Κομφούκιος εναντίον Ηγεμονίας: Δύο Αντιλήψεις για τον Πόλεμο Ενόψει της Κρίσης της Παγκόσμιας Τάξης

Giulio Chinappi

Πηγή: Ίδρυμα Στρατηγικού Πολιτισμού

Η στρατηγική παράδοση της Κίνας υποτάσσει τον πόλεμο στην πολιτική σταθερότητα, τη νομιμότητα και την επιδίωξη της αρμονίας, ενώ η σύγχρονη αντίληψη των ΗΠΑ έχει μετατρέψει τη στρατιωτική δύναμη σε τυπικό μέσο της παγκόσμιας ηγεμονίας της από το 1945.

Η αντιπαράθεση μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών δεν είναι απλώς μια σύγκρουση δύο δυνάμεων, δύο οικονομιών ή δύο θεσμικών μοντέλων. Περιλαμβάνει επίσης δύο βαθιά διαφορετικές αντιλήψεις για τον πόλεμο, την ασφάλεια και τη διεθνή τάξη. Από τη μία πλευρά, υπάρχει μια κινεζική παράδοση που, αν και δεν είναι αφελώς ειρηνιστική, θεωρεί τον πόλεμο ως έσχατη λύση, ένα αποτέλεσμα που πρέπει να αποφευχθεί μέσω της καλής πολιτικής, της αρετής της διακυβέρνησης, της διπλωματίας, της σύνεσης και της ικανότητας εξουδετέρωσης της σύγκρουσης πριν αυτή ξεσπάσει.

 Από την άλλη, υπάρχει η αντίληψη των ΗΠΑ, που αναπτύχθηκε ιδιαίτερα μετά το 1945, η οποία έχει καταστήσει τη στρατιωτική δύναμη, την ένοπλη αποτροπή, τις ιεραρχικές συμμαχίες και την ξένη επέμβαση τα κεντρικά εργαλεία για τη διατήρηση μιας θέσης παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας.
Οι κλασικές κινεζικές ρίζες βρίσκονται στον Κομφούκιο. Στα Ανάλεκτα, ο Δάσκαλος δεν επεξεργάζεται ένα στρατιωτικό δόγμα με την αυστηρή έννοια, αλλά μάλλον ορίζει τα θεμέλια της πολιτικής τάξης. Για τον Κομφούκιο, μια σταθερή κυβέρνηση δεν βασίζεται κυρίως στα όπλα, αλλά μάλλον στην εμπιστοσύνη του λαού, στην αρετή, στην ορθή άσκηση της εξουσίας και στην κοινωνική αρμονία. Σε ένα διάσημο απόσπασμα, όταν ρωτήθηκε ποια στοιχεία είναι απαραίτητα για την κυβέρνηση, αναφέρει τα τρόφιμα, τα όπλα και την εμπιστοσύνη. Αλλά αν κάτι πρέπει να εγκαταλειφθεί, τα όπλα θυσιάζονται πρώτα, γιατί χωρίς την εμπιστοσύνη του λαού, καμία πολιτική τάξη δεν μπορεί πραγματικά να διατηρηθεί. Αυτή η ιεραρχία είναι κρίσιμη: η βία μπορεί να είναι χρήσιμη, αλλά δεν εδραιώνει τη νομιμότητα. ο εξαναγκασμός μπορεί προσωρινά να περιορίσει την αταξία, αλλά δεν χτίζει διαρκή ειρήνη.

Ο νέος πολυπολικός Κόσμος, η Κίνα και η Ευρώπη

Ομιλία του Πρωθυπουργού της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, στο Πανεπιστήμιο Tsinghua στο Πεκίνο (13 Απριλίου 2026)

Το 1583, ένας Ιταλός Ιησουίτης, ο Ματέο Ρίτσι, έφτασε στην Κίνα. Στις λιγοστές του αποσκευές είχε μερικά βιβλία, έναν αστρολάβο και έναν παγκόσμιο χάρτη.

Ήταν ένας ευρωπαϊκός χάρτης. Ακριβής στις αναλογίες του, ιδιαίτερα προηγμένος σε λεπτομέρεια, αλλά μεροληπτικός ως προς την οπτική του. Παρουσίαζε τον κόσμο όπως τον έβλεπε η Δύση: με την Ευρώπη στο κέντρο και την Ασία στο δεξί άκρο. Στα όρια της γης. Όταν τον είδαν, οι χαρτογράφοι της αυτοκρατορικής αυλής ρώτησαν τον Ιησουίτη γιατί η Κίνα εμφανιζόταν τόσο περιφερειακά. Και τότε ο Ευρωπαίος λόγιος συνειδητοποίησε για πρώτη φορά ότι η Μεσόγειος ήταν το κέντρο του δικού του κόσμου, αλλά όχι των άλλων. Κάθε κόσμος είχε το δικό του κέντρο. Έτσι, ο Ματέο Ρίτσι ξανασχεδίασε πλήρως τον χάρτη του, αυτή τη φορά με άξονα τον Ειρηνικό Ωκεανό και συμπεριλαμβάνοντας ολόκληρη την Ευρασία.

Πέρασαν πάνω από 400 χρόνια από τότε. Ωστόσο, δυστυχώς, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που βλέπουν τον κόσμο όπως σε εκείνον τον πρώτο, παραμορφωμένο χάρτη. Τον λέω παραμορφωμένο γιατί γνωρίζω ότι ο κόσμος δεν ήταν έτσι. Το 1583, η Κίνα ήταν ήδη μια μεγάλη δύναμη, με το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού και ΑΕΠ. Είχε εμπορικές σχέσεις με τη μισή υφήλιο και πρωτοπορούσε στην επιστήμη και την τεχνολογία.

Το γνωρίζω αυτό, γιατί –όπως σωστά υπενθύμισε ο Πρόεδρος του Πανεπιστημίου– η Ισπανία ήταν επίσης τότε μια μεγάλη αυτοκρατορία. Μια αυτοκρατορία που εμπορευόταν πρώτες ύλες και προϊόντα με τη Δυναστεία των Μινγκ μέσω του διαδρόμου της Μανίλας και διέπλεε τους ωκεανούς με μαγνητικές πυξίδες, μουσκέτα και πηδάλια πρύμνης – τεχνολογίες κινεζικής προέλευσης.

Ηλίας Παπαναστασίου: Πώς η Κίνα σε 35 χρόνια έγινε οικονομική υπερδύναμη

Πως η Κίνα έχει φθάσει σήμερα να έχει κερδίσει την οικονομική πρωτοκαθεδρία ,κατά πολλούς να προηγείται σε κάποιους τουλάχιστον τομείς τεχνολογικά και να καλύπτει τάχιστα το κενό που την χωρίζει από τις ΗΠΑ στον στρατιωτικό τομέα;

 
Πολλά αν όχι τα πάντα άλλαξαν στην Κίνα τα τελευταία 35 χρόνια. Αλλά η ιστορία της Κίνας είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερη και για να καταλάβουμε τι συμβαίνει στη χώρα , καλό είναι να τη μάθουμε.
Ο Ηλίας Παπαναστασίου , οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας, αναλαμβάνει να μας εξηγήσει «το θαύμα της Κίνας», το οποίο είναι πλέον το μεγάλο πρόβλημα των ΗΠΑ.

