Η Ατλαντική συμμαχία είναι μόνο μια συμμαχία στα λόγια.

Lucio Caracciolo

Πηγή: La Repubblica

Με τα λόγια του πιο οξυδερκούς εκπροσώπου της αμερικανικής αντιδραστικής δεξιάς, του ιταλικής καταγωγής, πολιτογραφημένου Αμερικανού πολιτικού επιστήμονα Άντζελο Μαρία Κοντεβίγια (1943-2021), θεωρητικού του κινήματος «Πρώτα η Αμερική»: «Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ταυτόχρονα υπεροπλισμένη και ανίκανη, υπερσυμμαχική και σε αντίθεση με το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας - ακόμη και με τον ίδιο της τον λαό». Η πλάγια γραφή είναι δική μας για να τονίσουμε τη λογική και πραγματική αλυσίδα που αποδίδει τη στρατηγική καταστροφή των ΗΠΑ σε μια περίσσεια όπλων και συμμαχιών. Μεταφρασμένο: Το ΝΑΤΟ είναι η ασθένεια της Αμερικής.

Οι επιθέσεις του Τραμπ εναντίον των Ευρωπαίων που κάνουν αδράνεια και υποχωρούν σε περιόδους ανάγκης - βοηθώντας τους Αμερικανούς στην παράλογη περιπέτεια του Ορμούζ - είναι η κορυφή ενός κολοσσιαίου παγόβουνου, κρυμμένου για δεκαετίες από τη γεωπολιτική ορθότητα: η δυσπιστία των Αμερικανών απέναντι στους Ευρωπαίους και στην ίδια την ιδέα της Ευρώπης - προς το καλύτερο ή το χειρότερο, της ηπείρου από την οποία διέφυγαν οι πρόγονοί τους. Το συνεχιζόμενο γεωπολιτικό σχίσμα είναι πολύ βαθιά ριζωμένο για να είναι αναστρέψιμο.

Η Ευρώπη είναι η ασπίδα της Αμερικής. Στην αντιπαράθεση μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ (αργότερα Ρωσίας), οι αντίστοιχες ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες της Ουάσινγκτον και της Μόσχας χρησίμευσαν ως πλατφόρμα για την τελική τους σύγκρουσή. Στυπόχαρτο. Οι Ευρωπαίοι εταίροι παραμένουν προειδοποιημένοι ότι σε περίπτωση πυρηνικού ολοκαυτώματος, θα είναι τα θυσιαστήρια θύματα της πρώτης ανταλλαγής χτυπημάτων, ώστε να είναι η τελευταία. Όπως δήλωσε ήδη ο Αϊζενχάουερ το 1951, οι Αμερικανοί δεν είναι εδώ για να πεθάνουν στη θέση μας: «Δεν μπορούμε να είμαστε μια σύγχρονη Ρώμη που προστατεύει μακρινά σύνορα με τις λεγεώνες μας, επειδή αυτά δεν είναι τα σύνορά μας».

Αν η Κοκκινοσκουφίτσα βλέπει τον λύκο αλλά θέλει να πιστέψει ότι είναι η γιαγιά της

Gianandrea Gaiani - 11 Μαΐου 2026

Πηγή: Ανάλυση Άμυνας

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αύξησε περαιτέρω τις εισαγωγές ρωσικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), οι οποίες αυξάνονται σταθερά από την αρχή του έτους, όπως ανέφερε τις τελευταίες ημέρες ο γερμανικός περιβαλλοντικός οργανισμός Urgewald και επιβεβαιώθηκε από τις μηνιαίες έρευνες διαφόρων οργανισμών που παρακολουθούν την αγορά ενέργειας.
Η ΕΕ φλυαρεί εδώ και χρόνια για την ακλόνητη αποφασιστικότητά της να αποκηρύξει τη ρωσική ενέργεια λόγω της εισβολής στην Ουκρανία, αλλά το μόνο που κατάφερε είναι να στερήσει από τις οικονομίες των ευρωπαϊκών εθνών την φθηνή και άπειρη ενέργεια που μόνο η Ρωσία μπορούσε και μπορεί να μας προμηθεύσει μέσω αγωγών, σκάβοντας έτσι μια τρύπα για την ευρωπαϊκή βιομηχανία και ανοίγοντας τις πόρτες στην αποβιομηχάνιση.

