Του Γιώργου Μέσκου
Παραβρέθηκα σε μια ...παγκόσμια πρώτη, δηλαδή σε μια παράσταση στην Επίδαυρο της τραγωδίας του Σοφοκλή Αντιγόνη. Αν καταλαβαίνω καλά αυτή η εκδοχή της Αντιγόνης δεν έχει ξαναπαιχθεί. Η γνωστή εκδοχή είναι του Ευρυπίδη. Έχω την αίσθηση ότι παρακολούθησα ένα ανοσιούργημα, γιατί:
Α. Το χώρο της Επιδαύρου τον αισθάνομαι ως κάτι ιερό και η τοποθέτηση στο κέντρο του θεάτρου μιας περιστρεφόμενης σκηνής και έντονων φωτιστικών εφέ προσωπικά με ενοχλεί ιδιαίτερα, εν τούτοις αυτό θα το προσπερνούσα αν δεν υπήρχε συνέχεια
Β. Η παράσταση διήρκεσε 150 λεπτά χωρίς διάλειμμα. Σε όλη αυτήν την διάρκεια η σκηνή περιστρεφόταν με σταθερό ρυθμό και οι ηθοποιοί περπατούσαν ανάποδα ώστε να μένουν στην ίδια θέση.
Γ. Υπήρχε μια σταθερή "μουσική" υπόκρουση, δηλαδή μια σταθερή αλληλουχία χτύπων και στριγλών ήχων που επαναλαμβανότανε μονότονα για διόμιση ώρες...
