Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΟΥΝΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΟΥΝΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

17 Νοεμβρίου 2026

Γιατί στο "Πολυτεχνείο δεν υπήρξαν νεκροί"...

Βασίλης Λαμπόγλου 

Ο Μάρκος Καραμανης(φωτό 1)ήταν ηλεκτρολόγος στο Αιγάλεω,αρραβωνιασμένος και σε μια εβδομάδα θα γινόταν και ο γάμος καθώς  η κοπέλα του η Άννα  ήταν ήδη έγκυος.

Τη Πέμπτη 15 Νοεμβρίου του 1973 μαζί με φίλους του ανεβαίνει  στην Αθήνα και βοηθάνε τους φοιτητές που είχαν κλειστεί στο Πολυτεχνείο προμηθευοντας τους(από το χαρτζιλίκι τους και από δωρεές του κόσμου)με ότι χρειάζονταν. 

Το πρωί του Σαββάτου της 17ης Νοέμβρη, μετα την εισβολή του άρματος, το Πολυτεχνείο είναι ζωσμένο από στρατό και αστυνομία και ο Μάρκος μαζί με τον ξάδελφό του Χρήστο Μηλιαράκη, κυνηγημενοι καταφευγουν στην ταράτσα  της πολυκατοικίας επί της οδού Αιγύπτου 1, στην διασταύρωση της Πατησίων με τη Λεωφόρο Αλεξανδρας. 

Στο  κτήριο του ΟΤΕ επί της Πατησίων η Χούντα είχε τοποθετήσει 50 άνδρες του 572ου Τάγματος Πεζικού (διοικητής ο Λοχαγός Αναστάσιος Αναστασίου).
 Μαζί του, εκτελούσε υπηρεσία ο έφεδρος ανθυπολογαγός (ΠΖ) Ιωάννης Λυμπέρης ο οποίος στάλθηκε από τον 951 Λόχο της ΕΑΤ-ΕΣΑ. 
Ο Λοχαγός αναθέτει στον Λυμπέρη την ευθύνη του 5ου και της ταράτσας του 6ου ορόφου. 

Ο Λυμπέρης ανεβαίνει στην ταράτσα του κτηρίου του ΟΤΕ μαζί με  στρατιώτες και βλέπει τα 2 ξαδέλφια στην απέναντι ταράτσα.
Και αρχίζει και τους πυροβολεί με το υπηρεσιακό του όπλο.
Οι 2 νεοι, σαστισμένοι πέφτουν στο πάτωμα.
Όταν του τελειωνουν οι σφαίρες, ο έφεδρος ανθυπολοχαγός παιρνει ένα M1 από  εναν στρατιώτη και άρχιζει να ρίχνει ξανά κατά των δύο νέων. 
Ο Μαλλιαράκης μέσα στις σφαίρες σηκώνεται όρθιος και προσπαθεί να τρέξει να σωθεί.
Ο Καραμανης προσπαθεί να τον σώσει και τρώει μια σφαίρα στη καρωτίδα που επιφέρει ακαριαίο θάνατο.
Ο Μαλιαράκης επέζησε, τραυματισμένος, με μια σφαίρα στο κεφάλι του. 

ΜΕ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ

Στις δίκες μάλιστα που έγιναν τότε κατά των φοιτητών, μόνιμοι μάρτυρες υπεράσπισης, ήταν ο καθηγητής τότε της Θεολογικής,  π. Αναστάσιος Γιαννουλάτος και ο 
π. Γεώργιος  Πυρουνάκης... χωρίς  να ξεχνάμε και την βοήθεια που πήγαιναν στους έγκλειστους φοιτητές, στη Νομική και το Πολυτεχνείο, σε τρόφιμα, ρουχισμό και φάρμακα..



Γιώργος Τασιόπουλος 

ΜΕ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΣ

Στις 21 Φεβρουαρίου του 1973, περίπου 3000-4000 φοιτητές καταλαμβάνουν το κτήριο της Νομικής Σχολής Αθηνών και καλούν τον λαό να συμπαρασταθεί στον αγώνα τους από την ταράτσα του κτηρίου. Τα γεγονότα αυτά θεωρούνται προάγγελος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές είναι η πείνα. Αποκλεισμένοι μέσα στο κτήριο της Νομικής ήδη για πολλές ώρες, δεν μπορούν να βρουν κάτι να φάνε.

Ο τότε επίσκοπος Ανδρούσης Αναστάσιος Γιαννουλάτος, καθηγητής Θεολογίας, μαζί με άλλους κληρικούς και φοιτητές της Θεολογίας (ο ιερέας Χρίστος Χριστοδούλου, ο διάκονος Τιμόθεος Λαγουδάκης κ.α.) προσπαθούν να περάσουν μέσα από τα μπλόκα της αστυνομίας και να δώσουν σακούλες με τρόφιμα στους φοιτητές. Η αστυνομία τους απωθεί.

