Η αμερικανική τρίαινα εναντίον του πολυπολολικού συστήματος

16/09/2026

EPA/SARAH YENESEL

ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Πολλοί πιστεύουν ότι για να κατανοηθεί η παγκόσμια δυναμική ισχύος (ποιοι επηρεάζουν τις παγκόσμιες εξελίξεις, ποιοι παίρνουν τις αποφάσεις, ποιος ο ρόλος των κυβερνήσεων) πρέπει να ακολουθηθεί η πορεία του χρήματος και να αγνοηθεί η προπαγάνδα των πολιτικών και των ΜΜΕ: «Πώς η παγκόσμια οικονομία ορίζει την παγκόσμια πολιτική» ).


Κύριο ρόλο παίζει το χρηματοπιστωτικό σύμπλεγμα που πλαισιώνεται από το τεχνολογικό και το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα. Συνδετικός κρίκος της τριάδας είναι το “Δόγμα Γούλφοβιτς”: «Το στρατηγικό σχέδιο των ΗΠΑ διασφαλίζει ότι δεν θα αναπτυχθούν ανταγωνιστές: ΄Ενας κόσμος με μια υπερδύναμη» (NYT). Σ΄αυτή τη τριάδα βρίσκεται μεγάλο μέρος της παγκόσμιας δυναμικής ισχύος και πάνω σ΄αυτή εξυφαίνεται η τρέχουσα αμερικανική στρατηγική, την οποία καλείται να αντιμετωπίσει ο πολυπολικός κόσμος.


Βασικά χαρακτηριστικά του χρηματοπιστωτικού τομέα είναι: Πρώτον, το “νόμισμα χωρίς υπόβαθρο” (Fiat), δηλαδή δολάριο που τυπώνεται από τη κυβέρνηση και δεν υποστηρίζεται από κάποιο φυσικό αντικείμενο (χρυσό, ασήμι). Δεύτερον, το βασισμένο στο χρέος σύστημα Πόντζι (Ponzi), όπου η αναχρηματοδότηση του χρέους συντηρεί την οικονομία. Επειδή δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για την αποπληρωμή του χρέους, δημιουργείται μια “ανάπτυξη χωρίς υπόβαθρο” μέσω του Πόντζι με το Fiat να είναι ουσιαστικά ένα Πόντζι νόμισμα. Τρίτον, όταν οι κεντρικοί τραπεζίτες κρίνουν ότι πρέπει να “ξεπλυθεί” το οικονομικό σύστημα, εφαρμόζεται μια “οικονομική επαναφορά” (Economic Reset).

ΜΙΑ ΣΎΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ

ΜΙΑ ΣΎΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ 

(Ότι ντρέπεσαι να ρωτήσεις και προς τα πού πάει μετά τις Προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ).

To χρήμα έχει πάρει πολλές μορφές στην παγκόσμια ιστορία. Οτιδήποτε είναι αντιπροσωπευτικό της αξίας και μπορεί να διαπραγματευτεί για ένα ευρύ φάσμα αγαθών μπορεί να ειπωθεί ότι είναι χρήμα. Από χάντρες σε κορδόνι (wampum) μέχρι θαλάσσια κοχύλια (κοχύλια cowrie), τις σουβλες από τα σουβλάκια της Αρχαίας Αθήνας (οβολοί),  τις μάρκες και τα κουπόνια ή και κομμάτια μετάλλου.

 

Θεμελιώδης για όλα αυτά τα σταδιακά εξελισσόμενα νομίσματα, όπως και για τα νομίσματα τύπου "fiat" όπως το δολάριο, το ευρώ η το γουάν, είναι η πίστη στο μυαλό των αγοραστών και των πωλητών ότι έχουν αξία. Η "χάρτινη" μορφή αυτών των νομισματων είναι σήμερα αποδεσμευμένη από την αξία κάποιου μετάλλου. Ο τρόπος δε που παράγονται απο το 71 και μετά, μόνο από δάνεια, επιτρέπει και την ανεξέλεγκτη κυκλοφορία παρασιτικού χρήματος μέσω της λειτουργίας πολύπλοκων "τοξικών" τραπεζικών προϊόντων. Πραγματικότητα που σπάνια αποκαλύπτεται από τα ρεπορτάζ της οικονομίας. Ένας κρυμμένος πληθωρισμός κολοσσιαίων διαστάσεων ενυπάρχει σε κάθε μας πορτοφόλι σαν λευκός ελέφαντας εδώ και χρόνια!

