ΙΡΑΝ - ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ ΑΕΤΟΣ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ / ΓΙΑΓΚΟΣ ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ

Ο ιρανικός πολιτισμός , πολιτισμός 3.000 χρόνων,  απειλήθηκε με αφανισμό από τον πρόεδρο-καουμπόϊ Ντόναλντ Τραμπ . Προφανώς δεν έχει μεγάλη σχέση με το τι σημαίνει πολιτισμός…Ο αφανισμός …αναβλήθηκε και είναι προφανές ότι αρχαίοι πολιτισμοί όπως ο ιρανικός και ο ελληνικός δεν μπορούν να αφανιστούν από κανέναν Ντόναλντ Τραμπ…

Η σχέση ελληνικού και ιρανικού πολιτισμού είναι μακρά, βαθιά και αδιαμφισβήτητη… Γι’ αυτό΄και προκαλεί εντύπωση και ερωτήματα η στάση που έχει επιλέξει να τηρήσει η Ελλάδα στην πολεμική κρίση στη Μέση Ανατολή…

Ο Γιάγκος Ανδρεάδης, βαθύς γνώστης του ιρανικού πολιτισμού και της σχέσης του με τον ελληνικό, άνθρωπος που έχει «περπατήσει» το Ιράν , υπενθυμίζει σε όλους μας και ειδικά σε όσους έχουν την ευθύνη των αποφάσεων για τη χώρα, ότι μπορεί να «ανήκομεν εις τη Δύση», αλλά «ο Βυζαντινός Δικέφαλος Αετός κοιτούσε και προς την Ανατολή»! Κι αυτό δυστυχώς φαίνεται ότι έχουμε ξεχάσει.

Γιατί αντέχει το Ιράν

Μαρία Νικολακάκη 

Σήμερα, τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης CNN (!) λένε

«Οι πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν δεν είναι ούτε κατά το ήμισυ ολοκληρωμένες. Το Ιράν κατασκευάζει αυτό το πολύπλοκο σύστημα εδώ και δεκαετίες. Όπου εκτοξεύουν πυραύλους και στη συνέχεια εισέρχονται σε ασφαλείς σήραγγες».

Ανέφεραν επίσης: «Το Ιράν εξακολουθεί να έχει χιλιάδες drones στο οπλοστάσιό του».

Εντάξει τώρα:

Πρώτον, τα μέσα ενημέρωσης τους διαψεύδουν ευθέως τη δήλωση της αμερικανικής κυβέρνησης. Όπου ισχυρίστηκαν. Το 100% του στρατού και του ναυτικού έχουν καταστραφεί.

Δεύτερον, γιατί είναι τόσο έκπληκτοι; Δεν έχουν δει τις δυνάμεις αντίστασης της Γάζας ή τις δυνάμεις αντίστασης του Λιβάνου;

Το σύστημα σηράγγων στη Γάζα είναι ίσο με το μέγεθος ολόκληρης της χώρας του Ισραήλ. Οι δυνάμεις αντίστασης της Γάζας έχτισαν αυτό το σύστημα σηράγγων με τη βοήθεια του Ιράν και του Λιβάνου. Δεν μπόρεσαν να ελέγξουν τη Γάζα ακόμη και αφού χρησιμοποίησαν όλη τους τη δύναμη για δύο χρόνια. Ακόμα και αφού σκότωσαν 100.000 ανθρώπους.

Εν τω μεταξύ, οι δυνάμεις αντίστασης του Λιβάνου δέχονται επιθέσεις χωρίς περιορισμούς εδώ και 15 μήνες, σκοτώνοντας 400 ανθρώπους τις πρώτες 333 ημέρες, συμπεριλαμβανομένων διοικητών αντίστασης, στρατιωτών και απλών ανθρώπων, παιδιών και γυναικών.

Μετά από αυτή τη 15μηνη σιωπή, κήρυξαν τις δυνάμεις αντίστασης του Λιβάνου νεκρές, αλλά τι είδαν;

Η περηφάνεια ενός λαού και ενός πολιτισμού

Ο διευθυντής σύνταξης του "Δρόμου Αριστεράς" και εκ των πρωτεργατών του διαρκούς πολιτικού και επιστημονικού συνεδρίου με πανελλαδική δικτύωση για το "Υπαρξιακό Ζήτημα της Χώρας , στη τροχιά του 21ου αιώνα" Ρούντι Ρινάλντι, σε μια συζήτηση και ένα πρώτο απολογισμό των ευρύτερων προεκτάσεων και διδαγμάτων, από τον μείζονα περιφερειακό πόλεμο των ΗΠΑ- Ισραήλ εναντίον του Ιράν αλλά και την εσωτερική κατάσταση στην Ελλάδα, με ένα πολιτικό σύστημα εμφανώς , όπως λέει, καθυποταγμένο στα κελεύσματα της πλήρους αμερικανοποίησης για μια θέση "στον ήλιο της εξουσίας".

Ρούντι Ρινάλντι 

Απέναντι στις νεοβαρβαρικές νεοταξικές νεοναζιστικές ιαχές και τελεσίγραφα Τραμπ ότι «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα εξαφανιστεί απόψε», ο ιρανικός λαός δημιουργεί ανθρώπινες αλυσίδες γύρω από τις απειλούμενες υποδομές, πλημμυρίζει τους δρόμους, αψηφά τον τρόμο και τον θάνατο. Διαλέγει τον περήφανο δρόμο της θυσίας και αντίστασης στους εισβολείς.

 Ο Δυτικός κόσμος βυθισμένος στην σήψη, τον πραγματισμό, την θηριώδη αρπακτικότητα έχει χάσει κάθε ηθική και αξιακή αρχή. Οι «δικοί μας» ποζάρουν με την Γκιλφόιλ, κηρύττουν «πόλεμο στο ρουσφέτι», αναπαράγουν τις κραυγές Τραμπ και Νετανιάχου με χαρά γονατισμένου – ραγιαδισμένου χαμερπούς υπηρέτη – σκουλήκι. Ξεχνούν Μεσολόγγι, μάχη της Κρήτης, Εθνική Αντίσταση, Πολυτεχνείο, Πλατείες, Τέμπη. Όλα τα θάβουν, ηθική, πολιτισμούς, πνεύμα αντίστασης. Γραικύλοι, τιποτένιοι!

Το Ιράν σώζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια

Του Διονύση Δρόσου 

Θες να αγιάσεις αλλά... Καθ οικομιαν λόγω των έκτακτων εξελίξεων.