Η δεύτερη Επιτροπή von der Leyen, η οποία έχει ήδη καταφέρει να είναι χειρότερη (δηλαδή, πιο επιζήμια για τους λαούς και τα έθνη της Ευρώπης) από άποψη αποτελεσμάτων από την πρώτη, υπόσχεται και διακηρύσσει εδώ και χρόνια μια πλήρη απελευθέρωση από την εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, η οποία θα πρέπει να επιτευχθεί μέχρι το τέλος του 2027. Ωστόσο, η γερμανική ΜΚΟ Urgewald, η οποία χρησιμοποίησε δεδομένα από την εταιρεία ναυτιλιακών αναλύσεων Kpler, ανέφερε ότι 91 αποστολές έφτασαν στην Ευρώπη με πλοίο από τον ρωσικό τερματικό σταθμό στο Yamal, στη θάλασσα Kara στη ρωσική Αρκτική, μεταξύ Ιανουαρίου και Απριλίου.

Για να ανακεφαλαιώσω

από την Andrea Zhok - 07/04/2026

Πηγή: Άντρεα Ζοκ

Το 2012, η ​​Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε αυστηρές κυρώσεις στο Ιράν, ακολουθώντας τα βήματα των αμερικανικών κυρώσεων που χρονολογούνται από την Ισλαμική Επανάσταση (1979). Οι κυρώσεις περιλαμβάνουν απαγόρευση εισαγωγής, αγοράς και μεταφοράς ιρανικού αργού πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου. Η επίσημη δικαιολόγηση για τις κυρώσεις είναι πάντα εξαιρετικά ανθρωπιστική: παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Από το 2022, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ξεκινήσει μια σειρά από ολοένα και αυστηρότερες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, του κορυφαίου προμηθευτή ενέργειας της Ευρώπης. Και εδώ, αντιμέτωπη με τις παρατηρήσεις κοινής λογικής ότι μια περιοχή βιομηχανικού μετασχηματισμού όπως η Ευρώπη, που δεν διαθέτει σημαντικούς ενεργειακούς πόρους, θα έπρεπε να εργαστεί για την ταχεία επίλυση της διαφοράς και όχι για μια μετωπική αντιπαράθεση, η επίσημη αντίδραση ακολούθησε τις συνήθεις γραμμές υψηλού, ασυμβίβαστου ιδεαλισμού. Δεν υπήρξε συμβιβασμός λόγω της ελευθερίας, της υπεράσπισης της ουκρανικής κυριαρχίας, της παραβίασης του διεθνούς δικαίου...
Λίγο αργότερα - το 2023 - σε απάντηση στην ιρανική βοήθεια προς τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης της προμήθειας drones, η ΕΕ αυστηροποίησε τις κυρώσεις κατά του Ιράν. Η στρατιωτική βοήθεια σε ένα κράτος που είχε παραβιάσει το διεθνές δίκαιο ήταν απαράδεκτη!

Κάποιος θα μπορούσε να συμπεράνει σε αυτό το σημείο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση καθοδηγείται από καλοσυνάτες ψυχές, ανίκανες για οποιοδήποτε πολιτικό ρεαλισμό, τραγικά ανενημέρωτες για το τι συμβαίνει σε τρίτες χώρες, αλλά τουλάχιστον κινητοποιημένες δυναμικά από ηθική ακεραιότητα και ανθεκτικές σε οποιονδήποτε συμβιβασμό.

Ωστόσο, στη συνέχεια, η εικόνα γίνεται λίγο συγκεχυμένη. Μεταξύ 2023 και 2025, το Ισραήλ εξόντωσε τουλάχιστον 70.000 Παλαιστίνιους πολίτες, ισοπέδωσε μεγάλο μέρος της Λωρίδας της Γάζας (με το πρόσχημα της παρουσίας της Χαμάς), εκτόπισε ολόκληρες γειτονιές στη Δυτική Όχθη (χωρίς το πρόσχημα της Χαμάς, αφού δεν υπάρχει εκεί), συνέλαβε και κράτησε αδιακρίτως επ' αόριστον, σκότωσε παιδιά, βίασε κρατούμενους και αθώωσε τους βιαστές, ξυλοκόπησε συστηματικά ιδιοκτήτες επιχειρήσεων στη Δυτική Όχθη υπό την κάλυψη της αστυνομίας, κ.λπ., κ.λπ.
Οι ευρωπαϊκές κυρώσεις δεν ήρθαν. Πρέπει να αποσπάστηκαν από την προσοχή· υπήρξε ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision.