Οι κυβερνήσεις μπορούν να υπαγορεύουν την αξία ενός τέτοιου νομίσματος σε μεγάλο βαθμό, αλλά πρέπει να φροντίζουν να διατηρείται η ακεραιότητα του νομίσματος τους, αποφεύγοντας την υπερβολική κυκλοφορία του. Όταν το νόμισμα βασίζονταν σε κάποιο περιεχόμενο πολύτιμων μετάλλων, όπως ο χρυσός ή το ασήμι, έπρεπε να διατηρήσουν αυτό το περιεχόμενο για να αποφύγουν την «υποβάθμιση» του νομίσματος μέσω νόθευσης (τα κάλπικα).

Για αρκετές χιλιετίες η επιτυχία των εθνικών νομισμάτων  εξαρτιόταν από τη σύνδεσή τους με πολύτιμα μέταλλα, επειδή οι άνθρωποι θεωρούσαν την αξία του χρυσού και του αργύρου πολύ πιο αξιόπιστη και σταθερή από τις «υποσχέσεις» των κυβερνήσεων.

 

✔️Το χαρτονόμισμα έχει μηδενική εγγενή αξία. 

Τα πρώτα χαρτονομίσματα τυπώθηκαν σε χαρτί πριν από σχεδόν 1000 χρόνια στην Κίνα, πριν από την Ευρώπη κατά 500 χρόνια.

Ο Οργουελ «ζει» στο πορτοφόλι σου

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

«Η κατάργηση των μετρητών (…) θα πρέπει να εκληφθεί ως μακροπρόθεσμο σχέδιο και δεν συνιστά άμεση μετατόπιση σε μια κοινωνία χωρίς μετρητά.(…) Η διαδικασία κατάργησης θα ήταν πιο ελκυστική εάν βασιζόταν σε μεμονωμένες επιλογές των καταναλωτών και στη βάση κέρδους- κόστους -καθώς- φαίνεται εξ ολοκλήρου ακίνδυνη -ωστόσο- χρειάζεται προσαρμογή (και) σε πολιτικό επίπεδο. -Κι αυτό γιατί- μπορεί να υπάρξουν δικαιολογημένες αντιρρήσεις. (…) Η δυσαρέσκεια των οικογενειών και των μικρών επιχειρήσεων μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνικές εντάσεις (…) επομένως, σε απώλειες- όσον αφορά- το ΑΕΠ. (…) Σε κάθε περίπτωση,  -η προσπάθεια-  να επιβληθεί η κατάργηση με διάταγμα πρέπει να αποφευχθεί, δεδομένης της δημοφιλίας των μετρητών. Χρειάζεται ένα στοχευμένο πρόγραμμα ευαισθητοποίησης ώστε να αρθεί η καχυποψία σχετικά με την κατάργηση».

Αυτά είναι μερικά μόνο απ’ όσα επεσήμανε σε Έκθεσή  του («The Macroeconomics of De- Cashing») το ΔΝΤ στις 27/3/2017.