Όπως αποκαλύπτει ο Διονύσης Μαυρογένης, στην εκπομπή «Εδώ και Σήμερα» (ΕΡΤ, 1982), οι κληρικοί καταφέρνουν να περάσουν «με κίνδυνο της ζωής τους, κάτω απ’ τα ράσα μερικά καρβέλια ψωμί και πρόσφορα, μέσα από μια τρύπα που είχαν ανοίξει οι φοιτητές και που ένωνε το νεκροτομείο με το αμφιθέατρο. Οι παπάδες αυτοί στάθηκαν πάντα στο πλευρό μας», θα πει χαρακτηριστικά ο Μαυρογένης.

Το περιστατικό επιβεβαιώνει ο δημοσιογράφος Μηνάς Παπάζογλου που συμμετείχε στην εξέγερση της Νομικής και μάλιστα προσθέτει ότι ο Αναστάσιος κατάφερε ν’ ανέβει επάνω στην Νομική και να δει τους φοιτητές.

Βασανιστήρια


Μεγάλος, όμως, είναι ο κατάλογος των τότε απλών κληρικών που συμμετείχαν με κάθε τρόπο ακόμη και σε αντιστασιακές πράξεις.

Η Κίττυ Αρσένη εξιστορεί τις δραματικές στιγμές που έζησε το καλοκαίρι του 1967 όταν συνελήφθη, φυλακίστηκε και βασανίστηκε από τη χούντα των συνταγματαρχών

Η αφήγηση της Κίττυς Αρσένη από την εμπειρία της στην Ασφάλεια - για να μην ξεχνάμε.



"...Μπήκανε στις δύο το πρωί στο σπίτι μου με τα περίστροφα στα χέρια και είπανε: “Μη φοβάστε, Αστυνομία” και η μάνα μου έπεσε λιπόθυμη. Τριγυρίσανε και κάνανε το σπίτι άνω κάτω σα λυσσασμένα σκυλιά. Ο Λάμπρου με ρώτησε αν μου αρέσει η μουσική του Θεοδωράκη.

Δεν ήξερα πώς συμπεριφέρονται σε αστυνομικούς που κάνουνε έρευνα. “Γιατί με ρωτάτε, είμαι καλλιτέχνις”, τους είπα και μου έσπασε το δίσκο με το “Τραγούδι του Νεκρού Αδερφού”. Τους παρακάλεσα ό,τι είναι να γίνει να μη γίνει μεσα στο σπίτι. Φοβήθηκα τις φωνές, τη μάνα μου λιποθυμισμένη δίπλα, την πολυκατοικία, - η ζωή κυλάει ήρεμα στην Αθήνα – και μου είπανε να φύγουμε. (...)

Έμαθα περίεργα πράγματα απόψε. Πώς μπορεί να σε χτυπάνε και να μην πονάς! 

Ο Λάμπρου διέταξε να μου σπάσουν το χέρι. 
Ο Μπάμπαλης τον πρόλαβε: “Μην κουράζεστε, κύριε προϊστάμενε! Εγώ!”. Και άρπαξε αυτός το χέρι μου. Εγώ περίμενα το σπάσιμο για να ξεσπάσω. Σκεφτόμουνα, όταν ήμουνα μικρή, είχα πέσει από την αχλαδιά του κήπου μας και είχα σπάσει το χέρι μου, ούτε που το κατάλαβα. 
“Έτσι θαναι και τώρα”, σκεφτόμουνα, “την ώρα που θα σπάσει ούτε που θα το καταλάβω”. Άρχισα να ξεφωνίζω, μηχανικά σχεδόν, όταν είδα από μακριά το φως ενός σπιτιού. Και αυτό ήτανε λάθος, φαίνεται... 

19 Σεπτεμβρίου 2026

Κώστας Γεωργάκης (19 Σεπτέμβρη 1970)

Γιώργος Τασιόπουλος 

Κώστας Γεωργάκης


 

19 Σεπτέμβρη 1970 




Ο 22χρονος φοιτητής Κώστας Γεωργάκης, γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1948 και ήταν μέλος της ΕΔΗΝ, της Νεολαίας της Ενώσεως Κέντρου. 
Διαμαρτυρήθηκε με την αυτοπυρπόλησή του για την δικτατορία στην Ελλάδα.
"Ο Κώστας Γεωργάκης ταυτίστηκε με τον ευγενικό αγώνα εκείνης της γενιάς για Λευτεριά και Δημοκρατία.
Οι φλόγες που ξεπήδησαν από το κορμί του ενέπνευσαν και έγιναν σύμβολο αγώνα και πάλης".
Στον πατέρα του άφησε το ακόλουθο γράμμα:

«Αγαπημένε μου πατέρα, σε παρακαλώ συγχώρα με χωρίς να κλάψης. Ο γυιός σου δεν είναι ήρωας. Είναι ένας άνθρωπος σαν όλους τους ανθρώπους ίσως με περισσότερο φόβο. Φίλησε το χώμα της πατρίδας για μένα. Μετά από τρία χρόνια καταπίεσης, δεν μπορώ ν’ αντέξω άλλο. Δεν θέλω εσύ να αντιμετωπίσης κανένα κίνδυνο γι αυτή μου την πράξη, αλλά δεν μπορώ ούτε να σκεφθώ ούτε να ενεργήσω αν δεν είμαι ελεύθερος. 

