουτσουρέλη 

Ο Μιχάλης Σάλλας ο τραπεζίτης αυτά. Τη στιγμή που το 70% της αξίας των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο Αθηνών ανήκει σε ξένους. Τη στιγμή που οι μεγαλύτερες ελληνικές επιχειρήσεις γδύνονται ακόμη και λεκτικά από τα τελευταία ίχνη της ελληνικότητάς τους (ο ΟΤΕ-Cosmote γίνεται Telekom, o ΟΠΑΠ γίνεται Allwyn, η Μυτιληναίος γίνεται... Metlen κ.ο.κ., κ.ο.κ.) με την κυβέρνησή μας όχι μόνο να μην κάνει το παραμικρό για να ανακόψει τον αφελληνισμό τους αλλά να χειροκροτεί και από πάνω για την... εμπιστοσύνη που μας δείχνουν λέει οι ξένοι επενδυτές. 

Τη στιγμή που οι ξένοι εξαγοράζουν en mass ξενοδοχεία, αστικά ακίνητα, παραθεριστικές κατοικίες και ό,τι άλλο αξίας μας έχει απομείνει - ακόμη και ιδιωτικά σχολικά συγκροτήματα!

 Τη στιγμή που συμβαίνει το πρωτοφανές (και αναρωτιέμαι πόσο σύννομο), η Pziizer να διαφημίζει στο μετρό το νέο της εμβόλιο (τι άλλο!), κατά τα αμερικανικά ειωθότα!...

Φραντς Φανόν (1925-1961)

Σταύρος Ζουμπουλάκης

12.10.2025

Συμπληρώθηκαν φέτος 100 στρογγυλά χρόνια από τη γέννηση του Φραντς Φανόν, στις 20 Ιουλίου 1925, στη Μαρτινίκα των Γαλλικών Αντιλλών. Πέθανε στις 6 Δεκεμβρίου 1961, στα 36 του, από λευχαιμία, σε νοσοκομείο της μισητής του Αμερικής. Τρεις μέρες νωρίτερα έπιασε στα χέρια του το βιβλίο του «Les damnés de la terre» (Maspero), με πρόλογο του Σαρτρ, τον οποίο ο ίδιος επιθυμούσε, λέγοντας μόνο «Αυτό δεν θα μου δώσει πίσω τον μυελό μου». Το έγραψε τον τελευταίο χρόνο της ζωής του, γνωρίζοντας ότι ο θάνατος δεν είναι πολύ μακριά. Τάφηκε, σύμφωνα με δική του τελευταία επιθυμία, στην Αλγερία.

 Το 1971, καταμεσής της δικτατορίας, το θρυλικό ήδη βιβλίο κυκλοφόρησε στα ελληνικά: «Της γης οι κολασμένοι» (μτφρ. Αγγέλα Αρτέμη, Κάλβος), χωρίς τον πρόλογο του Σαρτρ, ο οποίος ωστόσο μεταφράστηκε αργότερα από τον Κώστα Σταματίου και συμπεριλήφθηκε στη συναγωγή δοκιμίων του Σαρτρ «Καταστάσεις» (Αρσενίδης, χ.χ.). Δεν νομίζω ότι έχει εκδοθεί άλλο βιβλίο του Φανόν στα ελληνικά. Διάβασα τότε, το φθινόπωρο του 1971, άρτι εισαχθείς στη Νομική Σχολή του Αθήνησι, το βιβλίο του Φανόν και συγκλονίστηκα. 

Δεν ήταν το βιβλίο ενός πολιτικού αναλυτή ή κοινωνιολόγου, αλλά ενός Προφήτη, που, όπως οι βιβλικοί, περιέγραφε ή ανήγγελλε με οίστρο την Καταστροφή του κόσμου της αδικίας και της καταπίεσης, και κήρυττε την ελπίδα για έναν καινούργιο κόσμο δικαιοσύνης και ελευθερίας για τους απόκληρους. Από τότε, ό,τι και αν λένε, ό,τι και αν πουν, όσες μεγάλες αντιρρήσεις και αν έχω εγώ ο ίδιος, ο Φανόν μένει στη συνείδησή μου ως ιερό πρόσωπο.

Το έργο του έχει πια συγκεντρωθεί σε δύο πολυσέλιδους τόμους από τις εκδόσεις La Découverte: Frantz Fanon, Œuvres, με πλούσιες εισαγωγές και συμπληρωματικό υλικό. Ο πρώτος τόμος (2011) περιέχει τα τρία βιβλία που πρόλαβε να εκδώσει ο ίδιος, συν το «Pour la révolution africaine», που εκδόθηκε το 1964 (Maspero) και περιείχε δημοσιευμένα κείμενά του. Ο δεύτερος (2018), με τίτλο «Écrits sur l’ aliénation et la liberté», περιέχει δύο θεατρικά έργα του –ο Φανόν ξεκίνησε ως θεατρικός συγγραφέας–, τη διατριβή του στην ψυχιατρική στο Πανεπιστήμιο της Λυών και αρκετά άλλα ψυχιατρικά και πολιτικά κείμενα. 