***

Η συζήτηση για την κατάργηση των συναλλαγών με μετρητά εισήλθε δυναμικά στο προσκήνιο τα τελευταία 2 χρόνια, μεσούσης της παγκόσμιας ύφεσης και με ένα γιγάντιο χρέος να εκκρεμεί.  Έπειτα από την αποτυχία των μέτρων που πάρθηκαν για τη στήριξη του χρηματοπιστωτικού τομέα (ποσοτική χαλάρωση, κεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος με κρατικά κονδύλια από τις ΚΤ κ.ά.), άρθρα «ειδικών» που μιλούν για «οικονομική επανάσταση», αναλύσεις και σωρεία διαφημιστικών μηνυμάτων από τράπεζες κατέκλυσαν τον δημόσιο λόγο. Ως επιστέγασμα αυτών, ήλθαν στη συνέχεια οι επισημάνσεις στο Νταβός της Ελβετίας πέρυσι και φέτος, περί του επωφελούς, όπως υποστήριξε η πρόεδρος του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, αναγκαίου και αναπόφευκτου χαρακτήρα αυτής της εξέλιξης.

Βέβαια, δεν προσδιορίστηκε σχεδόν από κανέναν ποιος θα… ωφεληθεί από την κατάργηση των μετρητών. Λέμε σχεδόν από κανέναν, γιατί, σύμφωνα με τα όσα αποκάλυψε κατά τη διάρκεια του World Economic Forum στέλεχος της Morgan Stanley, μέσω της κατάργησης δίνεται η δυνατότητα, σε περιόδους κρίσεων ρευστότητας και φερεγγυότητας, επιβολής μεγαλύτερων αρνητικών επιτοκίων. Πρακτική, η οποία ευελπιστούν ότι θα ωθήσει τους πολίτες να ξοδέψουν ευκολότερα και περισσότερο τα χρήματα τους. Μιας και στην πραγματική οικονομία το επιτόκιο είναι εκείνο το ποσοστό που απεικονίζει την απόδοση (κέρδος) που έχει κάποιος (λόγου χάρη η τράπεζα) που δανείζει χρήματα σε κάποιον άλλον (δανειολήπτης) ή αντίστοιχα ο καταθέτης που αποταμιεύει τα χρήματά του στην τράπεζα.

Η ποινικοποίηση των μετρητών είναι γεγονός

Του Ευθύμη Μαραμή

Μπορεί να ακούγεται σαν θεωρία συνωμοσίας, αν όμως κρίνουμε από την αυξανόμενη απόγνωση των κυβερνήσεων για έλεγχο και «ώθηση» της παγκόσμιας οικονομίας, ίσως διαπιστώσουμε πως δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

Αναφερόμαστε στην ιδέα για κατάργηση των μετρητών (δολαρίων, ευρώ, λιρών κ.ο.κ.) στην φυσική τους μορφή. Και μία βασική δικαιολογία όσων υποστηρίζουν αυτό το ακραίο μέτρο είναι ότι ενισχύει την ικανότητα των κεντρικών τραπεζών να επιβάλουν αρνητικά επιτόκια.

Τα αρνητικά επιτόκια σημαίνουν ότι οι δανειστές κυριολεκτικά πληρώνουν τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές για να δανειστούν χρήματα! Επίσης, τιμωρούν τους αποταμιευτές που κάνουν οικονομίες για μελλοντική κατανάλωση, επένδυση, η απλά συνταξιοδοτική η ιατροφαρμακευτική εξασφάλιση. Οι Δανοί και οι Ελβετοί έχουν υποχωρήσει ήδη σε αρνητικό έδαφος, με τα επιτόκια στο -0.75%. Αυτό σημαίνει πως 100.000 € σε λογαριασμό στην Ελβετία θα άξίζουν 99.250 € μετά από ένα χρόνο. Προς το παρόν τα ποσοστά αυτά ισχύουν μόνο για «υψηλά αποθεματικά» που οι τράπεζες διατηρούν στην κεντρική τράπεζα, τίποτα δεν εμποδίζει όμως τις τράπεζες να απαιτήσουν σύντομα από όλους τους καταθέτες να μοιραστούν το βάρος.