Ζήτω η Δημοκρατία, Κάτω η Τυραννία.

Η πατρίδα μας που γέννησε την ελευθερία θα εξαφανίση τους τυράννους.

Συγχώρα με αν μπορείς

ο Κώστας σου»



Με τον θάνατο του Κώστα Γεωργάκη έγινε φανερό σε όλους πως το φασιστικό εγκληματικό χέρι δουλεύει ασταμάτητα, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα, φανερά και κρυφά, για να διαλυθεί το αντιφασιστικό κίνημα στην Ιταλία.



Στο «ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΔΕΛΤΙΟ» αρ. 11, του Α.Μ.Ε.Ε. στην Ιταλία, τον Οκτώβρη του 1970, τα στοιχεία που παρατίθονται είναι...
χαρακτηριστικά του κλίματος εκείνης της περιόδου:

Κώστας Γεωργάκης - Γένοβα 19 Σεπτέμβρη 1970

Κώστας Γεωργάκης 

Γένοβα 19 Σεπτέμβρη 1970.

Ο 22χρονος φοιτητής Κώστας Γεωργάκης, γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1948 και ήταν μέλος της ΕΔΗΝ, της Νεολαίας της Ενώσεως Κέντρου. 
Διαμαρτυρήθηκε με την αυτοπυρπόλησή του για την δικτατορία στην Ελλάδα.

"Ο Κώστας Γεωργάκης ταυτίστηκε με τον ευγενικό αγώνα εκείνης της γενιάς για Λευτεριά και Δημοκρατία.
Οι φλόγες που ξεπήδησαν από το κορμί του ενέπνευσαν και έγιναν σύμβολο αγώνα και πάλης".

Στον πατέρα του άφησε το ακόλουθο γράμμα:

«Αγαπημένε μου πατέρα, σε παρακαλώ συγχώρα με χωρίς να κλάψης. 

Ο γυιός σου δεν είναι ήρωας. Είναι ένας άνθρωπος σαν όλους τους ανθρώπους ίσως με περισσότερο φόβο. 

Φίλησε το χώμα της πατρίδας για μένα. Μετά από τρία χρόνια καταπίεσης, δεν μπορώ ν’ αντέξω άλλο. Δεν θέλω εσύ να αντιμετωπίσης κανένα κίνδυνο γι αυτή μου την πράξη, αλλά δεν μπορώ ούτε να σκεφθώ ούτε να ενεργήσω αν δεν είμαι ελεύθερος. 

Ζήτω η Δημοκρατία, 
Κάτω η Τυραννία.
Η πατρίδα μας που γέννησε την ελευθερία θα εξαφανίση τους τυράννους.

Συγχώρα με αν μπορείς

ο Κώστας σου»

ΠΗΓΗ - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

24 Απριλίου 2026

Η Χούντα με τη ματιά της Ιωάννας Καρυστιάνη



Συνέντευξη- βιωματική αφήγηση της συγγραφέως Ιωάννας Καρυστιάνη, ηγετικού στελέχους του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος.

Η Ιωάννα Καρυστιάνη είναι Ελληνίδα συγγραφέας. Ως φοιτήτρια της Νομικής Σχολής Αθηνών εντάχθηκε στην ΚΝΕ και την Αντι-ΕΦΕΕ, αποτελώντας ένα από τα κορυφαία στελέχη του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος. Στις αρχές του 1973 εξελέγη πρόεδρος της Φοιτητικής Ένωσης Κρητών και, λίγες εβδομάδες αργότερα, διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο στην κατάληψη της Νομικής. Η συστηματική πολιτική της δράση οδήγησε, τον Μάιο του 1973, στη σύλληψη και φυλάκισή της από το καθεστώς, στα κρατητήρια της ΕΣΑ. Αποφυλακίστηκε τον Αύγουστο του ίδιου έτους, ύστερα από τη γενική αμνηστία που χορηγήθηκε από τη χούντα. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου συμμετείχε στη Συντονιστική Επιτροπή της κατάληψης. Μετά την καταστολή της εξέγερσης και μέχρι την πτώση της δικτατορίας, παρέμεινε στην παρανομία.

0:00​ Τα πρώτα φοιτητικά χρόνια και η ένταξη στην Αντι-ΕΦΕΕ
10:30​ Φοιτητική Ένωση Κρητών

23 Απριλίου 2026

Αλήθειες και ψέματα για την Χούντα



“Ναι, αλλά δεν κλέψανε. 
Ναι, αλλά έφτιαξε δρόμους. 
Ναι, αλλά ήταν πατριώτες”: 

Ψέμα πρώτο: “Ναι, αλλά δεν κλέψανε”
Ουδέν αναληθέστερον τούτου.

Και από που να ξεκινήσει κανείς. Από το περιβόητο “Τάμα του Έθνους”; Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι ο επικεφαλής της Χούντας Γεώργιος Παπαδόπουλος αποφάσισε να υλοποιήσει ένα σχέδιο των μελών της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης (που είχε πραγματοποιηθεί στο Άργος το 1829) για ανέγερση ναού του Σωτήρος. Οι δικτάτορες εξήγγειλαν ότι θα κτίσουν στα Τουρκοβούνια ένα μεγαλοπρεπή ναό, που θα γινόταν “το τρίτο αρχιτεκτονικό οικοδόμημα των Αθηνών μετά τον κλασικό Παρθενώνα και τον βυζαντινό Λυκαβηττό”.