Η Σιωπή του Δράκου: Γιατί η Κίνα δίνει σημασία στην Ταιβάν και όχι στην Τεχεράνη;

3/03/2026

Του Απόστολου Αποστόλου*

Η ερώτηση «γιατί η Κίνα δεν βοήθησε το Ιράν;» μοιάζει απλή, αλλά αποκαλύπτει μια βαθύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα. Η Κίνα δεν λειτουργεί με βάση συναισθηματικές συμμαχίες, αλλά με ψυχρό υπολογισμό ισχύος και στη σημερινή συγκυρία, το Ιράν δεν αποτελεί προτεραιότητα που να δικαιολογεί ρίσκο άμεσης εμπλοκής.

Η σχέση Πεκίνου–Τεχεράνης είναι υπαρκτή και σημαντική. Η Κίνα αποτελεί βασικό αγοραστή ιρανικού πετρελαίου, ενώ οι δύο χώρες έχουν υπογράψει μακροπρόθεσμες συμφωνίες στρατηγικής συνεργασίας. Επιπλέον, και οι δύο αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως αντίβαρο στην αμερικανική επιρροή, όμως η στρατηγική συνεργασία δεν σημαίνει και στρατιωτική συμμαχία. Η Κίνα δεν έχει δεσμευτεί να υπερασπιστεί το Ιράν σε περίπτωση σύγκρουσης, ούτε πρόκειται να θυσιάσει τη δική της σταθερότητα για μια περιφερειακή ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή.

Η βασική προτεραιότητα του Πεκίνου βρίσκεται αλλού. Και αυτό γιατί το ζήτημα της Ταϊβάν αποτελεί τον πυρήνα της κινεζικής στρατηγικής. Για την κινεζική ηγεσία, η Ταϊβάν δεν είναι ένα απλό γεωπολιτικό χαρτί, αλλά θέμα εθνικής κυριαρχίας και ιστορικής αποκατάστασης. Οποιαδήποτε κρίση που θα απορροφούσε στρατιωτικούς, οικονομικούς ή διπλωματικούς πόρους μακριά από αυτόν τον στόχο θεωρείται αντιπαραγωγική. Η Κίνα προετοιμάζεται μακροπρόθεσμα για κάθε ενδεχόμενο γύρω από την Ταϊβάν, διπλωματικά, στρατιωτικά και τεχνολογικά, έτσι λοιπόν δεν έχει λόγο να ανοίξει δεύτερο μέτωπο.

Το Ιράν παλεύει μόνο του

Του Δημήτρη Μπελαντή

Στο επίπεδο των ισχυρών κρατών, το Ιράν μόνο του πολεμά κατά όλου του δυτικού ιμπεριαλιστικού πλέγματος και του πολύ ισχυρούς  σιωνιστικού διεθνούς δικτύου.Το Ιράν μόνο του στηριζει ο,τι έχει απομείνει από τον Άξονα Αντίστασης στη Μέση Ανατολή. Πιθανόν να έχει σημαντική  υλική στήριξη από την Κίνα, έτσι ακούγεται.Παρ όλα αυτά, επιβεβαιώνεται αυτό που έχουμε γράψει πολλές φορές ότι η Ρωσία και η Κίνα, ιδίως μάλιστα η Ρωσία δια του εκπροσώπου της  Πεσκοφ ( " Αυτός δεν είναι δικός μας πόλεμος", "δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε για να τον σταματήσουμε" ) ,δείχνουν τελειως ουδέτερες και παθητικες.

 Σαν να περιμένουν την ώρα που αυτός ο τεράστιος  συνασπισμός θα χτυπήσει και πιο  ανοιχτά την δική τους επικράτεια.Που πλέον δεν θα έχουν και κανένα σύμμαχο να τους έχει απομείνει.

Γιατί η Κίνα δεν θα πολεμήσει τις ΗΠΑ για τη Βενεζουέλα και γιατί αυτό τρομοκρατεί την Ουάσινγκτον

William Murphy - 20/01/2026

Πηγή: Γουίλιαμ Μέρφι

Αυτοκρατορία, Προβολή Ισχύος και τα Όρια της Πολυπολικής Φαντασίας

Όλοι συνεχίζουν να κάνουν λάθος ερώτηση.
Το θέμα δεν είναι γιατί η Κίνα δεν θα επέμβει στρατιωτικά στη Βενεζουέλα.
Το θέμα είναι γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες πίστευαν ότι έπρεπε να ενεργήσουν έτσι τώρα. Αυτό το ερώτημα πηγαίνει κατευθείαν στην καρδιά της αυτοκρατορικής παρακμής, της στρατηγικής απελπισίας και των υλικών ορίων της ισχύος του 21ου αιώνα.

Εισαγωγή: Καθαρίζοντας την Ομίχλη της Αυτοκρατορίας

Υπάρχουν πολλές ασαφείς ιδέες που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή: στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στα mainstream σχόλια, ακόμη και μεταξύ εκείνων που θεωρούν τους εαυτούς τους «αντιιμπεριαλιστές». Η δήλωση συνήθως έχει κάπως έτσι:
Η Κίνα δεν θα επέμβει στη Βενεζουέλα επειδή θα διακινδύνευε πυρηνικό πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτή η δήλωση ακούγεται σοβαρή. Ακούγεται «ρεαλιστική». Υπαινίσσεται την αυτοσυγκράτηση που είναι χαρακτηριστική των μεγάλων δυνάμεων. Και είναι ως επί το πλείστον λάθος.
Όχι επειδή η πυρηνική κλιμάκωση δεν είναι πραγματική (είναι), αλλά επειδή παρερμηνεύει πώς λειτουργεί πραγματικά η ισχύς, πώς είναι δομημένη η Κίνα ως κράτος και γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες συμπεριφέρονται όπως συμπεριφέρονται όταν η λαβή τους αρχίζει να κλονίζεται.
Η Κίνα δεν απέχει απλώς από στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα από φόβο. Αποφεύγει επειδή ένας πόλεμος μεγάλης κλίμακας στο Δυτικό Ημισφαίριο δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο η Κίνα προβάλλει τη δύναμή της, δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο συσσωρεύει κεφάλαιο, ούτε είναι ο τρόπος με τον οποίο επιβιώνει ως σύστημα.

Κινεζοφοβική εκστρατεία στην Ε.Ε.

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Σύντομα, όσοι αποφασίσουν να αγοράσουν καινούργιο αυτοκίνητο από αντιπροσωπίες μεγάλων ευρωπαϊκών ή ιαπωνικών ομίλων, όπως η Volkswagen Group (VW, Audi, Seat, Skoda), η Stellantis (Peugeot, Fiat, Opel), η Renault, η Nissan ή η Μitsubishi, θα βρεθούν μπροστά σε μια δυσάρεστη έκπληξη. Όπως ακριβώς τους πρώτους μήνες της πανδημίας, οι αμήχανοι υπάλληλοι θα δηλώνουν πλήρη άγνοια για την ημερομηνία παραλαβής των οχημάτων «λόγω έλλειψης ημιαγωγών». 

