Τώρα που όπως φαίνεται οι Ευρωπαίοι βάζουν στην άκρη την Κρητική φαμίλια της πολιτικής, η κατάσταση μου θυμίζει κάπως το 2013.

Του Γιάννη Μαριδάκη 

Τώρα που όπως φαίνεται οι Ευρωπαίοι βάζουν στην άκρη την Κρητική φαμίλια της πολιτικής, η κατάσταση μου θυμίζει κάπως το 2013.

Τότε, ένα πρόσωπο που ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ και τώρα είναι αρχηγός κόμματος στη Βουλή, είχε έρθει για "λογοτεχνικές διακοπές" στη Βολισσό αλλά μες στις συζητήσεις περί των βιβλίων λέγαμε και για πολιτική. Του είχα πει τότε ότι οι άνθρωποι των κινημάτων που αγωνίζονται να κρατήσουν ζωντανό τον πραγματικό πλούτο της χώρας, τα βουνά, τους κάμπους, τα νερά, τον άνεμο, τις θάλασσες, τους φυσικούς πόρους γενικότερα, που απειλούνται με εκποίηση και καταστροφή από την λεγόμενη ανάπτυξη, αυτοί οι άνθρωποι είναι η αλλαγή που θέλουμε στην ελληνική κοινωνία και αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να εκφραστούν και να στηριχτούν πολιτικά. Βέβαια ο Τσίπρας τους είχε ήδη πουλήσει τότε. Τον είχα ακούσει στην ομιλία του, ως αρχηγού αξιωματικής αντιπολίτευσης στο ελληνοαμερικανικό επιμελητήριο να μιλάει για ανάπτυξη και ήμουν βέβαιος για όσα θα έπραττε αν ερχόταν στην κυβέρνηση. Κάτι που δεν άργησε να συμβεί. 

Αυτά πάνω κάτω συμβαίνουν και σήμερα. Από το 2015 μέχρι το 2020 τα κινήματα σίγησαν διότι τα τσαλαπάτησε ηθικά και ψυχικά η πολιτική της "πρώτης φοράς αριστερά". 

Από το 2020 μέχρι σήμερα, τα κινήματα συσπειρώθηκαν και γιγαντώθηκαν ξανά λόγω της επιθετικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής του Μητσοτάκη, που εκποιεί και καταστρέφει τη χώρα στο όνομα της λεγόμενης πράσινης μετάβασης και ανάπτυξης. 

Γιάννης Μακριδάκης: Η ΧΙΟΣ λέει κατηγορηματικά ΟΧΙ στις εξορύξεις αντιμονίου

Η εκπομπή έγινε ένα μήνα πριν καεί η Χίος 

Ο συγγραφέας και μαστιχοπαραγωγός Γιάννης Μακριδάκης , μιλώντας στον 98.4 αντέκρουσε την άποψη του οικονομέτρη-αναλυτή Γιώργου Αδαλή για την επένδυση αντιμονίου με υπόγειες εξορύξεις στη Χίο, ως πολύτιμο πρωτογενές υλικό σπάνιας γαίας σε τεχνολογίες αιχμής ακόμη και ενεργειακά, σημειώνοντας ότι η διαφωνία της τοπικής κοινωνίας είναι κάθετη, και με αποφάσεις δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων, δεν είναι ενάντια μόνο στις επιφανειακές εξορύξεις. Είναι ενάντια στις εξορύξεις γενικώς στο νησί, είτε επιφανειακές είτε υπόγειες.

 
Διότι και οι υπόγειες εξορύξεις είναι απόλυτα ζημιογόνες, ιδίως σε νησί, όπου απαγορεύονται ακόμη και οι διανοίξεις πηγαδιών για νερό.

 Αναρωτήθηκε μάλιστα, είναι δυνατόν να ακούγεται πως οι οικολόγοι και οι προσφυγές τους φταίνε που ακυρώνονται οι "επενδύσεις" ή το ότι οι προσφυγές κρίνονται βάσιμες από το ΣτΕ, η γνωμοδότηση του οποίου εντοπίζει τις "επενδύσεις" αυτές σε έκταση πολλαπλάσια από την δηλωμένη σε διεθνή διαγωνισμό του ΥΠΕΝ και μάλιστα χωρίς μελέτες.

