[ Ὁμοφροσύνη φιλίην ποιεῖ

ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ ]

Τήν ὥρα ποὺ οἱ σταθερές μας λησμονοῦνται, τώρα ποὺ ἡ Ἀλήθεια εἴτε λοιδορεῖται, εἴτε παραμορφώνεται ἀπὸ στρατευμένους σὲ ἐφήμερες σκοπιμότητες, ἡ ὑπόμνηση τῶν συμβόλων τῆς Ἐθνικῆς μας Ζωῆς εἶναι ἐπιτακτική. Οἱ Ἀξίες ποὺ κάποιοι θεωροῦν νεκρές, εἶναι αὐτές ποὺ διαχρονικά μᾶς ἑνώνουν.

Σκοπὸς τῆς Ἑνότητός μας, εἶναι ἡ στροφή πρὸς τὸ πολιτικὸ καὶ κοινωνικὸ ἦθος ποὺ δυναμώνει καὶ ἐκτείνει τὴν Πατρίδα μέχρις ἄκρων ὁρίων, Μέχρις ἐκεῖ ὅπου ὁρίζουν τὸ Ὄνομα, ἡ Ἱστορία καὶ οἱ ἐκκρεμότητές Της.

Σκοπὸς τῆς Ἑνότητός μας, εἶναι νὰ ἐκπορευθεῖ τὸ μήνυμα τῆς Οἰκουμενικῆς διάστασης τῆς Ἑταιρείας. Τοῦ Ἔργου ποὺ ἀποτελεῖ ὄχι ἁπλῶς Ἐθνική, ἀλλὰ παγκόσμια Κληρονομιά. Τὴν Ἀποστολὴ ἡ ὁποία πηγάζει ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ὑμνεῖ τὴν Ἑλλάδα καὶ προβάλλει παντοῦ καὶ πάντοτε τὴν Ἑλλάδα. Ὡς Ἰδέα καὶ ὡς Πνεῦμα. Ὡς Τρόπο Βίου.

Ὑπὸ τὸ πρίσμα αὐτό, ἐν ἔτει 2026, 200 ἔτη ἀπό τὴν κοίμηση τοῦ Φιλικοῦ Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν, ἀποτίουμε τὸν ἐλάχιστο φόρο Τιμῆς καὶ πράττουμε τὰ δέοντα.

.

Μὲ Ἀγάπη καὶ Σεβασμό,

Ἰωάννα Γ. Καραγκιούλογλου

27 Μαρτίου 2026

Εἱκ.: " Μέλος τῆ Φιλικῆς Έταιρείας ὁ Μπετόβεν "

Ἐφημερίδα ΕΣΤΙΑ ΑΡ.ΦΥΛ. 43404, σ.01-03, 27η Μαρτίου 2026

____________________________________________

[ Μέλος τῆ Φιλικῆς Έταιρείας ὁ Μπετόβεν ]

τῆς Ἰωάννας Γ. Καραγκιούλογλου 

Μεγαλοφυΐα οἰκουμενική. Συνθέτης καὶ ἐπαναστάτης, διακατείχετο ἀπὸ τὸ πρότυπο τοῦ Καλοῦ κ' Ἀγαθοῦ. Πνεῦμα ἀνεξάρτητο καὶ δημιουργικό, πολὺ γρήγορα ἀποστασιοποιήθηκε ἀπὸ τὸ κατεστημένο τῆς ἐποχῆς του.

Ἄνθρωπος γενναιόδωρος καὶ μεγαλόψυχος, περιφρονοῦσε τοὺς ἄξεστους καὶ φιλάργυρους αὐλικούς. Ἔλεγε ὅτι πολὺ εὔκολα ἀποκαλύπτεται ἡ πενία τοῦ ἔσω κόσμου. Πίστευε ὅτι οἱ Νόμοι καὶ τὰ φαινόμενα τοῦ Σύμπαντος συνδέονται μὲ τὴν ψυχὴ τοῦ Ἀνθρώπου. Ὅτι ἡ αἰσθητικὴ τοῦ περιβάλλοντος Κόσμου εἶναι ἀλληλένδετη μὲ ἐκείνη τοῦ ἐσωτερικοῦ.

Στὰ πρῶτα τέσσερα χρόνια τῆς ζωῆς του, τὸ χάρισμά του εἶχε γίνει ὁρατό. Ὁ φιλομαθὴς Λούντβιχ Βὰν Μπετόβεν μεγάλωνε μέσα σὲ ἕνα μουσικὸ περιβάλλον. Διάβαζε πολύ, μὲ τρόπο ἀδηφάγο. Σὲ ἡλικία μόλις 11 ἐτῶν συνθέτει τὸ πρῶτο του Ἔργο καὶ τὸ ἀφιερώνει στὸν Πρίγκηπα Μαξιμιλιανὸ Φρειδερίκο. Λόγῳ τοῦ θανάτου τοῦ πάππου του καὶ τοῦ ἀλκοολισμοῦ τοῦ πατρὸς του, ἀφήνει τὸ σχολεῖο γιὰ νὰ βοηθήσει στὰ οἰκονομικὰ τῆς οἰκογενείας.

