«Μπράβο Χακάν Φιντάν»…

Ο Σενέρ Λεβέντ εξευτελίζει τον Τούρκο ΥΠΕΞ

Ο Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ τολμά να σχολιάσει τις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού εξωτερικών , με τρόπο που δεν τολμούν πολλοί δικοί μας αλλά ακόμα και οι «φίλοι και σύμμαχοι μας» στην Ε.Ε, στα ΗΕ και στο ΝΑΤΟ. 

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που ο δημοσιογράφος μας εκπλήσσει ευχάριστα. 

Πολεμά εδώ και χρόνια ενάντια στην τουρκική κατοχή στην Κύπρο , με κίνδυνο της ζωής του, αλλά δεν πτοείται.   

Αξίζει να διαβάσουμε αυτά που γράφει με το γλαφυρό ύφος του:

«Μπράβο Χακάν Φιντάν!

Προσπαθούμε εδώ και χρόνια να τους το εξηγήσουμε , αλλά δεν τα καταφέρνουμε..

Δεν κατάλαβαν…

Δεν θέλησαν να καταλάβουν

Τους είπαμε ότι είναι εισβολείς

Θύμωσαν

Διώξατε , τους  είπαμε, τους  Ελληνοκύπριους από τη γη, τα σπίτια τους με τη βία των όπλων.

Εξοργίστηκαν

Διώξατε , τους είπαμε, τους Ελληνοκύπριους και εγκαταστήσατε αυτούς που φέρατε στα σπίτια τους. Δεν έφτασε αυτό τους δώσατε και πλαστούς τίτλους ιδιοκτησίας.

Εκνευρίστηκαν

Αυτό είναι ληστεία τους είπαμε

Μας επιτέθηκαν

[ ΚΥΠΡΟΣ ΕΣΑΕΙ ΕΛΛΑΣ ]

ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ

Μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, μὲ πίστιν εἰς τὸν τίμιον ἀγῶνα μας, μὲ τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τῶν Κυπρίων

ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΙΝΑΞΙΝ ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΟΥ ΖΥΓΟΥ, μὲ σύνθημα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς κατέλειπον οἱ πρόγονοί μας ὡς ἱερὰν παρακαταθήκην

" Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ "

ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ,

- Ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων, μᾶς ἀτενίζουν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐλάμπρυναν τὴν Ἑλληνικὴν ἱστορίαν διὰ νὰ διατηρήσουν τὴν ἐλευθερίαν των, οἱ Μαραθωνομάχοι, οἱ Σαλαμινομάχοι, οἱ τριακόσιοι τοῦ Λεωνίδα καὶ οἱ νεώτεροι τοῦ Ἀλβανικοῦ ἔπους.

Μᾶς ἀτενίζουν οἱ ἀγωνισταὶ τοῦ '21, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐδίδαξαν, ὅτι ἡ ἀπελευθέρωσις ἀπὸ τὸν ζυγὸν δυνάστου ἀποκτᾶται πάντοτε μὲ τὸ ΑΙΜΑ.

Μᾶς ἀτενίζει, ἀκόμη, σύμπας ὁ Ἑλληνισμός, ὁ ὁποῖος μᾶς παρακολουθεῖ μὲ ἀγωνίαν, ἀλλὰ καὶ μὲ ἐθνικὴν ὑπερηφάνειαν.

- Ἂς ἀπαντήσωμεν μὲ ἔργα, ὅτι θὰ γίνωμεν "πολλῷ κάρρονες" τούτων.

- Εἶναι καιρὸς νὰ δείξωμεν εἰς τὸν κόσμον, ὅτι ἐὰν ἡ διεθνὴς διπλωματία εἶναι ΑΔΙΚΟΣ καὶ ἐν πολλοῖς ΑΝΑΝΔΡΟΣ, ἡ Κυπριακὴ ψυχὴ εἶναι γενναία.

