Ο Ρούμπιο στην Πνύκα και η αφασία της δουλοπρέπειας

(Δρόμος, φύλλο 792, 10/10/26)

Η ομιλία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα αποτέλεσε ένα νέο επιθετικό κήρυγμα της φθίνουσας υπερδύναμης, μια διακήρυξη ανασύνταξης της αμερικανικής ισχύος και, δευτερευόντως, της «συλλογικής Δύσης». Με αρκετή δόση αμερικανικού σωβινισμού-πραγματισμού, ιστορικής αυθαιρεσίας και της γνωστής νοοτροπίας του αφέντη που απαιτεί από τους άλλους να συμμορφωθούν.

Το μήνυμα ήταν σαφές: Η παγκοσμιοποίηση και ο εφησυχασμός επέτρεψαν στους ανταγωνιστές της Δύσης να ισχυροποιηθούν. Η πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ δεν είναι πλέον εξασφαλισμένη. Χρειάζεται παραγωγική ανασυγκρότηση, τεχνολογική υπεροχή, στρατιωτική ενίσχυση και, πάνω απ’ όλα, θέληση για κυριαρχία.

Για να θεμελιώσει αυτή τη νέα σταυροφορία, ο Ρούμπιο επιστράτευσε τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Ανακάλυψε –ανιστόρητα και αυθαίρετα– στους αρχαίους Έλληνες την ατομικότητα, τη φιλοδοξία και τον ανταγωνισμό ως βασικά χαρακτηριστικά που κληροδότησαν στη Δύση. Κατασκεύασε μάλιστα μια εκπληκτική ιστορική αλυσίδα: Αλέξανδρος, Καίσαρας, Καρλομάγνος, Κορτές! Η κατάκτηση και η επιβολή παρουσιάστηκαν ως αδιάκοπη εκδήλωση του δυτικού πνεύματος. Του οποίου τη σκυτάλη παρέλαβαν –ελέω Θεού, God bless America– οι ΗΠΑ.

Έτσι, οι αρχαίοι Έλληνες μεταμορφώνονται σε προδρόμους του σύγχρονου Αμερικανού κυρίαρχου. Και ο Κορτές, ο κατακτητής του Μεξικού, αποκτά θέση στην ένδοξη γενεαλογία του δυτικού πολιτισμού. Ούτε λόγος για αποικιοκρατία, εξόντωση λαών, λεηλασία, πολέμους, γενοκτονίες και υποδούλωση. Ασήμαντες λεπτομέρειες μπροστά στο μεγαλείο της δυτικής και αμερικανικής φιλοδοξίας.

Ο Ρούμπιο αδυνατεί να συλλάβει τα μεγάλα επιτεύγματα του ελληνικού πολιτισμού: τον αναστοχασμό, τη διερώτηση, το μέτρο, την τραγικότητα της ανθρώπινης πορείας, τον Δήμο, τη Δημοκρατία, το θέατρο ως στοιχείο βασικό της κοινωνίας και της εκπαίδευσης των πολιτών, τα όρια της εξουσίας. Αυτό που έκανε σπουδαίο τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό ήταν επίσης η δυνατότητα να βλέπει τον κόσμο από τη θέση του άλλου, όχι η λατρεία της ισχύος. Από αυτή τη μεγάλη ιστορική, πνευματική και πολιτική περιπέτεια γεννήθηκαν η φιλοσοφία, η τραγωδία και η δημοκρατική σκέψη.

Η Δύση του Μάρκο Ρούμπιο και η νεκροζώντανη Ελλάδα

Σωτήρης Μητραλέξης 

Η ομιλία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα, στις 7 Οκτωβρίου, υπήρξε αναμφίβολα σημαντική, όχι όμως για τους λόγους για τους οποίους χαιρετίστηκε στην Ελλάδα. Κάτω από την επιφάνεια των επιφανειακά φιλελληνικών αναφορών εκτυλίχθηκε μια εξαιρετικά ριψοκίνδυνη ιδεολογική παρέμβαση: μια απόπειρα επαναθεμελίωσης της (το πάλαι) αμερικανικής παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας δια της επίκλησης μιας συγκεκριμένης, αμερικανοκεντρικής εκδοχής της «Δύσεως». Μιας Δύσης στην οποία η αρχαία Ελλάδα αποτελεί την αναδρομικά επιλεγμένη καταγωγή, οι Ηνωμένες Πολιτείες την ιστορική κορύφωση-τελειοποίηση και η σημερινή Ελλάδα τον υποδειγματικό ακόλουθο, που μπορεί να συμπεριληφθεί μόνο ως νεκροζώντανη.

Η Πνύκα ως καρτ-ποστάλ για ενδοαμερικανικές προεδρικές καμπάνιες

Ας αρχίσουμε από το προφανές, το οποίο περιέργως αντιμετωπίστηκε ως επουσιώδες: η ομιλία του Ρούμπιο στην Αθήνα απευθυνόταν πρωτίστως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Πνύκα προσέφερε το εμβληματικό σκηνικό, η Ακρόπολη το ιστορικό βάθος και η ελληνική φιλοξενία το τεκμήριο μη απομόνωσης για μια ομιλία η οποία, επί της ουσίας, συγκροτούσε το ιδεολογικό μανιφέστο ενός ενδεχόμενου διαδόχου του Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Ρούμπιο ήρθε να εξηγήσει στους Αμερικανούς τι σημαίνει να είναι Αμερικανοί, ποια πολιτισμική (αλλά, όπως θα δούμε, εν τέλει αναπόδραστα πολεμική) αποστολή οφείλουν να αναλάβουν και γιατί η τραμπική πολιτική αποτελεί, υποτίθεται, την αναγκαία επανεκκίνηση μιας ιστορίας είκοσι πέντε αιώνων. Η Ελλάδα συμμετείχε κυρίως ως σκηνογραφία.

Τι απύθμενος ύβρις...

Βασίλης Λαμπόγλου 

Στον βράχο που μίλησε ο Περικλης,ο Δημοσθένης,ο Θεμιστοκλής για το καλό της πόλης,ο Απόστολος Παύλος για την αγάπη,ο Κολοκοτρώνης για το έθνος και τους "μπαρμπερηδες του"... ήλθε ενα πολιτικο μειρακιο , ένας τιμητής του ιμπεριαλισμου, ενας Κουβανός που ηταν ο εμπνευστής της επίθεσης στο Ιράκ, ένας οπαδός της επελασης του Σιωνισμού,ενας μισάνθρωπος να εκφωνησει Τραμπικες αμερικανιες.

