Η προαπαιτούμενη επίσκεψη Μόντι στο Ισραήλ πριν την επίθεση κατά του Ιράν

Η διάλυση κάθε στρατοπέδου που θα μπορούσε να αμφισβητήσει την μονοκρατορία των ΗΠΑ και του δολαρίου, πίσω από την ευρύτερη ένταξη της Ινδίας στο δυτικό στρατόπεδο, και οι λόγοι για τους οποίους αποτελούσε προαπαιτούμενο για την επίθεση κατά του Ιράν.

Λαμπρινή Θωμά

28 Φεβρουαρίου 2026


Η πρώτη επίσκεψη ηγέτη προερχόμενου από τον Παγκόσμιο Νότο στο Ισραήλ της γενοκτόνου κυβέρνησης Νετανιάχου, η επίσκεψη του πρωθυπουργού της Ινδίας, Ναρέντνα Μόντυ, και η παράλληλη διαβεβαίωση του Ινδού ηγέτη ότι θα «πάρει από τον Καναδά ότι έχει να προσφέρει ο Καναδάς» ήταν η πρώτη απόδειξη ότι το σχέδιο των ΗΠΑ / Τραμπ για την διάλυση των BRICS+ όχι μόνο είναι υπαρκτό αλλά είναι και πίσω από όλες τις «ακραίες» κινήσεις του προέδρου της αυτοκρατορίας. Αυτό που έχει να προσφέρει ο Καναδάς είναι ενέργεια – αυτήν που αν την προσφέρει, η Ινδία αποκόπτει τον ουσιαστικότερο δεσμό της με την Ρωσία.

Το «φλερτ» της Αλάσκας, που αποδείχθηκε ανίκανο να διακόψει ή έστω να προκαλέσει ρωγμές στο σινορωσικό μέτωπο, ακολούθησε ο εκβιασμός του «αδύναμου κρίκου» της χαλαρής, έτσι κι αλλιώς, ένωσης των BRICS+, μέσω όχι μόνο των υπέρογκων δασμών αλλά και άλλων πιέσεων σε σχέση με την οικονομία τους και την ενεργειακή τους εξάρτηση και από τρίτα – αραβικά- κράτη όπως και από ένα σημαντικό και ισχυρό μέρος της ινδικής ελίτ.

Ο θερμός εναγκαλισμός των εκπροσώπων δύο φασιστικών ιδεολογιών, βασισμένων στην ανωτερότητα καταγωγής / αίματος, Νετανιάχου και Μόντυ, ήταν η υποταγή της Ινδίας σε όλους τους εκβιασμούς των ΗΠΑ και η υπόσχεσή της προς τις ΗΠΑ ότι θα είναι «καλό παιδί» από δω και πέρα, επιστρέφοντας στο status quo ante. Η επιστροφή της Ινδίας στο δολάριο, στις συναλλαγής της με Ρωσία και Κίνα, πρέπει να είναι αναμενόμενη, πια: η νέα χειμερία νάρκη των BRICS+ έχει ήδη ξεκινήσει.

ΠΩΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΆΖΟΝΤΑΙ ΤΑ "ΤΣΙΠΆΚΙΑ"

ΠΩΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΆΖΟΝΤΑΙ ΤΑ "ΤΣΙΠΆΚΙΑ"

(Και η σχέση τους με τις γεωπολιτικές συγκρούσεις στην νέα εποχή).

Tι είναι η Ευρώπη μας?

Μην ειν' τα άπαρτα ψηλά βουνά των δανικών της ΕκΤ?

Μην το ευρώ που χτίστηκε πάνω σ' αυτά?

Mην ειν' τα γάργαρα νερά όσων κάνουν γαργάρες με παλιές συνταγές,

τώρα αλά Τραμπ?

Όχι! Τίποτα απ όλα αυτά!

Μια τεχνολογία κατασκευής μικροκυκλωμάτων (της ASML) και 5-6 κανονισμοί προστασίας της ισχύος των ένθεν κακείθεν τεχνοφεουδαρχών επί των δούλων στα dataχώραφα των κάθε λογής  Musk είναι. 

Για το δεύτερο δες στο σχόλιο #1 τι παίζει  τώρα. Ας πούμε εδώ για το πρώτο.

Τα μικροτσίπ είναι ηλεκτρονικά κυκλώματα (σαν αυτά που έβλεπες παλιότερα ανοίγοντας ένα ραδιοφωνάκι) όπου τα transistos, οι πυκνωτές, οι διακόπτες και τα λοιπά ηλεκτρονικά έχουν αντικατασταθεί από "χαρακιές" διαφορετικού βάθους και πλάτους πάνω σε ένα υπόβαθρο πολύ καθαρού πυριτίου (άμμος δηλαδή η πρώτη τους υλη).

