Όταν η φύση αντικαθιστά τις εκκλησίες: η ανάπτυξη του βόρειου πολιτισμού

Από τον Armando Henri - 19 Αυγούστου 2026

Πηγή: στοιχεία

Κουρασμένοι από οθόνες, αφηρημένη εργασία και επιφανειακά προσωπικά εφέ, εκατομμύρια νέοι ενήλικες, από το Ρέικιαβικ μέχρι το Ανεσί και από το Βανκούβερ μέχρι το Ουέλινγκτον, συγκεντρώνονται γύρω από την ίδια «κουλτούρα της υπαίθρου»: τεχνικά ρούχα, πεζοπορία, χαμηλές θερμοκρασίες, καλύβες και αυστηρά τοπία. Ούτε επιστροφή στον παγανισμό ούτε απλή μόδα, αυτή η «βόρεια φυλή» επανεφευρίσκει την ανάγκη του ανήκειν μετατοπίζοντας την πνευματικότητα στη φύση και μεταμορφώνοντας τη νηφαλιότητα και τις μικρές ομάδες σε έναν νέο πολιτισμό.

Στο βιβλίο του «Οι Στιγμές της φυλής» (1988), ο Michel Maffesoli περιέγραψε την επιστροφή μετριοπαθών, συναισθηματικών και επιλεγμένων αντικειμένων μέσα σε ατομικιστικές κοινωνίες. Δεν προέβλεψε την αναβίωση των αρχαίων κοινοτήτων. Αντίθετα, παρατήρησε ότι το σύγχρονο άτομο, αφού απελευθερώθηκε από τις παραδοσιακές δομές, δεν έμεινε μόνο του: συγκεντρώθηκε γύρω από γούστα, τελετουργίες, ατμόσφαιρες και σημάδια αναγνώρισης.

Αυτή η γνώση μας βοηθά να κατανοήσουμε την ανάδυση μιας υπαίθριας κουλτούρας που δεν έχει ακόμη ένα σταθερό όνομα, αλλά είναι ήδη ιδιαίτερα ορατή. Από το Ρέικιαβικ μέχρι το Βανκούβερ, από το Εδιμβούργο μέχρι το Ανεσί, από το Μπέργκεν μέχρι το Ουέλινγκτον, η ίδια ευαισθησία συνδυάζει τεχνικά ρούχα, πεζοπορία, κρύα τοπία, φολκ ή ambient μουσική, καλύβες, φωτιές, σάουνες, χειροποίητο καφέ και μια κάποια δυσπιστία απέναντι στη μεγάλη πόλη.

Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για μια «βόρεια φυλή». Η λέξη δεν αναφέρεται σε έναν νέο λαό ή σε μια καθιερωμένη ιδεολογία. Χρησιμεύει στο να φέρνει κοντά περιβάλλοντα που είναι παρόμοια επειδή ανταποκρίνονται στην ίδια δυσφορία: κόπωση από την οθόνη, αφηρημένη εργασία, κατανάλωση χωρίς μνήμη και μια αστική ζωή όπου τα προσωπικά εφέ είναι πολυάριθμα αλλά σπάνια έντονα.

Η επιτυχία στην ύπαιθρο δεν αφορά μόνο τον αθλητισμό ή τη μόδα. Υπόσχεται σύνδεση, εποχή, εξειδίκευση και μια μικρή ομάδα στην οποία ανήκετε χωρίς να χρειάζεται να υποταχθείτε σε έναν ολοκληρωτικό θεσμό. Αυτή η υπόσχεση απευθύνεται ακόμη περισσότερο στους Millennials και τους αποφοίτους της Γενιάς Ζ, αλλά βασίζεται σε πολύ παλαιότερες παραδόσεις: σκανδιναβικό friluftsliv, άγρια ​​φύση της Βόρειας Αμερικής, βρετανικές πορείες, αλπικούς συλλόγους και νεοζηλανδικό χορό.

