Πόσο αυξήθηκε το πραγματικό ΑΕΠ;

Βασίλης Βιλιάρδος 

Πόσο αυξήθηκε το πραγματικό ΑΕΠ, δηλαδή χωρίς τον πληθωρισμό, από το 2019 έως το 2025; Από τα 184,5 δις € στα 204,44 δις € - οπότε κατά 19,9 δις €.

Πόσο αυξήθηκε το ονομαστικό ΑΕΠ, δηλαδή με τον πληθωρισμό; Από τα 185,18 δις € στα 248,35 δις € - επομένως κατά 63,17 δις €.

Άρα πόση ήταν η αύξηση μόνο λόγω του πληθωρισμού; 43,27 δις € (63,17-19,9).

Πόση ήταν μόνο οι φόροι το 2025; Κατ’ εκτίμηση 71,146 δις € - οπότε στα 248,35 δις € ΑΕΠ ήταν στο 28,64% του ΑΕΠ.

Επομένως, μόνο από το πληθωριστικό ΑΕΠ των 43,27 δις € το δημόσιο εισέπραξε 12,39 δις € επιπλέον φόρους (43,27Χ28,64%), μόνο το 2025 - κυρίως βέβαια από τον ΦΠΑ που αυξήθηκε στα 27,625 δις € από περίπου 17,67 δις € το 2029, ενώ οι φόροι συνολικά αυξήθηκαν από 51,189 δις € το 2019 στα 71,146 δις € το 2025 ή κατά 19,95 δις €.

Κι όμως δεν βγαίνουν...

Αναβαλόγλου Γεώργιος 

Διαβάζω σήμερα στο πρωτοσέλιδο της Ναυτεμπορικής τα κέρδη των εισηγμένων και το μάτι αμέσως πέφτει στα διυλιστήρια: αύξηση 978%. 

Η κυβέρνηση συνεχίζει να τα επιδοτεί και παρ’ όλα αυτά οι τιμές των καυσίμων συνεχίζουν να ανεβαίνουν. 

Πόση πλάτη να βάλουν όμως και δαύτα , αφού δεν «βγαίνουν»;

Οι οδυνηρές συνέπειες του ξεπουλήματος

Βασίλης Βιλιάρδος 

Ποιος είναι ο λόγος που αυξήθηκε ξανά το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών μας (-9,5 δις € στο εξάμηνο του 2026), παρά το ότι οι εισαγωγές μας ήταν καθοδικές και οι εξαγωγές ανοδικές; Το έλλειμμα του σημαντικότερου δηλαδή οικονομικού δείκτη μίας χώρας; Η απάντηση είναι απλή και επώδυνη: το ξεπούλημα των δημοσίων και ιδιωτικών επιχειρήσεων!

Ειδικότερα, μπορεί μεν να αυξήθηκαν οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών (κυρίως του τουρισμού) και να μειώθηκαν οι εισαγωγές, αλλά

(α) μειώθηκαν τα δευτερογενή εισοδήματα, μεταξύ άλλων λόγω περιορισμένων εισροών από την ΕΕ ενώ, κυρίως

(β) μειώθηκαν τα πρωτογενή εισοδήματα - δηλαδή, καταγράφηκαν αυξημένες καθαρές πληρωμές προς το εξωτερικό για τόκους, κυρίως για κέρδη και μερίσματα, ως αποτέλεσμα των αυξημένων ξένων επενδύσεων στην εγχώρια αγορά.

Για παράδειγμα, μόνο οι εισηγμένες εταιρίες και κυρίως οι αφελληνισμένες τράπεζες, μοίρασαν μερίσματα στο εξωτερικό πάνω από 4,28 δις € μόνο για τη χρήση του 2025 - τεκμηριώνοντας το ότι, μπορεί μεν όταν ξεπουλιώνται οι ελληνικές επιχειρήσεις να αυξάνονται οι ξένες επενδύσεις και να μειώνεται το έλλειμμα, αλλά αυτό συμβαίνει μία μόνο φορά.

Από την υποτίμηση της δραχμής, στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα

από Βασίλης Βιλιάρδος

.

Η ελληνική οικονομία ευρίσκεται αντιμέτωπη με μια ιστορική πρόκληση – επειδή ο πληθωρισμός στην Ελλάδα αναδεικνύει ξανά τα δομικά προβλήματα της χώρας. Στην εποχή της Ευρωζώνης, η απώλεια που καταγράφει η ελληνική ανταγωνιστικότητα τείνει να γίνει μόνιμη. Χωρίς τα παραδοσιακά εργαλεία της νομισματικής πολιτικής, το δίλημμα ευρώ vs δραχμή έρχεται ξανά στην επιφάνεια – όχι βέβαια ως τάση επιστροφής, αλλά ως μάθημα για το πώς η έλλειψη ευελιξίας επηρεάζει άμεσα την αγοραστική δύναμη των Πολιτών και το κόστος παραγωγής των επιχειρήσεων. Στο παρελθόν, πριν από την είσοδο στην Ευρωζώνη, όταν η Ελλάδα είχε υψηλό πληθωρισμό, η κυβέρνηση και η Τράπεζα της Ελλάδος μπορούσαν να καταφύγουν στην υποτίμηση της δραχμής – οπότε, υποτιμώντας το εθνικό νόμισμα, τα ελληνικά προϊόντα γίνονταν αυτόματα πιο φθηνά για τους ξένους που είχαν ισχυρότερα νομίσματα «σβήνοντας» έτσι την απώλεια της ανταγωνιστικότητας που είχε προκαλέσει ο πληθωρισμός. Σήμερα όμως, εντός της Ευρωζώνης, κάτι τέτοιο είναι αδύνατο – αφού η Ελλάδα μοιράζεται το ίδιο νόμισμα με τους βασικούς εμπορικούς της εταίρους και δεν μπορεί να το υποτιμήσει. Επομένως, όταν η χώρα έχει υψηλότερο πληθωρισμό, η απώλεια της ανταγωνιστικότητας γίνεται μόνιμη και συσσωρευτική – με πολύ οδυνηρά επακόλουθα για τους Έλληνες.

