πηγή: Εφημερίδα “Θεσσσαλονίκη”
Του Παντελή Σαββίδη
Το φαινόμενο των μουσουλμάνων της Τουρκίας που ζητούν να βαπτισθούν χριστιανοί εκπλήσσει όσους δεν γνωρίζουν την τουρκική πολυπλοκότητα αλλά είναι μια πραγματικότητα.Πρόκειται για μια υπαρκτή και, κατά τις πιο πρόσφατες μαρτυρίες από την Κωνσταντινούπολη, αυξανόμενη τάση, χωρίς όμως να υπάρχουν ακόμη στέρεα παντουρκικά στατιστικά που να επιτρέπουν να μιλήσει κανείς για «μαζικό ρεύμα».
Στους ναούς της Πόλης εμφανίζονται «δεκάδες» νεοφώτιστοι, ενώ η διαδικασία δεν είναι απλή: αρχίζει με αίτηση, εξετάζεται από ειδική εκκλησιαστική επιτροπή και ακολουθεί κατήχηση έξι έως δώδεκα μηνών πριν από το βάπτισμα.
Η στάση του Οικουμενικού Πατριαρχείου είναι προσεκτική. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δήλωσε επίσημα ότι «δεν εξαναγκάζουμε κανένα», αλλά όποιος έρχεται «αυτοπροαιρέτως, οικειοθελώς, εκουσίως» δεν μπορεί να απορριφθεί. Τόνισε επίσης ότι υπάρχουν «πολλές προσελεύσεις νέων ανθρώπων – και μορφωμένων ανθρώπων» που αισθάνονται εσωτερικό κενό και το αναζητούν στην Ορθοδοξία, προσθέτοντας όμως ότι οι Ορθόδοξοι «δεν βιαζόμαστε να τους βαφτίσουμε». Αυτή είναι, ουσιαστικά, μια γραμμή ανοικτής υποδοχής χωρίς προσηλυτιστική πίεση και χωρίς βιασύνη.
Και άλλοι χριστιανικοί φορείς στην Τουρκία έρχονται αντιμέτωποι με το ίδιο ρεύμα. Ο ίδιος ο Βαρθολομαίος σημείωσε ότι και οι Καθολικοί στην Κωνσταντινούπολη κατηχούν και βαπτίζουν πολλούς μη χριστιανούς. Στους προτεσταντικούς κύκλους, το φαινόμενο φαίνεται ακόμη παλαιότερο και πιο ορατό: σε ακρόαση της USCIRF (Επιτροπή των ΗΠΑ για τη Διεθνή Θρησκευτική Ελευθερία) το 2025, ο πρόεδρος της Ένωσης Προτεσταντικών Εκκλησιών στην Τουρκία, Ramazan Arkan, μίλησε για περίπου 10.000 Τούρκους προτεστάντες χριστιανούς, «στη μεγάλη τους πλειονότητα προέρχονται από μεταστροφή από το Ισλάμ», την ώρα που οι προτεσταντικές κοινότητες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν απελάσεις ποιμένων, περιορισμούς και πιέσεις από το κράτος.
