Αναζήτηση σανίδας σωτηρίας για το Κυπριακό

Μόνο η αφύπνιση του λαού, αν ενημερωθεί για τις συγκλίσεις των συνομιλιών και αντιληφθεί τον θανάσιμο κίνδυνο, δυνατόν να αναγκάσει την Κυβέρνησή μας να αλλάξει πολιτική στο Κυπριακό

Κυριακη 02 Αυγ 2026

Φοίβος Κλόκκαρης

Ηκινητικότητα που υπάρχει σήμερα, για να πραγματοποιηθεί πενταμερής διάσκεψη με στόχο την επανέναρξη συνομιλιών για λύση του κυπριακού προβλήματος, μας προκαλεί μεγάλη ανησυχία, γιατί τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί είναι εξαιρετικά αρνητικά για την Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ).

Ουσιαστικά βρισκόμαστε σε ένα επικίνδυνο στρατηγικό αδιέξοδο, αφού οι δύο λύσεις που υπάρχουν στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων είναι τουρκικών όρων. Η υποστηριζόμενη από την ΚΔ λύση ΔΔΟ (συγκαλυμμένη μορφή συνομοσπονδίας δύο κρατών) και η υποστηριζόμενη από την Τουρκία λύση δύο κρατών (συνομοσπονδία δύο κρατών). 

Οι δύο λύσεις δεν διαφέρουν πολύ μεταξύ τους. Εξυπηρετούν και οι δύο τον στρατηγικό στόχο της Τουρκίας, να καταλυθεί το κράτος της ΚΔ και να επεκταθεί ο έλεγχος της Τουρκίας σε όλη την Κύπρο. Είναι ωσάν να βρισκόμαστε ανάμεσα σε δύο μυλόπετρες έτοιμες να περιστραφούν και να μας συνθλίψουν. Οδηγηθήκαμε σε αυτό το στρατηγικό αδιέξοδο επειδή οι κυβερνήσεις μας διέπραξαν σοβαρά λάθη στη διαχείριση του Κυπριακού: (1) Δεν σεβάστηκαν την ετυμηγορία του λαού που απέρριψε τη λύση ΔΔΟ στο δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν το 2004, (2) δεν ενημερώνουν τον λαό για τις συγκλίσεις των συνομιλιών (βασικά οι δικές μας υποχωρήσεις), που είναι γνωστές στην Τουρκία και Βρετανία, (3) τρέφουν αυταπάτες, που καλλιεργούν και στον λαό, ότι η ΔΔΟ συγκροτεί κανονικό δημοκρατικό κράτος, (4) δεν έθεσαν ως βάση των συνομιλιών, το Πρωτόκολλο 10 ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ ως ενιαίο κράτος και την Αντιδήλωση της 21/9 του 2005, όπως αναλυτικά περιγράφει σε άρθρο του στην εφημερίδα «Σημερινή», στις 19/7/2026, ο Δρ Γιάννος Χαραλαμπίδης.

Όργιο μυστικής διπλωματίας μεταξύ «Κοινωνίας των Πολιτών» και Ολγκίν

Για «εξελικτική λύση» με «δόλωμα» την Αμμόχωστο, αντάλλαγμα την Τύμπου και μορφή κυριαρχίας στη λογική: «Έδαφος έναντι αναγνώρισης»

Κυριακη 26 Ιουλ 2026

Γιάννος Χαραλαμπίδης

Στις 27 του μήνα αναμένεται να φτάσει στην Κύπρο ο ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, με το παρασκήνιο να έχει πάρει φωτιά το προηγούμενο διάστημα. Στο επίκεντρο βρίσκονταν και βρίσκονται οι πληροφορίες περί εγγράφων, που προβλέπουν «εξελικτική - εν δυνάμει λύση», η οποία θα προβλέπει επιστροφή, για παράδειγμα, της Αμμοχώστου ή/και της Μόρφου με ανταλλάγματα τη λειτουργία του Αεροδρομίου της Τύμπου και την εκ των πραγμάτων δημιουργία ενός μοντέλου Ταϊβάν, εάν, κυρίως, δεν βρεθεί διευθέτηση του Κυπριακού.

Αμιγώς… Ανάν

Επί τη βάσει έγκυρων πληροφοριών από διάφορες πηγές, μεταξύ των οποίων κυβερνητικές και κομματικές, η «Σ» φέρνει στο φως το παρασκήνιο μιας παράλληλης - μυστικής, έναντι αυτής του Προέδρου Χριστοδουλίδη, διπλωματικής διαδικασίας με πρωταγωνιστές τη λεγόμενη «Κοινωνία των Πολιτών», η οποία έχει άμεση επαφή με την απεσταλμένη του ΟΗΕ στο Κυπριακό, Μαρία Άνχελα Ολγκίν. Η «Κοινωνία των Πολιτών», που διενεργεί στο παρασκήνιο παράλληλες επαφές με την κ. Ολιγκίν - την οποία τροφοδοτεί με «ιδέες» - αποτελείται αμιγώς από υποστηρικτές του Σχεδίου Ανάν. Κάποιοι εξ αυτών είχαν, μάλιστα, πολιτειακά αξιώματα. Πρόκειται για την Οργάνωση «Απόφαση Ειρήνης», με μέλη Ελληνοκυπρίους, που συστάθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου του 2019, και τη δικοινοτική CPDC (Cyprus Peace and Dialogue Centre Limited), η οποία ιδρύθηκε στις 22 Ιουλίου του 2022, αποτελούμενη από Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους, μεταξύ αυτών και ο γνωστός δικηγόρος Αχιλλέας Δημητριάδης.

Πρωταγωνιστές και χρηματοδότηση

Στις 31 Ιανουαρίου του 2024 οι δυο Οργανώσεις «ένωσαν δυνάμεις» και στις 29 Ιανουαρίου εμφάνισαν ενώπιον της κ. Ολγκίν προτάσεις επί του Κυπριακού. Οι ίδιοι, μάλιστα, θέλουν να φέρουν τον τίτλο: «Ουδέτεροι Διαμεσολαβητές». Χρηματοδοτούνται, δε, επί τη βάσει προγραμμάτων που λαμβάνει η «Cyprus Peace and Dialogue Centre Limited» από προγράμματα της ΕΕ, της Υπάτης Αρμοστείας του Ην. Βασιλείου και των Ην. Εθνών. Πρωταγωνιστές της δικοινοτικής - (δικέφαλης) - «Κοινωνίας των Πολιτών» είναι, μεταξύ άλλων, ο κ. Οζντίλ Ναμί (κεντρικός δρών), στενός συνεργάτης του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ και του Μουσταφά Ακιντζί στις συνομιλίες από το 2008 ως το 2017, και οι πρώην Υπουργοί Εξωτερικών της Κύπρου, Ιωάννης Κασουλίδης και Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή, καθώς και η πρώην Επίτροπος Ανδρούλα Βασιλείου. Και οι τέσσερεις είναι γνωστό ότι, ακόμη και σήμερα, αποτελούν υποστηρικτές του Σχεδίου Ανάν ή/και παραλλαγών του, της επιστροφής στο Κραν Μοντανά και της υπογραφής «στρατηγικής συμφωνίας», που θα κλειδώνει τις συγκλίσεις, οι οποίες ουδόλως γνωρίζει ακόμη ο απλός πολίτης επισήμως τι προνοούν επακριβώς.

Σισύφειο Μαρτύριο οι «Εγγυήσεις»...