Ανάλυση

Οι τρόποι αντιμετώπισης ενός πολύ υψηλού χρέους, τόσο σε απόλυτο μέγεθος, όσο και σε σχέση με το ΑΕΠ, είναι οι εξής τρεις: (α) η διαγραφή μέρους του (= «κούρεμα»), (β) ο πληθωρισμός και (γ) η χρηματοπιστωτική καταστολή – η οποία θα μπορούσε να μεταφρασθεί ως μία σταδιακή συρρίκνωση των πραγματικών αποταμιεύσεων (ανάλυση).

Στην περίπτωση της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια, ο πληθωρισμός είναι το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να δοθεί στην κυβέρνηση – αφού συμβαίνουν τα εξής:

(α) Ο πληθωρισμός «διαβρώνει» το χρέος σε απόλυτα νούμερα. Για παράδειγμα, με πληθωρισμό 2%, τα 30.000 € που οφείλονται για το 2041, θα αγοράζουν όσα περίπου 22.300 € σήμερα – ενώ με πληθωρισμό 3%, μόλις 19.250 € (μαθηματικός υπολογισμός στο τέλος).

(β) Ο πληθωρισμός μειώνει τη σχέση χρέος προς ΑΕΠ. Για παράδειγμα, το πραγματικό ΑΕΠ της Ελλάδας αυξήθηκε από το 2019 έως το 2025 κατά περίπου 20 δις € στα 204 δις € – ενώ το ονομαστικό, δηλαδή μαζί με τον πληθωρισμό, στα 248 δις €. Με υποθετικά λοιπόν σταθερό δημόσιο χρέος στα 363 δις € (γράφημα), το δημόσιο χρέος ως προς το πραγματικό ΑΕΠ ήταν στο 178% του ΑΕΠ (όσο περίπου το 2019), ενώ ως προς το πληθωριστικό διαμορφώθηκε στο 146% – οπότε η πτώση του κατά τις 32 μονάδες οφειλόταν αποκλειστικά και μόνο στον πληθωρισμό.

Η Ανατομία της Δημοσιονομικής Υφαρπαγής

Η Ανατομία της Δημοσιονομικής Υφαρπαγής:

Καταπιεστική Φορολογία, Πρωτογενή Πλεονάσματα και η Αποστράγγιση των Νοικοκυριών

• Σπύρος Στάλιας | Ph.D. Οικονομολόγος

Εισαγωγή: Η Θεωρητική Αυταπάτη των Μνημονίων και η Πραγματικότητα των 16 Ετών

Η επιβολή των μνημονιακών πολιτικών στην Ελλάδα δεν αποτελούσε απλώς ένα πρόγραμμα εκτάκτου ανάγκης, αλλά την πλήρη εφαρμογή του κλασικού νεοφιλελεύθερου υποδείγματος. Το αφήγημα των δανειστών και των εγχώριων υποστηρικτών τους οικοδομήθηκε πάνω σε μια σειρά αλληλένδετων υποθέσεων:

• Δημοσιονομική Προσαρμογή & Δημόσια Αποταμίευση: 

Η βίαιη περικοπή των δημοσίων δαπανών και η υπερφορολόγηση θα δημιουργούσαν πρωτογενή πλεονάσματα (G - T < 0) . Αυτά, πέραν της αποπληρωμής των τόκων, λογίζονταν ως «κρατική αποταμίευση» (S_g = T - G > 0), η οποία υποτίθεται ότι θα αύξανε τη συνολική εθνική αποταμίευση και θα πίεζε τα επιτόκια προς τα κάτω.

• Εσωτερική Υποτίμηση & Εξωτερικός Τομέας: 

Η δραστική συμπίεση του μοναδιαίου κόστους εργασίας (ULC) μέσω της μείωσης μισθών και συντάξεων θα ενίσχυε την ανταγωνιστικότητα τιμών, μετατρέποντας το εμπορικό ισοζύγιο σε πλεονασματικό (X > M).

• Συσσώρευση Ιδιωτικών Αποταμιεύσεων: 

Η εισροή πόρων από το εξωτερικό πλεόνασμα (X > M) θα υπεραντιστάθμιζε τη δημοσιονομική αφαίρεση, τροφοδοτώντας τις καθαρές ιδιωτικές αποταμιεύσεις (S_p).

• Το Δόγμα S = I: 

Οι συσσωρευμένες εθνικές αποταμιεύσεις (δημόσιες και ιδιωτικές) θα μετατρέπονταν αυτόματα σε παραγωγικές επενδύσεις (I), πυροδοτώντας την αναπτυξιακή επανεκκίνηση.

Μετά από δεκαέξι χρόνια 

Μετά από δεκαέξι χρόνια λιτότητας, η εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας αποδεικνύει ότι το υπόδειγμα αυτό προσέκρουσε στη θεμελιώδη λογιστική ταυτότητα των εθνικών λογαριασμών:

S = I + (G - T) + (X - M)

Η δημοσιονομική πολιτική  της Γενικής Κυβέρνησης προβάλλεται ως υπόδειγμα σταθερότητας. Ωστόσο, η αυστηρή οικονομετρική και τομεακή εξέταση αποκαλύπτει ότι το κρατικό πλεόνασμα δεν συνιστά προϊόν αναπτυξιακού δυναμισμού, αλλά το μαθηματικό αποτέλεσμα μιας βίαιης αφαίρεσης ρευστών πόρων από τον ιδιωτικό τομέα των νοικοκυριών. 

1. Η Αριθμητική της «Ευημερίας»: Πρωτογενές vs. Τελικό Ισοζύγιο

Η λογιστική αποτύπωση των κρατικών ροών αποτυπώνει το μέγεθος της πρωτογενούς φορολογικής αφαίρεσης. Σύμφωνα με τα πρωτογενή δεδομένα εκτέλεσης του προϋπολογισμού και της ΕΛΣΤΑΤ, τα συνολικά έσοδα της Γενικής Κυβέρνησης διαμορφώθηκαν στα 124,1 δισ. ευρώ, ενώ οι πρωτογενείς δαπάνες (εξαιρουμένων των τόκων) περιορίστηκαν στα 112,0 δισ. ευρώ.

