Θέλει Αρετή και Τόλμη η Ελευθερία Καθηγητές τρείς και Εχαθη η Πατρίς και Έκαστος εφ' ω Ετάχθη κ. Καθηγητά μου και Βουλευτα μου.

Βασιλης Ρεπας

1. Στο πλαίσιο συζήτησης για την επάρκεια των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και την προοπτική οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και καθηγητής Διεθνούς Δικαίου, Άγγελος Συρίγος, υποστήριξε, ότι με τις σημερινές δυνατότητες του ελληνικού στόλου η χώρα δεν θα μπορούσε να απομακρύνει τουρκικά πολεμικά πλοία από μια απομακρυσμένη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου. «Δεν έχει νόημα λοιπόν να υπογράψεις μια συμφωνία την οποία δεν θα μπορείς να εφαρμόσεις, και ο άλλος θα σου την κάνει κόσκινο», ανέφερε χαρακτηριστικά, εκφράζοντας την αντίθεσή του, στην ανακοίνωση ή υπογραφή μιας συμφωνίας που δεν θα μπορούσε να υποστηριχθεί επιχειρησιακά.

2. Κ. Καθηγητά μου και βουλευτα μου:

α. Η δημόσια συζήτηση για την επάρκεια του στόλου είναι απαραίτητη, όπως απαραίτητη είναι και η ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά η αποτροπή δεν εξαρτάται μόνο από τα μέσα που διαθέτει μια χώρα, αλλά και από την αξιοπιστία της απόφασης να τα χρησιμοποιήσει όταν απαιτηθεί. Και οι δηλώσεις που αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο αδυναμίας αντίδρασης, χωρίς να συνοδεύονται από σαφείς απαντήσεις, για την αντιμετώπισή της δεν ενισχύουν την εικόνα αποφασιστικότητας, που οφείλει να εκπέμπει η Ελλάδα.

β. Σύμφωνα με το Σύνταγμα και
το βασικό νόμο, που διέπει την οργάνωση, τη διοίκηση και τη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων στην Ελλάδα το Νόμο 2292/1995 (ΦΕΚ 35/Α/15-2-1995), ο οποίος έχει τροποποιηθεί και συμπληρωθεί μεταγενέστερα από διάφορους νόμους, καθ ύλην αρμόδιοι για την εκτίμηση των επιχειρησιακων δυνατοτήτων και ικανοτήτων των ΕΔ, είναι ο ΥΕΘΑ, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και οι Αρχηγοί των Κλάδων, για τους Κλάδους τους και όχι οι βουλευτές και οι καθηγητές. «Έκαστος εφ' ω ετάχθη» κ. καθηγητά μου και βουλευτα μου. Την πληροφόρηση αυτή, από που την έχετε κ. καθηγητά μου και βουλευτα μου; από τον ΥΕΘΑ η τον Α/ΓΕΕΘΑ; Ή είναι αυθαίρετη εκτίμηση δική σας; ενός αναρμοδιου για τέτοιες εκτιμήσεις;

Η Κάσος, ο Συρίγος και η στρουθοκάμηλος

4/10/2026

Φωτό: ΑΠΕ:ΜΠΕ

ΠΕΤΑΛΑΣ ΣΑΒΒΑΣ

Ελληνική υποχώρηση στην Κάσο – και μάλιστα δύο φορές – παραδέχθηκε πλέον δημόσια ο βουλευτής της ΝΔ Άγγελος Συρίγος. Τα τελευταία δύο χρόνια, από την υπόθεση της Κάσου, πολλοί από εμάς είχαμε προβληματιστεί, ανησυχήσει και αναρωτηθεί δημόσια για την ακολουθούμενη εθνική πολιτική στα Ελληνοτουρκικά. Για την ορθότητα της πολιτικής των υποτιθέμενων “ήρεμων νερών” με την Τουρκία, που ακολούθησαν οι κ.κ. Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης μετά τη Διακήρυξη των Αθηνών.

Από την πρώτη στιγμή της περιβόητης Διακήρυξης των Αθηνών είχαν εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις ειδικοί, καθηγητές και δημοσιογράφοι, αλλά και πολιτικοί: Οι πρώην πρωθυπουργοί και πρόεδροι της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής, ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Βαληνάκης και άλλοι. Από διαφορετικό πολιτικό χώρο, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός αρμόδιος για την Ενέργεια Γιάννης Μανιάτης. Πολύ αργότερα – με καθυστέρηση σχεδόν δύο ετών – το ζήτημα ανέδειξε, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Κάσο, και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης.

Την ίδια περίοδο, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης υποστήριζε ότι οι εργασίες στην Κάσο είχαν ολοκληρωθεί και ότι αποτράπηκε μια ελληνοτουρκική κρίση, χωρίς ελληνική υποχώρηση. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, από την άλλη, αντιμετώπιζε επανειλημμένα ανάλογες ανησυχίες ως υπερβολικές. «Κατ’ επάγγελμα ανησυχούντες», «υπερπατριώτες του καναπέ» και άλλοι ανάλογοι χαρακτηρισμοί μπήκαν στην πολιτική αντιπαράθεση.

Τώρα όμως ένας βουλευτής της ίδιας της ΝΔ, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και πρώην υφυπουργός, έρχεται ουσιαστικά να πει ότι στην Κάσο υποχωρήσαμε δύο φορές. Και δεν το είπε μόνο μία φορά. Μετά τη δημόσια αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου, ο οποίος επέμεινε ότι καμία υποχώρηση δεν υπήρξε ο Συρίγος επανήλθε. Δήλωσε ότι εμμένει στην άποψή του και ότι δεν παίρνει πίσω τον χαρακτηρισμό περί υποχώρησης.

Geopolitics με τον Σ. Καλεντερίδη: Η αμυντική στρατηγική της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία

Όχι απλά ενδιαφέρουσα, Αποκαλλυπτική συζήτηση...

