Ο ΚΟΖΑΝΙΤΗΣ ΛΗΣΤΑΡΧΟΣ ΦΩΤΗΣ ΓΙΑΓΚΟΥΛΑΣ:

«Επειδή δεν μπορώ να βρω δίκαιο στη δικαιοσύνη των Ελλήνων, αναγκάσθηκα να τονίσω το δίκαιο της Παρδάλας ή Μαχαίρας», δήλωνε χαρακτηριστικά ο μόλις 17χρονος Φώτος το 1917 στη λεπίδα του μαχαιριού του, πιάνοντας τα όπλα και τραβώντας κατά Όλυμπο μεριά για να γίνει κλέφτης

Οχτώ χρόνια αργότερα, ο 25χρονος πια φόβος και τρόμος Θεσσαλίας και Μακεδονίας θα έχανε το κεφάλι του στην Κλεφτόβρυση Ολύμπου από το απόσπασμα που βγήκε στο κατόπι του, όχι βέβαια προτού προφητεύσει ότι μια μέρα οι ληστές με τα μαχαίρια θα κατέβαιναν από τα βουνά και θα ζούσαν ως φιλήσυχοι πολίτες στις πόλεις

Ο Φώτης Γιαγκούλας ήταν άλλος ένας κοινωνικός ληστής της ταραγμένης εποχής που ακολούθησε την Επανάσταση του 1821 και την ανακήρυξη του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, ένα προβεβλημένο μέλος της κοινότητας των «βασιλέων των ορέων», όπως τους αποκαλούσαν χαρακτηριστικά, ληστοσυμμορίτες δηλαδή που κυριάρχησαν στην ελληνική ύπαιθρο για περισσότερο από έναν αιώνα (η ληστοκρατία εξαφανίστηκε μόλις στα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης)

Ο Γιαγκούλας κολύμπησε στο έγκλημα και έκανε όσα μπορούσαν να γίνουν: από ζωοκλοπές, λιποταξία, ληστείες μέχρι απαγωγές και φόνους, διανθίζοντας τα αιματοβαμμένα χρονικά του με γερές δόσεις θηριωδιών και στυγερών εγκλημάτων

Έδρασε στον Όλυμπο, σε μια ορεινή περιοχή που μόλις είχε ενωθεί με το ελληνικό κράτος και μαστιζόταν οικονομικά από τη φτώχεια και την ανέχεια

Παρά τον μοβόρικο του χαρακτήρα του βέβαια ο Γιαγκούλας ήταν ένας σωστός λαϊκός ήρωας, θεματοφύλακας της θρυλικής ελληνικής απείθειας, αλλά και περηφάνιας 

Η εντελώς ξεχωριστή έννοια που είχε περί δικαίου και λεβεντιάς τον ανάγκασε να πάρει τα βουνά και να ζήσει ελεύθερος από κοινωνικές δεσμεύσεις

Παράνομος, σκληρός, βίαιος και ωμός, ο Γιαγκούλας ήταν το ίνδαλμα κάθε νεαρού που ένιωθε να πνίγεται στις συμβάσεις και τον κομφορμισμό της εποχής και κάθε κόρη ονειρευόταν να απαχθεί από τον παλιάνθρωπο ληστή

Κι αυτό γιατί πλάι στο στυγερό της προσωπικότητάς του, ο Φώτος ενσάρκωνε ιδανικά την αυθάδεια απέναντι στις αρχές, βγάζοντας τη γλώσσα στη χωροφυλακή και σαρκάζοντας με την καρδιά του το ταλαίπωρο κράτος

Νίκος Παλαιοκώστας. Εις μνήμην!

Εις μνήμην!

🎶Μια και με γράψανε φονιά

πήρα τον κόσμο παγανιά

και την ζωή σεργιάνι

κακό να κάνω στους κακούς

που εσύ μονάχα τους ακούς

μα ο νους σου δεν τους πιάνει

Μανούλα μου, μανούλα, δόλια μάνα🎶

Από διήγηση του παπα-Παναγιώτη του ιερέα του χωριού Μοσχόφυτου που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν τ αδέλφια Παλαιοκώστα.

Πατέρας βοσκός, η οικογένεια ζει σε παράγκα και τα δυο αδέλφια μεγαλώνουν ξυπόλυτα : 

«Όταν το χιόνι ήταν πολύ, ο Νίκος συνήθιζε να κουβαλά στους ώμους του τον Βασίλη τρία μίλια προς το πλησιέστερο σχολείο.