Γερμανική αποικιοκρατία: Από το Βερολίνο ως τις γενοκτονίες της ΑφρικήςΔιαβάζεται σε 5'

Αφίσα για την έκθεση "Γερμανικός αποικιοκρατισμός" που έλαβε χώρα στο Γερμανικό Ιστορικό Μουσείο στο Βερολίνο, τον Ιανουάριο 2017 Markus Schreiber/AP Photo

Αφρική, Ωκεανία, Ασία: η σύντομη αλλά αιματηρή παρουσία της Γερμανίας

.EΛΕΝΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

Η Γερμανική αποικιοκρατία (1884–1919) υπήρξε σύντομη αλλά αιματηρή: γενοκτονίες, καταναγκαστικά έργα, βίαιη καταστολή εξεγέρσεων. Ήταν η όψιμη είσοδος μιας νεοσύστατης αυτοκρατορίας στον αποικιακό ανταγωνισμό, με στόχο το κύρος και την οικονομική εκμετάλλευση. Στο πλαίσιο του “Scramble for Africa“*, η Γερμανία διεκδίκησε μια “θέση στον ήλιο”, βυθίζοντας λαούς της Αφρικής, της Ωκεανίας και της Ασίας στη γενοκτονία, την καταναγκαστική εργασία και την εκμετάλλευση.

Μπορεί η αποικιοκρατία να εμφανίστηκε τον 15ο αιώνα με τις “μεγάλες ανακαλύψεις” όμως η ιμπεριαλιστική αποικιοκρατία ξεκίνησε τον 19ο αιώνα. Συνδεόταν με την ανάπτυξη της βιομηχανίας και τα μονοπώλια των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων και τις ανάγκες του κεφαλαίου να βρουν νέες αγορές, πρώτες ύλες και περιοχές για νέες επενδύσεις. Σε αυτό το σκηνικό, η Γερμανία, ενωμένη μόλις το 1871, μπήκε καθυστερημένα στον αποικιακό ανταγωνισμό.

Η γερμανική αποικιοκρατία (Deutscher Kolonialismus) αναφέρεται στην περίοδο από το 1884 έως το 1919, όταν η Γερμανική Αυτοκρατορία απέκτησε και διοικούσε αποικίες στην Αφρική, την Ωκεανία και την Ασία. Ήταν σχετικά σύντομη σε σχέση με τις βρετανικές και γαλλικές αυτοκρατορίες, αλλά χαρακτηρίστηκε από έντονη βία, εκμετάλλευση και – σε ορισμένες περιπτώσεις – γενοκτονία.

Κασιμάτης: «Να τι σημαίνει το Αγγλικό Δίκαιο που η Ελλάδα σήμερα πουλάει Ομόλογα και πανηγυρίζει ο Στουρνάρας»

Ο συνταγματολόγος Γιώργος Κασιμάτης αποκαλύπτει τι σημαίνει η αλλαγή του δικαίου για τα νέα ομόλογα
Με το ελληνικό οι κανόνες λειτουργούν υπέρ του οφειλέτη, ενώ με το αγγλικό υπέρ του δανειστή!

Αν γίνει η αλλαγή που μας ζητάνε επίμονα οι δανειστές, δεν μπορείς να ζητήσεις μείωση του χρέους

Απαράδεκτη είναι η τυχόν αποδοχή του αγγλικού δικαίου στη νέα δανειακή σύμβαση, υπογραμμίζει με συνέντευξή του στο «ΠΑΡΟΝ» ο έγκριτος συνταγματολόγος Γ. Κασιμάτης, παραθέτοντας ουσιαστικά επιχειρήματα. Ο κ. Κασιμάτης εξηγεί ότι οι δανειστές μας θέλουν να επιβάλουν το αγγλικό δίκαιο επειδή αντιμετωπίζουν την Ελλάδα σαν πειραματόζωο και στο πλαίσιο μιας αντίληψης κατοχής του ευρωπαϊκού Νότου απ” τον Βορρά.