Όταν το τοπίο συλλέγει ό,τι δεν φορούν πια οι Εκκλησίες

Η κλοπή της σκέψης

Ρομπέρτο ​​Πεκιόλι

Κάποιος αποφασίζει ότι οι άνδρες πρέπει να ξυρίζουν τα μαλλιά τους στα πλάγια, και όλοι τρέχουν στον κουρέα, ή μάλλον, στον κομμωτή.

Οι ίδιοι άνθρωποι επιλέγουν μια καλλονή που απαιτεί τατουάζ στο σώμα τους, και οι μάζες κάνουν τατουάζ με χαρά, αδειάζοντας και τα πορτοφόλια τους.

Άλλοι αποφασίζουν ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια πρέπει να δείχνουν τα οπίσθιά τους στην παραλία, και σαν δια μαγείας, εμφανίζεται η μαζική επίδειξη οπισθίων, πολύ χρήσιμη για τους κατασκευαστές που φτιάχνουν ακριβά μαγιό από λίγα μόνο εκατοστά υφάσματος.


Μήπως η μοναξιά των ατομικιστικών ατόμων χωρίς κληρονόμους σε αρρωσταίνει; Αγοράστε ένα, ή δύο, ή περισσότερα σκυλιά, και γίνετε πελάτες σούπερ μάρκετ που ειδικεύονται στην ευημερία των παρένθετων παιδιών σας.

Επιδεικνύουμε ποιοι είμαστε, εκθέτουμε κάθε στιγμή της ζωής μας στο βραστό καζάνι των νέων μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ξεχνώντας κάθε ιδιωτικότητα, σβήνοντας τη σεμνότητα των πράξεων και των συναισθημάτων, εκθέτοντας ανέμελα πτυχές της ζωής που πάντα παρέμεναν κρυμμένες.
Το αποκαλούν διαφάνεια, και ποιος ξέρει γιατί είναι υποχρέωση, ακόμη και αξία.

Η λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί, δικαιολογημένη με νέες και κενές λέξεις: ένταξη , ανθεκτικότητα, βιωσιμότητα .
Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι -δεν είμαστε πλέον λαός- τα πιστεύουν όλα, συμπεριφερόμενοι ακριβώς όπως θέλουν αυτοί που βρίσκονται στην εξουσία.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΣΕΩΝ 13 Να γεμίσουμε το κενό στον καιρό του μηδενισμού ROBERTO PECCHIOLI

Συνέχεια από Τρίτη 14. Ιουλίου 2026

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΣΕΩΝ 13

Να γεμίσουμε το κενό στον καιρό του μηδενισμού

ROBERTO PECCHIOLI

Εκδόσεις IMPRIMERE, 2026

ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ, Η ΜΗΤΕΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΣΕΩΝ

«Δεν υπάρχει κανένα καλό που μπορεί να προσφέρει το ναρκωτικό και δεν μπορεί να το προσφέρει η ζωή».

Ανώνυμος Ισπανός

§1 Στοιχεία και στατιστικές

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η δραματικότερη εξάρτηση, εκείνη που έχει τον μεγαλύτερο κοινωνικό, οικονομικό και συναισθηματικό αντίκτυπο, αφορά τα ναρκωτικά και τις τοξικές ψυχοδραστικές ουσίες που περιγράφηκαν στην §1 του κεφαλαίου Ι. Τα στοιχεία σχετικά με τη χρήση, τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, τον αντίκτυπο στο νοσοκομειακό και σωφρονιστικό σύστημα, στη δημόσια τάξη, καθώς και την επίδραση της εγκληματικής οικονομίας που συνδέεται με τα ναρκωτικά, είναι συντριπτικά, μολονότι σε μεγάλο βαθμό υποτιμημένα. Περιορίζουμε την ανάλυση στην Ιταλία. Είναι δύσκολο να έχουμε αξιόπιστους αριθμούς, δεδομένου ότι πρόκειται για παράνομη αγορά. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο, για το 2022, για περίπου είκοσι δισεκατομμύρια ευρώ που συνδέονται άμεσα με την αγορά ναρκωτικών. 176 Το κόστος των εξαρτήσεων για το ιταλικό δημόσιο σύστημα ανέρχεται περίπου στα 23 δισεκατομμύρια ετησίως, δηλαδή σε περισσότερο από το 1% του ΑΕΠ, συμπεριλαμβανομένων των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης, δικαιοσύνης και διαχείρισης της δημόσιας τάξης. Περισσότερα από διακόσιες πενήντα χιλιάδες άτομα —όσα περίπου και οι κάτοικοι της Βερόνας— βρίσκονται υπό τη φροντίδα των υπηρεσιών αντιμετώπισης των εξαρτήσεων. 177