 

Ο Αγγελος Συρίγος, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και βουλευτής ΝΔ, μιλάει στην τηλεόραση της Ναυτεμπορικής

ΠΗΓΗ: https://youtu.be/2zFBth2AuN0?si=swe5EjuNk_ktLGI7

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Οι Γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ο ρόλος των ΗΠΑ και η θέση της Ελλάδας

Στην εκδήλωση συμμετείχαν ως ομιλητές ο Άγγελος Συρίγος, Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Βουλευτής, ο Γιώργος Αϋφαντής, πρέσβης ε.τ., και ο Κωνσταντίνος Γρίβας, Καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών. 

Οι τρεις ομιλητές ανέλυσαν τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών και τη θέση της Ελλάδας σε ένα ασταθές και διαρκώς μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό περιβάλλον. Οι εξαιρετικές τοποθετήσεις των ομιλητών και η δημιουργική συμμετοχή του κοινού, με σειρά ερωτήσεων, κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον ως το τέλος.

Εύλογες απορίες...

Ως και ο ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ έχει αμφιβολίες για την ελληνοτουρκική προσέγγιση και την υποτέλεια στα κελεύσματα των ΗΠΑ!!!

Τελικά μόνο ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ παραμένει  συνεπής και αισιόδοξος και σταθερά προπαγανδίζει την ελληνοτουρκική προσέγγιση παραμένοντας πάντα φανατικά στην "σωστή πλευρά της ιστορίας"!

Γερομοριάς 

_______________

Το κείμενο του Α. Παπαχελά στην Καθημερινή:

Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις περνούν και θα περνούν πάντοτε μέσα από την Αγκυρα. Οσο και αν κάποιοι θέλουν να εξωραΐσουν την πραγματικότητα, αυτή είναι η αλήθεια. Τελευταίο παράδειγμα το πώς η Ουάσιγκτον καθυστερούσε την αποδοχή του ελληνικού αιτήματος για την αγορά των F-35 μέχρι την τελευταία στιγμή, γιατί ήθελε να γίνει μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας για τα F-16 με την Τουρκία.

Πρέπει όμως να έχουμε στο μυαλό μας και κάτι ακόμη. Μια σημαντική μερίδα των ανθρώπων που λαμβάνουν τις αποφάσεις στην αμερικανική πρωτεύουσα είναι φανατικοί οπαδοί της άποψης πως οι ΗΠΑ δεν πρέπει να κάνουν τίποτα που μπορεί να κλονίσει τις σχέσεις τους με την Αγκυρα. Είναι εντυπωσιακό. Αγνοούν τις σχέσεις της τουρκικής ηγεσίας με τη Χαμάς και το Ιράν. Δεν επιβάλλουν κυρώσεις σε τουρκικές εταιρείες, ενώ γνωρίζουν ότι έτσι παραβιάζεται μαζικά το εμπάργκο κατά της Ρωσίας. Ξεπερνούν με ιώβειο υπομονή τη μεθόδευση για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Και γενικά, είναι έτοιμοι να δικαιολογήσουν την Τουρκία, ό,τι και αν κάνει. Προσέχουν απίστευτα μήπως κάνουν κάποια ενέργεια που θα την ενοχλήσει, όπως για παράδειγμα με την επιστολή για τους όρους που δίνονται τα τουρκικά F-16, η οποία παραμένει μυστική. Και για να είμαστε ρεαλιστές, αν δεν υπήρχαν ο γερουσιαστής Μενέντεζ με λίγους βουλευτές και τον γερουσιαστή Βαν Χόλεν και το HALC, δεν θα γινόταν καν συζήτηση για όρους.

Το ζήτημα των F-16 και η νέα παραλλαγή του κατευνασμού

Παπασίμος Γεώργιος

14/01/2023

Views: 1.068

Ο βουλευτής της ΝΔ και υφυπουργός Παιδείας και καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Άγγελος Συρίγος, στις πρόσφατες δηλώσεις του στην ΕΡΤ είπε ότι είναι προς το συμφέρον της Ελλάδος να πάρει η Τουρκία τα F-16 σε βάθος χρόνου. Η δήλωσή του προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις στο εσωτερικό, αλλά και στην ομογένεια. Κι αυτό γιατί έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον αγώνα που δίνει το ελληνοαμερικανικό λόμπι με αιχμή του δόρατος τον γερουσιαστή Μενέντεζ για να αποτρέψει την πώληση (και τον εκσυγχρονισμό) F-16 στην Τουρκία.

Πέραν των εύλογων πολιτικών δηλώσεων και αντιδράσεων είναι κρίσιμο να διερευνηθεί αν πράγματι ή όχι είναι προς το συμφέρον της Ελλάδος η πώληση αυτών των οπλικών συστημάτων των ΗΠΑ στην Τουρκία, υπό τους όρους που θέτει ο Μενέντεζ. Στόχος, σύμφωνα με την άποψη Συρίγου, είναι να ελέγχεται η Τουρκία από τη Δύση, αφού θα ήταν πιο επιθετική εάν απέκοβε τους δεσμούς της με αυτήν και προμηθεύονταν μαχητικά από τη Ρωσία.

Η άποψη αυτή δεν είναι τίποτε περισσότερο παρά μια παραλλαγή της διαχρονικής κατευναστικής αντίληψης απέναντι στον τουρκικό κίνδυνο, η οποία κυριαρχεί διαχρονικά στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, σχεδόν σε όλη την μεταπολεμική περίοδο. Αποτελεί μια εκσυγχρονισμένη προσέγγιση του βασικού πυρήνα της, ότι οι ελληνοτουρκικές διαφορές θα επιλύονταν μέσα από την εξημέρωση του τουρκικού θηρίου, με την εισδοχή της Τουρκίας στην ΕΕ.

Η αντίληψη αυτή και οι υποχωρήσεις που έγιναν στο όνομά της κατά τις δεκαετίες 1990 και 2000, (συμφωνία Μαδρίτης, Ελσίνκι, Ίμια κλπ) συνετρίβη παταγωδώς λόγω της επιθετικής και εξτρεμιστικής νεοοθωμανικής πολιτικής, η οποία πλέον δεν ορρωδεί προ ουδενός. Προσβάλλει βάναυσα τη Συνθήκη της Λωζάννης και τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Ομιλώντας περί “Γαλάζιας Πατρίδας”, αποστρατικοποίησης των νησιών με αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας επ’ αυτών, χωρίς κανέναν περιορισμό, η καθημερινή πολεμική ρητορική της Άγκυρας δηλητηριάζει τα πάντα.