Εξηγεί επίσης, και μάλιστα και με παραδείγματα, ότι η επιβολή του αγγλικού δικαίου λειτουργεί πάντα υπέρ του δανειστή και ποτέ υπέρ του οφειλέτη, ο οποίος όμως είναι το αδύναμο μέρος σε τέτοιες δανειακές συμβάσεις.
Για παράδειγμα, σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο ο οφειλέτης δεν μπορεί να ζητήσει μείωση του χρέους ακόμα κι αν είναι επαχθές, σε κάποιο μέρος του.
Αναλυτικά η συνέντευξη του έγκριτου συνταγματολόγου:

Η Αφρική έχει ήδη επιλέξει πλευρά στο θέμα της Παλαιστίνης. Ο Παγκόσμιος “Βορράς” θα ακολουθήσει το παράδειγμά της;

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

Ενώ η Ευρώπη συζητά, η αφρικανική ήπειρος έχει προ πολλού επιλέξει την πλευρά της στο παλαιστινιακό ζήτημα. 

«Η υπόθεση του παλαιστινιακού λαού είναι η δική μας υπόθεση, και ως Αφρικανοί, γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει να βλέπουμε τη γη μας να αποσπάται από εμάς, τι σημαίνει να βλέπουμε το πεπρωμένο μας να αποφασίζεται αλλού, σε χάρτες σχεδιασμένους από χέρια που δεν γνωρίζουν τη γλώσσα μας ή τον πόνο μας.

 Δεν είμαστε εναντίον του εβραϊκού λαού, όπως ακριβώς δεν είμαστε εναντίον κανενός λαού. Είμαστε εναντίον κάθε συστήματος που καταπιέζει, αποικίζει και απανθρωποποιεί. Είτε πρόκειται για ιμπεριαλισμό, σιωνισμό είτε για δικτατορία του κέρδους». 

Αυτά ήταν τα λόγια του Thomas Sankara, επαναστάτη ηγέτη και προέδρου της Μπουρκίνα Φάσο, στη σύνοδο κορυφής του Κινήματος των Αδεσμεύτων στη Χαράρε το 1986. Σαράντα χρόνια αργότερα, αυτά τα λόγια είναι και παραμένουν εκπληκτικά επίκαιρα. Δεν έχουμε φτάσει ακόμα εκεί. Ενώ κάποια πράγματα έχουν αλλάξει σε μέρη της Ευρώπης, σε άλλες χώρες όπως η Αυστρία, η Δανία, η Φινλανδία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Λιθουανία και η Ολλανδία, η συζήτηση συνεχίζεται σχετικά με το εάν και πώς θα αναγνωριστεί το Κράτος της Παλαιστίνης.

Ωστόσο, η Αφρική έχει από καιρό επιλέξει την πλευρά της: 52 από τις 54 χώρες έχουν αναγνωρίσει επίσημα την Παλαιστίνη, αφήνοντας εκτός μόνο το Καμερούν και την Ερυθραία. Αυτή η υποστήριξη δεν πηγάζει από εχθρότητα προς τον εβραϊκό λαό, αλλά από ένα ευρύτερο όραμα: την παλαιστινιακή υπόθεση ως μέρος ενός παγκόσμιου αγώνα κατά της αποικιοκρατίας, του ιμπεριαλισμού και της εκμετάλλευσης.

Η δεύτερη Σύνοδος Κορυφής για το Κλίμα στην Αφρική αποκαλύπτει το νέο πρόσωπο της αποικιοκρατίας: τεχνοκράτες και κρυφοαποικιοποίηση (Μέρος 1, Το σκηνικό).

The Grand Ethiopian Renaissance Dam in Benishangul-Gumuz, Αιθιοπία/ Abiy Ahmed Ali/Πρωθυπουργός της Αιθιοπίας/Facebook

Αρχική δημοσίευση: Έκθεση Black Agendaστις 10 Σεπτεμβρίου 2025 από τον Anthony Karefa Rogers-Wright (περισσότερα από το Black Agenda Report ) 

|(Δημοσιεύτηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2025 )

Η Αφρική υπάρχει ως τρία πράγματα και τρία πράγματα μόνο για τους Δυτικούς αποικιοκράτες... όλα όσα θέλουν, όλα όσα χρειάζονται και όλα όσα δεν θέλουν να πληρώσουν. — Δρ. Μουχάμαντ Σαμούρα