• Πρωτογενές Ισοζύγιο = Έσοδα (124,1 δισ.) − Πρωτογενείς Δαπάνες (112,0 δισ.) = +12,1 δισ. €

Το πρωτογενές αυτό πλεόνασμα των 12,1 δισ. ευρώ (περίπου 5,5%–6,0% του ΑΕΠ) υφίσταται την αφαίρεση της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους. Η δαπάνη για καθαρούς τόκους ανήλθε στα 7,8 δισ. ευρώ, οδηγώντας στο τελικό ταμειακό πλεόνασμα:

Το ελληνικό οικονομικό παράδοξο, 2000 έως 2026

Η σύγκριση της Ελλάδας με τη Γερμανία, με την Ιταλία και την Πορτογαλία, καθώς επίσης με τον ευρωπαϊκό μέσον όρο, αποδεικνύει πως η ελληνική οικονομία πάσχει από ένα βαθύ δομικό πρόβλημα διανομής του παραγόμενου πλούτου.

Η πρόσφατη οικονομική μεγέθυνση και η αύξηση του ΑΕΠ της χώρας μας, δεν μεταφράζονται σε βελτίωση της καθημερινότητας των Πολιτών – αφού η αγοραστική δύναμη παραμένει καθηλωμένη σε επίπεδα χαμηλότερα από εκείνα των αρχών του αιώνα.


Η αποκατάσταση της ισορροπίας μεταξύ μισθών και παραγωγικότητας δεν αποτελεί μόνο ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και οικονομικής βιωσιμότητας – επειδή η παρατεταμένη συμπίεση των εισοδημάτων περιορίζει την εγχώρια αναπτυξιακή δυναμική και εντείνει τη διαρροή εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού (brain drain).


Σε κάθε περίπτωση, η πραγματική εθνική ανταγωνιστικότητα δεν θα επιτευχθεί ποτέ κάνοντας τους εργαζόμενους φθηνότερους – αλλά μόνο όταν επενδύσουμε στα κατάλληλα εργαλεία και στις δομές που θα κάνουν την εργασία τους πολυτιμότερη.

Βασίλης Βιλιάρδος για την ελληνική οικονομία

Οικονομία: Για αυτούς που θριαμβολογούν ανόητα για το ρυθμό ανάπτυξης, είναι επίτευγμα το να είμαστε 11οι την ΕΕ, όταν η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον πλανήτη που έχει χάσει πραγματικό ΑΕΠ περί τα 35 δις € από το 2008;

Όταν έχουν σπαταληθεί περί τα 66 δις € που αύξησαν το χρέος μας, συν τα 36 δις € του ΤΑΑ; Όταν τα 2/3 της αύξησης του ΑΕΠ μας από το 2019 έως το 2025 (τα 44 δις από τα 64 δις), προέρχονται από τον πληθωρισμό; Πόσοι επιχειρηματίες θα δαπανούσαν 102 δις €, τα περισσότερα με δάνεια, για να έχουν ετήσια πραγματική αύξηση του τζίρου τους 4-5 δις €; Του τζίρου τους, ούτε καν των κερδών τους;

Όσο για το επιτόκιο δανεισμού και τις θετικές αξιολογήσεις, με δεδομένο το ότι, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του χρέους μας είναι στους θεσμικούς της ΕΕ (253,95 δις € στις 31.12.25) και σε repos (γράφημα), ενώ τα 102,121 δις € σε ομόλογα εσωτερικού, τι κίνδυνο έχουν από εμάς οι αγορές;

Σχεδιάζει τώρα σωστά η κυβέρνηση να πληρώσει πρόωρα 12,84 δις € διαφόρων δανείων, με μέσο σταθμικό επιτόκιο 1,43% χωρίς του παγωμένους τόκους του EFSF και 1,94% με αυτούς; Διάφορα δάνεια όπως αναγράφεται και όχι μόνο του κυμαινόμενου επιτοκίου (Euribor+0,5) των GLF που όμως είναι εξασφαλισμένα σταθερό με swaps; 

Εν προκειμένω και φυσικά καλοπροαίρετα, μεταξύ άλλων τα εξής ερωτήματα με κάποιες προτάσεις:

(α) Τα ληξιπρόθεσμα υπόλοιπα του δημοσίου στους προμηθευτές του, μόνο τα ληξιπρόθεσμα, είναι 3,55 δις €. Δεν θα ήταν καλύτερα να τα εξοφλήσει, για να εισρεύσουν χρήματα στην αγορά, καθώς επίσης για να μην υπερτιμολογούνται τα προϊόντα που αγοράζει το κράτος, για να καλύψουν οι προμηθευτές του τις καθυστερήσεις πληρωμών του;

(β) Το κράτος δανείζεται σχεδόν όλα τα αποθεματικά των ασφαλιστικών και λοιπών ταμείων, όπως του ΑΚΑΓΕ, του ΕΦΚΑ κλπ., με repos - 64,886 δις € στις 30.06.26 κατά το γράφημα. Ο τρόπος όμως αυτός δεν είναι ορθολογικός - αφού ο δανεισμός με repos έχει σκοπό την κάλυψη βραχυπρόθεσμων αναγκών σε ρευστότητα.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ 7ΕΤΙΑΣ ΝΔ:

Χρήστος Αναστασιάδης 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2023, οι δημόσιες δαπάνες για την Εκπαίδευση,σε όλες τις βαθμίδες,στην ΕΕ-27,

αναλογούν κατά μέσο όρο σε 4,7% του ΑΕΠ.

Η Ελλάδα έρχεται προτελευταία στους 27, περνάει μόνο τη Ρουμανία, με δημόσιες δαπάνες για την Εκπαίδευση μόλις 3,3% του ΑΕΠ. Με πρώτες χώρες σε δαπάνες:

Σουηδία: 6,8% του ΑΕΠ (1η θέση στην Ε.Ε.)

Φινλανδία: 6,3% του ΑΕΠ (2η θέση στην Ε.Ε.)

Βέλγιο: 6,2% του ΑΕΠ (3η θέση στην Ε.Ε.).