Ἐὰν οἱ δυνάσται μας δὲν θέλουν νὰ ἀποδώσουν τὴν λευτεριά μας, μποροῦμε νὰ τὴν διεκδικήσουμε μὲ τὰ ἴδια μας τὰ ΧΕΡΙΑ καὶ μὲ τὸ ΑΙΜΑ μας.

Κύπρος, 1η Απριλίου 1955: «Μικροί, μεγάλοι, μελλοθάνατοι, αθάνατοι…». Γιορτή και πανηγύρι ελληνισμού και ελε

Ευαγόρας Παλληκαρίδης (1938-1957).

01.04.2026

Στέλιος Κούκος

Ένα συγκλονιστικό βίντεο που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες στο διαδίκτυο μάς έδωσε την δυνατότητα να καταλάβουμε, να νιώσουμε και να προσεγγίσουμε καλύτερα τις ψυχές και τον κόσμο των αγωνιστών των Ελλήνων της Κύπρου (1955-1959) που φλέγονταν για την ένωση της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα.

Έναν αγώνα που συγκίνησε το πανελλήνιο και μάλιστα έφερε την εθνική ενότητα ανάμεσα στην νεολαία της Ελλάδας που καθημερινά βρισκόταν στους δρόμους διαδηλώνοντας και υποστηρίζοντας τα δίκαια του αγώνα των Κυπρίων. Ήταν λίγα χρόνια μετά τον θλιβερό ελληνικό εμφύλιο πόλεμο (1946-1949) και έτσι η ενότητα αυτή ανάμεσα στους νέους ανθρώπους ήταν ό,τι πιο χρήσιμο για την χώρα.

H κ. Ελένη Χριστοφορίδου-Νεοφύτου, ήταν φυλακισμένη στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας, λόγω της συμμετοχής της στον αγώνα της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ) για την ένωση. Στο αποκαλυπτικό βίντεο που προαναφέραμε περιέγραψε η ίδια με ιδιαίτερα εντυπωσιακό τρόπο το πώς έζησε το γεγονός του απαγχονισμού του Ευαγόρα Παλληκαρίδη τα μεσάνυκτα της 14ης Μαρτίου του 1957.

Τον καιρό εκείνο, όπως ανέφερε, ήταν φυλακισμένοι στις Κεντρικές Φυλακές 1.000 αγωνιστές, ενώ, όπως την διόρθωσε κάποιος που στεκόταν πλάι της οι φυλακισμένοι αγωνιστές ήταν 1.500. Η κ. Χριστοφορίδου-Νεοφύτου, μιλώντας μέσα από τις Κεντρικές Φυλακές και μέσα από ένα κελί κοντά στην αγχόνη, είπε σε όσους την άκουγαν:

1955: Και σε χρόνο μυστικό σαν ηφαίστειο του Αίμου

Του Αλέκου Μιχαηλίδη 

Όσο κι αν το αρνούνται οι εκμεταλλευτές και οι συκοφάντες του αγώνα (σε μια ανέλπιστη και άτυπη συμφωνία), η ΕΟΚΑ δημιούργησε ένα γνήσιο αντιαποικιακό κίνημα, όπως των Μάου Μάου της Κένυας, του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού της Ιρλανδίας, του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου της Αλγερίας, των Σαντινίστας στη Νικαράγουα, της Ηνωμένης Χρυσής Ακτής στη Γκάνα, μέρος ενός παγκόσμιου ξεσπάσματος για την αυτοδιάθεση των λαών. Μπορεί να μην είχε διασυνδέσεις με τα κινήματα (πέραν του ιρλανδικού) και να μην προερχόταν από αριστερή ιδεολογική τοποθέτηση, αλλά η ΕΟΚΑ βασάνισε εξίσου την παντοδύναμη Βρετανική Αυτοκρατορία και όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει.