Λοιπόν: το πορτοκαλί καρτούν απειλεί ότι απόψε θα καταστρέψει έναν πολιτισμό. Θέλει να πει ότι θέλει να καταστρέψει τον πολιτισμό, τελεία. Θέλει να καταστρέψει ότι δεν έχει ισοπεδωθεί από τον "πολιτισμό" της τσίχλας των τσιρλιντερς του Play Boy του Λας Βέγκας και των αεροπλανοφόρων και ολο το πελατολογιο του Epstein.

 Εμείς που πουλήσαμε τον δικό μας πολιτισμό αντί πινακίου φακής δεν θα καταστραφουμε. Ο real estate dealer ή αγοράζει ή αν δεν του πουλιέσαι σε καταστρέφει (νομίζει). Οι τυχοδιωκτες καμπόϊδες και χρυσοθηρες, οι απόβλητοι βλαμμενοι όλων των παραλλαγων οι του θρησκευτικού (ψευδοχριστιανικού) φανατισμού που τους έδιωξε η Ευρώπη πριν 250 χρόνια...όλα τα αρπακτικά της Wall Street  και οι απογονοι δούλων...απειλούν τον πολιτισμό με εξαφάνιση. Δικαιολογια; επειδή μπορούν. Η μόνη ηθική υπάρχει πλέον στον κόσμο τους που είναι και δικός μας.

Ο Τραμπ και η κοσμοϊστορική νίκη του Ιράν

Tommaso Merlo - 07/04/2026

Πηγή: Tommaso Merlo

Με αυτόν τον ρυθμό, ο Τραμπ θα μπορούσε να πετύχει στο διπλό έργο της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης από τον Σιωνισμό και του κόσμου από την αμερικανική ηγεμονία. Αυτό ελπίζει κάθε ζωντανό και αισθανόμενο ον στον πλανήτη.

Αλλά στο μεταξύ, κάποιος θα έπρεπε να του πάρει το κινητό του τηλέφωνο, όπως αυτοί οι ενοχλητικοί νταήδες που ξοδεύουν τον χρόνο τους εκφράζοντας την υπαρξιακή τους απογοήτευση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κλειδωμένοι στα εγωιστικά τους δωμάτια. Ο Τραμπ επέλεξε την Κυριακή του Πάσχα για να προσβάλει βάναυσα τους Ιρανούς και όλους τους Μουσουλμάνους, αλλά για να νικήσει αυτούς τους «τρελούς καθάρματα» και να ανοίξει ξανά το «γαμημένο» Στενό, χρειάζονται πολύ περισσότερα. Απαιτεί μια εξουσία και ικανότητα που δεν είχε ποτέ και δεν θα έχει ποτέ. Συμπεριφέρεται σαν ένας «ποιος ξέρει ποιος», αλλά βαθιά μέσα του ξέρει πολύ καλά ότι είναι μέτριος και μισεί και τον εαυτό του. Συμπεριφέρεται σκληρός, αλλά είναι ένας ανασφαλής λαπάς που κοιμάται μουδιασμένος από το μεγαλομανές εγώ του και ξυπνάει στη μέση της νύχτας αγωνιώδης από τη γνώση ότι είναι η χειρότερη μαριονέτα του Σιωνισμού που έφτασε ποτέ στον Λευκό Οίκο.


Άλλωστε, η κερδοσκοπία στα ακίνητα είναι ένα πράγμα, η γεωπολιτική άλλο. Το να πουλάς την προσωπική σου επωνυμία είναι άλλο, η διακυβέρνηση μιας μεγάλης χώρας είναι άλλο. Η υπαρξιακή προπαγάνδα είναι άλλο, η σκληρή πραγματικότητα των γεγονότων είναι άλλο. Όταν διαδόθηκε η είδηση ​​της νοσηλείας του, οι Αμερικανοί έσπευσαν στο γκαράζ για να πάρουν μπάρμπεκιου και μπύρες για να γιορτάσουν μαζί, αλλά ήταν άλλος ένας ψευδής συναγερμός. Η πανδημία και ο κυκλώνας Κατρίνα προκάλεσαν πολύ λιγότερες ζημιές, αλλά πρέπει να επιμείνουν. Θα ήταν πολύ βολικό για τον Τραμπ, αλλά και για τους υποστηρικτές του. Πρέπει να θερίσουν ό,τι έσπειραν πριν τον αποχαιρετήσουν, ενώ όλοι οι άλλοι πρέπει να μάθουν το ιστορικό μάθημα. Έτσι βελτιώνεται ο κόσμος, ή τουλάχιστον θα έπρεπε. Αλλά εν τω μεταξύ, οι βόμβες πετούν, ακόμη και στα μέσα ενημέρωσης. Ακόμα και η ηρωική διάσωση του Αμερικανού πιλότου ήταν εντελώς ανοησία. Το Ιράν κατέρριψε δύο αμερικανικά μαχητικά-βομβαρδιστικά που σκόπευαν να λειτουργήσουν χειρουργικά τον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής του Ισφαχάν για να κλέψουν μερικά κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου, επιτρέποντας στον ενοχλητικό νταή να δημοσιεύσει το εντυπωσιακό του κατόρθωμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να κηρύξει τη νίκη και να μαζέψει τα πράγματά του πριν καταρρεύσει η αυτοκρατορία του δολαρίου.

Ο πόλεμος στο Ιράν από μια άλλη σκοπιά (Παπάδες και Μουλάδες)

Παρακαλώ διαβάστε την ακόλουθη δημοσιευση απο την ιστοσελιδα του αγαπητου φιλου Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου.

 Ίσως έλθει σε σύγκρουση με πολλά στερεότυπα που έχουμε. Αποτελεί ωστόσο μαρτυρία μιας νέας συνθηκης: λόγος καθαρός και γνήσια κριτικός (έστω με σημεία συζητησιμα ...δεν πειραζει) από εκεί που πολλοί δεν θα το φαντάζονταν. Και ενοσω απο εκει που συνηθως "περιμενουμε" κατι,  ακουμε αοριστιες αερολογιες και αποφυγη της ουσιας. Μη χαλασουν οι ισορροπιες και οι αρμοι της εξαρτησης. 

Γνωρίζω και τους δύο και είναι καλοί φίλοι μου. Και τους επισκέπτομαι όσο συχνότερα μπορώ.