Η χαμηλή χρηματοδότηση της Ελλάδας για την παιδεία  κατά 30% από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο εξηγεί και τα χαμηλά εκπαιδευτικά αποτελέσματα στον ΟΟΣΑ ενώ ο βουλευτής της ΝΔ Καβάλας Μακάριος Λαζαρίδης  ο "άριστος" πτυχιούχος Λυκείου με αμοιβή  που υπήρξε σύμβουλος του υπ. Παιδείας  δεν μπόρεσε δυστυχώς  να κάνει τη διαφορά.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ  7ΕΤΙΑΣ ΝΔ:

Οι 10 Χειρότεροι Δείκτες της Ελλάδας στην Ε.Ε. Παρόλα αυτά έχουν το θράσος να βγαίνουν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης της δεξιάς και να  προσπαθούν να μετατρέψουν το κυριολεκτικά  το μαύρο σε άσπρο. 

Η κυβέρνηση του 2015 ισχυρίζεται δημόσια ότι, βρήκε άδεια ταμεία από τη ΝΔ. Ποια είναι η αλήθεια;

Βασίλης Βιλιάρδος

Σύμφωνα με τον ΟΔΔΗΧ, τα ταμειακά διαθέσιμα της κεντρικής κυβέρνησης στα τέλη του 2014, ήταν στα 2,574 δις € – ενώ τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, στα 13,4 δις € (πηγή: minfin.gov.gr/wp-content/upl… ). Επομένως, συνολικά στα 16 δις € περίπου – γεγονός που σημαίνει πως η επόμενη κυβέρνηση ασφαλώς δεν παρέλαβε άδεια ταμεία, όπως ισχυρίσθηκε τότε και συνεχίζει σήμερα.

Απλά, μάλλον δεν ήξερε να χρησιμοποιήσει τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης - σημειώνοντας πως η Γενική Κυβέρνηση αποτελείται από το Κεντρικό Κράτος, τους ΟΤΑ και τους ΟΚΑ. 

Υπενθυμίζουμε δε ότι, αναγκάσθηκε να επιστρέψει ομόλογα 10,93 δις € του ΤΧΣ, με απόφαση του Eurogroup από τις 20.02.15 - τα οποία είχαν δοθεί για τις τράπεζες

Τον Αύγουστο τώρα του 2017, το τότε υπουργείο οικονομικών άνοιξε έναν ειδικό λογαριασμό στην ΤτΕ, με τον τίτλο «Ελληνικό δημόσιο, λογαριασμός δημιουργίας αποθεματικού προσόδων, από τις αγορές κεφαλαίου» – έχοντας υποχρεωθεί από την Τρόικα και με στόχο να αποτελέσει ένα μαξιλάρι ασφαλείας.

Αυτό το μαξιλάρι ασφαλείας ήταν ύψους 15,7 δις € – εκ των οποίων τα 9 δις € από τη δόση του 3ου μνημονίου του ESM, τα 3 δις € από εκδόσεις ομολόγων και μόλις τα 3,7 δις € από τα υπερπλεονάσματα. Το σύνολο τώρα των 15,7 δις € «κλειδώθηκε» από την Τρόικα και δεν επιτρεπόταν να αγγιχθεί.

Αυτό ήταν στην ουσία το μαξιλάρι που παρέδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ - τα 15,7 δις € που όμως δεν μπορούσε να τα αγγίξει η επόμενη κυβέρνηση, αφού το απαγόρευε η Τρόικα (πρόσφατα το επέτρεψε, για να χρησιμοποιηθεί όμως για την πρόωρη εξόφληση των ευρωπαϊκών δανείων).

Περαιτέρω, τα συνολικά ταμειακά διαθέσιμα κεντρικού κράτους και φορέων της Γενικής Κυβέρνησης τον Ιούλιο του 2019, όπου άλλαξε η κυβέρνηση, ανέρχονταν στα 27 δις €, συν το μαξιλάρι ασφαλείας – με βάση τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίσθηκε πως παρέδωσε στη ΝΔ γεμάτα ταμεία, ενώ παρέλαβε άδεια.

Στην ουσία όμως παρέδωσε μόνο τα αποθεματικά των ασφαλιστικών και λοιπών ταμείων που είχε συγκεντρώσει και ασφαλώς δεν του ανήκαν, συν κάποια χαμηλά ταμειακά διαθέσιμα - αφού τα μνημονιακά 15,7 δις € του μαξιλαριού δεν μπορούσαν να αγγιχθούν.

Παραγωγικότητα

από Βασίλης Βιλιάρδος

Η παραγωγικότητα, η ορθολογική και όχι η σκοτεινή πλευρά της, είναι το νούμερο ένα θέμα, με το οποίο πρέπει να ασχολείται η κυβέρνηση μίας χώρας – επίσης βέβαια η οικονομική έρευνα, με στόχο να βοηθηθεί η εκάστοτε κυβερνητική πολιτική. Δυστυχώς όμως, διαπιστώνεται ότι δεν δίνεται σχεδόν καμία σημασία στο θέμα, παρά την τεράστια σπουδαιότητα του – ενώ σε ελάχιστα κράτη υπάρχουν οικονομικοί δείκτες που εκτιμούν τις άλλες μορφές της παραγωγικότητας, όπως σε σχέση με την κατανάλωση πόρων, με τα περισσότερα να επικεντρώνονται στην παραγωγικότητα της εργασίας. Ένα από τα ουσιαστικότερα ερωτήματα πάντως που οφείλει να απαντηθεί είναι το εξής: Είναι όλα τα προϊόντα, για τα οποία δαπανούμε σήμερα πραγματικούς πόρους, όπως ενέργεια, πράγματι απαραίτητα για την ευημερία μας; Μια ορθολογική κυβερνητική βιομηχανική πολιτική, δεν θα μπορούσε να συμβάλει σε μία σημαντικά πιο αποτελεσματική παραγωγή;
.

