Οταν η Ελλάδα ανέπτυξε ανεξάρτητη ελληνική και ευρωπαϊκή πολιτική για τελευταία φορά. Δυστυχώς.

Γιώργος Παπαδόπουλος - Τετράδης

Το παρακάτω άρθρο καταγράφει πέρα για πέρα αληθινά γεγονότα και μάλιστα με ηπιότητα, παραλείποντας, ίσως από άγνοια, τη συμφωνία με τη Μόσχα για δεύτερο αγκυροβόλιο του ρωσσικου στόλου κάτω από τα Αντικύθηρα και ένα ακόμα στο Β Αιγαίο, εκεί που οι Τούρκοι διχοτομούν το πέλαγος και επιχειρούν με συχνότητα. Καθώς επίσης και την προμήθεια ικανου αριθμού εξειδικευμένου πολεμικού υλικού για τη φύλαξη των χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων.

Δυστυχώς για τη λεγόμενη δημοκρατική παράταξη, η περίοδος που περιγράφεται είναι μιας δεξιάς διακυβέρνησης, η οποία τόλμησε ο,τι δεν τόλμησαν ούτε οι εκσυγχρονιστές της τάχα εθνικής ανεξαρτησίας, ούτε οι επόμενες «δημοκρατικές» κυβερνήσεις της τάχα σοσιαλιστικής αριστεράς και της τάχα επαναστατικής αριστεράς.

Φυσικά, οι αμερικανόφιλοι αμερικανοδουλοι της χώρας, που διαβιουν σε όλο το πολιτικό φάσμα γιατί και η βλακεία και τα λεφτά και τα πόστα είναι πολλά, παπαγαλίζουν το παραμύθι, ότι η κυβέρνηση εκείνη οδήγησε τη χώρα στη χρεωκοπία και στα μνημόνια, κάνοντας πως δεν ξέρουν ότι η κρίση δημιουργήθηκε εξ αιτίας της ψηφοθηρίας του Κλίντον με τα μη εξυπηρετούμενα στεγαστικά δάνεια, που οδήγησε στην κατάρρευση των αμερικανικών Τραπεζών, αφηνοντας τις ευρωπαϊκές Τσαπεζες με κουρελόχαρτα στη θέση των αμερικανικών μετοχών και ομολόγων, με τα οποία ήταν γεμάτες.

Έγγραφο της CIA που δείχνει τον Καραμανλή να είναι συνεργάτης των ναζί (μαζί και ο Τσαλδάρης).

Δυστυχώς τότε ήταν με τον κατακτητή, αργότερα αποκρίθηκαν τους εθνικόφρονες και αφού ξεπούλησαν την Κύπρο και έγιναν προσκυνητές του Κεμάλ, σήμερα το παίζουν πατριώτες, και ειρωνεύονται τους 200 εκτελεσμένους της Καισαριανής.

Το έγγραφο:

Ιούλιος 1974: Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, ή ρετουσάρισμα της Δικτατορίας;

Ιουλίου 18, 2013 από seisaxthiablog

Γράφει ο askordoulakos
«Η ένταξή μας στην ΕΟΚ αποτελεί πλέον δεδομένο. Με το σημερινό πολιτικό κατεστημένο του, ο Ελληνισμός θα υποδουλωθή οπωσδήποτε. Με άλλο, αξιοκρατικά αναδειγμένο, ο Ελληνισμός θα επιζήση, και θα επικράτηση μέσα στην Ευρωπαϊκή οικογένεια»
Από το κείμενο της εισήγησης του ιδρυτικού συνεδρίου του ΕΝΕΚ στον Βόλο, 6 Μαΐου 1979.
__________________________
Τον Ιούλιο του 1974, οι στρατιωτικοί παρέδωσαν την εξουσία στους πολιτικούς, που τους υπέδειξαν οι ξένοι προστάτες, διότι δεν ήθελαν να βγει στο προσκήνιο ο ελληνικός λαός, που σιγά σιγά είχε πάρει φόρα από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και την κατάρρευση της Χούντας. Οι «σύμμαχοι» ήθελαν να τοποθετήσουν στην Ελλάδα κάποιον με λίαν βεβαρυμένο παρελθόν , ώστε να τον έχουν στο χέρι και να τους κάνει όλες τις δουλειές (σας θυμίζει κάτι;) κι αυτός ήταν ένας από τους πολλούς λόγους, για τους οποίους επιλέχθηκε ο…ενθνάρχης Καραμανλής.

Ἐξωτερική πολιτική τῆς «παραγγελιᾶς»

Μανώλης Κοττάκης:

Πριν από μερικές εβδομάδες γράψαμε από αυτήν εδώ τη θέση ένα σημείωμα που είχε τον τίτλο:

 «Ζητήστε συγγνώμη από τον Καραμανλή».

Προς επίρρωσιν, παραθέταμε μια ανάλυση του Chatham House, η οποία έδειχνε με αδιάσειστα τεκμήρια πως η γείτων αξιοποίησε τον ζωτικό γεωπολιτικό χώρο που εγκατέλειψε η Ελλάδα το 2009 για τον νότιο διάδρομο φυσικού αερίου, χάριν του EastMed.

Πως η Άγκυρα θα χρησιμοποιήσει στο μέλλον το τουρκικό και το συριακό έδαφος, στο οποίο εισέβαλε νικήτρια και τροπαιούχος, για να προωθήσει στην Ευρώπη το δυτικό φυσικό αέριο, παρακάμπτοντας την Κύπρο.

Τη στιγμή της σύνταξης του σημειώματος δεν γνωρίζαμε την έκταση της ήττας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής διαδοχικών κυβερνήσεων από το 2009 έως σήμερα. 

Μετά το «φουλ γεωτρήσεις» του νέου Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην προχθεσινή ορκωμοσία και το επιεικώς γελοίο θέαμα της δημόσιας γονυκλισίας κορυφαίων Ελλήνων πολιτικών στον νέο πλανητάρχη, τον οποίο μέχρι προχθές σκαιώς καθύβριζαν, ήρθε η ώρα να ζητήσουμε τον λογαριασμό.