Λογαριασμός 4 δις για οπλικά συστήματα και αλλα 4 δις για Lng αέριο.

Ειπε και αλλες μαλ&$#@s με αυτον τον αμερικανικο τρόπο που προσπαθεί να επιβαλλει τα τελευταία χρόνια η Pax Americana του παράφρονα προεδρου του.

Κσι τολμησε να συνδέσει το “αμερικανικό παρόν,” με το…  παρελθον της αρχαίας Ελλάδας.

Και πως  “η Δύση ξεκίνησε από την αρχαία Ελλάδα” και για  ισηγορία και Δημοκρατία με την επεκτατική πολιτική και  Μεγαλέξανδρο και χριστιανική θρησκεία...ενα " τορλομπουκι" 

“Η μέγιστη φιλοδοξία στη ζωή είναι να υπερβαίνεις όλους τους άλλους”, 

όπως έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες “που μας έμαθαν την αριστεία” συλλαβισε με φόντο τον βράχο της Ακροπόλεως.

  “Εχουμε ξεχάσει όσα μας έκαναν ξεχωριστούς, ντρεπόμαστε για όσα μας έκαναν να διακρινόμαστε από τους άλλους. 

Η λέξη εθνικισμός έγινε βρισιά, απεμπολίσαμε την εθνική κυριαρχία. 

Η αυτοπεποίθηση της Δύσης κλονίζεται. 

Η Δύση πρέπει να διατηρήσει τη θέση της και να μην παραδοθεί σε υποτέλεια και παρακμη ... 

 “Με τον πρόεδρο Τραμπ οι ΗΠΑ επέλεξαν την ισχύ και την αποκατάσταση της κυριαρχίας. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν αφελείς, κατανοούσαν ότι η πολιτική απαιτεί σύνεση και διπλωματία αλλά ήξεραν να απειλούν με την άσκηση της ισχύος όταν η διπλωματία αποτύγχανε.

 Η κυβέρνηση Τραμπ θέλει να ανακτήσει αυτή την κυριαρχία όχι μόνο για το συμφέρον των ΗΠΑ αλλά και για τον δυτικό πολιτισμό μας”.

"Η Ελλάδα απέδειξε πως είναι απαραίτητος φίλος για τις ΗΠΑ σε ενέργεια, μετανάστευση, άμυνα και είναι υπόδειγμα συνεργασίας για τον στρατό μας. 

Οι απειλές που αντιμετωπίζουμε είναι εξίσου πραγματικές με εκείνες που υπήρχαν στην αρχαιότητα. 

Έχουμε πάλι πόλεμο και τρομοκρατία με νέες απειλές και επιθέσεις. 

Πρέπει να προστατεύσουμε τα σύνορα της Ευρώπης από τη μαζική μετανάστευση”.

 “Η ιστορία της Ελλάδας μας δείχνει μια εικόνα του εαυτού μας”...

 “Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για την καταγωγή μας, καθώς εδώ ήταν οι πρώτοι άνδρες και γυναίκες της Δύσης”,

...και 'κει, χώρεσε ο Ευαγγελιστής Ρούμπιο και τα ευαγγέλια και τη χριστιανική θρησκεία.

Τι συμφωνήθηκε στην επίσκεψη Ρούμπιο

07/10/2026

EPA/ALEXANDROS VLACHOSΣΥΝΤΑΞΗ


Στην καθοριστική επίδραση της αρχαίας Ελλάδας στη διαμόρφωση του δυτικού πολιτισμού και ιδιαίτερα των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρθηκε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο, στην ομιλία του στην Πνύκα, με φόντο την Ακρόπολη. Ο επικεφαλής του State Department υπογράμμισε ότι, σε αντίθεση με τα ερείπια άλλων πολιτισμών που έχουν χαθεί από τη ζωντανή μνήμη, η Ακρόπολη εξακολουθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια να ασκεί μοναδική επιρροή στη φαντασία του δυτικού κόσμου. Αργότερα είδε τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης Μητσοτάκη-Ρούμπιο επιβεβαιώθηκε το ιστορικά υψηλό επίπεδο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, καθώς και η αμοιβαία βούληση για την περαιτέρω εμβάθυνση και διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας στην άμυνα και την ασφάλεια, την ενεργειακή ασφάλεια, το εμπόριο, τις επενδύσεις, την τεχνολογία, τη ναυτιλία, την εκπαίδευση και τον πολιτισμό.

Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε τον ρόλο της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, ως αξιόπιστου εταίρου και συμμάχου, με κομβικό ρόλο για την ασφάλεια εταίρων και συμμάχων σε μια συγκυρία μεγάλων γεωπολιτικών ανακατατάξεων και αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι η Ελλάδα στάθηκε στο πλευρό των εταίρων του Κόλπου, ενώ επανέλαβε την προσήλωση της Ελλάδας στην ασφάλεια και την ελευθερία της ναυσιπλοϊας, η οποία, άλλωστε, αποδεικνύεται στην πράξη, καθώς η χώρα μας συμμετέχει με πλοία στην ευρωπαϊκή επιχείρηση EUNAVFOR ASPIDES στην Ερυθρά Θάλασσα. Ακόμη, ανταλλάγησαν απόψεις για ζητήματα και έργα συνδεσιμότητας που ενισχύουν την ενεργειακή ασφάλεια και την περιφερειακή συνδεσιμότητα.




Συζητήθηκαν ακόμη οι τελευταίες διεθνείς και περιφερειακές εξελίξεις με έμφαση στην Ουκρανία, το Ιράν, τη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο. Επιπλέον, εξήραν τον ρόλο της ελληνικής κοινότητας στις ΗΠΑ ως γέφυρας κατανόησης και φιλίας μεταξύ των δύο χωρών.

«Πιστεύω ότι υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να κάνουμε στην οικονομία, στην ενέργεια και στο εμπόριο, τα οποία θα είναι επωφελή τόσο για τον ελληνικό όσο και για τον αμερικανικό λαό. Και αναζητούμε συνεχώς τέτοιες ευκαιρίες», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός ΥΠΕΞ.

