19 Μαΐου: Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελ-λήνων του Πόντου. Η Αλήθεια που Φοβούνται Αθήνα και Άγκυρα

Όμιλος Πολιτικού Προβληματισμού

"Μιχάλης Χαραλαμπίδης"

Δεν Ήταν Πόλεμος — Ήταν Γενοκτονία

Από το 1914 έως το 1923 εξελίχθηκε στον Πόντο, στη Μικρά Ασία και ευρύτερα στην Ανατολή μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του 20ού αιώνα. Το καθεστώς των Νεότουρκων και στη συνέχεια ο Μουσταφά Κεμάλ οργάνωσαν την εξόντωση των χριστιανικών λαών της Ανατολής: Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων του Πόντου. Η τραγωδία αυτή δεν αποτελούσε μια σειρά από ακρότητες πολέμου, ούτε επρόκειτο για σύγκρουση μεταξύ ισότιμων στρατιωτικών δυνάμεων. Ήταν ένα οργανωμένο σχέδιο εθνικής ομογενοποίησης.

Στον Πόντο η Γενοκτονία υπήρξε καθαρή και ολοκληρωτική. Δεν υπήρχε ελληνικός στρατός. Δεν υπήρχε πολεμικό μέτωπο. Υπήρχε μόνο το αντάρτικο σωτηρίας, ένα αντάρτικο που συστάθηκε τοπικά για να προστατέψει ότι μπορούσε ώστε να μην εξοντωθεί ολόκληρος ο αυτόχθονος ελληνικός πληθυσμός, ένας λαός με ιστορία χιλιάδων ετών στον Εύξεινο Πόντο, που οδηγήθηκε σε πορείες θανάτου, τάγματα εργασίας, σφαγές, εκτοπίσεις, βιασμούς και εξισλαμισμούς. Πάνω από 353.000 Έλληνες του Πόντου εξοντώθηκαν.

Αυτό είναι το κρίσιμο ιστορικό και νομικό στοιχείο που διαφοροποιεί τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από άλλες ιστορικές περιπτώσεις πολέμου. Στον Πόντο δεν υπήρχε στρατιωτική αντιπαράθεση αλλά οργανωμένη εξόντωση ενός αυτόχθονα πληθυσμού. Αυτό είναι η ουσία της Γενοκτονίας.

Η ιστορική αλήθεια για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου τεκμηριώθηκε μέσα από ένα τεράστιο επιστημονικό έργο. Ο καθηγητής ιστορίας Κωνσταντίνος Φωτιάδης, με τη δεκατετράτομη εγκυκλοπαίδεια «Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου», συγκρότησε ένα από τα σημαντικότερα έργα ιστορικής τεκμηρίωσης του σύγχρονου Ελληνισμού. Η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου ανέλαβε τη χρηματοδό-τηση της έρευνας και της έκδοσης του έργου. Στη συνέχεια όμως, η κυβέρνηση Κώ-στα Σημίτη σταμάτησε αυτή τη στήριξη, εντάσσοντας το ζήτημα στη λογική του κα-τευνασμού και της αποσιώπησης, στο δόγμα της "ελληνοτουρκικής φιλίας" και του φιλοκεμαλισμού κάτω από τις εντολές των Αμερικανών.

ΠΗΓΗ - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Μικρά Ασία, Θράκη, Πόντος . H Γενοκτονία και το Τραύμα

Θεοφάνης Μαλκίδης

Μικρά Ασία, Θράκη, Πόντος . H Γενοκτονία και το Τραύμα

Έκδοση: Αστική Εταιρεία «Ιπποκράτης». Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας . Κως 2026.

ISBN: 978-618-85777-4-9

Το βιβλίο του Θεοφάνη Μαλκίδη αναδεικνύει το αποσιωπημένο έγκλημα εναντίον του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας, της Θράκης και του Πόντου. Ο Ελληνισμός ο οποίος ζούσε για χιλιάδες χρόνια στις ιστορικές του εστίες, υπέστη από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς και στο χρονικό διάστημα 1908-1923 ένα απάνθρωπο έγκλημα, πρωτόγνωρο στην ιστορία της ανθρωπότητας, το οποίο στοίχισε τη ζωή σε πάνω από ένα εκατομμύριο Ελληνίδες και Έλληνες και προσφυγοποίησε πάνω από ενάμιση εκατομμύριο! Επιπλέον, το βιβλίο διερευνά το τραύμα της Γενοκτονίας, ως μέρος του σχεδίου εξαφάνισης του Ελληνισμού και διαιώνισης του εγκλήματος στους διασωθέντες και της μεταφοράς του στις επόμενες γενιές. Η στόχευση των υπευθύνων της Γενοκτονίας στις γυναίκες και τα παιδιά, οι βιασμοί, η δημιουργία αγνοουμένων, είναι μερικές από τις τραγικές συνιστώσες του μαζικού εγκλήματος και ταυτόχρονα του τραύματος της Γενοκτονίας.