Η Ευρώπη και ο αρκτικός της καθρέφτης

του ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

Θα ήταν φαινόμενο κωμικό αν δεν αφορούσε τόσο άμεσα τη ζωή μας. Μιλώ για τη στρατηγική παράλυση της ευρωπαϊκής ηγεσίας παρά τα αλλεπάλληλα ραπίσματα του πιο αυθεντικού εκπροσώπου του αμερικανικού ήθους. Οι διακηρύξεις αλληλεγγύης προς τη Δανία, τα δειλά αντίμετρα, οι τελετουργικές δηλώσεις περί σεβασμού της κυριαρχίας και της αυτοδιάθεσης των εθνών (στον αρκτικό κύκλο και τις ουκρανικές πεδιάδες τουλάχιστον), ελάχιστα καλύπτουν την σκληρή πραγματικότητα: 

η Ευρώπη δεν διαθέτει ούτε τα στρατιωτικά μέσα, ούτε την πολιτική βούληση να αντιμετωπίσει κατά μέτωπον τον Αμερικανό προστάτη της. Όλοι γνωρίζουν ότι την κρίσιμη στιγμή, η Γροιλανδία θα κείται μακράν. 

Όμως το γεγονός είναι αδιαμφισβήτητο. Η Ευρώπη μετά από ογδόντα χρόνια βρίσκεται πάλι σε ένα γεωπολιτικό σημείο καμπής και το ζήτημα της Γροιλανδίας, καταδεικνύει περίτρανα αυτό που όλοι φοβούνται να πουν: 

η Ευρώπη δεν είναι εταίρος, αλλά ικέτης. Πώς φτάσαμε όμως ως εδώ;

 Γιατί καλή και άγια η οργή για τη χυδαιότητα του Ντόναλντ Τραμπ (παρότι μόλις πριν από λίγους μήνες η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, «πούλησε» την απόλυτη ταπείνωση ως μια καλή εμπορική συμφωνία), όμως αυτή δεν μπορεί να αποτελέσει συγχωροχάρτι για όσους που επί δεκαετίες έχτιζαν μια χωρίς ηθικές αρχές ευδαιμονιστική γραφειοκρατία που τώρα έντρομη πασχίζει να σώσει το σαρκίο της.

.....Θα έρθει και η χαριστική βολή;

Του Βασίλη Βιλάρδου 

Οι ΗΠΑ έχουν βρει τη λύση στα οικονομικά τους προβλήματα - τόσο με τον Trump, όσο και με τον Biden. Άλλωστε έχουν τεράστιες δυνατότητες - πανίσχυρα χρηματοπιστωτικά, νομισματικά και στρατιωτικά όπλα. 

Ποια είναι η λύση που βρήκαν; Η ληστεία των συμμάχων τους και άλλων αδύναμων κρατών - ξεκινώντας με τον πόλεμο της Ουκρανίας που απομόνωσε την Ευρώπη, την αποδυνάμωσε ενεργειακά οπότε βιομηχανικά και την υποχρέωσε σε οικονομικά ανταλλάγματα (=αγορά 750 δις LNG, επενδύσεις ευρωπαϊκών εταιριών 600 δις κλπ.). 

Έφθασαν δε σήμερα στην εισβολή στη Βενεζουέλα, με στόχο τα πετρέλαια της - η οποία είναι μόνο η αρχή. Ένα από τα λάθη πάντως του Μαδουρο, ήταν η πώληση πετρελαίων όχι σε δολάρια - όπως προηγουμένως το Ιράκ και η Λιβυη, με τα αντίστοιχα αποτελέσματα. 

Το μόνο που δεν πρόκειται ποτέ να διακινδυνεύσουν οι ΗΠΑ, είναι τα πετροδολάρια - αφού σε αυτά στηρίζεται το δολάριο και η χρηματοπιστωτική τους ισχύς. 

Η Ρωσία είναι με την πλάτη στον τοίχο, έχοντας αποσυρθεί από τη Συρια και αδυνατώντας να προστατεύσει τη Βενεζουέλα, ενώ διακινδυνεύει επίσης το Ιράν - οπότε το μόνο που της απομένει είναι η οχύρωση της, πίσω από το πυρηνικό της οπλοστάσιο. 

Η Κίνα και οι υπόλοιπες BRICS θα επιλέξουν επίσης την περαιτέρω οικονομική και στρατιωτική οχύρωση τους - ενώ οι μεγάλες χώρες της ΕΕ και η διοίκηση της, αντιλαμβάνονται πλέον την παγίδα και τα αδιέξοδα. 

Ευρώπη: λόγια και πράξεις

Massimo Mazzucco - 08/12/2025

Πηγή: Massimo Mazzucco

Οι σημερινοί τίτλοι μιλούν από μόνοι τους. Corriere della Sera: «Άξονας Πούτιν-Τραμπ για την Ευρώπη». La Repubblica: «Η Ευρώπη υπό πολιορκία». Ο Τύπος: «Άξονας ΗΠΑ-Ρωσίας εναντίον της ΕΕ».