Ο ναός δεν κτίστηκε ποτέ, αλλά συνέβη ένα θαύμα: Γέμισαν οι τσέπες των χουντικών!

Άρχισαν να μαζεύουν χρήματα από εισφορές κρατικών φορέων και ιδιωτικών επιχειρήσεων, από τον κρατικό προϋπολογισμό και με δάνεια. Συνολικά συγκεντρώθηκαν 453,3 εκατομμύρια δραχμές. Στην ανώτατη επιτροπή για το “τάμα του Έθνους” πρόεδρος ήταν ο Παπαδόπουλος και μέλη Παττακός, Μακαρέζος και ο χουντικός αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Επτά χρόνια το μεγαλόπνοο έργο έμενε στη θεωρία και ο κόσμος παρά τη φίμωση των ΜΜΕ βοούσε για το μεγάλο φαγοπότι. Τελικά λόγω των ενδοχουντικών συγκρούσεων, στις αρχές του 1974 έγινε απολογισμός (διότι ο Ιωαννίδης προφανώς και γνώριζε πολύ καλά τα πεπραγμένα του Παπαδόπουλου και όχι βέβαια επειδή εκείνος ήταν άμεμπτος). Στο ειδικό Ταμείο είχαν μείνει μόνο 47,3 εκατομμύρια δραχμές: 406 εκατομμύρια είχαν κάνει φτερά. Φυσικά κανείς δεν τιμωρήθηκε.

22 Απριλίου 2026

Μέρα που είναι...

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου 

Το ιστορικό φύλλο της εφημερίδας "Χριστιανική", Ιουνίου 1973, με κεντρικό άρθρο του Νίκου Ψαρουδάκη.

 Ένα κεφάλαιο του αντιδικτατορικού αγώνα Χριστιανών, που δεν φαντάζομαι... να σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και να μνημονευθεί σε επετειακή εκπομπή, τηλεοπτική ή ραδιοφωνική...





21 Απριλίου 2026

Η Δίκη της Χούντας (1975) - Uncover the Shocking Truth in the 1975 Trial of "Η Δίκη της Χούντας"!




🎥 Αποκαλύπτοντας τις Σκιές της Ιστορίας: Η Δίκη της Χούντας (1975) - Uncover the Shocking Truth in the 1975 Trial of "Η Δίκη της Χούντας"!

 🕊️🇬🇷 16 Οκτωβρίου 1975, ένα σημαντικό κεφάλαιο της ελληνικής ιστορίας! Η δίκη των ηγετών της Χούντας, που έρριξαν 

σκοτεινό πέπλο πάνω από την Ελλάδα για επτά χρόνια, σηματοδοτώντας ένα σημαντικό βήμα προς τη δικαιοσύνη και την ευθύνη. Ελάτε μαζί μας καθώς εξερευνούμε το συναρπαστικό ταξίδι της δίκης που επιχείρησε να αποκαλύψει την αλήθεια πίσω από την τραγική εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973. 🕊️ Παρακολουθήστε την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και το Κυνήγι της Δικαιοσύνης, καθώς οι υπεύθυνοι για την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης αντιμετωπίζουν τις συνέπειες των σοβαρών πράξεών τους. Η δίκη έφτασε στην αποκορύφωσή της στις 30 Δεκεμβρίου 1975, με σημαντικές καταδίκες για τους κύριους ένοχους. 

ΤΟ ΜASTER PLAN ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

ΤΟ ΜASTER PLAN ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ συνοπτικά, εντός τριών λεπτών


Post2post

(η αλλιώς "του βρώμικου 67/74 το ανάγνωσμα" ) 

Η σκέψη να εξαφανιστεί η ΑΟΖ του Καστελόριζου για να μπει και η Τουρκία στον ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου είναι πολύ παλιά.
 Πρωτοδιατυπώθηκε το 64 επί Τζόνσον στον γεροΠαπανδρέου, με την μορφή της ανταλλαγής του Καστελόριζου με την Κύπρο (τότε έπαιζε το Ένωση).

Απορρίφθηκε αμέσως, έγιναν τα Ιουλιανά, ήρθε χούντα, απέσυρε αυτή από την Κύπρο αμέσως μια μεραρχια ελληνικού στρατού και έκανε ένα πραξικόπημα για να γίνει η εισβολή το 74. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε.

 Επανήλθε ως Master plan από τον Σημίτη, και τώρα από τον Μητσοτάκη υπηρεσιας, με σλόγκαν την "συνεκμετάλλευση" και υλοποιείται από τους πολιτικούς νεοφιλελέ δήθεν εκσυγχρονιστές. Αυτούς με τους μπλε και πράσινους κόκκους, και με τις ευλογίες ή την ανοχή όσων στεγάστηκαν κάτω από μια ομπρέλα. Υπό τις άναρθρες κραυγές και όσων ακραίων αντιτάχθηκαν στην συμφωνία των Πρεσπών, την μόνη εθνική επιτυχία που ακυρώνει μερικώς και αυτό το Master plan και μερικά άλλα που σχεδιάστηκαν για να ισχύουν μέχρι και το Κόσοβο.