Τα παγκόσμια δεδομένα προκαλούν εντύπωση: η παγκόσμια αγορά ναρκωτικών εκτιμάται ότι διακινεί ποσό μεταξύ χιλίων εκατό και χιλίων τετρακοσίων πενήντα δισεκατομμυρίων δολαρίων. 178 Στην Ιταλία, το 2024, οι θάνατοι που οφείλονταν στη χρήση ναρκωτικών ανήλθαν σε 231, σημειώνοντας αύξηση (+1,76%) σε σχέση με το 2023. Το θλιβερό πρωτείο κατέχουν τα θύματα της κοκαΐνης, τα οποία ξεπέρασαν σε αριθμό τους νεκρούς από ηρωίνη. Δεν υπάρχουν ακριβείς στατιστικές σχετικά με τα θύματα και τις βλάβες —σωματικές και κοινωνικές— που συνδέονται με το σύστημα των ναρκωτικών: ανθρωποκτονίες, θάνατοι ως συνέπεια εγκληματικών πράξεων, ατυχήματα διαφόρων ειδών που προκαλούνται από άτομα υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών· αναμφίβολα, όμως, ο αριθμός τους υπερβαίνει εκείνον όσων πεθαίνουν από υπερβολική δόση ή επειδή ο οργανισμός τους έχει υπονομευθεί από τις ουσίες. Τα θύματα είναι στη συντριπτική τους πλειονότητα άνδρες (83%)· αυξάνεται η μέση ηλικία των αποθανόντων, αλλά αυξάνεται έντονα και ο αριθμός των νέων που είναι εξαρτημένοι από ναρκωτικά, ψυχοδραστικές ουσίες και ψυχοφάρμακα τα οποία αποκτούν χωρίς ιατρική συνταγή. Η σταθερή τάση είναι η αύξηση των χρηστών. 179

Το Διαδίκτυο ως νέος τρόπος μύησης

ΠΩΣ OI ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΤΟΥ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΜΠΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΕ ΨΗΦΙΑΚΟ

• Χειριστές συμβόλων και αλγορίθμων
• Η καμπαλιστική προέλευση του Διαδικτύου
• Το Διαδίκτυο και το σύστημα Τσερούφ
• Το γνωστικό μίσος για τον φυσικό κόσμο
• Η Νέα Ιερουσαλήμ και το ανδρόγυνο πρότυπο του εσωτερισμού
• Η δολοφονία του πραγματικού κόσμου
• Ο φόβος της ανίας
• Τι να κάνουμε;

Γράφει η Χρυσούλα Μπουκουβάλα

---

Τ

ο άκρως ενδιαφέρον βιβλίο του γνωστού Γάλλου συγγραφέα και αρθρογράφου Νικολά Μπονάλ (Nicolas Bonnal) με τίτλο Internet: La nouvelle voie initiatique – Les mystères du Web (Διαδίκτυο: Ο νέος τρόπος μύησης – Τα μυστήρια του Ιστού, εκδόσεις Les Belles Lettres, 2000, το οποίο δυστυχώς δεν κυκλοφορεί στα ελληνικά), μας τοποθετεί στη θέση του Iώβ της Παλαιάς Διαθήκης.