Ο Οργουελ «ζει» στο πορτοφόλι σου…

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

«Η κατάργηση των μετρητών (…) θα πρέπει να εκληφθεί ως μακροπρόθεσμο σχέδιο και δεν συνιστά άμεση μετατόπιση σε μια κοινωνία χωρίς μετρητά.(…) Η διαδικασία κατάργησης θα ήταν πιο ελκυστική εάν βασιζόταν σε μεμονωμένες επιλογές των καταναλωτών και στη βάση κέρδους- κόστους -καθώς- φαίνεται εξ ολοκλήρου ακίνδυνη -ωστόσο- χρειάζεται προσαρμογή (και) σε πολιτικό επίπεδο. -Κι αυτό γιατί- μπορεί να υπάρξουν δικαιολογημένες αντιρρήσεις. (…) Η δυσαρέσκεια των οικογενειών και των μικρών επιχειρήσεων μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνικές εντάσεις (…) επομένως, σε απώλειες- όσον αφορά- το ΑΕΠ. (…) Σε κάθε περίπτωση,  -η προσπάθεια-  να επιβληθεί η κατάργηση με διάταγμα πρέπει να αποφευχθεί, δεδομένης της δημοφιλίας των μετρητών. Χρειάζεται ένα στοχευμένο πρόγραμμα ευαισθητοποίησης ώστε να αρθεί η καχυποψία σχετικά με την κατάργηση».

Αυτά είναι μερικά μόνο απ’ όσα επεσήμανε σε Έκθεσή  του («The Macroeconomics of De- Cashing» )το ΔΝΤ στις 27/3/2017.

***

Η συζήτηση για την κατάργηση των συναλλαγών με μετρητά εισήλθε δυναμικά στο προσκήνιο τα τελευταία 2 χρόνια, μεσούσης της παγκόσμιας ύφεσης και με ένα γιγάντιο χρέος να εκκρεμεί.  Έπειτα από την αποτυχία των μέτρων που πάρθηκαν για τη στήριξη του χρηματοπιστωτικού τομέα (ποσοτική χαλάρωση, κεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος με κρατικά κονδύλια από τις ΚΤ κ.ά.), άρθρα «ειδικών» που μιλούν για «οικονομική επανάσταση», αναλύσεις και σωρεία διαφημιστικών μηνυμάτων από τράπεζες κατέκλυσαν τον δημόσιο λόγο. Ως επιστέγασμα αυτών, ήλθαν στη συνέχεια οι επισημάνσεις στο Νταβός της Ελβετίας πέρυσι και φέτος, περί του επωφελούς, όπως υποστήριξε η πρόεδρος του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, αναγκαίου και αναπόφευκτου χαρακτήρα αυτής της εξέλιξης.

Ο πατριωτισμός μέσα απο την θέσπιση ορίων στην κίνηση κεφάλαιων

Ο βασικός εκβιασμός των εθνικών κυβερνήσεων από το κερδοσκοπικό κεφάλαιο στηρίζεται στην απειλή μαζικής φυγής κεφαλαίων, κάτι που μπορεί να ανατραπεί εάν τεθούν συγκεκριμένα όρια στην κίνηση τους.

Του Σαράντου Λέκκα

To 1821 είναι έτος ορόσημο για εμάς τους Έλληνες όμως ταυτόχρονα είναι έτος ορόσημο και για την παγκόσμια οικονομία.

Την χρονιά αυτή πρωτοεμφανίστηκε στην Βρετανία ο κανόνας του χρυσού, ο επονομαζόμενος αργότερα κλασικός κανόνας, οπότε και η λίρα συνδέθηκε  με τον χρυσό σε συγκεκριμένη ισοτιμία.

Άλλες χώρες για κάποιο διάστημα  διατήρησαν διμεταλλικό σύστημα (χρυσό και άργυρο)όμως σιγά-σιγά υιοθέτησαν τον χρυσό κανόνα.

Το 1871 η Γερμάνια και στην συνέχεια η Γαλλία , το 1879 οι ΗΠΑ  , το 1886 η Ιαπωνία ,το 1892 η Αυστροουγγαρία, το 1893 η Ινδία  και το 1895 η Ρωσία.