Τα ηλεκτρόνια του ρεύματος που ταξιδεύουν σε αυτά τα "φαράγγια" κάνουν αυτά τα κυκλώματα να λειτουργούν σύμφωνα με ένα σχέδιο ως επεξεργαστές, ηλεκτρονικές μνημες, αισθητήρες κλπ.

Σήμερα η υψηλότερη τεχνολογία κατασκευής τέτοιων κυκλωμάτων επιτρέπει την "χάραξη" με αποστάσεις μεταξύ των "φαραγγιών" της τάξης των 10 νανομέτρων (χιλιοστά του χιλιοστού) για τα συμβατικά τσιπάκια. 5nm για όσα προορίζονται για στρατιωτικές η αλλες critical mission δουλειές και  πολύ πρόσφατα τα 2nm , που είναι πολύ κοντά και στο μικρότερο βήμα συμπύκνωσης, αφού πλησιάζουμε επικίνδυνα το μέγεθος των ατόμων. 

Τα μικροτσίπ κατασκευάζονται με τη δημιουργία στρωμάτων διασυνδεδεμένων σχεδίων τέτοιων χαράξεων σε μια "γκοφρέτα πυριτίου". Η διαδικασία κατασκευής μικροτσίπ περιλαμβάνει εκατοντάδες βήματα και μπορεί να διαρκέσει έως και τέσσερις μήνες από το σχεδιασμό έως τη μαζική τους παραγωγή. Στις καθαρές αίθουσες των εργοστασίων κατασκευής τσιπ (εγκαταστάσεις κατασκευής), η ποιότητα του αέρα και η θερμοκρασία διατηρούνται αυστηρά ελεγχόμενες καθώς τα ρομπότ μεταφέρουν τις πολύτιμες "γκοφρέτες από πυρίτιο" από μηχανή σε μηχανή.

Τα σχέδια τους αποτυπώνονται με τεχνικές λιθογραφίας. Ρομποτικά χέρια ακριβείας θα κάνουν τις κινήσεις και θα οδηγήσουν τα laser που χαράζουν.

 Ο πιο σημαντικός κατασκευαστής αυτών των τεχνολογιών λιθογραφίας είναι μια Ολλανδική εταιρεία, η ΑSΜL, στα εργαστήρια της οποίας  ενσωματώνονται χιλιάδες επι μέρους ερευνητικές προσπάθειες εκατοντάδων Πανεπιστήμιων και ερευνητικών κέντρων, στην πλειοψηφία τους ευρωπαϊκά και κατασκευάζονται όλες οι τεχνολογίες για μια γραμμή παραγωγής chips.

Η Ινδία δοκιμάζει διπλωματικούς ελιγμούς στο Ουκρανικό, αλλά η Ρωσία είναι ένας δύστροπος εταίρος

Της Leela Jacinto* στο France24, 22 Μαρτίου

μετάφραση, Αντώνης Σπυρόπουλος

Η αποτυχία της Ινδίας να καταδικάσει τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αντανακλά τις μακροχρόνιες σχέσεις της με τη Μόσχα. Όμως, καθώς ο πόλεμος εισέρχεται σε μια πιο βάναυση φάση, το τίμημα της στάσης της μπορεί να αποβεί πολύ υψηλό γι’ αυτήν, ακόμη και αν το αντίτιμο είναι φθηνό ρωσικό πετρέλαιο και όπλα, αν φέρει τους ιστορικούς αντιπάλους του Νέου Δελχί πιο κοντά στη Μόσχα.

Ο ηγέτης της μεγαλύτερης δημοκρατίας στον κόσμο δυσκολεύεται να πει τη λέξη που κυριαρχεί στα πρωτοσέλιδα και στον διπλωματικό κόσμο για σχεδόν ένα μήνα. Το «Ουκρανικό» βρίσκεται στην κορυφή της πολυμερούς και διμερούς ατζέντας από τότε που η Ρωσία ξεκίνησε την εισβολή της τον περασμένο μήνα, αλλά ο Ινδός πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι δείχνει αποφασισμένος να αποφύγει το θέμα με κάθε κόστος. 

Σε μια έκτακτη σύνοδο κορυφής μεταξύ των ηγετών της Αυστραλίας και της Ινδίας τη Δευτέρα, ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας Σκοτ Μόρισον άνοιξε τη συνάντηση αναφερόμενος στο «το πολύ οδυνηρό σκηνικό του πολέμου στην Ευρώπη» και στην «παράνομη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία».

Στις δηλώσεις του ο Μόντι, εν αντιθέσει, παράκαμψε την αναφορά επί του θέματος, αναφερόμενος για εμπόριο, τεχνολογία και κρίκετ. Ωστόσο, οι σύμμαχοι της Ινδίας υπογραμμίζουν την εσκεμμένη παράλειψη του Μόντι να αναφερθεί στον πόλεμο της Ουκρανίας μαζί με την επίμονη αποτυχία του Νέου Δελχί να επικρίνει τη ρωσική επιθετικότητα – και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτή η στάση δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι κρίκετ.