Όπως ο Ιώβ αισθάνεται τον εαυτό του αιχμάλωτο ενός κήπου, παλεύοντας ενάντια στον κλοιό που τον περιβάλλει, τελικά απελευθερώνεται χάρη στο γεγονός ότι πληροφορείται ποιος είναι ο Δημιουργός ¹, που βρίσκεται πίσω από αυτόν τον υποτιθέμενο κήπο της Εδέμ, όπως μπορούμε να πληροφορηθούμε και εμείς για το ποιοι είναι οι «Δημιουργοί» που βρίσκονται πίσω από τον παγκόσμιο ψηφιακό κήπο-φυλακή που είναι το Ίντερνετ.

Στον πρόλογο του βιβλίου του ο συγγραφέας μας πληροφορεί ότι το Διαδίκτυο αντιπροσωπεύει το κορυφαίο επίτευγμα του δυτικού τεχνολογικού σχεδίου που ξεκίνησε τον δέκατο έκτο αιώνα. Το όνειρο των ανθρωπιστών, και στη συνέχεια του Διαφωτισμού, για έναν κόσμο δίχως σύνορα, ανοιχτό στη γνώση, στις ανταλλαγές και στις τεχνικές, έχει τελικά πραγματοποιηθεί.

Το Διαδίκτυο αντικατέστησε τον παλαιό κόσμο, όπως η Αμερική αντικατέστησε την γηραιά ευρωπαϊκή ήπειρο στον ανταγωνισμό για νέες τεχνολογίες και για διεθνείς επιχειρηματικές δράσεις.

Ωστόσο, ένα τέτοιο ζήτημα μπορεί να αναλυθεί από δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες: εκείνη των τεχνοφοβικών και εκείνη των τεχνολάγνων που ανταγωνίζονται στο να καταγγέλλουν ή αντίστοιχα να εξυμνούν τα πλεονεκτήματα του Δικτύου των Δικτύων, που υποτίθεται ότι αποτελούν τον μελλοντικό πραγματικό κόσμο ή έστω το εξωτερικό του σκέλος, όπου οι άνθρωποι χάνονται και δεν ξαναβρίσκονται ποτέ.

Οι παρτιζάνοι της «Αποκάλυψης» της εικονικής πραγματικότητας (virtual reality) συγκρούονται με τους υποστηρικτές ενός υψηλής τεχνολογίας νεο-Μεσσιανισμού (τεχνομεσσιανισμού), ανοιχτού σε όλες τις υποσχέσεις, όπως οι πύλες της Ουράνιας Ιερουσαλήμ.

Χειριστές συμβόλων και αλγορίθμων

Η ανάγνωση όλης της ανάρτησης... 

Το Διαδίκτυο ως νέος τρόπος μύησης

ΠΩΣ OI ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΤΟΥ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΜΠΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΕ ΨΗΦΙΑΚΟ

ΠΗΓΗ: https://aperopia.fr/05-2021/to-diadiktyo-os-neos-tropos-myisis/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

ΜΑΖΙΚΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ: Αντικατάσταση ψυχής και μυαλού!

του Νίκολας Μπονάλ1

Μετάφραση- Επιμέλεια: Ε.Δ. Νιάνιος

Ο Σουν Τζου γράφει: ” Ο έξυπνος στρατηγός δεν φτάνει σε οριακές καταστάσεις· χωρίς να μάχεται, ξέρει πώς να υποτάξει τον εχθρό· χωρίς να χύσει μια σταγόνα αίματος, χωρίς να τραβήξει το σπαθί, παίρνει πόλεις· χωρίς να περάσει τα σύνορα, κατακτά βασίλεια …’’

Ο Αλέξανδρος Σολτζενίτσιν έφτασε να αναγνωρίσει ότι στη Σοβιετική Ένωση “μετέδιδαν κλασική κουλτούρα στο 

λαό”. Και στη Δύση; Αυτό που δίνουμε στο λαό, ή στην πλέμπα που παίρνει τη θέση του, είναι το αντίθετο της κουλτούρας.