Αντίς Αμπέμπα, Αιθιοπία

Η Αιθιοπία μπορεί να είναι οικονομικά φτωχή, αλλά είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πλουσιότερα έθνη που έχω επισκεφτεί ποτέ όσον αφορά τον πολιτισμό, την κληρονομιά και την εθνική υπερηφάνεια. Η Αντίς Αμπέμπα είναι μια πραγματική πόλη που σαφώς αναδύεται με νέες κατασκευές παντού, από κατοικίες μέχρι ξενοδοχεία και υποδομές, που περιλαμβάνουν το μεγαλύτερο υδροηλεκτρικό φράγμα στην ήπειρο, το οποίο ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 9 Σεπτεμβρίου 2025. Για τον σκοπό αυτό, η ζωντανή πόλη με τους κοινωνικούς και φιλικούς κατοίκους της ήταν κάτι παραπάνω από μια κατάλληλη τοποθεσία για να φιλοξενήσει τη δεύτερη εξαμηνιαία Σύνοδο Κορυφής για το Κλίμα της Αφρικής (ACS2). Αυτό ισχύει ιδιαίτερα καθώς η ACS2 πραγματοποιήθηκε σε μια εποχή που η Αιθιοπία γιορτάζει την εθνική Πρωτοχρονιά και τα εγκαίνια του νέου, προαναφερθέντος, υδροηλεκτρικού φράγματος, του Μεγάλου Φράγματος Αναγέννησης της Αιθιοπίας (GERD), το οποίο ο πρωθυπουργός της Αιθιοπίας, Άμπι Άχμεντ, χαιρέτισε ως, το μεγαλύτερο επίτευγμα στην ιστορία της μαύρης φυλής.

Δανία προς Γροιλανδία: μια ιστορική συγγνώμη για πρόγραμμα ακούσιας αντισύλληψης

By Χαρά Κοζάκη on 02/09/2025Κόσμος

Με στόχο τον έλεγχο γεννήσεων, χιλιάδες γυναίκες στην Γροιλανδία, πολλές εξ αυτών ανήλικες ακόμη, υποβλήθηκαν σε διαδικασία τοποθέτησης ενδομήτριου σπιράλ χωρίς την συγκατάθεση τους. 

Δεκαετίες αργότερα και ενώ επίσημη έρευνα για το σκάνδαλο αναμένεται να δημοσιοποιηθεί μέσα στον Σεπτέμβριο, η Δανία αναγνωρίζει την ευθύνη της σε αυτό το σκοτεινό κεφάλαιο της ιστορίας της.

Στις 27 Αυγούστου, η Δανή πρωθυπουργός Mette Frederiksen, ζήτησε για πρώτη φορά συγγνώμη εκ μέρους της χώρας της σε χιλιάδες γυναίκες από τη Γροιλανδία που χωρίς την γνώση ή την συγκατάθεσή τους, υποβλήθηκαν σε τοποθέτηση ενδομήτριων σπειραμάτων (IUD).

«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε αυτό που έγινε, όμως μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη. Εκ μέρους της Δανίας, θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη.» δήλωσε η Δανή πρωθυπουργός αναγνωρίζοντας ότι αυτό που συνέβη ήταν συστημική διάκριση κατά των γυναικών και τα θύματα υπέφεραν ψυχολογικά και σωματικά.

Στις δεκαετίες του ’60 και του ’70, χιλιάδες γυναίκες υποβλήθηκαν στην επέμβαση, κάποιες εκ των οποίων ήταν μόλις 12 ετών όταν κρίθηκαν κατάλληλες από τους Δανούς γιατρούς. Στόχος ήταν να ελεγχθεί ο πληθυσμός της Γροιλανδίας, ο οποίος είχε αυξηθεί μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και σχεδόν διπλασιάστηκε μέχρι το 1970. Ο ιστορικός Soeren Rud είχε πει στο BBC ότι οι λόγοι ήταν μερικώς οικονομικοί, η μείωση του πληθυσμού θα μείωνε την ανάγκη για κάλυψη αναγκών στέγασης και κοινωνικές υπηρεσίες.

Υπολογίζεται η επέμβαση έγινε σε 4.500 γυναίκες από το 1966 έως το 1970, με κάποιες από αυτές να είναι τότε μόλις 13 ετών. Ο πρώην Δανός πρωθυπουργός Mute B. Egede, μιλώντας πέρυσι τον Δεκέμβριο στην Δανική τηλεόραση, χαρακτήρισε το σκάνδαλο «γενοκτονία».

Η έκταση του σκανδάλου ακούσιας αντισύλληψης, είδε το φως της δημοσιότητας το 2022, από το ερευνητικό podcast «Spiralkampagnen» – η καμπάνια των σπιράλ.

Η συγκλονιστική ομιλία του Ιμπραήμ Τραόρε στον ΟΗΕ. “Η Αφρική δεν είναι το πειραματόζωό σας, η μαριονέτα σας…”:

«Αγαπητοί σύνεδροι, αρχηγοί κρατών, ηγέτες εθνών, σεβαστοί εκπρόσωποι μεγάλων και μικρών εθνών, δεν σας χαιρετώ ως διπλωμάτης καριέρας ή ως άνθρωπος που έχει ανατραφεί για αίθουσες δεξιώσεων και χειραψίες. 

Δεν έρχομαι να σας μιλήσω με την επιδέξια γλώσσα της στιλβωμένης πολιτικής.

 Έρχομαι σε εσάς ως στρατιώτης του λαού μου, ως φύλακας μιας τραυματισμένης χώρας, ως γιος μιας ηπείρου που σήκωσε τον σταυρό του κόσμου, αλλά ποτέ το στέμμα του.