Όχι μόνο για την εγκατάλειψη των ρωσικών αγωγών και την υποκατάσταση της πατρίδας μας από την Τουρκία στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη με τον Turk Stream, που αντικατέστησε τον South Stream. Υπάρχουν και πολλά άλλα «ανδραγαθήματα» που ζητούν απαντήσεις.

Πρέπει, καταρχάς, να τους ζητήσουμε τον λογαριασμό για την εθνικώς επιζήμια επένδυση και, συνακόλουθα, για τον μακροχρόνιο εγκλωβισμό της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στο αδιέξοδο project του ενεργειακού EastMed. Δέκα χρόνια από τη ζωή μας χάσαμε με αυτή την ουτοπία.

Το μελάνωμα της Κύπρου, ο Καραμανλής και ο Αβέρω

Άριστος Κάτσης 

8 Δεκεμβρίου 2024

Ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Λονδίνου Βασίλης Κ. Φούσκας στο πρόσφατο βιβλίο του «Το Μελάνωμα της Κύπρου. 

Οι ευθύνες των Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ευάγγελου Αβέρωφ για την κυπριακή τραγωδία» απορρίπτει δυο καθιερωμένες θέσεις στην κοινή γνώμη της Κύπρου και της Ελλάδας.

 Η πρώτη θέση που απορρίπτει είναι αυτή που υποστηρίζει πως η πολιτική της διχοτόμησης της Κύπρου προωθήθηκε από την Τουρκία και τη Βρετανία χωρίς να την επιδιώκει η Ελλάδα.

 Η δεύτερη θέση που δεν αποδέχεται είναι το ότι η κυβέρνηση Καραμανλή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση στις 24 του Ιούλη 1974 , δεν είχε τη δύναμη μέχρι τον δεύτερο γύρο της εισβολής να βοηθήσει στρατιωτικά την Κύπρο. 

Αν είχε τολμήσει ο Καραμανλής, ο δεύτερος Αττίλας δεν θα γινόταν ποτέ: Οι ΗΠΑ θα σταμάταγαν τη δεύτερη εισβολή διότι δεν ήθελαν πόλεμο μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας

Πληροφορίες στο τέλος της ανάρτησης 

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συνοδευόμενος από τον “πρόεδρο” της προδοτικής Χούντας των Αθηνών, Φαιδωνα Γκιζίκη, ορκίζεται ο πρώτος Πρωθυπουργός μετά την πτώση της Χούντας. Φωτογραφία από βίντεο via Kostas Karamanlis, You Tube 11/10/2024

Του ΒΑΣΙΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΦΟΥΣΚΑ*

Εισαγωγή

Η ωραιοποίηση της «μεταπολιτευτικής» περιόδου από συστημικές δυνάμεις και φορείς μας ωθούν να θέσουμε ψυχρά ερωτήματα και να κάνουμε ψυχρές εκτιμήσεις.

Έτσι είναι τα πράγματα; Ή μήπως έτσι παρουσιάζονται για να βολέψουν το κυρίαρχο σύστημα εξουσίας των Αθηνών; Να μην ξεχνάμε, επίσης, ότι όπως κάθε σύστημα εξουσίας, έτσι και το Αθηνοκεντρικό, έχει ανάγκες από μύθους.

Η μυθοπλασία, ειδικά εκείνη που έχει την τάση να αγιοποιεί πολιτικούς και κυβερνήτες συγκεκριμένων παρατάξεων, βοηθά στην ιδεολογική παραγωγή αξιακών συστημάτων οι οποίες νομιμοποιούν και αναπαράγουν το τρέχον σύστημα εξουσίας. Έτσι, υπάρχουν πλειάδα μύθων και μυθοπλασιών που ανακυκλώνονται στα συνέδρια περί «μεταπολίτευσης» και «μετάβασης στη δημοκρατία».

Ουδείς μιλά για την οικονομική καχεξία και τη κρατική χρεωκοπία για τις οποίες ευθύνονται στο ακέραιο τα κόμματα της μεταπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του ΣΥΡΙΖΑ. Ουδείς μιλά για την εγκατάλειψη της περιφέρειας της χώρας και το δημογραφικό μαρασμό.Και ουδείς μιλά – ακόμα και το ΚΚΕ έχει τελευταία σιωπήσει επ’ αυτού – για το βάθαιμα της εξάρτησης της χώρας από ξένα κέντρα εξουσίας, ή για τον ενδοτισμό της Μητσοτακικής ελίτ απέναντι στο Τουρκικό περιφερειακό ιμπεριαλισμό. Οι μυθοπλασίες που σπέρνουν τα συνέδρια για τη «μεταπολίτευση» είναι ένα από τα φάρμακα για να μην ερευνηθούν τίποτε από τα ανωτέρω.

Ριζοσπαστική έρευνα σημαίνει ανεξάρτητη και αδέσμευτη έρευνα. Σημαίνει ότι πιάνει τα πράγματα από τη ρίζα τους. Η ρίζα της λεγόμενης «μεταπολίτευσης» βρίσκεται στο καλοκαίρι του 1974 και στο τρόπο που η μεταπολεμική ιστορία της χώρας συμπυκνώνεται σ’ αυτό το καλοκαίρι.

Θα δείξω εδώ ότι ο τρόπος αυτός δεν τιμά το κράτος των Αθηνών (το πάλαι ποτέ «εθνικό κέντρο») και ότι η «αγιοποίηση» του Κωνσταντίνου Καραμανλή ως ηγέτη και «εθνάρχη» που «παρέλαβε χάος και έφτειαξε κράτος» δεν αντιστοιχεί στην ιστορική πραγματικότητα. Άρα, πρόκειται για μυθοπλασία η οποία διαδίδεται συνειδητά και με σχέδιο προκειμένου να εκπληρωθούν οι όροι αναπαραγωγής του Αθηνοκεντρικού, και βαθειά προβληματικού για τη χώρα, συστήματος εξουσίας.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΑΡΧΙΣΕ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΟΚΑ..

Το Μελάνωμα της Κύπρου. Οι ευθύνες των Κων/νου Καραμανλή και Ευάγγελου Αβέρωφ για την Κυπριακή τραγωδία», το νέο βιβλίο του Βασίλη Κωνσταντίνου Φούσκα,  αποτελεί ένα ντοκουμέντο καταπέλτης για τη διαχείριση του Κυπριακού από την ελλαδική πλευρά. Μελετώντας ενδελεχώς, έγγραφα και πολλά στοιχεία από μαρτυρίες, τεκμηριωμένα απομυθοποιεί την πολιτική των Καραμανλή και Αβέρωφ.