Όπως αναφέρει στον πρόλογό της η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κω και της Αστικής Εταιρείας «Ιπποκράτης»- Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Διονυσία Τελλή- Τσιμισίρη, «η έκδοση είναι μια ουσιαστική συμβολή στην επιστημονική μελέτη θεμάτων Πολιτικής Ψυχολογίας και στον εμπλουτισμό της βιβλιογραφίας. Η βιαιότητα των διώξεων, το έγκλημα κατά προσώπων και συλλογικοτήτων, ανέδειξε την ψυχική διαταραχή του “τραύματος”, ως έκφραση υπαρξιακής απειλής, επώδυνων αναμνήσεων, προσωπικής και συλλογικής μνήμης θανάτου. Ο συγγραφέας, με εμπεριστατωμένο τρόπο, αναλύει και παρουσιάζει όλο το φάσμα της Ιστορίας της Γενοκτονίας, τις κοινωνικές διαστάσεις, τον ψυχικό τραυματισμό».

Η ιστορία - ποινικό μητρώο της Τουρκίας

ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/share/p/1BNjo3PKki/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος: Η ιστορική διαδρομή των Ελλήνων του Πόντου σε εκπαιδευτικό video animation

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος παρουσιάζει το νέο εκπαιδευτικό video animation για την ιστορική αναδρομή των Ελλήνων του Πόντου υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας.

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος με ιδιαίτερη τιμή και συγκίνηση ολοκλήρωσε το όραμα της και θέτει στη διάθεση της εκπαιδευτικής κοινότητας και του ευρύτερου κοινού το νέο εκπαιδευτικό video animation, αφιερωμένο στην Ιστορία και τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Το έργο αυτό τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού αναγνωρίζοντας τη θεσμική του σημασία για την ενίσχυση της ιστορικής μνήμης στη νέα γενιά.

Η Συλλογική Προσφορά Υψηλού Επιπέδου, έφερε το αποτέλεσμα αυτό το οποίο δεν θα ήταν εφικτό να υλοποιηθεί χωρίς την άμεση, αφιλοκερδή και εθελοντική συμβολή μιας εξαιρετικής ομάδας ακαδημαϊκών και επαγγελματιών. Η σύμπραξη αυτή αποτελεί υπόδειγμα κοινωνικής προσφοράς, καθώς κορυφαίοι επιστήμονες και δημιουργοί ένωσαν τις δυνάμεις τους για να μετατρέψουν την ιστορική γνώση σε ένα σύγχρονο, οπτικοακουστικό εκπαιδευτικό εργαλείο.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την επιστημονική ομάδα για την άμεση ανταπόκριση της, για την συγκίνηση τους που καταφέραμε να κάνουμε όλοι μαζί ένα τόσο μεγάλο βήμα. Θα πρέπει να αναφέρουμε πως η ιστορική εγκυρότητα και η καλλιτεχνική αρτιότητα του video την οφείλουμε στους:

• Παναγιώτη Διαμάντη: Διδάκτωρ Γενοκτονιών Πανεπιστημίου Τεχνολογίας Σίδνεϊ,
• Θεοφάνη Μαλκίδη: Διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών,
• Νικόλαο Παυλίδη: Απόφοιτο του τμήματος Ιστορίας/Αρχαιολογίας του ΑΠΘ,
• Φίλιππο Τσαουσέλη: Σκηνοθέτη και συγγραφέα,
• Παναγιώτη Λεσγίδη: Γραφίστα και
• Ραφαήλ Μετενίδη: Νομικό με εμπειρία σε θέματα πολιτιστικών φορέων.

Μια ανατριχιαστική υπενθύμιση της κτηνωδίας

Οι ορφανοί επιζώντες της Γενοκτονίας των Αρμενίων στα Άδανα αναγκάστηκαν να κρατήσουν οθωμανικές σημαίες και να ποζάρουν μπροστά από ένα πορτρέτο του Τζεμάλ Πασά, ενός από τους βασικούς δράστες της Γενοκτονίας των Αρμενίων, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τη δολοφονία των γονέων και των οικογενειών αυτών των παιδιών και την καταστροφή 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι.

Ένας από τους ηγέτες των Νεοτούρκων, ο Τζεμάλ Πασάς έγινε διαβόητος για τη σκληρότητα του και ήταν γνωστός ως «Τζεμάλ ο Χασάπης. ” Σήμερα, οι Τούρκοι χρησιμοποιούν αυτή τη φωτογραφία ως υποτιθέμενη απόδειξη ότι δεν δολοφόνησε Αρμένιους, αλλά αντίθετα τους έσωσε ιδρύοντας ορφανοτροφεία για παιδιά της Αρμενίας.

Στην πραγματικότητα, αυτή η εικόνα στέκεται ως μια ανατριχιαστική υπενθύμιση της κτηνωδίας και της υποκρισίας της εποχής της γενοκτονίας, με τα παιδιά της Αρμενίας που είχαν χάσει τους γονείς και τις οικογένειές τους να αναγκάζονται να τιμήσουν έναν από τους ίδιους τους ανθρώπους που ευθύνονται για

Ο Τζεμάλ Πασά δολοφονήθηκε στις 21 Ιουλίου 1922, από τα μέλη της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας Στεπάν Τζαγκιγιάν, Artashes Kevorkian και Bedros Der Boghosian στο πλαίσιο της Επιχείρησης Νέμεσις, της αρμενικής αποστολής για τον εντοπισμό και τη δολοφονία των επιζώντων βασικών δραστών της Γενοκτονίας των Αρμενίων. 

24 Απριλίου. Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του λαού της Αρμενίας.

Σήμερα που "συνηθίσαμε" στις γενοκτονίες... Σήμερα που ο Έλληνας πρωθυπουργός δηλώνει για το έγκλημα στη Παλαιστίνη..."δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω τη λέξη γενοκτονία...είναι πολύ βαριά".