Φυσικά το βασικό υπόβαθρο της υιοθέτησης του χρυσού κανόνα ήταν η ανακάλυψη τεράστιων κοιτασμάτων χρυσού στο Τράνσβααλ της Νοτίου Αφρικής το 1886.

Από τις παγκόσμιες οικονομικές δυνάμεις της εποχής μόνο η Κίνα έμεινε πιστή στον Άργυρο.

Στο  κλασικό κανόνα του χρυσού  οι ισοτιμίες των νομισμάτων των χωρών που συμμετείχαν ήταν  σταθερές και τα νομίσματα  απευθείας μετατρέψιμα σε χρυσό, επιτρέπονταν η εξαγωγή χρυσού ελεύθερα χωρίς περιορισμούς  ενώ υπήρχε σταθερή σχέση μεταξύ της ποσότητας χρήματος και του αποθέματος χρυσού.

Το τελευταίο σημείο είναι ιδιαιτέρα σημαντικό αφού οι κεντρικές τράπεζες ήταν υποχρεωμένες να καλύπτουν την έκδοση χαρτονομισμάτων με τα αποθέματα τους σε χρυσό κάτι που εκ των πραγμάτων σηματοδοτούσε την  σταθερότητα των τιμών.

Το πιο εντυπωσιακό όμως που καταγράφονταν ως συνέπεια του κλασικού χρυσού κανόνα ήταν ο αυτόματος μηχανισμός εξισορρόπησης των ισοζυγίων εξωτερικών πληρωμών.

Ο πόλεμος κατά των μετρητών. Οδεύουμε προς έναν ολοκληρωτισμό; Τα κίνητρα και οι υποκινητές

του Δημοσθένη Γκαβέα

Υπάρχει ένας πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη. Πρόκειται για τον πόλεμο κατά των μετρητών. Διεξάγεται σε όλο τον κόσμο, ενώ στην χώρα μας έχει λάβει μια ιδιαίτερα επιθετική μορφή. Οι πολιτικοί μαζί με τους τραπεζίτες, υποστηρίζουν ότι αυτό θα κάνει πιο ασφαλή την κοινωνία μας. Όμως τίθεται το ερώτημα, μήπως πρόκειται για ακόμη μια προπαγάνδα; Μήπως αφορά στον απόλυτο έλεγχο των πολιτών και των χρημάτων τους από το κράτος και τις τράπεζες; Μπορεί η κατάργηση των μετρητών να σημαίνει κατάλυση της Δημοκρατίας και των προσωπικών μας ελευθεριών;

Όλο και περισσότεροι αναλυτές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι η κατάργηση των μετρητών στη φυσική τους μορφή, μας οδηγεί σ΄έναν ολοκληρωτισμό όπου η ιδιωτικότητα και τα δικαιώματα των πολιτών θα περιοριστούν δραματικά και όλοι μας θα είμαστε ανυπεράσπιστοι, υπό τον έλεγχο και την παρακολούθηση του κράτους, των μυστικών υπηρεσιών, τον χρηματοπιστωτικό τομέα και τους συλλογείς προσωπικών δεδομένων από τον κλάδο της πληροφορικής.

Αυτό υποστηρίζει μεταξύ άλλων ο Νόρμπερτ Χέρινγκ (Norbert Häring), αρθρογράφος στη μεγαλύτερη οικονομική εφημερίδα της Γερμανίας, τη Handelsblatt, στο πιο πρόσφατο βιβλίο με τίτλο: «Η κατάργηση των μετρητών και οι συνέπειές της» που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Λιβάνη. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα ακόμη βιβλίο του ιδίου, με τίτλο Okonomie 2.0 έγινε μπεστ σέλερ και βραβεύθηκε ως το καλύτερο οικονομικό βιβλίο για το 2007. Το 2014 ο κ. Χέρινγκ διακρίθηκε με το βραβείο Keynes-Gesellschaft για την οικονομική αρθρογραφία. Είναι συνιδρυτής του WorldEconomics Association του μεγαλύτερου συνδέσμου οικονομολόγων  παγκοσμίως που αριθμεί 12.000 μέλη, ενώ μεγάλη επισκεψιμότητα έχει το δίγλωσσο (γερμανικά και αγγλικά) μπλογκ Nobert haring Gelt und mehr.

