Του Γιάννη Σχίζα
Τώρα που η συζήτηση για τον Καποδίστρια και για τη σχέση του με την γενέθλια πατρίδα δυναμώνει, τώρα που (ξανα)έρχονται στην επιφάνεια οι αγώνες ξένων ανθρώπων για την ελληνική ανεξαρτησία, είναι καιρός να δούμε το ότι η Ελλάδα απελευθερώθηκε όχι μόνο από τον ηρωϊσμό των Ελλήνων, αλλά και από τους φιλέλληνες. Κάποιοι μάλιστα από τους τελευταίους , μέσα σε αυτό το αμφιθυμικό πλέγμα έρωτα –και – μίσους , έτυχε να διαθέτουν μεγαλύτερη δοσολογία έρωτα από τους γηγενείς και να αποβαίνουν υπόδειγμα ….
Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ, επίτιμος Έλληνας που άξιζε όσο πολλοί original, «έφυγε» μετά 96 χρόνια περιεκτικής ζωής . Από μια άποψη στάθηκε τυχερός, γιατί αν και υπερκινητικός και ταξιδιωτικός τύπος εγκατέλειψε τον κόσμο στο κρεβάτι του, σε αντίθεση με εκείνο το γηραιό Βρετανό ποδηλάτη που έκανε το γύρο του κόσμου αλλά σκοτώθηκε από έναν ασυνείδητο οδηγό το 2009 στη Βαρυπόμπη της Αττικής…
Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ ξεκίνησε τη ζωή του συνεχίζοντας την παράδοση των μεγάλων περιηγήσεων - γεωγραφικών και ιστορικών. Το 1933, σε ηλικία 18 χρονών, άρχισε διασχίζοντας την Ευρώπη και τελικά έφτασε στην Κωνσταντινούπολη, διανυκτερεύοντας σε μοναστήρια, σε αχυρώνες, σε σπηλιές, στο οπουδήποτε. Τότε, στον Ελλαδικό χώρο, η ύπαιθρος δεν παρείχε τα σημερινά επίπεδα ασφαλείας, αν λάβει κανείς υπόψη ότι ο αρχιλήσταρχος Κουτσούβελας έπεφτε από τις σφαίρες της χωροφυλακής μόλις το 1929, ενώ οι ληστές αδελφοί Ρετζαίοι κατέληγαν στο εκτελεστικό απόσπασμα τον Μάρτιο του 1930…