Ἄνοιξη τοῦ 1787. Στήν Βιέννη μεσουρανεῖ ἡ ἕτερη μουσική μεγαλοφυΐα. Ὅταν ὁ Μπετόβεν συνάντησε τὸν Αμαντέους Μότσαρτ, ἦταν μόλις 17 ἐτῶν. Ὁ ἀνυπέρβλητος συνθέτης, φανερά ἐντυπωσιασμένος θὰ πεῖ γιὰ τὸν ἔφηβο βιρτουόζο Λούντβιχ δημοσίως:

Ο Μακρυγιάννης δεν έδινε εξετάσεις. Έδινε… επανάσταση! Έγραφε ιστορία! Παρέδιδε ήθος!

Στρατηγός Μακρυγιάννης. Έργο του Karl_Krazeisen (1828).

Στέλιος Κούκος

Ποιος θυμάται τον Μακρυγιάννη; Πολλοί! Όπως και εγώ! Πρόκειται για ένα καλό και ωραίο παλικάρι. Όχι βεβαίως, λόγω της δεδομένης ανδρείας του, αλλά γιατί είναι από τους ανθρώπους που θα ήθελες να κάνετε παρέα. Κατ’ αρχήν για να σου διηγείται αυτά που έζησε και ζούσε, «δυστυχήματα αναντίον της πατρίδος…», αλλά και να γεύεσαι και τις ατελείωτες και απόλυτες σιωπές του.

Αυτά τα… ευτηχήματά του, τις μετέωρες στιγμές του ανάμεσα στις αναμνήσεις του και την σύγχρονη πραγματικότητα που θα ανάσαινε και θα σκεφτόταν: «και τι κάνουμε τώρα; Το Ρωμαίηκο λίγο πολύ το φτιάξαμε. Τι γίνεται με όλους αυτούς που μπλέξαμε. Πώς ξεμπερδεύουμε με δαύτους; Μοναρχικούς και αρχομανείς που ταλαιπωρούν την πατρίδα λόγω της ‘διοτέλειάς τους».

Και ας είναι πάλιν στιγμές αγωνίας, αλλά και ζωής και δράσης για το Ρωμαίηκο για τον αγράμματο ο οποίος μοιάζει να έγινε ο σοφός πατέρας του γένους. Αυτό έχει συνέχεια στο μυαλό του με την αγωνία του γονιού, για να μην ξεστρατίσει το παιδί του.

Μπορεί και, κάπου κάπου, να σκεφτόταν, πως θα έχει δίκαιο ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης ο οποίος αύριο μεθαύριο θα γράψει: «Από τότε που μεταλλάξαμεν τυράννους»! Και θα αναρωτιέται, πού βρήκε τέτοιο σθένος ένας σχεδόν κουρελής συγγραφέας να το γράψει αυτό; Τέτοιους ανθρώπους θα ήθελα να έχω σήμερα κοντά μου.

Εξ ου και το κλάμα που βγήκε με την σκέψη αυτή από τα σωθικά του και οι ποταμοί των δακρύων που έρευσαν από τα μάτια του. Όχι δεν ήταν από γεροντική συγκίνηση, αλλά από το κακό που έβλεπε να γίνεται μπροστά του. Άκου τι λέει ο Σκιαθίτης, αυτός ο γίγαντας των ελληνικών γραμμάτων που τον μετράν από εδώ και από εκεί για να δουν αν αξίζει. Είναι έτσι ή αλλιώς, αναρωτιούνται δήθεν τάχα; Το ίδιο δεν θα πάθω και εγώ μ’ αυτά που γράφω; Και πού να βγουν και τα «Οράματα και θάματα» τι έχει να γίνει;

Η Επανάσταση του 1821 στην Πελοπόννησο!

🙋‍♂️Όλα όσα αξίζει να γνωρίζεις για την Επανάσταση του 1821 στην Πελοπόννησο!

🤔 Πως οργανώθηκε; - Η οικονομική και ναυτική ανάπτυξη των Ελλήνων στις αρχές του 19ου αιώνα, δημιούργησε έντονες προσδοκίες για την ανεξαρτησία τους. Στην Πελοπόννησο έγιναν αρκετές συναντήσεις οπλαρχηγών λίγες εβδομάδες πριν την κήρυξη της Επανάστασης το Μάρτιο του 1821. Οι πιο σημαντικές συναντήσεις ήταν στην Καρδαμύλη (6 Ιανουαρίου), Βοστίστα (26 - 29 Ιανουαρίου) και Μονή Ρεκίτσας (Αρχές Μαρτίου). 

🧭Έναρξη - Στις 17 Μαρτίου 1821 υψώθηκε το λάβαρο της Επανάστασης στην Αρεόπολη, που σηματοδοτούσε την επίσημη έναρξη. Ωστόσο, τρεις μέρες πριν ξεκίνησαν εξεγέρσεις στην περιοχή των Καλαβρύτων από το Νικόλαο Σολιώτη, θέτοντας σε Επαναστατικό αναβρασμό όλη την Ορεινή Αχαΐα.