Μόνο που αυτή τη φορά η κρίση στην εφοδιαστική αλυσίδα δεν θα οφείλεται σε κάποιον μεταδοτικό ιό, αλλά στη μεταδοτική ανοησία των Ευρωπαίων, που νομίζουν ότι μπορούν να εκβιάζουν «εχθρούς» και «ανταγωνιστές» με μεθόδους νεοαποικιακής πειρατείας.

Το λάθος, που μπορεί να αποβεί μοιραίο, το έκαναν οι Ολλανδοί, βάζοντας στο στόχαστρο τους Κινέζους, οι οποίοι όμως έχουν αποδείξει ότι δεν… μασάνε από τέτοιου είδους φοβέρες. 

Αλλά ας πιάσουμε το νήμα από την αρχή. Η απίθανη ιστορία, που παραπέμπει ευθέως σε καταχρηστικές πρακτικές υφαρπαγής ξένων περιουσιακών στοιχείων, όπως αυτή που επιχειρείται σήμερα εις βάρος της Ρωσίας, ξεκινά το 2017, όταν μια ταχέως αναπτυσσόμενη κινεζική εταιρία ηλεκτρονικών εξαρτημάτων, η Wingtech Technology αποφασίζει να αγοράσει μια θυγατρική του πολυεθνικού κολοσσού NXP Semiconductors, με έδρα το Αϊντχόβεν, ονόματι Nexperia, εξειδικευμένη στην κατασκευή διακριτών ημιαγωγών (δηλαδή, απλών chips, τρανζίστορ, διόδων, ρυθμιστών τάσης κ.λπ.). 

Η συναλλαγή εγκρίνεται μετά βαΐων και κλάδων από τις ολλανδικές εποπτικές Αρχές, καθώς εκείνη την περίοδο δεν είχε ξεκινήσει η κινεζοφοβική εκστρατεία στην Ευρώπη, που -σημειωτέον- «μεταδόθηκε» από την άλλη ακτή του Ατλαντικού, επί Μπάιντεν και Δημοκρατικών, και απλώς συνεχίζεται επί Τραμπ.

Στερώντας το «απαραίτητο έθνος» από απαραίτητες πρώτες ύλες: Η Κίνα απαντά στις ΗΠΑ

Σωτήρης Μητραλέξης

Στις 19 Φεβρουαρίου 1998, η υπουργός Εξωτερικών Μαντλίν Ολμπράιτ χαρακτήρισε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ως «το απαραίτητο/αναντικατάστατο έθνος». Αυτή η φράση έγινε η επιτομή του αμερικανικού εξαιρετισμού: ειδικοί κανόνες ισχύουν για τις ΗΠΑ, και οι κανόνες που ισχύουν για τον υπόλοιπο κόσμο δεν χρειάζεται να ισχύουν για τις ΗΠΑ. Ο Ντόναλντ Τραμπ επανέλαβε αυτό το μήνυμα στην ορκωμοσία της δεύτερης θητείας του: «Θα είμαστε μια χώρα όπως καμία άλλη, γεμάτη […] εξαιρετισμό». Είναι φυσικό να ακολουθεί η βαθιά έκπληξη των ΗΠΑ όταν άλλες χώρες ανταποδίδουν ή αντιδρούν -που είναι ακριβώς αυτό που έκανε η Κίνα.

Τα γεγονότα των αρχών Οκτωβρίου 2025 αντιπροσωπεύουν μια κρίσιμη κλιμάκωση στην παρατεταμένη αντιπαλότητα μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ, όπου το Πεκίνο αξιοποίησε την απαράμιλλη κυριαρχία του στον τομέα των κρίσιμων ορυκτών για να επιβάλει ένα καθεστώς ελέγχου των εξαγωγών που έχει αντίκτυπο σε όλες τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού. 

Στις 9 Οκτωβρίου, το Υπουργείο Εμπορίου (MOFCOM) και η Γενική Διοίκηση Τελωνείων εξέδωσαν μια σειρά τεσσάρων ανακοινώσεων (με αριθμούς 56 έως 59) που θεσπίζουν συλλογικά τους αυστηρότερους περιορισμούς για τα στοιχεία σπάνιων γαιών (REE) και τις βοηθητικές τεχνολογίες μέχρι σήμερα. Τα μέτρα αυτά βασίζονται σε προηγούμενους περιορισμούς, αλλά εισάγουν πρωτοφανές εύρος και εξωεδαφικότητα, στοχεύοντας όχι μόνο τα ίδια τα ορυκτά, αλλά και την υποδομή της εξόρυξης, της επεξεργασίας και της χρήσης/εφαρμογής τους.

Η ανακοίνωση αριθ. 61, που αποτελεί το επίκεντρο, επεκτείνει τις απαιτήσεις αδειοδότησης εξαγωγών σε δώδεκα από τα δεκαεπτά REE (σπάνιες γαίες), ενσωματώνοντας πέντε νεωστί ελεγχόμενα στοιχεία: δυσπρόσιο, τέρβιο, ύττριο, γαδολίνιο και σκάνδιο. Τα στοιχεία αυτά είναι απαραίτητα για την παραγωγή μόνιμων μαγνητών υψηλής απόδοσης, όπως τα κράματα νεοδυμίου-σιδήρου-βορίου, τα οποία αποτελούν πάνω από το 90% της παγκόσμιας προσφοράς και είναι απαραίτητα για εφαρμογές που κυμαίνονται από κινητήρες ηλεκτρικών οχημάτων έως ανεμογεννήτριες και προηγμένους ημιαγωγούς.

Νίκος Βαρσακέλης: Κίνα – Ρωσία και τα Πανεπιστήμια

Νίκος Χ. Βαρσακέλης

Τμήμα Οικονομικών Επιστημών ΑΠΘ

Όπως δείξαμε σε προηγούμενα άρθρα, η Ρωσία επί διακυβέρνησης Πούτιν έχει μείνει πίσω οικονομικά, όπως προκύπτει από την εικόνα των εξαγωγών της στις οποίες η συμμετοχή της βιομηχανίας είναι ελάχιστη. Σε μια εποχή που η τεχνολογία και η καινοτομία παίζουν καθαριστικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας, η Ρωσία είναι από τις αναπτυγμένες χώρες που δαπανούν τα λιγότερα σε έρευνα και ανάπτυξη (με στοιχεία του 2019) Η σύγκριση με την πορεία της Κίνας είναι συντριπτική. Και το βλέπουμε βέβαια στις αγορές μας στις οποίες δεν θα δούμε σχεδόν κανένα προϊόν τεχνολογίας προερχόμενο από την Ρωσία, ενώ υπάρχει κατακλυσμός με προϊόντα τεχνολογίας με προέλευση την Κίνα. Και δεν αναφέρομαι στα αντίγραφα, αλλά στα πρωτότυπα πλέον προϊόντα που παράγει η Κίνα. Ας δούμε λοιπόν τι έκανε η Κίνα και δεν έκανε η Ρωσία του Πούτιν.