Ανάλυση

Η ελληνική κοινωνία γηράσκει, ενώ το δημογραφικό έχει εξελιχθεί στο μεγαλύτερο πρόβλημα της – από οικονομικής πλευράς, επειδή όλο και λιγότεροι εργαζόμενοι θα πρέπει να στηρίζουν όλο και περισσότερους συνταξιούχους στο μέλλον. Μπορεί δε να συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις χώρες του πλανήτη, αλλά στην Ελλάδα το πρόβλημα είναι κατά πολύ μεγαλύτερο (γράφημα) – ενώ αποτελεί μία από τις σημαντικότερες καταστροφικές συνέπειες των μνημονίων που μας επιβλήθηκαν, σημειώνοντας ότι το ΑΕΠ, μεταξύ άλλων, εξαρτάται και από τον αριθμό των εργαζομένων.

Ποια είναι η λύση στο πρόβλημα; Η άνοδος των μισθών που αυξάνει τις εισφορές και της παραγωγικότητας που όμως ευρίσκεται στην Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις της ΕΕ, τουλάχιστον όσον αφορά την παραγωγικότητα της εργασίας, από την οποία εξαρτώνται οι μισθοί – αποτελώντας μία ακόμη συνέπεια των μνημονίων, όπως φαίνεται από την τεράστια απόκλιση σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ μετά το 2010.

Οι αιτίες του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών και άλλα κείμενα

8 Αυγούστου 2026

από Βασίλης Βιλιάρδος

Λόγω του ξεπουλήματος των δημοσίων επιχειρήσεων και του αφελληνισμού των ιδιωτικών, όπως των τραπεζών, αυξήθηκε το έλλειμμα στο ισοζύγιο πρωτογενών εισοδημάτων – σημειώνοντας πως όταν οι ξένες πολυεθνικές ή οι ξένοι στρατηγικοί επενδυτές στην Ελλάδα, όπως σε τράπεζες, τηλεπικοινωνίες ή ενέργεια, καταγράφουν κέρδη, ένα μεγάλο μέρος αυτών των κερδών μεταφέρεται στο εξωτερικό ως μέρισμα. Σε συνδυασμό δε με τις πληρωμές τόκων προς το εξωτερικό για τα δάνεια μας, διευρύνεται άμεσα το έλλειμμα του ισοζυγίου πρωτογενών εισοδημάτων – επειδή αποτελούν καθαρές εκροές κεφαλαίων από την ελληνική οικονομία. Επομένως, όλες οι προσπάθειες αύξησης των εξαγωγών και μείωσης των εισαγωγών, στην ουσία ακυρώνονται – ενώ αυτοί που θεωρούν πως το ξεπούλημα είναι ορθολογική ξένη επένδυση, απλά δεν καταλαβαίνουν τίποτα από Οικονομία. Με απλά λόγια, για να καλύψουμε τα 3 δις € περίπου μόνο των μερισμάτων που έδωσαν οι τράπεζες, θα πρέπει να αυξήσουμε ανάλογα τις εξαγωγές μας ή να μειώσουμε τις εισαγωγές – καταλήγοντας έτσι στη θέση του Σίσυφου!

Η εξέλιξη του ελλείμματος

«Εκτόξευση του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών στα 8,9 δις € στο πεντάμηνο του 2026»

Τι απαντάει η κυβέρνηση για τα εξωτερικά ελλείμματα που αυξάνουν τα εξωτερικά χρέη (ήδη πάνω από 597 δις €), μειώνουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας και καθιστούν αδύνατες τις αυξήσεις μισθών; Ότι είναι πρόβλημα του παραγωγικού μας μοντέλου – χωρίς όμως να το εξειδικεύει, ή να κάνει κάτι τα τελευταία 7 χρόνια για να το αλλάξει.

Αντίθετα, από έλλειμμα 2,6 δις € ολόκληρο το 2019, στο πεντάμηνο του 2026 εκτινάχθηκε στα 8,9 δις € – ενώ το 2025 έφτασε στα 14,1 δις, το 2024 στα 15,9 δις κοκ. Τι δεν καταλαβαίνει;

Πως όταν μια χώρα έχει εξωτερικό έλλειμμα και δημοσιονομικό πλεόνασμα, το σύνολο τους επιβαρύνει τον ιδιωτικό τομέα (ανάλυση) – εν προκειμένω, με την υπερφορολόγηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων, αφού τα καρτέλ όπως των τραπεζών πληρώνουν ελάχιστους ή καθόλου φόρους.

ΟΤΑΝ " ΞΕΤΙΝΑΖΕΙ" ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ,.ΤΟΤΕ ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ?

 

Άρθρο για το "εξαγωγικό θαύμα" της ελληνικής οικονομίας στον Οικονομικό Ταχυδρόμο, από τον Γιάννη Μαρίνο, πρώην ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας

Jul 26, 2026 

"Για χρόνια η κυβερνητική προπαγάνδα μας βομβαρδίζει με διθυράμβους για το «εξαγωγικό θαύμα» της ελληνικής οικονομίας. Μας λένε ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις κατακτούν τις διεθνείς αγορές, ότι τα προϊόντα μας γίνονται ολοένα πιο ανταγωνιστικά και ότι αυτό αποτελεί απόδειξη της επιτυχίας του οικονομικού μοντέλου που ακολουθείται.

Μόνο που πίσω από αυτό το «θαύμα» κρύβεται μια εξαιρετικά δυσάρεστη πραγματικότητα: τον λογαριασμό τον πληρώνει ο ελληνικός λαός.

Το επισημαίνει με τρόπο που δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί… «αντικυβερνητικός» ο πρώην ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Γιάννης Μαρίνος, γράφοντας στον Οικονομικό Ταχυδρόμο. Τα στοιχεία που παραθέτει είναι αποκαλυπτικά.

Η Ελλάδα εμφανίζει σταθερά υψηλότερο πληθωρισμό από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Τον Μάιο ο εναρμονισμένος δείκτης τιμών έφτασε το 4,9%, έναντι 3,2% στην ευρωζώνη. Ακόμη πιο εντυπωσιακές είναι οι διαφορές στα τρόφιμα:

➤ το κρέας αυξήθηκε στην Ελλάδα κατά 12,8%, όταν στην ευρωζώνη κατά 6,7%,

➤ το φρέσκο γάλα αυξήθηκε 4,4%, ενώ στην ευρωζώνη μειώθηκε κατά 1,7%,

➤ τα τυριά αυξήθηκαν 3,5%, ενώ στην ευρωζώνη μειώθηκαν κατά 1%,

➤ τα εσπεριδοειδή εκτινάχθηκαν κατά 18% στην Ελλάδα, έναντι 7,5% στην ευρωζώνη,

➤ακόμη και η σοκολάτα αυξήθηκε περισσότερο στην Ελλάδα (7,7%) απ’ ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη (5,7%).