 
Για μας λέει ο κ. Μακριδάκης, που έχουμε πικρή εμπειρία από την δεκαετία του 50 με την λειτουργία ορυχείων επί Μποδοσάκη στη περιοχή με θανάτους εργατών, ασθένειες και καταστροφή του περιβάλλοντος, η επέμβαση σε ένα μικρό γεωγραφικά χώρο θα σημάνει καταστροφή και του μικροκλίματος και άγνωστες συνέπειες για το μοναδικής αξίας και ποιότητας προϊόν του νησιού μας , αποτέλεσμα της σπανιότητας που έχουν τα μαστιχόδεντρα μας.

Η Χίος είναι γαία παγκόσμιας μοναδικότητας, είναι νησί με ότι ιδιαιτερότητα σημαίνει αυτό, και κοινωνικά δεν είναι ούτε Μολάοι, ούτε Χαλκιδική.

ΠΗΓΗ:https://youtu.be/qqtXtozAdR0?si=2EO4_eOzXtwxLGSA
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η καταστροφή όμως είναι ασύλληπτη ήδη, ακόμη κι αν σβήσει η φωτιά τώρα.

Έπεσε ο άνεμος στη Χίο, έπεσε όμως και η νύχτα. Η φωτιά συνεχίζει το καταστροφικό έργο της στο νησί. 

Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας, τα μηνύματα, τα τηλεφωνήματα, τις κοινοποιήσεις.

Ελπίζω να ξημερώσει μια καλύτερη μέρα στα μέτωπα της φωτιάς. 

Η καταστροφή όμως είναι ασύλληπτη ήδη, ακόμη κι αν σβήσει η φωτιά τώρα. 

Πώς θα περάσει ένα καλοκαίρι μες στη μαυρίλα και τα αποκαΐδια, δεν ξέρω. Με τι διάθεση θα ποτίσουμε τον μπαξέ, θα κεντήσουμε τους σκίνους, θα μαζέψουμε το μαστιχάκι, θα "περιηγήσουμε" τους επισκέπτες μας, θα ζήσουμε τα πολιτιστικά δρώμενα του καλοκαιριού που είχαν προγραμματιστεί από ωραίους ανθρώπους με έμπνευση και φόντο έναν επίγειο παράδεισο αλλά θα γίνουν τώρα μέσα στα κάρβουνα και τη μαυρίλα της μοίρας μας.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι το αίτιο της πυρκαγιάς είναι οι φτηνές πολιτικές εκποίησης της χώρας, των φυσικών πόρων, του νησιού, που ακολουθούνται ολοένα και πιο κυνικά κατά την πάροδο των ετών μέσα στην νεοφιλελεύθερη οικονομία. 

Αύριο, Τρίτη, ξεκινάει το Φεστιβάλ βιβλίου στα Χανιά, όπου είμαι προσκεκλημένος με την ιδιότητα του συγγραφέα και μάλιστα συμμετέχω σε μια συζήτηση το Σάββατο, σχετική με την διαμόρφωση οικολογικής συνείδησης και το πώς επηρεάζει η (τουριστική) "ανάπτυξη" το περιβάλλον, μαζί με άξιους ανθρώπους, μελετητές - συγγραφείς, τον Γιάννη Μανέτα και τον Μιχάλη Μοδινό. 

Ελπίζω ότι θα μπορέσω να φτάσω στα Χανιά. 

Προς το παρόν, όπως βλέπετε στον δορυφόρο, έχουν φτάσει εκεί οι καπνοί από το σπίτι μου που καίγεται. Το σπίτι μου είναι το νησί μου.

Το Φεστιβάλ έχει κεντρικό θέμα: Το σπίτι μας, ο πλανήτης. 

Το νησί είναι το σπίτι των νησιωτών. Το νησί είναι ένα αυτόνομο σύμπαν σαν τον πλανήτη. Η σχέση των νησιωτών με το νησί τους, ένα παραπάνω των συγγραφέων που εμπνέονται από αυτό, θα έπρεπε να δείχνει ως μεγεθυντικος φακός την σχέση του ανθρώπου με τον πλανήτη.