Προχωρεί, μάλιστα, και την χαρακτηρίζει νατοϊκή και διχοτομική. Πρόκειται για μια έρευνα, που ανατρέπει την διαχρονική προσέγγιση της καθεστηκυίας τάξης των Αθηνών. Της προσέγγισης, που προστατεύει με ένα αόρατο δίκτυ τους Καραμανλή και Αβέρωφ και τους αφήνει στο απυρόβλητο.

Ωστόσο, ακόμη και εκείνοι, που θέλουν να μείνουν δογματικά προσκολλημένοι στο «επίσημο» αφήγημα, θα πρέπει να διαβάσουν το βιβλίο και να μελετήσουν τα έγγραφα. Όλοι οφείλουμε να δίνουμε ευκαιρία στην ιστορική έρευνα και στην ιστορική αλήθεια.  Ακόμη και να διαφωνεί κανείς, να έχει διαφορετική άποψη, νέα στοιχεία προσφέρουν τη δυνατότητα για μια άλλη «ανάγνωση» των γεγονότων.

Ο Βασίλης Φούσκας έχει ενδελεχώς μελετήσει την πολιτική των Καραμανλή και Αβέρωφ από τη δεκαετία του ‘50. Ο συγγραφέας αναφέρει πως η χούντα ακολούθησε την ήδη διαμορφωμένη πολιτική στο Κυπριακό. Αυτή την πολιτική εφάρμοζαν και οδήγησαν τα όσα τραγικά βιώσαμε ως ελληνισμός το 1974.

Η ομιλία του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή στην παρουσίαση του βιβλίου του Μανώλη Κοττάκη

ΠΗΓΗ:https://youtu.be/9ivI2Au8nRI?si=zCEOZGwC-bVoHnVx

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΟΤΤΑΚΗΣ: ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ "ΟΙ ΑΠΟΡΡΗΤΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ"

Οι ομιλίες των πρωθυπουργών Α. ΣΑΜΑΡΑ και Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ με στόχο τον Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

ΠΗΓΗ:https://youtu.be/gwPmNKxR6vM?si=ipVsX8oNpuxomzEk

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

«Ὄχι στίς γκρίζες ρυθμίσεις, πού ὁδηγοῦν στήν διχοτόμηση τοῦ Αἰγαίου»

Εφημερίς Εστία Δεκ 12, 2023

Στήν Θράκη καί στήν Κύπρο κρίνεται ἡ ἀντοχή τοῦ Ἑλληνισμοῦ – Νά μήν ἀναμιγνύονται τρίτοι στά ἐσωτερικά μας

«Η εΙρήνη δέν ἐξαγοράζεται μέ παραχώρηση κυριαρχίας». Αὐτό ἐτόνισε ὁ πρώην Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλῆς στήν Ἀλεξανδρούπολη, κατά τήν παρουσίαση τοῦ βιβλίου τοῦ διευθυντοῦ τῆς «Ἑστίας», Μανώλη Κοττάκη, «Οἱ Ἀπόρρητοι Φάκελοι Καραμανλῆ». Ὑπεγράμμισε ὅτι «γκρίζες ρυθμίσεις, οἱ ὁποῖες ἔχουν ὡς στόχο, μέ αὐθαίρετη ἑρμηνεία τῶν συνομιλητῶν μας, νά παγώσουν ἤ νά ἀναστείλουν τήν ἄσκηση τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας στό Αἰγαῖο, τή Θράκη καί τήν Κύπρο, ἐκεῖ πού κρίνεται τό στρατηγικό βάθος τοῦ Ἑλληνισμοῦ, δέν μποροῦν νά γίνουν ἀνεκτές. Πολύ, δέ, περισσότερο, ἐάν ὁ στόχος τρίτων εἶναι ἡ συνδιαχείριση τοῦ ἀρχιπελάγους τοῦ Αἰγαίου».

Καί κατέληξε, ὑπογραμμίζοντας ὅτι: «Στή Θράκη, στό Αἰγαῖο, στήν Κύπρο, κρίνεται ἡ ἀντοχή τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί, κατ’ ἐπέκταση, ἡ εὐθύνη καί ἡ μοῖρα ὅλων μας».

Ὁ συγγραφεύς Μανώλης Κοττάκης, ἀναφερόμενος στό βιβλίο του, ἐτόνισε: «Τό βιβλίο πού ἴσως κρατᾶτε στά χέρια σας δέν εἶναι εὔκολο βιβλίο. Εἶναι ἕνα ἐνοχλητικό βιβλίο. Εἶναι ἕνα βιβλίο πού λέει σέ φίλους συμμάχους καθαρά καί ξάστερα τά λάθη τους. Εἶναι βιβλίο πού ἀποκαλύπτει τίς πρακτικές τους».

Ὡς πρός τήν γενικώτερη πολιτική καί τήν στάση τῆς χώρας μας, ἐπεσήμανε μέ νόημα: «Ἡ καλύτερη συμπολίτευση στή Δύση εἶναι νά τῆς λές μέ τόλμη τά λάθη της, ἐνῷ ἡ χειρότερη ἀντιπολίτευση εἶναι νά σιωπᾶς στά λάθη της». Καί καταλήγοντας, ἀφοῦ σημείωσε ὅτι «ἐμεῖς δέν εἴμαστε ἐδῶ γιά νά φοβόμαστε. Ἐμεῖς εἴμαστε ἐδῶ, γιά νά φοβοῦνται οἱ ἄλλοι!» εἶπε γιά τόν Κώστα Καραμανλῆ:

«Δέν ἦρθα ἐδῶ, γιά νά δικαιώσω τόν ἄνδρα. Τόν Κώστα Καραμανλῆ. Δέν τό ἔχει ἀνάγκη. Ἔχει μεγάλη ρίζα στό λαό».