«ΜΗΔΕΝ Εγγυήσεις και Μηδέν Στρατεύματα και Ένα Κανονικό Κράτος», είχε νομίσει πως παρ’ ολίγον να επιτύγχανε το 2017 ο Γ.Γρ. του ΟΗΕ Γκουτέρες στην περιώνυμη διάσκεψη «5+1» του Κραν Μοντάνα για το Κυπριακό, όπου όμως εν τέλει τον... «άφησε στα κρύα του λουτρού» ο Τούρκος υπ.Εξ. Τσαβούσογλου

Κυριακη 02 Αυγ 2026

Λάζαρος Μαύρος

ΣΙΣΥΦΟΣ στη μυθολογία ήταν ο τιμωρημένος απ’ τον Δία να σπρώχνει ανεβάζοντας έναν τεράστιο βράχο στο βουνό και κάθε που πλησίαζε στην κορφή ο βράχος κατρακυλούσε πίσω, ώστε ο καταδικασμένος να τον ξανανεβάζει και να του πέφτει αιωνίως. Σαν σε Συσίφειο Μαρτύριο καταδικάστηκε εκ γενετής η Κυπριακή Δημοκρατία του 1960 απ’ τις δολιουργημένες των Βρετανών θνησιγενείς Συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου 1959, μ’ έκτοτε βράχο (βραχνά και βρόχο) τις περιβόητες «Εγγυήσεις» και το θανατηφόρο «Εγγυητικό Δικαίωμα Επέμβασης» της Τουρκίας.

ΕΝΟΨΕΙ καθόδου του Γ.Γρ. του ΟΗΕ Γκουτέρες στην Λευκωσία, 27-29.7.2026, την παρελθούσα Κυριακή, η «Καθημερινή» των Αθηνών δημοσίευσε συνέντευξη τής Αμερικανίδας Τζέιν Χολ Λουτ, η οποία είχε υπηρετήσει 2018-2023 ως απεσταλμένη του Γκουτέρες για το Κυπριακό. Eξ αρμοδιοτήτων της και ως πρώην υψηλή αξιωματούχος των ΗΠΑ, όπως λέει η ίδια, μελέτησε το Κυπριακό κι όσα αφορούσαν Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρο. Στη συνέντευξή της στον Αθ. Κατσικίδη της «Κ», είπε και το εξής:

«Η Τουρκία είναι εγγυήτρια δύναμη. Καμία χώρα του μεγέθους και της στρατηγικής σημασίας της Τουρκίας δεν παραιτείται οικειοθελώς από τη στρατιωτική της επιρροή. Ζητήματα όπως οι εγγυήσεις ασφαλείας συνεπάγονται πάντα αμοιβαίες παραχωρήσεις»...

ΣΥΝΕΠΕΣΕ η ίδια εφημερίδα να δημοσιεύσει κι ένα 80σέλιδο ένθετο: «Κυπριακό 1963-1967, Άκρως Απόρρητον - Το αρχείο του Έλληνα πρέσβη στις ΗΠΑ Αλέξανδρου Μάτσα». Αναφέρεται στις διεργασίες στην Ουάσιγκτον, Ιανουάριο 1964, αμέσως μετά την εκτόξευση από 21.12.1963 της ένοπλης Τουρκανταρσίας της ΤΜΤ στην Κύπρο, την απειλή της Τουρκίας για επέμβαση και τον κίνδυνο πολέμου Ελλάδος - Τουρκίας. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Λίντον Τζόνσον, τότε, ανέθεσε τους χειρισμούς στον υφ.Εξ. Τζορτζ Μπολ. Εκείνος σχεδίασε τάχιστη αποστολή ειρηνευτικής δύναμης 10.000 ανδρών (1.200 Αμερικανών, 4.000 Βρετανών και 4.800 από άλλες ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ) για τρεις μήνες, «κατά τους οποίους θα έπρεπε οι εγγυήτριες δυνάμεις να συμφωνήσουν ότι δεν θα έκαναν χρήση του δικαιώματος επέμβασης που τους εξασφάλιζε η Συνθήκη Εγγυήσεως [του 1960]» κ.ο.κ... Ο Μπολ ευθύς ενημέρωσε στην Ουάσιγκτον τους πρέσβεις Τουργκούτ Μενεμετζίογλου της Τουρκίας κι Αλέξανδρο Μάτσα της Ελλάδος. Στην απόρρητη αναφορά του προς Αθήνα, ο Έλλην πρέσβυς έγραψε και τα εξής:

Ιστορικοί Αναθεωρητισμοί. Οι σταθμοί και το νόημα της κυπριακής Ιστορίας

Από την επανάσταση του 1955 στην κατάλυση του κυπριακού κράτους με «ειρηνικά» μέσα.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

8 Δεκεμβρίου 2025

Τις τελευταίες δεκαετίες και ιδίως μετά το 1996, έχουν αναπτυχθεί στην Ελλάδα διάφορα ρεύματα «ιστορικού αναθεωρητισμού» της «αριστεράς» και του σημιτικού «εκσυγχρονισμού», στα οποία προστέθηκαν, ιδίως μετά το 2015, και διάφορα ρεύματα αναθεωρητισμού της δεξιάς και την άκρας δεξιάς, που, στο σύνολό τους, θέλουν με διάφορους τρόπους και από διαφορετικούς δρόμους, να διαστρεβλώσουν και να αντιστρέψουν ακόμα το νόημα της ελληνικής ιστορίας, ξεκινώντας τουλάχιστο από την Επανάσταση του 1821. O σκοπός του ιστορικού αυτού αναθεωρητισμού είναι να καταστήσει το νόημα της ελληνικής ιστορίας συμβατό με την παρακμή και κατάρρευση του ελλαδικού και κυπριακού κράτους και την αποικιοποίηση σε βάθος, την απορρόφηση Ελλάδας και Κύπρου, όχι από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπως στο παρελθόν, αλλά από τον ολοκληρωτισμό της ανερχόμενης «Αυτοκρατορίας του Χρήματος», μια πορεία που, τυχόν ολοκληρούμενη, μας οδηγεί και σε μια «Ελλάδα χωρίς Έλληνες» (Μίκης Θεοδωράκης) και σε μια «Κύπρο χωρίς Έλληνες».

Οι αναθεωρητισμοί αυτοί είναι η αντανάκλαση, στον χώρο των ιδεών και της ιστοριογραφίας, της ελληνικής παρακμής και με τη σειρά τους την προετοιμάζουν και τη διευκολύνουν.

Παρά τον φαινομενικά αντίθετο χαρακτήρα τους και τα «αριστερά» και τα δεξιά ρεύματα ιστορικού αναθεωρητισμού συγκλίνουν σε μια βασική παραδοχή: 

• την πολύ μεγάλη υποτίμηση της δυνατότητας του ελληνικού λαού να διαθέτει αυτόνομο, κάπως ανεξάρτητο και δημοκρατικό κράτος, 

• την υποτίμηση των ηγετικών μορφών του ελληνικού αγώνα για ανεξαρτησία (από τον Κολοκοτρώνη έως τον Μακάριο) και των τεράστιων λαϊκών κινημάτων που σφράγισαν την ιστορία μας, από το ΕΑΜ στην ΕΟΚΑ, 

• με ταυτόχρονο εξωραϊσμό των φορέων της ξένης εξάρτησης αντίστοιχα, από τον Μαυροκορδάτο μέχρι τη Χούντα και την ΕΟΚΑ Β’, τον Κληρίδη και τις δυνάμεις που υπέγραψαν τα αποικιακά Μνημόνια της Ελλάδας και της Κύπρου.