Για τον πολύπαθο Αρμενικό λαό και τους φίλους μου                                                                                       Του Βασίλη Λαμπόγλου        

24 Απριλίου.

Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του λαού της Αρμενίας.

Ημέρα προπομπός της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Ιωνίας από τον Κεμάλ Ατατούρκ και τους Γερμανούς συμβούλους του  που «δοκίμασαν» στην Ανατολία τα όσα αργότερα εφάρμοσαν σε βάρος των Εβραίων και των άλλων εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων όλης της Ευρώπης.            

                                                                                                         

111 χρόνια μετά  και χάριs στον Γερμανό Άρμιν Βέγκνερ , ο κόσμοs ''κατόρθωσε'' και δεν Λησμόνησε.

Έναs από τουs ''Δίκαιουs των Λαών'' που πρέπει η Μνήμη να στέργει τιμητικά.                                                              

                                                                                                         Ο άνθρωπος που «απαθανάτισε» την γενοκτονία των Αρμενίων  με κίνδυνο τηs ζωήs του ,                                                                                                υπήρξε στα νεανικά του χρόνια εθελοντής υπαξιωματικός του υγειονομικού στο στρατό των Νεότουρκων και ως εκ τούτου ένας από τους σημαντικότερους αυτόπτες μάρτυρες της αρμενικής γενοκτονίας στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Έχοντας εύκολη πρόσβαση, λόγω της ιδιότητάς του, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των εκτοπισμένων Αρμενίων και με άμεσο κίνδυνο της ζωής του φωτογράφισε και κατέγραψε τα απάνθρωπα γεγονότα της γενοκτονίας που σημάδεψαν για πάντα τη ζωή του.

Φωτογραφίζει Αρμένιους ιερείς να σκάβουν τάφους νεκρών συμπατριωτών τους, μ΄ ένα από αυτούς να του εξομολογείται:

«Κάποτε ήμουν ιερέας, τώρα είμαι ένα πρόβατο που θα το σφάξουν».

Στέλνει κρυφά σε Αμερική και Γερμανία εκατοντάδες ντοκουμέντα της αρμενικής “Aghet” (καταστροφής).

Γράφει γράμματα γεμάτα οδύνη και απελπισία στους συγγενείς του στη Γερμανία:

 «Από παντού με καλούν, η πείνα, ο θάνατος, οι ασθένειες, η απελπισία.

Οσμές κοπράνων και αποσύνθεσης νεκρών αναδύονται παντού.

Κατεβαίνω μέσα στο σκοτάδι στο ποτάμι.

Σ’ ένα ρέμα βρίσκω μια πυραμίδα από ανθρώπινα οστά.

Νεκροκεφαλές που έχουν ακόμα τρίχες μαλλιών.

Κάποια στιγμή με πλακώνει μαύρη απελπισία και με παίρνουν τα κλάματα σαν να έπρεπε να καταστρέψω όλες τις ελπίδες, όλους τους πυρήνες της αγάπης, που πάντοτε μ΄ ένωναν με τη ζωή».

Προς τί οι αναφορές του πρωθυπουργού στον γενοκτόνο Κεμάλ ακόμη και μετά από σχεδόν 100 χρόνια;

Έχει αναλάβει η ελληνική διπλωματία την “υπεράσπιση” του Κεμάλ, και μάλιστα ενώπιον του “ιδεολογικού του αντιπάλου” Ερντογάν, αναρωτιέται ο γενοκτονολόγος Βασίλειος Μεϊχανετσίδης σε σχόλιο-παρέμβαση.

Δημοσιεύτηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2026 

Γράφει ο Βασίλης Μεϊχανετσίδης

Όπως ευχερώς συνάγεται από τις τελευταίες εξ Αγκύρας δηλώσεις του κ. πρωθυπουργού αναφορικά με τον Κεμάλ (https://www.facebook.com/reel/937030065479489), υπάρχει σοβαρότατο δομικό, οιονεί “αθεράπευτο,” πρόβλημα ουσιαστικής γνώσης των ιστορικών γεγονότων και εμπλεκομένων σε αυτά προσώπων, μνήμης και εκπαίδευσης στην Ελλάδα, αλλά και της αναγκαίας πολιτικο-διπλωματικής και επικοινωνιακής προπαρασκευής ώστε να αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά και πολυεπίπεδα η Τουρκία και η προπαγανδιστική μηχανή της. Μάλιστα, όταν το πρόβλημα φαίνεται να προέρχεται από την εκάστοτε ανώτατη πολιτική και διπλωματική ηγεσία της Χώρας, τότε καθίσταται άκρως ανησυχητικό από πάσης επόψεως.

Πρόδηλο, ότι λείπει τόσο η απαιτούμενη ευαισθησία ως προς την εθνική μας ιστορία όσο και η αναγκαία ενσυναίσθηση προς τα θύματα των γενοκτονιών, τους επιζώντες και τους απογόνους τους. Παρ’ όλες τις προσπάθειες που καταβάλλονται ήδη από την δεκαετία του 1980 να “εκπαιδευθεί” το εγχώριο πολιτικό προσωπικό σε ζητήματα γενοκτονιών, και μάλιστα στην ελληνική γενοκτονική περίπτωση, 1913-1923,* αυτό φαίνεται να παραμένει ουσιαστικά “ανεπίδεκτο”, με ευκαιριακές, αλληλοσυγκρουόμενες και μάλλον χρησιμοθηρικές αναφορές και “ευαισθησίες” ως προς τα ιστορικά γεγονότα (μάλλον προς άγραν ψήφων), χωρίς βαθιά γνώση αλλά και ικανότητα των αναγκαίων διακρίσεων. Π.χ. δεν είναι δυνατόν να αναγνωρίζεις γενοκτονία Ελλήνων από τη μια, και από την άλλη να αναφέρεσαι σε “παρακαταθήκη” ενός από τους κυρίους θύτες/γενοκτόνους (genocide perpetrators); Αυτό είναι αντιφατικό και αποδομητικό της αναγνώρισης και της υποτιθέμενης διεθνούς διεκδίκησης αναγνώρισης.

ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΚΟΤΕΣ. ΟΙ ΗΠΑ ΩΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΠΟΙΚΙΑ

Του Παντελή Σαββίδη 

Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος  J.D. Vance πραγματοποίησε διήμερη επίσκεψη στην Αρμενία. Επισκέφθηκε και το Μουσείο/Μνημείο Γενοκτονίας των Αρμενίων στο Γερεβάν και κατέθεσε στεφάνι σε τελετή μνήμης.

Ο επίσημος λογαριασμός του στο Χ (πρώην Twitter) ανέβασε μια ανάρτηση που περιέγραφε αυτό το γεγονός λέγοντας ότι η επίσκεψη ήταν «για να τιμήσει τα θύματα της αρμενικής γενοκτονίας του 1915».

Η ανάρτηση αυτή διαγράφηκε μέσα σε λίγη ώρα με ανακοίνωση του Λευκού Οίκου ότι ήταν «λάθος» και ότι δεν εκφράζει επίσημα την πολιτική των ΗΠΑ, επειδή ενδέχεται να ενοχλήσει την Τουρκία — έναν από τους πιο σημαντικούς στρατιωτικούς συμμάχους των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ.

Το γεγονός έχει προκαλέσει οργή σε Αρμενικές κοινότητες στις ΗΠΑ και αντιδράσεις από πολιτικούς, που το χαρακτηρίζουν προσπάθεια «καταστροφής ιστορικής μνήμης» και φοβούνται πολιτικές συνέπειες στις εκλογές.

Αυτή η εξέλιξη δείχνει με εξαιρετική σαφήνεια πώς η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, υπό τον Τραμπ και τους επιτελείς του, δεν έχει καμία πρόθεση να σταθεί στο ύψος της ιστορικής αλήθειας όταν αυτό συγκρούεται με γεωπολιτικά συμφέροντα.

Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου : Η ιστορική πραγματικότητα

Το «σύστημα» του Λίμαν φον Σάντερς, που χωρίς αμφιβολία φέρνει στο νου τις μετέπειτα εφαρμοσθείσες ναζιστικές μεθόδους, αποδείχθηκε όντως ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε ό,τι αφορούσε τη «διευθέτηση» του εσωτερικού προβλήματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Στις αρχές του 1914 η Γερμανική Στρατιωτική Αποστολή στην Οθωμανική Αυτοκρατορία εξέφρασε την άποψη ότι, σε περίπτωση εμπλοκής της χώρας σε πόλεμο κατά των Δυτικών, ο ελληνορθόδοξος πληθυσμός της Μικράς Ασίας δε θα μπορούσε να εμπνεύσει εμπιστοσύνη σε ό,τι αφορούσε το ζήτημα της ασφάλειας των τουρκικών παραλίων.

Ο επικεφαλής της Αποστολής, ο αξιωματικός του Γερμανικού Στρατού Λίμαν φον Σάντερς, ο οποίος είχε κατεξοχήν επωμιστεί το έργο της εκπαίδευσης και του εκσυγχρονισμού του Τουρκικού Στρατού, ήταν της γνώμης ότι «σε κάθε χώρα, την ισχύ του έθνους τη φέρνει η ομοιογένεια του πληθυσμού».

Με αυτό το σκεπτικό, όταν ξέσπασε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, οι Τούρκοι, ως σύμμαχοι των Γερμανών, επιδόθηκαν σε έναν απηνή διωγμό, σε μια απάνθρωπη καταδίωξη του ελληνορθόδοξου πληθυσμού της Αυτοκρατορίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, στρατολόγησαν το άνθος της ελληνορθόδοξης νεολαίας, το έντυσαν με τουρκικές στολές και το έστειλαν να πολεμήσει στην πρώτη γραμμή του μετώπου.

Επίσης, φυλάκισαν ανώτερους ελληνορθόδοξους υπαλλήλους και εκτόπισαν σε στρατόπεδα εργασίας, σε απομακρυσμένες από τις εστίες τους περιοχές, όλους τους υπόλοιπους ελληνορθόδοξους άρρενες της Μικράς Ασίας, εκτός από τους γέρους, τους σοβαρά ασθενείς και τα μικρά παιδιά.

Εκεί τους ανάγκαζαν να σπάνε πέτρες επί αμέτρητες ώρες, να κατασκευάζουν στρατιωτικούς δρόμους, να κοιμούνται στο ύπαιθρο και να σιτίζονται με το περίσσευμα της τροφής που προοριζόταν για τα ζώα.