Ἀναλυτικῶς, ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Κώστα Καραμανλῆ στήν Ἀλεξανδρούπολη ἔχει ὡς ἀκολούθως:

«Ἀγαπητοί φίλοι,

Χαίρομαι πολύ πού βρίσκομαι σήμερα ἐδῶ, ἀνάμεσά σας –μέ ἀφορμή τό βιβλίο τοῦ Μανώλη Κοττάκη– 14 χρόνια μετά τήν τελευταία δημόσια παρουσία μου στήν πόλη σας. Ἔχει κάνει, πράγματι, πολλή δουλειά ὁ Κοττάκης. Μέ ἐπιμονή καί πεῖσμα ἔχει συγκεντρώσει μεγάλο ὄγκο ἀπό στοιχεῖα καί μαρτυρίες. Ἡ ἔρευνα πού ἔχει γίνει, φανερώνει τό πάθος του γιά τήν ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας.

«Γιαβόλ! Αίμα, Λήθη και Υποτέλεια», του Γιώργου Χαρβαλιά, στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών

Περιγραφή

Οι εκδόσεις Πεδίο παρουσιάζουν το βιβλίο του Γιώργου Χαρβαλιά,  Γιαβόλ! Αίμα, Λήθη και Υποτέλεια Η άγνωστη ελληνογερµανική ιστορία με αντικείμενο τον ρόλο της Γερμανίας στο χθες και το σήμερα απέναντι στην Ευρώπη, την Ελλάδα και την Τουρκία, καθώς και το ανοιχτό κεφάλαιο των πολεμικών επανορθώσεων. 

✅ Στην εκδήλωση παρευρίσκεται και μιλάει ο πρώην πρωθυπουργός ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ, που προλογίζει την έκδοση.

   Για το βιβλίο μιλούν:

 ✅ Μαρία Νεγρεπόντη-∆ελιβάνη, πρώην πρύτανης ΠΑΜΑΚ

 ✅ Νίκος Βασιλειάδης, επίκουρος καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας, Τμήμα ∆ιεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, ΠΑΜΑΚ 

✅ Βασίλης Βιλιάρδος, οικονομολόγος και συγγραφέας Τη συζήτηση συντονίζει ο διευθυντής ειδήσεων του «ΒΕΡΓΙΝΑ-tv» Ανδρέας Σταματόπουλος, ενώ χαιρετισμό θα απευθύνουν:

 ✅ Απόστολος Τζιτζικώστας, Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας 

✅ Βασίλης Πάππας, Πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών

Διαβάστε....και κλάψτε για τό ΠΟΟΟΟΟΣΟ ακριβά πληρώνουμε την απόλυτη υποτέλειά μας!!!!!!!

Σχετικά με το βιβλίο του Μανώλη Κοττάκη: 

Οι απόρρητοι φάκελοι Καραμανλή,    Εκδόσεις Λιβάνη 2021

(δημοσιεύτηκε  στη Δημοκρατία στις 19.11.2022)

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Το νέο βιβλίο του Μανώλη Κοττάκη, με θέμα τους απόρρητους φακέλους των διώξεων εναντίον του  Κώστα Καραμανλή, και όχι μόνο,  είναι σημαντικό. Και τούτο όχι μόνο χάρη στην αριστοτεχνική γραφή του συντάκτη του, αλλά ακόμη και κυρίως  λόγω των αποκαλύψεών του, που έρχονται συντεταγμένες για πρώτη φορά στη δημοσιότητα.  Πρόκειται για    χείμαρρο  πληροφοριών, με κοινό παρονομαστή τους  το  δράμα της απόλυτης υποτέλειας της πατρίδας μας,  που δυστυχώς διαρκεί  για  200 χρόνια, μετά την Επανάσταση του 1821. Το ενδιαφέρον  του ανά χείρας βιβλίου, εξάλλου, έγκειται ακόμη και στα άμεσα όσο και έμμεσα διδάγματα  που προσφέρει στους Έλληνες πολίτες όσο και πολιτικούς, μέσα από τις εμπειρίες του παρελθόντος, 

Πρόκειται για τους  πολυάριθμους, πολυσύνθετους, απόκρυφους, απειλητικούς, υποτιμητικούς και βέβαια, εγκληματικούς παράγοντες, που έδρασαν επί της πρωθυπουργίας του Κώστα Καραμανλή  και που οδήγησαν στην απόφασή του να αποστασιοποιηθεί   από την ενεργό  πολιτική. Η σύνοψη  όλων αυτών των υπόγειων ευρημάτων οδηγούν  στη διαπίστωση ότι ο Κώστας Καραμανλής  τιμωρήθηκε επειδή τόλμησε να θέσει  τα εθνικά μας συμφέροντα, επάνω από τα διεθνή, ή ορθότερα, στη συγκεκριμένη περίπτωση, επάνω από τα τότε αμερικάνικα συμφέροντα. 

Ο Κώστας Καραμανλής  ανήκει στην ολιγομελή ομάδα των Ελλήνων πολιτικών, που διακρίνονται για τη μόρφωσή τους, τη σοβαρότητα, την εντιμότητα, τη διορατικότητα, την ορθή κρίση, αλλά και τον πατριωτισμό τους. Η Ελλάδα  έχει μεγάλη  ανάγκη από πολιτικούς της ποιότητας του Κώστα Καραμανλή. Δυστυχώς, όμως, υιοθετούνται μεθοδεύσεις, που τους εξαναγκάζουν σε παραίτηση. Και δεν είναι αρκετά ξεκάθαρο το αν οι μεθοδεύσεις αυτές είναι περισσότερο ή λιγότερο δημοκρατικές, σε σύγκριση με χώρες που κατηγορούνται ως λαϊκιστικές, αλλά που καταφέρνουν ωστόσο να διατηρούν στην εξουσία αρχηγούς, με πρώτο μέλημά τους το εθνικό συμφέρον. Στην υπόθεση του Κώστα Καραμανλή οι ευθύνες όλων μας, κυρίως όμως της αντιπολίτευσης είναι ασυγχώρητες, γιατί στέρησαν την πατρίδα από πολιτικό, που πάλευε να την σώσει.  