Η αρνητική εμπειρία

Και ενώ συνετρίβη πλήρως η προηγούμενη πτυχή αυτής της κατευναστικής αντίληψης στη χώρα, προωθείται η μετεξέλιξη της, που συνίσταται στην αντίληψη ότι είναι προς το συμφέρον της χώρας μας η Τουρκία να παραμείνει προσδεδέμενη στη Δύση, προκειμένου να ελέγχεται. Πρόκειται για εσφαλμένη αντίληψη, αφού η Ιστορία έχει καταδείξει ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί την πρόσδεση της στη Δύση αποκλειστικά για τα δικά της συμφέροντα, χωρίς να εντάσσεται και να συμμορφώνεται με τους δυτικούς κανόνες και χωρίς ποτέ να έχει απαλείψει από τη στόχευση της τις παράνομες διεκδικήσεις κατά της Ελλάδος και της Κύπρου.

ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

Ο ΣΥΡΙΓΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ

Μιλώντας στην Θεσσαλονίκη είπα το εξής: πριν επιστρέψω στην Αθήνα ο Συρίγος δεν πρέπει να είναι Υφυπουργός. Αυτό γίνεται στις δημοκρατίες και τις κυρίαρχες χώρες.

Ακόμη και καλοπροαίρετοι άνθρωποι ακόμη και τα μέλη της Ν.Δ. οδηγούνται από τις δηλώσεις του σε πολλές υποθέσεις: Ένας πολιτικά ηλίθιος, ένας ανεπαρκής πανεπιστημιακός και πολλές άλλες.

Οι υποθέσεις όμως αυτές και τα ερωτήματα εμπλέκουν το σύνολο της Ν.Δ. και το Κ. Μητσοτάκη. Το βιβλίο μου “Το Νέο Ανατολικό Ζήτημα Το Τουρκικό Πρόβλημα η Ανθρωπιστική Ελλάδα” περιέχει ακτινογραφίες των σχέσεων πολιτικά κόμματα – πολιτικό προσωπικό και αντιμετώπιση του Τουρκικού ρατσισμού. Επικαιροποιώντας όμως την ηθική, μορφωτική, πολιτική ουσία των σκέψεων και των ιδεών μου οφείλω να πω το εξής:

Οι μαθητές και σπουδαστές του Ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος δεν μπορούν να έχουν Υφυπουργό έναν πλασιέ ενίσχυσης και τροφοδότησης γενοκτονικών μηχανισμών θανάτου “γυναικομάχων και παιδομάχων” γράφω στο βιβλίο.

Έλεος πια...

Του Θανάση Κ. 

Είναι «λογικό» μια χώρα όπως η Ελλάδα, να «θέλει» να εξοπλιστεί από τις ΗΠΑ η Τουρκία  (που μας απειλεί άμεσα), με "επιχείρημα", ότι έτσι οι ΗΠΑ θα "ελέγχουν" καλύτερα την Άγκυρα; 

Θα έπρεπε να είχαμε "στενοχωρηθεί" όταν οι Αμερικανοί έκοψαν την Τουρκία από το νέο μαχητικό F-35;

Θα έπρεπε να… «παρακαλάμε» σήμερα να αρθεί το εμπάργκο που επιβλήθηκε τότε από τους Αμερικανούς στην Τουρκία;

Και τώρα το θυμηθήκαμε; 

Τρία χρόνια που υπάρχει επισήμως το εμπάργκο των ΗΠΑ σε εξοπλισμούς της Τουρκίας, γιατί δεν είπαμε κουβέντα;

Και γιατί δεν «ειδοποιήσαμε το ελληνικό λόμπι στις ΗΠΑ, που μαζί με το Εβραϊκό, αγωνίζονται να ΜΗΝ αρθεί το εμπάργκο στο Κογκρέσο;

Τι να πει κανείς; 

Υπάρχουν όμως και χειρότερα: 

Όπως, ότι αν η Τουρκία δεν πάρει ανταλλακτικά για τα F-16 από τις ΗΠΑ, λέει, τότε υπάρχει ο κίνδυνος να παραγγείλει ρώσικα η κινέζικα πολεμικά αεροσκάφη! Ενώ όσο παίρνει από τις ΗΠΑ, οι Αμερικανοί μπορούν να ασκούν κάποιον "έλεγχο" στην Τουρκία…

Αυτό ακούγεται «λογικό», αλλά είναι δεν είναι:

* Πρώτον, γιατί εδώ και χρόνια είναι γνωστό, πως η Τουρκία και το Ισραήλ είναι δύο χώρες, που ενώ προμηθεύονται όπλα από την Αμερική, η Ουάσιγκτον έχει πολύ μειωμένο "έλεγχο" πάνω τους. 

Και πάντως η Αμερική παρ' ό,τι εξόπλιζε την Τουρκία, ΔΕΝ μπόρεσε να αποτρέψει την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο (το 1974),

ούτε μπόρεσε να διασφαλίσει τη διέλευση αμερικανικών στρατευμάτων από το έδαφος της, κατά τον δεύτερο Πόλεμο στο Ιράκ (2003), 

ούτε να αποτρέψει την ανοιχτή συνεργασία της Άγκυρας με το ΙΣΙΣ (Ισλαμιστικό Χαλιφάτο) μετά το 2012, 

ούτε να διασφαλίσει τη θέση των Κούρδων της Συρίας (τους οποίους υποστήριζε η Ουάσιγκτον και το Παρίσι) μετά το 2014. 

 

* Ακόμα υπάρχει και το παράδοξο: Όταν οι ΗΠΑ εξοπλίζουν την Τουρκία διαμαρτυρόμαστε γιατί την εξοπλίζουν (εναντίον μας) κι όταν οι ΗΠΑ δεν εξοπλίζουν την Τουρκία, εμείς τι κάνουμε; 

Ζητάμε να την... εξοπλίσουν ξανά, μπας και την ελέγξουν (απέναντι μας)!