Γερμανική αποικιοκρατία: Από το Βερολίνο ως τις γενοκτονίες της ΑφρικήςΔιαβάζεται σε 5'

Αφίσα για την έκθεση "Γερμανικός αποικιοκρατισμός" που έλαβε χώρα στο Γερμανικό Ιστορικό Μουσείο στο Βερολίνο, τον Ιανουάριο 2017 Markus Schreiber/AP Photo

Αφρική, Ωκεανία, Ασία: η σύντομη αλλά αιματηρή παρουσία της Γερμανίας

.EΛΕΝΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

Η Γερμανική αποικιοκρατία (1884–1919) υπήρξε σύντομη αλλά αιματηρή: γενοκτονίες, καταναγκαστικά έργα, βίαιη καταστολή εξεγέρσεων. Ήταν η όψιμη είσοδος μιας νεοσύστατης αυτοκρατορίας στον αποικιακό ανταγωνισμό, με στόχο το κύρος και την οικονομική εκμετάλλευση. Στο πλαίσιο του “Scramble for Africa“*, η Γερμανία διεκδίκησε μια “θέση στον ήλιο”, βυθίζοντας λαούς της Αφρικής, της Ωκεανίας και της Ασίας στη γενοκτονία, την καταναγκαστική εργασία και την εκμετάλλευση.

Μπορεί η αποικιοκρατία να εμφανίστηκε τον 15ο αιώνα με τις “μεγάλες ανακαλύψεις” όμως η ιμπεριαλιστική αποικιοκρατία ξεκίνησε τον 19ο αιώνα. Συνδεόταν με την ανάπτυξη της βιομηχανίας και τα μονοπώλια των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων και τις ανάγκες του κεφαλαίου να βρουν νέες αγορές, πρώτες ύλες και περιοχές για νέες επενδύσεις. Σε αυτό το σκηνικό, η Γερμανία, ενωμένη μόλις το 1871, μπήκε καθυστερημένα στον αποικιακό ανταγωνισμό.

Η γερμανική αποικιοκρατία (Deutscher Kolonialismus) αναφέρεται στην περίοδο από το 1884 έως το 1919, όταν η Γερμανική Αυτοκρατορία απέκτησε και διοικούσε αποικίες στην Αφρική, την Ωκεανία και την Ασία. Ήταν σχετικά σύντομη σε σχέση με τις βρετανικές και γαλλικές αυτοκρατορίες, αλλά χαρακτηρίστηκε από έντονη βία, εκμετάλλευση και – σε ορισμένες περιπτώσεις – γενοκτονία.

Γιατί για τον Κυριάκο Μητσοτάκη «δεν είναι γενοκτονία»;

Ανέβηκε: 21/09/2025

Σωτήρης Μητραλέξης

Σε συνέντευξή του την Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου στον Νίκο Χατζηνικολάου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ρωτήθηκε για την κατάσταση στη Γάζα και αν αυτή συνιστά γενοκτονία: «Όχι, δεν θα χρησιμοποιούσα αυτόν τον όρο. Αυτός είναι ένας πολύ βαρύς όρος, ο οποίος απαιτεί άλλου είδους… Και μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και όμηροι και ότι το Ισραήλ αυτή τη στιγμή, με τα όποια προβλήματά του, είναι μια δημοκρατία η οποία αντέδρασε σε μια αδιανόητης βιαιότητας επίθεση». Πρόσθεσε ότι η κατάσταση είναι «ανεπίτρεπτη» και συνιστά «μεγάλη ανθρωπιστική καταστροφή», την οποία έχει συζητήσει επανειλημμένως με Ισραηλινούς ηγέτες. Αυτή η διατύπωση, πέρα από τις κατά φαντασίαν στρατηγικές σχέσεις Ελλάδας-Ισραήλ, αντανακλά τις νομικές υποχρεώσεις που απορρέουν από διεθνείς συμβάσεις, ιδίως τη Σύμβαση για την Πρόληψη και Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας (1948). Η πρόσφατη αναφορά της Ανεξάρτητης Διεθνούς Επιτροπής Έρευνας του ΟΗΕ (Independent International Commission of Inquiry on the Occupied Palestinian Territory, including East Jerusalem, and Israel), δημοσιευμένη στις 16 Σεπτεμβρίου 2025 (A/HRC/60/CRP.3), η οποία καταλήγει ότι το Ισραήλ έχει διαπράξει γενοκτονία στη Γάζα, εντείνει την πίεση για δράση από κράτη, όπως η Ελλάδα.

ΟΗΕ: στη Γάζα συντελείται γενοκτονία

Σύμφωνα με την Επιτροπή της Έρευνας πάνω στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, με επικεφαλής την εικονιζόμενη Navi Pillay, το Ισραήλ έχει ήδη διαπράξει γενοκτονία στα πλαίσια του πολέμου που διεξάγει εδώ και 2 περίπου έτη στη Λωρίδα της Γάζας. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή καταλήγει ότι με βάση το σχετικό κείμενο της Συνέλευσης του 1948, διαπράττονται:

• Φόνοι
• Πρόκληση σοβαρής σωματικής ή ψυχικής βλάβης
• Επιβολή συνθηκών προϋπολογισμένων να επιφέρουν την καταστροφή του Παλαιστινιακού λαού
• Επιβολή μέτρων για αναστολή νέων γεννήσεων

Στα καθ’ ημάς, έχει μιλήσει σχετικά ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, επίσκοπος Αχρίδος, για αυτό το είδος του πολέμου, το οποίο έζησαν οι άνθρωποι στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με το ναζισμό και τώρα, ως απήχησή του, το ζουν με τον πόλεμο που διεξάγει το Ισραήλ:

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΟ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΩΝ

Γκιζέμ Γιλμάζ

Στο συνέδριο που οργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση Συρίων (ESU) και πραγματοποιήθηκε στο Ελβετικό Κοινοβούλιο στις 17 Σεπτεμβρίου 2025, ζητήθηκε η αναγνώριση των γενοκτονιών που διαπράχθηκαν εναντίον των Συρίων, των Ποντίων και των Αρμενίων.