Αλλά τι συνέβη τόσο σοκαριστικό που προκάλεσε αυτόν τον συναγερμό σε όλα τα μέσα ενημέρωσης;

Όλα προέρχονται από το αμερικανικό έγγραφο της περασμένης εβδομάδας, στο οποίο μας είπαν ότι η Ευρώπη είναι ένας ξεπερασμένος και παρακμιακός θεσμός και ότι ελπίζουμε σε μια επιστροφή σε κυρίαρχα κράτη. Ο Πούτιν επανέλαβε αυτό το έγγραφο χθες, δηλώνοντας ουσιαστικά ότι συμφωνεί με τις απόψεις του Τραμπ.

Ξεσπάει όλη η κόλαση. Η Ευρώπη είναι απομονωμένη, είμαστε υπό πολιορκία, κανείς δεν θα έρθει πια να μας βοηθήσει!

Στην πραγματικότητα, ήμασταν ήδη απομονωμένοι (πολιτικά), ήμασταν ήδη υπό πολιορκία (οικονομικά) και κανείς δεν θα ερχόταν να μας βοηθήσει (στρατιωτικά) ούτως ή άλλως επειδή δεν το χρειαζόμαστε.
Λοιπόν, ποια είναι τα μεγάλα νέα; Είναι απλώς ότι δύο παγκόσμιοι ηγέτες όπως ο Τραμπ και ο Πούτιν μας έχουν σπρώξει μια πραγματικότητα που υπάρχει εδώ και πολύ καιρό.
Αλλά τι αλλάζει στην πραγματικότητα; Απολύτως τίποτα.

Τι προβλέπει η νέα Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας των ΗΠΑ για την Ευρώπη;

Σωτήρης Μητραλέξης

Ανέβηκε: 08/12/2025

Η παραδοχή της λήξης του μονοπολικού κόσμου και η έναρξη της διαμόρφωσης μιας πολυπολικής τάξης.

Πολλές εκτιμήσεις από δεύτερο χέρι κυκλοφορούν ως προς το τι προβλέπει η νέα, φρεσκοδημοσιευθείσα Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας των ΗΠΑ. Οι διαφορές από την αντίστοιχη του 2022, επί Μπάιντεν, είναι καίριες. Ενδεχομένως η πηγή όλων τους είναι η παραδοχή της λήξης του μονοπολικού κόσμου και της έναρξης διαμόρφωσης μιας πολυπολικής τάξης: κατά τη νέα Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας, «μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι ελίτ της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής έπεισαν τους εαυτούς τους ότι η μόνιμη αμερικανική κυριαρχία σε ολόκληρο τον κόσμο ήταν προς το συμφέρον της χώρας μας. Ωστόσο, οι υποθέσεις άλλων χωρών μας αφορούν μόνο εάν οι δραστηριότητές τους απειλούν άμεσα τα συμφέροντά μας», ενώ «τα ερωτήματα που τίθενται τώρα είναι:

1) Τι πρέπει να θέλει η Αμερική;
2) Ποια είναι τα διαθέσιμα μέσα για να το επιτύχουμε; και
3) Πώς μπορούμε να συνδέσουμε τους στόχους και τα μέσα σε μια βιώσιμη στρατηγική εθνικής ασφάλειας;»

Ευρύτερα, οι περισσότερες σημαντικές επιμέρους μετεξελίξεις συνοψίσθηκαν αποτελεσματικά στο τουήτερ ως εξής:Το «Συμπλήρωμα Τραμπ» στο Δόγμα Μονρόε [περί Δυτικού Ημισφαιρίου] αποτελεί πλέον τον βασικό πυλώνα.

Λεύκος Οίκος: Η Ευρώπη οδεύει προς πολιτιστική διαγραφή

του Σταύρου Μαρτινίδη

Ο Λευκός Οίκος τελικά δημοσίευσε αυτό που οι Βρυξέλλες κρύβουν μια δεκαετία λογοκρίνοντας: Η Ευρώπη έχει συρρικνωθεί από το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ στο 14%, οδεύει προς «πολιτισμική διαγραφή» και στην πορεία της «θα είναι αγνώριστη σε 20 χρόνια». 

Δεν το λένε οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες. Ούτε οι αντιφρονούντες αναλυτές. Η Ουάσιγκτον, στη δική της εθνική στρατηγική, σηματοδοτεί την ώρα του θανάτου.