Αυτά είναι "λογική προτεκτοράτου". 

Δεν αναζητούμε συμμαχίες προ κοινού εχθρού! Ψάχνουμε κάποιον να μας σώσει, κι ύστερα διαμαρτυρόμαστε που δεν μας σώζει…

* Το πιο παιδαριώδες βέβαια, είναι πως, αν δεν πάρει αεροσκάφη από την Αμερική, η Τουρκία θα τα πάρει από τη... Ρωσία ή την Κίνα. 

Κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι η Τουρκία φεύγει από το ΝΑΤΟ! 

Τότε και μόνον τότε θα μπορούσε να πάρει τέτοια οπλικά συστήματα η Άγκυρα από χώρα «αντίπαλο» της Αμερικής. Εδώ της έκαναν εμπάργκο εξοπλισμών γιατί πήρε μια συστοιχία πυραύλων S-400 από τη Ρωσία. Φανταστείτε να έπαιρνε και υπερσύγχρονα πολεμικά αεροσκάφη…

Τι κρύβει η δήλωση Συρίγου – Μας συμφέρει η Τουρκία στη Δύση;

Λυγερός Σταύρος

Η δήλωση Συρίγου ότι συμφέρει τον Ελληνισμό να πουλήσουν οι ΗΠΑ σε βάθος χρόνου και με όρους F-16 στην Τουρκία προκάλεσε κύμα αντιδράσεων. Ο Συρίγος έχει μία ομολογουμένως αναμφισβήτητη από πατριωτικής απόψεως δημόσια παρουσία δεκαετιών, η οποία καθιστά απαράδεκτη τη αντίδραση Ζεμενίδη. Άλλο οξεία κριτική κι άλλο να αποδίδεις μία λάθος δήλωση με αυτά που λένε “Τούρκοι πράκτορες”!

Αντικείμενο αυτού του άρθρου, όμως, δεν είναι οι διάφορες αντιδράσεις, αλλά το κεντρικό επιχείρημα του υφυπουργού Παιδείας ότι συμφέρει τον Ελληνισμό η Τουρκία να παραμείνει στο δυτικό στρατόπεδο, επειδή έτσι μπορεί ως ένα βαθμό να συγκρατείται η επιθετικότητά της. Πριν, όμως, το εξετάσουμε, υπενθυμίζω ότι η Άγκυρα έχει δηλώσει πως δεν αποδέχεται κανέναν περιορισμό στη χρήση των προς αγορά (και αναβάθμιση) F-16. Ακόμα, όμως, κι αν οι Τούρκοι έκαναν κάποιου είδους αμφίσημη δήλωση, κατά πάσα πιθανότητα θα την παραβίαζαν στην πράξη.

Ακόμα και έτσι, όμως, η μάχη που δίνει η ομογένεια –μέσω του γερουσιαστή Μενέντεζ– για να εμποδίσει αυτή την αγορά κόντρα στην εκπεφρασμένη βούληση της κυβέρνησης Μπάιντεν, έχει μεγάλη σημασία, ανεξαρτήτως έκβασης. Πρώτον, επειδή προσφέρει χρόνο στην Ελλάδα σε ό,τι αφορά στο συσχετισμό στρατιωτικών δυνάμεων στο Αιγαίο. Δεύτερον, επειδή η εν λόγω ελληνική σφήνα στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα υποχρεώνει τον Λευκό Οίκο, όταν λαμβάνει μία απόφαση που αφορά άμεσα την Ελλάδα, να συνυπολογίζει –περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν– το εθνικό συμφέρον της.

Αυτός είναι ο λόγος που η δήλωση Συρίγου –δήλωση μέλους της ελληνικής κυβέρνησης κι όχι ενός καθηγητή– ήταν κατά τη γνώμη μου λανθασμένη. Όχι μόνο, επειδή θα την επικαλεστούν οι Τούρκοι, αλλά και κυρίως επειδή εξ αντικειμένου προκάλεσε ρήγμα στην άμυνα που έχουν υψώσει το ελληνικό λόμπι με τον Μενέντεζ στην υπόθεση των F-16. Πολύ περισσότερο που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εμμέσως κάλυψε τον υφυπουργό Παιδείας, με αποτέλεσμα η πολιτική της Αθήνας επί του ζητήματος τουλάχιστον να θολώσει.

Πολιτική ερμηνεία

Ο Συρίγος και τα F-16 – Θα φύγει η Τουρκία από το ΝΑΤΟ;

Ευρυβιάδης Μάριος

Η πρόσφατη τοποθέτηση του υφυπουργού Παιδείας Άγγελου Συρίγου πως η Ελλάδα υποστηρίζει την απόκτηση των F-16 από την Τουρκία αλλά σε βάθος χρόνου, βασίζεται σε μια θεώρηση η οποία είναι, κατά την άποψη μου, μόνο κατά το ήμισυ ορθή. Το ορθό της μέρος έχει δυο πτυχές. Η πρώτη αφορά στο μεταπολεμικό ιστορικό των αμερικανο-τουρκικών σχέσεων, διμερών και νατοϊκων.

Το ιστορικό αυτό υποδεικνύει πως αργά ή γρήγορα το συγκεκριμένο πολεμικό σύστημα θα δοθεί στην Τουρκία από τους Αμερικανούς. Όσο όμως πιο αργά τόσο καλύτερα, κατά τον Συρίγο. Στο μεσοδιάστημα η Ελλάδα θα έχει πραγματικά εξισορροπήσει στρατιωτικά την Τουρκία. Εξισορροπήση σημαίνει διατήρηση της ειρήνης. Η ανισορροπία ισχύος προκαλεί και προσκαλεί επιδρομή.

Η δεύτερη πτυχή είναι πως με τη παροχή των F-16 (και γενικά δυτικών οπλικών συστημάτων) η Ουάσινγκτον αποκτά, ή καλύτερα συνεχίζει να διατηρεί επιρροή πάνω στην Άγκυρα, ενώ η τελευταία υφίσταται περιορισμούς στη συμπεριφορά της. Αντίθετα, εάν τέτοιας μορφής υψηλών προδιαγραφών συστήματα δεν μπορούν να αποκτηθούν, η Άγκυρα θα τα πάρει από αλλού, δηλαδή από τη Ρωσία, όπως έπραξε με τους S-400.