Πριν από 18 χρόνια ο Κώστας Καραμανλής βρέθηκε, ως πρωθυπουργός, στην κορυφή της λήψης ζωτικών  αποφάσεων, για την πορεία της πατρίδας μας και αν δεν είχε εξοστρακιστεί με τρόπους, των οποίων οι λεπτομέρειες  ήταν ανεπαρκώς γνωστές, μέχρι σήμερα, η Ελλάδα θα είχε κάνει  σημαντικά βήματα προς την  πρόοδο και την ανάπτυξη. Η χώρα μας, πιθανότατα,  θα είχε αποφύγει τα τερατώδη μνημόνια, που την καθηλώνουν για πολλές δεκαετίες  στην κατηγορία  αποικίας χρέους. Χάρη στην ενισχυμένη θέση μας θα είχαμε ευκαιρίες αποφυγής    της προδοσίας   της Μακεδονίας και  δεν θα επιτρέπαμε το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας μας. Θα είχαμε αφήσει πίσω μας το σύνολο των λοιπών βαλκανικών χωρών, ενώ τώρα έχουμε περιπέσει   στην ουρά τους. Θα ήμασταν  σε θέση να  διαφυλάξουμε την εδαφική μας  ακεραιότητα από κακόβουλες απειλές που βρίσκουν εύφορο έδαφος στην ακραίου βαθμού υποτέλειά μας. Και όλα αυτά, επειδή η Ελλάδα θα είχε επιβληθεί ως σημαντικός  ευρωπαϊκός κόμβος ενέργειας,  εξασφαλίζοντας   τις δικές της όσο και τις ανάγκες της υπόλοιπης ΕΕ. Η εμβέλεια του ευρωπαϊκού και διεθνούς της στίγματος  θα απαιτούσε, έτσι, μεγαλύτερη προσοχή εκ μέρους των συμμάχων, από ένα προστατευτικό χτύπημα στην πλάτη και από αερολογίες υποσχέσεων στήριξής της, εναντίον κακόβουλων γειτόνων.

«Επικίνδυνη κυβέρνηση στην πιο κρίσιμη στιγμή για τη χώρα και τον κόσμο ολόκληρο»-Ν.Καραχάλιος

Ο Νίκος Καραχάλιος είναι επικεφαλής του Forum 2020, ,στενός συνεργάτης του Κώστα Καραμανλή, επικοινωνιολόγος, άριστος γνώστης των δημοσκοπήσεων στέλεχος της ΝΔ και ακόμη μέλος του κόμματος ασκεί δριμύτατη κριτική στον πρωθυπουργό. Κριτική που ξεκινά από την εποχή που εξελέγη πρόεδρος της ΝΔ! 

Δεν το κάνει πρώτη φορά. Η παρουσία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και σε «αντισυστημικά» μέσα ενημέρωσης έχει γίνει αισθητή εδώ και πάρα πολύ καιρό. Τα όσα λέει για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης σε όλους τους τομείς και στα εθνικά θέματα είναι πολύ «βαριά». Ουδείς τον έχει διαψεύσει και δεν τον έχουν καν διαγράψει από το κόμμα της ΝΔ. Ο κ.Καραχάλιος μιλά για τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν στον Βόσπορο, θεωρεί αδιανόητο να πληρώνουν οι Έλληνες φορολογούμενοι δις για όπλα που δεν θα είναι έτοιμα προς χρήση αν κλιμακωθεί η ένταση με την Τουρκία και την ίδια ώρα να γίνεται ,όπως λέει , αποστρατιωτικοποίηση των νησιών! 

Είδηση "βόμβα" που... αποσιωπήθηκε!

Θανάσης Κ.

Η Ομιλία Κώστα Καραμανλή ήταν η "μεγάλη είδηση" την βδομάδα που πέρασε. Κι όμως, υποβαθμίστηκε από το μεγαλύτερο μέρος του Τύπου.

 

* Ο Καραμανλής δεν μιλάει ποτέ.

Έσπασε την "σιωπή" πολλών ετών και βγήκε να μιλήσει για τα δύσκολα που βρίσκονται μπροστά μας στα κρίσιμα εθνικά μας θέματα - κυρίως στα ελληνοτουρκικά...
Αυτό από μόνο του θα έπρεπε να είναι ΠΡΩΤΗ είδηση!
Κι όμως, ουσιαστικά αποσιωπήθηκε...

* Ο Καραμανλής μίλησε και είπε πανομοιότυπα με όσα είχε πει πριν 25 μέρες περίπου, ένας άλλος πρώην Πρωθυπουργός, ο Αντώνης Σαμαράς, στο Συνέδριο της ΝΔ.

Προειδοποίησε ότι υπάρχει μια άποψη - μέσα στην Ελλάδα - που αποθρασύνει την τουρκική προκλητικότητα και πρέπει να απορριφθεί.
Το "λόμπι του Κατευνασμού", όπως το αποκάλεσε ο Σαμαράς πριν τρείς βδομάδες.
Ο Καραμανλής δεν χρησιμοποίησε αυτό τον όρο, αλλά κατήγγειλε ακριβώς το ίδιο πράγμα:

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε:

-- "Αντίθετα με την Ελλάδα, η Τουρκία είναι χώρα αναθεωρητική. Επιδιώκει δηλαδή να μεταβάλλει την υφιστάμενη κατάσταση όπως προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Συμβάσεις προς όφελός της.
Η άποψη ότι για την ένταση στις Ελληνοτουρκικές υπάρχει αμοιβαία ευθύνη,
ότι η ελληνική στάση ρέπει στον μαξιμαλισμό, ότι πρέπει να επιδείξουμε μεγαλύτερη ευελιξία, ότι δεν μπορούμε να αρνούμαστε την διεύρυνση της ατζέντας των προς επίλυσιν θεμάτων που κατά το δοκούν φορτώνει η Τουρκία, είναι εσφαλμένη..."

Εδώ περιγράφει όλα αυτά που ο Σαμαράς κατήγγειλε ως Πολιτική του "Κατευνασμού". Και τους λέει ότι η άποψή τους είναι εσφαλμένη.
Κι αμέσως μετά εξηγεί:

(Είναι) "εσφαλμένη γιατί διαβάζει λάθος την Τουρκία.

Όταν είσαι γόνος "αριστοκρατών" βλέπεις τους πένητες ως ΑΠΟΒΡΑΣΜΑΤΑ...

