Πολιτικός Μεταμορφισμός

Του Δημήτρη Βασιλειάδη 

    Όλο αυτό το προχθεσινό (Τσίπρας), είναι η επιτομή, ο ορισμός αυτού που Μιχάλης Χαραλαμπίδης όριζε ως ''πολιτικό μεταμορφισμό'' (τα έλεγε για τις ηγετικές ελίτ ΠΑΣΟΚ), εμπλουτίζοντας με ένα απλό επίθετο το ''μεταμορφισμό (trasformismo)'' του μεγάλου Αντωνίου του Γκράμσι. Που ορίζεται με απλά λόγια ως το φαινόμενο κατά το οποίο το κίνημα (οι ηγετικές του ελίτ) μεταλλάσεται,  απορροφάται και ενσωματώνεται στα πολιτικά προτάγματα των ελιτ του κυρίαρχου συστήματος. 

Το φαινόμενο αυτό απαντάται στο χώρο της αριστεράς κυρίως, κι αυτό είναι που το κάνει πιο φανταχτερό. Λυπάμαι που στεναχωρώ φίλους και συντρόφους που αγαπάω και σέβομαι τις απόψεις τους, της ανανεωτικής αριστεράς κυρίως, αλλά αυτό που είδαμε προχθές, ορίζεται απ΄ τα προλεγόμενά μου.                                                             

    Όλα ήταν ιδανικά προχθές, κυρίως όμως επικοινωνιακά, πολύ πολύ πολύ επικοινωνιακά, έτσι που οι δακρυγόνοι αδένες, τα επινεφρίδια και οι θυροειδείς του κόσμου να μην προβάλλουν αντίσταση. Όλα ήταν έτσι στημένα ώστε ο ''βαθύς καημός του ενός (και του ''εγώ'')'' (για να θυμηθούμε για λίγο τον Ράμφο) για εξουσία, η βαθιά λαχτάρα του ''να σώσει κι αυτός Ρωμέικο'' να φανερωθούν απαστράπτοντα και με όλους τους απαραίτητους συμβολισμούς.         

Ο μητροπολίτης Αντώνιος(Μπλουμ)περιγράφει δυο εικόνες τις Μεταμορφώσεως

Ό Μητροπολίτη; Άντώνιος (Bloom) δίνει μιά καταπληκτική περιγραφή δύο εικόνων της Μεταμορφώσεως πού είδε στήν Μόσχα, ή µία του Άντρέι Ρούµπλιωφ καί ή αλλη του Θεοφάνους του 'Έλληνα.

''Η Μεταμόρφωση του Κυρίου'' Αντρέι Ρουμπλιώβ

Ή είκόνα του Ρούµπλιωφ δείχνει τόν Χριστό µέσα στήν λαµπρότητα των έκθαµβωτικά λευκών του ενδυµάτων, πού χύνουν φώς στό κάθετι γύρω τους. Τό φώς αυτό πέφτει στούς µαθητές, στά Όρη καί στούς βράχους, σέ κάθε φύλλο γρασιδιού. Μέσα σ' αυτό τό φώς, πού είναι ... ή θεία δόξα, στό ίδιο τό θείο φώς, τό άχώριστο άπό τό Θεό, όλα τά πράγµατα άποκτούν τήν ένταση της ύπαρξής τους πού δέν είναι δυνατό νά τήν έχουν µέ άλλο τρόπο' µέσα σ' αυτό τό φώς φθάνουν στήν πληρότητα της πραγµατικότητας τήν όποία µπορούν νά κατέχουν µόνο "εν Θεώ".

''Η Μεταμόρφωση του Κυρίου'' Θεοφάνη του Έλληνα

Περί της εορτής της Μεταμορφώσεως

από π. Ευάγγελος Παπανικολάου

-5 Αυγούστου 2025

Ο π. Ευάγγελος αναπτύσσει την σημασία της Εορτή της μεταμορφώσεως του Χριστού., συνδέοντάς τη με την απεικόνιση του φωτός στην εικονογραφία, τις βιβλικές ερμηνείες και τους λόγους για τους οποίους ο Χριστός επέλεξε συγκεκριμένους αποστόλους (Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη) να το παρακολουθήσουν. 