Η HuffPost Greece, μίλησε μαζί του για το θέμα αυτό και οι απόψεις του προβληματίζουν.

Μόνο τα μετρητά είναι αληθινά. 

«Μόνο τα μετρητά είναι αληθινά. Δεν πρόκειται για κάποιο απόφθεγμα των σοφών του παρελθόντος που αρνούνται να προσαρμοστούν στον σύγχρονο κόσμο καθώς τα μετρητά είναι χειροπιαστά και μετρήσιμα. Βοηθούν να κρατάμε κάθε έλεγχο στα έξοδά μας. Τα μετρητά είναι κανονικό χρήμα, υποστηριζόμενο από το κράτος. Αντίθετα από το λογιστικό χρήμα των τραπεζών κρύβεται μια υπόσχεση σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας. Από τη χρηματοπιστωτική κρίση, η οποία ξέσπασε το 2008 και έπειτα έχουμε αρχίσει και πάλι να το αντιλαμβανόμαστε...Με το χρήμα που διακινούν οι τράπεζες κερδισμένοι βγαίνουν μόνο οι τραπεζίτες» έτσι ξεκινάει το βιβλίου του και μας εισάγει όλους σε ένα εφιαλτικό σενάριο στο οποίο συμμετέχουμε, άβουλα, όλοι μας.

Η οικονομική ενσωμάτωση

του Βασίλη Βιλιάρδου

Προωθείται με τη βοήθεια της ελίτ των ελίτ η καταναγκαστική υιοθέτηση από όλους τους ανθρώπους στον πλανήτη ενός βιομετρικού ψηφιακού αριθμού αναγνώρισης – καθώς επίσης οι ηλεκτρονικές συναλλαγές, με την ταυτόχρονη κατάργηση των μετρητών.   

.

Ανάλυση

Κατά τη διάρκεια μίας ημερίδας του αμερικανικού υπουργείου οικονομικών που αφορούσε την οικονομική ενσωμάτωση, τη συμμετοχή δηλαδή όλων των ανθρώπων στο σύστημα του χρέους, ο κ. B. Gates δήλωσε ότι, το ίδρυμα του θα καταφέρει να μετατρέψει όλες τις πληρωμές στην Ινδία, στο Πακιστάν και στη Νιγηρία σε ηλεκτρονικές – πως έως τα τέλη του 2018 όλες οι οικονομικές συναλλαγές σε αυτές της χώρες θα έπαυαν να εκτελούνται με μετρητά (πηγή: Haring).

Ανακοίνωσε επίσης ότι, ήδη από το 2018 συνεργάζεται με την κεντρική τράπεζα της Ινδίας, στη βάση ενός εκτελεστικού διατάγματος του προέδρου των Η.Π.Α. από το 2012 –  το οποίο έχει σχέση με την προστασία των ζωτικών συμφερόντων της υπερδύναμης σε θέματα ασφαλείας. Έχει αναλάβει λοιπόν την αποστολή να υποχρεώσει όλους τους ανθρώπους να εισέλθουν στο σύστημα – εντός του οποίου, σύμφωνα με τον ίδιο, θα μπορούν να παρακολουθούνται, καθώς επίσης να εξυπηρετούνται καλύτερα.