Τις τελευταίες εβδομάδες, η Ινδία απείχε πέντε φορές από την καταδίκη της εισβολής στον ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένου ενός ψηφίσματος του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (UNHRC) που απαιτεί την ανεξάρτητη έρευνα για τις ρωσικές παραβιάσεις στην Ουκρανία.

ΠΩΣ ΘΑ ΒΛΈΠΑΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΊΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΌΠΟ ΤΟΥ ΝΕΧΡΟΥ ΚΑΙ ΌΧΙ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΆΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΈΝΔΙΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ

Όπως διαβάζω από το βιβλίο του Δημήτρη Μάρτου "Ιμπεριαλιστικός Πολιτισμός. Ιστορική μορφοποίηση της Δυτικής κυριαρχίας στον κόσμο" εκδ. ΓΌΡΔΙΟΣ, σσ. 68-70

"... Οι ιμπεριαλιστές επιχειρούν να ελέγξουν τα αντανακλαστικά τις διαδικασίες προσαρμογής στη θέλησή τους. Καταρχήν οργανώνουν την υποταγμένη κοινωνία καθ' ομοίωση των δικών τους κοινωνιών. Και αυτό το ονομάζουν εκσυγχρονισμό (νεωτερικότητα ή μοντερνισμό). Δημιουργούν μία άρχουσα αυλική και υπαλληλική τάξη σε μία γωνιά του αφιλόξενου τόπου, που θεωρούν όμως δικό τους. Δημιουργούν την έδρα της ιμπεριαλιστική τους παρέμβασης από που εκπορεύεται η εξουσία τους και ατενίζουν τη χώρα των γηγενών. Επιδιώκουν την εκμάθηση από τους ιθαγενείς της γλώσσας τους και αν αυτό δεν είναι κατορθωτό, όπως στην περίπτωση της ελληνικής, τότε αρχίζει ένα μακρόχρονο μαγάρισμά τους. Οι λέξεις που χρησιμοποιούν οι γηγενείς χάνουν το αυθεντικό τους νόημα και μετατρέπονται σε μορφολογικό περίβλημα νοημάτων των αποικιοκρατών, αλλοιώνονται για να αποδώσουν-μεταφράσουν λέξεις των κυρίαρχων.

Όλες οι παραδοσιακές κουλτούρες ταξινομούνται αρχικά στην κλίμακα πρόοδος/ καθυστέρηση και τίθενται σε καθεστώς απόρριψης. Τις ενδιαφέρουσες πτυχές της κουλτούρας ενός υποταγμένου λαού τις αποσπούν από την ενιαία δομή της παράδοσής του και τις προσαρμόζουν ως χρήσιμο υπόστρωμα στην οικοδόμηση της κυριαρχίας τους. Οι λαοί, συνήθως, γνωρίζουν ένα άλλο λαό περισσότερο από αυτές τις αφαιρέσεις και τις προσαρμογές στα αποικιοκρατικά προγράμματα. Σταδιακά, παύουν να ενδιαφέρονται για τη συνολική πολιτισμική παράδοση ενός λαού, τις θυσίες, την αγωνιστικότητα, την πνευματικότητα και τα αυτόχθονα σχέδια του, που πολλές φορές είναι υψηλότερης πολιτιστικής στάθμης από τις αφαιρέσεις και τις επιλεκτικές προσαρμογές της ιμπεριαλιστικής παρέμβασης..."

Χαρακτηριστικό το αφήγημα του Νεχρού, πρωθυπουργού της Ινδίας το 1948:

"Στην αρχή σκεπτόμασταν με τις κατηγορίες και τα εννοιολογικά πλαίσια που είχαμε μάθει από τους Άγγλους. Δεν μπορούσαμε να δραπετεύσουμε από αυτά και να σκεφτούμε διαφορετικά. Η μόνη παρηγοριά που βρίσκαμε ήταν στη θρησκεία και στη φιλοσοφία, όπου κανένας λαός ποτέ δεν μας έφτασε. Σκεφτόμαστε τον εξωτερικό κόσμο με τον τρόπο των Άγγλων, τον δικό μας εσωτερικό κόσμο με τον τρόπο τον δικό μας τον Ινδικό. Στη συνέχεια οι ιστορικοί ανακάλυψαν ότι είχαμε ένα ένδοξο παρελθόν που οι Άγγλοι το είχαν αποσιωπήσει. Αποκτήσαμε περηφάνια γι' αυτό. Οι Ινδοί δεν υπολείπονται έναντι των άλλων. Γιατί να μην ζητήσουν την ελευθερία τους"