Για αυτό και πολλά άλλα που αρνούνται να κατανοήσουν οι φλύαροι μεμψίμοιροι της παρούσας κυπριακής πραγματικότητας –«τώρα με χειρουργεί μια αλλήθωρη νεολαία, μια τσογλανοπαρέα που κάνει κριτική»– η 1η Απριλίου 1955 είναι η πιο σημαντική ημερομηνία της ελληνικής κυπριακής ιστορίας. Δεν είναι ούτε η 1η Οκτώβρη ούτε κάποια άλλη που ακολούθησε, είναι η 1η Απρίλη. Χωρίς την έκρηξη της ΕΟΚΑ, ο τόπος θα ήταν λειψός, κενός, ένα ξερονήσι δίχως παρόν και μέλλον και το απρόσωπο πλήθος δίχως συνείδηση και ταυτότητα θα ήταν ο κανόνας και όχι μια ιστορική παρέκκλιση. Χωρίς την ΕΟΚΑ δεν θα υπήρχε καν το πεδίο για να συζητούμε σήμερα περί ελευθερίας και αξιοπρέπειας.

Διότι, όπως στην ιστορία όλων των σκλαβωμένων λαών, έτσι και στην Κύπρο, το αντάρτικο της ΕΟΚΑ καθαρόγραψε και κατοχύρωσε την ιστορική συνέχεια του λαού μας.

ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ 1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Του Κώστα Χατζηαντωνίου 

Ανάμεσα στα δεκατρία παλληκάρια που είναι θαμμένα στα «Φυλακισμένα Μνήματα» της Λευκωσίας, μαχητές του αδικαίωτου  αγώνα που άρχισε την 1η Απριλίου 1955, είναι και ο Ανδρέας Παναγίδης, που απαγχονίστηκε από τους Βρετανούς στις 21 Σεπτεμβρίου 1956, μαζί με τον Μιχαήλ Κουτσόφτα και τον Στέλιο Μαυρομμάτη.

Εικοσιδύο χρονών ήταν ο Παναγίδης και είχε κιόλας τρία μικρά παιδιά μα το κάλεσμα της πατρίδας δεν μπορούσε να κάνει πως δεν το άκουγε. Κι ούτε τον ένοιαζε πόσοι έκαναν πως δεν άκουγαν ούτε πόσοι βυσσοδομούσαν στην Αθήνα εξ αρχής τον συμβιβασμό.

Είχε πια αρχίσει η ζωή της αλυσοδεμένης ζυριχικής ανεξαρτησίας όταν η οικογένεια του Παναγίδη έφτασε στα «Φυλακισμένα Μνήματα», για να ξαναδεί τον αγαπημένο της - στο χώμα πια. Στη φωτογραφία εκείνης της μέρας, 24 Αυγούστου 1960 ήταν, μπορεί κανείς να δει πάνω από τον τάφο του πατέρα τους τα δύο μεγαλύτερα παιδιά του, τον  Αριστείδη (1952) και τη Δέσποινα (1953) και όρθια πίσω τους την μικρότερη Αυγή (1955). Ανάμεσά τους η μάνα, η χήρα του Ανδρέα, η Γιαννούλα, πίσω από την δική της μάνα, την Αυγούστα· στο κέντρο οι γονείς του εθνομάρτυρα, Γρηγόρης και Δέσποινα, και δεξιά ή αδελφή του Μαρία Μουσκή με τα δύο δικά της παιδιά.

Χρόνια μετά, από την σκηνή αυτή και την αυθόρμητη κίνηση της μικρής Αυγής να σκάβει με τα νυχάκια της το χώμα, ο Κυριάκος Χαραλαμπίδης θα εμπνευσθεί την «Ανασκαφή»:

«Της είπαν: "Αύγη, βάλε τα λουλούδια

επάνω στον πατέρα σου".

Δεν εξήγησαν όμως στο παιδί

πως έκειτο νεκρός κάτω απ’ τη γη.

Με το νυχάκι σκάβοντας σκοτάδια

έπεσε απά στο Φως που μύριζε το χώμα».

25 Μαρτίου 1821 - 1η Απριλίου 1955!

Γιώργος Τασιόπουλος 

"ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΛΟΜΕΝ ΚΙ ΑΣ ΤΡΩΓΩΜΕΝ ΠΕΤΡΕΣ"

Η σκυτάλη της λευτεριάς από γενιά σε γενιά έφτασε στο 1955!