Όλη η δημοσίευση ΕΔΩ...

Η ομιλία του Ρούμπιο στην Πνύκα 

Ο «μυστηριώδης λομπίστας» στο πλευρό της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και οι ενεργειακές μπίζνες

Από την ιστοσελίδα reporter.gr. Αρχικά το κείμενο το διαβάσαμε στο skai.gr αλλά για μυστηριώδη λόγο το κείμενο πριν λίγο εξαφανίστηκε.

Ο λομπίστας, Χρήστος Μαραφάτσος, βρίσκεται συστηματικά στο πλευρό της Αμερικανίδας πρέσβειρας στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, συμμετέχοντας σε συναντήσεις με κυβερνητικούς αξιωματούχους, ενώ παράλληλα, σύμφωνα με τη Wall Street Journal, προωθεί τα επιχειρηματικά συμφέροντα της ελληνικής εταιρείας Aktor στον χώρο του LNG.

Αναλυτικά το ρεπορτάζ της Wall Street Journal:

Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ βρισκόταν πολύ μακριά από το Mar-a-Lago.

Η πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα — πρώην αρραβωνιαστικιά του Ντόναλντ Τραμπ Jr. — ταξίδευε επανειλημμένα στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, στο πλαίσιο μιας αποστολής την περασμένη άνοιξη. Η κυβέρνηση Τραμπ ήθελε οι σύμμαχοι στο ανατολικό άκρο της Ευρώπης να αγοράσουν αμερικανικό φυσικό αέριο αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Υπήρχε όμως ένα ζήτημα.

Όπως έλεγε σε συνομιλητές της, η βουλγαρική κυβέρνηση θα έπρεπε να συνεργαστεί με μια ελληνική κατασκευαστική εταιρεία, την Aktor Group, νεοεισερχόμενη στον τομέα του φυσικού αερίου, η οποία είχε συμπράξει με μια ελληνική ενεργειακή εταιρεία που υποστηρίζεται από το κράτος, προκειμένου να εισάγει υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) από τις ΗΠΑ. «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτή είναι κατά κάποιον τρόπο επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης», δήλωσε άτομο που γνωρίζει τις συνομιλίες.

Καθισμένος δίπλα στην 57χρονη πρέσβειρα σε μια συνάντηση με τον πρόεδρο της Βουλγαρίας βρισκόταν ένας 39χρονος άνδρας, ο Χρήστος Μαραφάτσος. Έχει παρευρεθεί σε τόσο πολλές από τις συναντήσεις της ώστε ορισμένοι ξένοι αξιωματούχοι τον πέρασαν για αρχηγό του επιτελείου της. Στην πραγματικότητα, είναι κορυφαίος λομπίστας της Aktor, ο διευθύνων σύμβουλος της οποίας είχε μεταφέρει αεροπορικώς τη Γκιλφόιλ στη χώρα με ιδιωτικό αεροσκάφος.

Η χαμένη τιμή των ελληνικών ΜΜΕ

Του Παντελή Σαββίδη 

Δεν πρέπει να αφήσουμε να περάσει απαρατήρητη η προσπάθεια των αθηναϊκών, κυρίως, ΜΜΕ να διαμορφώσουν «ηγετικό» προφίλ στον κ. Μητσοτάκη.

Θα θυμάστε με πόση σιγουριά εξήγγειλαν την επίσκεψη του Τραμπ στην Αθήνα, η οποία όχι μόνο δεν έγινε, αλλά και οι εικόνες από την οικογενειακή φωτογραφία άλλα έδειχναν.

Αν μια τέτοια επίσκεψη απέβλεπε στην προώθηση των ελληνικών συμφερόντων, θα λέγαμε πως ήταν ατυχές το γεγονός ότι δεν πραγματοποιήθηκε. Αλλά ο κ. Μητσοτάκης και η ομάδα που τον περιβάλλει απέβλεπαν στην αναπαραγωγή ενός αναντικατάστατου ηγετικού προφίλ, χάρη που δεν του έκανε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Δεν τα κατάφερε ούτε η πρέσβης των ΗΠΑ, που συχνάζει, κυρίως, στα μπουζούκια και για την οποία οι εμβριθείς Αθηναίοι αναλυτές μάς έλεγαν πως έχει απευθείας επαφή με τον Αμερικανό πρόεδρο και ότι η επαφή αυτή θα βοηθούσε στην προώθηση των εθνικών συμφερόντων.

Εδώ μια συνάντηση δεν μπόρεσε να κλείσει· τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα θα προωθούσε;

Σε αντίθεση, βεβαίως, με τον Τομ Μπάρακ, τον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα.

Στους αναλυτές και στην ακαδημαϊκή κοινότητα αρχίζει να γίνεται συνείδηση ότι η Τουρκία έχει ξεφύγει και πως, πλέον, δεν μπορούμε να τη συναγωνιστούμε.

Το ότι αυτοί, σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου, εγκατέλειψαν ουσιαστικά την προσπάθεια μιας πειστικής αποτροπής της Τουρκίας, πιστεύοντας πως θα τη διαχειριστούν στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πορείας της, δεν το συζητούν καθόλου.

Σταύρος Λυγερός - Σύνοδος ΝΑΤΟ: Γιατί η Δύση χορεύει στον ρυθμό της Τουρκίας

Ο ορισμός του “γλείφτη”

Ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος σχολιάζει στη Ναυτεμπορική τη στάση του ΝΑΤΟ απέναντι στην Τουρκία, τη φωτογραφία Ρούτε–Ερντογάν, τα F-35, τους S-400 και το νέο νατοϊκό στρατηγείο στον Βόσπορο.

Σκληρή παρέμβαση για τη στάση του ΝΑΤΟ απέναντι στην Τουρκία, τη συμπεριφορά του Μαρκ Ρούτε προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αλλά και τα μεγάλα ανοιχτά ζητήματα της Συμμαχίας έκανε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη Ναυτεμπορική.

Σχολιάζοντας τη φωτογραφία του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ με τον Τούρκο πρόεδρο, ο κ. Εγκολφόπουλος χρησιμοποίησε ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα, κάνοντας λόγο για εικόνα «δουλικότητας» απέναντι στον Ερντογάν. Όπως ανέφερε, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τέτοιο τρόπο μια χώρα που, κατά την άποψή του, έχει παραβιάσει κάθε έννοια δικαίου, υποστηρίζει τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ, δεν εφαρμόζει κυρώσεις κατά της Ρωσίας και ταυτόχρονα ζητά αναβαθμισμένο ρόλο εντός της Συμμαχίας.