Δρόσος Διονύσης 

*****

Ο πόλεμος στο Ιράν από μια άλλη σκοπιά (Παπάδες και Μουλάδες)

April 2, 2026

Παπάδες και Μουλάδες…

Υπό Γέροντος Παϊσίου Καρεώτου, Επιφανίου Μοναχού Καψαλιώτου

Σε τί, τελικά, έπεσαν έξω οι λογικά σκεπτόμενοι άνθρωποι, που από τους πληρωμένους εχθρούς της αληθείας, αποκαλούνται “συνωμοσιολόγοι”, ενώ δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να διαπιστώνουν αδιαμφισβήτητα γεγονότα, καθώς τα ίδια τα γεγονότα βοούν από μόνα τους και αποδεικνύουν του λόγου το αληθές;

Απεδείχθη ο εγκληματικός σχεδιασμός και υλοποίηση της κατασκευασμένης από την υπερ-ελίτ, πανδημίας του Covid-19, που συνεχίζει να “θερίζει” τα θύματα των εμβολιασμών; Ναι.

Απεδείχθη η οργανωμένη εγκληματική συγκρότηση από πλευράς Δύσεως και Ισραήλ, του ένοπλου ισλαμικού τρομοκρατικού σουνιτικού εξτρεμισμού, με κορυφαίο παράδειγμα αυτό του “Ισλαμικού Κράτους” και όσων οργανώσεων προήλθαν από αυτό; Ναι. Η απόδειξη; Ουδέποτε χτύπησαν ισραηλινούς στόχους (ως ισλαμιστές -θεωρητικά- θα έπρεπε να είναι ο πρώτος στόχος τους), ενώ πάντα πολέμησαν τις δυνάμεις που αντιμάχονταν το Ισραήλ και τον επεκτατικό Σιωνισμό, δηλαδή την Συρία του Άσσαντ, το Ιράν κλπ. Ο εγκάθετος, τρομοκράτης, αποκεφαλιστής “πρόεδρος” της νέας Συρίας, Αλ-Τζολάνι, μόλις ξεκίνησαν οι -κατά παράβασιν πάσης εννοίας διεθνούς δικαίου- στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, έσπευσε να δηλώσει την πλήρη υποστήριξη του σ΄ αυτές, επιτρέποντας την χρήση του εναέριου χώρου της Συρίας (κρίσιμος παράγοντας για τις αεροπορικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν), κάτι που ουδέποτε συνέβη επί ημερών του “κακού δικτάτορα” Άσσαντ, του ανθρώπου δηλαδή που προστάτευε τις θρησκευτικές μειονότητες, ανάμεσά τους και την Ορθόδοξη, που σήμερα εγκαταλελειμμένες από την “ευαίσθητη” για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Δύση, σφάζονται από τους κανίβαλους του Τζολάνι.

Ένα τυπικό παράδειγμα του πώς λειτουργεί η πολεμική προπαγάνδα

Daniele Perra - 29 Μαρτίου 2026

Πηγή: Ντανιέλε Πέρα

Ένα τυπικό παράδειγμα του πώς λειτουργεί η πολεμική προπαγάνδα, με την ακριβή γνώση ότι (όπως είπε ο Γερμανός δημοσιογράφος Udo Ulfklotte) η CIA κάποτε πλήρωνε τα μέσα ενημέρωσης για να λένε στην Ουάσιγκτον τι θέλουν, τώρα τά ίδια είναι η CIA.

Η La Repubblica παρουσιάζει αυτήν την ιρανική απειλή σαν η Τεχεράνη να είχε τρελαθεί και ξαφνικά αποφάσισε να στοχεύσει αμερικανικά πανεπιστήμια στην περιοχή (ο ευκολότερος στόχος θα ήταν το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού, για παράδειγμα). Η αλήθεια αυτών των ισχυρισμών πρέπει επίσης να αξιολογηθεί. Αυτό που δεν λέει είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες βομβάρδισαν το Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης. Τώρα, αναρωτιέμαι γιατί ένα εκπαιδευτικό κέντρο θα μπορούσε να γίνει στρατιωτικός στόχος (επιπλέον, ορισμένοι από τους νέους που συμμετείχαν στις διαδηλώσεις του Ιανουαρίου ήταν φοιτητές).

Επισκέφτηκα προσωπικά το Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης και μίλησα σε ένα ακροατήριο καθηγητών και φοιτητών στο διεθνές συνέδριο με θέμα τη «διπλωματία της αντίστασης». Επισκέφτηκα επίσης και μίλησα με αρκετούς καθηγητές διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Imam Sadiq, επίσης στην Τεχεράνη. Τα ιρανικά πανεπιστήμια σήμερα (σε αντίθεση με πολλά από τα δικά μας ιδρύματα) είναι κέντρα πολιτιστικής παραγωγής όπου η πολιτική συζήτηση (παραδόξως, μπορεί να φαίνεται) είναι ζωντανή και ανοιχτή, και όχι κολλημένη σε αμήχανα δόγματα (νεοφιλελευθερισμός στα οικονομικά ή μια ορισμένη αριστερή ρητορική στα τμήματα ανθρωπιστικών επιστημών) που διακρίνουν τα ιταλικά πολιτιστικά κέντρα. Αυτό ανεξάρτητα από τη μεταρρύθμιση του Χομεϊνί της δεκαετίας του 1980, η οποία οραματιζόταν τον πλήρη «ισλαμισμό» τους.

Στις διεθνείς σχέσεις, οι φιλίες απαιτούν αμοιβαιότητα.

Αλέξης Λεκάκης Κερκυραίος

Κατά την τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Ιρανό ομόλογό του, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι θεωρεί αδιανόητο η χώρα μας να εκλαμβάνεται ως εχθρός της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Το ανέφερε αυτό, διότι πολλά ελληνικά εμπορικά πλοία είναι ακινητοποιημένα στον Περσικό Κόλπο, καθώς τους απαγορεύεται να εξέλθουν. Χρήζει αναφοράς το γεγονός ότι το Ιράν έχει διατρανώσει πως δεν επιτρέπει τη διέλευση από τα Στενά του Χορμόζ σε πλοία που συνδέονται με τους εχθρούς του, δηλαδή τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους. Προφανώς, οι ιρανικές αρχές συγκαταλέγουν την Ελλάδα στους συμμάχους των δύο επιτιθέμενων, και, για τον λόγο αυτόν, μπλοκάρουν τη διέλευση των ελληνικών πλοίων.