Η τραγωδία της Ευρώπης δεν είναι ότι ηττήθηκε από μια εξωτερική δύναμη. Η τραγωδία της είναι ότι προσφέρθηκε εθελοντικά για κατάρρευση, μπερδεύοντας την ηθική ματαιοδοξία με τη στρατηγική, τον αυτοτραυματισμό για "λόγους αρχής" και τα νεοσυντηρητικά χειροκροτήματα με την κυριαρχία.

19 γύροι κυρώσεων που είχαν ως στόχο να παραλύσουν τη Ρωσία, αντίθετα, εξερράγησαν μέσα στον θώρακα της Ευρώπης. Οι βιομηχανίες φεύγουν, η ενέργεια καταρρέει, τα σύνορα ξεκρεμιούνται, οι αγρότες επαναστατούν, οι μισθοί διαβρώνονται, η διαφωνία ποινικοποιείται βάσει «αξιών» που έχουν δημιουργηθεί από τεχνοκράτες που δεν έχουν εργαστεί ποτέ σε πραγματική δουλειά, με απόλυτη περιφρόνηση για τους Ευρωπαίους.

Εξάρτηση από αμερικανικές “υποδομές κυριαρχίας”

Πρόκειται για τη ζωή σας, την υγεία σας, τα εισοδήματα σας, τις δουλειες σας.

Η κυβέρνηση, το κράτος και όλη η ιδιωτική ζωή, στα αυτιά, τα μάτια και τα χέρια ιδιωτικών εταιριών παρακολούθησης και διαχείρισης.

_____________________

Απο το Αρθρο της Franziska Bria στην Monde diplpmatique :UNITED STATES OF PALANDIR

Αυτές είναι οι αναλογικές επιπτώσεις σε Ευρώπη και Ελλάδα της διείσδυσης της Palantir στις αμερικανικές  τεχνολογικές πλατφόρμες (λόγω πληθώρας ειδικών εκφράσεων κατέφυγα για αξιόπιστη μεταφραστική απόδοση πολλάκις στην ΤΝ ).

🇪🇺 1. Ερμηνεία για την Ευρώπη

Η Bria υποστηρίζει ότι η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια σιωπηλή αλλά βαθιά εξάρτηση από αμερικανικές τεχνολογικές πλατφόρμες — όχι μόνο στα social media ή στο cloud, αλλά στον πυρήνα της κρατικής λειτουργίας.

🔹 1. Εξάρτηση από αμερικανικές “υποδομές κυριαρχίας”

Πολλές ευρωπαϊκές χώρες χρησιμοποιούν:

 • Palantir για αστυνομική ανάλυση δεδομένων

 • AWS, Azure, Google Cloud για κυβερνητικές υπηρεσίες

 • SpaceX/Starlink για κρίσιμες επικοινωνίες

 • Palantir Foundry για οικονομικά, υγεία, πανδημίες

 • Microsoft/Oracle για δημόσια αρχεία και νοσοκομεία

Αυτό σημαίνει:

➡️ Η ευρωπαϊκή κρατική λειτουργία «τρέχει» πάνω σε αμερικανικά συστήματα.

➡️ Η ψηφιακή κυριαρχία γίνεται εικονική, όχι πραγματική.

🔹 2. “Διπλή εξάρτηση”

PAX AMERICANA στην Ουκρανία; Cui bono?

Της Μαρίας Νικολακάκη

Maria Nikolakaki

Δεν είναι δικός μου ο πόλεμος λέει ο Τραμπ, και εάν ήμουν εγώ υπεύθυνος αυτός ο πόλεμος δεν θα γινόταν. Αλήθεια; 

Ο πρώτος που έστειλε Javelin αντιπυραυλικά συστήματα στην Ουκρανία το 2017 ήταν ο ίδιος ο Τραμπ. O Ομπάμα νωρίτερα μετά το 2014 έστειλε χρήματα αλλά όχι πυραύλους γιατί δεν ήθελε κλιμάκωση με την Ρωσία. Τώρα που φαίνεται καθαρά η συντριβή του Ουκρανικού στρατού και λίγο πριν η Ρωσία ανακηρύξει ολική νίκη επί της Ουκρανίας εμφανίζεται ο Τραμπ με το “ειρηνικό σχέδιο 28 σημείων” όπου χάνουν όλοι πλην των ΗΠΑ που ξεκίνησαν τον πόλεμο. Με την αίσθηση υπεροχής που του δίνει η “Συμφωνία ειρήνης” στην Γάζα, άλλη μια εξαπάτηση των Αράβων, που δίνει νομιμοποίηση στην συνέχιση της γενοκτονίας υπό Αμερικανική επίβλεψη και προστασία, η συνέχιση της “πολιτικής της χαρτοπετσέτας” δηλαδή των πρόχειρων κακογραμμένων στο γόνατο συνθηκών ειρήνης συνεχίζεται με τον πόλεμο της Ουκρανίας.