Ονομάζομαι Λοχαγός Ιμπραήμ Τραόρε, Πρόεδρος της Μπουρκίνα Φάσο. 

Σήμερα μιλώ όχι μόνο εκ μέρους των 22 εκατομμυρίων ψυχών στη χώρα μου, αλλά και εκ μέρους μιας ηπείρου της οποίας οι ιστορίες έχουν διαστρεβλωθεί, ο πόνος της έχει αγνοηθεί και η αξιοπρέπεια της έχει επανειλημμένα πουληθεί στο βωμό ξένων συμφερόντων.

Η Αφρική δεν είναι ζητιάνος. Η Αφρική δεν είναι πεδίο μάχης. Η Αφρική δεν είναι το πειραματόζωό σας, η μαριονέτα σας, η αποθήκη πρώτων υλών σας. Η Αφρική δεν σηκώνεται για να γονατίσει, αλλά για να σταθεί στα πόδια της. Ακόμα και σήμερα, μπροστά σε αυτή τη μεγάλη συνέλευση εθνών, λέω: "Η Αφρική δεν θα γονατίσει"

1. Σχετικά με την ψευδή γενναιοδωρία της παγκόσμιας πολιτικής

Επί δεκαετίες, μας βοηθούσατε με το ένα χέρι, ενώ με το άλλο μας ρουφούσατε το αίμα. Χτίζετε πηγάδια στα χωριά μας, ενώ οι εταιρείες σας αποξηραίνουν τα ποτάμια μας. Δωρίζετε εμβόλια, αλλά κατοχυρώνετε φάρμακα με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Μιλάτε για δράση για το κλίμα και συνεχίζετε να χρηματοδοτείτε όσους καίνε τα δάση μας και αποξηραίνουν τις λίμνες μας.

Τι είδους γενναιοδωρία είναι αυτή; Αυτή που ταΐζει το στόμα της αλλά πνίγει τη φωνή της. Αυτή που κρατάει έναν άνθρωπο ζωντανό για αρκετό καιρό ώστε να παραμείνει εξαρτημένος. Δεν είμαστε τυφλοί σε αυτή την υποκρισία. Ας είμαστε σαφείς – δεν είμαστε αχάριστοι για την ειλικρινή ανθρωπιστική βοήθεια, αλλά απορρίπτουμε μια Παγκόσμια Τάξη που μεταμφιέζει την εκμετάλλευση σε συνεργασία. Απορρίπτουμε τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που δανείζουν με το ένα χέρι και παίρνουν την κυριαρχία με το άλλο.

Η Αφρική δεν θέλει πλέον έλεος – εμείς θέλουμε δικαιοσύνη. Θέλουμε τον έλεγχο του δικού μας πεπρωμένου.

ΕΞΕΘΕΤΑΝ ΤΑ ΚΡΑΝΙΑ ΤΩΝ ΝΙΚΗΜΕΝΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ

Το Ηνωμένο Βασίλειο συμφώνησε να επαναπατρίσει τα κρανία των μαχητών της ελευθερίας της Ζιμπάμπουε που σκοτώθηκαν από τις βρετανικές αποικιακές δυνάμεις κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης του 19ου αιώνα εναντίον των λευκών αποίκων, σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Τα κρανία που ανήκαν σε αρχηγούς των ανταρτών της Ζιμπάμπουε, συμπεριλαμβανομένων των πνευματικών ηγετών Mbuya Nehanda και Sekuru Kaguvi, οι οποίοι ηγήθηκαν της εξέγερσης γνωστής ως Πρώτη Chimurenga μεταξύ 1896 και 1897, μεταφέρθηκαν στη Βρετανία ως πολεμικά τρόπαια. Οι συνομιλίες για την επαναπατρισή τους ξεκίνησαν πριν από περισσότερο από μια δεκαετία. Το 2015, ο τότε πρόεδρος της Ζιμπάμπουε, Robert Mugabe, καταδίκασε τη Βρετανία για την διατήρηση των αποκεφαλισμένων κεφαλών ως πολεμικά τρόπαια σε ένα εθνικό ιστορικό μουσείο, χαρακτηρίζοντάς την ως μία από τις «υψηλότερες μορφές ρατσιστικής ηθικής παρακμής, σαδισμού και ανθρώπινης αναλγησίας».

Την Κυριακή, η εφημερίδα The Herald ανέφερε ότι ο Ραφαέλ Φαρανίσι, μόνιμος γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών και Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Χαράρε, δήλωσε ότι τα βρετανικά μουσεία συμφώνησαν να επιστρέψουν τα λείψανα στη Ζιμπάμπουε. Τουλάχιστον 11 από αυτά πιστεύεται ότι φυλάσσονται στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, δύο στο Εργαστήριο Duckworth του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ και άλλα σε ένα μη προσδιορισμένο μουσείο στην Ελβετία.