Ο Συρίγος είπε για τις ΗΠΑ ό,τι δεν τολμούν να πουν κυβέρνηση & ΓΕΕΘΑ

Μίχας Ζαχαρίας

10/01/2022

Views: 9,922

FacebookTwitterLinkedInEmailPrintViberΑνταλλαγή

 

Μια ραδιοφωνική συνέντευξη του υφυπουργού Παιδείας καθηγητή Άγγελου Συρίγου, προκάλεσε “αναστάτωση” στα κοινωνικά δίκτυα. Όντας καταξιωμένος διεθνολόγος με εξειδίκευση στην εξωτερική πολιτική και τα ελληνοτουρκικά, ο Συρίγος υποστήριξε ότι η Ελλάδα σε κάθε ιστορική περίοδο επιλέγει με ποιον να “θερμάνει” τις σχέσεις της, πάντα στο συμμαχικό πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Εν προκειμένω, η ειδική σχέση που οικοδομείται με τη Γαλλία, μεταξύ άλλων στόχο έχει και την εξασφάλιση οπλικών συστημάτων που για λόγους ισορροπιών στα ελληνοτουρκικά, δεν αποδεσμεύουν οι ΗΠΑ.

Η συγκεκριμένη αναφορά σχολιάστηκε δεόντως και έδωσε λαβή για θερμή ανταλλαγή απόψεων. Επίκεντρο της κριτικής η προθυμία ή όχι της Ουάσινγκτον να αποδεσμεύει στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις τα οπλικά συστήματα που χρειάζονται. Εύλογες οι επικρίσεις, καθώς οι ΗΠΑ για την αποδέσμευση κάποιου οπλικού συστήματος αιχμής, συνυπολογίζουν και την παράμετρο “ισορροπία δυνάμεων”.

Η έγκριση αποδέσμευσης κάθε οπλικού συστήματος που δημοσιοποιείται από την αμερικανική Υπηρεσία Συνεργασίας Άμυνας και Ασφάλειας (DSCA –  Defense Security Cooperation Agency) έχει προηγουμένως εξασφαλίσει την άδεια του State Department και του Κογκρέσου. Αναφέρεται στερεοτυπικά ότι «η προτεινόμενη πώληση δεν επηρεάζει την ισορροπία δυνάμεων» σε κάθε περιοχή, υπονοώντας σαφώς σε βάρος των αμερικανικών συμφερόντων. Απόλυτα θεμιτό για τις ΗΠΑ, προβληματικό για την Ελλάδα.

Αν και όταν οι Αμερικανοί έδιναν το πράσινο φως στην Τουρκία  να αποκτήσει 100+ μαχητικά πέμπτης γενιάς F-35, δεν είχαν δείξει παρόμοια ευαισθησία. Προφανής ένσταση ήταν ότι το σύστημα αποδεσμευόταν και για την Ελλάδα, η οποία είχε προσκληθεί να συμμετάσχει, επενδύοντας ένα ποσό στην ανάπτυξη του μαχητικού. Η Τουρκία αποφάσισε να συμμετέχει, επενδύοντας μάλιστα και το ανώτατο ποσό που επιτρεπόταν σε εκείνη τη συγκυρία, εξασφαλίζοντας και σημαντικότατο βιομηχανικό έργο. Η Ελλάδα δεν το έπραξε.

Η συνέχεια εδώ... Ο Συρίγος είπε για τις ΗΠΑ ό,τι δεν τολμούν να πουν κυβέρνηση & ΓΕΕΘΑ: Ο Συρίγος ανέφερε ότι οι ΗΠΑ δεν αποδεσμεύουν οπλικά συστήματα στην Ελλάδα. Οι ΗΠΑ ευνοούν την Τουρκία και για αυτό υπεγράφει η ελληνογαλλική συμφωνία.

Αποψη: Αυτό που μεγαλώνει δίπλα μας

Τα νέα κτίρια της ΜΙΤ στην Αγκυρα, χτίστηκαν σε έκταση 20.000 στρεμμάτων.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ*

Στοιχείο 1: Η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων (Diyanet) είναι ένας από τους ισχυρότερους δημόσιους φορείς στην Τουρκία. Το 2002, χρονιά που το κόμμα του Ερντογάν ανήλθε στην εξουσία, είχε 72.000 υπαλλήλους. Σήμερα απασχολεί 130.000 υπαλλήλους. Αντιστοίχως η κρατική χρηματοδότηση το 2002 ήταν 450 εκατ. ευρώ. Το 2019 ανήλθε σε 1,5 δισ. ευρώ, περισσότερα και από το τουρκικό υπουργείο Εσωτερικών. Την τετραετία 2020-2023 προβλέπεται να δαπανήσει 10 δισ. ευρώ (πηγή: Ahval, 29.12.2019).

Στοιχείο 2: Το Diyanet διευθύνει τα «κατηχητικά του Κορανίου» (Kuran kursu). Το 2002, τα συγκεκριμένα κατηχητικά ήσαν 3.699. Το 2020 είχαν ανέλθει σε 18.675 και η ετήσια δαπάνη για αυτά ανερχόταν σε 1,45 δισ. ευρώ (πηγή: Ipekyol, 1.6.2020). Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στη δημόσια εκπαίδευση.

Στοιχείο 3: Εκτός από τα κατηχητικά υπάρχουν και τα «ιμάμ χατίπ» θρησκευτικά σχολεία για μαθητές από 10 έως 18 ετών. Παραδοσιακά δίνουν έμφαση στη διδασκαλία του ιερού Κορανίου. Στο παρελθόν απευθύνονταν σε όσους επιθυμούσαν να γίνουν ιμάμηδες σε τεμένη. Το 2012 εξισώθηκαν με τα λοιπά δημόσια σχολεία. Το 2002 υπήρχαν 450 «ιμάμ χατίπ» με 63.000 μαθητές. Το 2019 είχαν εκτοξευθεί στις 5.138 με 1.300.000 μαθητές (πηγή: Ahval, 26-10-2019). Στο λυκειακό επίπεδο οι 645.000 μαθητές που τα παρακολουθούν ανέρχονται μόλις στο 11% του συνολικού αριθμού μαθητών λυκείων της Τουρκίας. Το κράτος όμως δαπάνησε στα λυκειακά «ιμάμ χατίπ» το 23% του σχετικού προϋπολογισμού του (πηγή: Reuters, 25.1.2018).