Σχέδιο ΑΝΑΝ

Ανδρέας Σταλίδης 

Ο Σημίτης, η Ντόρα Μπακογιάννη (και ο πατέραςτης ΚωνσταντίνοςΜητσοτάκης), ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Συνασπισμός (προκάτοχος του ΣΥΡΙΖΑ) στην Ελλάδα και αρκετοί στην Κύπρο (Κληρίδης, Αναστασιάδης κλπ) υποστήριξαν με πολύ ή λίγο πάθος το Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο το 2004.

Το ξέρετε ότι βάσει του Σχεδίου Ανάν, οι βάσεις δικαιούντο χωρικά ύδατα, και θα είχαν αξιώσεις για ΑΟΖ; (μωβ και κίτρινο στον χάρτη)

Το ξέρετε ότι βάσει του Σχεδίου Ανάν, ο Πρόεδρος της Κύπρου θα ήταν εκ περιτροπής Ελληνοκύπριος και Τουρκοκύπριος;

Το ξέρετε ότι στο ένα από τα δύο νομοθετικά σώματα της Κύπρου, ο αριθμός των βουλευτών θα ήταν ο ίδιος μεταξύ των δύο κοινοτήτων; και ότι θα απαιτούνταν πλειοψηφία και από τα δύο σώματα για να περάσει οποιαδήποτε απόφαση, άρα οι Τουρκοκύπριοι θα είχαν ουσιαστικά βέτο στη νομοθετική εξουσία;

Το ξέρετε ότι λόγω αυτού του δυσλειτουργικού μοντέλου, θα υπήρχε 9μελής επιτροπή που θα έλυνε όλες τις εμπλοκές με συμμετοχή 3 Ελληνοκυπρίων, 3 Τουρκοκυπρίων και 3 ξένων (!);

Αντε στείλε F-16 και φρεγάτες στην Κύπρο σε αυτές τις συνθήκες.

Γι' αυτό δεν ξεχνάμε ποτέ:

ΖΗΤΩ Ο ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΌΠΟΥΛΟΣ.

Ο Γιώργος Κασιμάτης, το Κυπριακό και τα Μνημόνια. Το ελληνικό πρόβλημα στον αιώνα μας.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

8 Νοεμβρίου 2025

‘Ενας από τους επιφανέστερους ‘Ελληνες νομικούς και συνταγματολόγους, που σφράγισε τη μεταπολιτευτική συνταγματική ιστορία της χώρας, σε μια από τις σχετικά πιο ελεύθερες και δημοκρατικές περιόδους της, ο Καθηγητής Γιώργος Κασιμάτης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 93 ετών στις 5 Οκτωβρίου.

Ο Γιώργος Κασιμάτης δίδαξε Συνταγματικό Δίκαιο και Πολιτειολογία στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, της οποίας υπήρξε πρόεδρος το διάστημα 1993-1997. Συνταξιοδοτήθηκε το 1999 ως ομότιμος καθηγητής. Από τον Οκτώβριο του 1981 έως τον Δεκέμβριο του 1988 ήταν διευθυντής του Νομικού γραφείου του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου βάζοντας τη σφραγίδα του σε ζητήματα όπως η αναθεώρηση του Συντάγματος το 1985-1986 και η εθνικοποίηση τμήματος της εκκλησιαστικής περιουσίας το 1987. Υπήρξε μεταξύ άλλων ιδρυτής και διευθυντής του Ινστιτούτου Συνταγματικών Ερευνών, πρόεδρος του Ιονίου Πανεπιστημίου (1985-1990), πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (1997-1998), αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία.

Αυτά θα τα διαβάσετε στις περισσότερες νεκρολογίες που δημοσιεύτηκαν ή θα δημοσιευτούν. Κινδυνεύετε όμως να μη διαβάσετε περίπου τίποτα για τις θέσεις που πήρε και τους αγώνες που έδωσε τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια, σε κατεύθυνση εντελώς αντίθετη με τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού πολιτικού κατεστημένου και ολόκληρης της κατ’ ευφημισμό αποκαλούμενης ελίτ, δηλαδή των «διανοουμένων», δημοσιογράφων και πανεπιστημιακών που «διακονούν» αυτό το κατεστημένο, και τους έξωθεν «προϊσταμένους» τους. Γι’ αυτό και είπα να τα γράψω αποτίοντας φόρο τιμής στον φίλο Καθηγητή και αγωνιστή, αλλά και διατηρώντας τα για την ιστορική μνήμη μας που τείνει όλο και περισσότερο να εξαλειφθεί ή/και παραμορφωθεί.

Η «διπλή» 15η Ιουλίου

αλίευση από: http://istrilatis.blogspot.gr / 15 Ιουλίου 2013

Δεν θέλαμε για κανένα λόγο να ξεχάσουμε ή να επιτρέψουμε σε όσους παρακολουθούν τον ΟΙΣΤΡΟ να πιστέψουν ότι το ξεχάσαμε: ότι σήμερα 15η Ιουλίου είναι μια μαύρη επέτειος. Μάλλον δύο επέτειοι: Γιατί δυο φορές μετά την «απελευθέρωση», συνδέθηκε με μεγάλες καταστροφές για τον Ελληνικό λαό: 

Η πρώτη το 1965. Τότε δηλαδή που ανατράπηκε με πρωτοβουλία των Ανακτόρων η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου, με πρωθυπουργό τον Γεώργιο Παπανδρέου. Έναν πολιτικό που ανέκαθεν παρέμεινε πιστός υποστηρικτής του αστικού συστήματος, του καθεστώτος της εθνικής υποτέλειας και εξάρτησης της χώρας, από τους πιο αποτελεσματικούς πολέμιους των προσπαθειών του λαού για την εθνική και κοινωνική του χειραφέτηση. Και όμως, το καθεστώς της υποτέλειας και εξάρτησης που βοήθησε να ξαναστηθεί στα πόδια του μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανο-ιταλο-βούλγαρους κατακτητές, όταν νόμισε ότι δεν είναι ικανός να το υπηρετήσει αποτελεσματικά, τον παραμέρισε.

ΜΟΕ Παγίδα - Αποναρκοθέτηση με εγκλωβισμό πληθυσμών και προέλαση αρμάτων (ΒΙΝΤΕΟ)

Έστειλαν τα αντιαρματικά «Μίλαν» στην Ουκρανία, έφεραν τα «Spike»

Κυριακη 06 Απρ 2025

Γιάννος Χαραλαμπίδης

Τα ΜΟΕ δεν δημιουργούν μόνο σχέσεις «καλής γειτονίας» μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και δη μεταξύ «δυο οντοτήτων» - εφόσον το σημερινό ψευδοκράτος θα αναγνωριστεί είτε ως συνιστών κράτος είτε ως σκέτο κράτος σε περίπτωση λύσης - αλλά εγείρουν ζήτημα ασφάλειας των ελεύθερων περιοχών και των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το θέμα της ανασφάλειας θα είναι οξύτερο απ’ ό,τι είναι σήμερα, εάν, τελικώς, γίνει η λεγόμενη αποναρκοθέτηση. Υπό αυτές τις συνθήκες, γεννάται ζήτημα που αφορά στην ευκολότερη προέλαση των πάσης φύσεως Μηχανοκίνητων Μονάδων, από άρματα μάχης ώς εκείνα της μεταφοράς προσωπικού.

Τα τρία σημεία στην περιοχή Δάλι - Λύμπια

ΤΑΣΣΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: [ ΜΗ ΚΑΜΠΤΕΙΝ ΓΟΝΥ ]

[ ΜΗ ΚΑΜΠΤΕΙΝ ΓΟΝΥ ]

Συμπατριώτισσες, Συμπατριῶτες,

Αὐτὲς τὶς -ἐξαιρετικῆς ἱστορικῆς σημασίας- συνθῆκες, νοιώθω ὑποχρέωσή μου νὰ ἀπευθυνθῶ σ᾿ἐσᾶς: στὸν Κυρίαρχο Κυπριακὸ Λαό.