Η οικονομική έρευνα έχει δείξει ότι βασικός παράγοντας της δημιουργίας νέας γνώσης και τεχνολογίας είναι τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα μιας χώρας. Όσο καλύτερης ποιότητας είναι τα πανεπιστήμια μιας χώρας τόσο υψηλότερου επιπέδου είναι η έρευνα και η καινοτομία που παράγει η χώρα. Να σημειώσουμε ότι το ίδιο συμβαίνει και σε επίπεδο περιφερειών και αυτό εξηγεί γιατί περιφέρειες στις οποίες είναι εγκατεστημένα καλά πανεπιστήμια είναι τεχνολογικά πιο αναπτυγμένες από περιφέρειες χωρίς καλά πανεπιστήμια. Και όπως γνωρίζουμε, το εισόδημα μιας χώρας αυξάνει όταν αυξάνει η παραγωγικότητα και η παραγωγικότητα αυξάνει όταν βελτιώνεται η τεχνολογία και δημιουργούνται καινοτομίες. Αναγκαία λοιπόν συνθήκη για τα παραπάνω είναι η ύπαρξη κάλων πανεπιστημίων.

Για να δούμε λοιπόν τι έκανε η Κίνα θα χρησιμοποιήσω την διεθνή αξιολόγηση που δημοσιεύει κάθε χρόνο το πανεπιστήμιο της Σαγκάης, από το 2003 έως σήμερα, με τίτλο Academic Ranking of World Universities (ARWU). Χρησιμοποιώ την αξιολόγηση της ARWU διότι εστιάζει κυρίως στο ερευνητικό έργο ενός πανεπιστήμιου, ενώ άλλες αξιολογήσεις λαμβάνουν υπόψη και το διδακτικό έργο, την διεθνοποίηση κλπ. Όμως για τους σκοπούς του συγκεκριμένου άρθρου, η ARWU είναι η πλέον κατάλληλη αξιολόγηση.

Η Ευρασιατική Νέα Τάξη Πραγμάτων

Χθες, 3η Σεπτεμβρίου, πραγματοποιήθηκε στην Κίνα μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές παρελάσεις που έγιναν ποτέ, ένεκα των 80 χρόνων από τη νίκη στον Σινοϊαπωνικό πόλεμο και τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτή η παρέλαση έχει να δείξει αρκετά για την παγκόσμια πολιτική κατάσταση.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ HEARTLAND

Ο Χάλφορντ Μακίντερ ανέπτυξε τη θεωρία του Heartland το 1904. Αυτή η θεωρία εξηγεί πως το πιο σημαντικό στρατηγικά σημείο του κόσμου είναι το Heartland, δηλαδή, κατά τον ίδιο, η περιοχή ανατολικά του Βόλγα, νότια της Αρκτικής, δυτικά του Γιανγκτσέ και βόρεια των Ιμαλαΐων. Λόγω της στρατηγικής της θέσης και των φυσικών της πόρων, ο Μακίντερ υποστήριξε ότι όποιος ελέγχει το Heartland μπορεί να ελέγξει τον κόσμο.

Τη δεκαετία του 1940, ο Αμερικανός πολιτικός επιστήμονας Νίκολας Σπίκμαν ανέπτυξε τη θεωρία του Rimland, η οποία πραγματεύεται ότι η περιοχή που περικλείει το Heartland, δηλαδή ξεκινώντας από τις σκανδιναβικές χώρες και συνεχίζοντας στην Ευρώπη, την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή, την Ινδία και το Πακιστάν, τη νότια Κίνα και καταλήγοντας στη βόρεια Ρωσία, είναι η σημαντικότερη περιοχή γεωπολιτικού ελέγχου.

Εν έτει 2025 γίνεται το συνταρακτικό, ενώ οι δύο αυτές θεωρίες έχουν διαφορετικές βασικές απόψεις, βλέπουμε μια ενοποίηση και των δύο περιοχών, εξαιρώντας την Ευρώπη. Στη χθεσινή παρέλαση, ηγέτες των χωρών του Heartland και του Rimland έδειξαν ένα κοινό μέτωπο συμμαχίας.

Η ΚΙΝΑ ΩΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ

Σύνοδος SCO: Η Ευρασία κουνάει το μαντήλι στη Δύση03/09/2025

EPA/SUO TAKEKUMA / POOL

ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

H σύνοδος κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) στην Τιαντζίν της Κίνας επιβεβαίωσε ότι ο ευρασιανισμός εδραιώνεται και αναπτύσσεται ως κορμός των BRICS+. Στην πραγματικότητα, οι δύο αυτές χαλαρές ενώσεις κρατών, που συσπειρώνουν τον λεγόμενο Παγκόσμιο Νότο, ή ακριβέστερα την Παγκόσμια Πλειοψηφία, εκ των πραγμάτων λειτουργούν ως αντίβαρο και εμμέσως ως ανταγωνιστής της Συλλογικής Δύσης.

Υπενθυμίζω ότι ο SCO ιδρύθηκε το 2001 για να εξασφαλίσει τη συνεννόηση έξι χωρών της Κεντρικής Ασίας (Ρωσία, Κίνα, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Κιργιστάν και Τατζικιστάν). Από τότε, όμως, έχει αποκτήσει νέες ποιοτικές διαστάσεις αναφορικά και με τις χώρες-μέλη και με τους σκοπούς του. Είναι απολύτως ενδεικτικό ότι στις αρχικές έξι χώρες-μέλη προστέθηκαν άλλες τέσσερις χώρες-μέλη με ξεχωριστό ειδικό βάρος: Ινδία, Πακιστάν, Ιράν και Λευκορωσία, ενώ τώρα προστίθενται η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Ενδεικτικό της δυναμικής του SCO είναι ότι στη σύνοδο κορυφής συμμετείχαν 26 ηγέτες, κυρίως από τις 14 χώρες που έχουν το καθεστώς εταίρου, όπως η Αίγυπτος, η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία.

Είναι πλέον εξόφθαλμο ότι η Παγκόσμια Πλειοψηφία, παρά τις συχνά οξείες αντιθέσεις στους κόλπους της, προτάσσει την ανάγκη να χειραφετηθεί από την μακρόχρονη ηγεμονία της Δύσης. Οι νεοαποικιακές πρακτικές, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η Δύση, όχι μόνο εκμεταλλεύεται προς όφελός της, αλλά και χρησιμοποιεί σαν όπλο τους χρηματοοικονομικούς θεσμούς που η ίδια οικοδόμησε μεταπολεμικά, εξώθησαν πολλές χώρες του Παγκόσμιου Νότου να περάσουν απέναντι, ακόμα και χώρες που αρχικά δεν είχαν τέτοια πρόθεση. Τελικώς, η κατάχρηση στην επιβολή κυρώσεων αποδείχθηκε αμφίστομη μάχαιρα: έπληξε και τις χώρες-στόχους, αλλά και τη Δύση που τις επέβαλε.