Στοιχείο 4: Το Diyanet διευθύνει και τις 85.000 τεμένη της Τουρκίας (το 10% των οποίων χτίστηκε επί Ερντογάν-στοιχεία 2015) καθώς και 2.000 τεμένη στο εξωτερικό. Τα 900 από αυτά βρίσκονται στη Γερμανία και ελέγχονται μέσω μιας θυγατρικής οργανώσεως που ονομάζεται DITIB. Στελεχώνονται από ιμάμηδες που στέλνει τo Diyanet και πληρώνονται από την Τουρκία (πηγή: Deutche Welle, 28.9.2018). Παράλληλα, το Diyanet έχει στόχο να χτίσει 30 γιγαντιαία τεμένη στις πέντε ηπείρους. Προς το παρόν έχει χτίσει 103 τεμένη σε 12 χώρες με κόστος 440 εκατ. ευρώ: Μόσχα κόστος 170 εκατ.· Τίρανα 56 εκατ.· Κολωνία 45 εκατ.· Κέμπριτζ 26 εκατ.· (πηγή: BBC, 23.5.2019).

Γ. Καραμπελιάς-Aγ. Συρίγος: Ελλάδα-Τουρκία, στο Μεταίχμιο Γεωπολιτικών Εξελίξεων (Αντιθέσεις – Κρήτη Tv)

Αναζητώντας το νήμα από τα 200 χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης μέχρι το σήμερα των μεγάλων γεωπολιτικών επαναπροσδιορισμών στην Ανατολική Μεσόγειο και όλο το φάσμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

🔴 Ο Ιστορικός Ερευνητής – Συγγραφέας και συνιδρυτής της κίνησης «Άρδην» Γιώργος Καραμπελιάς και ο Αναπληρωτής Καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου και Βουλευτής της ΝΔ Άγγελος Συρίγος και , σε μία συζήτηση πάνω στα Εθνικά μας Θέματα και την πορεία του Ελληνισμού 200 χρόνια μετά την Ελληνική Επανάσταση.

Τί γίνεται με την Τουρκία;

Του Άγγελου Συρίγου από το newshub.gr

Μεταξύ 2003 και 2010 η Τουρκία εμφανιζόταν ως άγγελος ειρήνης και συνδιαλλαγής. Είναι ενδεικτικό ότι προσπαθούσε να διαμεσολαβήσει μεταξύ Ισραήλ και Συρίας, Αφγανιστάν και Πακιστάν, Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών ή των τριών εθνοτικών κομμάτων της Βοσνίας. Έκτοτε τα πράγματα άλλαξαν ριζικά. Ας δούμε τι γίνεται από σε λιγότερο από ένα χρόνο, από τον Σεπτέμβριο του 2019: εισέβαλε στο έδαφος ανεξάρτητου κράτους, της Συρίας· αποστέλλει κρυφά στρατιώτες και όπλα στη Λιβύη κατά ρητή παραβίαση των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ· προχώρησε στη διενέργεια γεωτρήσεων στην ΑΟΖ ενός άλλου κράτους, της Κύπρου· οριοθέτησε κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου (αλλά και της γεωγραφίας και λογικής) θαλάσσιες ζώνες που δεν της ανήκουν με τη Λιβύη· προσπάθησε να αποσταθεροποιήσει την Ελλάδα στέλνοντας δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες στον Έβρο.

Σήμερα, και παρά την πανδημία του κορωνοϊού, κρατά τρία ενεργά μέτωπα: με Συρία, με Λιβύη και με Ελλάδα-Κύπρο. Διαπιστώνουμε την απόλυτη επιλογή της ισχύος έναντι του διεθνούς δικαίου και της ειρηνικής επιλύσεως των διαφορών. 

Οι τουρκικές επιλογές δεν είναι χωρίς συνέπειες. Ειδικά τον Μάρτιο του 2020 η Τουρκία υπέστη τρεις διαδοχικές ήττες. Η πρώτη αφορούσε στο μέτωπο της Συρίας. Ο Ερντογάν απειλούσε ότι «εάν δεν αποχωρήσουν οι σύριοι στρατιώτες πίσω από τις γραμμές ανακωχής του 2018, θα αποχωρήσουν χωρίς τα κεφάλια τους». Κατά τη συνάντηση με τον Πούτιν στις 5 Μαρτίου 2020 υποχρεώθηκε να αποδεχθεί πλήρως τη νέα πραγματικότητα επί του συριακού εδάφους. 

Η δεύτερη τουρκική ήττα έγινε το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας. Ο Ερντογάν, εκμεταλλευόμενος την καρναβαλική ραστώνη, θέλησε να γεμίσει την Ελλάδα με κάποιες δεκάδες χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες Η παρουσία τους θα δημιουργούσε σοβαρότατο πολιτικό πρόβλημα και θα αποσταθεροποιούσε τη χώρα. Παρά τον καλό σχεδιασμό, το σχέδιο απέτυχε παταγωδώς. 

Αυτό οδήγησε στην τρίτη ήττα του Ερντογάν. Επί χρόνια απειλούσε την ΕΕ ότι θα ανοίξει τις πύλες της χώρας του και θα πλημμυρίσει την Ευρώπη με πρόσφυγες. Η απειλή εξανεμίστηκε αφήνοντας την εντύπωση πασχαλινού βαρελότου. 

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

ΚΛΙΚ στην φωτογραφία για να διαβάσετε το άρθρο...

Σε σταυροδρόμι ο Ερντογάν στα ελληνοτουρκικά – Μία φάση πίσω η Αθήνα - slpress.gr

Του Άγγελου Συρίγου 

Σε σταυροδρόμι ο Ερντογάν στα ελληνοτουρκικά – Μία φάση πίσω η Αθήνα - slpress.gr: Θερμό αναμένεται το μέτωπο στα ελληνοτουρκικά, με τον Ερντογάν να κλιμακώνει τις επιθετικές διεκδικήσεις του και την Αθήνα να κινείται χωρίς πυξίδα.