⚔️ Μάχες & Απελευθερώσεις - Το λάβαρο της Επανάστασης στην Αρεόπολη αποτέλεσε την αφορμή για ξεσηκωμό και μάχες σε όλη την Πελοπόννησο. Ακολούθησαν τα Καλάβρυτα και η Πάτρα (21 Μαρτίου), η Καλαμάτα (23 Μαρτίου) και η Δυτική Πελοπόννησος (24 Μαρτίου). Μάχες εξελίχθηκαν όλη την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1821 με τις πιο σημαντικές να είναι στο Λεβίδι (15 Απριλίου), Βαλτέτσι (12 Μάϊου), Δολιανά (18 Μάϊου), Πούσι (13 Ιουνίου) με αποκορύφωμα την απελευθέρωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου). Το 1822 σημαντικές μάχες διεξήχθησαν στην Ανατολική Πελοπόννησο με αποκορύφωμα τη Μάχη στα Δερβενάκια (26 Ιουλίου 1822)

"Σμιλεύοντας το θαύμα...:Μέρος 10ο - Η Εκκλησία στην Επανάσταση

25η Μαρτίου 1821. Στην Ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας, σύμφωνα με την παράδοση, ο μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός, υψώνει το λάβαρο της Επανάστασης. Σημασία δεν έχουν τόσο η χωροχρονική ακρίβεια, όσο η αδιαμφισβήτητη παρουσία του κλήρου στον Αγώνα. Στη δεκαετή διάρκειά της, στο όνομα της Επανάστασης, θυσιάστηκαν ιερείς του ανώτερου και του κατώτερου κλήρου, επίσκοποι σαν τον Άγιο Γρηγόριο τον Ε', αρχιμανδρίτες σαν τον Παπαφλέσσα, διάκονοι όπως ο Αθανάσιος Διάκος όλοι ρίχθηκαν στη μάχη "υπέρ πίστεως και πατρίδος".

Από τα προεπαναστατικά χρόνια και τον σκοτεινό καιρό της Οθωμανοκρατίας, η Εκκλησία στήριξε τη Ρωμιοσύνη και ανέθρεψε τη γενιά, η οποία θα ξεκινούσε τη μάχη για την ελευθερία. Από την εκτέλεση του Πατριάρχου Γρηγορίου Ε' μέχρι την αυτοθυσία του Παπαφλέσσα στο Μανιάκι ενάντια στις δυνάμεις του Ιμπραήμ, ο κλήρος ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή μάχης, είτε αυτή ήταν σωματική είτε πνευματική.

Το «Γένοιτό μοι» και το «Ελευθερία ή Θάνατος» - Δύο ρήματα που άλλαξαν την ιστορία

Στην ανάρτηση αυτή η 25η Μαρτίου δεν διαβάζεται ως απλή «διπλή γιορτή», αλλά ως συνάντηση 2 πράξεων ελευθερίας: του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Ελληνικής Επανάστασης. Το «Γένοιτό μοι» και το «Ελευθερία ή Θάνατος» φωτίζονται ως 2 ρήματα που άλλαξαν την ιστορία.

Ποιο από τα 2 ρήματα θεωρείτε πιο δύσκολο για τον σύγχρονο άνθρωπο: το ναι της εσωτερικής συγκατάθεσης ή το όχι της αντίστασης στη δουλεία;

ΚΛΙΚ στις εικόνες ή ΕΔΩ για να διαβάσετε τη δημοσίευση 

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ και ΟΙ ΞΕΝΕΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΕΣ.

ΤΌΛΗΣ ΚΟΪ́ΝΗΣ

Γίνεται μια προσπάθεια αναθεώρησης των «Εθνικών μύθων» για την Επανάσταση του 1821. Κορυφώθηκε τις μέρες που γιορτάζονταν τα 200 χρόνια. Τα κύρια σημεία των «νέων» απόψεων είναι:

• Μας απελευθέρωσαν οι «ξένοι»

• Αυτοί που αγωνίστηκαν δεν ήταν Έλληνες!!!!

• Η εκκλησία ήταν εντελώς αντίθετη προς την Επανάσταση.

• Οι πρόγονοί μας ήταν υπεύθυνοι για σφαγές και εθνοκαθάρσεις.

Η προώθηση πολλών από αυτές τις απόψεις ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙΤΑΙ από ξένες (σ.σ.και "συμμαχικές") πρεσβείες και τείνει στην καλλιέργεια της άποψης ότι είμαστε ένας ΕΘΝΟΣ ΑΧΡΗΣΤΩΝ, που κατά τύχη υπάρχουμε. Άρα φυσιολογικό είναι να είμαστε μια αποικία χρέους και υπάκουοι στα κελεύσματα του Αγγλοσαξονικού Ιμπεριαλισμού.

Είναι έτσι;

Ας ξεκινήσουμε με τους «ξένους».

 Ανεβάζω φωτογραφία από την αψίδα με τα ονόματα των Φιλελλήνων που έπεσαν σε μάχες το 1821. (Βρίσκεται μέσα στην Φραγκόκλησα στο Ναύπλιο). Αυτοί πραγματικά πολέμησαν γενναία για την ιδέα της Ελευθερίας. Σεβόμαστε την μνήμη τους και την τιμούμε. Δεν ήταν όμως όλοι σαν αυτούς. 

Ήταν τρεις κατηγορίες ανθρώπων:

• Οι πραγματικά φιλελεύθεροι και φιλέλληνες. (κυρίως Πολωνοί και Αμερικανοί)

• Οι τυχοδιώκτες, κυρίως πρώην στρατιωτικοί στην υπηρεσία του Μεγάλου Ναπολεόντα, που, μετά το τέλος των πολέμων στην Ευρώπη (1815), είχαν μείνει χωρίς δουλειά και έλπιζαν σε επαγγελματική αποκατάσταση εδώ (κυρίως Γάλλοι, Ιταλοί, Γερμανοί και Πορτογάλοι)

Ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος οραματίζεται μια νέα πατρίδα με Παιδεία, τέχνη και ανθρωπισμό.

Έλενα Ακρίτα 

🇬🇷 Ο οπλαρχηγός ‘Νικηταράς ο Τουρκοφάγος’ -κατά κόσμον Νικήτας Σταματελόπουλος - στα τελευταία χρόνια της ζωής του τυφλός και άρρωστος, ζητιανεύει για να ζήσει. 

