Στην μνήμη του Νίκου Καλογερόπουλου

Ανδρέας Ρουμελιώτης 

«Ας ζήσω και θα μου κλαστονμπούτζονμ»- .Στη μνήμη του Νίκου Καλογερόπουλου. Όλα για τον Γιωργάκη τον Καραϊσκάκη: “Όταν γυρίσω θα τους γαμήσ@!” -“Ρώτησα τονμπούτζονμ: “λέγεις να προσκυνήσω”(;) κι αυτός μου αποκρίθηκε να μην σε, ..”

Τον Ιούλιο του 1823, ο Μαχμούτ Πασάς έστειλε στον Καραϊσκάκη την παρακάτω επιστολή:

«Με λέγουν Μαχμούτ Πασιά Σκόδρα. Είμαι πιστός, είμαι τίμιος. Το στράτευμά μου το περισσότερον σύγκειται από χριστιανούς. Εδιορίσθην από τον Σουλτάνον να ησυχάσω τους λαούς. Δεν θέλω να χύσω αίμα. Μη γένοιτο. Όποιος θέλει να είναι με εμένα, πρέπει να είναι πλησίον μου. Όποιος δεν θέλει, ας καρτερεί τον πόλεμό μου. Δέκα πέντε ημέραις σας δίδω καιρόν να σκεφτείτε».

Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης απάντησε στον Μαχμούτ Πασά:

«Μου γράφεις ένα μπουγιουρντί, λέγεις να προσκυνήσω. Κι εγώ, πασά μου, ρώτησα τον μπούτζον μου τον ίδιον κι αυτός μου αποκρίθηκε να μην σε προσκυνήσω κι αν έρθεις κατ’ επάνω μου, ευθύς να πολεμήσω»

Ακόμη, στον Καραϊσκάκη αποδίδεται η παρακάτω απάντηση προς έναν απεσταλμένο των Τούρκων:

«Έλα, σκατότουρκε… έλα απεσταλμένε από τους γύφτους, έλα ν’ ακούσεις τα κερατά σας, γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Τι θαρεύσετε κερατάδες… Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε “από ημάς” συνθήκην με “έναν” κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην, να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσντονμπούτζονμ!»

 Το 1824, ο οπλαρχηγός της Ρούμελης, Νικόλας Στορνάρης, έστειλε στον Καραϊσκάκη επιστολή συμφιλίωσης.

Ο Καραϊσκάκης του απάντησε:

«Γενναιότατε αδελφέ καπετάν Νικόλα, είδα όσα με γράφεις. Έχει και τουμπλέκια πούτσος μου, έχει και τρουμπέτες. Όποια θέλω από τα δυο θα μεταχειρισθώ…».

Ο Καραϊσκάκης όταν αναφερόταν στη μητέρα του:

«Τι θυμώνετε, ωρέ! Κι εγώ είμαι… είμαι ο γιος της καλογριάς. Εμένα η μάνα μου έφαγε σαράντα χιλιάδες ψωλές, ώσπου να με γεννήσει».

Η δίκη του Καραϊσκάκη

Το 1824, ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος κατηγόρησε τον Καραϊσκάκη για προδοτική συμπεριφορά, υποστηρίζοντας ότι «ο γιος της καλογριάς είχε στείλει επιστολή στον Ομέρ Βρυώνη με την υπόσχεση να του παραδώσει το Μεσολόγγι και το Αιτωλικό».

Το αποτέλεσμα ήταν ο οπλαρχηγός να καταλήξει σε δίκη, που έγινε στο ναό της Παναγίας του Αιτωλικού, την 1η Απριλίου του 1824.

Ο Νικόλαος Κασομούλης, ένας από τους σημαντικότερους αγωνιστές και ιστορικούς της Επανάστασης του ’21, περιγράφει τον διάλογο κατά τη διάρκεια της δίκης, μεταξύ του Καραϊσκάκη και του κριτή Γαλάνη Μεγαπάνου, που εκτελούσε χρέη δικαστή.

23 Απριλίου 1827: Ο θάνατος του Καραϊσκάκη

Αριστείδης Χατζής 

Ο βαριά τραυματισμένος Γεώργιος Καραϊσκάκης έχει μεταφερθεί στη γολέτα του Richard Church, του αρχιστράτηγου του ελληνικού στρατού από τον Απρίλιο του 1827. Το έγγραφο που προτείνει στην Εθνική Συνέλευση τον διορισμό του Church έχει την υπογραφή του Καραϊσκάκη και κατατέθηκε στα πρακτικά το Πάσχα του 1827, 3 εβδομάδες νωρίτερα. Δίνω τον λόγο στον Church για να σας περιγράψει τις τελευταίες στιγμές:

«Εκείνο το ζοφερό βράδυ ο Καραϊσκάκης μου έπιανε κάθε τόσο το χέρι και το ακουμπούσε πάνω στην καρδιά του – το κρατούσε εκεί πολύ ώρα. Έτσι όπως μου το έσφιγγε σπασμωδικά, ένιωθα συγκίνηση για τη φιλία που μου έδειχνε αλλά καταλάβαινα ταυτόχρονα ότι ο θάνατος πλησίαζε καθώς ένιωθα το σώμα του να γίνεται σταδιακά κρύο και άκαμπτο. 