Κάθε λαὸς διαμορφώνει καὶ γράφει τὴν δική του Ἱστορία. Ἄλλοτε μὲ ἀπελευθερωτικοὺς καὶ κοινωνικοὺς ἀγῶνες, ἄλλοτε μὲ δημοκρατικὲς διαδικασίες διὰ τῆς ψήφου του. Τώρα καλεῖται ὁ Κυπριακὸς Λαός, καλούμαστε ὁ καθένας χωριστὰ καὶ συλλογικά, νὰ γράψουμε τὴν Ἱστορία τοῦ μέλλοντος τῆς Κύπρου.

Ἡ Πατρίδα μας, διέρχεται τὶς πιὸ δραματικὲς ὧρες τῆς μακραίωνης Ἱστορίας της. Ὧρες καθοριστικὲς ὄχι μόνο γιὰ τὸ παρὸν καὶ τὴ δική μας γενεά, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ μέλλον καὶ τὶς γενεὲς ποὺ θὰ ἔρθουν. Οἱ ἀποφάσεις ποὺ θὰ πάρουμε ἐμεῖς σήμερα, διαμορφώνουν καὶ καθορίζουν τὶς τύχες καὶ τὰ πεπρωμένα καὶ τῶν ἐπερχόμενων γενεῶν. (..)

Αὐτὴ ἡ ἀπόφαση ἀνήκει ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο στὸν Κυπριακὸ Λαό. Ἐλπίζω οἱ ξένοι φίλοι μας νὰ σεβαστοῦν τὸν Λαὸ καὶ τὴν Κυπριακὴ Δημοκρατία. Ἐλπίζω νὰ κατανοήσουν ὅτι παρεμβάσεις καὶ πιέσεις προσβάλλουν τὴν Ἀξιοπρέπεια τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ, εἶναι ἀντίθετες πρὸς ρητὴ πρόνοια τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, καί, τελικά, καταλήγουν ἀντιπαραγωγικές.

Ἡ κρισιμότητα τῶν ἀποφάσεων ποὺ καλούμαστε νὰ πάρουμε συλλογικά, ἀλλὰ καὶ ἀτομικά, δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἀποδυθοῦμε σὲ συναγωνισμὸ γιὰ τὸ ποιὸς εἶναι περισσότερο ἢ λιγότερο πατριώτης. Ὅλοι ἔχουμε τὸν ἴδιο στόχο καὶ ὅλοι ἔχουμε τὴν ἴδια ἔγνοια γιὰ τὸ μέλλον τῆς Πατρίδας μας. (..)

To USAID είναι ο μοχλός εφαρμογής της ήπιας ισχύος των ΗΠΑ στον πλανήτη.

Του Ανδρέα Σταλίδη

Πολλά από αυτά που κάνει είναι αγαθά έργα, όπως πχ φιλανθρωπίες στην Αφρική. Καλώς.

Μερικά άλλα αποτελούν απλώς το δόρυ της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Εμπλέκεται συστηματικά στα εσωτερικά άλλων χωρών.

Συνδέεται επίσης με τα ιδρύματα του George Soros της Ανοιχτής Κοινωνίας. Δεν θα επεκταθώ σ' αυτό. Πάντως, δημοσίως και ανοιχτά, όχι κρυφά.

Ας δούμε μερικά παραδείγματα, στα οποία εμπλέκεται και μάλιστα ολοφάνερα και ενδιαφέρουν τον ελληνισμό. 

H ιστοσελίδα του usaid . gov έχει πέσει αυτές τις ημέρες, όμως βρήκα μερικές εκθέσεις στο archive . org

1. Σχέδιο Ανάν - δείτε εδώ https://web.archive.org/web/20060828214828/https://pdf.usaid.gov/pdf_docs/pdabz998.pdf

και εδώ 

Επιτέλους ερευνήστε και τους χρηματοδοτούμενους στην Κύπρο και κλείστε τους!

Φανούλα Αργυρού

Με τη σημερινή κάθοδο στην Κύπρο της Βοηθού του Γ.Γ. του ΟΗΕ, Ρόζμαρι Ντι Κάρλο, η οποία «πατά σε κινούμενη άμμο ενόψει Πενταμερούς» (άρθρο Γ. Χαραλαμπίδη «Σημερινή» 9.2.2025 «Τρομοκρατημένη η Ε.Ε. από τον Τραμπ»), ας τη «διαφωτίσουμε» για τις δραστηριότητες του οργανισμού που αντιπροσωπεύει! Ο οποίος σε στενή συνεργασία με την παγωμένη σήμερα από τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλτ Τραμπ USAID, ξόδεψε εκατομμύρια του Αμερικανού φορολογούμενου πολίτη, ακριβώς για να μην λυθεί σωστά και ανθρώπινα το Κυπριακό μας θέμα χρησιμοποιώντας τις «δικοινοτικές εκδηλώσεις ως ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ» για να αποδεχθούμε την κατοχή!

https://simerini.sigmalive.com/article/2025/2/9/tromokratemene-e-ee-apo-ton-tramp/

Το άρθρο μου αυτό έρχεται ως ένα συμπλήρωμα στο ήδη δημοσιευμένο τεκμηριωμένα στην Κυριακάτικη «Σημερινή» 9.2.2025, του αγαπητού συνάδελφου Μάριου Πούλλαδου «Τα χρηματοδοτικά πλοκάμια της USAID στην Κύπρο – Αβοήθητη η USAID από τον Τραμπ – Τα 60 εκατομμύρια δολάρια πριν από το Σχέδιο Ανάν και έμμεση στήριξη σε Ταλάτ».

https://simerini.sigmalive.com/article/2025/2/9/ta-khrematodotika-plokamia-tes-usaid-sten-kupro/

Ξεπερασμένη και ρατσιστική η διζωνική-δικοινοτική

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ

Στο προσκήνιο και στη δημόσια σφαίρα επανήλθε η ιδέα για χαλαρή ομοσπονδία. Αυτή τη φορά, αυτό γίνεται σε μια περίοδο κινητικότητας στο Κυπριακό, αν είναι προφανές ότι δεν υπάρχουν προοπτικές διάσπασης του παρατεταμένου αδιεξόδου. Αυτή τη φορά οι φορείς των ιδεών αυτών είναι και «προοδευτικές» δυνάμεις ένθεν κακείθεν της κατοχικής γραμμής. Αναφορές έγιναν από τη συντηρητική παράταξη, τον Δημοκρατικό Συναγερμό, το ΑΚΕΛ και το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα, στα κατεχόμενα. Ένα κόμμα, το οποίο αυτοπαρουσιάζεται αριστερό αλλά για σκοπούς πολιτικής ανέλιξης των ηγετών του, η ταύτιση με την κατοχική Τουρκία είναι πλήρης.

Πρόκειται για μια συζήτηση που έγινε και στο παρελθόν. Το ζήτημα αυτό αναδείχθηκε από τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, που έκανε επί θητείας του λόγο για αποκεντρωμένη ομοσπονδία. Είχε δε κατηγορηθεί πως σε κατ΄ιδίαν συζητήσεις που είχε αναφερόταν και σε λύση δυο κρατών. Έχει αναφερθεί πως ο τέως υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας ήταν ένας από εκείνους που άκουσε τον Αναστασιάδη να το λέγει.