Είναι πλέον κοινώς αποδεκτό ότι η Ρωσία νικά τον πόλεμο που ξεκίνησε στην Ουκρανία όταν ήθελαν να βάλουν ακόμη και πυρηνικούς πυραύλους στην Ουκρανία, λέγοντας υποκριτικά οι ΝΑΤΟικοί να την ενσωματώσουν στο ΝΑΤΟ. Ήξεραν τις προειδοποιήσεις της Ρωσίας ότι δεν θα το επέτρεπε ποτέ να μπουν πυρηνικά τόσο κοντά στα εδάφη της. Οι εγγυήσεις ασφαλείας που είχαν συμφωνηθεί με την πτώση της ΕΣΣΡ έγιναν κουρελόχαρτα. Και ανέφερα “υποκριτικά” παραπάνω γιατί δεν θέλουν να ενσωματώσουν την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ, γιατί μια τέτοια ενσωμάτωση αυτόματα θα ήταν κήρυξη πολέμου στην μεγαλύτερη πυρηνική δύναμη στον πλανήτη. Τάζουν όμως και απειλούν με μια τέτοια ένταξη σκοτώνοντας Ουκρανούς, μέχρι τον τελευταίο. Μετά θα βάλουν και τα παιδιά των Ευρωπαίων (μια τέτοια δήλωση έκανε και ο δικός μας Υπουργός Άμυνας, κ. Δένδιας) γιατί σκοπός είναι η συνέχιση του πολέμου και η σταδιακή αποδυνάμωση της Ρωσίας μέχρι να ετοιμάσουν τον μεγάλο στρατό που ονειρεύονται σε πέντε χρόνια και να της δώσουν την χαριστική βολή. Αυτό ονειρεύονται εναντίον της μεγαλύτερης πυρηνικής χώρας στον πλανήτη. Οι τραπεζίτες και οι πολεμικές βιομηχανίες σε αγαστή συνεργασία είναι πρόθυμοι να καταστρέψουν τον πλανήτη πιστεύοντας ότι μετά την καταστροφή θα μπορούν να ηγεμονεύουν εσαεί χωρίς αντιπάλους. Είναι επικίνδυνοι!

ΠΩΣ Ο ΤΡΑΜΠ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΕ ΚΕΡΔΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΣΜΩΝ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΣΑΜ (ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΜΠΑΚΑΛΙΚΗΣ)

Με μια πρωτοφανή άρνηση της συνέχειας των ευθυνών ενός κράτους σε ένα πόλεμο, ο "φιλειρηνικός" Τραμπ, με προφανή και τον στόχο της αποδοχής των πολιτικών του στο εσωτερικό των ΗΠΑ που στρέφεται ήδη σε επικίνδυνα ακροδεξιά μονοπάτια για την εδραίωση της απόλυτης κυριαρχίας 4-5 τεχνοφεουδαρχών και του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος επί της πολιτικής, εκτελεί το ακόλουθο colpo grosso στην Ουκρανία:

🔺️ Αρχικά ισχυρίστηκε ότι παρέσυρε ο όφις του Κιέβου  τις ΗΠΑ και τους συμμάχους  της σε ένα πόλεμο δι' αντιπροσώπων στην Ουκρανία εναντίον της Ρωσίας, αντιστρέφοντας την πραγματικότητα. Καμία μαριονέτα, που υποδύεται τον πρωθυπουργό στο Κίεβο,  δεν θα έκανε τίποτα αν δεν είχε το ΟΚ του πολιτικού της προστάτη. Η σύγκρουση με το επίσης ακροδεξιό καθεστώς του Κρεμλίνου, βόλεψε το 22 και τις ΗΠΑ και την Ρωσία στα γεωπολιτικά σχέδια των εκατέρωθεν εγχώριων ελίτ τους, που είχαν πάντα  ως πρώτο στόχο την αποδυνάμωση του ρόλου της ΕΕ και του ευρώ στην εποχή της  μετα- παγκοσμιοποίησης και ως δεύτερο την στροφή των ενεργειακών πόρων της Ρωσίας στην βιομηχανικά ανερχόμενη Ασιατική αγορά.

✔️Ο Τραμπ υποσχέθηκε ότι θα σταματήσει (σωστά) αυτόν τον πόλεμο  "με ένα νόμο και ένα διαταγμα" εντός 24 ωρών (που εχουν ήδη γίνει 24 τέρμινα), για να πάρει πίσω τα 350δισ που, λέει, ότι κόστισε στις ΗΠΑ αυτή η διαμάχη, έχοντας συνεισφέρει, λέει, 250δισ περισσότερα από τους Ευρωπαίους. 