Από την 9η Ιουλίου του 1821 και το ολοκαύτωμα του  Ιερομάρτυρα, Αρχιεπισκόπου Κύπρου Κυπριανού  που έπραξε το καθήκον του απέναντι στην ιστορία, την Ρωμηοσύνη της Κύπρου για να ποτιστεί και να ανθίσει το δέντρο της λευτεριάς του Ελληνισμού έως την 1η Απριλίου 1955, ώσπου να πει κι ο Γρηγόρης Αυξεντίου το δικό του,

«Λάβετε, φάγετε… τούτο εστί το σώμα και το αίμα μου»….

"Δέν κλαίω πού σέ ἔχασα

πού σ’ εἶχα γιά καμάρι

κλαίω πού δέν ἔχω ἄλλο γυιό

τή θέση σου νά πάρει!"

Με αυτούς τους αυτοσχέδιους στίχους να απαγγείλει ο τραγικός πατέρας του Γρηγόρη Αυξεντίου καθώς αντικρίζει αγέρωχα τό απανθρακωμένο λείψανο του μοναχογυιού του.

Εβδομήντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ στην Κύπρο με αίτημα την Ενωση με την Ελλάδα και  ο Κύπριος λόγιος Κυριάκος Χαραλαμπίδης με αφορμή την ιστορική επέτειο της έναρξης του αγώνα της ΕΟΚΑ  έτσι μίλησε για τον μυθικό άθλο του κυπριακού Ελληνισμού:

«1η Απριλίου 1955. 

Ο απελευθερωτικός μας Αγώνας προσφέρει την ανάμνηση μιας πρωταρχικής αθωότητας, που ανθοβολούσε στον κήπο της ελληνικότητας. 

Κάποια ιστορική στιγμή ο κυπριακός Ελληνισμός πήρε την απόφαση να περάσει από την ιστορία στο μύθο και να μεταφέρει πανάρχαιους καημούς στο ρεαλιστικό επίπεδο του βιωμένου θαύματος.

 Έτσι λοιπόν αλήθευε η ζωή μας: με την ιστορική μυθοποίηση και το θαυμαστό, που διήγειρε μαγνητικά την ένθεη φύση του ανθρώπου. 

Το ζήσαμε λοιπόν το παραμύθι μας.

Το ζήσαμε με απόλυτο ρεαλισμό, με αίματα και θυσίες. Κι όταν στο τέλος βγήκαμε στο φως, "κομμένοι και σφαγμένοι κι ανεγνώριστοι", μας δόθηκε ένα κράτος μπανταρισμένο κι ανισόρροπο. Όπως κι αν έχει, με τον απελευθερωτικό αγώνα του 1955-59, οι Κύπριοι ανέβασαν τα ψυχικά ποσοστά και τις πνευματικές ποιότητές τους.

(VIDEO) Η Μαρία Καρυστιανού στον τύμβο της Μακεδονίτισσας στην Κύπρο-Ηχηρό μήνυμα ελευθερίας-ειρήνης-αντίστασης-αξιοπρέπειας

Η ομιλία της στην εκδήλωση των Μητέρων 

Πρόγραμμα Αναπαραγωγής ΒίντεοΗ ομιλία της στην εκδήλωση της πρωτοβουλίας των Μητέρων 

Μαρία Καρυστιανού με αφορμή την επίσκεψή της στην Κύπρο και την συμμετοχή της στην σπουδαία και επιτυχημένη εκδήλωση “Η Φωνή της Μητέρας”, τίμησε τον τύμβο της Μακεδονίτισσας, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα πανανθρώπινου αγώνα, αντίστασης στην αδικία, για την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία.

“Γιατί δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη, ούτε πατρίδα χωρίς εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία” πως είπε χαρακτηριστικά.