Και σαν να μην έφταναν αυτά, η ίδια η Καθημερινή δημοσίευσε πριν από λίγες ημέρες μια ακόμη πιο αποκαλυπτική έρευνα.

Ποιο είναι το βασικότερο οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας; Η ακρίβεια.

Από Βασίλης Βιλιάρδος

Ποιο είναι το βασικότερο οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας; Η ακρίβεια. Τι είναι ακρίβεια; Η σχέση τιμών (πληθωρισμού) και μισθών - όπου η Ελλάδα έχει υψηλότερο πληθωρισμό σε σχέση με το μέσο της Ευρωζώνης (3,9% έναντι 2,8% πρόσφατα) και τους χαμηλότερους μισθούς! Εν προκειμένω τα εξής:

(α) Τι χρειάζεται για την άνοδο των μισθών; Η αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας. Τι προϋποθέτει; Επενδύσεις και καινοτομία - επίσης όμως όχι υψηλότερο πληθωρισμό από την ΕΕ, αφού διαβρώνει την ανταγωνιστικότητα, οπότε εμποδίζει την άνοδο των μισθών.

Ποιος είναι ο βασικός παράγοντας για τις επενδύσεις; Η άνοδος των μισθών (=φαύλος κύκλος) - επειδή εάν οι μισθοί είναι χαμηλοί και η εργασία φθηνή, δεν είναι επικερδής η επένδυση σε νέα μηχανήματα. Επομένως, οι νέες καινοτομίες δεν υλοποιούνται λόγω κόστους - οπότε η παραγωγικότητα της εργασίας μένει στάσιμη.

Γιατί είναι επιπλέον βασικός παράγοντας για την αύξηση των επενδύσεων, η άνοδος των μισθών; Επειδή αυξάνουν την εγχώρια ζήτηση - ενώ όταν η ζήτηση είναι υψηλή, οι εταιρίες είναι υποχρεωμένες να επενδύσουν, αφού διαφορετικά ο ανταγωνισμός θα «καταλάβει» το μερίδιο αγοράς τους.

Ποιο είναι εδώ το πρόβλημα; Το ότι, όταν οι καταναλωτές αποκτούν μεγαλύτερο εισόδημα, συχνά αυξάνουν τις αγορές τους σε εισαγόμενα προϊόντα - άρα αυξάνονται το εμπορικό έλλειμμα και το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών, η χώρα χρεώνεται στο εξωτερικό (ήδη το ακαθάριστο εξωτερικό μας χρέος είναι στα 597 δις €, γράφημα) κλπ.

Για να μην υπάρχει λοιπόν αυτός ο κίνδυνος, η άνοδος των μισθών πρέπει να συνδυαστεί με την εξασφάλιση φθηνής ενέργειας, με την χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας και, κυρίως, με την εγχώρια παραγωγική ανασυγκρότηση - δηλαδή

(1) με τη στήριξη των τοπικών επιχειρήσεων, έτσι ώστε να καλύψουν τη ζήτηση σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες - μεταξύ άλλων στην Ελλάδα με τη σύνδεση της εγχώριας παραγωγής με τον τουρισμό,

(2) με την υποκατάσταση των εισαγωγών - μέσω επενδύσεων στην τεχνολογία, την αγροτική παραγωγή και τη μεταποίηση, καθώς επίσης

(3) με την αύξηση της ποιοτικής παραγωγικότητας - μέσω επενδύσεων στο εργατικό δυναμικό, για την παραγωγή προϊόντων υψηλότερης προστιθέμενης αξίας που ανταγωνίζονται επάξια τα εισαγόμενα.

Σημείωση: Οι εξαγωγές είναι άλλο θέμα, αφού στηρίζονται στους μισθούς και στη ζήτηση άλλων χωρών - ενώ προϋποθέτουν ποιοτικά και τιμολογιακά διεθνώς ανταγωνιστικά προϊόντα (οπότε χαμηλούς μισθούς, καλύτερα χαμηλό κόστος εργασίας ανά μονάδα παραγομένου προϊόντος, οι οποίοι όμως χαμηλοί μισθοί μειώνουν την εγχώρια ζήτηση).

(β) Τι χρειάζεται για τη μείωση του πληθωρισμού; Η εξασφάλιση φθηνής ενέργειας ξανά, ο περιορισμός της κατανάλωσης της με την καλύτερη χρήση της, καθώς επίσης η καταπολέμηση των Ολιγοπωλίων, των καρτέλ, των τριγωνικών συναλλαγών και της αισχροκέρδειας - μέσω της σωστής λειτουργίας της αρχής ανταγωνισμού (εν ανάγκη, έως ότου καταπολεμηθούν τα Ολιγοπώλια και τα καρτέλ, η επιβολή πλαφόν).

Χρειάζεται επίσης η χαμηλότερη φορολογία του κράτους, σε επίπεδα ανταγωνιστικά με τις γύρω χώρες - μέσω της καταπολέμησης της σπατάλης του δημοσίου, της παραοικονομίας και της διαφθοράς που όχι μόνο κοστίζει πανάκριβα αλλά, επιπλέον, σκοτώνει, όπως φάνηκε στα Τέμπη.

Βέλτιστο φορολογικό σύστημα εδώ είναι τα έσοδα/έξοδα (=εκπίπτουν όλα ανεξαιρέτως τα έξοδα από τα έσοδα και φορολογείται ότι απομένει - έχουμε ήδη εκπονήσει αναλυτική μελέτη 100 σελίδων), σε συνδυασμό με έναν επίπεδο φόρο 15% - αφού εκμηδενίζει την παραοικονομία, καθιστά ασύμφορες τις τριγωνικές συναλλαγές, απλοποιεί τις διαδικασίες, στηρίζει τις επενδύσεις, αυξάνει τα δημόσια έσοδα χωρίς υπερφορολόγηση κοκ.