Ο αντιναύαρχος ε.α. επισήμανε ότι η Ευρώπη έχει επιλέξει σε μεγάλο βαθμό να μην αντιδρά στις τουρκικές κινήσεις, είτε λόγω οικονομικών συμφερόντων είτε λόγω τραπεζικής έκθεσης στην Τουρκία είτε λόγω βιομηχανικών και αμυντικών σχέσεων, όπως συμβαίνει με τη Γερμανία. Ωστόσο, διαχώρισε την ευρωπαϊκή στάση από εκείνη του Μαρκ Ρούτε, τονίζοντας ότι ο γ.γ. του ΝΑΤΟ δεν φαίνεται να έχει αντίστοιχο εθνικό ή οικονομικό λόγο για να εμφανίζεται τόσο κοντά στον Ερντογάν.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο νέο νατοϊκό στρατηγείο που σχεδιάζεται στην περιοχή του Βοσπόρου, προς τη Μαύρη Θάλασσα. Σύμφωνα με τον κ. Εγκολφόπουλο, το συγκεκριμένο στρατηγείο θα έχει ναυτικό χαρακτήρα και θα συνδέεται με τον μελλοντικό έλεγχο της Μαύρης Θάλασσας μετά τη λήξη του πολέμου στην Ουκρανία. Όπως εξήγησε, η εξέλιξη αυτή μπορεί να φαίνεται ως αναβάθμιση της Τουρκίας, αλλά στην πράξη φέρνει την Άγκυρα σε ευθεία αντιπαράθεση με τη Ρωσία.

Ο ίδιος υπογράμμισε ότι υπάρχει αντίδραση ακόμη και στο εσωτερικό της Τουρκίας, καθώς η εγκατάσταση νατοϊκού στρατηγείου κοντά στα Στενά αγγίζει ευαίσθητα ζητήματα κυριαρχίας και τη Συνθήκη του Μοντρέ. Η Τουρκία, κατά την ανάλυσή του, βάζει το ΝΑΤΟ να παρακολουθεί τη Μαύρη Θάλασσα και κατ’ επέκταση τη ρωσική δραστηριότητα, γεγονός που περιορίζει το περιθώριο της Άγκυρας να πατά ταυτόχρονα σε δύο βάρκες.

Κυρία πρέσβη, ιδού η αποικία σας

neostrategy.gr

Μέχρι τώρα ξέραμε ότι κάνει δεξιώσεις, γεύματα ή δείπνο αυτός που γιορτάζει. Στην Ελλάδα του Μητσοτάκη όλα είναι ανεστραμμένα, όπως εύστοχα επισημαίνει ο δημοσιογράφος, Παντελής Σαββίδης, σε ανάρτησή του στα social media.

Ο λόγος; Σύμφωνα με «άτυπη ενημέρωση» κυβερνητικών κύκλων – λέγε με μέγαρο Μαξίμου -, «με αφορμή τη συμπλήρωση 250 ετών από την Ανεξαρτησία των ΗΠΑ, ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, θα παραθέσει απόψε (σ.σ. χτες 1η Ιουλίου 2026) δείπνο στο Μέγαρο Μαξίμου προς τιμήν της πρέσβειρας των Ηνωμένων Πολιτειών, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Το δείπνο θα έχει συμβολικό χαρακτήρα και θα αποτελέσει μια ευκαιρία για ανεπίσημη ανταλλαγή απόψεων γύρω από τις διαχρονικές σχέσεις Ελλάδας – Ηνωμένων Πολιτειών. Στο δείπνο θα συμμετάσχουν μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, της αμερικανικής πρεσβείας και της επιχειρηματικής κοινότητας που συνδέεται με τις ΗΠΑ».

Τελικώς, η εκδήλωση έγινε, παρουσία της συζύγου του πρωθυπουργού, υπουργών, επιχειρηματιών, λομπιστών, μεγαλοδημοσιογράφων, μελών του διπλωματικού Σώματος των ΗΠΑ, κ.λ.π.

Συνήθως, ξέραμε ότι στην Αθήνα, η αμερικανική πρεσβεία διοργανώνει εκδηλώσεις για τις εθνικές επετείους των ΗΠΑ. Οχι οι ελληνικές κυβερνήσεις. Τώρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρωτοτυπεί, στην αγωνιώδη προσπάθειά του να δείξει ότι είναι … πιο Αμερικάνος και από τους Αμερικάνους. Μάλλον, πανικοβλήθηκε που είδε την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ να προσκαλεί τον Αντώνη Σαμαρά στην πρεσβεία, να φωτογραφίζεται μαζί του και να κάνει σχετική ανάρτηση στο Χ, και σκέφτηκε να εξασφαλίσει και αυτός μια φωτογραφία μαζί της. Αδιαφορώντας, πάντως, για την εικόνα της χώρας – αποικίας που κατ’ αυτό τον τρόπο προβάλλει και τον ίδιον ως «πρόθυμο» και «δεδομένο» για τα πάντα έναντι της «εκλεκτής» του Τραμπ. Οπως και να’ χει, ακόμα να του σταλεί πρόσκληση από τον Λευκό Οίκο για κάποια επίσκεψη στην Ουάσιγκτον. Τα δίνει όλα, όμως, μήπως και του σταλεί. Η εθελοδουλεία στο απόγειό της.

Οταν η Ελλάδα ανέπτυξε ανεξάρτητη ελληνική και ευρωπαϊκή πολιτική για τελευταία φορά. Δυστυχώς.

Γιώργος Παπαδόπουλος - Τετράδης

Το παρακάτω άρθρο καταγράφει πέρα για πέρα αληθινά γεγονότα και μάλιστα με ηπιότητα, παραλείποντας, ίσως από άγνοια, τη συμφωνία με τη Μόσχα για δεύτερο αγκυροβόλιο του ρωσσικου στόλου κάτω από τα Αντικύθηρα και ένα ακόμα στο Β Αιγαίο, εκεί που οι Τούρκοι διχοτομούν το πέλαγος και επιχειρούν με συχνότητα. Καθώς επίσης και την προμήθεια ικανου αριθμού εξειδικευμένου πολεμικού υλικού για τη φύλαξη των χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων.

