Η Πολιτική Θεωρία του Ορυκτού Πετρελαίου

Καθώς πλησιάζουμε στις διακοπές των μέσων Αυγούστου εν μέσω ενός κλίματος τρέλας, επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε ένα πρόβλημα που υποβόσκει εδώ και σχεδόν ενάμιση αιώνα εν μέσω ψευδών βεβαιοτήτων και είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, τόσο λόγω της κατάστασης στο Ορμούζ, η οποία δημιουργεί έλλειψη, όσο και λόγω των μεθόδων επιστημονικής διαστρέβλωσης που μπορεί να ήταν εξαιρετικές στα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά τώρα είναι συνηθισμένες. Αναφέρομαι στην κλασική θεωρία, που διδάσκεται σε σχολεία και πανεπιστήμια, η οποία υποστηρίζει ότι το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο προέρχονται από νεκρούς θαλάσσιους οργανισμούς (πλαγκτόν, φύκια) που μετατράπηκαν σε υδρογονάνθρακες για εκατομμύρια χρόνια υπό πίεση και θερμότητα σε ιζηματογενή πετρώματα. Ορυκτά καύσιμα : το όνομα τα λέει όλα. Πεπερασμένα, μη ανανεώσιμα, περιορισμένα. Η νίκη αυτής της υπόθεσης οφειλόταν εν μέρει στις σημαντικές συνεισφορές των Αμερικανών πετρελαιοπαραγωγών, με επικεφαλής την οικογένεια Ροκφέλερ, για πολύ προφανείς σκοπούς: να καταστήσουν τον μαύρο χρυσό έναν πολύ περιορισμένο πόρο και, ως εκ τούτου, ευάλωτο σε υψηλότερες τιμές. Άλλωστε, δεν ήταν δύσκολο: αρκούσε να κάνουμε έναν παραλληλισμό με τον άνθρακα, που προερχόταν από φυτικούς οργανισμούς, πάντα υπό συνθήκες τεράστιας πίεσης και θερμότητας, και το παιχνίδι τελείωσε, απλώς και μόνο επειδή ήταν διανοητικά απλούστερο. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η θεωρία αντιτάχθηκε κυρίως από επιστήμονες εκτός του δυτικού κώνου σκιάς και ιδιαίτερα από Ρώσους, αν και με κάποιες εξαιρέσεις, για παράδειγμα τον Thomas Gold του Πανεπιστημίου Cornell.

....Ώσπου τα ίδια τα παιδιά μεταμορφώθηκαν σε δεδομένα...

Ο Πρόλογος, του Κύκλου Σύνταξης, για την έκδοση του Ιανουαρίου 2024 της μηνιαίας εφημερίδας "ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ":

«Στην αρχή είπαν ότι χρειαζόνταν δεδομένα (data) για τα παιδιά, για να ανακαλύψουν τί μαθαίνουν

Μετά ανέφεραν ότι χρειάζονταν δεδομένα για τα παιδιά, για να διασφαλίσουν ότι μαθαίνουν

Μετά τα παιδιά κατέληξαν να μαθαίνουν μόνο ό,τι μπορεί να εξελιχθεί σε δεδομένα

Ώσπου τα ίδια τα παιδιά μεταμορφώθηκαν σε δεδομένα».

(Ποίημα του Michael Rosen, «The Data»)

Η «εποχή της αποδόμησης της ζωής και του ανθρώπου έχει ήδη έρθει, η μεταβατική περίοδος τελείωσε προ πολλού», ευαγγελίζονται οι αρχιερείς της τεχνοεπιστήμης.

Τελειώνουμε με τον άνθρωπο, θα έχουμε τσιπάκι στον εγκέφαλο το οποίο θα διαβάζει την δραστηριότητά του, θ’ αυξάνεται η μνήμη μας, θα σταματάει το Αλτσχάιμερ, θα βοηθάει τη σεξουαλική μας ενέργεια, θα τα κάνει όλα, θα μπορούμε να «παίρνουμε» τον εγκέφαλό μας και να τον τοποθετούμε στο software, θ’ αποθηκεύονται όλες οι εγκεφαλικές μας λειτουργίες και πληροφορίες, μπορεί να ρυθμίζεται η ηθική συμπεριφορά. Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος όπου  συναντιούνται η βιοϊατρική, η ρομποτική και η τεχνητή νοημοσύνη, των πλήρως εργαλειοποιημένων οντοτήτων νέας γενιάς, έχει ανατείλει, μόνο που η λάμψη του έχει γκριζάρει τα πάντα.

«Η διαφορά είναι ότι πλέον έχουμε τη δυνατότητα να χειραγωγήσουμε γενετικά την ανθρώπινη φύση, να παρέμβουμε στο ανθρώπινο γονιδίωμα και να το τροποποιήσουμε οριστικά και αμετάκλητα. Μέχρι σήμερα διάφορες παρεμβάσεις στην ανθρώπινη φύση είναι δυνητικά αναστρέψιμες, η γενετική δεν θα είναι». Η νέα διακυβέρνηση της ανθρωπότητας θα είναι και αυτή θαυμαστή, η τάξη της αμετακίνητη, αιώνια και άφθαρτη. Οι γκουρού της νέας θρησκείας είναι ξεκάθαροι. Οι άνθρωποι είναι επιρρεπείς στα λάθη, διαφθείρονται, δεν ελέγχονται σε απόλυτο βαθμό, όμως η τεχνητή νοημοσύνη θα είναι αλάθητη, αμόλυντη από το «απρόβλεπτο».

Η παρακμή της Δημοκρατίας, η άνοδος του Επιστημονισμού και οι δήθεν κορωνοηλίθιοι

Η παρακμή της Δημοκρατίας, η άνοδος του Επιστημονισμού και οι δήθεν κορωνοηλίθιοι: Εάν υπάρχει κάτι που μπορούμε να μάθουμε από την πανδημία, είναι το ότι η επιστήμη αποτελεί κάτι εξαιρετικά πολύτιμο, για να θυσιάζεται στο βωμό της πολιτικής – ενώ δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε καμία περίπτωση ως «εργαλείο» δικτατορικής διακυβέρνησης και υποταγής των Πολιτών. Ούτε βέβαια μπορεί