ΠΗΓΗ:https://x.com/i/status/2078455780517515513

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η αλήθεια για την οικονομία και την αγοραστική αξία των των μισθών

Ένα θλιβερό "αφήγημα"...

                      

Του Θανάση Κ.

Πού βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα από οικονομική άποψη;

Η κυβέρνηση προσπαθεί να χτίσει ένα "αφήγημα": "Ανάπτυξης", "Ασφάλειας" και ανερχόμενης "Ευημερίας". 

Που πρέπει να συνεχιστεί - και για να συνεχιστεί χρειάζεται "σταθερότητα", δηλαδή διατήρηση της ίδιας κυβέρνησης και της ίδιας Πολιτικής. 

Αυτό είναι συνοπτικά το κυβερνητικό "αφήγημα"...

Μακάρι να ήταν αλήθεια. 

Είναι; 

Θα το κρίνετε μόνοι σας. Στο τέλος...

Η πραγματικότητα είναι ότι στην τελευταία 7ετία, οι συνθήκες υπήρξαν - τελικά - ιδιαίτερα ευνοϊκές. 

Για λόγους που δεν έχουν να κάνουν απαραίτητα με την κυβερνητική πολιτική. 

Πράγματι, την τελευταία 7ετία έγιναν τα εξής:

-- Η #Ελλάδα βγήκε από τα #μνημόνια (ήδη από τον Αύγουστο του 2018). 

-- Είχε εκλογές όπου έφυγε η #κυβέρνηση Τσίπρα κι ήλθε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, τον Ιούλιο του 2019, 

-- Ήλθε μετά η πανδημία του covid και το παγκόσμιο #lockdown (2020-22). 

-- Kι από τα μέσα του 2022 άρχισε η ανάκαμψη και η εισροή κεφαλαίων του #Ταμείου_Ανάκαμψης, του RePower Europe κλπ. 

Όσα δυσάρεστα συνέβησαν μέχρι τα μέσα του 2022, δεν είναι σωστό να τα "χρεώνουμε" στην κυβέρνηση... 

Αλλά από τις αρχές του 2023 και μετά η Ελλάδα βρέθηκε

χωρίς μνημόνια πια, 

χωρίς τον χαλινό του lockdown,

με εκτίναξη του τουρισμού 

και με τη μεγαλύτερη πρόσθετη ένεση ξένων κεφαλαίων (από Ευρωπαϊκά κονδύλια) που έχει υπάρξει ποτέ!

 

Τι έγινε σε αυτό το διάστημα; Βελτιώθηκαν οι δείκτες της ελληνικής οικονομίας!

Αυτό έλειπε και να μην βελτιώνονταν... 

Βελτιώθηκε όμως, και η ΚΑΤΑΤΑΞΗ της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση; 

Η απάντηση είναι: ΟΧΙ! 

Επιδεινώθηκε η θέση της Ελλάδας... 

Και αυτό το χρεώνεται η κυβέρνηση. 

Φτηνή εργασία

Του Κώστα Καλλίτση

Αν η κυβέρνηση θύμωνε εξαιτίας της ακρίβειας, θα γίνονταν ουσιαστικοί έλεγχοι σε όλους τους κρίκους της προμηθευτικής αλυσίδας κι όχι γραφειοκρατικοί στον τελευταίο, στο ράφι. Δεν θα απέφευγε να ελέγξει για εσωτερικές υπερτιμολογήσεις τις πολυεθνικές –καίγοντας χρόνο και δημιουργώντας εντυπώσεις με επιστολές προς την φον ντερ Λάιεν. Θα ενίσχυε την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Θα έσπευδε να περιορίσει τις εισαγόμενες πληθωριστικές πιέσεις πριν διαχυθούν και γίνουν αφορμή/ευκαιρία για γενικευμένες κερδοσκοπικές ανατιμήσεις. Και, πάντως, δεν θα κερδοσκοπούσε η ίδια, διατηρώντας υψηλούς συντελεστές ΦΠΑ σε είδη πρώτης ανάγκης και επιμένοντας να μην τιμαριθμοποιεί την φορολογική κλίμακα. 

Δείτε, παράδειγμα, τί έκανε ο Σάντσεθ στην Ισπανία –χωρίς να θυμώνει: Τον Απρίλιο, όταν ο πληθωρισμός καθ’ ημάς εκτινάχτηκε στο 4,6% (53% πάνω από το μέσο όρο της Ευρωζώνης) και αυξήθηκε στις περισσότερες μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες, στην Ισπανία υποχώρησε από το 3,4% στο 3,2%. Γιατί; Αυτό οφείλεται –γράφει ο Π. Μπόφινγκερ – στις παρεμβάσεις της ισπανικής κυβέρνηση. Στις 20 Μαρτίου, μείωσε τον ΦΠΑ σε καύσιμα, ηλεκτρική ενέργεια και φυσικό αέριο από 21% σε 10%, περιόρισε τη φορολογία υδρογονανθράκων στο κατώτατο επιτρεπτό επίπεδο της ΕΕ και ταυτόχρονα πρόσφερε φοροελαφρύνσεις και στοχευμένη στήριξη σε κλάδους που επλήγησαν περισσότερο από την ενεργειακή κρίση. 

Τόσο καλά!

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/1BR1z5dzpv/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Φόροι και ασφαλιστικές εισφορές επιδεινώνουν το δημογραφικό

Νίκος Καρδούλας

🟥 Φόροι και ασφαλιστικές εισφορές επιδεινώνουν το δημογραφικό μας - Την 4η χειρότερη θέση η Ελλάδα στον ΟΟΣΑ το 2025

    🟢 Η Ελλάδα είναι η τέταρτη χειρότερη χώρα του ΟΟΣΑ το 2025 όσον αφορά τη στήριξη της οικογένειας και της τεκνοποίησης, καθώς η συνολική επιβάρυνση σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές για ένα παντρεμένο ζευγάρι με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά είναι 23,8%, όταν για έναν άγαμο εργαζόμενο χωρίς παιδιά είναι 26,1%, με αποτέλεσμα η οικογένεια με παιδιά ανταμείβεται με μόλις 2,3 ποσοστιαίες μονάδες διαφορά, αποθαρρύνοντας την τεκνοποίηση.