Όπως και να το δεις, σύμφωνα με το ισχύον διεθνές δίκαιο της θάλασσας, τα κατοικημένα νησιά (δηλαδή όλα εκτός από κάτι βράχια) έχουν ΑΟΖ. Αυτό αμφισβητεί τώρα η Τουρκία. Και έτσι διεκδικεί έλεγχο στα περάσματα και αμέσως μετά και στο μισό Αιγαίο, σε συνολική θαλάσσια έκταση όση 1,4 φορές η χερσαία Ελλάδα, που θέλει  να λέγεται  Turkagean. Η συμφωνία για την ΑΟΖ με την Αίγυπτο και η ατολμία επέκτασης στα 12 μίλια, έστω νότια της Κρήτης, του σημερινού γκουβέρνου, το επανέφερε αυτά τα plans στο προσκήνιο. 

Τι έχει εκεί μέσα για να δικαιολογεί αυτή την ιστορική εμμονή :

17 Νοεμβρίου 2025

ΜΕ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ


ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΣ

Στις 21 Φεβρουαρίου του 1973, περίπου 3000-4000 φοιτητές καταλαμβάνουν το κτήριο της Νομικής Σχολής Αθηνών και καλούν τον λαό να συμπαρασταθεί στον αγώνα τους από την ταράτσα του κτηρίου. Τα γεγονότα αυτά θεωρούνται προάγγελος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές είναι η πείνα. Αποκλεισμένοι μέσα στο κτήριο της Νομικής ήδη για πολλές ώρες, δεν μπορούν να βρουν κάτι να φάνε.

Ο τότε επίσκοπος Ανδρούσης Αναστάσιος Γιαννουλάτος, καθηγητής Θεολογίας, μαζί με άλλους κληρικούς και φοιτητές της Θεολογίας (ο ιερέας Χρίστος Χριστοδούλου, ο διάκονος Τιμόθεος Λαγουδάκης κ.α.) προσπαθούν να περάσουν μέσα από τα μπλόκα της αστυνομίας και να δώσουν σακούλες με τρόφιμα στους φοιτητές. Η αστυνομία τους απωθεί.

Όπως αποκαλύπτει ο Διονύσης Μαυρογένης, στην εκπομπή «Εδώ και Σήμερα» (ΕΡΤ, 1982), οι κληρικοί καταφέρνουν να περάσουν «με κίνδυνο της ζωής τους, κάτω απ’ τα ράσα μερικά καρβέλια ψωμί και πρόσφορα, μέσα από μια τρύπα που είχαν ανοίξει οι φοιτητές και που ένωνε το νεκροτομείο με το αμφιθέατρο. Οι παπάδες αυτοί στάθηκαν πάντα στο πλευρό μας», θα πει χαρακτηριστικά ο Μαυρογένης.

03 Μαΐου 2025

Ο ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΟ - Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΥΝΟΡΑ



Ο ο Αλέξανδρος Κουτσομητόπουλος & η Μάρα Λεβίδη μας εξιστορούν σημαντικά και κομβικά ιστορικά γεγονότα από την αντίσταση των Ελλήνων του Μονάχου ενάντια στην χουντα.

28 Απριλίου 2025

Σπύρος Μουστακλής. ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

– Σπύρο, κάνε ένα τσιγάρο και μετά ξεκινάμε…

Ο Σπύρος… «μιλούσε» με τις εκφράσεις του. Ο Σπύρος μπορούσε να κινηθεί.
Η αρχική διάγνωση ήταν αφασία κινητικού τύπου, με μπλοκαρισμένο το κέντρο της κίνησης και της ομιλίας, εξαιτίας του εγκεφαλικού που προκλήθηκε από βίαιο χτύπημα στην καρωτίδα.

Το τσιγάρο γλιστράει από το χέρι του που τρέμει και κυλάει στο πάτωμα…
Το πρόσωπο του Σπύρου αρχίζει να «μιλάει»…
Το μάτι του φυσιοθεραπευτή «κλέβει» τις εκφράσεις του Σπύρου, αλλά συνεχίζει να κάνει τη δουλειά του.
Απέναντι, η δεκάχρονη Ολγίτσα συνεχίζει τον δικό της Γολγοθά στο φυσιοθεραπευτήριο του ΚΑΤ.
Ο Σπύρος δεν μπορεί να πιάσει το τσιγάρο. Νευριάζει. Εξοργίζεται.
Αρχίζει να βγάζει άναρθρες κραυγές.

– Σπύρο, πιάσ’ το μόνος σου, του απαντά κοφτά ο φυσιοθεραπευτής.

Ο Σπύρος έχει ήδη κοκκινίσει.
Τα κατεστραμμένα νευρικά κύτταρα δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις εντολές του εγκεφάλου.