Του Θοδωρή Ζώτου

Οι δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού

” Είμαστε στην Κύπρο. Ήρθαμε να τιμήσουμε τους υπερασπιστές της μαρτυρικής Μεγαλονήσου αλλά και να ζωντανέψουμε τη μνήμη αντλώντας διδάγματα.

Η ιστορία δεν είναι υπόθεση του παρελθόντος. Οδηγεί, παροτρύνει, τροφοδοτεί την ελπίδα. Μαζί με γυναίκες από πολλές εμπόλεμες χώρες ιδρύσαμε εδώ ένα νέο κίνημα, τη Φωνή της Μητέρας, που θα αναλάβει ελπίζουμε πανευρωπαϊκές και διεθνείς ειρηνευτικές πρωτοβουλίες.

Σχέδιο ΑΝΑΝ

Ανδρέας Σταλίδης 

Ο Σημίτης, η Ντόρα Μπακογιάννη (και ο πατέραςτης ΚωνσταντίνοςΜητσοτάκης), ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Συνασπισμός (προκάτοχος του ΣΥΡΙΖΑ) στην Ελλάδα και αρκετοί στην Κύπρο (Κληρίδης, Αναστασιάδης κλπ) υποστήριξαν με πολύ ή λίγο πάθος το Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο το 2004.

Το ξέρετε ότι βάσει του Σχεδίου Ανάν, οι βάσεις δικαιούντο χωρικά ύδατα, και θα είχαν αξιώσεις για ΑΟΖ; (μωβ και κίτρινο στον χάρτη)

Το ξέρετε ότι βάσει του Σχεδίου Ανάν, ο Πρόεδρος της Κύπρου θα ήταν εκ περιτροπής Ελληνοκύπριος και Τουρκοκύπριος;

Το ξέρετε ότι στο ένα από τα δύο νομοθετικά σώματα της Κύπρου, ο αριθμός των βουλευτών θα ήταν ο ίδιος μεταξύ των δύο κοινοτήτων; και ότι θα απαιτούνταν πλειοψηφία και από τα δύο σώματα για να περάσει οποιαδήποτε απόφαση, άρα οι Τουρκοκύπριοι θα είχαν ουσιαστικά βέτο στη νομοθετική εξουσία;

Το ξέρετε ότι λόγω αυτού του δυσλειτουργικού μοντέλου, θα υπήρχε 9μελής επιτροπή που θα έλυνε όλες τις εμπλοκές με συμμετοχή 3 Ελληνοκυπρίων, 3 Τουρκοκυπρίων και 3 ξένων (!);

Αντε στείλε F-16 και φρεγάτες στην Κύπρο σε αυτές τις συνθήκες.

Γι' αυτό δεν ξεχνάμε ποτέ:

ΖΗΤΩ Ο ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΌΠΟΥΛΟΣ.

Κύπρος: Το άρθρο αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση επίθεσης

♦️ Όχι στην ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ χωρίς να προηγηθεί απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής

♦️ Η πολυπλοκότητα των σχέσεων ΗΠΑ και Ισραήλ

♦️ ΗΠΑ και αραβικές χώρες

ΠΗΓΗ:https://www.youtube.com/watch?v=JWT9Htl8BLU

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Να τεθεί θέμα βρετανικών Βάσεων, εισηγείται ο τέως Γ. Εισαγγελέας

(AP Photo/Petros Karadjias)
02 ΜΑΡ 2026

ΛΕΥΚΩΣΙΑ. Οι πρόσφατες εξελίξεις επιτάσσουν όπως τεθεί το συντομότερο στο προσκήνιο το θέμα των Βρετανικών Βάσεων, αναφέρει σε γραπτή δήλωσή του ο τέως Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Κώστας Κληρίδης.

Η επίθεση εναντίον των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο με μη επανδρωμένα αεροσκάφη «χωρίς καν τη γνώση των αρχών της Δημοκρατίας, φέρνει με τον πιο απτό τρόπο ξανά στο προσκήνιο την απαράδεκτη κατάσταση από πλευράς Διεθνούς Δικαίου του καθεστώτος των Βάσεων», αναφέρει ο κ. Κληρίδης στην δήλωσή του.