Η συζήτηση αυτή στη δημόσια σφαίρα επιβεβαιώνει πως τα ζητήματα της ομοσπονδίας, των δεσμεύσεων, του περιεχομένου της λύσης, αποτελούν ένα «πονεμένο» κεφάλαιο στο Κυπριακό. Η εύκολη οδός είναι η επίκληση των δεσμεύσεων των προηγούμενων δεκαετιών, τις οποίες ειρήσθω, η κατοχική πλευρά τις έχει εξαρχής «πετάξει» στα σκουπίδια του μαξιμαλισμού της.

Η “άγνωστη” Διζωνική ομοσπονδία

Κύπρος : Μισό Αιώνα υπό την Ομηρία της ΔΔΟ

του Φοίβου Κλόκκαρη*

Μέχρι πότε η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) θα παραμένει εγκλωβισμένη στη λύση ΔΔΟ και ο Ελληνισμός της Κύπρου θα ζει με τον τρόμο της επανέναρξης των διακοινοτικών συνομιλιών, που θα φέρουν νέα δεινά, αφού οι δύο λύσεις που υπάρχουν στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων τουρκοποιούν την Κύπρο; η υποστηριζόμενη από την ΚΔ λύση ΔΔΟ (συγκαλυμένη μορφή συνομοσπονδίας δύο κρατών) και η υποστηριζόμενη από την Τουρκία λύση δύο κρατών (συνομοσπονδία δύο κρατών).

Η ΔΔΟ, όπως αυτή διαμορφώθηκε με τις δικές μας υποχωρήσεις (συγκλίσεις των συνομιλιών, όσες τουλάχιστον γνωρίζουμε από τις διαρροές στα ΜΜΕ) έχει τόσα πολλά δυσμενή στοιχεία, που είναι αδύνατον να συγκροτήσει ένα κανονικό δημοκρατικό κράτος. Μερικά από αυτά είναι:

Καταλύει την ΚΔ και νομιμοποιεί την διχοτόμηση, και τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε η Τουρκία στη Κύπρο με την στρατιωτική εισβολή το 1974 και τη συνεχιζόμενη κατοχή.

Παραβιάζει τις αρχές της ενότητας του κράτους και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (εκλέγειν-εκλέγεσθαι, ατομικής ιδιοκτησίας, ελεύθερης εγκατάστασης) με την επιβολή εδαφικών ζωνών με εγγυημένες πλειοψηφίες κατοίκων και περιουσιών.

 
Παραβιάζει την αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων με το δικαίωμα ΒΕΤΟ στους Τουρκοκύπριους (ΤΚ). Το κράτος θα αδυνατεί να λαμβάνει αποφάσεις και θα χρειάζεται χρονοβόρους και αντιδημοκρατικούς μηχανισμούς επίλυσης αδιεξόδων.

Παραβιάζει τις αρχές της απλότητας, λειτουργικότητας και οικονομικής βιωσιμότητας με την συγκρότηση πολύπλοκου, διχοτομικού και δυσλειτουργικού κράτους, με διαρχία αξιωματούχων.

Παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας των πολιτών και του κράτους, με την στέρηση του δικαιώματος να έχει ένοπλες δυνάμεις (παραβίαση του δικαιώματος της αυτοάμυνας, που κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των ΗΕ) απαραίτητες για την άσκηση της κυριαρχίας του.

Επιβλήθηκε από την Τουρκία και Βρετανία προς εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων και με εισήγηση της τελευταίας περιλήφθηκε και σε ψήφισμα του ΣΑ/ΗΕ (649/1990).
Την απέρριψε ο Κυπριακός Ελληνισμός με το δημοψήφισμα του 2004 για το σχέδιο Ανάν (ΔΔΟ) και η ετυμηγορία του θα έπρεπε να είναι σεβαστή από τις κυβερνήσεις μας.
Δεν υπάρχει σε άλλη χώρα παρόμοια μορφή κρατικής υπόστασης, πλην της Βοσνίας, η οποία τελεί υπό διάλυση.

24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ: ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ

Η εικοστή τετάρτη Απριλίου σηματοδοτεί δύο ιστορικά γεγονότα τεράστιας σημασίας που αφορούν όχι μόνο τους Αρμενίους, τους Κυπρίους ή τους Έλληνες, αλλά ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο.

του Λεωνίδα Κουμάκη*

Το πρώτο αφορά την καθιέρωση της 24ης Απριλίου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Ως «Γενοκτονία των Αρμενίων» ή και «Ολοκαύτωμα των Αρμενίων» αναφέρονται τα γεγονότα εξόντωσης Αρμενίων πολιτών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι σφαγές Αρμενίων άρχισαν επί Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ (1894-1896), με τον αριθμό των νεκρών να εκτιμάται μεταξύ 80 και 300 χιλιάδων και συνεχίστηκαν με πρωτοφανή βιαιότητα από το κίνημα των Νεότουρκων (1908-1918) και την σφαγή 1.500.000 συνολικά Αρμενίων.

Ως έναρξη της Γενοκτονίας των Αρμενίων συμβολικά θεωρείται η 24η Απριλίου του 1915 διότι την ημέρα εκείνη, ολόκληρη η ηγεσία της αρμενικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης φυλακίστηκε και εκατοντάδες Αρμένιοι απαγχονίστηκαν από το κίνημα των Νεότουρκων – ένας από τους βασικούς συντελεστές του κινήματος ήταν και ο Μουσταφά Κεμάλ ο οποίος από το 1907 υπηρετούσε στο Τρίτο Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη και ο οποίος αργότερα ονομάστηκε ο «πατέρας των Τούρκων», δηλαδή Ατατούρκ.

Όπως είναι γνωστό, η Τουρκία αρνείται πεισματικά την ύπαρξη Γενοκτονίας και ισχυρίζεται ότι οι Αρμένιοι απλώς εκτοπίστηκαν. Παρ΄όλα αυτά, τουρκικές πηγές αποδέχονται πως ο αριθμός των νεκρών Αρμενίων ήταν μεταξύ 600.000 και 800.000 ανθρώπων, αλλά οι πιο έγκυρες Δυτικές και Αρμενικές πηγές ανεβάζουν τον αριθμό των σφαγιασθέντων από τους Τούρκους στους 1.500.000 ανθρώπους.

Το φρικτό έγκλημα της Γενοκτονίας όχι μόνο 1,5 εκ. Αρμενίων, αλλά και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της καταρρέουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης, Ασσυρίων κ.α. είναι πλέον ιστορικά αποδεδειγμένο.

Η πρώτη εκδήλωση στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Αρμενίων έγινε από μια ομάδα επιζώντων της Γενοκτονίας στην αρμενική εκκλησία της Αγίας Τριάδας της Κωνσταντινούπολης το έτος 1919. Πολλές σημαντικές  προσωπικότητες της Αρμενικής κοινότητας συμμετείχαν στην εκδήλωση και έκτοτε η ημερομηνία αυτή έγινε Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων.

Στις μέρες μας, η 24η Απριλίου, Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Αρμενίων, είναι αργία σε ολόκληρη την Αρμενία και την Δημοκρατία του Αρτσάχ, μνημονεύεται στην Αρμενική Διασπορά σε ολόκληρο τον κόσμο ενώ εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται στο Τζιτζερνακαμπέρντ, στην πρωτεύουσα της Αρμενίας Γερεβάν,  αφήνοντας λουλούδια στην αιώνια φλόγα που δεν σβήνει ποτέ.