–Τι περιμένεις, Σπύρο;
ΠΙΑΣ’ ΤΟ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ…
Κοίτα την Ολγα τι κάνει, φωνάζει σχεδόν ουρλιάζοντας πια ο φυσιοθεραπευτής…

Ο Σπύρος αντιδρά.
Το κοκκινισμένο πρόσωπό του… «ουρλιάζει»…
Το ιατρείο του ΚΑΤ γεμίζει από τις φωνές του φυσιοθεραπευτή και τις άναρθρες κραυγές του Σπύρου.
Η Ολγα έχει σταματήσει τη φυσιοθεραπεία και κοιτά.
Το πρόσωπο του Σπύρου συνεχίζει να… «ουρλιάζει».
Το σώμα του αρχίζει να σηκώνεται από την καρέκλα από ένα περίεργο ηλεκτρικό ρεύμα θέλησης που ξυπνά μέσα του.
Το στόμα του Σπύρου θυμάται και…

21 Απριλίου 2025

ΤΟ ΜASTER PLAN ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

ΤΟ ΜASTER PLAN ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ συνοπτικά, εντός τριών λεπτών

(η αλλιώς "του βρώμικου 67/74 το ανάγνωσμα" ) 

Η σκέψη να εξαφανιστεί η ΑΟΖ του Καστελόριζου για να μπει και η Τουρκία στον ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου είναι πολύ παλιά.
 Πρωτοδιατυπώθηκε το 64 επί Τζόνσον στον γεροΠαπανδρέου, με την μορφή της ανταλλαγής του Καστελόριζου με την Κύπρο (τότε έπαιζε το Ένωση).

Απορρίφθηκε αμέσως, έγιναν τα Ιουλιανά, ήρθε χούντα, απέσυρε αυτή από την Κύπρο αμέσως μια μεραρχια ελληνικού στρατού και έκανε ένα πραξικόπημα για να γίνει η εισβολή το 74.. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε.

17 Νοεμβρίου 2024

Χριστιανοί και Δικτατορία



Το βιβλιοπωλείο manifesto διοργάνωσε μια συζήτηση (2014)
με θέμα: Χριστιανοί και Δικτατορία. Εισηγήθηκαν ο Μανόλης Μηλιαράκης Manolis Miliarakis Πρόεδρος του πολιτικού κινήματος της "Χριστιανικής  Δημοκρατίας"  και ο Ανδρέας Αργυρόπουλος Andreas Argyropoulos, Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων.

16 Νοεμβρίου 2024

ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ


Του Λεωνίδα Αποσκίτη
«.... είμαστε 'μεις τα παιδιά εκείνων που το '56 κατέβαιναν στους δρόμους της Αθήνας για την Αυτοδιάθεση της Κύπρου και που πήραμε απ' τους γονιούς μας εντολή να θυσιαστούμε για την ελευθερία της ....αυτή την εντολή έχουμε δώσει κι εμείς στα δικά μας παιδιά.... μην ακούτε αυτούς που σας ψιθυρίζουν ότι δεν χρειαζόμαστε ήρωες.... η θυσία αποτελεί ηθική προτροπή σε όλους τους λαούς, σε όλες τις θρησκείες, σε όλες τις ιδεολογίες ....»
Λάμπρος Παπαδημητράκης, Σκηνοθέτης, Εκφωνητής στον Ραδιοφωνικό Σταθμό του Πολυτεχνείου

Σαράντα πέντε χρόνια κλείσανε εφέτος από τον Νοέμβρη του ’73, την ηρωϊκή «μεγαλοβδομάδα» του σύγχρονου Ελληνισμού. Τις ημέρες εκείνες που η φωτεινή δύναμη της νέας γενηάς σήκωσε την Ελλάδα λίγο ψηλότερα... «καθώς τα ατίμητα άλογα του Δία ολόρτα σηκώνονται άμα νιώσουν στην οπλή τους τον οχτρό», όπως λέει ο Άγγελος Σικελιανός στο ποίημά του Προς την Άνω Ελλάδα.

Στην συνέχεια, το μεγάλο «Όχι» των φοιτητών και της ελληνικής νεολαίας πνίγηκε στο αίμα της Κύπρου, ξεθώριασε από τον ψεύτικο «θρίαμβο» της μεταπολίτευσης, παραμορφώθηκε από την σαθρή μυθολογία του εκσυγχρονισμού, που πάνω της χτίστηκαν οι καρριέρες των νέων αφεντικών, και βούλιαξε στον βάλτο της τρόϊκας και του ευρώ.

Ήταν από τότε, που η υπό εκκόλαψη Νέα Τάξη είχε βάλει στο στόχαστρό της την Ελλάδα. Γιατί τα γεγονότα του 1973 δεν εντάσσονται μόνο στο λυκόφως του Ψυχρού Πολέμου, αλλά αποτέλεσαν μια πρώτη πράξη, και το μοντέλο ακόμα, για τις ανατροπές που θα ακολουθούσαν τις επόμενες δεκαετίες με στόχο την ευρωατλαντική επικυριαρχία στον μετασοβιετικό κόσμο. Το σχέδιο του εσωτερικού πραξικοπήματος, που τέθηκε σε εφαρμογή, το είδαμε να επαναλαμβάνεται πολλές φορές με τις «έγχρωμες επαναστάσεις" στα Βαλκάνια, την Ευρασία, με την Αραβική «Άνοιξη» κ.ά.... Εκμετάλλευση μιας λαϊκής εξέγερσης από πυρήνα οργανωμένων πρακτόρων, ανάδειξη των μελλοντικών ηγετών και, πάνω απ’ όλα, χειραγώγηση της Κοινής Γνώμης.