Σημειώνει ότι, με βάση τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου «όπως ιδιαίτερα αυτές έχουν πρόσφατα εξελιχθεί, είναι αδιανόητο ένα κράτος να διατηρεί «κυριαρχία» επί εδάφους άλλης χώρας», προσθέτοντας ότι «αυτό το κατάλοιπο αποικιοκρατίας ξεκάθαρα παραβιάζει τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τα σχετικά ψηφίσματα, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών, όπως επίσης αντίκειται προς αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης».

Σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς του Διεθνούς Δικαίου, αναφέρει ο κ. Κληρίδης, ανεξάρτητα από το γεγονός της υπογραφής των σχετικών Συνθηκών κατά την εγκαθίδρυση της, «η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κάθε νομικό έρεισμα να ζητήσει και να απαιτήσει την επαναδιαπραγμάτευση του καθεστώτος των Βάσεων και τον εκσυγχρονισμό των όρων υπό τους οποίους αυτές θα μπορούν να λειτουργούν σε έδαφος της Δημοκρατίας».

Το ιδιότυπο καθεστώς των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο και το μέλλον τους

Από Γιώργος Λιμαντζάκης

- 08/11/2014

Γράφει ο Γιώργος Λιμαντζάκης * |

 Οι Βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο είναι ένα από τα τελευταία απομεινάρια της αποικιοκρατίας σε ευρωπαϊκό έδαφος. 

Οι «Kυρίαρχες Βάσεις» (Sovereign Base Areas, SBAs), όπως ονομάζονται, βρίσκονται στο νότιο τμήμα του νησιού, και καλύπτουν έκταση 256 τ.χλμ., αποτελώντας το 2,75% του συνολικού κυπριακού εδάφους. 

Η Βάση του Ακρωτηρίου είναι η ελαφρώς μικρότερη από τις δύο και βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Λεμεσού, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος της παράκτιας περιοχής μέχρι το χωριό Αυδήμου στα δυτικά. Η Βάση της Δεκέλειας βρίσκεται στα όρια των επαρχιών Λάρνακας και Αμμοχώστου και έχει ακανόνιστο σχήμα, περικλείει εντός της δύο χωριά που αποτελούν θύλακες της Κυπριακής Δημοκρατίας (τα Ορμίδια και τη Ξυλοτύμβου), ενώ στα βόρεια εφάπτεται σε περιοχές που κατέχονται από τον τουρκικό στρατό από το 1974.

Από διοικητικής απόψεως, οι «κυρίαρχες βάσεις» θεωρούνται υπερπόντιο βρετανικό έδαφος, αλλά λόγω του χαρακτήρα των εγκαταστάσεων που φιλοξενούν υπάγονται στο βρετανικό Υπουργείο Άμυνας και όχι στο Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτειακών Υποθέσεων. Για τον ίδιο λόγο, δεν διοικούνται από πολιτικό κυβερνήτη, αλλά από τον εκάστοτε στρατιωτικό διοικητή των Βρετανικών Δυνάμεων στην Κύπρου (British Forces in Cyprus, BFC). Με δεδομένη την μεγάλη έκτασή τους, είναι σχεδόν αναμενόμενο να περιλαμβάνονται στις περιοχές των βάσεων εκτός από τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις και χωριά, είτε ολόκληρα (Ακρωτήρι, Τραχώνι, Άχνα, Αγ. Νικόλαος) είτε εν μέρει (Παραμάλι, Επισκοπή, Ερήμη, Κολόσσι, Ύψωνας, Ασώματος, Πύλα, Πέργαμος, Αυγόρου, Ξυλοφάγου), οι κάτοικοι των οποίων έχουν στη συντριπτική τους πλειοψηφία την κυπριακή υπηκοότητα, αν και θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τη «βρετανική υπηκοότητα εξαρτώμενων εδαφών» (British Dependent Territories Citizenship).

