Η καταστροφή του πολιτισμού στην Αθήνα

Του Δημήτρη Μπελαντή 

Η  πνευματική Αθήνα έχει σχεδόν  ολοσχερώς  καταστραφεί.  Μερικές φορές ρεμβάζω η ονειρεύομαι στον ύπνο μου.Θυμαμαι  το ιστορικό  βιβλιοπωλείο " Η Εστία" στην Σόλωνος που έκλεισε γύρω στο 2012, τον πολυόροφο  " Ελευθερουδάκη " στην Πανεπιστημίου που έκλεισε γύρω στο 2010, τον Κάουφμαν στην Σταδίου, το " Χνάρι", τον '" Ελεύθερο Τύπο" στα Εξάρχεια, τα παλαιοβιβλιοπωλεια στην Ηφαίστου  στο Μοναστηράκι που  τόσο τα λατρέψαμε και που έκλεισαν προ πολλου, τους κινηματογράφους, χειμερινούς η θερινούς που έκλεισαν, δεκάδες στο κέντρο της Αθήνας και τις γύρω περιοχές, τις δημοτικές  βιβλιοθήκες που δεν υπάρχουν, την Εθνική Βιβλιοθήκη που την πήρε το "ίδρυμα  Σταύρος Νιάρχος" και την έστειλε μακράν του  ιστορικού κέντρου (στον διάβολο, θα έλεγα,αν δεν ήμουν ευγενής  ), πράγμα τελείως παράλογο..

Εχθροπαθείς και μικρόνοες

Γιώργος Τασιόπουλος 

Εχθροπαθείς και μικρόνοες 

αφήνουν το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το μεγαλύτερο μουσείο της Ελλάδας και ένα από τα σημαντικότερα του κόσμου χωρίς σταθμό μετρό γιατί ελπίζουν ότι θα μπορεί ο Πλεύρης να εμφανίζεται στην πλατεία Εξαρχείων μέρα μεσημέρι.

Στην Αγ. Παρασκευή έκαναν σταθμό στα σύνορα με Χαλάνδρι, για να μη χαλάσουν την πλατεία και διαταράξουν την κοινωνική ζωή της πόλης.  

Ολόκληρος Δήμος Αγίας Παρασκευής δεν έχει μετρό!

ΠΗΓΗ- Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Μετρό και Εξάρχεια

Του Γιώργου Αλεξάτου

Πόσο θλιβερό είναι να μη φροντίζει να ενημερωθεί ο άλλος για κάποιο ζήτημα και να σπεύδει να κάνει τον έξυπνο, με βάση το τι μαθαίνει από τα κανάλια!

Παθαίνω πλάκα με κόσμο που έχει ως δεδομένο ότι οι αντιδράσεις για το μετρό στα Εξάρχεια προκύπτουν από την άρνηση να υπάρξει εκεί σταθμός. Αυτά ακριβώς, δηλαδή, που του λέει ο Πορτοσάλτε και ο Ευαγγελάτος. 

 

Δεν μπήκε καν στον κόπο να διαβάσει ένα κείμενο από τα δεκάδες που κυκλοφορούν κι εδώ μέσα, όπου γίνεται σαφές πως η αντίθεση έγκειται στη δημιουργία σταθμού στη μοναδική πλατεία της συνοικίας, άρα στην κατάργησή της. 

Όταν υπάρχει η εναλλακτική λύση, ο σταθμός να πάει καμιά διακοσαριά μέτρα πιο πέρα, στην Τοσίτσα, όπου θα έχει άμεση ανταπόκριση με την πολυσύχναστη Πατησίων και με το Αρχαιολογικό Μουσείο.

Σιγά μη διαβάσει και σιγά μην τον νοιάζει αν αυτά που λέει έχουν καμιά βάση! Και σιγά μην ενδιαφέρεται ο χλιμίτζουρας για το αν υπάρχουν ή όχι πλατείες! 