Μετά από αγώνες ολόκληρων δεκαετιών της αρμενικής κυρίως διασποράς, η Γενοκτονία των Αρμενίων από τους Τούρκους έχει αναγνωριστεί σε παγκόσμιο επίπεδο από πλήθος χωρών (Αργεντινή, Βέλγιο, Καναδάς, Χιλή, Κύπρος, Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Λετονία, Λιθουανία, Λίβανος, Ολλανδία (μαζί με την Γενοκτονία των Ελλήνων και των Ασσυρίων), Πολωνία, Ρωσία, Σλοβακία, Σουηδία (μαζί με την Γενοκτονία των Ελλήνων και των Ασσυρίων), Ελβετία, Ουρουγουάη, Βατικανό, Βενεζουέλα, Αυστρία (μαζί με την Γενοκτονία των Ελλήνων και των Ασσυρίων), Βολιβία, Τσεχία, Συρία, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Βραζιλία, Βουλγαρία, Λιβύη, Λουξεμβούργο, Παραγουάη και Πορτογαλία).

Τη Γενοκτονία των Αρμενίων έχουν επίσης αναγνωρίσει τέσσερις περιοχές της Ισπανίας (Βασκονία, Καταλονία, Βαλεαρίδες Νήσοι, Ναβάρρα), η Μεγάλη Βρετανία (Σκωτία, Ουαλία και Βόρειος Ιρλανδία), καθώς και δύο Πολιτείες της Αυστραλίας (Νέα Νότια Ουαλία και Νότια Αυστραλία – μαζί με την Γενοκτονία των Ελλήνων και των Ασσυρίων). Τέλος, αναγνώριση της Γενοκτονίας υπάρχει από διεθνείς οργανισμούς όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο), το Συμβούλιο της Ευρώπης, η Κοινή Αγορά του Νότου (Mercosur) καθώς και η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών – International Association of Genocide Scholars, IAGS (μαζί με την Γενοκτονία Ελλήνων και Ασσυρίων).

Το δεύτερο γεγονός τεράστιας ιστορικής σημασίας υπήρξε η απόρριψη των Βρετανικών και Τουρκικών σχεδιασμών επίσημης διχοτόμησης της Κύπρου η οποία παρουσιάστηκε με την μορφή του «Σχεδίου Ανάν» και τέθηκε σε δύο ξεχωριστά δημοψηφίσματα πριν από είκοσι ακριβώς χρόνια, στις 24 Απριλίου 2004.

Το έκτρωμα που παρουσίασε ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών αγνοώντας τις αποφάσεις του ιδίου του Οργανισμού (όλα τα ψηφίσματα του ΟΗΕ από το 1963 τονίζουν την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας):

Οταν μιλούν οι πρέσβεις...

Οι πρέσβεις μίλησαν. Και είναι αποκαλυπτικοί. Οχι τόσο για το παρελθόν, όσο για το παρόν και το μέλλον. Αναφερόμαστε στις μαρτυρίες Αμερικανών πρέσβεων που πέρασαν από την Αθήνα τα τελευταία 80 χρόνια και καταγράφονται στο βιβλίο ενός διπλωμάτη των ΗΠΑ (αποσπάσματα δημοσιεύτηκαν στα ΝΕΑ).

* * *

Ο Τζ. Πάιατ, που θήτευσε σε όλη σχεδόν τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, «στάζει μέλι» για εκείνη την περίοδο (πριν ήταν πρέσβης των ΗΠΑ στο Κίεβο). Η αποστολή του - όπως την περιγράφει - ήταν να πάει ένα βήμα πιο πέρα την ελληνοαμερικανική στρατιωτική συνεργασία και να «επιστρέψουν» οι ΗΠΑ στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία και την Κίνα στην περιοχή της Β. Ελλάδας.

Οπως γράφει, «ήταν όλα ενταγμένα σε ένα σχέδιο αναβίωσης της ιδέας της αμερικανικής παρουσίας. Να μη ζητάμε πια συγγνώμη για τη Σούδα, όπως είχαμε συνηθίσει, αλλά να ενισχύουμε τις στρατιωτικές συνεργασίες μας. Είμαι πολύ περήφανος τόσο για το πώς δουλέψαμε πολλές ελληνικές κυβερνήσεις πάνω σε αυτό, όσο και για το πώς αναβαθμίσαμε τη διευρυμένη συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας, ώστε να συμπεριλάβει διευρυμένες ασκήσεις, κυλιόμενες μεταθέσεις στο Στεφανοβίκειο και επιχειρήσεις που κάνουμε στη Λάρισα».

Ο πρέσβης ανακαλεί στη μνήμη την επίσκεψή του στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης το 2016. Επιστρέφοντας στην Αθήνα «είπα στον Εβαν Καλπαδάκη, στο γραφείο πρωθυπουργού: Θέλω να προσκληθούν οι ΗΠΑ ως τιμώμενη χώρα το 2018. Πήγα στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο και είπα, τι αηδίες είναι αυτές, είναι δυνατόν η Κίνα και η Ρωσία να τη βγαίνουν στις ΗΠΑ στη Βόρεια Ελλάδα; Θέλω τη βοήθειά σας, θέλω να έρθουν οι καλύτερες εταιρείες μας στην έκθεση του 2018».

Με αυτή λοιπόν την αφετηρία και σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ξεκίνησε η στρατιωτική και επιχειρηματική ...«ανάκαμψη» των ΗΠΑ στη Β. Ελλάδα, που «σφραγίστηκε» με το ΝΑΤΟικό λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, τη μετατροπή της Θεσσαλονίκης σε στρατιωτικό κόμβο και βέβαια με τις ενεργειακές υποδομές αμερικανικών συμφερόντων που γίνονται στην περιοχή, βάζοντας τον λαό στο επίκεντρο τεράστιων ανταγωνισμών και κινδύνων.

* * *

Το δεύτερο μεγάλο επεισόδιο της θητείας Πάιατ στην Ελλάδα έχει τον τίτλο «Συμφωνία των Πρεσπών». Εδώ ο πρέσβης αποθεώνει τον ΣΥΡΙΖΑ και ειδικά τον τότε πρωθυπουργό, Αλ. Τσίπρα. Γράφει: «Νομίζω, ξανακοιτώντας την, πως η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν επαναστατική πράξη στην ελληνική εξωτερική πολιτική (...) Αυτό απέδειξαν οι Πρέσπες και η προθυμία του πρωθυπουργού να αναλάβει το πολιτικό κόστος για τη συμφωνία. Ο Τσίπρας προς μεγάλη του τιμή αναγνώρισε πως ήταν θέμα ιστορικής κληρονομιάς και πως έβαζε την Ελλάδα στο σωστό δρόμο μακροπρόθεσμα. Δεν είχε απήχηση αυτή η συμφωνία στη Νέα Δημοκρατία και είχα κάποιες πολύ έντονες συζητήσεις με ανθρώπους που κατέχουν μεγάλη εξουσία σήμερα, αλλά ξέρω πως σχεδόν όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι και αρκετά ικανοποιημένοι που το έλυσαν άλλοι το θέμα για αυτούς».

ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 07.04.2004 - ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

 Με το διάγγελμά του  ο Κυπριακός Ελληνισμός ανέκτησε την υπερηφάνεια του!

Τὴν Μεγάλη Τετάρτη 7 Ἀπριλίου 2004, ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας Τάσσος (Εὐστάθιος) Παπαδόπουλος (†12-12-2008) κάλεσε τὸν ἑλληνικὸ κυπριακὸ λαὸ νὰ ἀπορρίψει τὸ Σχέδιο Ἀνᾶν στὸ δημοψήφισμα στὶς 24 Ἀπριλίου μὲ ἕνα δυνατὸ ΟΧΙ καὶ νὰ ὑπερασπιστεῖ τὸ δίκαιο, τὴν ἀξιοπρέπεια καὶ τὴν ἱστορία του.