Το ‘φιλεύσπλαχνο’ ελληνικό κράτος, αντί να συνδράμει τον ήρωά του πήγε και τού χορήγησε ‘άδεια επαιτείας’. 

🇬🇷 Ελάχιστοι γνωρίζουν το προοδευτικό, ανήσυχο και ριζοσπαστικό πνεύμα του του οπλαρχηγού της Ελληνικής επανάστασης. 

🇬🇷 Μέγας και ανδρείος στρατηγός, γενναίος στη μάχη, ταπεινός στη ζωή. Το 1821 στη μάχη των Δολιανών κατόρθωσε με λίγες δυνάμεις να αποκρούσει την επίθεση με πυροβολικό του πολυάριθμου στρατού των Τούρκων. Κι επειδή στη μάχη αυτή, σκότωσε ο ίδιος πολλούς Τούρκους, ονομάστηκε Νικηταράς ο Τουρκοφάγος.

🇬🇷 Ο άνθρωπος αυτός, 100 χρόνια μπροστά από την εποχή του, στην πάμπτωχη μετεπαναστατική Ελλάδα εκείνος οραματίζεται μια νέα πατρίδα με Παιδεία, τέχνη και ανθρωπισμό.

🇬🇷 Ενδεικτική η επιστολή που στέλνει στον Παπαφλέσσα, υπουργό των Εσωτερικών τότε. 

Προτείνει. 

🔺Στο Ναύπλιο το τζαμί του Αγά Πασά να γίνει θέατρο. 

🔺Το αρχοντικό της πόλης απέναντι από το τζαμί, να μετατραπεί σε σχολείο – με εργαστήρια παρακαλώ – για να μάθουν τα παιδιά γράμματα.

🔺Ένα μεγάλο σπίτι στην ευρύτερη περιοχή να γίνει νοσοκομείο για άπορους ασθενείς.

🔺Και τέλος να διοριστεί ο ίδιος ‘επιστάτης’ να κρατάει τα τεφτέρια, να δίνει λογαριασμό και γενικώς να φροντίζει τα χρήματα πάνε εκεί πού πρέπει κι όχι στις τσέπες των επιτηδείων.

“Εξοχώτατε Υπουργέ των Εσωτερικών

Το 1821 καταλύτης επανακαθορισμού της πορείας του Ελληνισμού

25/03/2026

ΠΑΠΑΣΙΜΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Ο φετινός εορτασμός της Επανάστασης του 1821, βρίσκει την Ελλάδα να ασφυκτιά από τις εσωτερικές της ανεπάρκειες, τις αντιφάσεις και τις υστερήσεις, σε συνδυασμό με τις δραματικές διεθνείς εξελίξεις, βαδίζοντας χωρίς ολιστική εθνική στρατηγική, σε έναν πλανήτη, που κινείται με ιλιγγιώδεις γεωπολιτικές περιστροφές.

Ο πόλεμος στο Ιράν από ΗΠΑ-Ισραήλ, που αν και περιφερειακός αγγίζει άμεσα όλο τον πλανήτη, δημιουργεί ένα νέο πεδίο διεθνών ανακατατάξεων στη σημερινή μεταβατική περίοδο του υπό διαμόρφωση πολυπολικού κόσμου στα πλαίσια του “φθινοπώρου” της αμερικανικής πλανητικής ηγεμονίας.

Σε αυτές τις ρευστές μεταβατικές περιόδους η ύπαρξη πολιτικών ηγεσιών με όραμα και οξυδέρκεια, στοιχεία που απουσιάζουν από την χώρα, αποτελούν το πιο ασφαλές πλαίσιο για την κατοχύρωση των εθνικών συμφερόντων. Το βίαιο άνοιγμα της “ντουλάπας με τους σκελετούς”, που έχουν σωρευθεί κατά την Μεταπολίτευση, την πιο ίσως ελπιδοφόρα ιστορική περίοδο της σύγχρονης νεοελληνικής ιστορίας, έφερε στο άμεσο προσκήνιο όλες τις στρεβλώσεις και της παθογένειες.

Από το κράτος που χαρακτηρίζεται από έντονο πελατειασμό, γραφειοκρατία και δραματική υστέρηση, το πολιτικό σύστημα που ξεκίνησε μετά την πτώση της χούντας με την ενεργή και δυναμική συμμετοχή των κομμάτων ως κρίσιμων πυλώνων στο δημοκρατικό πολίτευμα και κατέληξε σήμερα σε μια βαριά νοσηρή κομματοκρατία, την αέναη παρασιτική οικονομική ολιγαρχία με κύριο χαρακτηριστικό την έλλειψη εθνικής συνείδησης, τη διαπλοκή με το κράτος και τέλος την κοινωνία που από την έντονη ριζοσπαστικοποίησή της μετά την πτώση της Χούντας και την ολόπλευρη συμμετοχή στα κοινά με στόχο την αναβάθμιση της χώρας, μετατράπηκε σταδιακά σε ένα κατακερματισμένο άθροισμα εξυπηρέτησης των συμφερόντων της κομματικής εξουσίας με κύρια χαρακτηριστικά τον ιδιότυπο “μιθριδατισμό” και αυξανόμενο ανορθολογισμό.