    🟢 Η διαφορά των συνολικών κρατήσεων επί των μισθών στην Ελλάδα μεταξύ ενός παντρεμένου ζευγαριού με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά από έναν άγαμο εργαζόμενο είναι 8,1% χαμηλότερη από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ και 10,9% χαμηλότερη από το μέσο όρο των 22 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι και μέλη του ΟΟΣΑ, δείχνοντας ότι η Ελλάδα δεν ανταμείβει, δεν στηρίζει και δεν δίνει κίνητρα στην οικογένεια και στην τεκνοποίηση όσο οι άλλες χώρες, επιδεινώνοντας με αυτό τον τρόπο το δημογραφικό μας πρόβλημα.

🟥 Εισαγωγή

    🟢 Στις 22/4/2026 ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) δημοσίευσε την ετήσια έκθεση με τίτλο «Φορολόγηση Μισθών 2026 - Η Προοδευτικότητα της Φορολογίας της Εργασίας στις Χώρες του ΟΟΣΑ».

Οικονομία σε αριθμούς

Νίκος Καρδούλας 

🟥 Τον 4ο χαμηλότερο μέσο καθαρό ονομαστικό μισθό είχαν οι Έλληνες εργαζόμενοι σε σχέση με τους εργαζόμενους στις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2025.

    🟢 Ο μέσος μηνιαίος καθαρός ονομαστικός μισθός των Ελλήνων εργαζομένων ήταν 1.180 € (12 μισθοί) και ήταν κατά 65 € το μήνα υψηλότερος από τον αντίστοιχο μισθό της Ουγγαρίας, 75 € το μήνα υψηλότερος από αυτόν της Ρουμανίας και 90 € το μήνα υψηλότερος από τον μέσο καθαρό μηνιαίο μισθό της Βουλγαρίας. 

    🟢 Τον υψηλότερο μέσο καθαρό μηνιαίο μισθό είχε το Λουξεμβούργο με 4.858 € και ακολουθούσαν οι Δανία (3.975 €), Ιρλανδία (3.957 €), Αυστρία (3.421 €) και Βέλγιο (3.105 €).

🟥 Τι σημαίνει ότι η αγοραστική δύναμη της Ελλάδας ήταν 68 το 2025, όταν ο αντίστοιχος μέσος όρος της ΕΕ ήταν 100; 

    🟢 Όταν ο μέσος κάτοικος της ΕΕ μπορούσε να αγοράσει 100 μονάδες ενός κοινού καλαθιού αγαθών και υπηρεσιών, ο Έλληνας μπορούσε να αγοράσει 68 αντίστοιχες μονάδες, δηλαδή ένας Έλληνας πολίτης μπορούσε να αγοράσει μόλις το 68% των αγαθών που αγόραζε ο μέσος Ευρωπαίος.

ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/share/p/1DCDTTSxK3/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Πληθωρισμός λιτότητας «σαρώνει» την ελληνική κοινωνία…

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή μέσα σ’ ένα μήνα, μεταξύ Μαρτίου και Απριλίου 2026, αυξήθηκε κατά 1,5%, ενώ μεταξύ Απριλίου 2025 και Απριλίου 2026 κατά 5,4%. Τον τελευταίο χρόνο, η μεγαλύτερη αύξηση παρουσιάζεται στις τιμές των ενεργειακών προϊόντων:

 Πετρέλαιο θέρμανσης +53,2%, πετρέλαιο κίνησης +32,4%, φυσικό αέριο +19,3%, βενζίνη +17,1%, ηλεκτρισμός +14%…

Η Κυβέρνηση παρακολουθεί τα πράγματα και υπόσχεται ότι έχει άλλα 200 εκ. ευρώ, από το «υπερπλεόνασμα», τα οποία θα μοιράσει προσεχώς σε επιδόματα. Παράλληλα υπερηφανεύεται ότι στην Ελλάδα έχουμε τη μεγαλύτερη αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους. Μόνο που αυτή η αποκλιμάκωση δεν προέρχεται από τη μείωση του χρέους, αλλά, από την πληθωριστική αύξηση του ΑΕΠ και έτσι ο λόγος χρέος/ΑΕΠ μειώνεται…

Άρθρο του Νικηφόρου Βαρονέτου

Ένα νέο κύμα λιτότητας, θυμίζοντας αυτή των μνημονίων, ενέσκηψε στην ελληνική κοινωνία. Τον περασμένο Απρίλιο, σε σχέση με τον ίδιο μήνα του 2025, ο πληθωρισμός αυξήθηκε κατά 5,4%.

Την περίοδο των μνημονίων η λιτότητα επιβλήθηκε με την εφαρμογή της «εσωτερικής υποτίμησης», δηλαδή, της μείωσης των μισθών, των συντάξεων και της αύξησης των φόρων, αφού δεν μπορούσε να υποτιμηθεί το ευρώ που ήταν το κοινό νόμισμα των χωρών της Ευρωζώνης. Με τον τρόπο αυτόν περιορίστηκε το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών.

Τώρα η λιτότητα επιβάλλεται με την αύξηση των τιμών σε όλα σχεδόν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες. Οι πολίτες μπορεί να διαθέτουν το ίδιο ονομαστικό εισόδημα, αλλά με αυτό αγοράζουν λιγότερα αγαθά. Τα ευρώ τους υποτιμήθηκαν. Δεν έχουν πια την ίδια αγοραστική αξία. Ο πληθωρισμός τους κάνει φτωχότερους.

Οι μικρές αυξήσεις στον κατώτατο μισθό και στις συντάξεις, οι μειώσεις στους συντελεστές της άμεσης (όχι της έμμεσης) φορολογίας καθώς και τα διάφορα επιδόματα που εξήγγειλε η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχουν προ πολλού εξανεμισθεί. Τώρα όλοι υφίστανται τη λιτότητα που επιβάλλει η ακρίβεια.