Μου μιλούσε όλο το βράδυ για την πατρίδα του και πόσο βέβαιος ήταν πως τελικά θα κατακτούσε την ελευθερία της. Προσευχόταν και θερμοπαρακαλούσε να τον συγχωρέσουν όλοι αυτοί που τους είχε αδικήσει.

 Μου ζήτησε να φροντίσω τους αξιωματικούς του, την οικογένειά του και τον στρατό γενικά και να κανονίσω να τους προστατεύσει η κυβέρνηση. Με ικέτευσε να μην απογοητευθώ και να μην εγκαταλείψω την Ελλάδα. 

Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια του λαμπρού στρατηγού. Έτσι πέθανε ο δοξασμένος Καραϊσκάκης που πρόσφερε τόσα πολλά και τόσο σημαντικά στην πατρίδα του. Στην ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης το όνομά του θα παραμείνει αθάνατο.»

Γεώργιος Καραϊσκάκης - Η Μάχη του Διστόμου ( 05 -02 -1827,)

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ - ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ

Η Μάχη του Διστόμου ( 05 -02 -1827 ) ήταν και η σημαντικότερη και η πιο καθοριστική.

Η άλωση του Μεσολογγίου, στις 10 Απριλίου 1826, και η γοργή προέλαση των Τούρκων στη Στερεά Ελλάδα είχαν ρίξει το ηθικό των Ελλήνων σε πολύ άσχημο σημείο. Στην Αθήνα, οι Τούρκοι πολιορκούσαν την Ακρόπολη, η πτώση της οποίας ήταν πια ζήτημα χρόνου.

Στη Ρούμελη, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης διορίστηκε αρχιστράτηγος κι άρχισε την τακτική που τόσο καλά γνώριζε: Τον κλεφτοπόλεμο. Πέφτοντας, αιφνιδιαστικά, πάνω στις τουρκικές εφοδιοπομπές, προκαλούσε μεγάλες καταστροφές και αναζωογονούσε την επανάσταση στη Στερεά. Οι επιχειρήσεις του στέφονταν πάντα με επιτυχία, ανυψώνοντας πάλι το πεσμένο ηθικό.

Ο Κιουταχής άρχισε να ανησυχεί από τη νέα τροπή της κατάστασης. Χρειαζόταν επειγόντως μια νίκη, αν ήθελε να σβήσει την επανάσταση. Ζήτησε από τον Ομέρ πασά της Εύβοιας να εκστρατεύσει ως τα Σάλωνα και να λύσει την πολιορκία που συνεχιζόταν από καιρό. Μέσα Ιανουαρίου 1827, ο Ομέρ πασάς ξεκίνησε με 2.000 πεζούς και 500 καβαλάρηδες. Στις 17, έφτασε στο Δίστομο που το κρατούσαν τριακόσιοι Σουλιώτες των Κίτσου και Νότη Μπότσαρη. Η τουρκική επίθεση ξεκίνησε αμέσως.

Στη φοβερή μάχη που ακολούθησε, οι Τούρκοι πήραν το κέντρο του χωριού και στράφηκαν προς το ύψωμα του Προφήτη Ηλία, όπου υποχωρούσαν δίχως θύματα οι Σουλιώτες. Με γοργή πορεία, 200 από τους πολιορκητές των Σαλώνων με επικεφαλής τον Γεωργάκη Δράκο, έσπευσαν στο Δίστομο κι ενώθηκαν με τους άλλους. Η ελληνική αντεπίθεση καθήλωσε τους Τούρκους μέσα στο χωριό. Στη μάχη, σκοτώθηκαν ογδόντα Τούρκοι και δυο Σουλιώτες.

Από τη Βελίτσα, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης με 400 άντρες ήρθε να ενισχύσει τους Σουλιώτες. Ανάμεσα σ' αυτόν και στους υπερασπιστές του Διστόμου μεσολαβούσε το τουρκικό στρατόπεδο. Νύχτα, 21 Ιανουαρίου, ακροπατώντας, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης και οι 400 του πέρασαν μέσα από το τουρκικό στρατόπεδο, όπου όλοι κοιμούνταν. Είχαν φτάσει στη μέση, όταν τους πήραν είδηση. Μέσα στον πανικό των Τούρκων, οι Έλληνες πέρασαν έχοντας μόνον ένα νεκρό.