"Σμιλεύοντας το θαύμα..:Μέρος 9ο - Εξισλαμισμοί και Νεομάρτρες

«Οι Νεομάρτυρες αποτελούσαν κίνδυνο για την επικρατούσα τάξη πραγμάτων και ζωντανοί και νεκροί. Ακόμη και η ώρα του μαρτυρίου τους ήταν μήνυμα αντίστασης και πηγή δύναμης για τους υπόδουλους χριστιανούς». Με αυτόν τον τρόπο οι Ι. Θεοχαρίδης και Δ. Λουλές αποδίδουν τη σημασία της ύπαρξης των νεομαρτύρων στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.

Οι Τούρκοι, από τα πρώτα χρόνια της κατάκτησης στην περιοχή, προσπάθησαν να επικρατήσουν σε ένα κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Για να κατορθωθεί αυτό όμως έπρεπε να επικρατήσουν στο ένα κοινό σημείο όλων των Ελλήνων, την Ορθοδοξία. Σε μια μακρά περίοδο 400 χρόνων, οι Τούρκοι βασάνισαν και σκότωσαν έναν μεγάλο αριθμό Ορθοδόξων Ελλήνων οι οποίοι αρνήθηκαν να αλλάξουν την πίστη τους, να "τουρκέψουν".

Οι νεομάρτυρες αυτοί, αποτελούσαν φωτεινά παραδείγματα για τους Έλληνες της περιόδου, οι οποίοι με θάρρος αντιστάθηκαν στις βίαιες διαθέσεις των Τούρκων. Θρυλική έχει μείνει η απάντηση του Αθανασίου Διάκου στον Ομέρ Βρυώνη, όταν ο τελευταίος του πρότεινε να αλλαξοπιστήσει για να σωθεί: «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θε ν’ αποθάνω.»

•• Η έκρηξη της Απελευθέρωσης του 1821 στην Κυπαρισσία (Αρκαδιά)

Μετά τη συνθηκολόγηση των Τούρκων της Καλαμάτας πολλοί Μανιάτες πήραν λάφυρα και Τούρκικες περιουσίες και γύρισαν στη Μάνη να γιορτάσουν το γεγονός. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης μαζί με λίγους Μανιάτες προχώρησε για την Καρύταινα και προσπάθησε να δημιουργήσει το στρατόπεδο της Τριπολιτσάς. Ο Γρηγόριος Παπαφλέσσας και ο Φραντζής κατευθύνθηκαν προς την Κυπαρισσία για να συναντήσουν τους Ντρέδες. Αυτό ήταν και το πιο οργανωμένο μάχιμο σώμα, οι Ντρέδες των Σουλιμοχωρίων.

Οι Ντρέδες με γενικό αρχηγό το Γιαννάκη Μέλιο είχαν ορίσει ως σημείο συνάντησης το Κεφαλάρι, τον σημερινό Αϊ Γιώργη δηλαδή.

Στον Αϊ Γιώργη συναντήθηκαν: οι Κουβελαίοι με τον Γιαννάκη Μέλιο και τα αδέρφια του, οι Ψαραίοι με τους Αντώνη και Γεώργιο Συρράκο, τον Αντώνη Ντάρα και το θρυλικό Γιαννάκη Γκρίντζαλη, οι Κλεσουραίοι με τους Γεώργιο Μεγάλη και Δήμο Τότση, οι Λαπαίοι με τους Τζουμάνηδες και Πανουσάκηδες, οι Ριπισαίοι με τους Μπαλταίους, οι Σουλιμαίοι με τον θρυλικό παπα-Δημήτρη και τους δύο γιους του.

 Ο Παπαδημήτρης Τζώρης ή Παπατσώρης στις 24 Μαρτίου κάλεσε τους Σουλιμαίους Ντρέδες στο εκκλησάκι του Αϊ Δημήτρη και, αφού ο ίδιος τέλεσε θεία λειτουργία, ύστερα τους μετάλαβε και τους ευλόγησε τα όπλα και τη σημαία. Στη συνέχεια ορκίστηκαν όλοι τους με τον όρκο «Λευτεριά ή Θάνατος». Αργότερα ο Δημήτριος Παπατσώρης ως αρχηγός οδήγησε τους Σουλιμαίους Ντρέδες στον Αϊ Γιώργη όπου συναντήθηκαν με τους Ντρέδες των άλλων χωριών.

Στις 24 Μαρτίου ο οπλαρχηγός Αναγνώστης Τζοχαντάρης από το Χρυσοχώρι παρουσίασε μια επιστολή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και του Παπαφλέσσα.

1821: "Σμιλεύοντας το Θαύμα- ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ/ - Μέρος Η.

Το 1828 σημαίνει μια καμπή για την πορεία του ελληνικού έθνους. Το 1827, οι ενωμένες ευρωπαϊκές δυνάμεις καταστρέφουν την αρμάδα των Τουρκο-Αιγυπτίων και θέτουν νέα δεδομένα στην προσπάθεια του ελληνικού Γένους για ανεξαρτησία. Η Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας αποφασίζει να παραδώσει την κυβέρνηση της Ελλάδας στον Υπουργό Εξωτερικών του Τσάρου της Ρωσίας και κορυφαίο διπλωμάτη της εποχής, τον Ιωάννη Καποδίστρια.

Γεννημένος στην Κέρκυρα και σπουδαγμένος στην ιατρική, με εμπειρία στην πολιτική και τη διπλωματία, ο Καποδίστριας είχε ένα όραμα για την Ελλάδα εντελώς διαφορετικό σε σχέση με αυτά τα οποία γνώριζε ο ελληνικός λαός. Συνδέει την Ευρώπη με την Ορθοδοξία, την Ανατολή με τη Δύση και τις ευρωπαϊκές ιδέες με το ελληνικό ιδεώδες για ελευθερία.