Η ομιλία αγγίζει επίσης το συμβολισμό του επιλεγμένου βουνού, του Θαβώρ, και την παρουσία του Μωυσή και του Ηλία, που αντιπροσωπεύουν τον Νόμο και τους Προφήτες, υπογραμμίζοντας τη συνέχεια και την ολοκλήρωση της θείας αποκάλυψης. 

Τέλος, αναφέρεται στην πρακτική εφαρμογή της πίστης στην καθημερινή ζωή και τις προκλήσεις των σύγχρονων ερμηνειών των θρησκευτικών παραδόσεων.

Πραγματοποιήθηκε 10 Αυγούστου 2023 στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας Αρτέμιδος με την ευχή του επισκόπου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής .
ΠΗΓΗ:https://youtu.be/QB8rGda-eZ8?si=H9qmlXFjJPcsv80n
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Λόγος στὴν Μεταμόρφωση τοῦ Σωτῆρος

Ἅγιος Λουκᾶς Κριμαίας

Ἡ μεγάλη γιορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου μᾶς δίνει τὴν ἀφορμὴ νὰ θυμηθοῦμε τὰ λόγια του Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ: «Οὐ πιστεύεις ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐνἐμοί ἐστι; Τὰ ρήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ ὑμῖν, ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ, ὁ δὲ πατὴρ ὁ ἐν ἐμοὶ μένων αὐτὸς ποιεῖ τὰ ἔργα. Πιστεύετέ μοι ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί. εἰ δὲ μή, διὰ τὰ ἔργα αὐτὰπιστεύετέ μοι» (Ἰωάν. 14, 10-11).

Μεγάλα καὶ ἀμέτρητα ἦταν τὰ θαύματα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ: μὲ ἕνα μόνο λόγο του ἀνέστησε τὴν κόρη τοῦ Ἰαείρου, τοῦ ἀρχισυναγώγου, τὸν γιὸ τῆς χήρας τῆς Ναΐν, ἀκόμα καὶ τὸν Λάζαρο, ὁ ὁποῖος ἦταν στὸν τάφο τέσσερεις ὁλόκληρες ἡμέρες. Μὲ ἕνα λόγο του μόνο ἐπιτίμησε τοὺς ἀνέμους καὶ τὰ κύματα τῆς λίμνης Γεννησαρὲτ καὶ ἔγινε ἀπόλυτη γαλήνη. Μὲ πέντε ψωμιὰ καὶ δύο ψάρια χόρτασε πέντε χιλιάδες ἀνθρώπους, χωρὶς γυναῖκες καὶ παιδιά, καὶ μὲ τέσσερα ψωμιὰ τέσσερεις χιλιάδες.

Ἂς θυμηθοῦμε πὼς κάθε μέρα θεράπευε τοὺς ἀσθενεῖς, γιατρεύοντας κάθε εἴδους ἀσθένεια, ἔδιωχνε τὰ πονηρὰ πνεύματα ἀπὸ τοὺς δαιμονιζομένους. Πώς ξαναέδινε τὴν ὅραση στοὺςτυφλοὺς καὶ τὴν ἀκοὴ στοὺς κουφοὺς μὲ ἕνα μόνο ἄγγιγμά του. Δὲν φτάνουν αὐτά;

Ὅλα αὐτὰ ὅμως δὲν ἦταν ἀρκετὰ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι τὸν ζήλευαν, γιὰ τοὺς ἀνθρώπους γιὰ τοὺς ὁποίους ὁ μέγας προφήτης Ἠσαΐας εἶπε: «Ἀκοὴ ἀκούσετε καὶ οὐ συνῆτε, καὶ βλέποντες βλέψετε καὶ οὐ μὴ ἴδητε. ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶ βαρέως ἤκουσαν, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν, μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσι καὶ τὴ καρδία συνῶσι καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰάσομαι αὐτοὺς» (Ματθ. 13, 14-15).