Αυτός τα απωθημένα του κατά του κόσμου των Εξαρχείων θέλει να βγάλει. Δείχνοντας και το πόσο άσχετος είναι με το κέντρο της Αθήνας, όταν ισχυρίζεται, χαφιέδικα και ασφαλίτικα, πως οι αντιδράσεις οφείλονται στη στήριξη του εμπορίου ναρκωτικών που θα το εξαφανίσει ο σταθμός του μετρό.

Και δεν πάει ο χλέμπουρας να δει το πάρτι που γίνεται στη Βικτώρια και στην Αττική!

Αλλά τι τον κόφτει τον μικροαστούλη εξυπνάκια; Είπαμε! Αυτός την εξυπνάδα του θέλει να πει, με βάση ακριβώς αυτά που μαθαίνει από τον Πορτοσάλτε και τον Ευαγγελάτο. 

Και επί τη ευκαιρία, να δείξει πως δεν είναι και απόλυτος. Να που αυτή τη φορά αναγνωρίζει ότι τα ΜΑΤ έχουν δίκιο!

Το άβατο των Εξαρχείων, η πολιτική υποκρισία και η μηδενική ανοχή

Σταύρος Λυγερός

Το άβατο των Εξαρχείων είναι αναπόσπαστο μέρος της ρητορικής κυρίως της ΝΔ εδώ και δεκαετίες. Παρόλα αυτά, οι «γαλάζιες» κυβερνήσεις δεν έκαναν τίποτα για να το καταλύσουν. Ο όρος επανήλθε με ένταση, λόγω του περιστατικού που σημειώθηκε το βράδυ της Πέμπτης. Όπως είναι γνωστό, οκτώ λιμενικοί, συνοδευόμενοι από εισαγγελέα πήγαν σε σπίτι με σκοπό την πραγματοποίηση έρευνας για ναρκωτικά. Πράγματι, βρήκαν ναρκωτικά, αλλά περικυκλώθηκαν από 50 περίπου οπλισμένους με καλάσνικοφ και μαχαίρια κουκουλοφόρους, οι οποίοι τους επιτέθηκαν και τραυμάτισαν με μαχαίρι έναν εξ αυτών.

Όπως ήταν αναμενόμενο, το προκλητικό αυτό περιστατικό πυροδότησε μία πολιτική αντιπαράθεση. Η ΝΔ κατήγγειλε την κυβέρνηση για το «άβατο των Εξαρχείων», το δε υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δηλώνει ότι δεν υφίσταται άβατο, υποκρινόμενο πως δεν έγινε και τίποτα σπουδαίο! Το πρόβλημα με αυτού του είδους την ανταλλαγή κατηγοριών είναι ότι συσκοτίζει και παρακάμπτει το πρόβλημα, αντί να συμβάλει στη λύση του.

Η πραγματικότητα είναι ότι με την πάροδο των χρόνων έχει διαμορφωθεί στον ευρύτερο αντιεξουσιαστικό χώρο ένας σκληρός πυρήνας επαγγελματιών της βίας, που διαθέτουν οργάνωση και συνήθως λειτουργούν σαν ομάδες κρούσης. Είναι αξιοσημείωτο, μάλιστα, πως το φαινόμενο αναπαράγεται στον χρόνο. Από ένα ηλικιακό σημείο και πέρα, η μεγάλη πλειονότητα των κάθε είδους αντιεξουσιαστών αποσύρεται. Παίρνουν τη θέση τους, όμως, νέοι και έφηβοι που έλκονται από την εμπειρία της συλλογικής μέθης των συγκρούσεων του πεζοδρομίου.

Είναι ενδεικτικό ότι κάθε τόσο έχουμε συγκρούσεις κουκουλοφόρων με διμοιρίες ΜΑΤ στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων. Παλαιότερα, όταν πραγματοποιούνταν μεγάλες διαδηλώσεις, οι ¨μπαχαλάκηδες» τις μετέτρεπαν σε πεδίο μάχης. Τώρα που δεν πραγματοποιούνται μεγάλες διαδηλώσεις, οργανώνουν συνήθως Παρασκευή ή Σάββατο βράδυ το δικό τους πάρτι με τα ΜΑΤ.

Τρομοκρατία χαμηλής έντασης