Η μαζική κουλτούρα γεννιέται στη δεκαετία του 1920 στις ΗΠΑ. Τώρα αρχίζει να παράγει ξαφνικά τρισδιάστατο παιδαριώδη κινηματογράφο, τρελά βιβλία αποκρυφισμού, σαδιστικά βιντεοπαιχνίδια, σαπουνόπερες για κωφάλαλες, φάρμακα γεμάτα ζαχαρωτά και «ευπώλητα βιβλία» επιλογής των Νιού Γιόρκ Τάιμς και όλα τα παρεπόμενα. . Όπως έλεγε ο Aντόρνο:

«Η επαναληπτικότητα, η περιττολογία και η πανταχού παρουσία που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη μαζική κουλτούρα έχουν την τάση να αυτοματοποιούν τις αντιδράσεις και να εξασθενούν τις δυνάμεις αντίστασης του ατόμου.»

Η σύγχρονη κουλτούρα μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο απεχθανόταν πάντα μια πνευματική ελίτ στην ελιτιστική ή μαζική της μορφή. Δείτε Σελίν ή Χέρμαν Εσσε… Η κουλτούρα στην οποία ζούμε – και η οποία αποστρέφεται την κληρονομιά μας – είτε πρόκειται για τη Lady Gaga,  τα βιβλία Millenium, τη τζαζ, τη ραπ, τη «σύγχρονη ζωγραφική» ή την ταινία Avatar, δεν είναι τυχαία, δεν είναι ο καρπός του γούστου του κοινού και της αφελούς ιδιοφυΐας των πρωτεργατών της. Αυτή η κουλτούρα, παρατήρησε ο κόμης Τολστόι γύρω στο 1900, δεν είναι πια χριστιανική, δεν έχει πλέον ρίζες στην ιστορία ενός λαού ή σε ένα έδαφος· συνδέεται με μαζική διαμόρφωση, είναι αφηρημένη και μαζική, έχει σκοτεινούς στόχους και συγκεκριμένους σκοπούς, παγκοσμιοποιημένους, οι οποίοι μπορούν επίσης να εντοπιστούν μέσα στην ιστορία της «σύγχρονης μη λογοτεχνίας» ή[1] του μετακλασικού κινηματογράφου. Η σύγχρονη μουσική τρελαίνει, είπε ο Aντόρνο. Η ηχητική ρύπανση καταστρέφει την ανθρώπινη προσωπικότητα. Αυτό ήταν από πάντα γνωστό: ο Πλούταρχος στη ζωή του Κράσου θυμίζει τη βάρβαρη προφορά των Πάρθων πριν από τη μάχη.

Γνωρίζουμε ότι η τζαζ δημιουργήθηκε την εποχή του Γκέρσουιν και αντικατέστησε συνειδητά τα σπιρίτσιουαλ των Νέγρων, που μεταφράστηκαν από τη μεγάλη Mαργκερίτ Γιουρσενάρ. Αυτή συνέβαλε στον αποχριστιανισμό των Αμερικανών μαύρων, κάτι επίσης ορατό στο ντοκιμαντέρ του Tαίηλορ Χάκφορδ για τον Ρέι Τσαρλς. Αυτοί οι μαύροι Αμερικανοί έγιναν πικρόχολοι και εξαρτημένοι από το σύστημα στη δεκαετία του ’60 και θυμούμαι ότι ο Aλαίν Ντανιελού, μουσικολόγος της UNESCO, το παρατήρησε στα απομνημονεύματά του. Όσο για τους ράπερ, συνόδεψαν το εκατομμύριο των νεαρών μαύρων Αμερικανών που πέθαναν σε τριάντα χρόνια σε κάποια πεζοδρόμια ναρκωτικών… Ο καθένας με τα βίτσια του: Ο κλασικός κινηματογράφος του Χόλιγουντ γίνεται κουραστικός να βλέπεις συνεχώς ήρωες να καπνίζουν Marlboro (σε κάθε σκηνή μερικές φορές, με τονΤζων Γουέιν ή τον Ερολ Φλυν) ή να ροφούν Seagram Whiskey των Bronfmans, τους χρηματοδότες της ADL …

Σεξ, ναρκωτικά και ροκ εντ ρολ