Τις επόμενες δέκα μέρες, βασίλευσε η απραξία καθώς οι Τούρκοι περίμεναν ενισχύσεις. Έφτασαν στις 31 του μήνα. Ήταν δυο τάγματα του τακτικού στρατού, με πειθαρχημένη παράταξη και ομοιόμορφες στολές.
Οι Έλληνες δεν είχαν ξαναδεί κάτι τέτοιο και τρόμαξαν. Ο τακτικός τουρκικός στρατός χτύπησε στις 3 Φεβρουαρίου. Στη μάχη που ακολούθησε, οι Έλληνες είχαν την ευκαιρία να διαπιστώσουν πως η στολή δεν κάνει τον στρατιώτη. Ο τακτικός στρατός πετσοκόπηκε κι υποχώρησε, αφήνοντας 75 νεκρούς. Από την πλευρά των υπερασπιστών ούτε καν τραυματισμός υπήρξε.

1821 - ΟΙ ΗΡΩΕΣ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ

ΠΗΓΗ: #1821

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

† 23 Απριλίου 1827 ο Αρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης υπέκυψε στο θανατηφόρο τραύμα του

† 23 Απριλίου 1827 ο Αρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης υπέκυψε στο θανατηφόρο τραύμα του μέσα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο Κερατσίνι, ανήμερα της γιορτής του. Η σορός του μεταφέρθηκε στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στη Σαλαμίνα όπου ετάφη και θρηνήθηκε από το πανελλήνιο. Αναφέρεται πως όταν ο Κολοκοτρώνης έμαθε τον θάνατο του Καραϊσκάκη "κάθισε σταυροπόδι" και μοιρολογούσε σαν γυναίκα.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ: Προς τον Μεχμέτ Ρεσίτ Πασά, Κιουταχή...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 23.04.1827

Σαν σήμερα 23.04.1827, ανήμερα του Αγ.Γεωργίου και τότε, σκοτώνεται αυτός ο φοβερός τύπος, άγιος Γεώργιος Καραϊσκάκης, από τον γνωστό "ελληνικό δράκο"...που έκτοτε έχει φάει κόσμο και κοσμάκη...

ΠΗΓΗ:Αντώνης Ανδρουλιδάκης

ΒΡΊΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΏΝΤΑΣ: Η ΠΑΡΟΙΜΙΏΔΗΣ ΑΘΥΡΟΣΤΟΜΊΑ ΤΟΥ Γ. ΚΑΡΑΪΣΚΆΚΗ – ΤΟΥ ΙΆΣΟΝΑ ΧΑΝΔΡΙΝΟΎ

22/03/2018

Πηγή: jahandrinos.blogspot.gr

«Έλα σκατότουρκε, έλα Εβραίε, απεσταλμένε από τους γύφτους· έλα να ακούσεις τα κέρατά σας, γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Τι θαρεύσετε κερατάδες…Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε ’’από ημάς’’ συνθήκην με “έναν” κόντζιά σκατό-Σουλτάν Μαχμούτην –να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα».

Με αυτό το ακατάσχετο υβρεολόγιο «έλουσε» εν έτει 1823 ο Γεώργιος Καραϊσκάκης τον απεσταλμένο του Τούρκου στρατιωτικού αρχηγού των Τρικάλων, Σιλιχτάρ Μπόδα, όταν εκείνος πήγε να συναντήσει τον πρώτο στα Άγραφα για μια από τις τετριμμένες «συνομιλίες κορυφής» με θέμα τη στάση που θα τηρούσαν οι αρματολοί της περιοχής απέναντι στις σχεδιαζόμενες εκστρατείες των Τούρκων.

Η γνώμη όσων γνώρισαν το Γεώργιο Καραϊσκάκη και πολέμησαν μαζί του δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για το σύνολο των προτερημάτων που τον χαρακτήριζαν. Ο ίδιος ο Κιουταχής είχε αναγνωρίσει την αξία του, αρεσκόμενος μάλιστα να αντιμετωπίζει τις μεταξύ τους μάχες, από το Μεσολόγγι (1825) έως την πολιορκία της Ακρόπολης (1827) ως προσωπικές μονομαχίες.

Ο μεγαλύτερος, μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, πολέμαρχος του 1821 ήταν ένας άνδρας «ακούραστος εις τους αγώνας» (Χριστόφορος Περραιβός), «μεγαλόδωρος και ευεργετικός» (Γεώργιος Γαζής), «αρείτολμος και καλός στρατηγός» (Σπυρομήλιος), «ατρόμητος» (Ιωάννης Κωλέττης), με «νουν ακατέργαστον αλλά γεννητικότατον και οξύτατον» (Παναγιώτης Σούτσος) και «επίμονον γενναιότητα» (Andre Louis Gosse, Ελβετός φιλέλληνας γιατρός). Όπως το έθεσε με μία λέξη ο Νικόλαος Κασομούλης ήταν «Αρχηγός» με άλφα κεφαλαίο.

ΣΤΑ ΚΑΘΑΡΙΑ ΣΟΥ ΤΑ ΧΕΡΙΑ, ΕΜΑΘΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ. Ελλάδα, Παναγιά μου.

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαρτίου 25, 2013

Όποιος σε μάθει Ελλάδα, Παναγιά μου, κάνει θαύματα.