Το ψέμα του είναι πολλαπλό:

✔️Το συνολική "βοήθεια" των ΗΠΑ στην Ουκρανία (πολεμικό υλικό, πιστώσεις,  υπηρεσίες υποστήριξης/ πληροφοριών και ανθρωπιστική βοήθειά) ανήλθε από το 22 μεχρι τώρα στα 120δισ (απο αυτά ανεκτέλεστες πιστώσεις 24δισ, άρα στην πραγματικότητα 96). 

➕️Πλέον 58δισ που κόστισε η ενίσχυση της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας, για να ξεφορτωθεί τα παλιά οπλικά συστήματα και τα ληγμένα της πολεμοφόδια, που στάλθηκαν για scaŕp στην Ουκρανία με νέα, (που εντάσσονται τώρα στο αμερικανικό οπλοστάσιο)

 ➕️συν 6δισ που κανείς δεν ξέρει από το 22 που πήγαν...

 🟰 Σύνολο  184δισ "του κομπρί". Όσα ακριβώς έχει εγκρίνει σε 5 δόσεις το Κογκρέσσο.

ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΡΑΤΙΑ (Ή: ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΡΕΑΛΙΣΤΕΣ;)

Του Κώστα Χατζηαντωνίου 

Δεν υπάρχει τίποτα πιο περίπλοκο από τις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό ενός πολέμου, εκτός αν μία από τις δύο πλευρές έχει συντριπτική θέση επί του εδάφους.

 Αυτό σίγουρα δεν ισχύει στην περίπτωση της σύγκρουσης στην Ουκρανία, ούτε για τη Δυτική συμμαχία που υποστηρίζει το Κίεβο, αλλά ούτε και για τη Μόσχα, η οποία έχει ωστόσο ένα πολύ σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα.

 Η Ουκρανία βρίσκεται σε στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτικά ερείπια και ο Ζελένσκι αμφισβητείται πλέον ρητά στο εσωτερικό. Όλες οι πολιτικές εναλλακτικές λύσεις, με εξαίρεση τους «σκληροπυρηνικούς» εθνικιστές, είναι έτοιμες να υπογράψουν την ειρηνευτική συμφωνία, ακόμη και με σημαντικές εδαφικές απώλειες. 

Καιρός λοιπόν για τα πρώτα συμπεράσματα ημών, των θεατών της τραγωδίας, όσο και αν αυτά έχουν τον κίνδυνο, δυστυχώς, να υπακούουν στις ιδεοληψίες εκάστου και εν τέλει δεν προσφέρουν τίποτα στους Ουκρανούς. Αυτό το οποίο κατ' αρχάς θα έπρεπε να προξενεί εντύπωση είναι το εύρος της αμερικανικής ιδεολογικής κυριαρχίας στην Ευρώπη και, φυσικά, στην Ελλάδα.

 Διαβάζοντας τις απόψεις αναλυτών από όλους τους πολιτικούς χώρους μένει κανείς με την εντύπωση πως τον πόλεμο αυτόν τον άρχισε και τον συνεχίζει η Ευρώπη. Αλήθεια, πιστεύει κανείς σοβαρά ότι η κυβέρνηση Ζελένσκι θα ήταν τόσο αποφασιστική έναντι του καθεστώτος Πούτιν αν δεν είχε αμερικανική ενθάρρυνση; 

Από την αυτονομία στην υποτέλεια της Ε.Ε.

Της Μαρίας Δεναξά 

📌 Η συμφωνία Τραμπ – φον ντερ Λαιεν, τελικά είναι πολύ χειρότερη απ ότι πολλοί φωτεινοί παντογνώστες στην Ελλάδα νομίζουν. Για να παραμείνουν οι δασμοί στο 15% και να μην αυξηθούν, οι ευρωπαϊκές χώρες οφείλουν να αγοράσουν ενεργειακά προϊόντα από τις ΗΠΑ ύψους 647 δισεκατομμυρίων ευρώ μέσα σε τρία χρόνια! Είναι υποχρεωτικός όρος αυτός. Αν δεν τηρηθεί, οι δασμοί θα αυξηθούν!

🔴 Προς το παρόν, οι ενεργειακές αγορές των 27 από τις ΗΠΑ είναι 70 δισ. ετησίως, δηλαδή 210 δισ. σε τρία χρόνια.

Ομως για να παραμείνουν οι δασμοί στο 15%, το ποσό αυτό θα πρέπει να τριπλασιαστεί! 