Εκ μέρους των Αρμενίων μίλησε ως προσκεκλημένος ο Τόρος Κορκμάζ, ενώ διάφοροι Σύριοι εκπρόσωποι ενημέρωσαν τους Ελβετούς βουλευτές σχετικά με τη γενοκτονία που έλαβε χώρα στις αρχές του 20ού αιώνα.

Εκ μέρους των Ποντίων, ο συγγραφέας Ταμέρ Τσιλινγκίρ προσκλήθηκε και παρουσίασε ένα κείμενο στους Ελβετούς βουλευτές.

Ολόκληρο το κείμενο που παρουσίασε ο Ταμέρ Τσιλινγκίρ στους Ελβετούς βουλευτές:

Αξιότιμα Μέλη του Ελβετικού Κοινοβουλίου,

Σας ευχαριστώ που μου δίνετε σήμερα την ευκαιρία να μιλήσω για ένα τραγικό και συχνά παραγνωρισμένο κεφάλαιο της ιστορίας – τα γεγονότα που συνέβησαν στην περιοχή του Πόντου, στις ακτές του Εύξεινου Πόντου, στα εδάφη της σημερινής Τουρκίας.

Ο Πόντος υπήρξε η πατρίδα του ελληνικού λαού, γνωστού ως Πόντιοι, για περισσότερα από 3.000 χρόνια. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η περιοχή γνώρισε μια περίοδο πολιτιστικής και πνευματικής άνθησης, συγκρίσιμη με την Ευρωπαϊκή Αναγέννηση.

Σε πόλεις όπως η Τραπεζούντα, η Σαμψούντα και η Γκιρεσούν αναπτύχθηκαν και διαδόθηκαν η λογοτεχνία, η τέχνη, η επιστήμη και η εκπαίδευση.

Γενοκτονία και δημοκρατία

Σταύρος Ζουμπουλάκης 

Καθημερινή 14.09.2025 

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την τερατωδία του εβραϊκού Ολοκαυτώματος, το 1948 ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε τη «Σύμβαση για την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος της γενοκτονίας». Σύμφωνα με το άρθρο 2 της Σύμβασης αυτής ως γενοκτονία ορίζονται συγκεκριμένες πράξεις, που γίνονται «με την πρόθεση ολικής ή μερικής καταστροφής μιας εθνικής, εθνολογικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας ως τέτοιας».

 Οι εν λόγω πράξεις είναι οι εξής: 

 α. φόνος μελών της ομάδας,

 β. σοβαρή βλάβη της σωματικής ή διανοητικής ακεραιότητας των μελών της ομάδας,

 γ. εκ προθέσεως υποβολή της ομάδας σε συνθήκες διαβίωσης που μπορούν να επιφέρουν την πλήρη ή μερική σωματική καταστροφή της,

 δ. μέτρα που αποβλέπουν στην παρεμπόδιση των γεννήσεων στους κόλπους της ομάδας, 

 

 ε. Αναγκαστική μεταφορά παιδιών μιας ομάδας σε άλλη ομάδα.

 Επομένως, για να στοιχειοθετείται το έγκλημα της γενοκτονίας πρέπει οι ως άνω πράξεις να τελούνται με πρόθεση γενοκτονική. Το Ισραήλ τις πράξεις αυτές, εκτός από την πέμπτη, τις έχει τελέσει όλες.

 Συντρέχει όμως και γενοκτονική πρόθεση ή μήπως πρόκειται για εγκλήματα που μοιραία γίνονται σε κάθε πόλεμο; Διαβάζοντας τις δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών του Ισραήλ, δεν νομίζω ότι μπορούμε να αρνηθούμε τη γενοκτονική πρόθεση. Ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός Αμυνας Ισραέλ Κατζ, στις 19 Μαρτίου 2025, έστειλε στους κατοίκους της Γάζας το εξής μήνυμα: 

Σπύρος Βρυώνης: ο μηχανισμός της καταστροφής

Μια σημαντική μορφή του ομογενειακού ελληνισμού, ο ιστορικός Σπύρος Βρυώνης, που έφυγε απο τη ζωή, μιλά για το βιβλίο του "ο Μηχανισμός της Καταστροφής" και την εξάλειψη του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, το 1955. Μια συνέντευξη που παραχώρησε στις 24 Ιουνίου 2007 στις "Ανιχνεύσεις" της ΕΡΤ3.

Παλαιστίνη...

Η ισραηλινή εφημερίδα *Haaretz* δημοσίευσε τη μαρτυρία ενός Γάλλου ιστορικού ειδικευμένου στη Γάζα, ο οποίος κατάφερε να περάσει το μπλόκο του Ισραήλ και να εισέλθει στον παλαιστινιακό θύλακα – και δήλωσε πως, βάσει όσων είδε εκεί, κατανοεί πλέον γιατί το Ισραήλ δεν επιτρέπει την είσοδο διεθνών δημοσιογράφων στη Γάζα για να καταγράψουν τη «φρικτή» της πραγματικότητα.

Τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, έπειτα από πάνω από έναν χρόνο γενοκτονίας κατά του παλαιστινιακού λαού της Γάζας, ο καθηγητής Ζαν-Πιερ Φιλιού (Jean-Pierre Filiu) έφτασε στο Αμμάν και κατευθύνθηκε στα σύνορα με το Ισραήλ, όπου επιβιβάστηκε σε λεωφορείο μαζί με ομάδα Γάλλων εθελοντών γιατρών με προορισμό τη Λωρίδα της Γάζας .

Επιτράπηκε στον Φιλιού να μεταφέρει μόνο προσωπικά φάρμακα και έως τρία κιλά τροφής. Παρέμεινε στη βομβαρδισμένη Γάζα επί έναν μήνα. Το βιβλίο που έγραψε για την εμπειρία αυτή, με τίτλο *Un historien à Gaza* («Ένας ιστορικός στη Γάζα»), 

Στη Γάζα συντελείται γενοκτονία, του Μεομέρ Μπάρτοφ*

*Σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στους NewYorkTimes, ο Δρ Μπάρτοφ, καθηγητής σπουδών Ολοκαυτώματος και γενοκτονίας στο Πανεπιστήμιο Μπράουν, αναλύει γιατί στη Γάζα συντελείται σήμερα γενοκτονία. .

Ένα μήνα μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023, πίστευα τότε ότι υπήρχαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο ισραηλινός στρατός είχε διαπράξει εγκλήματα πολέμου και ενδεχομένως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στην αντεπίθεσή του στη Γάζα. Αλλά σε αντίθεση με τις κραυγές των πιο σφοδρών επικριτών του Ισραήλ, τα στοιχεία δεν μου φαινόταν να συνιστούν έγκλημα γενοκτονίας.
Μέχρι τον Μάιο του 2024, οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις είχαν διατάξει περίπου ένα εκατομμύριο Παλαιστίνιους που είχαν βρει καταφύγιο στη Ράφα – τη νοτιότερη και τελευταία εναπομείνασα σχετικά άθικτη πόλη της Λωρίδας της Γάζας – να μετακινηθούν στην παραθαλάσσια περιοχή του Μαουάσι, όπου υπήρχαν ελάχιστα έως καθόλου καταφύγια. Στη συνέχεια, ο στρατός προχώρησε στην καταστροφή μεγάλου μέρους της Ράφα, ένα κατόρθωμα που επιτεύχθηκε ως επί το πλείστον μέχρι τον Αύγουστο .

Σε εκείνο το σημείο, φαινόταν πλέον αδύνατο να αρνηθεί κανείς ότι το μοτίβο των επιχειρήσεων του Ισραηλινού Στρατού ήταν σύμφωνο με τις δηλώσεις που υποδήλωναν γενοκτονική πρόθεση από τους Ισραηλινούς ηγέτες τις ημέρες μετά την επίθεση της Χαμάς. Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου είχε υποσχεθεί ότι ο εχθρός θα πλήρωνε ένα « τεράστιο τίμημα » για την επίθεση και ότι ο Ισραηλινός Στρατός θα μετέτρεπε τμήματα της Γάζας, όπου δρούσε η Χαμάς, « σε ερείπια » και κάλεσε «τους κατοίκους της Γάζας» να «φύγουν τώρα γιατί θα δράσουμε δυναμικά παντού».


Ο Νετανιάχου είχε προτρέψει τους πολίτες του να θυμούνται «τι σου έκανε ο Αμαλήκ », ένα απόσπασμα που πολλοί ερμήνευσαν ως αναφορά στην απαίτηση ενός βιβλικού αποσπάσματος που καλούσε τους Ισραηλίτες να «σκοτώσουν άνδρες και γυναίκες, βρέφη και θηλάζοντα» του αρχαίου εχθρού τους. Κυβερνητικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι πολεμούσαν «ανθρώπινα ζώα» και, αργότερα, ζήτησαν « πλήρη εξόντωση ». Ο Νισίμ Βατουρί, αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου, δήλωσε στο X ότι το καθήκον του Ισραήλ πρέπει να είναι «η εξαφάνιση της Λωρίδας της Γάζας από προσώπου γης». Οι ενέργειες του Ισραήλ θα μπορούσαν να γίνουν κατανοητές μόνο ως η εφαρμογή της εκφρασμένης πρόθεσης να καταστήσει τη Λωρίδα της Γάζας ακατοίκητη για τον παλαιστινιακό πληθυσμό της.

Ὁ θεὸς τῆς σφαγῆς

τοῦ ΚΩΣΤΑ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗ

Ξαναδιαβάζοντας κάπου γιὰ τὶς δυσκολίες ποὺ ἀντιμετώπισαν οἱ ἀρχὲς τοῦ Ἰσραὴλ ἐπὶ κορωνοϊοῦ, ὅταν οἱ ζηλωτὲς Ἰουδαῖοι δὲν ἔλεγαν νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὶς ἀπαγορεύσεις, ξαναγυρίζω στὴν παλιὰ σκέψη: στὴν ἀμιγῆ της μορφή, ἡ πίστη εἶναι ἀντικοινωνική.