Η μετεξέλιξη του διεθνούς συστήματος σε πολυπολικό αποδεικνύεται πολιτικά ισχυρός κοινός παρονομαστής. Είναι ενδεικτικό ότι, παρά τον προ μερικών εβδομάδων μεταξύ τους πόλεμο, η Ινδία και το Πακιστάν συμμετείχαν ενεργά στη σύνοδο κορυφής. Τον τόνο στην προσπάθεια να τεθούν σε δεύτερη μοίρα οι ιστορικές αντιθέσεις, έδωσαν ο Κινέζος πρόεδρος και ο Ινδός πρωθυπουργός. Είναι η πρώτη επίσκεψη του Μόντι στην Κίνα από το 2018 και μάλιστα, έδωσε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Σι, με προμετωπίδα την ανάγκη βελτίωσης των διμερών σχέσεων.

Η Ινδία τηρεί ισορροπίες

Κομφουκιανισμός κι Ελληνισμός

Συγκριτική Σπουδή μέσω των Δύο Μεγάλων της Σινικής Φιλοσοφίας

από Νίκος Τουλαντάς

-19 Αυγούστου 2025

Α. Πολιτισμικό και Γεωνοητικό Υπόβαθρο του Σίνα

Λαμβάνοντας υπόψιν την ακλισία των Κινέζων σχετικά με τον δια θαλάσσης εξερευνητισμό, αντιλαμβανόμαστε πως, κατά την αρχαιότητα, θα έπρεπε να καλύψουν μία τεράστια έκταση διαδρόμων για να συναντήσουν και συνομιλήσουν μʼ έναν ανάλογης ανάπτυξης διανοητισμό επί πραγμάτων. Κι αυτό ούτε καν σε κάθε εποχή: είχαν γραφή και κεραμική τέχνη τουλάχιστον 20 αιώνες πριν τον Όμηρο, μπαίνουν στην πρώτη χιλιετία προ Χριστού έχοντας κοινοτική πολιτική μεγάλης κλίμακας, αστρονομία, μουσική, ποίηση και ιστοριογραφία.

Περίπου παράλληλα με τη δική μας πνευματική έλλαμψη (7ος-6ος αι. π.Χ./Ιωνία), οι Σίνες διαμορφώνουν κι αυτοί την εγκεφαλαίωση μιας ενιαίας σπουδής της ζωής, του ανθρώπου, της κοινότητας, του θείου και της σχέσης μας με αυτό. Συλλαμβάνουν και σαρκώνουν, κατά προσέγγιση, τον σοφό άνθρωπο, τον καλώς υπάρχων ως «φίλος της σοφίας», και μπαίνουν - πάλι όπως εμείς, αλλά και όλοι - στον πόλεμο τον πνευματικό για το «τί εστί» αυτός, τί μπορεί να μάθει, τί μπορεί να καταφέρει και εισφέρει. Εν αντιθέσει με την ελληνική αντίστοιχη περίοδο, όπου λόγιοι αμφισβητούν και κατακρίνουν το υπάρχων υλικό (βλ. Ηράκλειτο και Ξενοφάνη), οι Κομφουκιανοί εγκωμιάζουν και προωθούν την αξία της δικής τους παραδοσιακής γραμματείας.

Πού βρισκόμαστε όμως και για τί εθνική ιδιοσυγκρασία μιλάμε; Δεν είναι τόσο πολύπλοκο, όπως εξετάζοντας πώς διαμορφώνεται το ελληνικό στοιχείο (γλωσσικά ή θρησκευτικά) ή το Ινδικό, μιλώντας για πιο ομοιόμορφα μεγέθη. Ο αρχαίος κινεζικός πολιτισμός χαρακτηρίζεται για την αυτοχθονία του και την ασυνδεσία του με άλλες παραδόσεις, έχοντας ήδη διανύσει περίπου 2.000 χρόνια αυτοανάπτυξης, έως και την εποχή του Μενκίου (372-288 π.Χ.). Όλους αυτούς, αλλά και για τους επόμενους αιώνες, για τους Κινέζους ο κόσμος είναι οι Κινέζοι (και μάλιστα είναι τετράγωνος): εξ αυτών οι ευεργεσίες και εκ των ιδίων κρατιδίων, σε τοπικό και διατοπικό επίπεδο, οι τυχόν αντιξοότητες: π.χ. ενός τυράννου, ενός εμφυλίου πολέμου, μιας αλλόφυλης επιδρομής που αποκρούεται. Οι επαφές με κουλτούρες που θα αφεθούν να επηρεάσουν το πνευματικό κλίμα της Κίνας τοποθετούνται μετά τον 1ο αι. μ.Χ., όπου τοποθετείται και η καταλυτική για την Σινική ιδιοσυγκρασία εισαγωγή του (Ινδικού) Βουδισμού.

Πρόεδρος της Κίνας Xi Jinping: ‘Ο κόσμος μπορεί να προχωρήσει και χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δήλωση του προέδρου της Κίνας Xi Jinping από την Αστάνα του Καζακστάν, όπου βρίσκεται για τη Συνάντηση Κίνας – Κεντρικής Ασίας.

” ‘Ο κόσμος μπορεί να προχωρήσει και χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πριν από 100 χρόνια, η Βρετανική Αυτοκρατορία κυριαρχούσε στο παγκόσμιο εμπόριο, διαθέτοντας πάνω από το 20% του παγκόσμιου πλούτου.

Πολλοί πίστευαν ότι ο ήλιος της δεν θα έδυε ποτέ.

Πριν από 200 χρόνια, η Γαλλία κυριαρχούσε στη σκηνή της Ευρώπης, οι στρατοί της ήταν φοβεροί, ο πολιτισμός της αξιοζήλευτος.

Ο Ναπολέων δήλωνε αθάνατος.
Πριν από 400 χρόνια, το ισπανικό στέμμα βασίλευε από τη Μανίλα μέχρι το Μεξικό, με τους θησαυροφόρους στόλους του να στενάζουν από ασήμι και μετάξι.

Οι βασιλιάδες πίστευαν ότι η δόξα τους θα διαρκούσε αιώνια.

Κάθε αυτοκρατορία διακήρυττε τον εαυτό της αναντικατάστατο.
Κάθε μια από αυτές επισκιάστηκε και έδυσε τελικά.

Η ισχύς φθίνει, η επιρροή μεταναστεύει και η νομιμότητα πεθαίνει τη στιγμή που είναι υποτιθέμενη και όχι κερδισμένη.

Αν η Αμερική χάσει τον σεβασμό του κόσμου, θα ανακαλύψει αυτό που κάθε πεσμένη αυτοκρατορία έμαθε πολύ αργά:

Ο κόσμος προχωράει. Πάντα’…

ΕΠΙΘΕΣΗ ΙΣΡΑΗΛ - ΗΠΑ ΣΤΟ ΙΡΑΝ Η μεγάλη εικόνα των ανταγωνισμών δείχνει τις αιτίες πίσω από τα προσχήματα

Ο Διεθνής Διάδρομος Μεταφορών Βορρά - Νότου (INSTC)
Πίσω από τα προσχήματα και την προπαγάνδα του Ισραήλ και των συμμάχων του, η μεγάλη εικόνα της Μέσης Ανατολής και του ρόλου του Ιράν δίνει απαντήσεις για τα πραγματικά αίτια της ιμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης και το υπόβαθρο της πολεμικής σύγκρουσης που κορυφώνεται τις τελευταίες μέρες.

