Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
✅Πριν από ακριβώς 25 χρόνια, τον Μάιο του 2000, ο νέος τότε εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Σημίτη, στην πρώτη του συνέντευξη, με τον ενθουσιασμό του νεοφώτιστου εξήγγειλε μία μακρά σειρά μέτρων για τις σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας. Το πρώτο από αυτά ήταν η αφαίρεση του θρησκεύματος από τις αστυνομικές ταυτότητες.
Η αντίδραση του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου ήταν σφοδρή. Έβγαλε τον κόσμο στους δρόμους και συνέλεξε 3 εκατομμύρια υπογραφές με το αίτημα να γίνει δημοψήφισμα, τις οποίες παρέδωσε στον ΠτΔ.
Το αίτημα απερρίφθη, το πρώτο αυτό μέτρο εφαρμόστηκε κανονικά, όμως όλα τα υπόλοιπα πάγωσαν ή φρέναραν για αρκετά χρόνια. Ορισμένα επανήλθαν πολύ αργότερα, άλλα ποτέ.
Αυτό όμως το ζήτημα άνοιξε έναν πόλεμο αξιών. Έριξε καύσιμο και τα χαρακώματα της κοινωνίας πήραν φωτιά από το αίτημα για «διαχωρισμό κράτους – Εκκλησίας». Στους ατελείωτους διαλόγους και τις διαμάχες, ακούστηκαν και κάποιες συγκεκριμένες επιφυλάξεις, όπως πχ
Τι ακριβώς εννοείτε με τον διαχωρισμό; έχετε σκεφτεί τι θα γίνει με το Πατριαρχείο, με το Άγιο Όρος, με τα μοναστήρια εντός Ελλάδος, με την Διασπορά, με τα πρεσβυγενή Πατριαρχεία σε άλλες χώρες;
Η απάντηση ήταν ουσιαστικά «όχι και δεν μας ενδιαφέρει. Συνεχίζουμε τον πόλεμο στην Εκκλησία και στην θρησκεία».
ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