Αν κι η Ελλάδα διατηρούσε για περίπου τρεις δεκαετίες πολύ καλές σχέσεις με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, αποτελώντας τον κύριο Ευρωπαίο συνομιλητή της, τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει ουσιαστικά αλλάξει άρδην. Μια σειρά ενεργειών της ελληνικής κυβέρνησης έχουν ερμηνευθεί από την Τεχεράνη ως εχθρικές. Συγκεκριμένα:

   

1. Η δημόσια υποστήριξη του Έλληνα πρωθυπουργού της δολοφονίας του Γασέμ Σολεϊμανί από τη διοίκηση Τραμπ τον Ιανουάριο του 2020

2. Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αποστείλει συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία τον Σεπτέμβριο του 2021

3. Η κατάσχεση ιρανικού πετρελαίου στο πλοίο Lana, στα ανοικτά της Καρύστου, τον Απρίλιο του 2022, κατόπιν αιτήματος των ΗΠΑ. Ακολούθησαν αντίποινα από τους Φρουρούς της Επανάστασης, οι οποίοι κατέλαβαν στον Περσικό Κόλπο δύο ελληνικά δεξαμενόπλοια. Λίγες ημέρες αργότερα, απόφαση ελληνικού δικαστηρίου ήρε την κατάσχεση του ιρανικού πετρελαίου και του πλοίου

Ο Mearsheimer για τον πόλεμο – Γιατί δεν θα χάσει το Ιράν

25/03/2026

EPA/ABIR SULTA

ΣΤΟΪΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Μια αναλυτική συνέντευξη (θα την παραθέσουμε σε τρία μέρη) του Αμερικανού καθηγητή διεθνών σχέσεων της “ρεαλιστικής σχολής” στο πανεπιστήμιο του Σικάγου John J. Mearsheimer στον βραβευμένο με το βραβείο Pulitzer δημοσιογράφο Chris Hedges για τον πόλεμο και την στρατιωτική κατάσταση στη Μέση Ανατολή, τις λάθος εκτιμήσεις της αμερικανικής κυβέρνησης, την στρατηγική του Ιράν, τις γεωοικονομικές επιπτώσεις και τα γεωπολιτικά ρίσκο μιας περαιτέρω κλιμάκωσης της σύγκρουσης μεταξύ Αμερικανοϊσραηλινών και Ιρανών.

Στο ερώτημα του διακεκριμένου δημοσιογράφου Chris Hedsen για ποιο λόγο ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανέτρεψε την διαχρονική πολιτική όλων των προκατόχων του (Μπους, Ομπάμα και Μπάιντεν) κι επιτέθηκε στις 28 Φεβρουαρίου απρόκλητα και σε παράβαση του διεθνούς δικαίου στο Ιράν, ο διάσημος Αμερικανός καθηγητής διεθνών σχέσεων στο πανεπιστήμιο του Σικάγου John J. Mearsheimer ήταν κατηγορηματικός: Η αλλαγή της αμερικανικής πολιτικής απέναντι στο Ιράν είναι μια νέα πραγματικότητα και ο Τραμπ «είναι πράγματι ο πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ που έπεσε στην παγίδα» του Νετανιάχου.

Υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι «το πρώτο μικρό βήμα προς τα μπροστά έγινε τον περασμένο Ιούνιο με τον πόλεμο των 12 ημερών» εναντίον του Ιράν, που ξεκίνησε και ουσιαστικά διεξήγαγε και πάλι το Ισραήλ, αλλά ο Τραμπ ήταν αυτός που ανακοίνωσε ότι «ο πόλεμος έληξε νικηφόρα για τις ΗΠΑ, με την καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν».

Τώρα όμως, όπως υποστήριξε ο Αμερικανός καθηγητής, ο Τραμπ «μπήκε σε αγεωγράφητα νερά», χωρίς να γνωρίζει τις πραγματικές στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν, ούτε να έχει κάποια στρατηγική απεμπλοκής από αυτήν την πολεμική περιπέτεια. Ήδη, μετά από τρεις εβδομάδες πολέμου κλυδωνίζεται η παγκόσμια οικονομία, αλλά και η νατοϊκή συμμαχία. Μια δυσμενή πραγματικότητα για την οποία προειδοποιούσε από καιρό ο νουνεχής, διορισμένος από τον Τραμπ αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ΗΠΑ, στρατηγός John Daniel Caine, καθώς «γνώριζε από την αρχή ότι τα πράγματα δεν θα εξελίσσονταν όπως φαντασιώνονταν Τραμπ και Νετανιάχου».

Η “παγίδα” Νετανιάχου

Ι. Αντωνόπουλος:Η ιστορία που δεν μας δίδαξαν. Η αληθινή ιστορία Ελλάδας - Περσίας

Η ιστορία της Περσίας και του Ιράν αποτελεί ένα από τα πιο παρεξηγημένα κεφάλαια της παγκόσμιας ιστορίας. Στο βίντεο αυτό παρουσιάζεται μια βαθιά ιστορική και γεωπολιτική ανάλυση της Περσικής Αυτοκρατορίας, των σχέσεων της με την αρχαία Ελλάδα, αλλά και της επιρροής που συνεχίζει να ασκεί το Ιράν στη σύγχρονη γεωπολιτική.

Σύμφωνα με την ανάλυση του κ. Ιωάννη Αντωνόπουλου, η σχέση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Περσία δεν περιορίζεται μόνο στους γνωστούς Μηδικούς Πολέμους. Αντίθετα, η ιστορία αποκαλύπτει μια πολύ πιο σύνθετη πραγματικότητα, όπου Έλληνες και Πέρσες συνυπήρξαν, συγκρούστηκαν αλλά και συνεργάστηκαν σε διαφορετικές περιόδους της ιστορίας.

Στο βίντεο αναλύονται σημαντικά ιστορικά γεγονότα όπως η εκστρατεία των Μυρίων του Ξενοφώντα, η πορεία των Ελλήνων μισθοφόρων μέσα στην Περσική Αυτοκρατορία, καθώς και η περίφημη στιγμή της επιστροφής τους στον Εύξεινο Πόντο με την κραυγή «Θάλαττα, Θάλαττα». Παράλληλα εξετάζεται ο ρόλος της Περσίας στην ελληνική ιστορία, αλλά και η επιρροή της στον ευρύτερο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.