6 Αυγούστου, γιορτή της Μεταμόρφωσης, η οποία ρίχνει φως σε δύο θρησκευτικές στρεβλώσεις

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου 

6 Αυγούστου, γιορτή της Μεταμόρφωσης,

η οποία ρίχνει φως σε δύο θρησκευτικές στρεβλώσεις: 

1) Στρέβλωση πρώτη: Οι πιστοί να αποσυρθούν από τη λάσπη και τα ζόρικα της ιστορίας, και να αγκυροβολήσουν (να «αναπαυτούν») σε κάποια υπέροχη θεοτική εμπειρία. 

2) Στρέβλωση δεύτερη: Οι πιστοί να εισέλθουν στην ιστορία και στον δημόσιο βίο, αλλά ως κατακτητές που ονειρεύονται να καθυποτάξουν τον κόσμο. 

Στην ευαγγελική αφήγηση της Μεταμόρφωσης, ο Χριστός πήρε μαζί του τρεις μαθητές, ανέβηκαν σε μια βουνοκορφή κι εκεί τους φανέρωσε τον πλήρη εαυτό του – την θεανθρωπότητά του. Μέσα στο αποκαλυπτικό φως ένας από τους μαθητές –ο Πέτρος– εκστασιασμένος ζήτησε από τον Χριστό να μείνουν εκεί για πάντα... 

Πολλοί κήρυκες λοιπόν επαινούν τον Πέτρο ως παράδειγμα προς μίμηση και παροτρύνουν τους εκκλησιαζόμενους να τον μιμηθούν – να επιθυμήσουν δηλαδή να μείνουν «εκεί» για πάντα. 

Έλα όμως που άλλα πράγματα μας λέει το ευαγγέλιο και η υμνολογία! Τον Πέτρο τον παρουσιάζουν ως παράδειγμα προς αποφυγή, ως υποκύπτοντα στον πειρασμό της δικής του τακτοποίησης, ερήμην του κόσμου! Ο Χριστός λοιπόν απάντησε στο αίτημα του Πέτρου (απέρριψε το αίτημα του Πέτρου) με σιωπή  και με π ρ ά ξ η: Κατέβηκε από το βουνό της θεοτικής εμπειρίας για να συνεχίσει την πορεία του με τους τεθραυσμένους της ιστορίας. Μόλις κατέβηκε συνάντησε –λέει το ευαγγέλιο– και συνέδραμε δυστυχισμένους που ζητούσαν γλυτωμό. 

6 Αυγούστου: γιορτή της Μεταμόρφωσης:

ΘΑΝΑΣΗΣ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ / 6-8-2018.

6 Αυγούστου: γιορτή της Μεταμόρφωσης:

Ο πειρασμός του πιστού να αποσυρθεί από τη λάσπη της ιστορίας, να δραπετεύσει από τα ζόρικα της κοινωνίας, και να «αναπαυτεί» σε κάποια υπέροχη θεοτική εμπειρία, σαν μια πνευματική ελίτ.

Στο περιστατικό της Μεταμόρφωσης, o Χριστός απάντησε στον πειρασμό αυτό με τη σ ι ω π ή και με τη π ρ ά ξ η : Κατέβηκε από το βουνό της θεοτικής εμπειρίας για να συνεχίσει την πορεία του με τους ταλαίπωρους της ιστορίας (αμέσως μετά την κατάβασή του από το βουνό, το ευαγγέλιο αφηγείται τη συνάντησή του με δυστυχισμένους που ζητούσαν θεραπεία). Αλλά η πορεία του Χριστού δεν είναι η περαντζάδα ενός celebrity. Είναι η πορεία συνοδοιπόρου και σ υ μ π ά σ χ ο ν τ ο ς (η πορεία φτάνει στη δική του σταύρωση), και ελευθερωτή: η πορεία του θα καταλήξει στην Ανάστασή του, η οποία προδηλώνει την μελλοντική μεταμόρφωση όλου του κόσμου, την τελική νίκη της Ζωής.

Δυσκολοχώνευτο: Στην Ανάσταση θα φτάσει η βιωμένη οδύνη – όχι μια virtual reality. Και θα φτάσει όχι με αναμονή, αλλά με ενεργητική πορεία στη λάσπη της ιστορίας, με μάχες καθημερινής αναμέτρησης με το κακό.

Μπαίνει σε δοκιμασία η λογική μας; Φυσικά! Μα μου φαίνεται απείρως πιο παράλογο να θεωρήσω τέρμα των πάντων τη λάσπη.