Δυστυχώς για τη λεγόμενη δημοκρατική παράταξη, η περίοδος που περιγράφεται είναι μιας δεξιάς διακυβέρνησης, η οποία τόλμησε ο,τι δεν τόλμησαν ούτε οι εκσυγχρονιστές της τάχα εθνικής ανεξαρτησίας, ούτε οι επόμενες «δημοκρατικές» κυβερνήσεις της τάχα σοσιαλιστικής αριστεράς και της τάχα επαναστατικής αριστεράς.

Φυσικά, οι αμερικανόφιλοι αμερικανοδουλοι της χώρας, που διαβιουν σε όλο το πολιτικό φάσμα γιατί και η βλακεία και τα λεφτά και τα πόστα είναι πολλά, παπαγαλίζουν το παραμύθι, ότι η κυβέρνηση εκείνη οδήγησε τη χώρα στη χρεωκοπία και στα μνημόνια, κάνοντας πως δεν ξέρουν ότι η κρίση δημιουργήθηκε εξ αιτίας της ψηφοθηρίας του Κλίντον με τα μη εξυπηρετούμενα στεγαστικά δάνεια, που οδήγησε στην κατάρρευση των αμερικανικών Τραπεζών, αφηνοντας τις ευρωπαϊκές Τσαπεζες με κουρελόχαρτα στη θέση των αμερικανικών μετοχών και ομολόγων, με τα οποία ήταν γεμάτες.

Αμερικανικά σχέδια συγκυριαρχίας στο Αιγαίο

Του Κώστα Δημητριάδη

από τον Δρόμο της Αριστεράς

Τις τελευταίες μέρες και ειδικότερα μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν στην Άγκυρα (11/2), έρχονται στο φως πιο ανάγλυφα σχεδιασμοί που επί αρκετό διάστημα κυοφορούνται «στη σκιά». Διαφορετικά νήματα εξελίξεων συγκλίνουν. Σε τι;

Σε πρώτο πλάνο, οι ΗΠΑ της εποχής Τραμπ παρεμβαίνουν άμεσα και χοντροκομμένα. Πάνε «να κόψουν και να ράψουν στα μέτρα τους» την ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής. Με τις «λύσεις» που απεργάζονται και έχουν στον πυρήνα τους την προώθηση ενός «μεγάλου Ισραήλ». Με τη διάλυση της Συρίας και τώρα με τη μεθοδευόμενη επίθεση με στόχο τον διαμελισμό του Ιράν να είναι στο επίκεντρο των επιδιώξεών τους. Ενταγμένοι μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο έρχονται –και μάλιστα εξ όσων αποκαλύπτονται, σύντομα, με ορίζοντα το 2027‒ σχεδιασμοί για προκρούστειες μοιρασιές του Αιγαίου, και της Ανατολικής Μεσογείου. Και βεβαίως για αντίστοιχες «λύσεις κλεισίματος» του Κυπριακού.

Η δουλειά έχει ανατεθεί σε πρόσωπα του περιβάλλοντος Τραμπ (έξω από την παραδοσιακή γραφειοκρατία της αμερικανικής διπλωματίας). Στους πρέσβεις των ΗΠΑ σε Άγκυρα και Αθήνα – τον Τ. Μπάρακ και την Κ. Γκίλφοϊλ αντίστοιχα και σ’ έναν διαχρονικό άνθρωπο ειδικών αποστολών, τον Ρ. Γκρενέλ. Ο τελευταίος, που παλαιότερα είχε υπάρξει βασικός παράγοντας των αμερικανικών «σχεδίων» για το Κοσσυφοπέδιο, τώρα αποκαλύπτεται ότι ως σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου μαγειρεύει με γοργό βηματισμό από το παρασκήνιο την παρουσίαση συγκεκριμένων σχεδίων.

Εξάρτηση από αμερικανικές “υποδομές κυριαρχίας”

Πρόκειται για τη ζωή σας, την υγεία σας, τα εισοδήματα σας, τις δουλειες σας.

Η κυβέρνηση, το κράτος και όλη η ιδιωτική ζωή, στα αυτιά, τα μάτια και τα χέρια ιδιωτικών εταιριών παρακολούθησης και διαχείρισης.

_____________________

Απο το Αρθρο της Franziska Bria στην Monde diplpmatique :UNITED STATES OF PALANDIR

Αυτές είναι οι αναλογικές επιπτώσεις σε Ευρώπη και Ελλάδα της διείσδυσης της Palantir στις αμερικανικές  τεχνολογικές πλατφόρμες (λόγω πληθώρας ειδικών εκφράσεων κατέφυγα για αξιόπιστη μεταφραστική απόδοση πολλάκις στην ΤΝ ).

🇪🇺 1. Ερμηνεία για την Ευρώπη

Η Bria υποστηρίζει ότι η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια σιωπηλή αλλά βαθιά εξάρτηση από αμερικανικές τεχνολογικές πλατφόρμες — όχι μόνο στα social media ή στο cloud, αλλά στον πυρήνα της κρατικής λειτουργίας.

🔹 1. Εξάρτηση από αμερικανικές “υποδομές κυριαρχίας”

Πολλές ευρωπαϊκές χώρες χρησιμοποιούν:

 • Palantir για αστυνομική ανάλυση δεδομένων

 • AWS, Azure, Google Cloud για κυβερνητικές υπηρεσίες

 • SpaceX/Starlink για κρίσιμες επικοινωνίες

 • Palantir Foundry για οικονομικά, υγεία, πανδημίες

 • Microsoft/Oracle για δημόσια αρχεία και νοσοκομεία

Αυτό σημαίνει:

➡️ Η ευρωπαϊκή κρατική λειτουργία «τρέχει» πάνω σε αμερικανικά συστήματα.

➡️ Η ψηφιακή κυριαρχία γίνεται εικονική, όχι πραγματική.

🔹 2. “Διπλή εξάρτηση”

Ακριβό μου αμερικανικό αέριο. Από τον Αλέξη Τσίπρα στον Μητσοτάκη ! Ο Ν. Μαριάς βάζει τέρμα στηννκοροϊδία.