Μια στρατηγική υπόθεση

Pierluigi Fagan - 21 Μαρτίου 2026

Πηγή: Πιερλουίτζι Φάγκαν

Εδώ και μέρες, παρακολουθώ τα διάφορα διεθνή ειδησεογραφικά χρονοδιαγράμματα, σχόλια και αναλύσεις που σχετίζονται με τον πόλεμο με το Ιράν. Εδώ και μέρες, η γενική στάση (τόσο της Δύσης όσο και της Αραβίας) ήταν να αναλογιστεί κανείς τη λογική πίσω από την απόφαση της Αμερικής να ξεκινήσει αυτή την περίπλοκη σύγκρουση. Αποτυγχάνοντας να βρεθεί μια τέτοια, έχουν διατυπωθεί διάφορες υποθέσεις, που κυμαίνονται από την υποταγή των ΗΠΑ στο Ισραήλ, μέχρι την απροετοίμαστη στάση του Τραμπ και την προσωπική του υποταγή (Έπσταϊν, Κούσνερ, κ.λπ.), μέχρι τη γεωπολιτική των νέων μπλοκ (ενάντια στην πιθανή νέα ηγεμονία BRICS/Κίνας) και ούτω καθεξής. Αλλά ίσως το άγχος της κατανόησης και το γνωστικό συναίσθημα μας τυφλώνουν σε μια διαφορετική λογική.

Η φαινομενική έλλειψη ορθολογικότητας σε αυτόν τον πόλεμο, η κρίση που επιβάλλεται στις ΗΠΑ παρά στο Ισραήλ, του οποίου οι στόχοι είναι πιο προφανείς και κατανοητοί, και το προπέτασμα καπνού των δηλώσεων, των αρνήσεων, των αστείων και των ανοησιών, θα μπορούσαν ίσως να έχουν ως στόχο να συσκοτίσουν την πραγματική στρατηγική και να σιγοβράσουν την κοινή γνώμη, όπως στη μεταφορά του «βραστού βάτραχου» ή στην αγγλόφωνη έκφραση «αγορά χρόνου».

Αυτή τη στιγμή, βρισκόμαστε στην 21η ημέρα της σύγκρουσης, η συστηματική καταστροφή του Ιράν συνεχίζεται αμείωτη και φαίνεται ότι η αμερικανική πολεμική μηχανή φέρνει εκπαιδευμένα στρατεύματα στο θέατρο του πολέμου για να αναπτυχθούν ποιος ξέρει πότε και ποιος ξέρει πώς. Μια επιχείρηση που, ακόμη και για καθαρά υλικοτεχνικούς λόγους, θα χρειαστεί εβδομάδες για να ολοκληρωθεί. Θα μπορούσε να είναι, όπως πιστεύουν ορισμένοι, ένα σύμπτωμα απροετοίμαστου χαρακτήρα και σύγχυσης σχετικά με τους αρχικούς στόχους, οι οποίοι έπρεπε να αντιμετωπίσουν την ανθεκτικότητα του Ιράν, ή θα μπορούσε να είχε προβλεφθεί από την αρχή ως μέρος ενός σχεδίου «μακρού πολέμου». Ένα σχέδιο που προοριζόταν να αποκρυφθεί από την αρχή, ίσως.

Κινητική του Ιρανικού Πολέμου Αντίστασης

Πηγή: Φιλίππο Μπόβο

Βρισκόμαστε ακριβώς τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη του «πολέμου κατά του Ιράν», ο οποίος έκτοτε έχει εξαπλωθεί σε όλο και περισσότερα μέτωπα και δρώντες.

Μια μεγάλη εφημερίδα του Ντουμπάι, η Khaleej Times, σε ένα κύριο άρθρο που δημοσιεύθηκε σήμερα επικρίνει την σαφή έλλειψη στρατηγικής στην τρέχουσα σύγκρουση, η οποία βρίσκεται τώρα στην τρίτη εβδομάδα της. Προειδοποιεί ότι, ενώ η Τεχεράνη δεν δείχνει σημάδια αποδυνάμωσης ή εξασθένισης, η συνέχιση των εχθροπραξιών μπορεί μόνο να προκαλέσει ολοένα και πιο σοβαρές ζημιές και στις δύο πλευρές, σε μια κατάσταση που θα περιέγραφα ως ένα πραγματικό «καταστροφικό αδιέξοδο». Πράγματι, μόνο τις τελευταίες 48 ώρες, έχουμε δει πώς οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί του ιρανικού πετρελαϊκού κοιτάσματος South Pars προκάλεσαν αντίδραση στο North Field του Κατάρ (το South Pars και το North Field είναι ουσιαστικά το ίδιο πετρελαϊκό κοιτάσμα, το οποίο οι δύο χώρες εκμεταλλεύονται ξεχωριστά, η καθεμία μέσω των δικών της εταιρειών), με τον βομβαρδισμό της πολύτιμης και στρατηγικής τοποθεσίας Ras Laffan.

Χρειάστηκαν 14 χρόνια και 70 δισεκατομμύρια ευρώ για την κατασκευή του, και τώρα, σύμφωνα με τις πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις, θα χρειαστούν τουλάχιστον τρία ή τέσσερα χρόνια, με κόστος όχι λιγότερο από 25-30 δισεκατομμύρια ευρώ για την ανοικοδόμηση του.

Εν τω μεταξύ, η Qatar Energy ανακοίνωσε ότι, λόγω ανωτέρας βίας, οι εξαγωγές φυσικού αερίου θα πρέπει να ανασταλούν, αναστέλλοντας μακροπρόθεσμα, πενταετή συμβόλαια με πελάτες όπως η Ιταλία, το Βέλγιο, η Κορέα και η Κίνα. Η Ινδία, η οποία ήταν ανέκαθεν σημαντικός εισαγωγέας φυσικού αερίου από το Κατάρ, βρίσκεται επίσης σε ολοένα και πιο δύσκολη θέση λόγω αυτής της εξέλιξης: μόλις χθες, για παράδειγμα, δημοσιεύθηκε είδηση ​​ότι εκατοντάδες εταιρείες μόνο στο Γκουτζαράτ θα πρέπει να κλείσουν ή να αναστείλουν τις δραστηριότητές τους, ιδίως σε τομείς όπως η κεραμική. Παρεμπιπτόντως, η Ινδία χρησιμοποιεί ολοένα και περισσότερο φυσικό αέριο εδώ και χρόνια για την αποτέφρωση και η έλλειψη προμηθειών θα αποδειχθεί πρόβλημα και από αυτή την άποψη.

Οι ΗΠΑ λένε ότι κατέστρεψαν την πυραυλική ικανότητα του Ιράν: Πώς το Ιράν εξακολουθεί να πυροβολεί;

Αλ Τζαζίρα

Παρά τις υποβαθμισμένες δυνατότητες εκτόξευσης, το Ιράν διαθέτει αρκετούς πυραύλους για να βάλλει στρατηγικά και να κρατά την περιοχή σε εγρήγορση, λένε οι ειδικοί.

Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) του Ιράν πραγματοποιεί στρατιωτική άσκηση με βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη [Αρχείο: Sepahnews/Anadolu]

Από τη Βιρτζίνια Πιετρομάρκι

Δημοσιεύτηκε στις 16 Μαρτίου 202616 Μαρ 2026

Οι κοινές επιθέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ έχουν μειώσει σημαντικά την ικανότητα του Ιράν να εκτοξεύει πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, λένε οι ειδικοί, αλλά το Ιράν διατηρεί αρκετές δυνατότητες για να προκαλέσει σημαντικές ζημιές.

«Η ικανότητα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν έχει καταστραφεί λειτουργικά. Το ναυτικό τους κρίθηκε αναποτελεσματικό στη μάχη. Πλήρης και ολοκληρωτική αεροπορική κυριαρχία επί του Ιράν», δήλωσε ο Λευκός Οίκος το Σάββατο. «Η επιχείρηση Epic Fury αποφέρει τεράστια αποτελέσματα», ανέφερε αναφερόμενος στον πόλεμο που ξεκίνησε το Ισραήλ και οι ΗΠΑ στις 28 Φεβρουαρίου.

Την Κυριακή, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν αποδεκατίσει την ικανότητα κατασκευής μη επανδρωμένων αεροσκαφών του Ιράν.

Ωστόσο, το απόγευμα της Δευτέρας, το Κατάρ ανακοίνωσε ότι αναχαίτισε τον τελευταίο από μια σειρά πυραύλων που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν προς τη χώρα. Η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν εξέδωσαν επίσης προειδοποιήσεις. Ένας πύραυλος έπεσε σε ένα αυτοκίνητο στο Άμπου Ντάμπι, σκοτώνοντας ένα άτομο.

Είναι, λοιπόν, οι πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν σημαντικά μειωμένες; Και πώς εξακολουθεί να εκτοξεύει βλήματα στους γείτονές του και στο Ισραήλ;

Μήπως το Ιράν εκτοξεύει λιγότερους πυραύλους τώρα;

Πράγματι, ο αριθμός των αντιποίνων πυραύλων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών που έχει εκτοξεύσει το Ιράν προς τις χώρες του Κόλπου, το Ισραήλ και άλλα έθνη στην περιοχή έχει σημειώσει απότομη μείωση από την έναρξη του πολέμου.

Η Μέση Ανατολή στις φλόγες: το ενεργειακό παιχνίδι

Giacomo Gabellini - 14 Μαρτίου 2026

Πηγή: Ανάλυση Άμυνας

Ο πόλεμος που εξαπέλυσαν το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ιράν συνεχίζει να τροφοδοτεί την αστάθεια στις αγορές ενέργειας. Η ραγδαία άνοδος των τιμών αναφοράς πετρελαίου Brent και West Texas Intermediate (WTI), η οποία ξεκίνησε την παραμονή του πολέμου και συνεχίστηκε μέχρι τη Δευτέρα 9 Μαρτίου, ακολουθήθηκε από μια ραγδαία πτώση, η οποία οφείλεται εν μέρει στις διαβεβαιώσεις του Προέδρου Τραμπ σχετικά με την επικείμενη ολοκλήρωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Από την άλλη πλευρά, η ομόφωνη απόφαση των 32 χωρών-μελών του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας να απελευθερώσουν 400 εκατομμύρια βαρέλια στρατηγικών αποθεμάτων για να αντισταθμίσουν τη συμφόρηση στην προσφορά πετρελαίου που προκλήθηκε από το de facto κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από τις αρχές της Τεχεράνης.

Πιο συγκεκριμένα, η ιρανική κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα πραγματικό στρατιωτικό σημείο ελέγχου σε αυτό το κρίσιμο σημείο, μέσω του οποίου διέρχονται κατά μέσο όρο 20 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως (ίσο με περίπου το 25% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου μέσω θαλάσσης), επιτρέποντας τη διέλευση μόνο πλοίων που ανήκουν σε χώρες που δεν συνδέονται με αμερικανικά και ισραηλινά συμφέροντα.

ΙΡΑΝ: ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΚΟΣΜΩΝ ΚΑΙ ΝΟΗΜΑΤΩΝ

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Στο «πρόσωπο» του Ιράν βάλλεται σήμερα κάτι περισσότερο από ένα συγκεκριμένο κράτος. Από αυτή την οπτική, το Ιράν δεν εμφανίζεται μόνο ως γεωπολιτικός αντίπαλος, αλλά και ως σύμβολο ενός διαφορετικού τρόπου κατανόησης της πολιτικής και της κοινωνίας.

Η σύγκρουση δηλαδή δεν αφορά μόνο στρατηγικά συμφέροντα ή περιφερειακές ισορροπίες ισχύος. Αφορά και δύο διαφορετικές ανθρωπολογικές και πολιτικές αντιλήψεις για το τι είναι κοινωνία. Από τη μία πλευρά βρίσκεται ένα μοντέλο που δίνει μεγάλη έμφαση στο άτομο, στα ατομικά δικαιώματα και στις πολλαπλές προσωπικές ταυτότητες. Από την άλλη, κοινωνίες που συνεχίζουν να οργανώνονται γύρω από ισχυρές έννοιες όπως το έθνος, η συλλογική μνήμη, το ιερό και η πολιτισμική συνέχεια. Από αυτή τη σκοπιά, το Ιράν εμφανίζεται ως ένα από τα τελευταία εθνικά οχυρά ενός κόσμου που αντιλαμβάνεται την πολιτική κοινότητα όχι απλώς ως σύνολο ατόμων, αλλά ως ιστορικό σώμα.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι στον πυρήνα της ιρανικής πολιτισμικής ταυτότητας βρίσκεται ένα βαθύ ήθος αντίστασης. Από την αρχαία περσική ιστορία μέχρι τη σύγχρονη εποχή, η ιδέα της ανεξαρτησίας απέναντι σε εξωτερικές δυνάμεις αποτελεί κεντρικό στοιχείο της συλλογικής μνήμης του ιρανικού λαού. Η αντίσταση δεν βιώνεται απλώς ως στρατηγική επιλογή, αλλά ως μορφή ιστορικής αξιοπρέπειας και πολιτισμικής αυτοσυνείδησης. Μέσα σε αυτή την παράδοση, η υπεράσπιση της κυριαρχίας, της πίστης και της συλλογικής ταυτότητας συνδέεται με μια βαθύτερη αίσθηση ιστορικής συνέχειας. Γι’ αυτό και για πολλούς Ιρανούς η σημερινή αντιπαράθεση δεν εκλαμβάνεται μόνο ως πολιτική σύγκρουση, αλλά ως συνέχεια μιας μακράς ιστορικής στάσης απέναντι στην εξωτερική επιβολή.

