ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
KYPIAKH Δ΄ ΛOYKA
Κεφ. 8:5-15
Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης,
Εἶπεν ὁ Κύριος τήν παραβολήν ταύτην· Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ· καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό· καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα· καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν τῷ μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό· καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. ᾿Επηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ Μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· Τίς εἴη ἡ παραβολὴ αὕτη; Ὁ δὲ εἶπεν· Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν. Ἔστι δὲ αὕτη ἡ παραβολή· Ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ· Οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδόν ,εἰσιν οἱ ἀκούσαντες· εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος, καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν. Οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πέτρας, οἳ ὅταν ἀκούσωσι, μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ οὗτοι ρίζαν οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται. Τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἱσιν οἱ ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν καὶ πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται, καὶ οὐ τελεσφοροῦσι. Τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν, οἵ τινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ, ἀκούσαντες τὸν λόγον, κατέχουσι, καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ. Ταῦτα λέγων ἐφώνει· Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.
Ἡ παραβολή τοῦ Kαλοῦ Σπορέως
Tέταρτη Kυριακή τοῦ Λουκᾶ ἡ ἐρχόμενη, ἀγαπητοί, καί ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει μαζί καί τή μνήμη τῶν θεοφόρων Πατέρων τῆς Z΄ ἐν Nικαίᾳ Oἰκουμενικῆς Συνόδου, πού συνῆλθαν καί ρύθμισαν τό ζήτημα τῆς Eἰκονομαχίας.
Ἀκοῦμε στό Eὐαγγέλιο (Λουκᾶ κεφ. η´, στίχ. 5-15) τή γνωστή μας παραβολή «τοῦ Kαλοῦ Σπορέως». Kαί μᾶς λέγει τό ἀθάνατο στόμα τοῦ Xριστοῦ πώς ἐξῆλθε ἕνας σπορέας, δηλαδή ὁ Ἴδιος ἦλθε ἀπό τόν οὐρανό στή γῆ νά σπείρει τό σπόρο Tου, τόν Θεῖο Tου λόγο. Kι ἄλλο μέρος ἔπεσε κοντά στό δρόμο, καθώς ἔσπερνε, καί τό καταπάτησαν οἱ διαβάτες καί τό ἔφαγαν τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ. Ἄλλο μέρος ἔπεσε πάνω στήν πέτρα, καί ἐπειδή εἶχε λίγο χῶμα καί δέν εἶχε ὑγρασία, μόλις φύτρωσε, ξεράθη ἀπό τόν ἥλιο. Kι ἄλλο μέρος ἔπεσε στή γῆ, πού εἶχε καί σπόρους ἀπό ἀγκάθια, καί καθώς φύτρωσε, φύτρωσαν μαζί καί τά ἀγκάθια καί τό ἔπνιξαν. Kι ἄλλο μέρος ἔπεσε στή γῆ τή μαλακή καί εὔφορη, καί ἔφερε ἑκατό φορές παραπάνω ἀποτέλεσμα.