Η πανδημία είναι μια θύρα για τον καινούριο κόσμο | της Αρουντάτι Ρόι

Η Αρουντάτι Ρόι είναι διεθνούς φήμης Ινδή συγγραφέας και αγωνίστρια. Κείμενα και παρεμβάσεις της έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς στον Δρόμο (βλ. edromos.gr/tag/αρουντάτι-ρόι/). Το πιο γνωστό ίσως μυθιστόρημά της, «Ο Θεός των μικρών πραγμάτων», κυκλοφορεί στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Επίσης από τις εκδόσεις Α/συνεχεια κυκλοφορεί το βιβλίο της «Βαδίζοντας με τους συντρόφους». Στο άρθρο της για την πανδημία μας ταξιδεύει στην απελπισία της Ινδίας την εποχή του κορωνοϊού και αφήνει ένα παράθυρο για την επόμενη μέρα, όχι μόνο για τη χώρα της αλλά για όλο τον πλανήτη.

Ποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει τον όρο «έγινε viral» τώρα χωρίς να τρέμει λίγο; Ποιος μπορεί να κοιτάξει οτιδήποτε άλλο –μια λαβή πόρτας, ένα κουτί από χαρτόνι, μια τσάντα με λαχανικά– χωρίς να φανταστεί ότι εκείνες οι αόρατες, ούτε νεκρές, ούτε ζωντανές, άμορφες κουκίδες περιμένουν να προσκολληθούν στους πνεύμονές μας;

Ποιος μπορεί να σκεφτεί να φιλάει έναν ξένο, να ανεβαίνει σε ένα λεωφορείο ή να στέλνει το παιδί του στο σχολείο χωρίς να αισθάνεται πραγματικό φόβο; Ποιος μπορεί να σκεφτεί μια συνηθισμένη ευχαρίστηση και να μην αξιολογήσει τον κίνδυνό της; Ποιος από εμάς δεν έγινε αλμπάνης επιδημιολόγος, ιολόγος, στατιστικολόγος και προφήτης; Ποιος επιστήμονας ή γιατρός δεν προσεύχεται κρυφά για ένα θαύμα; Ποιος ιερέας –τουλάχιστον στα κρυφά– δεν παραδίνεται στην επιστήμη;

Ακόμη και όταν ο ιός πολλαπλασιάζεται, ποιος δεν θα μπορούσε να ενθουσιαστεί από το φίνο τιτίβισμα των πουλιών στις πόλεις, από τα παγόνια που χορεύουν στις διαβάσεις των δρόμων και από τη σιωπή στους ουρανούς;

Ο αριθμός των κρουσμάτων παγκοσμίως αυτή τη βδομάδα ανέβηκε πάνω από ένα εκατομμύριο. Περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι έχουν ήδη πεθάνει**. Οι προβλέψεις δείχνουν ότι ο αριθμός θα διογκωθεί σε εκατοντάδες χιλιάδες, ίσως περισσότερο. Ο ιός έχει μετακινηθεί ελεύθερα κατά μήκος των εμπορικών δρόμων και του διεθνούς κεφαλαίου και η τρομερή ασθένεια που προκάλεσε έχει κλείσει τους ανθρώπους στις χώρες τους, στις πόλεις τους και στα σπίτια τους.

Αλλά, σε αντίθεση με τη ροή του κεφαλαίου, ο ιός αυτός επιδιώκει πολλαπλασιασμό, όχι κέρδος, και ως εκ τούτου, κατά λάθος, σε κάποιο βαθμό αντιστρέφει την κατεύθυνση της ροής. Χλευάζει τους ελέγχους της μετανάστευσης, τη βιομετρία, την ψηφιακή επιτήρηση και κάθε άλλο είδος ανάλυσης δεδομένων και χτυπά σκληρότερα –μέχρι στιγμής– στα πλουσιότερα και πιο ισχυρά έθνη του κόσμου, προκαλώντας στον κινητήρα του καπιταλισμού ένα τρεμάμενο σταμάτημα. Προσωρινά ίσως, αλλά όσο χρειάζεται για να επανεξετάσουμε τα μέρη του, να προχωρήσουμε σε μια αξιολόγηση και να αποφασίσουμε αν θέλουμε να συμβάλλουμε στο να τον διορθώσουμε ή να αναζητήσουμε μια καλύτερη μηχανή.

Εργάτες στο Νέο Δελχί, εσωτερικοί μετανάστες από την ινδική ύπαιθρο, έχασαν τις δουλειές τους και βαδίζουν προς τον αυτοκινητόδρομο που οδηγεί εκτός της μεγαλούπολης, επιχειρώντας να φτάσουν με τα πόδια στα χωριά τους…

«Θεέ μου! Αυτή είναι η Αμερική!»