Το Ιράν δεν αμύνεται απλώς

Augusto Sinagra - 14 Μαρτίου 2026

Πηγή: Αουγκούστο Σιναγκρά

Από την εποχή των Μογγόλων του Τζένγκις Χαν ή την εποχή του Αττίλα, ηγέτη των Ούννων, δεν έχουμε ξαναδεί την απροκάλυπτη χυδαιότητα της αμερικανικής και ισραηλινής επιθετικότητας κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.
Τη χυδαιότητα μιας ύπουλης επίθεσης ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Ποτέ πριν δεν είχε φτάσει σε αυτό το σημείο.

Λέγεται ότι το διεθνές δίκαιο δεν υπάρχει πλέον. Αυτό δεν είναι αλήθεια: το διεθνές δίκαιο συνεχίζει να υπάρχει. Αυτό που έχει αλλάξει είναι ότι οι πολιτικοί ηγέτες των κρατών δεν είναι πλέον πολιτικοί, αλλά απλώς γκάνγκστερ που επιβιώνουν με νευροπάθειες και εμμονή με το σύνδρομο της «Άπω Δύσης». Αναφέρομαι στην Άγρια Δύση.

Αυτοί οι γκάνγκστερ ισχυρίζονται ότι ενεργούν για να υπερασπιστούν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι πολύ περίεργο το γεγονός ότι τέτοια δικαιώματα στερούνται συνεχώς σε κράτη πλούσια σε κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Σκεφτείτε τη Βενεζουέλα και το Ιράν.
Ένας γκάνγκστερ είναι πάντα ψεύτης, και ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει χωρίς ντροπή ότι ο στόχος ήταν να ανατραπεί το σιιτικό ισλαμικό καθεστώς του Ιράν για να απελευθερωθεί ο ευγενής λαός της Περσίας από την καταπίεση.
Κάτι παρόμοιο συνέβη το 1953, όταν ο έντιμος Πρόεδρος Μοχάμεντ Μοσαντέκ ανέλαβε τα ηνία του ιρανικού κράτους. «Έκανε το λάθος» να εθνικοποιήσει τη βιομηχανία πετρελαίου, επιστρέφοντας αυτόν τον πλούτο στον ιρανικό λαό, θέτοντας σε μεγάλο κίνδυνο τη συμμορία των τσακαλιών που ονομάζονταν «Επτά Αδελφές» (οι αγγλοαμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες).

Είναι η έλλειψη πολεμικού σχεδίου τό «σχέδιο» του Τραμπ;

Αlastair Crooke

Πηγή: Red Jackets

Το αμερικανο-ισραηλινό μοντέλο πολέμου που βασίζεται σε απομακρυσμένες αεροπορικές επιδρομές αμφισβητείται από έναν εντελώς διαφορετικό ασύμμετρο στρατηγικό πόλεμο, τον οποίο σχεδίασε για πρώτη φορά το Ιράν πριν από περισσότερα από 20 χρόνια.

Είναι σημαντικό να το κατανοήσουμε αυτό όταν προσπαθούμε να εκτιμήσουμε τον πραγματικό απολογισμό του πολέμου. Είναι σαν να συγκρίνουμε πορτοκάλια και λεμόνια: έχουν ουσιαστικά διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εκτοξεύουν πολυάριθμα τηλεχειριζόμενα πυρομαχικά εναντίον του Ιράν, αλλά σε ποιο βαθμό και με ποιο αποτέλεσμα; Δεν γνωρίζουμε.

Γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι το Ιράν έχει το δικό του ασύμμετρο πολεμικό σχέδιο. Και μόλις ξεκινά, προχωρώντας σταδιακά προς την πλήρη εφαρμογή του. Το πλήρες πυραυλικό οπλοστάσιο του Ιράν δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί: ούτε οι τελευταίοι πύραυλοί του, ούτε τα υποβρύχια μη επανδρωμένα αεροσκάφη και οι εκτοξευτές πυραύλων κατά πλοίων, τα οποία δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί. Επομένως, δεν γνωρίζουμε το πλήρες δυναμικό του Ιράν και δεν μπορούμε να πούμε τι αποτέλεσμα θα μπορούσε να έχει η πλήρης ανάπτυξή του. Η Χεζμπολάχ είναι πλέον πλήρως επιχειρησιακή και οι Χούθι (προφανώς) περιμένουν το πράσινο φως για να αποκλείσουν την Μπαμπ αλ-Μαντέμπ, παράλληλα με τον αποκλεισμό του Ορμούζ.

Δεν πρόκειται μόνο για μια περιφερειακή κατάρρευση, αλλά για μια παγκόσμια.

Filippo Bovo - 10 Μαρτίου 2026

Πηγή: Φιλίππο Μπόβο

Στο Ιράν, ο διορισμός του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, γιου του μαρτυρικού Αλί, ως νέου Ανώτατου Ηγέτη έχει χαιρετιστεί με λαϊκή υποστήριξη που δεν φαίνεται να ταιριάζει με τις περιγραφές που έχουν δώσει μέχρι στιγμής τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Ενώ συνεχίζουν να παρέχουν ευφημιστικά ανεπαρκή κάλυψη της συνεχιζόμενης σύγκρουσης στην περιοχή, έχουν ωστόσο καταφέρει να ισχυριστούν ότι «οι ενέργειες του Τραμπ έχουν αντικαταστήσει μόνο μια παλαιότερη εκδοχή του Χαμενεΐ με μια νεότερη» (CNN). 

Ωστόσο, το να λέμε ότι αυτό ήταν «το μόνο αποτέλεσμα» εξακολουθεί να μοιάζει με ψέμα: τι γίνεται με την ανθρωπιστική ζημιά (για παράδειγμα, τα 168 νεκρά κορίτσια στο Μινάμπ, ένα πραγματικό έγκλημα πολέμου που διαπράχθηκε σύμφωνα με ένα σενάριο που έχει ήδη παρατηρηθεί στη Γάζα: πρώτα χτυπιέται ο στόχος, στη συνέχεια, 40 λεπτά αργότερα, όταν η επιχείρηση διάσωσης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, χτυπιέται ξανά, αυξάνοντας τους αριθμούς· και στη συνέχεια, επιπλέον, αρνείται κάθε ευθύνη, αποδίδοντάς την στο μέρος που δέχτηκε την επίθεση, σαν να ήθελε να εφαρμόσει μια «ψεύτικη σημαία»: μια άλλη ιδιαιτερότητα, κι αυτή, της ισραηλινο-αμερικανικής «μεθόδου»), ή ακόμα και την οικονομική ή πολιτική ζημιά.