Φυσικά δεν θα παρακολουθούνται οι Πολίτες μόνο από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, καθώς επίσης από τις εθνικές κυβερνήσεις – αλλά, κυρίως, από τις αμερικανικές μυστικές ή μη υπηρεσίες, οι οποίες έχουν άλλες προτεραιότητες. Μεταξύ αυτών να εμποδίσουν τυχόν μεταφορά των χρηματικών ροών σε ένα ψηφιακό σύστημα, μη συνδεδεμένο με τις Η.Π.Α. – αφού κάτι τέτοιο θα είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορούν να παρακολουθούνται οι συναλλαγές, οπότε δεν θα τις γνώριζαν οι αμερικανοί, ούτε θα ήταν σε θέση να τις μπλοκάρουν.

Στα πλαίσια αυτής της «τύπου Big Brother» στρατηγικής, ο πρόεδρος των Η.Π.Α. έχει συστήσει ήδη από το 2012 ένα συμβούλιο ειδικών, με στόχο την οικονομική ενσωμάτωση όλων των ανθρώπων – έτσι ώστε να διασφαλίσει την παγκόσμια ηγεμονία της υπερδύναμης, καθώς επίσης να αυξήσει την ισχύ της.

Στο συμβούλιο αυτό συμμετέχει το ίδρυμα του B. Gates – ο οποίος διευθύνει επίσης τη γνωστή «Pay Pal», μέσω της οποίας διεξάγονται συναλλαγές στο διαδίκτυο. Το ίδιο έτος η USAID, ο αναπτυξιακός οργανισμός των Η.Π.Α., μαζί με το ίδρυμα του B. Gates ίδρυσαν την οργάνωση «Καλύτερα από μετρητά» (Better than cash alliance). Υπενθυμίζουμε εδώ τα εξής:

Το ινδικό πειραματόζωο

Ο πόλεμος κατά των μετρητών. Οδεύουμε προς έναν ολοκληρωτισμό;

24 Φεβρουαρίου 2017

Ο πόλεμος κατά των μετρητών. Οδεύουμε προς έναν ολοκληρωτισμό; Τα κίνητρα και οι υποκινητές

Συνέντευξη του Νόρμπερτ Χέρινγκ στον Δημοσθένη Γκαβέα, www.huffingtonpost.gr

Υπάρχει ένας πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη. Πρόκειται για τον πόλεμο κατά των μετρητών. Διεξάγεται σε όλο τον κόσμο, ενώ στην χώρα μας έχει λάβει μια ιδιαίτερα επιθετική μορφή. Οι πολιτικοί μαζί με τους τραπεζίτες, υποστηρίζουν ότι αυτό θα κάνει πιο ασφαλή την κοινωνία μας. Όμως τίθεται το ερώτημα, μήπως πρόκειται για ακόμη μια προπαγάνδα; Μήπως αφορά στον απόλυτο έλεγχο των πολιτών και των χρημάτων τους από το κράτος και τις τράπεζες; Μπορεί η κατάργηση των μετρητών να σημαίνει κατάλυση της Δημοκρατίας και των προσωπικών μας ελευθεριών;

Όλο και περισσότεροι αναλυτές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι η κατάργηση των μετρητών στη φυσική τους μορφή, μας οδηγεί σ΄έναν ολοκληρωτισμό όπου η ιδιωτικότητα και τα δικαιώματα των πολιτών θα περιοριστούν δραματικά και όλοι μας θα είμαστε ανυπεράσπιστοι, υπό τον έλεγχο και την παρακολούθηση του κράτους, των μυστικών υπηρεσιών, τον χρηματοπιστωτικό τομέα και τους συλλογείς προσωπικών δεδομένων από τον κλάδο της πληροφορικής.

