Του Βασίλη Λαμπόγλου
«Ήμουν ακόμα φοιτητής, καλοκαίρι του 1972 και ξεκινάμε μια ανασκαφή στη Νάξο στο Πρωτοκυκλαδικό νεκροταφείο των Απλωμάτων, της 3ης χιλιετίας π.Χ..
Την εποχή εκείνην οι Κυκλάδες βασανίζονταν από την αρχαιοκαπηλία.
Πλησίαζε περίπου η ώρα το μεσημέρι που τελειώναμε την ανασκαφή…
Βλέπουμε, λοιπόν, να εμφανίζεται ένα κυκλαδικό ειδώλιο.
Όμως ήταν αργά και δεν προλαβαίναμε να τελειώσουμε τη δουλειά μας και να αδειάσουμε τον τάφο, αλλά φοβόμασταν πως αν αφήσουμε τον μισοτελειωμένο τάφο, οι αρχαιοκάπηλοι θα έκλεβαν τα ευρήματα το βράδυ.
Λέει, τότε, ο καθηγητής (Ν. Κοντολέοντας): ‘’Πρέπει να προστατεύσουμε τον τάφο. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, πρέπει κάποιος να κοιμηθεί το βράδυ πάνω στον τάφο!
Ποιος θέλει;’’.