 Εκεί, τον ζέσταινα μπροστά στη φωτιά πριν ξεκινήσει το μάθημα»

Υ.Γ. Να θυμίσω, γιατί είδα αρκετά σχόλια που δυσανασχετούσαν κάτω από αναρτήσεις στη μνήμη του Παλαιοκώστα, 

με επιχειρήματα τύπου "αφού τον θαυμάζετε τόσο γιατί δεν κάνετε και σεις το ίδιο" ή "δεν μπορεί να μιλάμε για καλούς ληστές και για

κακούς ληστές", ότι ασφαλώς και μπορούμε και το κάνουμε.

- ότι ο πρώτος Αγιος της χριστιανικής θρησκείας, ο Αγιος Δυσμάς, ήταν ο ληστής που σταυρώθηκε  στα δεξιά του Ιησού.

 Ο επονομαζόμενος και "ευγνώμων ληστής" 

--ότι από τον Γ Λύγκο στην Αργολίδα, 

τον Γιαγκούλα στον Ολυμπο, 

τον Ιγνάτιο Φόβο του Κόντογλου, 

τον Μηλιόνη του Αλ.Παπαδιαμάντη, 

τον Τσακιτζή κ τον λήσταρχο Νταβέλη.

 η ιστορία είναι γεμάτη από "ευαίσθητους ληστές" , 

που έγιναν λαϊκοί-ήρωες κ αγαπήθηκαν από τον λαϊκό κόσμο. γιατί έγιναν η φωνή που δεν είχαν, το κουράγιο που τους έλλειψε, να παλέψουν απέναντι στην αδικία που βίωναν.

Κλεμάνς Ζαβιτσάνου 

_____***_____

π. Κώστας Λαγός 

Τώρα και με αφορμή τον θάνατο του Ν. Παλαιοκώστα, θα τραβήξω τόσο στα άκρα τη θεολογία που αν το διαβάσει κανένας θεολόγος ή -πολύ περισσότερο - κανένας κληρικός (ειδικά αν είναι και γιατρός, χοχοχο, εσωτερικό αστείο μη δίνετε σημασία), όχι μόνο θα τραβήξει τα δικά του μαλλιά αλλά θα ζητήσει να τραβήξει και τα δικά μου!

Κοιτάξτε τώρα τι μου ήρθε. Ο ληστής που σταυρώθηκε στα δεξιά του Χριστού, αυτός που μπήκε πρώτος στη παραδείσια κατάσταση με τον Ιησού, δε μετάνιωσε για τη δράση του. Ας θυμηθούμε τα λόγια του στον ληστή που σταυρώθηκε στα αριστερά του Ιησού και τον κορόιδευε. "Εμείς καλώς τιμωρούμαστε αφού διαπράξαμε αυτά που διαπράξαμε, αλλά Αυτός δεν έκανε τίποτα".

 Δε λέει πουθενά πως ζητά συγχώρεση γι' αυτά που διέπραξε. Απλά αποδέχεται την τιμωρία του γιατί αυτή ήταν ανάλογη της δράσης του. Ήταν ένας αξιοπρεπής παράνομος αλλά όχι μετανοημένος. 

Ας θυμηθούμε τον Βαραββά. Αυτόν τον ληστή (πολύ με ληστές είχε να κάνει ο Κύριος μου φαίνεται) τον οποίο οι Εβραίοι επέλεξαν να ελευθερωθεί αντί του Ιησού. Γιατί το έκαναν αυτό; Ο Βαραββάς, όπως και οι περισσότεροι Εβραίοι ληστές στόχευαν τους Ρωμαίους, τους πλούσιους αλλοεθνείς και τους πλούσιους Εβραίους. Οι οποίοι συνεργάζονταν με τους Ρωμαίους. Οπότε για τον λαό αυτοί οι ληστές είχαν κάτι το ηρωικό. 

Τέτοιος ήταν πιθανότατα και ο ληστής στο σταυρό. Και ο Χριστός τον κάλεσε στον παράδεισο. Χωρίς να ζητήσει να μετανοήσει. Μόνο και μόνο επειδή τον αναγνώρισε σαν τον Κύριό του. Σαν τον Υιό του Θεού. Να ήταν αυτό μια έμμεση αναγνώριση της δράσης των ληστών; Οι οποίοι ουσιαστικά δρούσαν εναντίον ενός καταπιεστικού συστήματος τόσο ξενόφερτο όσο και εγχώριο;

Παραδεχτείτε το. Σας έβαλα σε σκέψεις...Μπορείτε οι νομιμόφρονες να αφρίσετε με την ησυχία σας και χωρίς καμία παρεξήγηση...

ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/share/p/1DvCPALfRm/

https://www.facebook.com/share/p/1CWrowRAL4/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com