Ο θάνατός του το 1831 έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος στο Ναύπλιο άλλαξε τα δεδομένα της ηγεσίας στην Ελλάδα. Οι κορυφαίες μορφές της εποχής αδυνατούσαν να βρουν λύση για το πρόβλημα της έλλειψης κάποιου κυβερνήτη, με αποτέλεσμα την παρέμβαση ξένων δυνάμεων για την επίλυσή του. Στις 6 Φεβρουαρίου του επόμενου χρόνου φτάνει στη χώρα ο Όθωνας.

Ευχαριστούμε για την συμμετοχή τους, τους κυρίους:
Δημήτρη Σταθακόπουλο, Κωνσταντίνο Χολέβα και Γιώργο Καραμπελιά

Δ. Σταθακόπουλος: Πώς ξεκίνησε πραγματικά η Επανάσταση του 1821

Ο Δημήτρης Σταθακόπουλος αναφέρει τα γεγονότα που οδήγησαν στο ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης το 1821, όπως αυτά παρατίθενται από διάφορες πηγές, μεταξύ των οποίων και Οθωμανικές. Το ενδιαφέρον είναι ότι και οι Οθωμανικές πηγές συμφωνούν με αυτά που είναι κοινώς αποδεκτά και γνωρίζουμε από την Ιστορία μας, παρά την προσπάθεια ορισμένων να ανασκευάσουν την Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσης.

Βίντεο αφιερωμένο στην επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης, με κοινώς αποδεκτή ημερομηνία έναρξης την 25η Μαρτίου 1821.

ΠΗΓΗ:https://youtu.be/HqNTu6yvi4Q?is=4bjKUyAX3lc-uxiN
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

1821: "Σμιλεύοντας το Θαύμα- /Το βαυαρικό τραύμα- Μέρος Ζ.

Το 1832 και μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, φτάνει στη χώρα ο υιός του Δούκα Λουδοβίκου του Α' της Βαυαρίας Όθωνας ως "Βασιλέας της Ελλάδος", όπως ήταν ο τίτλος του. Ο ίδιος, νεαρός σε ηλικία, δεν ανέλαβε άμεσα τα καθήκοντά του ως βασιλέας, αλλά αυτά εκτελούνταν μέσω αντιπροσώπων του στέμματος.

Η προτεσταντική λογική συγκρούστηκε έντονα με τον ελληνικό τρόπο ζωής και την Ορθοδοξία, με αποτέλεσμα η συνύπαρξη να είναι πολλές φορές δύσκολη. Θέματα όσον αφορά την Εκκλησία, την τοπική πολιτική, τη διάρθρωση του στρατού τέθηκαν στο προσκήνιο, με τάσεις σύγκρουσης να δημιουργούνται μεταξύ Βαυαρών και Ελλήνων.

Ευχαριστούμε για την συμμετοχή τους, τους κυρίους:
Βαγγέλη Παππά, Κωνσταντίνο Χολέβα και τον Γιώργο Καραμπελιά

Θ. Μαλκίδης: «Η άγνωστη συμβολή των Θρακών στην Επανάσταση απουσιάζει σχεδόν από όλα τα σχολικά βιβλία» (ΗΧΗΤΙΚΟ)

Ακούστε το ηχητικό απόσπασμα:

Με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου και τη διαρκή συζήτηση γύρω από την Ελληνική Επανάσταση, ο διδάκτορας Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου, Θεοφάνης Μαλκίδης, φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Ανοιχτό Μικρόφωνο» με τον Κυριάκο Αετόπουλο στον Focus 88.9, αναδεικνύοντας μια λιγότερο γνωστή αλλά ιδιαίτερα σημαντική πτυχή της ιστορίας: τη συμβολή των Θρακών στον αγώνα του 1821.

Όπως ανέφερε, η συμμετοχή της Θράκης στην Επανάσταση παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, ακόμη και απούσα από τα σχολικά βιβλία, γεγονός που –όπως σημείωσε– δημιουργεί μια «λευκή σελίδα» στην ιστορική μνήμη. Παρά τη σημαντική συνεισφορά των Θρακών, οι σχετικές αναφορές είναι περιορισμένες, με αποτέλεσμα να μην έχει αναδειχθεί επαρκώς ο ρόλος τους στον αγώνα για την ελευθερία.

Στη συζήτηση έγινε εκτενής αναφορά σε ιστορικά παραδείγματα που επιβεβαιώνουν τη συμβολή αυτή, όπως η δράση Θρακών αγωνιστών και ευεργετών, αλλά και η συμμετοχή τους σε κομβικά γεγονότα της Επανάστασης. Ιδιαίτερη μνεία έγινε στη ναυτική συμβολή της Αίνου, καθώς και σε μορφές όπως η Δόμνα Βισβίζη, που αφιέρωσε την περιουσία και τη ζωή της στον Αγώνα.

Ξεχωριστή θέση στη συζήτηση κατέλαβε το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης, ένα από τα πιο τραγικά γεγονότα της περιόδου, με μαζικές σφαγές, εξανδραποδισμούς και καταστροφές, που –όπως επισημάνθηκε– δεν είναι ευρέως γνωστό στο ευρύ κοινό. Μέσα από την αναφορά στους πέντε νεομάρτυρες της Σαμοθράκης, αναδείχθηκε η ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης και ανάδειξης αυτών των γεγονότων στις νεότερες γενιές.