Το Ιράν βρίσκεται σε ένα στρατηγικό σταυροδρόμι, αποτελώντας σημαντικό σημείο διέλευσης για τη Μέση Ανατολή, τον Περσικό Κόλπο, την Κεντρική Ασία, τον Καύκασο και την ινδική υποήπειρο, καθώς και για τρεις θάλασσες, την Κασπία, την Περσική και τη Θάλασσα του Ομάν.

Η στρατηγική αυτή θέση και ο έλεγχός του επί του Στενού του Ορμούζ το καθιστούν κεντρικό παράγοντα τόσο στους περιφερειακούς όσο και στους παγκόσμιους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, με σημαντική θέση στο περίπλοκο πλέγμα συμμαχιών και αντιπαλοτήτων της Μέσης Ανατολής.

Το Στενό του Ορμούζ, το οποίο αποτελεί την πύλη για τον Περσικό Κόλπο, είναι ένα από τα πιο σημαντικά σημεία για τη μεταφορά πετρελαίου σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς περίπου το 20% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου διέρχεται από εκεί. Παράλληλα, το 75% των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου βρίσκονται στον Περσικό Κόλπο.

Γιατί ο Τραμπ δεν θα νικήσει στον εμπορικό πόλεμο εναντίον της Κίνας

Του Γιάννη Ναστούλη

Διότι η Κίνα είναι ο κυρίαρχος παίκτης σπάνιων γαιών. Ελέγχει το 98% της παγκόσμιας παραγωγής και διανομής.

Η φάση της λεγόμενης 4ης βιομηχανικής Επανάστασης εξαρτάται σε απόλυτο βαθμό από τις σπάνιες γαίες. Εξαρτάται δηλαδή από την Κίνα.

Πολλοί θα αντιτείνουν ότι υπάρχουν και αλλού αυτά τα πολύτιμα στοιχεία.

Την απάντηση τη δίνει η πραγματικότητα: από το 2015 μέχρι σήμερα έγινε μια πολύ μεγάλη προσπάθεια απεξάρτησης των Δυτικών κρατών, η οποία δεν αμφισβήτησε ούτε στο ελάχιστο την κινεζική ηγεμονία.

Ο λόγος? 

Ότι η αγορά σπανίων γαιών είναι αδηφάγος. Για παράδειγμα, η Ελλάδα είναι η 2η παγκόσμια δύναμη παραγωγής γαλλίου (METLEN, δηλαδή Μυτιληναίος. Το γάλλιο είναι απανιότατο υποπροϊόν της επεξεργασίας βωξίτη), η παραγωγή του στην Ελλάδα μπορεί να καλύψει το 30% των αναγκών των ευρωπαϊκών βιομηχανιών, αλλά, αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Σε 5-10 χρόνια με την ραγδαία αύξηση των τεχνολογικών εφαρμογών το 30 θα γίνει 10 και προοπτικά 0. Αυτό σημαίνει ότι η Δύση είναι αδύνατον να απεξαρτηθεί από την Κίνα!

Δεν πρέπει να διαφύγει ότι η πολλά υποσχόμενη σε ΣΓ Αφρική ελέγχεται είτε απευθείας είτε μέσω Ρωσίας από Κίνα. Οι αποικιοκράτες πήραν πόδι. Ακόμη και στις δυνητικές ΣΓ της Γροιλανδίας ήδη έχουν βάλει πόδι οι Κινέζοι.

Μιλήσαμε για γάλλιο.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ ΥΠΕΡΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ

Mε μια κίνηση που έχει αιφνιδιάσει την παγκόσμια κοινότητα τεχνητής νοημοσύνης (AI) σπερνοντας με πανικό και απόγνωση και στην Wallstreet, η DeepSeek, μια πολυ μικρή ιδιωτική κινεζική εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης που ιδρύθηκε το 2023 από τον επιχειρηματία Liang Wenfeng, έδειξε την δύναμη της ένοιας του " ανοιχτού κώδικα" με βάση το οποίο διανέμει ΔΩΡΕΑΝ το πρωτοποριακό "μοντέλο συλλογισμού" της, DeepSeek-R1, μαζί με λεπτομερή επιστημονική τεκμηρίωση και με μια εφαρμογή που απευθύνεται στους καταναλωτές.

Η κυκλοφορία έρχεται σε μια στιγμή έντονων γεωπολιτικών εντάσεων και αυξημένου ανταγωνισμού, με την ΑΙ να βρίσκεται στο επίκεντρο του τόσο σε ότι αφορά την εφαρμογή της ΑΙ σε κρίσιμα αμυντικά συστήματα νέας γενιάς όσο (κυρίως) και σε ότι αφορά την Παγκόσιο Νομισματικό Πόλεμο, που είναι σε εξέλιξη, με έπαθλο την επόμενη κυριαρχία προδιαγραφών στα ψηφιακά μέσα πληρωμών, που θα αντικαταστήσουν το γερασμένο δολάριο και τα υποστηρικτικά του συστήματα (SWIFT, ΔΝΤ κλπ)

 Ενώ η ευρύτερη κοινότητα τεχνητής νοημοσύνης δεν έχει ακόμη χαρακτηρίσει ευρέως αυτήν την έκδοση της deepseek, μια ερμηνεία είναι ότι μπορεί να θεωρηθεί ως "δώρο" - μια προσφορά υψηλής τεχνολογίας που έχει σχεδιαστεί για να προσκαλεί συνεργασία και να επαναπροσδιορίσει τη δυναμική της παγκόσμιας τεχνητής νοημοσύνης. Αυτή η αναρτηση διερευνά  αυτήν την προοπτική, ενώ την αναγνωρίζει ως έναν διαφορετικο τρόπο σκέψης για αυτήν την εξέλιξη, από την αγοραία κυρίαρχη. 

🔺️Η επιστήμη πίσω από το DeepSeek-R1

Το DeepSeek-R1 εισάγει μια νέα προσέγγιση στη συλλογιστική σε μεγάλα γλωσσικά μοντέλα (LLMs), επιτυγχάνοντας σημαντικές προόδους στην αποτελεσματικότητα και την απόδοση. Τα βασικά σημεία περιλαμβάνουν:

 

✔️Ενισχυτική μάθηση σε κλίμακα: Το DeepSeek-R1 χρησιμοποιεί τεχνικές ενισχυτικής μάθησης ως μέρος της μεθοδολογίας του, ενσωματώνοντάς τις με άλλες στρατηγικές εκπαίδευσης, όπως η εποπτευόμενη λεπτομέρεια και η επαναληπτική απόσταξη για να επιτύχει τις συλλογιστικές του ικανότητες. Αυτές οι συμπληρωματικές προσεγγίσεις βοηθούν στη βελτίωση των αποτελεσμάτων του μοντέλου, στη βελτίωση της ευθυγράμμισης με τις ανθρώπινες προτιμήσεις και στην ενίσχυση της συνολικής συνοχής. Αυτό επιτρέπει στο μοντέλο να αναπτύξει αυτόνομα συλλογιστικές ικανότητες, συμπεριλαμβανομένου του αυτοστοχασμού και της εκτεταμένης συλλογιστικής αλυσίδας της σκέψης (CoT).