Ο κ. Νότης Μαριάς κυριολεκτικά «ξετινάζει» τις φανφαρονικές δηλώσεις περί μετατροπής της Ελλάδας σε «ενεργειακό κόμβο», αποκαλύπτοντας με στοιχεία ότι πρόκειται μια ιστορία που «δουλευόταν» εδώ και αρκετά χρόνια. Από την εποχή Τσίπρα , φθάσαμε στην περίοδο Μητσοτάκη. Επί πρωθυπουργίας του πρώτου προχώρησε, επί ημερών του δεύτερου ολοκληρώθηκε!

Το αποτέλεσμα είναι ότι οι Έλληνες πολίτες θα βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για πληρώσουν το πολύ ακριβότερο αμερικανικό LNG!
Όσο για τις «επενδύσεις» που θα γίνουν για τις απαραίτητες εγκαταστάσεις που θα υποστηρίξουν του σχέδιο, ο κ. Μαριάς με στοιχεία και αριθμούς αποδεικνύει ότι όλα αυτά θα πληρωθούν από τους πολίτες καθώς οι «επενδυτές» δεν βάζουν σχεδόν τίποτα από τα γεμάτα ταμεία τους!

Αναβαθμίστηκε, πράγματι, γεωπολιτικά η Ελλάδα;

Ισοδυναμούν οι “συμφωνίες για την ενέργεια” με γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας;

του Δημήτρη Ιωάννου, Οικονομολόγου

Η Ανατολική Μεσόγειος είναι ίσως η μόνη περιοχή του πλανήτη στην οποία οι ΗΠΑ του προέδρου Τραμπ μπορεί να αισθάνονται πως ασκούν κυριαρχικά την επιρροή τους χωρίς να υπάρχει ανταγωνιστής να την αμφισβητεί. Χώρες όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Αλβανία, η Ελλάδα, αλλά ακόμη και η δημοκρατική και φιλελεύθερη, πλέον, Συρία, του αναβαπτισμένου και με νέο ενδυματολογικό κώδικα ISIS και των εκλεκτών τζιχαντιστών, υποστηρίζουν την αμερικανική ηγεμονία, την οποία δεν την αμφισβητεί, άλλωστε, ούτε και ο πιό δύσκολος εταίρος της Ουάσιγκτων στην περιοχή, η Τουρκία.

Σε όλα τα υπόλοιπα μέρη του κόσμου η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδία, τα BRICS, ο Παγκόσμιος Νότος, αλλά ακόμη και παραδοσιακοί μεν, δύστροποι δε, σύμμαχοι των ΗΠΑ, είτε δημιουργούν μικρότερα ή μεγαλύτερα προσκόμματα στην υλοποίηση των αμερικανικών στοχεύσεων είτε ανταγωνίζονται την Αμερική ευθέως στρατιωτικά, εμπορικά, και διπλωματικά, εκφράζοντας έτσι τον νέο πολυπολικό κόσμο που έχει ανατείλει.

Αυτό άλλωστε είναι μία κατάσταση που ενισχύεται από την ίδια την πολιτική του προέδρου Τράμπ η οποία αποστασιοποιεί πολλούς από τους παραδοσιακούς συνοδοιπορους των ΗΠΑ. Κάτι που συμβαίνει με την ΕΕ, για παράδειγμα, η οποία, παρ’ ότι η ίδια σαφώς και δεν θα το ήθελε, αντιμετωπίζεται από την Αμερική του MAGA περισσότερο ως ανταγωνιστής και λιγότερο ως σύμμαχος. Για τον λόγο, λοιπόν, αυτόν η σημασία της Ανατολικής Μεσογείου ως περιοχής προνομιακής κυριαρχίας και επιρροής των ΗΠΑ είναι νευραλγική και το πιό φυσικό είναι να κάνει η Ουάσιγκτων ό,τι μπορεί όχι μόνο για να διατηρήσει και να ισχυροποιήσει την ηγεμονία της εκεί αλλά και για να την χρησιμοποιήσει ως βάση στήριξης προκειμένου να αυξήσει την επιρροή της, και κάθε είδους κέρδος, από τις όμορες περιοχές της Ευρώπης, του Λεβάντε και της Βόρειας Αφρικής.

Η ΕΕ (και οι ΗΠΑ) εναντίον των ελληνικών συμφερόντων.

(Από το Hellas Journal του Μιχάλη Ιγνατιου) 

Η τραγωδία της σχέσης της Ελλάδας και της διεφθαρμένης Ε.Ε. με φόντο τα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη για αλλαγή πλεύσης: Τα ερωτήματα και η περίφημη «γερμανική διαμεσολάβηση»…

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Θ. ΔΡΙΒΑ* – Αθήνα

Η επαύξηση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων που κανείς δε φανταζόταν οτι θα λάμβανε χώρα, επιδέχεται πολλών αναγνώσεων. Η εξέταση του πλέγματος των ελληνοαμερικανικών σχέσεων δε γίνεται χωρίς να αναφερθεί η ευρωπαϊκή διάσταση.

Η γεωπολιτική αποτίμηση της σχέσης Ελλάδας (και της Κύπρου) με την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) είναι σε κάθε περίπτωση αρνητική. Οι τελευταίες βδομάδες, δείχνουν οτι η Ε.Ε. έχει μια παρανοϊκή άποψη για τα ευρωτουρκικά, και πάντα σε βάρος των ελληνικών και κυπριακών συμφερόντων.

•Η θεμελιωδώς λανθασμένη αφετηρία.

Ο αντιαμερικανισμός (λόγω του Κυπριακού) που κυριάρχησε στην Ελλάδα κατά την όγδοη δεκαετία του 20ου αιώνα, οδήγησε στην υιοθέτηση της άποψης οτι η Ε.Ε. (ΕΟΚ τότε) ήταν η λύση για το πάγιο πρόβλημα της τουρκικής επιθετικότητας.

Σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, η ΕΟΚ θα μπορούσε να εξασφαλίσει την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας έναντι των τουρκικών απειλών.

Το ημερολόγιο της Κίμπερλι "Πιουριφοι"

Γράφει η Φαίη Τζανετουλάκου 

Οι πρώτες -υπεροχες μερες- στην Αθήνα ...

 Νυχτερινή διασκέδαση στο ”Κέντρο Αθηνών” στην οδό Πειραιώς με τον Κωνσταντίνο Αργυρό .