Αϊτή! Η πρώτη Χώρα που αναγνώρισε την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος μετά την Επανάσταση του 1821.

Πάντα πολιορκημένοι, πάντα ελεύθεροι

Johann Lorenz II Rugendas (1775-1826), Η Έξοδος του Μεσολογγίου, 1826

Επιχρωματισμένη ακουατίντα, Μουσείο Μπενάκη

*

του ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

~.~

Μ Ε Ρ Ο Σ Α΄

Αν ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν αποτελεί το πρώτο μεγάλο ξέσπασμα του ελεύθερου πια νεοελληνικού πνεύματος, τραγούδι ζωής και πίστης στην ιδέα του ανυπότακτου ανθρώπου, επίτευγμα που χαρακτηρίστηκε δίκαια ως ο «πρώτος γνήσιος καρπός της Ελληνικής φαντασίας, ύστερα από αιώνες μαρασμού της» (Ιάκωβος Πολυλάς), η ύψιστη στιγμή της ποιητικής ιδιοφυίας του Διονυσίου Σολωμού είναι μια σύνθεση η οποία, ημιτελής φαινομενικά, συνιστά το τέλειο έργο της νεοελληνικής λογοτεχνίας. 

Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι είναι το κατ’ εξοχήν Ποίημα, αυτό στο οποίο αναδεικνύεται, σε όλο της το βάθος και με όλη της την καθαρότητα, η ουσιώδης, η τραγική αλήθεια του κόσμου: η Ελευθερία. Πέρα όμως από τα τυπικά αισθητικά κριτήρια του τραγικού, πέρα από τον αγώνα εναντίον της Ανάγκης, στο έργο αυτό φανερώνεται και η ελληνική ιδιοσυστασία, που αναγνωρίζει τις χαρές της ζωής, τη φύση, τον έρωτα, την αυταξία της βιωτής, αλλά και που συγχρόνως δεν διστάζει να θυσιάσει τα πάντα χάριν της Ελευθερίας, της θεμελιώδους μυστικής αρμονίας των πάντων. Μια ταπεινή πολιτεία, στο άκρο μιας λιμνοθάλασσας της Ρούμελης που ξανοίγεται στον Κορινθιακό και της τεναγώδους πεδιάδας μεταξύ Αρακύνθου και βουνών της Βαράσοβας, το Μεσολόγγι, όρισε η Μοίρα ως σκηνή αυτής της φανέρωσης. 

Ας παρακολουθήσουμε πώς υψώθηκε τούτο το μέγα επίτευγμα, πρώτα ως ιστορικό γεγονός (όπως το αποτύπωσε στα απομνημονεύματά του ένας πολεμιστής από την αδούλωτη Χιμάρα της Ηπείρου, ο Σπύρος Μίλιος) και κατόπιν, πώς ο πατέρας της νεοελληνικής ποίησης το απαθανάτισε με το ανυπέρβλητο οικοδόμημα των Ελεύθερων Πολιορκημένων.

*

Παράξενη η τύχη των πόλεων. Πενήντα χρόνια πριν, στα Ορλωφικά, το Μεσολόγγι, η πολιτεία που έμελλε να γίνει ιερή, είχε πυρποληθεί από τους Τουρκαλβανούς και παραμονές της Παλιγγενεσίας δεν είχε ακόμη καλά- καλά συνέλθει. Δεν αριθμούσε πάνω από 800 σπίτια και 4.000 κατοίκους. 

Καημένε Μακρυγιάννη να ΄ξερες

Του Δημήτρη Βασιλειάδη

Κουβεντιάζει ο Μακρυγιάννης μ΄ έναν συναγωνιστή του (''Απομνημονεύματα'') :                                                                             

                                           

                                                                           

''- Που τζάκισες αυτό το χέρι ;                                                                           

- Στο Μισολόγγι, μου λέγει.                                                                            

- Που το τζάκισα εγώ αυτό ;                                                                           

- Στους Μύλους τ΄ Αναπλιού.                                                                         

- Γιατί τα τζακίσαμε ;                                                                                                     

- Για τη λευτεριά της πατρίδος.                                                                       

- Που ΄ναι η λευτεριά κι η δικαιοσύνη; Σήκω απάνου !                               

Τον παίρνω και πάμε και τον ορκίζω''                                              

                                                                                                         

Παραδίπλα καθισμένος ο Ντίνος Χριστιανόπουλος παρακολουθεί τσιτωμένος την κουβέντα. Και μόλις αποσώνει τον τελευταίο του λόγο ο Μακρυγιάννης, γυρίζει και του λέει :                                              

                                                                                                                     

Καημένε Μακρυγιάννη να ΄ξερες                                                                                                                                  

γιατί το τζάκισες το χέρι σου,                                                                                                 

το τζάκισες για να χορεύουν σέικ                                                                                               

τα κωλόπαιδα         

1821: "Σμιλεύοντας το Θαύμα- /Οι επαναστατικές προϋποθέσεις - Μέρος Στ.

Η ώρα της Επανάστασης πλησιάζει για την Ελλάδα. Μέσα από τους πνευματικούς πατέρες του, ο ελληνισμός και το ελληνικό ιδεώδες όχι μόνο επιβίωσε αλλά και κυριάρχησε στους δύσκολους καιρούς της Τουρκοκρατίας. Το 1821, όμως, ο πνευματικός αγώνας παύει και τη θέση του παίρνει ο ένοπλος αγώνας.