«Έχουμε ξεκινήσει την πρώτη φάση της διαδικασίας, η οποία ελπίζουμε να ολοκληρωθεί στο συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα», δήλωσε ο Faranisi στο μέσο ενημέρωσης, προσθέτοντας ότι οι αρχές έχουν συζητήσει την κατασκευή ενός αποθηκευτικού χώρου για τη διατήρηση των κρανίων.

Η Σφαγή της Σκάλας (1849) - Το Ξεχασμένο Μακελειό της Κεφαλονιάς

 

Η Εξέγερση της Σκάλας στην Κεφαλονιά, το 1849, είναι μια από τις πιο σκοτεινές και ξεχασμένες σφαγές στην ελληνική ιστορία.

 Αγρότες, ιερείς και εργάτες εξεγέρθηκαν κατά της βρετανικής αποικιοκρατίας — και πλήρωσαν με αίμα. 

Στο βίντεο αυτό, αποκαλύπτουμε τα πραγματικά γεγονότα πίσω από το «Σφαγείο των Επτανήσων»:

 τις μάχες, τις προδοσίες και τις απάνθρωπες τιμωρίες των Άγγλων που ακολούθησαν. Ένα ιστορικό true crime, μια μαύρη σελίδα της αποικιακής εποχής που έμεινε κρυφή για δεκαετίες. Ανακαλύψτε πώς η ήττα των επαναστατών έσπειρε τον σπόρο για την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα λίγα χρόνια αργότερα. 

📚Πηγές: 

Ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στην Ελληνική Ιστορία

"Aπο τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στην Ελληνική Ιστορία": Στις 29 Ιανουαρίου 1965, εισάγεται για συζήτηση στη Βουλή η πρόταση της ΕΔΑ για παραπομπή σε ειδικό δικαστήριο του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή και  πρώην υπουργών για το σκάνδαλο της "Πεσινέ". 

Το 1960, με πρωτοβουλία του "εθνάρχη" και επιχείρημα την "προσέλκυση επενδύσεων", είχε υπογραφεί η σύμβαση του Ελληνικού δημοσίου με την Γαλλική "Πεσινέ". Ήταν η σημαντικότερη προώθηση Γαλλικού κεφαλαίου στην Ελλάδα και προέβλεπε κατασκευή βιομηχανίας αλουμίνας με ετήσια δυναμικότητα επεξεργασίας 200.000 τόννων. 

Για την εκτέλεση του έργου συστήθηκε ανώνυμη εταιρεία στην οποία συμμετείχαν και ντόπια κεφάλαια (Νιάρχος) και Αμερικάνικα. 

Είναι χαρακτηριστικό ότι η κυβέρνηση της ΕΡΕ επέμεινε στην επικύρωση της συμφωνίας από τη Βουλή..αυθημερόν, γεγονός που προκάλεσε αποχώρηση σύσσωμης της αντιπολίτευσης. 

Ενας από τους πιο σκανδαλώδεις όρους της συμφωνίας αφορούσε  προμήθεια ηλεκτρικού ρεύματος σε εξευτελιστική τιμή από τη ΔΕΗ στην "Πεσινέ". 

Βάσει της συμφωνίας, το Ελληνικό κράτος όφειλε να κάνει επενδύσεις ύψους 125 εκατομμυρίων δολαρίων για την ηλεκτροδότηση της "Πεσινέ", ενώ η επένδυση της ίδιας της εταιρίας δεν ξεπερνούσε τα 25 εκατομμύρια δολάρια! Οριζόταν επίσης ότι η "Πεσινέ" θα πληρώνει την κιλοβατώρα με τιμή κάτω από το κόστος παραγωγής της από τη ΔΕΗ!

Φώτης Τερζάκης: «Ως συμπεριληπτικό όνομα, η "Ανατολή" είναι ήδη μια ρατσιστική και αποικιοκρατική κατηγορία, ένας τόπος της φαντασίας μας»

16 Μαΐου 2025 4059

Μιλήσαμε με τον Φώτη Τερζάκη με αφορμή την πρόσφατη επανακυκλοφορία της μετάφρασής του της περίφημης μελέτης του Έντουαρντ Σαΐντ (Edward Said) «Οριενταλισμός», στη σειρά «Κάλλιστος» των εκδόσεων Σάλτο.

Στον Κ.Β. Κατσουλάρη

Λίγα είναι τα βιβλία για τα οποία μπορούμε να πούμε ότι συνέστησαν έλα ολόκληρο πεδίο, ένα καινούργιο αντικείμενο μελέτης. Αν και στη σκέψη δεν υπάρχει παρθενογένεση, ο Οριενταλισμός του Έντουαρντ Σαΐντ είναι ένα από τα σπάνια αυτά βιβλία που χωρίζουν την ιστορία της σκέψης σε ένα πριν και ένα μετά, εγκαινιάζοντας έναν ολόκληρο κλάδο σπουδών, τις λεγόμενες «Μετααποικιακές σπουδές». 

Η επανέκδοσή τους στη χώρα μας, από τις εκδόσεις Σάλτο, στη σειρά «Κάλλιστος» (είχαν εκδοθεί από τις εκδόσεις Νεφέλη, το 1996, σε μετάφραση Φώτη Τερζάκη και τότε) θα αποτελούσε ούτως ή άλλως εκδοτικό γεγονός, μια και τέτοια βιβλία δεν πρέπει να λείπουν από την αγορά. Στη συγκεκριμένη συγκυρία, δε, όπου ο δυτικός άνθρωπος αντιμετωπίζει ξανά με κυνισμό (που βαφτίζει πραγματισμό) τους πολιτισμικά διαφορετικούς από εκείνον, το βιβλίο τούτο πρέπει να διαβαστεί και να συζητηθεί ξανά, ειδικά από τους νεότερους. Μιλήσαμε με τον Φώτη Τερζάκη, μεταφραστή του βιβλίου, αλλά και διανοούμενο με καίρια πολιτική σκέψη.

O Οριενταλισμός του αμερικανοπαλαιστίνιου διανοητή Έντουαρντ Σαΐντ έχει εγγραφεί ως ένα από τα πιο επιδραστικά έργα του τέλους τού εικοστού αιώνα (κυκλοφόρησε το 1978), αλλάζοντας τον τρόπο που βλέπουμε την αποικιοκρατία. Θα θέλατε να μας πείτε, καταρχάς, δυο λόγια για την ιστορία της πρόσληψής του;

Η ανεύρετη ανάπλαση της Μέσης Ανατολής

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Άρθρο στο σημερινό SLpress

Στα 1919, αμέσως μετά το τέλος του παγκόσμιου πολέμου, οι νικητές ανέλαβαν, όπως είχαν διακηρύξει στα χρόνια του πολέμου, την «ανάπλαση» της Μέσης Ανατολής. Η τεράστια αυτή περιοχή ήταν ως τότε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η διάλυση της τελευταίας άφηνε ένα μεγάλο κενό το οποίο κλήθηκε να καλύψει η «δημιουργική φαντασία» των νικητών – οπωσδήποτε και οι μεταξύ τους ισορροπίες. Από τη διώρυγα του Σουέζ μέχρι την Βασόρα και από το Άντεν ως την Μαύρη θάλασσα και τις ακτές της Κασπίας, ο πολιτικός χάρτης έπρεπε να σχεδιαστεί από την αρχή. Δεν ήταν μια απλή υπόθεση.

Εκείνο τον καιρό το φυσιολογικό ήταν η αποικιοποίηση της περιοχής. Η κατανομή δηλαδή εδαφών και λαών ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές αποικιοκρατικές μητροπόλεις που έβγαιναν νικήτριες από την πολεμική σύγκρουση. Ο πόλεμος όμως είχε αλλάξει τις ισορροπίες του κόσμου. Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες δεν ήταν πλέον μόνες τους στον κόσμο. Δύο νέοι παράγοντες είχαν εγγραφεί στην παγκόσμια ιστορία. Ο πρώτος ήταν το επαναστατικό καθεστώς της Ρωσίας, όπως δημιουργήθηκε στα 1917 και σταθεροποιήθηκε στα 1918 και ο δεύτερος ήταν η ανάδειξη της ισχύος των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Ο αποικισμός ως αιτία και παράμετρος του ιμπεριαλιστικού πολέμου στιγματίστηκε με έντονο τρόπο από το επαναστατικό καθεστώς της Ρωσίας. Οι λαοί έπρεπε να είναι ελεύθεροι, χωρίς δυνάστες και να επιλέγουν ελεύθερα το είδος της κυβέρνησης που επιθυμούν. Στην ειρηνευτική πρόταση του Λένιν η θέση διατυπωνόταν με σαφήνεια και δεν μπορούσε να μείνει κρυφή. 

ΛΙΜΑΝΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΔΩΝ

Του Οδυσσέα Ελευθερόπουλου

Μέρος 1ο

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ - ΚΑΒΑΛΑ

.