Το μεσημέρι -αφου ξεκουραστηκαμε- ,μια καθόλου τυχαία εκδήλωση γνωριμίας με  τον  ”Σύνδεσμο Ελληνο-Ισραηλινής Φιλίας”,με όσο συμβολισμό  προκύπτει από τον χώρο,στο  Πάρκο Ελευθερίας.

Το απόγευμα του Σαββάτου , πολυτελέστατη δεξίωση στο ξενοδοχείο ”Grand Hayatt” με καλεσμένους -οχι πρόχειρα -επιλεγμένους  πολιτικούς , επιχειρηματίες και ”προσωπικότητες” (από αυτούς που ορκίζονται στο "make America grate again" και "για τη Χαμάς δεν λέτε τίποτα "),της δημόσιας ζωής και της ελληνοαμερικανικής κοινότητας  , με αφορμή τη συμπλήρωση 250 ετών από την ίδρυση του Σώματος Αμερικανών  Πεζοναυτών(ένα σώμα που έχει αιματοκυλησει κάθε σπιθαμή στη γη).

Στη δεξίωση αυτή στο ”Grand Hayatt” ήταν μόνο δυο πολιτικοί(δικοί μας?)  προσκεκλημένοι ο Νίκος Δένδιας και ο Βασίλης Κικίλιας και οι οποίοι κάθισαν στο ίδιο τραπέζι μαζί της και μαζί με τον ελληνοαμερικάνο επιχειρηματία Έρικ Βασιλάτο , με το ιδιωτικό αεροπλάνο του οποίου αφίχθη  αφιλοκερδώς στην Αθήνα η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ(δεξιά της Κίμπερλι ο Δένδιας, αριστερά της ο Κικίλιας).

Ήταν και ένα καλό παιδί(σιγανόπαπαδιά) μεταξύ τους ...και δίνω τον λόγο στη θεία😉 Φαίη Τζανετουλάκου 

"Τι σας έλεγε η θεία Φαίη;;

Πρόωροι πανηγυρισμοί

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Τα χαμόγελα αυταρέσκειας και οι πομπώδεις κυβερνητικές δηλώσεις που συνόδευσαν την υποβολή, με χίλια… παρακάλια και κυριολεκτικά στο πάρα πέντε μιας (και μοναδικής) εκδήλωσης ενδιαφέροντος ελληνοαμερικανικής κοινοπραξίας για τα 4 θαλάσσια οικόπεδα που έχουν προκηρυχθεί νοτίως της Κρήτης, δεν αναιρούν το γεγονός της απόλυτης αποτυχίας στο μέτωπο των εξορύξεων. Στην πολυδιαφημισμένη συνάντησή του, την ερχόμενη Τρίτη, με τον Ταγίπ Ερντογάν ο κ. Μητσοτάκης μάλλον θα διαπιστώσει ότι οι πανηγυρισμοί του είναι πρόωροι. Γιατί ενίοτε ο βήχας κόβεται απότομα.

Θυμίζω ότι και στο παρελθόν είχε εκδηλωθεί ανάλογο ενδιαφέρον, ίσως και πιο… ζωηρό, που όμως δεν οδήγησε πουθενά. Αμερικανικοί αλλά και ευρωπαϊκοί πετρελαϊκοί κολοσσοί «ήλθον, είδον και απήλθον», σταθμίζοντας τις γεωστρατηγικές ιδιαιτερότητες, αλλά και τη δυσεξήγητη αμφιθυμία της ελληνικής πλευράς. Όλοι θυμόμαστε το ισχυρό ενδιαφέρον της ExxonMobil (σε κοινοπραξία με τη γαλλική ΤΟΤΑL και τα ΕΛΠΕ), που υπέγραψε και συμβάσεις οι οποίες κυρώθηκαν από την ελληνική Βουλή για θαλάσσια οικόπεδα νοτιοδυτικά και δυτικά της Κρήτης. Θυμόμαστε, όμως, και την κατάληξη: Ένα απόλυτο μηδενικό. 

Θα πληρώσει η Ελλάδα το “είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία” του Κυριάκου;03/09/2025

EPA/ALEXANDER KAZAKOV/SPUTNIK/KREMLIN / POOL MANDATORY CREDIT

ΣΤΟΪΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Την εποχή που ο τέως πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής προσπαθούσε, με δεδομένο μάλιστα τον αδιαμφισβήτητο δυτικό προσανατολισμό της Ελλάδας, για μια “πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική” με σαφή ανοίγματα προς την Κίνα και τη Ρωσία, το τότε αντιπολιτευόμενο “ΤΟ ΒΗΜΑ” (17-7-2007) του “έστειλε”, εν είδη τηλεγραφικής προειδοποίησης, ένα πολύ συνοπτικό “μήνυμα” με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «ΠΡΟΣΟΧΗ!».

Το “μήνυμα” ξεκινούσε με μια όντως κοινά αποδεκτή πραγματικότητα: «Το παιχνίδι είναι μεγάλο και η χώρα μας μικρή». Και συνέχιζε: «Η Ελλάδα πρέπει να βγει κερδισμένη και να μην γίνει στόχος εκδικητικής μανίας, διότι όλοι γνωρίζουμε πλέον πως αντιδρούν οι μεγάλες δυνάμεις …». Ήταν μόνο λίγες ημέρες μετά τη συνάντηση Καραμανλή-Πούτιν, όταν συμφωνήθηκε η κατασκευή του “Νότιου Αγωγού” για τη μεταφορά του φυσικού αερίου από τη Ρωσία στην Ευρώπη.

Οι ΗΠΑ εξέφρασαν επισήμως τη δυσφορία τους για την “εξάρτηση της Ελλάδας από το ρωσικό φυσικό αέριο”, στο πλαίσιο του “δόγματος Ομπάμα”: “Όποιος έχει φιλικές σχέσεις με τη Ρωσία δεν είναι μαζί μας“. Η δυσφορία έγινε ακόμα μεγαλύτερη όταν μερικούς μήνες μετά το δημοσίευμα ήρθε το αναπάντεχο – και πολύ σωστό – ελληνικό βέτο της ένταξης των Σκοπίων, της Ουκρανίας και της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ, που τόσο ήθελε ο πρόεδρος Μπους τζούνιορ. Μια πολύ σημαντική και ριψοκίνδυνη απόφαση του Κώστα Καραμανλή που στην πορεία θα είχε σοβαρές επιπτώσεις σε θέματα ασφαλείας, ιδιαίτερα όσον αφορά στην Ουκρανία και στη Γεωργία.