Αποφασιστική ήταν η δράση των αθέατων «παγκόσμιων σκηνοθετών»: CIA, DIA, Μοσσάντ, το αόρατο «ωκεανογραφικό» πλοίο Apollo 2 του ΝΑΤΟ, οι κομμάντος των «μαύρων επιχειρήσεων» από τις Βρυξέλλες που ήρθαν στην Αθήνα και συμμετείχαν στα γεγονότα... Και άλλες ενέργειες που δεν μαθεύτηκαν ποτέ. Το 1972, ο εκλεγμένος πρόεδρος της Χιλής, Σαλβατόρε Αλλιέντε, είχε δώσει την εξήγηση για το ποιος πραγματικά αποφασίζει: «Οι βασικές οικονομικές και στρατιωτικές αποφάσεις των χωρών παίρνονται από ...«διεθνείς οργανώσεις» που δεν εξαρτώνται από καμμιά χώρα και που οι δραστηριότητές τους δεν ελέγχονται από καμμιά Βουλή ή από τις λαϊκές μάζες...». Λίγες ημέρες πριν από το Πολυτεχνείο, τον Σεπτέμβριο του ’73, πλήρωσε κι αυτός με την ζωή του αυτή την τραγική αλήθεια.

Συμπληρώθηκαν, λοιπόν, σαράντα πέντε χρόνια από την ημέρα που απέναντι στο ανθελληνικό δόγμα της χούντας "υποταγή-τυραννία-προδοσία" απάντησε η φωτισμένη νεολαία του Πολυτεχνείου με το πανανθρώπινο σύνθημα: Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία… Ένα τρίπτυχο τόσο επίκαιρο και σήμερα που η φρίκη της διεθνούς κλεπτοκρατίας, του ισοπεδωτικού καπιταλισμού και του ενδοτικού εθνομηδενισμού αναμετριέται πάλι με τα σωθικά του Ελληνισμού. Είναι γι’ αυτό τον λόγο που οι δωσίλογοι και τα κάθε είδους φερέφωνα της Νέας Τάξης προσπαθούν να σβήσουν από την εθνική μνήμη τον Νοέμβρη του ’73, να απαξιώσουν την Γενηά του Πολυτεχνείου. Επειδή είναι πάντα επικίνδυνη, όσο και αν την εκμεταλλεύτηκαν πολύ οι κυνικοί εξουσιαστές που χρησιμοποίησαν την εξέγερση για να φέρουν χειρότερη δουλεία και ξεπούλημα και θανατικό. Και τώρα προσπαθούν να της φορτώσουν την παρακμή και την διαφθορά επειδή κάποιοι εξαργύρωσαν, λέει, και «με μεγάλο τόκο» την συμμετοχή τους στην εξέγερση του ‘73.

Υπήρξαν, βέβαια, τα «λαμόγια» και είναι γνωστοί. Επώνυμοι… Ήταν, όμως, «τρεις». Και οι άλλοι είναι χίλιοι-δεκατρείς. Οι άλλοι, οι ανώνυμοι, οι σιωπηλοί, οι αντιστεκόμενοι, οι παντοτινά στρατευμένοι στο όραμα της εθνικής ανεξαρτησίας και στο σύνθημα «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες». Σε αυτούς ανήκει το «Πολυτεχνείο» και τα πολλά «Πολυτεχνεία» του μέλλοντος που αναπόφευκτα θάρθουν, καθώς η παγκόσμια χούντα έχει δείξει τα νύχια της.

π. Γεώργιος Πυρουνάκης:"Θα αιματωθούν οι δρόμοι; Πιθανόν."

ΘΑ ΑΙΜΑΤΩΘΟΥΝ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ

Ο μεγάλος αγωνιστής κατά της Δικτατορίας π. Γεώργιος Πυρουνάκης, όντας εξόριστος στον Άγιο Στέφανο στο Μπογιάτι, κάθε πρώτη του μήνα, μετά τη λειτουργία για τους αποφυλακισμένους πολιτικούς εξορίστους και τους ανθρώπους του Λόγου και της Τέχνης, εκφωνούσε "Κήρυγμα ελπίδας", με μηνύματα ελευθερίας και αγώνα.