Σε ανάρτησή της 8ης Μαρτίου έγραψα για την προσπάθεια των Μητσοτάκηδων να διασφαλίσουν την καρέκλα του φύλαρχου της αποικίας μετά την ατυχία τους να εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ ο Τραμπ. Μία σωρεία αποκαλύψεων από τις ΗΠΑ περί της …"εντιμότητας" της οικογένειας θα ήταν υπεραρκετές να τους στείλουν όλους στον Κορυδαλλό, χωρίς να μπορεί να τους σώσει ούτε η "ανεξάρτητη" δικαιοσύνη.

.

Για την διάσωσή της η φαμίλια έκανε το μόνο που ξέρει να κάνει καλά, δηλαδή να επιδεικνύει ΔΟΥΛΙΚΟΤΗΤΑ στους ξένους. Ο Κούλης έδωσε άρον-άρον εντολές να στηθούν κάποια ΔΩΡΑΚΙΑ προς τον Τραμπ προκειμένου να τον δελεάσει, να δηλώσει την υποταγή του σ' αυτόν, το πόσο "χρήσιμος" μπορεί να του είναι, αν τον αφήσει ατζέντη του στην αποικία, αντί για τρόφιμο του Κορυδαλλού.

Δεν ξέρω πόσα ήταν τα δωράκια, ξέρω όμως ότι ήταν τουλάχιστον ΔΥΟ ΛΙΜΑΝΙΑ της χώρας κατ αρχήν με την προοπτική τα 2 να φέρουν και ΤΡΙΤΟ….!

Είμαι πεπεισμένος ότι η μετάθεση του Αμερικανού πρέσβη Τζέφρι Πάιατ το 2016 από την Ουκρανία στην Ελλάδα δεν ήταν καθόλου τυχαία, και δείχνει την ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΞΙΑ της χώρας μας στα παίγνια των δυτικών, ως κρίσιμο σημείο μεταξύ 3 ΗΠΕΙΡΩΝ και επάνω στον ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΔΙΑΥΛΟ, που συνδέει την Μαύρη Θάλασσα με την Μεσόγειο και μέσω αυτής με τα κρίσιμα ναυτιλιακά περάσματα του Γιβραλτάρ και της διώρυγας του Σουέζ. 

.

ΤΙ ΕΓΙΝΕ;;

ΛΙΜΑΝΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ

Ο πολυπράγμων Αμερικανός πρέσβης Πάιατ τσακίστηκε να αρπάξει το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης μέσω Αμερικανικών εταιριών, όχι μόνο για την δημιουργία και εκμετάλλευση σταθμού εκφόρτωσης LNG, αλλά και ως κρίσιμο λιμάνι προώθησης στρατιωτικού υλικού προς την Ουκρανία!!

Για το λιμάνι ο Πάιτ έφερε ΔΥΟ Αμερικάνικες εταιρίες που ήταν και οι ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ υποψήφιες οπότε σε κάθε περίπτωση το λιμάνι θα περνούσε υπό Αμερικανική ιδιοκτησία και διοίκηση!!

Στάθης: Δεν είναι πια δικός μας ο Παρθενώνας, δεν σπάσαμε ποτέ τα δεσμώτης υποτέλειας

Οι συστάσεις για τον ΣΤΑΘΗ περιττεύουν… Ο Στάθης Σταυρόπουλος εκτός από την καθημερινή του παρουσία στο militaire.gr με τα σκίτσα του, βρέθηκε στο στούντιο του militaire channel, για μία συζήτηση που ξεκινά με έναν αποχαιρετισμό.

 Αποχαιρετισμό στον Κώστα Καββαθά έναν άνθρωπο που ήταν πάντα πολύ μπροστά και πάσχιζε με τη δουλειά του να μας κάνει να καταλάβουμε το νέο που πάντα ερχόταν .αλλά εδώ στην Ελλάδα το βλέπαμε και το αφήναμε πάντα να προσπερνά.

Κάπως έτσι φθάσαμε στο σημείο «να μην έχουμε πια κληρονομιά μας τον Παρθενώνα», όπως λέει στη συνέντευξη του ο ΣΤΑΘΗΣ.

«Η χώρα έχει υποστεί δύο ακρωτηριασμούς. Ο ένας θεσμικός, με τα μνημόνια. Μετέτρεψαν τη χώρα σε αποικία ή σε ζωτικό χώρο άλλων… Η χώρα είναι πλούσια, αλλά δεν παράγει πλούτο. Της Ελλάδας της έμεινε ο τουρισμός και οι υπηρεσίες, έχασε όλα τ΄ άλλα. 

Έγινε αυτό τυχαία; Όχι, έγινε με έναν ευρωπαϊκό σχεδιασμό που δεν ήθελε τη χώρα να είναι λειτουργική, αλλά μια χώρα αποθήκη, μια χώρα διακοπών, χώρα εκμετάλλευσης. Κι αυτό έτυχε να συμπέσει με αυτό που λέμε νεοφιλελευθερισμό», λέει ο ΣΤΑΘΗΣ.