Το τι ακολούθησε έχει καταγραφεί στην ιστορία: Βατοπαίδι, Δεκεμβριανά 2008, Νέα Μάκρη, πυρκαγιές, “Ζαχοπουλιάδα” κλπ. κλπ. με ενεργό – για μήνες – αντικυβερνητική συμμετοχή όλων σχεδόν των ελληνικών μέινστριμ μίντια (το ότι κάποιοι δικαιώθηκαν δικαστικά χρόνια μετά απ΄ όλα αυτά τα θλιβερά για τη χώρα μας γεγονότα, καταγράφτηκε επίσης στην ιστορία, αλλά αυτό πέρασε στα εσώτερα των “αδέσμευτων” εφημερίδων).

Η σκευωρία Δημοκρατικών – CIΑ για υπόγειες διαδρομές Τραμπ – Μόσχας

Μανώλης Κοττάκης

Το πρώτο πράγμα που μάθαμε μετά τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές ήταν ότι το διεθνές κίνημα των ΛΟΑΤΚΙ ήταν χρηματοδοτούμενο από το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών και όχι μια αυθόρμητη πρωτοβουλία υπέρ των ατομικών ελευθεριών.

 Μόλις ανεκόπη η ροή της χρηματοδότησης προς τα μέσα ενημέρωσης όλου του πλανήτη από τη USAID (μεταξύ αυτών, πιθανόν και ελληνικά), σταμάτησε αίφνης και η πλύση εγκεφάλου. Ακαριαία. Ούτε ταινίες όπου προβάλλονται οι ιδιαιτερότητες είδαμε φέτος ούτε τον Διόνυσο στην Επίδαυρο να κρατά τη γνωστή πολύχρωμη σημαία ούτε πίνακες του Βρυζάκη αλλοιωμένους, ώστε στη θέση της ευγνωμονούσας Ελλάδος με την ελληνική σημαία να είναι οι ευγνωμονούσες μειονότητες με την πολύχρωμη σημαία ούτε Eurovision με πολύχρωμες σημαίες και non binary, τίποτε. Ξαφνικά, μαύρο. Μέχρι και ο πρωθυπουργός μας ανακάλυψε ότι τα φύλα είναι δύο και όχι… εκατόν είκοσι δύο. Ενδιαφέρον.

 Το ωραιότερο; Ο τέως υπουργός Εξωτερικών της Αμερικής κ. Μπλίνκεν ομολόγησε ότι έκανε ευθεία παρέμβαση στις κυβερνήσεις της Ελλάδας, της Μαδαγασκάρης και του Αγίου Μαρίνου για την αλλαγή της νομοθεσίας του οικογενειακού δικαίου και τη νομοθέτηση του γνωστού γάμου. Ο στόχος να αντικατασταθούν συμπαγή έθνη από ανίσχυρες ατομικότητες απέτυχε.

Προσδοκίες και σκληρή πραγματικότητα!

 Του Δημήτρη Γ. Απόκη*

Dimitris Y. Apokis

Δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο και καταστροφικό για μια χώρα, από το να εκχωρήσει την εξωτερική της πολιτική και το εθνικό συμφέρον της, στην ελπίδα ότι κάποιος άλλος θα καθαρίσει για αυτήν. 

Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για χώρες των οποίων απειλείται ευθέως η εθνική κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητά τους, όπως συμβαίνει με την πατρίδα μας και την υπαρξιακή απειλή που αντιμετωπίζει από την Τουρκία του Ερντογάν.

Η χθεσινές τοποθετήσεις του Αμερικανού Προέδρου , Ντόναλντ Τράμπ, στο κλείσιμο των ερωτήσεων, κατά τη διάρκεια της συνάντησης με τον Πρωθυπουργό του Ισράηλ, Μπίμπι Νετανιάχου, αποτελούν απόδειξη των καταστροφικών επιπτώσεων της υφιστάμενης εξωτερικής πολιτικής από την κυβέρνηση.

 
Ο Αμερικανός Πρόεδρος απαντώντας σε ερώτηση για το ρόλο της Τουρκίας στη Συρία και την ένταση με το Ισράηλ είπε:

"Έχω εξαιρετικές σχέσεις με ένα άνδρα που λέγεται Ερντογάν, τον έχετε ακούσει; 

Τυγχάνει να τον συμπαθώ και με συμπαθεί και είμαι σίγουρος ο τύπος θα εκνευριστεί - του αρέσει ο Ερντογάν- αλλά τον συμπαθώ και με συμπαθεί. Δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα, περάσαμε πολλά και δεν είχαμε πρόβλημα. Όπως θυμάστε πήραμε τον Πάστορά μας πίσω από την Τουρκία. Το θυμάστε αυτό; Ήταν μεγάλη ιστορία τότε.

 Και είπα στον Πρωθυπουργό, Μπίμπι εάν έχεις πρόβλημα με την Τουρκία θα μπορέσω να το λύσω. Έχω πολύ, πολύ καλή σχέση με την Τουρκία και τον ηγέτη της και νομίζω θα μπορέσουμε να το διευθευτήσουμε. Ελπίζω ότι αυτό δεν θα είναι πρόβλημα, δεν θα είναι πρόβλημα".

Ο Ερντογάν "είναι σκληρός, είναι πολύ έξυπνος και έκανε κάτι το οποίο κανείς δεν μπορούσε να κάνει (Συρία). Οποιοδήποτε πρόβλημα έχεις (Νετανιάχου) με την Τουρκία μπορώ να το λύσω. Αρκεί να είσαι λογικός. Πρέπει να είσαι λογικός, πρέπει να είμαστε λογικοί".

 
Αυτά παθαίνεις όταν ακολουθείς καταστροφική πολιτική κατευνασμού έναντι της Τουρκίας του Ερντογάν, με την οποία υπογράφεις Διακύρηξη Φιλίας και Συνεργασίας, ξεπλένωντας στα μάτια της διεθνούς κοινότητας και κυρίως της Ουάσιγκτον, τον υποστηρικτή της τρομοκρατίας και πειρατή του διεθνούς δικαίου Ερντογάν.