Ηλεκτρονικό χρήμα, ολοκληρωτικός έλεγχος και κυριαρχία…

Πρόσφατα, ανακοινώθηκε η υποχρεωτική χρήση ηλεκτρονικού χρήματος για πάσης φύσεως αγορές και δοσοληψίες, αρχής γενομένης από το 2016 [δείτε σχετικά: Υποχρεωτικές πληρωμές με κάρτες: Τι επιπτώσεις έχει;]

Το νομοσχέδιο δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς ήδη το Μάιο ο Βαρουφάκης αποκάλυπτε (ευθαρσώς!) πως κατά τη διάρκεια των «διαπραγματεύσεων» είχε προσφέρει στους Ευρωπαίους τη θέσπιση υποχρεωτικών ηλεκτρονικών συναλλαγών στην Ελλάδα ως ένα από τα ανταλλάγματα για τη διαγραφή χρέους. Και εάν ο ίδιος βρίσκεται προς το παρόν στο περιθώριο (όχι για πολύ απ’ ότι καταλαβαίνουμε) οι «ιδέες» που εξέφρασε υλοποιούνται από την κλαίουσα και ανανήψασα αριστερή κυβέρνηση. Απλούστατα γιατί δεν είναι δικές του «ιδέες», αλλά στρατηγικός στόχος της παγκόσμιας ελίτ, στα πλαίσια της λεγόμενης οικονομικής διακυβέρνησης.

Το σχέδιο προωθείται υπό τη γνωστή επιχειρηματολογία σχετικά με την «πάταξη της φοροδιαφυγής», την πάταξη του «μαύρου χρήματος» και των οικονομικών δοσοληψιών πάσης φύσεως εγκληματικών οργανώσεων. Και όλως τυχαίως πραγματώνεται μέσα σ’ ένα καθεστώς επιβεβλημένων κεφαλαιακών ελέγχων που εκ των πραγμάτων περιορίζουν τη δυνατότητα συναλλαγών με τη χρήση απτού χρήματος. Ελλείψει ρευστού στα χέρια των αγοραστών, το εμπόριο εξωθείται στη χρήση του ηλεκτρονικού χρήματος δια μέσω των καρτών και των μηχανημάτων POS, των οποίων η ποσότητα αυξάνεται διαρκώς. Είναι βάσιμο, λοιπόν, να θεωρήσουμε πως η επιβολή των κεφαλαιακών ελέγχων είχε ως έναν από τους ανομολόγητους στόχους της και την εμπέδωση του ηλεκτρονικού χρήματος σε έναν κοινωνικό χώρο όπου η χρήση του ήταν εξαιρετικά περιορισμένη στην καθημερινότητα των ανθρώπων, σε σχέση πάντα με άλλα κράτη της βορειοδυτικής Ευρώπης.

ΠΛΑΣΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ. ΠΟΣΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ;

γτε το βίντεο για την Smart Card που φτιάχτηκε το 2005

Πόσο λογικό και προπαντός “δημοκρατικό” είναι αυτό που σου ετοιμάζουν;

Σε ωμή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων οδηγεί το σχέδιο πλαστικό χρήμα που προωθεί κατεπειγόντως η κυβέρνηση ώστε να παταχθεί η φοροδιαφυγή, λένε! Για να επιτευχθεί ο ευγενής αυτός στόχος, πρέπει να παταχθούν μαζί και οι ζωές των υπηκόων. Οι συναλλαγές πάνω από 70 ευρώ θα γίνονται υποχρεωτικά με πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες! Η χώρα η οποία ήδη το εφαρμόζει είναι η Σουηδία. Σημειώνεται ότι είναι η ίδια χώρα όπου εργαζόμενοι σε εταιρεία δέχτηκαν να τσιπαριστούν σαν κοτόπουλα, στο δεξί χέρι. Πέραν των γνωστών ζητημάτων περί κερδών των τραπεζών και άλλα τέτοια, το σημαντικότερο δεν το έθιξε κανείς. Το πλαστικό χρήμα διεισδύει στην ιδιωτική ζωή των υπηκόων και κοινοποιεί σε τρίτους, τα προσωπικά δεδομένα όλων, όπως και τις “αδυναμίες” που οποιοσδήποτε μπορεί να έχει. Δηλ. ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ.

Η Έξυπνη Κάρτα (Smart Card)

Ταινία μικρού μήκους που παρουσιάζει πως θα είναι η ζωή μας την εποχή της "αχρήματης κοινωνίας"...