Σχεδόν μόνος απέναντι σε όλο το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας και της Κύπρου, την εξαγορά συνειδήσεων, τον εκφοβισμό και τις προσβλητικές παρεμβάσεις των ισχυρών της Δύσης.

Υπερήφανα αναφώνησε:

"...Ἑλληνικὲ Κυπριακὲ Λαέ,

..Τώρα καλεῖται ὁ Κυπριακὸς Λαός, καλούμαστε ὁ καθένας χωριστὰ καὶ συλλογικά, νὰ γράψουμε τὴν ἱστορία τοῦ μέλλοντος τῆς Κύπρου.

Ἡ πατρίδα μας, διέρχεται τὶς πιὸ δραματικὲς ὧρες τῆς μακραίωνης ἱστορίας της. Ὧρες καθοριστικὲς ὄχι μόνο γιὰ τὸ παρὸν καὶ τὴ δική μας γενεά, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ μέλλον καὶ τὶς γενεὲς ποὺ θὰ ἔρθουν. Οἱ ἀποφάσεις ποὺ θὰ πάρουμε ἐμεῖς σήμερα, διαμορφώνουν καὶ καθορίζουν τὶς τύχες καὶ τὰ πεπρωμένα καὶ τῶν ἐπερχόμενων γενεῶν.

Αὐτὴ ἡ ἀπόφαση ἀνήκει ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο στὸν Κυπριακὸ Λαό. Ἐλπίζω οἱ ξένοι φίλοι μας νὰ σεβαστοῦν τὸ λαὸ καὶ τὴν Κυπριακὴ Δημοκρατία. Ἐλπίζω νὰ κατανοήσουν ὅτι παρεμβάσεις καὶ πιέσεις προσβάλλουν τὴν ἀξιοπρέπεια τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, εἶναι ἀντίθετες πρὸς ρητὴ πρόνοια τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καί, τελικά, καταλήγουν ἀντιπαραγωγικές.

....Ἡ διαφύλαξη λοιπὸν τῆς ἑνότητάς μας εἶναι ὕψιστο χρέος πρὸς τὴν πατρίδα μας. Ὅποιο κι ἂν εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ δημοψηφίσματος, ὀφείλουμε νὰ τὸ σεβαστοῦμε καὶ ἡ ἑπόμενη μέρα πρέπει νὰ μᾶς βρεῖ μονιασμένους καὶ δυνατούς. Ἡ Κύπρος θὰ μᾶς χρειαστεῖ ὅλους. Δὲν περισσεύει κανένας.

...Ἑλληνικὲ Κυπριακὲ Λαέ,

Τί έλεγαν οι ΗΠΑ για το Σχέδιο Ανάν και τι λένε για την Ουκρανία

Τί έλεγαν οι ΗΠΑ για το Σχέδιο Ανάν και τι λένε για την Ουκρανία

Μίχας Ζαχαρίας

Η στάση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής για τον πόλεμο που μαίνεται στην Ουκρανία έχει θέσει στο τραπέζι το ζήτημα της μόνιμα φοβικής αντιμετώπισης των εξελίξεων στα ελληνοτουρκικά από το πολιτικό σύστημα και τους “καθεστωτικούς” απολογητές και προπαγανδιστές του στα ΜΜΕ. Τις προηγούμενες ημέρες είδε το φως της δημοσιότητας έκθεση της αμερικανικής πρεσβείας στη Λευκωσία που ανέλυε από την αμερικανική οπτική γωνία τις αιτίες απόρριψης του Σχεδίου Ανάν πριν σχεδόν 20 χρόνια.

Οι τότε απόψεις των Αμερικανών αποκαλύπτουν πολλά όταν διαβάζονται σήμερα. Αλήθεια, στην Ουάσιγκτον θεωρούν ακόμα σοφές τις προτάσεις για παρέμβαση στην κυπριακή κοινωνία με σκοπό να καταπολεμηθούν οι αιτίες που οδήγησαν στη μεγαλοπρεπή απόρριψη του Σχεδίου Ανάν; Θεωρούν ακόμα ότι το Σχέδιο αυτό που προώθησαν λυσσαλέα εξυπηρετούσε τα αμερικανικά συμφέροντα;

Βέβαια, είναι εύκολη η απάντηση γιατί οι παρεμβάσεις αφορούσαν μόνο τους Ελληνοκύπριους. Δεν θα έτρεχε τίποτα εάν τα “καλά παιδιά” με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον έπεφταν και πάλι θύματα των γενοκτόνων ισλαμιστών της Άγκυρας! Μόνο στους Έλληνες υπήρχε δυνατότητα παρέμβασης. Με τους Τούρκους να μην μετακινούνται ούτε εκατοστό και την Ουάσινγκτον να καίγεται, οι Αμερικανοί πίεζαν ασφυκτικά τους Ελληνοκύπριους να υποχωρήσουν για να πλησιάσουν την άλλη πλευρά! Και γιατί να μην το έκαναν, όταν έβρισκαν πρόθυμους και στην Ελλάδα και στην ελεύθερη Κύπρο απολογητές του νεο-ραγιαδισμού που συνεχίζουν και επιβιώνουν ακόμα και σήμερα;

Τα στοιχεία του ρεπορτάζ αντλήθηκαν από το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του συναδέλφου Κώστα Βενιζέλου (Φιλελεύθερος Κύπρου). Οι Αμερικανοί συμπεραίνουν ότι «οι Ελληνοκύπριοι νέοι υιοθετούν πιο σκληρή γραμμή από ό,τι οι γονείς τους και είναι λιγότερο “ευέλικτοι” από τους Τουρκοκύπριους της ίδιας ηλικιακής ομάδας… οι Ελληνοκύπριοι είναι λιγότερο πρόθυμοι να συμβιβαστούν με τους όρους μιας διευθέτησης», εννοεί τη διευθέτηση του σχεδίου Ανάν όχι όποιας.

 

Δύο μέτρα και δύο σταθμά

Οι ΗΠΑ που έχουν σαφείς ευθύνες για την εισβολή και κατοχή της Κύπρου, με τη στάση τους εξακολουθούν να επιδιώκουν τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων. Αλήθεια, θα έκαναν ποτέ το ίδιο για την Κριμαία και το Ντονμπάς στην Ουκρανία; Εκεί πολεμούν σκληρά τον εχθρό μέχρι την τελευταία ρανίδα… Ουκρανού στρατιώτη! Που πήγε εκεί η συμβιβαστική τους διάθεση; Παράλογο; Η διαφορά είναι ότι η Ρωσία είναι εχθρός, ενώ η Τουρκία, τύποις, είναι στο ΝΑΤΟ και θέλουν πάση θυσία να την κρατήσουν. Εμπνευσμένη εξωτερική πολιτική αρχών!

