Παγκόσμιος Νότος - Η Γεωπολιτικήι μιας νέας Δύναμης

ΚΛΙΚ στην εικόνα ή ΕΔΩ για να ακούσετε 

Για να κερδίσει ο γκλομπαλισμός, πρέπει πρώτα να σκοτώσει το έθνος-κράτος.

Κλαίνε και οι ρέγγες που παραιτήθηκε. 

Έχασε η Βενετιά βελόνι. 

Του γκλομπαλισμού το ανάγνωσμα, πρόσχωμεν. 

=====

Μαρία Νικολακάκη 

Ο Γκλομπαλισμός Επιδιώκει να Σκοτώσει το Έθνος-Κράτος

Η διεθνής κυβέρνηση απειλεί ολόκληρο τον πλανήτη.

Οι άνθρωποι αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι όσοι κυβερνούν στο όνομά τους εργάζονται εδώ και καιρό για την εξάλειψη του έθνους-κράτους.

Τα Ηνωμένα Έθνη δεν είναι ουδέτερο έδαφος για να συζητούν οι εθνικές κυβερνήσεις τις διαφορές τους. Είναι ένα κυβερνητικό κατασκεύασμα που έχει σκοπό να αντικαταστήσει τις εθνικές κυβερνήσεις. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν είναι ένας διεθνής οργανισμός που έχει σκοπό να συντονίζει πολύπλοκες αντιδράσεις σε παγκόσμιες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης στον τομέα της υγείας. Είναι ένας θεσμός που διαθέτει τεράστια δύναμη και εξουσία για να παρακολουθεί και να ρυθμίζει κάθε άνθρωπο στον πλανήτη. Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, ο Όμιλος της Παγκόσμιας Τράπεζας και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν υπάρχουν για να επεκτείνουν το ελεύθερο εμπόριο, να ανοίξουν τις αγορές και να βοηθήσουν τα αναπτυσσόμενα έθνη. Υπάρχουν για να συγκεντρώνουν τον έλεγχο όλων των οικονομικών συναλλαγών στον κόσμο.

Η επίθεση των νόμων της «πράσινης νέας συμφωνίας» στον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία δεν έχει καμία σχέση με τη διατήρηση του περιβάλλοντος ή τη «σωτηρία του πλανήτη». Αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης πρωτοβουλίας του ΟΗΕ για την παρακολούθηση του λεγόμενου «αποτυπώματος άνθρακα» κάθε ατόμου, προκειμένου να παρακολουθείται, να φορολογείται και να ρυθμίζεται κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα. Η πολιτική των Ηνωμένων Εθνών για τις «κλιματικές αποζημιώσεις» δεν έχει καμία σχέση με τη «δικαιοσύνη» ή την «επιστήμη». Υπάρχει για να δικαιολογεί την αναδιανομή πλούτου από τα δυτικά έθνη σε μη δυτικά έθνη υπό το πρόσχημα του «διεθνούς δικαίου».

Το μήνυμα που ακούμε σε όλη μας τη ζωή είναι ηχηρό και σαφές: Τα έθνη κάνουν κακά πράγματα. Οι διεθνείς οργανισμοί κάνουν καλά πράγματα.

Ο ρητορικός πόλεμος κατά του «εθνικισμού» δεν ξεκίνησε επειδή οι άνθρωποι που είναι περήφανοι για τα έθνη τους έγιναν μαγικά Ναζί. Οι άνθρωποι που είναι περήφανοι για τα έθνη τους ονομάζονται «Ναζί» ώστε όσοι μας κυβερνούν να μπορούν να δαιμονοποιούν το έθνος-κράτος. Αν ανατρέξετε σε εφημερίδες και επιστημονικά δοκίμια πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο «εθνικισμός» και ο «πατριωτισμός» χρησιμοποιούνται εναλλακτικά. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, υπάρχει ένα προφανές γλωσσικό χάσμα. Ο «πατριωτισμός», ως επί το πλείστον, επιβιώνει ως αποδεκτή πολιτική αρετή (Πώς αλλιώς μπορούν οι κυβερνήσεις να στείλουν άνδρες στη μάχη αν δεν υπάρχουν πατριώτες;). Ωστόσο, ο όρος «εθνικισμός» χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο με την πάροδο των δεκαετιών ως υποτιμητικός όρος που συνδέεται με τον φασισμό — σαν η ίδια η οργανωτική έννοια ενός έθνους-κράτους να είναι εγγενώς αυταρχική και αντιδημοκρατική.