Πηγή: Φραντσέσκο Πετρόνε
Από το 2004, η αμερικανική ιστοριογραφία επανεκτιμά τον Τζένγκις Χαν επειδή η Αμερική τον βλέπει ως μια ηχηρή δύναμη. Εκφραστής της είναι ο Τζακ Γουέδερφορντ, ανθρωπολόγος από τη Μινεσότα, πρώην σύμβουλος στην Ουάσινγκτον και συγγραφέας του μπεστ σέλερ «Τζένγκις Χαν και η Δημιουργία του Σύγχρονου Κόσμου», που διαβάζεται από κάθε διευθύνοντα σύμβουλο στη Σίλικον Βάλεϊ.
Η θέση: Ο Τζένγκις δεν είναι βάρβαρος, είναι ο πρώτος παγκοσμιοποιητής. Καθάρισε και ενοποίησε τον Δρόμο του Μεταξιού, δημιουργώντας την πρώτη παγκόσμια ζώνη ελεύθερου εμπορίου. Πριν, ήταν επικίνδυνα μονοπάτια. Μετά από αυτόν, τα ταξίδια από το Πεκίνο στην Κασπία ήταν ασφαλή. Γι' αυτό μιλάει για «τον πυρήνα ενός παγκόσμιου πολιτισμού και ενός παγκόσμιου συστήματος». Οι Μογγόλοι, γράφει, «δεν ήταν βάρβαροι επιδρομείς αλλά οραματιστές κατασκευαστές αυτοκρατοριών» που έφεραν τον Μεσαίωνα στο τέλος του φέρνοντας μπαρούτι, πυξίδες και χαρτί στην Ευρώπη. Για αυτόν τον λόγο, η Washington Post τον ονόμασε «Άνθρωπο της Χιλιετίας» το 1996.
Επαινεί το ελεύθερο εμπόριο, ξεχνώντας ότι καθιερώθηκε μετά τη δολοφονία 40 έως 60 εκατομμυρίων ανθρώπων. Όπως γράφουν οι ίδιοι οι αναθεωρητές: «Ο Τζένγκις Χαν σκότωσε κάπου μεταξύ 40 και 60 εκατομμυρίων ανθρώπων». Είναι η άρχουσα τάξη που γιορτάζει τον εαυτό της: κοιτάζει τη ροή των αγαθών, όχι τα σώματα στο έδαφος.
Παραταγμένες σε στήλες, η Μογγολική Αυτοκρατορία και η Αμερικανική Παγκόσμια Αυτοκρατορία λειτουργούν με την ίδια θεολογία: την καταστροφή ως προϋπόθεση για το ελεύθερο εμπόριο.