Η προετοιμασία για τον Μεγάλο Ξεσηκωμό έγινε κάτω από συνθήκες διαρκούς μυστικότητας. Οι Έλληνες, ευρισκόμενοι στο "μάτι του κυκλώνα" οργανώνονται και προετοιμάζουν το έδαφος για το μέγα αυτό διάβημα. Στρατιωτικοί και ιερείς, αγρότες και έμποροι, πλούσιοι και φτωχοί, Έλληνες όλων των επαρχιών, από την Μακεδονία μέχρι την Κρήτη και από την Μικρά Ασία μέχρι την Δυτική Ελλάδα, θέτουν εαυτόν στον αγώνα για την Επανάσταση, η οποία πλέον φτάνει όλο και πιο κοντά...

Ευχαριστούμε για την συμμετοχή τους, τους κυρίους:
Βαγγέλη Παππά, Γιώργο Καραμπελιά, Δημήτρη Σταθακόπουλο, Βλάση Αγτζίδη και τον π. Ισίδωρο Κάτσο

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ 1821

Η διαχρονία της Επανάστασης του ’21

(Ταυτότητα – Σημασία – Χρεώσεις)

του Λαοκράτη Βάσση

Το πρόβλημα του χαρακτήρα της Επανάστασης του ’21 δεν είναι νέο. Ο νεο/ιστορικός, όμως, αναθεωρητισμός, στο πλαίσιο του μεταπολιτευτικού εθνο/αποδομητισμού, του προσέδωσε νέες διαστάσεις. Με την περιδιαβαστική θεώρηση τούτου του κειμένου, αποπειρώμαι να τονίσω κρίσιμες πτυχές της, με έμφαση στην ταυτότητα, τη σημασία και τις «χρεώσεις» της. Έχοντας, πάντοτε, κατά νουν, πως συνιστά την εθνο/αναγεννητική επαναθεμελίωση της Νεοελληνικής υπόστασής μας.

Α. Η ταυτότητά της

Πρώτον, είναι εθνική επανάσταση, εθνικο/απελευθερωτική, επανάσταση έθνους, του Ελληνικού, για την απελευθέρωσή του. Ο εθνικός της χαρακτήρας είναι ο κοινός παρονομαστής όλων των επί μέρους υπαρκτών διαστάσεών της: θρησκευτικής, πολιτικής και κοινωνικής (Θ. Κολοκοτρώνης: «Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμίαν… Ο εδικός μας πόλεμος… ήτον έθνος με άλλο έθνος»).

Δεύτερον, είναι ενδογενής επανάσταση, αυτοφυής, με βαθιές ρίζες στην ελληνική συλλογικότητα, στους αιώνες ιστορίας και πολιτισμού της. Δεν είναι μεταφυτευμένη… έξωθεν, ξενόφερτη και ξενοκίνητη. Οι έξωθεν υπαρκτές επιδράσεις της δεν σημαίνουν και μεταφύτευσή της. Ήταν επιδράσεις ωθητικού χαρακτήρα, που δεν αναιρούν την ενδογένειά της. «Προ/αγγελθείσα», μάλιστα, πολύ πριν από επαναστάσεις σαν την Αμερικανική ή τη Γαλλική. Όπως μαρτυρούν οι αιματηροί Προ/επαναστατικοί Αγώνες του υπόδουλου ελληνικού έθνους, ως κρίκοι στην αλυσίδα της αμέσως, κιόλας, μετά την Άλωση της Πόλης.

Τα δύο μεγάλα ψεύδη για το 21.

Του Γιώργου Σκλαβούνου 

1)Το 1821 οι Ελληνες  ξύπνησαν  μετα απο 400 χρονια  λήθαργο  σε δουλική υποταγή.

2) Το 1821 οι Έλληνες  πολέμησαν εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας/ 

Το πρωτο ψέμα  

α π ο σ ι ω π ά   τις 1 2 4 Ελληνικες  εξεγέρσεις  που προηγηθηκαν του 1821  και τις οποίες περιγραφει ο ιστορικός μας Κωνσταντίνος Σάθας λεπτομερώς.

Εξεγέρσεις που άφησαν  παραδόσεις, ήρωες,  αγωνιστικό ήθος, ηρωικό τραγούδι,... 

Ήρωες η μνήμη των οποίων  φθάνει   μέχρι  και την "σύγρονη" ζωγραφική  μας (...βλ Νίκου Εγγονοπουλου  Κροκονδειλος Κλαδάς...). και Θεόδωρος Μπούας...

Επίσης  το πρώτο ψεύδος  αποσιωπά  την  αποφασιστική συμμετοχή των Ελλήνων  στους  μακραίωνους  Βενετοτουρκικούς πολεμους  απο το 1463  έως 1718......

Το δεύτερο μεγάλο κατά συνείδηση ψεύδος  είναι ότι το 21 υπήρξε Ελληνοοθωμανική   σύγκρουση....

Οτι οι Έλληνες ΤΟ '21   πολέμησαν   ΜΟΝΟΝ εναντιον των Οθωμανών... 

Αυτο το ψεύδος  αποσιωπά  την μεγάλη αλλά και τραγική αλήθεια οτι: 

Ο Ελληνισμός το 1821  αντιμετώπισε  οχι  ΜΟΝΟΝ τους Οθωμανούς αλλά  και τους πανίσχυρους  προστάτες  της ακεραιότητας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας...