Μάνος Λαμπράκης
Από τους Δελφούς, λοιπόν, από το πλέον βολικό σκηνικό για να ακουστεί η μεταφυσική της ελληνικής πολιτικής αυταπάτης, ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε να μιλήσει για «κανονική χώρα»,για παραίτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και για την ανάγκη επιστροφής της κανονικότητας και της σταθερότητας.
Το ίδιο πρόσωπο που σήμερα αυτοπαρουσιάζεται ως εγγυητής θεσμικής σοβαρότητας, εμφανίστηκε εκεί δηλώνοντα μιας «κυβερνώσας Αριστεράς». Η ειρωνεία δεν είναι απλώς εμφανής. Είναι σχεδόν υλική, σαν να έχει αποκτήσει σώμα και να περιφέρεται ανάμεσα στα πάνελ του Φόρουμ των Δελφών.
Ποιος μιλάει τώρα;
Ο ίδιος πολιτικός που έχτισε την πιο εντυπωσιακή σκηνική σύνθεση αντιμνημονιακής καταγγελίας για να καταλήξει στον πιο βίαιο ρεαλισμό υποταγής;
Ο ίδιος άνθρωπος που ανήλθε στην εξουσία ως δήθεν ρήγμα και κατέληξε να λειτουργήσει ως ο κατεξοχήν σκηνοθέτης της ελληνικής κωλοτούμπας, δηλαδή της μετατροπής της οργής σε διαχείριση και της διαχείρισης σε ηθικό πλεονέκτημα;