Στις 5 Απριλίου 1970, ημέρα Κυριακή, με θέμα "πιστοί στο πνεύμα το αληθινό", προφητικά, μας έλεγε, ανάμεσα στα άλλα, προτρέποντάς μας:

"Να έχω αγωνία' που να τη μετασχηματίζω και να την εκφράζω όχι σε τάσεις τρομοκρατημένης φυγής ή σε μισοκακόμοιρες κλάψες' αλλά σε αγώνα. Σε αγώνα ηθικής αντιστάσεως προς ό,τι κακό και όποιους κακούς. Και για επιτυχίες, που έστω κι αν χρειαστεί μένοντας ανυποχώρητος στις αντιδράσεις ή στις επιθέσεις των άλλων, να είμαι έτοιμος να υποστώ την οποιαδήποτε θυσία. Βαρύ βέβαια το τίμημα, αλλά ωραίο. Και ο ελεύθερος άνθρωπος τα καταφέρνει αυτά. Γιατί αυτός έτσι πιστεύει και έτσι ενεργεί' δε λυγίζει ούτε μικροσυμβιβάζεται' δε ντροπιάζεται. Αλλά με επιμονή συνεχίζει και ανοίγει δρόμους σε νέους ορίζοντες και οδηγεί σε νέους δρόμους και ορίζοντες. Ώστε και οι άλλοι ν' ακολουθήσουν. 
Θα αιματωθούν οι δρόμοι; Πιθανόν."




ΠΗΓΗ: Adonis Sanoudos

Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

21 Αυγούστου 2024

Στις 24 Ιουλίου 1974 το σοκ της τουρκικής εισβολής ,ακολούθησε η «αποκατάσταση της Δημοκρατίας»… Ήρθε η Δημοκρατία;



Στις 24 Ιουλίου 1974 το σοκ της τουρκικής εισβολής ,ακολούθησε η «αποκατάσταση της Δημοκρατίας»…

Στην Κύπρο ξεκινούσε μια τραγωδία που διαρκεί 50 χρόνια και στην Ελλάδα οι πολίτες πανηγύριζαν για την πτώση της χούντας και την επάνοδο της Δημοκρατίας…

Ήρθε η Δημοκρατία εκείνο το ξημέρωμα; Ποια Δημοκρατία; Πόση Δημοκρατία; Με ποιους να την υπηρετούν και να την διαφυλάττουν;
 
Απάντηση δίνει ένας άνθρωπος που έζησε τα γεγονότα…
Ο κ.Δανιήλ Σπαρτιάτης, από το 1972 είχε ενεργή συμμετοχή στις διεργασίες του φοιτητικού κινήματος.Στην εξέγερση του Νοέμβρη ήταν εκλεγμένο μέλος στην πενταμελή επιτροπή αγώνα. Συνελήφθη…
Απαντά σε μια σειρά ερωτημάτων που καταλήγουν στο επίκαιρο και σήμερα, 50 χρόνια μετά: ποια Δημοκρατία αποκαταστάθηκε στις 24 Ιουλίου 1974;

Ο Δανιήλ Σπαρτιάτης, ήταν φοιτητής Μαθηματικού Ιωαννίνων στην περίοδο της δικτατορίας, και είναι μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου Φυλακισμένων -Εξορισθέντων Αγωνιστών 1967-1974.

13 Αυγούστου 2024

Αλέκος Παναγούλης



"Δεν επιδίωξα να σκοτώσω έναν άνθρωπο.
Δεν είμαι ικανός να σκοτώσω έναν άνθρωπο.
Επιδίωξα να σκοτώσω έναν τύραννο".

Αλέκος Παναγούλης

Πριν από 56 χρόνια, στις 13 Αυγούστου του 1968, ημέρα Τρίτη και ώρα 8.20 το πρωί, η λιμουζίνα του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου πέρασε το 31ο χιλιόμετρο της παραλιακής οδού Αθηνών-Σουνίου. Κλάσματα δευτερολέπτου αργότερα μια ισχυρή έκρηξη κατέστρεψε το οδόστρωμα. Ο δικτάτορας μόλις είχε διαφύγει από ένα χτύπημα που ενδεχομένως θα του είχε στερήσει τη ζωή.

Ηταν φανερό πως επρόκειτο για ενέργεια που στόχευε τον ίδιο με επερχόμενο σκοπό να προκαλέσει κλονισμό του χουντικού καθεστώτος και πολιτικές εξελίξεις που ενδεχομένως να έφερναν και την ανατροπή του.

Πρωταγωνιστής της ενέργειας αυτής ήταν ο έφεδρος αξιωματικός Αλέκος Παναγούλης, ο οποίος είχε φύγει από την Κύπρο αρνούμενος να υπηρετήσει τη δικτατορία. Συνελήφθη δύο ώρες αργότερα στην περιοχή, κάτω από έναν βράχο όπου είχε κρυφτεί. Η συνέχεια της σύλληψής του είναι γνωστή καθώς είναι επίσης γνωστά τα βασανιστήρια που υπέστη ο Παναγούλης, ο οποίος αναδείχτηκε σε ηρωική μορφή του αντιδικτατορικού αγώνα.

Το πρωί της 13ης Αυγούστου, μία μικρή φάλαγγα κατευθυνόταν προς την Αθήνα από το Λαγονήσι Αττικής. Ήταν ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος με τη συνοδεία του, που ξεκίνησε όπως συνήθως, από την έπαυλή του στο 38ο χιλιόμετρο της παραλιακής οδού Σουνίου. Προπορεύονταν δύο μοτοσυκλέτες, ακολουθούσε το αυτοκίνητο του δικτάτορα και σε απόσταση 10 μέτρων το αυτοκίνητο της ασφάλειας.