Δεν θα είναι εύκολο να διαπραγματευτεί κανείς με τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ειδικά τώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να αποσυρθούν από τη σύγκρουση με μια ακόμη παρασκηνιακή συμφωνία που θα σώσει εν μέρει το πρόσωπό (τους): η επίθεση της 28ης Φεβρουαρίου σκότωσε όχι μόνο τον πατέρα του, αλλά και τη μητέρα του, τη σύζυγό του, τον γιο του, την αδερφή του, τον κουνιάδο του και τα παιδιά τους, καθώς και τον πατέρα ενός άλλου κουνιάδου. Όλοι έγιναν μάρτυρες. Η κατάσταση δεν ήταν διαφορετική για τη χώρα του: 1.205 άμαχοι σκοτώθηκαν, συμπεριλαμβανομένων 195 ανηλίκων, τοξικές βροχές έπληξαν 10 εκατομμύρια ανθρώπους (βομβαρδισμός των διυλιστηρίων πετρελαίου της Τεχεράνης με το προκύπτον τοξικό νέφος), καθώς και η καταστροφή 8.000 σπιτιών, 265 σχολείων, 36 εγκαταστάσεων υγειονομικής περίθαλψης, 15 βιβλιοθηκών, καθώς και 350 τζαμιών και 8 ιστορικών και πολιτιστικών χώρων (4 Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO).

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΤΕΧΕΡΑΝΗ ΚΑΙ ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

«Ο βομβαρδισμός μαθητών στο Ιράν από τις ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη σφαγή αμάχων από τις ΗΠΑ μετά την επίθεση στο Μάι Λάι. Ο ισραηλινός βομβαρδισμός της αποθήκης πετρελαίου της Τεχεράνης αποτελεί τη μεγαλύτερη μεμονωμένη πράξη χημικού πολέμου εναντίον άμαχου πληθυσμού στην ιστορία. Ασύλληπτο νέο βάθος βαρβαρότητας» έγραψε πρόσφατα ο Τζέισον Χάικελ…

Το πρόσφατο χτύπημα δεξαμενών πετρελαίου στην Τεχεράνη δημιούργησε ένα μεγάλο τοξικό νέφος που κάλυψε εκατομμύρια ανθρώπους για πολλές ώρες ή και ημέρες. 

Πέρα από τη ρύπανση του αέρα, αυτά ακριβώς τα χτυπήματα δημιουργούν συνθήκες μόνιμης και επικίνδυνης, για τη δημόσια υγεία,  ρύπανσης του νερού και του εδάφους. Η συστηματική δηλητηρίαση του αέρα, των υδάτων και του εδάφους δεν αποτελεί «παράπλευρη απώλεια». Βλέπουμε ότι και στην περίπτωση της Τεχεράνης, ΗΠΑ και Ισραήλ ακολουθούν ακριβώς την ίδια στρατηγική που ακολούθησαν στη Γάζα. Μέσω ενός σφοδρού βιομηχανικού πολέμου, η ευρύτερη περιοχή μετατρέπεται σταδιακά σε μια αβίωτη no man’s land, επιβεβαιώνοντας ότι η υπέρτατη μορφή κυριαρχίας πάνω σε έναν τόπο είναι η ικανότητα να τον καθιστάς μόνιμα εχθρικό για την ίδια τη ζωή.

Όπως ακριβώς το καπιταλιστικό σύστημα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς να παράγει και να αποβάλλει βιομηχανικά σκουπίδια στις περιφέρειες του κόσμου, έτσι και ο βιομηχανικός πόλεμος του 21ου αιώνα μεταβολίζει συνειδητά τον ζωτικό χώρο του «εχθρού» σε τοξικά απόβλητα. Η Τεχεράνη βιώνει την απόλυτη αντικειμενοποίηση: μια πόλη, οι φυσικοί της πόροι και οι κάτοικοί της αντιμετωπίζονται ως απόβλητα, έτοιμα προς απόρριψη στη χωματερή του δυτικού πολιτισμού…

Διπλά πρότυπα

Andrea Zhok - 10 Μαρτίου 2026

Πηγή: Άντρεα Ζοκ

Δεν κατηγορώ τους von der Leyen, τους Merze, τους Macron, τους Kallas, τους Tajani. Άλλωστε, η υποκρισία τους, τα διπλά τους μέτρα και σταθμά, τα ψέματά τους εξηγούνται εύκολα: πρέπει να λογοδοτήσουν σε αυτούς που τους έβαλαν εκεί (που δεν είναι το εκλογικό σώμα).
Κατηγορώ εκείνους - πολίτες, ψηφοφόρους, χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης - που τροφοδοτούν με θέρμη την υποκρισία τους, τα διπλά τους μέτρα και τα ψέματά τους, χωρίς κανένα λόγο.

Όταν βλέπω εικόνες της Τεχεράνης ή της Βηρυτού αυτές τις μέρες, όταν βλέπω τη γειτονιά Νταχίχ στη νότια Βηρυτό να ισοπεδώνεται από ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη, με 80 παιδιά νεκρά (στοιχεία της UNICEF), όταν βλέπω το σχολείο στο Μινάμπ να καταστρέφεται από αμερικανικό τόμαχουακ με 168 κορίτσια μέσα, όταν βλέπω τον ουρανό της Τεχεράνης γεμάτο με ένα αποκαλυπτικό σύννεφο που παράγεται από τον βομβαρδισμό των αποθηκών πετρελαίου, το οποίο μετατρέπεται σε όξινη βροχή (ξηραίνει τα πάντα στο πέρασμά του και μεταναστεύει προς το Ουζμπεκιστάν), όταν βλέπω τις μονάδες αφαλάτωσης να χτυπιούνται και 700.000 Ιρανούς πολίτες να μετατρέπονται σε άστεγους πρόσφυγες, όταν βλέπω όλη αυτή την ανθρωπιστική και οικολογική καταστροφή, που προκλήθηκε από μια μονομερή επιθετικότητα των «συμμάχων μας», δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ ένα πράγμα:

• Αλλά πού πήγαν όλες οι ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που απαιτούν εκδίκηση από τον ουρανό για την υπερβολική χρήση της θανατικής ποινής στο Ιράν;

• Πού πήγαν όλοι αυτοί οι τρομακτικοί ακτιβιστές για το κλίμα, αυτοί που παραμόρφωσαν μουσεία για να διαμαρτυρηθούν για τις εκπομπές ρύπων και το ντίζελ του Euro 5 Panda;