Πώς η Ρωσία και η Κίνα επανασυνδέουν την ελληνική μυθολογία

Πέπε Εσκομπάρ Παρασκευή 29 Νοε 24

 

Καθώς η Ρωσία ανανεώνει τον ρόλο του Δία, η Κίνα είναι απασχολημένη με την ανανέωση του ρόλου του Ερμή.

Ω, τα θαύματα τσιπς από πλυντήρια πιάτων είναι σε θέση να απελευθερώσουν.

Πώς ο Δίας, Ο βασιλιάς των Θεών, δεν μπορούσε να το προβλέψει; Ειδικά όταν η θεϊκή του διαίσθηση γνώριζε ότι στο μέλλον οι κεραυνοί του θα αναπαραχθούν στη Ρωσία μέσω του Oreshnik – ενός φαινομενικά αβλαβούς φουντουκιού.

Η μυθολογία προεικονίζει την πραγματικότητα μετά τα πάντα.

Τώρα ας επιστρέψουμε στο Νιούτον για λίγο. Με βάση τους τύπους του, ένα βλήμα ουρανίου μήκους ενός μέτρου που πετάει με πολύ μεγάλη ταχύτητα είναι ικανό να διατρυπήσει 6 μέτρα σκληρού βράχου (με τον ήχο του αστέρα του αυτοκινητόδρομου του Deep Purple;)

Μια κεφαλή που ταξιδεύει στα 1.200 μέτρα ανά δευτερόλεπτο είναι ικανή να διατρυπήσει 46 μέτρα σκυροδέματος.

Τώρα φανταστείτε ταχύτητα πρόσκρουσης μεγαλύτερη από την ταχύτητα του ήχου.το βάθος πρόσκρουσης, φυσικά, είναι εκθετικά πιο έντονο.

Το κρουστικό σοκ, με πολύ μεγάλη ταχύτητα, μετατρέπει ό, τι είναι μπροστά σε αέριο. Ένα – κινητικό-κρουστικό κύμα αναδύεται τόσο βαθιά όσο 50 μέτρα, κατακλύζοντας το βαθύ υπόγειο και συνθλίβοντας, καταστρέφοντας – στην πραγματικότητα καταρρέει – τα πάντα στο πέρασμά του.

Αυτό συνέβη βαθιά υπόγεια στο εργοστάσιο Yuzhmash στο Dnepropetrovsk – καθώς ο Oreshnik σχεδιάστηκε βελτιώνοντας αυτές τις φυσικές αρχές. Και η Ρωσία χρησιμοποίησε μόνο κενά για αυτήν την πρώτη δοκιμή Oreshnik – αντί για κεφαλές.

Εγγυημένη ικανοποίηση ή επιστροφή χρημάτων

Τώρα κόψτε τη Ρωσία και τους προέδρους του Καζακστάν Βλαντιμίρ Πούτιν και Kassym-Jomart Tokayev εμβάθυνση της στρατηγικής τους εταιρικής σχέσης πρόσωπο με πρόσωπο στην Αστάνα – συμπεριλαμβανομένης μιας ανανεωμένης προσπάθειας για την ενίσχυση της συνεργασίας στο πλαίσιο του CSTO.

Επιπλέον, το Καζακστάν προσκλήθηκε επίσημα να γίνει εταίρος της BRICS.

ΠΩΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΆΖΟΝΤΑΙ ΤΑ "ΤΣΙΠΆΚΙΑ"

ΠΩΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΆΖΟΝΤΑΙ ΤΑ "ΤΣΙΠΆΚΙΑ"

(Και η σχέση τους με τις γεωπολιτικές συγκρούσεις στην νέα εποχή).

Tι είναι η Ευρώπη μας?

Μην ειν' τα άπαρτα ψηλά βουνά των δανικών της ΕκΤ?

Μην το ευρώ που χτίστηκε πάνω σ' αυτά?

Mην ειν' τα γάργαρα νερά όσων κάνουν γαργάρες με παλιές συνταγές,

τώρα αλά Τραμπ?

Όχι! Τίποτα απ όλα αυτά!

Μια τεχνολογία κατασκευής μικροκυκλωμάτων (της ASML) και 5-6 κανονισμοί προστασίας της ισχύος των ένθεν κακείθεν τεχνοφεουδαρχών επί των δούλων στα dataχώραφα των κάθε λογής  Musk είναι. 

Για το δεύτερο δες στο σχόλιο #1 τι παίζει  τώρα. Ας πούμε εδώ για το πρώτο.

Τα μικροτσίπ είναι ηλεκτρονικά κυκλώματα (σαν αυτά που έβλεπες παλιότερα ανοίγοντας ένα ραδιοφωνάκι) όπου τα transistos, οι πυκνωτές, οι διακόπτες και τα λοιπά ηλεκτρονικά έχουν αντικατασταθεί από "χαρακιές" διαφορετικού βάθους και πλάτους πάνω σε ένα υπόβαθρο πολύ καθαρού πυριτίου (άμμος δηλαδή η πρώτη τους υλη).

Τα ηλεκτρόνια του ρεύματος που ταξιδεύουν σε αυτά τα "φαράγγια" κάνουν αυτά τα κυκλώματα να λειτουργούν σύμφωνα με ένα σχέδιο ως επεξεργαστές, ηλεκτρονικές μνημες, αισθητήρες κλπ.

Σήμερα η υψηλότερη τεχνολογία κατασκευής τέτοιων κυκλωμάτων επιτρέπει την "χάραξη" με αποστάσεις μεταξύ των "φαραγγιών" της τάξης των 10 νανομέτρων (χιλιοστά του χιλιοστού) για τα συμβατικά τσιπάκια. 5nm για όσα προορίζονται για στρατιωτικές η αλλες critical mission δουλειές και  πολύ πρόσφατα τα 2nm , που είναι πολύ κοντά και στο μικρότερο βήμα συμπύκνωσης, αφού πλησιάζουμε επικίνδυνα το μέγεθος των ατόμων. 

Τα μικροτσίπ κατασκευάζονται με τη δημιουργία στρωμάτων διασυνδεδεμένων σχεδίων τέτοιων χαράξεων σε μια "γκοφρέτα πυριτίου". Η διαδικασία κατασκευής μικροτσίπ περιλαμβάνει εκατοντάδες βήματα και μπορεί να διαρκέσει έως και τέσσερις μήνες από το σχεδιασμό έως τη μαζική τους παραγωγή. Στις καθαρές αίθουσες των εργοστασίων κατασκευής τσιπ (εγκαταστάσεις κατασκευής), η ποιότητα του αέρα και η θερμοκρασία διατηρούνται αυστηρά ελεγχόμενες καθώς τα ρομπότ μεταφέρουν τις πολύτιμες "γκοφρέτες από πυρίτιο" από μηχανή σε μηχανή.

Τα σχέδια τους αποτυπώνονται με τεχνικές λιθογραφίας. Ρομποτικά χέρια ακριβείας θα κάνουν τις κινήσεις και θα οδηγήσουν τα laser που χαράζουν.