Όταν είσαι γόνος "αριστοκρατών" βλέπεις τους πένητες ως ΑΠΟΒΡΑΣΜΑΤΑ...

Που να φανταστείς ότι υπάρχουν συνάνθρωποί σου που αδυνατούν να ανταποκριθούν στο αντίτιμο του εισιτηρίου, ενός αστικού μέσου, μαζικής μεταφοράς. Δικαιούσαι όμως να υπηρετείς, ως υπουργός, ένα λαό όταν δεν γνωρίζεις τις ανάγκες του;

Είναι ο υπουργός Υποδομών & Μεταφορών.

Είναι Καραμανλής τρίτης γενιάς.

Και δήλωσε:

«Θα κάμουμε μια μεγάλη καμπάνια για τους λεγόμενους τζαμπατζήδες. (στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς) Το ζήτημα δεν είναι εγώ να σε πιάσω το ζήτημα είναι ο ίδιος ο άνθρωπος που κάνει αυτή την πράξη πρέπει να νιώθει ως απόβρασμα της κοινωνίας».

Πρέπει να εκφράζεται έτσι υπουργός για τον τελευταίο, έστω και παράνομο πολίτη! Δεν άκουσα τέτοιες εκφράσεις για μεγαλοαπατεώνες μεγαλοαστούς, αυτούς που συμπεριλαμβάνονται σε λίστες και αθωώθηκαν. 

Δεν έχετε έρθει ποτέ φαίνεται στη δύσκολη θέση εσείς ή κάποιος συγγενής, γνωστός να βρεθείτε αδέκαρος αν και εργαζόμενος. Και με το αστικό μέσο δεν θα πήγαινες και τουρισμό. 

Ας ξεκινήσει όμως ο αριστοκράτης γόνος από το "αποβρασμα", το ξάδερφο Λιάπη, με τις πλαστές πινακίδες.

Ή όταν έχεις λερωμένη τη φωλιά σου πρέπει να είσαι πιο προσεκτικός στις εκφράσεις σου.

Γιατί πριν ένα χρόνο...

Στον εισαγγελέα παραπέμπεται ο Κώστας Καραμανλής για «αναιτιολόγητη» κατάθεση 380.000 ευρώ

κλικ για να το διαβάσετε

Αλλαγή σκηνικού

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Στις 7 Ιουλίου, αλλάζει το πολιτικό τοπίο, αλλά και η γενικότερη ιδεολογική ατμόσφαιρα. Η κυβερνητική εναλλαγή θα εδραιωθεί πάνω σε βάσεις που μπήκαν από όλες τις συστημικές δυνάμεις στα 10 χρόνια των μνημονίων. Το τέλος της «αριστερής διακυβέρνησης», η οποία στάθηκε απαραίτητη και χρησιμότατη στην προηγούμενη φάση, φέρνει μια πιο «ορίτζιναλ» συστημική δύναμη για να συνεχίσει ακόμα πιο αποφασιστικά τη «δουλειά» τώρα που έχει στρωθεί ο δρόμος.

Λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε τη Ν.Δ. Είναι σωστό, αλλά είναι ακριβέστερο ότι όλοι μαζί φέρνουν τη Ν.Δ. Όλοι δούλεψαν για το μάντρωμα της αμφισβήτησης, την υποστολή της λαϊκής διαθεσιμότητας, την επάνοδο στην «κανονικότητα». Οι περισσότεροι με συνειδητή πρόθεση να οδηγηθούν εδώ τα πράγματα και άλλοι με την ανικανότητα να προβάλλουν έναν διαφορετικό λόγο. Καταγγέλλοντας και φωνάζοντας απλώς, άνοιξαν τον δρόμο στο ώριμο φρούτο μιας δεξιάς διακυβέρνησης. Όλοι έστρωσαν το δρόμο στον Μητσοτάκη, ο οποίος δεν έκανε και μεγάλη προσπάθεια να επικρατήσει.

Δεν ζούμε παρακολουθώντας απλώς μια κυβερνητική εναλλαγή πάνω στις ίδιες ράγες. Βιώνουμε κάτι πιο βαθύ: Το τυπικό πλέον κλείσιμο ενός μεγάλου κύκλου αντιμνημονιακής αντίστασης και αμφισβήτησης. Με πλήρη αποτυχία όσων κινήθηκαν ή χρησιμοποίησαν αντιμνημονιακό λόγο.

Δεύτερο, κυλώντας η δεκαετία αυτή, δεν υποχώρησε απλώς η εκρηκτική εχθρότητα προς το πολιτικό σύστημα. Διαλύθηκε σχεδόν ολόκληρη η Αριστερά ως εναλλακτική δύναμη. Ένα τμήμα της έγινε ενεργά συνένοχο, κυβερνώντας και δείχνοντας ένα αλαζονικό, κυνικό πρόσωπο. Ενώ εκείνο που έμεινε εκτός καταγγέλλοντας, φάνηκε ανίκανο να καταλάβει τι γίνεται στη χώρα. Σε μεγάλο βαθμό, συντάχθηκε ή συμβιβάστηκε με την παγκοσμιοποίηση, καταγγέλλοντας κάθε πατριωτική διάθεση του λαού. Σήμερα, θέλουν όλοι ψήφο στις 7 Ιουλίου για να είναι «στις 8 Ιουλίου στους δρόμους». Τόσο απλή πρόταση. Τα περιθώρια είναι στενά με αυτόν τον τρόπο, το έδειξε και το παράδειγμα της ΛΑΕ στις ευρωεκλογές.

Δεν αλλάζει, όμως, μόνο το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα. Αλλάζει με ιλιγγιώδη ρυθμό ολόκληρος ο κόσμος. Αλλάζει δραματικά και ο συσχετισμός στην περιοχή μας. Πολλά και αντικρουόμενα γεωπολιτικά σχέδια επηρεάζουν άμεσα τη Βαλκανική, το Αιγαίο, την Νοτιοανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή. Αυτά κρατήθηκαν εσκεμμένα εκτός εκλογικής ατζέντας. Ειπώθηκαν λίγα για τη Συμφωνία των Πρεσπών, συγκεκριμένης ποιότητας, ενώ ελληνοτουρκικά και Κυπριακό δεν αγγίχθηκαν καθόλου, σαν να μην υπήρχαν.