🔴 Παρακάτω κείμενο μου για την ντροπιαστική συμφωνία, που έχει πολλές δυσμενείς προεκτάσεις για εμάς τους ευρωπαίους. Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 👇

📌 ΔΑΣΜΟΙ ΤΡΑΜΠ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

🔴 Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν η Ευρωπαϊκή Ένωση, σε ευρωπαϊκό αλλά και τοπικό επίπεδο, κυβερνάται από ηλίθιους ή από προδότες των λαών. Αλλά νομίζω πως δεν θέλει ερώτημα. Οι ηγεσίες μας, αποδεδειγμένα, αποτελούνται από χρήσιμους ηλίθιους που κατάφεραν προεκλογικά να εξαπατήσουν την αχαλιναγώγητη επιθυμία των πολιτών για αλλαγή και, μία φορά στην εξουσία, προωθούν με υπερβάλλοντα ζήλο τα συμφέροντα των λίγων εις βάρος των πολλών.

Άθλια εντύπωση άφησε η θέση υπέρ Τουρκίας της Κομισιόν για την υποθαλάσσια ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου

Από Αντριάνα Βασιλά

Την Τουρκία φαίνεται ξεκάθαρα να υποστηρίζει η Κομισιόν για το καλώδιο Ελλάδας Κύπρου Ισραήλ, μετά και το ενδιαφέρον που έχει δείξει η ιδιωτική εταιρία Chevron!

Συγκεκριμένα, στην εκδήλωση μέσα στην εβδομάδα που διοργάνωσαν στην Αθήνα το αμερικανικό German Marshall Fund και η ΔΕΗ, ο συμμετέχων σύμβουλος του Ευρωπαίου επιτρόπου Ενέργειας κ. Κρίστενσεν δήλωσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, σε ερώτηση για το ποιες πρωτοβουλίες σκοπεύει να πάρει η Κομισιόν για να προστατεύσει το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ: «Πρόκειται για ένα θέμα στο οποίο η επιτροπή έχει έναν ρόλο. Ωστόσο, ρόλο έχουν και η ελληνική κυβέρνηση αλλά και η Τουρκία, θα υπέθετα, με δεδομένη τη σημασία του έργου. Είναι πολλά τα θέματα γύρω από το project, τα οποία πρέπει να λυθούν και η Τουρκία αποτελεί μέρος της λύσης».

Αναπάντητα ερωτήματα αφήνει σε βάρος της Ελλάδας η τοποθέτηση του Δανού Ανκερ-Κρίστενσεν ο οποιος πήρε σαφή θέση υπέρ της Τουρκίας.

Σε καμία βάση η ΕΕ δεν μπορεί να πιστεύει οτι η Τουρκία μπορεί να έχει λόγο στο έργο , ιδιαίτερα στη βάση των κανόνων του διεθνούς δικαίου!

Η παρακμή της ΕΕ και η Μόσχα

Του Δημήτρη Μηλάκα

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η αντι-ρωσική υστερία στην Ευρώπη πολλαπλασιάστηκε σε ένταση τη στιγμή που εμφανίστηκε στο προσκήνιο ο Τραμπ και η προοπτική μιας κάποιας ειρηνικής διευθέτησης στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Εξ ίσου εντυπωσιακό και αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι (κατά μόνας και ως σύνολο στην Ε.Ε.), αμέσως με την εμφάνιση της προοπτικής της ειρήνης, επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στην πολεμική βιομηχανία, τους εξοπλισμούς και τις πολεμικές προετοιμασίες.

Είναι, πραγματικά, αστεία τα όσα έχουν δημοσιευτεί τις τελευταίες βδομάδες στον ευρωπαϊκό Τύπο περί του κινδύνου που αντιμετωπίζει η Ευρώπη από τον δικτάτορα Πούτιν, ο οποίος, μετά την Ουκρανία, έχει βάλει στο μάτι ευρωπαϊκά εδάφη.

Η προχειρότητα και η βιασύνη με την οποία το ευρωπαϊκό κατεστημένο σπεύδει να δημιουργήσει και να υποδείξει στους Ευρωπαίους πολίτες τον εχθρό (Ρωσία του Πούτιν) περιγράφει την αδυναμία στην οποία έχει περιέλθει.

Επιπλέον, η κατεύθυνση κολοσσιαίων οικονομικών πόρων στην πολεμική βιομηχανία (προκειμένου η Ε.Ε. να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τους Ρώσους) περιγράφει και το παραγωγικό αδιέξοδο της πάλαι ποτέ ακμαίας ευρωπαϊκής (γερμανικής κατά βάση) οικονομίας.