 Ο πιο σημαντικός κατασκευαστής αυτών των τεχνολογιών λιθογραφίας είναι μια Ολλανδική εταιρεία, η ΑSΜL, στα εργαστήρια της οποίας  ενσωματώνονται χιλιάδες επι μέρους ερευνητικές προσπάθειες εκατοντάδων Πανεπιστήμιων και ερευνητικών κέντρων, στην πλειοψηφία τους ευρωπαϊκά και κατασκευάζονται όλες οι τεχνολογίες για μια γραμμή παραγωγής chips.

Κίνα, αυτή η άγνωστη;

*

του ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΤΣΟΓΙΑΝΝΗ

Ο κινηματογράφος έχει το προνόμιο να μας εξοικειώνει με το «πραγματικό». Μέσα από τα αναπαραστατικά του μέσα μπορούμε να συναντηθούμε με την πραγματικότητα όπως τη συλλαμβάνουμε διά γυμνού οφθαλμού και να αναγνωρίσουμε στις εικόνες του το αντιληπτικό υλικό της καθημερινού βιώματος τόσο όσον αφορά στην οικεία μας κοινωνική κατάσταση όσο και στην αλλότρια και την πλέον απομακρυσμένη. Τότε χαιρόμαστε για το θαύμα εκείνο όπου η βιωματική μας εμπειρία ταυτίζεται με την κινηματογραφική έκφραση. Είναι ένα «θαύμα» που μας χαροποιεί μιας και βλέπουμε τη ζωή να εκβάλει στην τέχνη ή, αν θέλει κανείς, το αντίστροφο.

Ο κινηματογράφος βέβαια υπακούει στους δικούς του νόμους, αποτελεί ένα αυτόνομο επίπεδο· η δραματοποίηση με τις συμπυκνώσεις της και τις μεταθέσεις της, με τις υπερβολές, με τις αφαιρέσεις της αλλοιώνει συνήθως αυτό το αυθεντικό «πραγματικό», το υποβάλλει στη δική του σκοπιμότητα, όχι μόνο αισθητική. Παρά ταύτα, διατηρεί μια πραγματολογική αλήθεια, μας υποβάλλει ένα γνωστικό αντικείμενο από το οποίο κάτι έχουμε να μάθουμε.

Κι αυτό συμβαίνει, βέβαια, όταν η εν λόγω σκοπούμενη πραγματικότητα μας είναι απόμακρη, μας είναι ξένη. Ξένη ήταν, και εξακολουθεί να είναι, για παράδειγμα, η πραγματικότητα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Πέρα από τις επιστρώσεις οριενταλιστικών ψευδαισθητικών φακών του παρελθόντος, πέρα από τις ιδεολογικές και πολιτικές επιχρίσεις τής εν λόγω πραγματικότητας, η Κίνα παραμένει μια άγνωστη. Ο κινηματογράφος της βέβαια, και όχι μόνο, έχει κάνει τελευταία γενναία εξωστρεφή ανοίγματα, το στίγμα της καθημερινής ζωής αυτής της χώρας, η θερμοκρασία του «νεορεαλισμού» της όμως παραμένουν ακόμη για μας πράγματα ανεύρετα, πράγματα που είτε θέλουμε να τα κρίνουμε ή να τα επαινέσουμε (;) θα πρέπει πρώτα να τα γνωρίσουμε πέρα από τους οποιουσδήποτε παραμορφωτικούς φακούς, αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό.

Η ταινία του πρωτοεμφανιζόμενου Λιν Ζιανζέ Σύντομη ιστορία μιας οικογένειας, που προβλήθηκε στο φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας, και τώρα παίζεται στους κινηματογράφους, μάς δίνει την ευκαιρία για μια τέτοια δοκιμή και δοκιμασία, όπου δηλαδή μπορούμε να ανακαλύψουμε τη «χαρά» του πραγματικού παραμερίζοντας (όμως αυτό είναι μόνο σχήμα λόγου) τα πέπλα της κινηματογραφικής αισθητικής. Πράγμα δύσκολο εξάλλου. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια «γης απέραντη, αθάνατη και πρώτη», που έλεγε και ο ποιητής μας, με έναν αχανή χάρτη όπου πρέπει να κατατοπιστούμε και όπου η πολυμορφία (για να μην πούμε η αντίφαση) αποτελεί τον κανόνα. Έχουμε να κάνουμε όμως και με ένα συγκεντρωτικό, ολοκληρωτικό καθεστώς που ευνοεί την ανετότερη κωδικοποίηση κάποιων στοιχείων, ενώ, παράλληλα, με τη λογοκρισία του, αφαιρεί από το βάθος πεδίου εκείνα που δεν ευθυγραμμίζονται με τα συμφέροντά του (δεν λέμε την ιδεολογία του σκοπίμως).

Το λιοντάρι της πλατείας του Αγίου Μάρκου στη Βενετία είναι κινέζικο; ισοτοπικές αναλύσεις το επιβεβαιώνουν

Λιοντάρι της Βενετίας, Πλατεία Αγίου Μάρκου [Credit: Didier Descouens (CC BY-SA 4.0)]

ΑΝΑΣΚΑΦΗ

Μια νέα μελέτη αποκάλυψε ότι το εμβληματικό χάλκινο φτερωτό λιοντάρι στην πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία μπορεί να προέρχεται από την Κίνα του 8ου αιώνα.

Η ανακάλυψη προέρχεται από μια διεπιστημονική ομάδα ειδικών στη γεωλογία, τη χημεία, την αρχαιολογία και την ιστορία της τέχνης από το Πανεπιστήμιο της Πάντοβα, το Πανεπιστήμιο Ca’ Foscari της Βενετίας και τη Διεθνή Ένωση Μεσογειακών και Ανατολικών Σπουδών (Ismeo). Μέσω προηγμένης μεταλλουργικής ανάλυσης, η ομάδα ανακάλυψε ότι ένα σημαντικό μέρος του μπρούντζου που χρησιμοποιήθηκε στο λιοντάρι προήλθε από την λεκάνη του ποταμού Yangtze στη νοτιοανατολική Κίνα και ότι πιθανότατα χυτεύτηκε κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Τανγκ (618-907 μ.Χ.).

Τα λιοντάρια εισήχθησαν αρχικά στην αυλή των Χαν από απεσταλμένους από την Περσία και είχαν αναπαρασταθεί ευρέως ως μορφές φύλακα.

Η ανάλυση ισοτόπων μολύβδου του κράματος χαλκού παρείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις για την κινεζική προέλευση των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν στο άγαλμα. Τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 11 Σεπτεμβρίου 2024, κατά τη διάρκεια διεθνούς συνεδρίου για τον Μάρκο Πόλο, στο πλαίσιο των εορτασμών της Βενετίας για τα 700 χρόνια από τον θάνατο του διάσημου εμπόρου. Οι μελετητές συζητούσαν επί μακρόν την προέλευση του λιονταριού, με προηγούμενες θεωρίες να υποστηρίζουν ότι θα μπορούσε να έχει κατασκευαστεί στην Ανατολία κατά την ελληνιστική εποχή. Ωστόσο, τα νέα στοιχεία παραπέμπουν απευθείας στην Κίνα.