Πώς απέτρεψαν, ο Κ.Τσάτσος και ο Ε.Παπανούτσος, την καθιέρωση του λατινικού αλφάβητου και της φωνητικής γραφής από τον Κ.Καραμανλή

                                               

Σπύρος Κουτρούλης

Σε ένα άρθρο του Σ.Ψυχάρη στις 25.7.1999, στο "Βήμα" αναφέρεται ότι ο Κ.Καραμανλής επιχείρησε να καθιερώσει, στην πρώτη τετραετία της μεταπολίτευσης, το λατινικό αλφάβητο και την φωνητική γραφή  και υποχώρησε μετά την σθεναρή αντίδραση του Κ.Τσάτσου και του Ε. Παπανούτσου. 

Δεδομένου ότι ο Κ. Καραμανλής, παρότι επιθυμούσε να βρίσκεται κοντά σε σημαντικούς στοχαστές, ο ίδιος ποτέ δεν είχε ιδιαίτερους θεωρητικούς προβληματισμούς, είναι αξιοπερίεργο τι τον ώθησε να ασπαστεί θέσεις, που στην χώρα μας συμμερίζονταν μόνο ένα κομμάτι του δημοτικισμού. Πως ένας πολιτικός που δεν είχε γίνει γνωστός για την εμπλοκή του στις γλωσσικές διαμάχες λαμβάνει μια τέτοια πρωτοβουλία, που αιφνιδιάζει  τους κατ' εξοχήν δημοτικιστές συνεργάτες του. Βεβαίως η κατάργηση της αραβικής γραφής από  τον Κεμάλ  θεωρήθηκε ως μεγάλο βήμα προόδου  για τους Τούρκους. Όμως σε μια γλώσσα με παράδοση χιλιάδων ετών, με  αδιάλειπτη συνέχεια, στην οποία έχουν γραφεί  σπουδαία έργα, μια  τέτοια πρωτοβουλία,  ανεξάρτητα από τις πιθανές προθέσεις, όσων την υποστήριζαν ,θα είχε  ως αποτέλεσμα να χάσουμε άλλο ένα αγκωνάρι της αυτοτέλειας και ανεξαρτησίας μας. Φυσικά αυτό το επεισόδιο δεν ερευνήθηκε ποτέ περισσότερο.

Το  απόσπασμα, από το άρθρο  του Σ.Ψυχάρη, με τον τίτλο "Κ.Καραμανλής" είναι το ακόλουθο:

"Την πρώτη φορά η κρίση ξέσπασε σε μια συνάντηση του Καραμανλή με τον Κ. Τσάτσο(προτού γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν υπουργός Πολιτισμού) και τον αείμνηστοΕυάγγελο Παπανούτσο. Τους είχε καλέσει ο τότε πρωθυπουργός στο γραφείο του για να συζητήσουν θέματα της Παιδείας. Σε μια στιγμή ο Καραμανλής τους είπε ότι θα έπρεπε κάποια στιγμή να σκεφθούν το ενδεχόμενο να συνδυασθεί το ελληνικό αλφάβητο με το λατινικό, να εξετασθεί ακόμη και το θέμα της φωνητικής γραφής.

Σαν ελατήρια πετάχτηκαν επάνω οι δύο συνομιλητές του Καραμανλή. «Δεν πίστευα στα αφτιά μου!» θα αφηγηθεί αρκετά χρόνια αργότερα ο Κ. Τσάτσος... Οπωσδήποτε οι δύο συνομιλητές του τότε πρωθυπουργού δήλωσαν ότι παραιτούνται κλπ., κλπ. και ο Καραμανλής απέσυρε το θέμα."

Πηγή: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=112955&wordsinarticle=%CE%A4%CF%83%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%82

Έγγραφο βόμβα της CIA για τις σχέσεις Κωνσταντίνου Καραμανλή και ναζιστικών δυνάμεων κατοχής

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ

ΘΕΛΕΙ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΤΟΥ ΜΕΡΤΕΝ ΣΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ!

Αυτό προκύπτει από μαρτυρία διπλωματικού υπαλλήλου που παρευρέθη στην δίκη Άιχμαν στο Ισραήλ.

Το έγγραφο είναι υπαρκτό και το παραθέτουμε αυτούσιο.

Υπάρχει όμως ένα μεγάλο ερωτηματικό: Πως είναι δυνατόν να αποκρύψει το Ισραήλ τέτοιο έγγραφο, ειδικά την εποχή που ξετρύπωσαν κάθε ναζί και τον οδηγούσαν στο απόσπασμα; Το πιθανότερο ειναι πως η μαρτυρία αυτή δεν θεωρήθηκε αξιόπιστη ή θεωρείται συκοφαντική.

Γι’ αυτό όμως θα πρέπει να πάρει θέση το Ισραήλ ανοίγοντας τα αρχεία της δίκης. Μετά την αποκάλυψη του εγγράφου από τον Μιτς Φατούρο δεν θα πρέπει να μεινει καμμιά σκιά για τον εθνάρχη.

Ή, εάν ισχύει να αποκαθηλωθεί.

Η πληροφορία από το Καλάμι

ΠΗΓΗ:http://olympia.gr/

Ο Σταύρος Ψυχάρης σαλπίζει το νέο «σχέδιο Πυθία».

ΒΗΜΑ-ΜΑΡΤΙΟΣ 2015

Θυμάστε το προηγούμενο «σάλπισμα» του αγγέλου της δημοσιογραφικής αποκάλυψης κυρίου Ψυχάρη; Ναι, ήταν όταν ο Κώστας Καραμανλής είχε κάνει το μεγάλο άνοιγμα της πολιτικής των αγωγών. Μία ευφυής πολιτική κίνηση που σήμερα με τα γεγονότα της Ουκρανίας, δικαιώνεται στο ακέραιο. Σήμερα, αποκαλύπτεται ότι η Κλίντον έπαιρνε μαύρο χρήμα από το Κατάρ και ο προστατευόμενος της, Παπανδρέου, όλως τυχαίως γκρέμισε την πολιτική των αγωγών με την Ελλάδα «συμπτωματικά» σήμερα να ψωνίζει πετρέλαιο από το Κατάρ!