ΘΑΝΑΣΗΣ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ / 6-8-2018.

Στον ακόλουθο σύνδεσμο, ένα λεπτομερέστερο σχόλιο στη γιορτή της Μεταμόρφωσης: https://eap.academia.edu/PapathanasiouAthanasios

H εικόνα είναι έργο του Κινέζου ζωγράφου Βιβλικών σκηνών He Qi.

Η Μεταμόρφωση: Η μορφή του ακατανόητου Σαν σήμερα, το 1924, πεθαίνει ο Φραντς Κάφκα

Γράφει: Αλέξανδρος Στεργιόπουλος - Λογοτεχνία + Ποίηση - 03/06/2017

Ο Φραντς Κάφκα μορφοποίησε το ακατανόητο. Μπόρεσε να δει τον αόρατο μηχανισμό της εξουσίας και πώς αυτός επιβάλλεται στους ανθρώπους. Το απροσδιόριστο και ασαφές ενός συστήματος που ύπουλα, αλλά καταλυτικά, δρα και καθηλώνει, αποτυπώθηκε στον λόγο του γερμανόφωνου συγγραφέα. Ο Κάφκα κατάλαβε ότι το μακρύ χέρι της εξουσίας αφήνει βαθιά σημάδια στο σώμα και την ψυχή του ανθρώπου, τον αλλάζει, τον διαβρώνει και τον καθιστά άδειο σαρκίο, πνεύμα υποταγμένο και οριστικά συμβιβασμένο. Αυτή τη Μεταμόρφωση περιέγραψε τόσο εύγλωττα και αυτή η Μεταμόρφωση είναι η μορφή του ακατανόητου. Ο ίδιος υποστήριζε ότι το “ακατανόητο δεν μπορεί να κατανοηθεί”, εντούτοις τις εικόνες και τα μηνύματα αυτού ερμήνευσε και μας μετέφερε.

Η “Μεταμόρφωση” είναι το τελικό στάδιο της επέμβασης του ακατανόητου. Ο τίτλος είναι περισσότερο αλληγορικός παρά κυριολεκτικός. Ναι, ο Γκρέγκορ Σάμσα ξυπνά και έχει μεταμορφωθεί σε σκαθάρι. Ο Κάφκα το περιγράφει ξεκάθαρα: Την αλλαγή στο σώμα του, το νέο του μέγεθος, τα μικροσκοπικά έξι πόδια του, το σκληρό κέλυφος που έχει αντικαταστήσει την πλάτη του, την κολλώδη ουσία που εκκρίνει καθώς περπατά… Καθώς όμως διαβάζουμε για την εξωτερική μεταμόρφωση, την ίδια στιγμή ξετυλίγονται μπροστά και τα αίτια της εσωτερικής μεταμόρφωσης. Η καταπίεση της μισθωτής εργασίας, οι ασφυκτικές εργασιακές συνθήκες για τον Γκρέγκορ που πρέπει να ταξιδεύει συνέχεια δίχως χρόνο για τον ίδιο και την οικογένεια του, ο φόβος απέναντι στον αφεντικό, η ματαίωση των επιθυμιών του, το δυσβάσταχτο χρέος της οικογένειας που προσπαθεί να εξυπηρετήσει μόνος του. Όλα αυτά, αργά και σταθερά, συμβάλλουν στην αλλοίωση του εαυτού, σώμα και πνεύμα αρρωσταίνουν, η απάνθρωπη μοίρα γίνεται μέρος αναπόδραστο και ο υπάλληλος Σάμσα χάνει την ανθρώπινη υπόσταση. Ποια η διαφορά του με ένα μυρμήγκι ή με ένα σκαθάρι; Όπως κι αυτά πασχίζουν να επιβιώσουν κάνοντας οτιδήποτε, δρώντας και κοιτώντας τον κόσμο από χαμηλότερο σημείο, προσπαθώντας να αποφύγουν το λιώσιμο των “ανώτερων” ανθρώπων, έτσι και ο Γκρέγκορ ταπεινωμένος και μεμψίμοιρος αφήνεται στην κυριαρχία τους.