Η αμερικανική ανάλυση του 2005 για την αρνητική ψήφο των νέων στο σχέδιο Ανάν

Βενιζέλος Κώστας

"...Σχεδόν όλοι οι νέοι 18-24 χρόνων ψήφισαν “Όχι”

Σύμφωνα με το τηλεγράφημα, «στις εκτεταμένες προσπάθειες προσέγγισης της πρεσβείας, έχουμε μάθει, προς λύπη μας, ότι το νεανικό κοινό είναι το περισσότερο δύσκολο. Ελληνοκύπριοι μαθητές γυμνασίου και φοιτητές, γενικά τηρούν σκληρή στάση στο Κυπριακό. Έχουν υιοθετήσει και βασίστηκαν στις αντιαμερικανικές στάσεις των γονιών τους σε σημείο εκούσιας άγνοιας. Διαθέσιμα στοιχεία δημοσκοπήσεων, συμπεριλαμβανομένων κάποιων δημοσκοπήσεων που έγιναν από εμάς, το επιβεβαιώνουν. Στο δημοψήφισμα του Απριλίου 2004 για το σχέδιο Ανάν, πάνω από το 90% των Ελληνοκυπρίων ηλικίας 18-24 ετών ψήφισαν “Όχι” στο σχέδιο διευθέτησης…».

Οι Αμερικανοί μίλησαν με νέους και όπως αναφέρεται, αυτοί έχουν την αίσθηση της αδικίας, που επηρεάζει την αντίληψη τους. Όπως είπε ένας φοιτητής κατά τη διάρκεια μιας παρουσίασης σε μάθημα πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, «έχουμε το διεθνές δίκαιο με το μέρος μας… Πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη». Ένα άλλο σημείο, που αναδεικνύεται είναι το γεγονός ότι η πολιτικοποίηση της ελληνοκυπριακής νεολαίας αρχίζει νωρίς.

Σε αυτό, όπως αναφέρεται, ρόλο διαδραματίζει τόσο η οικογένεια, όσο και το εκπαιδευτικό σύστημα. «Δάσκαλοι σχολείων σε μεγάλο βαθμό έχουν ελληνοκεντρικό προσανατολισμό. Οι περισσότεροι καθηγητές έχουν σπουδάσει σε πανεπιστήμια στην Κύπρο ή την Ελλάδα παρά στο Ηνωμένο Βασίλειο ή τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το διαθέσιμο διδακτικό υλικό είναι σε μεγάλο βαθμό ξεπερασμένο, ακόμη και για τα ελληνικά δεδομένα, και αντανακλούν εθνικιστικά αισθήματα μισαλλοδοξίας που ήταν πιο mainstream μισό αιώνα πριν. Οι μαθητές καθοδηγούνται για να προετοιμάσουν εργασίες για τις τουρκικές φρικαλεότητες που χρονολογούνται από παλιά στην οθωμανική περίοδο, αλλά με ιδιαίτερη προσοχή στην γεγονότα του 1974….».

Η αμερικανική πρεσβεία δεν αποφεύγει τον πειρασμό και αναφέρεται (γιατί άραγε;) στο γεγονός ότι ο χώρος στάθμευσης μπορεί να είναι γεμάτος BMW και οι μαθητές ντυμένοι με την τελευταία λέξη της μόδας, αλλά η θυματοποίηση διατρέχει το πρόγραμμα σπουδών! Επιπλέον, όπως αναφέρεται, «οι μαθητές διδάσκονται ότι οι ρίζες τους βρίσκονται στον ελληνικό πολιτισμό, στον Περικλή παρά στον Βυζάντιο και ότι το ελληνικό ιδεώδες αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σπουδαίο και καλό στον δυτικό πολιτισμό».

Ο ρόλος των εκπαιδευτικών

Ένας μεσήλικας δάσκαλος εξήγησε τη σκέψη του (σε ανθρώπους της πρεσβείας καθώς αναφέρεται «σε εμάς») με τον εξής τρόπο: «Ο Ατίλλας δεν μπορεί να είναι έμπιστος. Οι Τούρκοι αναπόφευκτα θα κινηθούν νότια, είτε μέσω πολέμου ή λύσης του Κυπριακού. Είναι δική μας ευθύνη ως εκπαιδευτικοί (sic) για να διασφαλίσουμε ότι οι μαθητές μας είναι προετοιμασμένοι». Υπάρχει, ωστόσο, κάποιο περιθώριο για αυτοκριτική, όπως σημειώνεται στο τηλεγράφημα. Σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση με χορηγία της πρεσβείας, το 31% των Ελληνοκυπρίων συμφώνησε με τη δήλωση ότι το εκπαιδευτικό σύστημα παίζει αρνητικό ρόλο στις προσπάθειες για επίλυση του Κυπριακού..."

Όλη η δημοσίευση: Η αμερικανική ανάλυση του 2005 για την αρνητική ψήφο των νέων στο σχέδιο Ανάν

Από τα πρακτικά του ΟΗΕ φαίνεται ότι ο Γκουτέρες ήθελε να πάει ο Τσίπρας στο Κραν Μοντανά για να αποδυναμωθεί ο ενοχλητικός Κοτζιάς

Από τα πρακτικά του ΟΗΕ φαίνεται ότι ο Γκουτέρες ήθελε να πάει ο Τσίπρας στο Κραν Μοντανά για να αποδυναμωθεί ο ενοχλητικός Κοτζιάς: Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, Hellas Journal Τα εμπιστευτικά έγγραφα των Ηνωμένων Εθνών, που αφορούν τις συνομιλίες του

ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ: “Χρειάζεται ο στρατός στην Κύπρο…”: Τι επικαλέστησε ο Τσαβούσογλου στον Γκουτέρες για να διατηρήσει τον Αττίλα στο νησί

FILE PHOTO: Στιγμιότυπο από την έναρξη της Διάσκεψης για το Κυπριακό στο Crans Montana της Ελβετίας, στην παρουσία του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, Πέμπτη 6 Ιουλίου 2017. ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

“Ο Γενικός Γραμματέας (Αντόνιο Γκουτέρες) ρώτησε κατά πόσο η Τουρκία θα αποδεχόταν μείωση των στρατευμάτων της στο επίπεδο που προνοεί η Συνθήκη Συμμαχίας. Ο κ. Τσαβούσογλου υπέδειξε πως η Συνθήκη Συμμαχίας προνοεί 650 Τούρκους στρατιώτες. Αποδεχθήκαμε αυτόν τον αριθμό το 2004. Ωστόσο, οι καιροί αλλάζουν. Με δεδομένες τις συνθήκες εκτός Κύπρου (Συρία, ενέργεια, τρομοκρατία ) ο αριθμός των στρατιωτών θα πρέπει να είναι μεγαλύτερος από τον συγκεκριμένο, ειδικά αν υπάρχει τουρκική βάση” (στο νησί).

Τα παραπάνω αναφέρονται σε εμπιστευτικό έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών, ως μέρος της δεύτερης συνομιλίας του γενικού γραμματέα Αντόνιο Γκουτέρες με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, πριν από το επίμαχο δείπνο στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας, κατά το οποίο ο εκπρόσωπος της κατοχικής δύναμης οδήγησε τις συνομιλίες σε αδιέξοδο.

Η δεύτερη αυτή συνομιλία, που πραγματοποιήθηκε στις 6 Ιουλίου, στις 4:30 το απόγευμα, έδειξε ότι η Τουρκία δεν υποχωρούσε ούτε στο θέμα της παραμονής των στρατευμάτων της και μάλιστα δεν δεχόταν και μείωση τους, επειδή όπως είπε ο κ. Τσαβούσογλου οι καιροί άλλαξαν.

Είναι φανερό από τη συνομιλία ότι ο κ. Γκουτέρες προσπαθεί απεγνωσμένα να πείσει τον Τούρκο συνομιλητή του, αλλά αυτός είναι ανένδοτος. Σημειώνει, όμως, με απαράδεκτο τρόπο ότι πρέπει να πείσουν τους Ελληνοκύπριους ότι μια πολύ θετική εξέλιξη στο θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσω ουσιαστικών υποχωρήσεων στα άλλα τέσσερα κεφάλαια.