Συνεκμετάλλευση;

• 

Η κόκκινη γραμμή δείχνει τα όρια της «γαλάζιας πατρίδας» που διεκδικεί προς συνεκμετάλλευση η Τουρκία. Με κίτρινο χρώμα αποτυπώνονται οι περιοχές που η Τουρκία εκχώρησε το 2012 στην ΤΡΑΟ (28ος-32ος μεσημβρινός) και εξαιρεί από τη συνεκμετάλλευση.

Του Άγγελου Συρίγου από την Καθημερινή

Το 1975 κατέστη σαφές στην τουρκική πλευρά ότι το διεθνές δίκαιο της θάλασσας δεν εξυπηρετούσε τις επιδιώξεις της στο Αιγαίο. Η ύπαρξη μεγάλου αριθμού ελληνικών νησιών που σχημάτιζαν μακρές αλυσίδες σε όλο το Αιγαίο περιόριζε τις τουρκικές διεκδικήσεις σε μια ζώνη παράλληλη με τις μικρασιατικές ακτές. Για να ξεπεράσει το εμπόδιο, η Αγκυρα διατύπωσε μια καινοφανή πρόταση για κοινή έρευνα και εκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Οι δύο χώρες θα είχαν το αποκλειστικό δικαίωμα να εκμεταλλευθούν πλουτοπαραγωγικές πηγές που βρισκόταν εντός των χωρικών τους υδάτων, δηλαδή έως έξι μίλια από τις ακτές τους. Εξω από τα χωρικά ύδατα όμως, το υπέδαφος του Αιγαίου θα αποτελούσε ζώνη κοινής εκμεταλλεύσεως ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία. Στη ζώνη αυτή τα ωφελήματα θα διανέμονταν εξ ημισείας μεταξύ των δύο χωρών.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ενώ η Τουρκία δικαιούται ένα περιορισμένο τμήμα υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, διά της συνεκμεταλλεύσεως ευελπιστούσε ότι θα αποκτήσει το 50% ή, τέλος πάντων, ένα σημαντικό ποσοστό. Επιπλέον, θα αποκτούσε δικαιώματα σε οποιοδήποτε κοίτασμα υδρογονανθράκων υπήρχε οπουδήποτε στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, είτε ήταν ανάμεσα στη Λέσβο και στη Λήμνο είτε ήταν στον Θερμαϊκό Κόλπο ή στο Κρητικό Πέλαγος. Κατ’ ουσίαν, με τη συνεκμετάλλευση το Αιγαίο θα μετατρεπόταν σε μια πελώρια περιοχή συγκυριαρχίας των δύο χωρών.

Η Ελλάδα απέρριψε αμέσως την τουρκική πρόταση. Τον Σεπτέμβριο του 1976, που το θέμα συζητήθηκε στη Βουλή των Ελλήνων, ετέθησαν οι εξής τρεις προϋποθέσεις για συνεκμετάλλευση: (α) Οι δύο χώρες θα οριοθετούσαν την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου. (β) Μετά την οριοθέτηση θα μπορούσε να δημιουργηθεί περιορισμένη ζώνη κοινής εκμεταλλεύσεως μόνον εκατέρωθεν του ορίου των δύο υφαλοκρηπίδων που θα περιελάμβανε τμήματα υφαλοκρηπίδας και από τις δύο χώρες. (γ) Οι πλουτοπαραγωγικές πηγές που θα ανακαλύπτονταν σε αυτή τη ζώνη θα ήσαν εκ των προτέρων μοιρασμένες βάσει συγκεκριμένων ποσοστών. Οι τρεις προϋποθέσεις της Αθήνας αντικατοπτρίζουν τη σχετική διεθνή πρακτική. Πρώτα χαράσσεται το όριο της υφαλοκρηπίδας (ή της ΑΟΖ). Εάν βρεθούν κοιτάσματα που βρίσκονται πάνω στο όριο, μία από τις λύσεις που ακολουθούνται είναι η συνεκμετάλλευση. Επί παραδείγματι, Κύπρος και Αίγυπτος έχουν υπογράψει συμφωνία για συνεκμετάλλευση κοιτασμάτων που μπορεί να βρεθούν στην περιοχή εκατέρωθεν του ορίου των ΑΟΖ των δύο κρατών.

Ο Άγγελος Συρίγος ξετινάζει τη Συμφωνία των Πρεσπών και αποδεικνύει ότι οι Τσίπρας και Κοτζιάς έστησαν την τέλεια παγίδα στην Ελλάδα

Αντιγράφουμε από την Καθημερινή:

Αποψη: Ακύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών μετά την επικύρωση;

Άγγελος Συρίγος*

Κατά καιρούς αναφέρεται στον δημόσιο λόγο ότι η επόμενη κυβέρνηση μπορεί να αποδεσμευθεί από τη συμφωνία των Πρεσπών με μία απλή καταγγελία. Κατ’ αρχήν η συμφωνία παράγει ήδη αποτελέσματα και χωρίς την κύρωσή της. Αμέσως μετά την υπογραφή της η Ελλάδα δέχθηκε να επανεκκινήσει η διαδικασία εντάξεως της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Αφ’ ης στιγμής η Βουλή των Σκοπίων προχωρήσει στις συνταγματικές αλλαγές, το ΝΑΤΟ θα συντάξει το πρωτόκολλο εντάξεως της γειτονικής χώρας στη Συμμαχία.

Το έγγραφο αυτό αποτελεί ξεχωριστό διεθνές κείμενο από το κείμενο των Πρεσπών. Θα έλθει στη ελληνική Βουλή προς κύρωση ανεξαρτήτως της πορείας της συμφωνίας των Πρεσπών.Επειδή η αίτηση για ένταξη έχει υποβληθεί με το προσωρινό όνομα ΠΓΔΜ, η Ελλάδα βαρύνεται από την ενδιάμεση συμφωνία (και μία σχετική καταδίκη στο Διεθνές Δικαστήριο) να κυρώσει το Πρωτόκολλο (ανεξαρτήτως του τι θα πράξει με τη συμφωνία των Πρεσπών).