Ὁ κομμισσάριος τοῦ Κόμματος ποὺ ἐγκαλεῖ ὡς προδότες ὅσους ζητοῦν νὰ ἐκκενωθεῖ τὸ Τσερνόμπιλ· ὁ δικαιωματολόγος ποὺ πιστεύει στὰ σοβαρά ὅτι οἱ ἀναξιοπαθεῖς καὶ οἱ μειονοτικοὶ ἔχουν πάντα δίκιο· ὁ θρησκευόμενος ποὺ τό ’δεσε κόμπο ὅτι τὸ κακὸ ἐκεῖνον δὲν τὸν ἀγγίζει ἐπειδὴ κατέχει τὴ μόνη καὶ ἀποκλειστικὴ ἀλήθεια – ὅλοι αὐτοὶ ἔχουν κοινὴ τὴν ἀφοσίωση σ’ ἕνα ἀπόμακρο ἰδεῶδες, σὲ ἕνα ὅραμα ποὺ δὲν εἶναι ἐκ τοῦ κόσμου τούτου. Ὁ ἄνθρωπος ὁ συγκεκριμένος, ὁ πραγματικὸς δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει, εἶναι ἀναλώσιμος. Τὸ πέραν τοῦ ἀνθρώπου προσδοκοῦν, στὸ ὑπεράνθρωπο ἀποβλέπουν. Γι’ αὐτὸ καὶ τόσο συχνὰ καταλήγουν, ποῦ ἀλλοῦ, στὸ ἀπάνθρωπο.

Ὅσο πιὸ «καθαρὸ» καὶ ἀσυμβίβαστο εἶναι ἕνα πιστεύω θρησκευτικό, ἕνα πολιτικὸ ἰδανικό, ἕνα ὅραμα ἠθικό, ἕνα δόγμα αἰσθητικό, τόσο περισσότερο ὁδηγεῖ στὸν φανατισμό. Εἶναι ἡ λατρεία πρὸς τὸν ἕνα καὶ μόνο Θεό, οἱ παρακλητικὲς δεήσεις γιὰ τὸν ἕναν καὶ μόνο Κόσμο τὸν τέλειο καὶ ὁριστικό, ἡ προσκύνηση τῶν ἱερῶν καὶ ἀπαρασάλευτων Ἐλευθεριῶν ποὺ μᾶς κάνει μισαλλόδοξους. Ἐμπρὸς στὸν μεγαλειώδη Σκοπό, κάθε ἀμφισβητίας, κάθε ἄπιστος ἀναπόφευκτα γίνεται ἐχθρός, ἐμπόδιο ὀχληρὸ ποὺ πρέπει νὰ βγεῖ πάσῃ θυσίᾳ ἀπ’ τὴ μέση. Κι αὐτὸ ἤδη ἀπὸ τοὺς χρόνους τοῦ Ἀχαάβ.

«Καὶ εἶπεν Ἠλιοὺ πρὸς τὸν λαόν· συλλάβετε τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ, μηδεὶς σωθήτω ἐξ αὐτῶν· καὶ συνέλαβον αὐτούς, καὶ κατάγει αὐτοὺς ᾿Ηλιοὺ εἰς τὸν χειμάρρουν Κισσῶν καὶ ἔσφαξεν αὐτοὺς ἐκεῖ».

Η φυγή προς την κόλαση….

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Η επίθεση του Ισραήλ ενάντια στο Ιράν δεν προκαλεί καμία έκπληξη σε όσους -επιδερμικά έστω- γνωρίζουν την ιστορία του κράτους-προπύργιου του δυτικού ιμπεριαλισμού στην στρατηγικά σημαίνουσα Μέση Ανατολή. Το κράτος αυτό έχει ηλικία μόλις 77 χρόνων και «επιτεύγματα» δυσανάλογα με την σύντομη ιστορική του σταδιοδρομία:

Μέσα στα λίγα αυτά χρόνια.

-. Έχει σκοτώσει/δολοφονήσει 150.000 ανθρώπους. Τους 60.000 από αυτούς τους τελευταίους 18 μήνες.

-. Έχει διώξει από την γενέθλια γη τους μερικά εκατομμύρια ανθρώπους. Φιλοδοξεί να διώξει άλλα 4-5.000.000 ακόμα (Γάζα και δυτική όχθη).

-. Έχει διαπράξει όλα τα εγκλήματα και έχει  υιοθετήσει όλες τις σκοτεινές πρακτικές που κληροδότησε στην ανθρωπότητα η αποικιοκρατία, ο ιμπεριαλισμός, ο ναζισμός, η φυλετική θεωρία και κάθε υποπροϊόν της μισαλλοδοξίας.

-. Μεθοδεύει γενοκτονία με επιστημονικούς πλέον τρόπους διακηρύσσοντας την πρόθεσή του να εξαλείψει όλους τους ενοχλητικούς γειτονικούς λαούς.

-. Αφήνει τα θύματά του να επιλέξουν τρόπο θανάτου: την πείνα ή τις βόμβες.

-. Εφαρμόζει καθεστώς απαρχάϊντ ακόμα και σε δικούς του πολίτες, διατηρεί τα μεγαλύτερα στρατόπεδα συγκέντρωσης ή ανοικτές φυλακές (Γάζα) που έχουν εμφανιστεί στην ιστορία της ανθρωπότητας. 

-. Έχει επιτεθεί σε όλα τα γειτονικά του κράτη χωρίς εξαίρεση. Βομβαρδίζει όπου θέλει, όποιον θέλει, όποτε θέλει. Δολοφονεί στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και περηφανεύεται γι αυτό.

-. Έχει κουρελιάσει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου και αφαιρέσει κάθε ψήγμα πολιτικού ήθους και ανθρωπιστικής ηθικής.