ΒΗΜΑ-ΙΟΥΝΙΟΣ 2007

Ο Σταύρος Ψυχάρης λοιπόν είχε απόλυτο δίκιο τον Ιούνιο του 2007 όταν «ενημέρωνε» τον Καραμανλή οτι θα ακολουθήσει χάος εξ’ αιτίας της πολιτικής του.
Σήμερα λοιπόν, ο κύριος Ψυχάρης επανέρχεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και προαναγγέλει την τιμωρία της νεας κυβέρνησης από τα ισχυρά συμφέροντα τα οποία έθιξε.
«Όταν τους δοθεί η ευκαιρία, θα μας εκδικηθούν».
Αυτή την φορά λοιπόν η κυβέρνηση οφείλει να προασπίσει τα συμφέροντα του Ελληνισμού, χωρίς ιδεοληψίες ή «ευαισθησίες». Εκτός από την απαιτούμενη Νέμεσι που οφείλουμε στους σφαγείς του Ελληνισμού, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος θα πρέπει να ετοιμάσουν την άμυνα της χώρας απέναντι στην επίθεση που έρχεται.
Ακόμα και αν αυτή η «άμυνα» σημαίνει να χτυπήσουμε σκληρά, χειρουργικά και αμείλικτα τα κέντρα που θησαυρίζουν στην γενοκτονία του λαού.

Ο σκοτεινός «εθνάρχης» -Βίος και Πολιτεία Κωνσταντίνου Καραμανλή

Μαρτίου 24, 2013 από seisaxthiablog

Η ευόδωση ενός «αφανούς» αγώνα: ξανά πρωθυπουργός, με τις ευλογίες της χούντας που καταρρέει (23/7/1974)

Γράφει ο ΙΟΣ

Η διαφαινόμενη μετατόπιση της πολιτικής σκηνής προς τα δεξιά επικυρώθηκε συμβολικά, στις 6 Μαρτίου, με την ομόθυμη εξύμνηση του ιδρυτή της Ν.Δ .από τις ηγεσίες κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι αντιδράσεις μιας μερίδας της Αριστεράς στην αναγόρευση του Κωνσταντίνου Καραμανλή σε καθολικό σημείο αναφοράς διασκεδάστηκαν ως αδικαιολόγητη εμμονή σε ξεπερασμένους διαχωρισμούς του παρελθόντος. Είναι όμως έτσι;

Από μια άποψη, θα “πρεπε να το περιμένουμε. Η αγιοποίηση του Καραμανλή προωθείται εδώ και καιρό από το ομώνυμο ίδρυμα που σύστησε ο ίδιος το 1983, με αποκλειστικό σκοπό, όπως εξηγεί ο πρώτος πρόεδρός του, «να βοηθήσει στην υστεροφημία του» και -ταυτόχρονα- «στην ιστορική έρευνα των ετών που αυτός πρωταγωνίστησε στον πολιτικό στίβο» (Κων/νος Τσάτσος, «Λογοδοσία μιας ζωής», Αθήνα 2001, σ. 462).

Η σταδιοδρομία του ιδρυτή της Ν.Δ. περιέχει όμως πάμπολλα σκοτεινά σημεία, εξαιρετικά επίκαιρα,μάλιστα: λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων διά της μετατροπής των αποθεματικών τους σε δάνεια προς τους ιδιώτες «επενδυτές», «αναστολή πάσης διώξεως Γερμανών υπηκόων φερομένων ως εγκληματιών πολέμου» (ΝΔ 4016/59), οικονομικά σκάνδαλα διαφόρων «κουμπάρων» ή και μελών της οικογένειας Καραμανλή (βλ. δίπλα). Η «αποικιακή» σύμβασή του με την Πεσινέ υποχρέωσε τη ΔΕΗ να παρέχει στην εταιρεία τεράστιες ποσότητες ρεύματος σε εξευτελιστική τιμή για 50 χρόνια, προκαλώντας την οργή ακόμη και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που διακήρυξε τότε ότι «καμία υπογραφή και καμία σύμβασις δεν είναι δυνατόν να υποχρεώση τον Ελληνικόν λαόν εις το διηνεκές να είναι φόρου υποτελής εις ορισμένους έξυπνους κυρίους της αλλοδαπής» (30.11.1960). Τελικά ο Καραμανλής γλίτωσε το ειδικό δικαστήριο γι’ αυτή την υπόθεση μόνο και μόνο επειδή η Βουλή αποφάνθηκε, το 1965, ότι το αδίκημα είχε παραγραφεί.

Η σκοτεινότερη πτυχή της βιογραφίας του, που θα μας απασχολήσει εδώ, αφορά ωστόσο τη διαχρονικά προβληματική σχέση του «εθνάρχη» με τη δημοκρατία.

Η πολιτική ως «ψυχολογικός πόλεμος»

Η ανάρρηση του Καραμανλή στην κορυφή της πολιτικής ξεκίνησε με την αυθαίρετη επιβολή του ως ηγέτη της Δεξιάς από τον βασιλιά Παύλο, που το 1955 τον διόρισε πρωθυπουργό, παρακάμπτοντας τόσο τις εσωτερικές διαδικασίες του κυβερνώντος κόμματος όσο και τον διάδοχο που είχε χρίσει ο εκλιπών προκάτοχός του, στρατάρχης Παπάγος. Η φημολογούμενη απόδοση της πρωθυπουργοποίησής του στις ανορθόδοξες σχέσεις που είχε καλλιεργήσει με τα Ανάκτορα δεν είναι φυσικά δυνατόν να επαληθευτεί. Απολύτως τεκμηριωμένο είναι, αντίθετα, το γεγονός πως η CIA είχε ενημερωθεί από τον βασιλιά για τον επικείμενο διορισμό του δύο ολόκληρες βδομάδες πριν από τον θάνατο του Παπάγου. Η επιλογή του έγινε ευμενώς δεκτή από την Ουάσινγκτον, καθώς ο Καραμανλής είχε ήδη βολιδοσκοπηθεί από τον Αμερικανό πρέσβη και θεωρούνταν διατεθειμένος «να βάλει “μετά τιμής” το Κυπριακό στο ράφι» («Foreign Relations of the United States 1955-57», τ. 24, Ουάσινγκτον 1989, σσ. 542-5).