Ως προς το θέμα της καταγγελίας, λύσεως ή τέλος πάντων «απαλλαγής» από τη συμφωνία των Πρεσπών, αφού αυτή κυρωθεί, τα πράγματα είναι (επώδυνα) προβληματικά. Το θέμα ρυθμίζεται από τη Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών (1969) που δεσμεύει τόσο την Ελλάδα όσο και την ΠΓΔΜ. Εκεί περιλαμβάνονται οι εξής δυνατότητες: 

(α) ακύρωση,

(β) καταγγελία και 

(γ) λήξη/αναστολή εφαρμογής μιας συνθήκης σε περίπτωση ουσιώδους παραβιάσεως των όρων της.

Η Σύμβαση της Βιέννης ορίζει περιοριστικά τους όρους υπό τους οποίους επιτρέπεται η ακύρωση μιας συμφωνίας. Πρέπει να επικαλεσθούμε πλάνη, απάτη, δωροδοκία, εξαναγκασμό με απειλή ή χρήση βίας και άλλα ανάλογα κατά την υπογραφή της συμφωνίας... Δεν προκύπτει ότι κάτι τέτοιο ίσχυσε, οπότε η πιθανότητα να χαρακτηρισθεί η συμφωνία άκυρη, δεν έχει βάσεις.

Ο αλυτρωτισμός στην αναθεώρηση του Συντάγματος της ΠΓΔΜ

Άγγελος Συρίγος

5 Νοεμβρίου 2018

49

Οι 4 τροποποιήσεις στο Σύνταγμα της ΠΓΔΜ επαναφέρουν τον σκληρό πυρήνα του Μακεδονισμού, από την πίσω πόρτα και ταυτόχρονα εισάγουν τον αλυτρωτισμό με ακόμη πιο ευέλικτο τρόπο. Μάλιστα, στη Βουλή της γειτονικής χώρας παραποιούν μονομερώς με τροπολογία ακόμη το χρονοδιάγραμμα ισχύος της Συμφωνίας των Πρεσπών , που κατά την πλευρά τους θα τεθεί σε ισχύ μετά την είσοδο τους στο ΝΑΤΟ.

aceboTwitteLinkedEPrint

Άγγελος Συρίγος: Γιατί εορτάζουμε την αρχή και όχι το τέλος του πολέμου

Της Μυρένας Σερβιτζόγλου από την Καθημερινή

– Με συγχωρείτε, πού βρίσκεται η αίθουσα τελετών του Παντείου;

– Στον δεύτερο όροφο νομίζω, απάντησε μία εκ των δύο φοιτητριών, δίχως καμία βεβαιότητα.

Στον δεύτερο όροφο δεν υπήρχε μήτε αίθουσα μήτε κόσμος συγκεντρωμένος για τον πανηγυρικό λόγο, μοναχά φοιτητές. Αυτή τη φορά πιο κατατοπιστικοί.

– Η αίθουσα είναι κάτω στο ισόγειο, κατεβείτε από τις σκάλες για να μη χαθείτε πάλι.

Κάπως έτσι βρέθηκα στον πρώτο όροφο, εκεί όπου βρίσκονται τα ανοίγματα από τα ευμεγέθη παράθυρα της εν λόγω αιθούσης που την έλουζε το φως. Για την ακρίβεια, προτού αντικρίσουν τον ήλιο τα μάτια, είχαν ήδη γητευτεί τα ευήκοα ώτα από το «Ασμα Ασμάτων» του Θεοδωράκη. Κι έτσι η άγνοιά μου για τον χώρο της εκδήλωσης μου χάρισε την εικόνα της χορωδίας του Παντείου –με βιολί, φλάουτο, πιάνο και νέα παιδιά, με φόντο την ολοτοίχια τοιχογραφία σε χρώματα της ώχρας και του κεράμου– από ψηλά.

Το νέο είχε σκάσει προ ημερών –που αλλού– στο Facebook. Ο αναπληρωτής καθηγητής Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου στην τελετή εορτασμού της Εθνικής Επετείου της 28η Οκτωβρίου, που θα πραγματοποιούνταν στις 24 Οκτωβρίου, ώρα 12.00, θα εκφωνούσε τον πανηγυρικό της ημέρας με θέμα γιατί δεν εορτάζουμε το τέλος του πολέμου αλλά την είσοδό μας σε αυτόν. Εντύπωση έκαναν τα πολυάριθμα likes στο εν λόγω post, καθώς και το πλήθος των κοινοποιήσεων, από ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών, πεποιθήσεων, χώρων.

Ο καθηγητής, κατά την ομιλία του, με ένα κάποιο τρακ αρχικά, ανέπτυξε λίγο-πολύ ένα ήδη viral περυσινό του άρθρο στην «Καθημερινή», «Η ενοχλητική 28η Οκτωβρίου». Αναφερόμενος στη συζήτηση που γίνεται τα τελευταία χρόνια γιατί γιορτάζουμε την αρχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και όχι το πέρας, όπως η υπόλοιπη «φυσιολογική» Ευρώπη, στις 9 Μαΐου, παρουσίασε και τις προτάσεις για εορτασμό στις 12 Οκτωβρίου, ημέρα αποχώρησης των γερμανικών στρατευμάτων, ή στις 18 Οκτωβρίου, ημέρα που ο Γεώργιος Παπανδρέου ύψωσε την ελληνική σημαία στον Βράχο της Ακροπόλεως. Πίσω από αυτήν τη συζήτηση, επισήμανε ο καθηγητής, υπάρχει μια προσπάθεια να αποδομηθούν καταστατικοί μύθοι του ελληνικού έθνους, όπως το Ζάλογγο, η εθνική συνείδηση των Σουλιωτών εκ των οποίων πολλοί μιλούσαν αρβανίτικα, ακόμα και ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου ως ορισμένης από τη Φιλική Εταιρεία ημέρα ενάρξεως της Επαναστάσεως στην κυρίως Ελλάδα.