Επιτέλους στη δημόσια τηλεόραση μια συζήτηση για το Κυπριακό!

Το ένοχο κομματικό - πολιτικό σύστημα έχει επιβάλλει τη λήθη και την απουσία από το δημόσιο διάλογο για το σημαντικότερο ζήτημα του Ελληνισμού, το Κυπριακό! 

 Ο δημοσιογράφος κ. Σαχινης το τολμά και σε μια τρίωρη συζήτηση αναδεικνύει όλες τις πτυχές του!

Στις "Αντιθέσεις" μια μεγάλη συζήτηση για τις γεωπολιτικές -γεωοικονομικές και κοινωνικές συνέπειες στην Ανατολική Μεσόγειο σε ένα κόσμο αβεβαιότητας , προβολής ισχύος και ανακατανομής συσχετισμών, με επίκεντρο το Κυπριακό, τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις και τις προεκτάσεις της αναθεωρητικής στρατηγικής της Τουρκίας έναντι του Ελληνισμού

Γιατί το Κυπριακό , το Αιγαίο αλλά και τα μεγάλα πεδία στην Ανατολική Μεσόγειο εισέρχονται στην πιο κρίσιμη φάση αναδιαμόρφωσης συσχετισμών, συμμαχιών και εξελίξεων.

Το Ελλαδικό πολιτικό σύστημα σε Αθήνα και Λευκωσία, το αφήγημα της Διζωνικής-Δικοινοτικής Ομοσπονδίας , ποιες οι εναλλακτικές του και ποια τα όρια του Κυπριακού στη σχέση Αθήνας- Άγκυρας

Σενέρ Λεβέντ: είναι και αυτό ένα άρθρο που σε αναγκάζει να βρίσεις

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ

Δημοσιεύθηκε 29 Ιανουαρίου 2026 

Μόλις κάποιοι σάς πατήσουν στον λαιμό, γεμίζετε με οργή γιατί ο κόσμος μένει σιωπηλός στην κραυγή του πόνου σας. Φωνάζετε. Αλλά κανείς δεν ακούει τη φωνή σας. Σας βιάζουν, σας στήνουν στο εκτελεστικό απόσπασμα, σας σκοτώνουν. Πάλι δεν ακούν. «Εκεί που τελειώνουν τα λόγια», λέτε. «Πέθανε η ανθρωπιά», λέτε. Έτσι, πεθαίνετε. Στα αφτιά σας τα τελευταία λόγια ενός αιχμαλώτου σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως των Ναζί: 

«Αν υπήρχε Θεός, θα έπρεπε να με ικέτευε να τον συγχωρέσω». 

Οι Κύπριοι βίωσαν αυτό το συναίσθημα. Βίωσαν το συναίσθημα «Θεέ μου, γιατί με άφησες μόνο;». Διότι κανείς δεν άκουσε τις κραυγές τους την ώρα που βιάζονταν. Την ώρα που ρίχνονταν στα πηγάδια πριν καν ξεψυχήσουν και την ώρα που θάβονταν σε ομαδικούς τάφους. Ακόμα και τα μωρά στα σπάργανα έκλαψαν, έκλαψαν και μετά σώπασαν. Βυθίστηκαν στον αιώνιο τους ύπνο από τον οποίο δεν θα ξυπνούσαν ξανά. Βούρκωσαν ακόμα και τα μάτια του στρατιώτη που βρήκε το νεκρό μωρό στην κούνια. Διότι το είχε εγκαταλείψει και εκείνο ο Θεός. Πέθανε ο Θεός.

Και οι γυναίκες. Οι νέες γυναίκες. Περνούν και πάνε με τα βουητά των σφαιρών κρατώντας τα βαριά πολυβόλα τους μέσα στη σκόνη και τον καπνό. Μυρίζει μπαρούτι ο αέρας. Περπατούν πατώντας στα ίχνη που άφησαν οι ερπύστριες των τανκς στους χωματόδρομους. Για πείσμα έκαναν πλεξούδες τα μαλλιά τους. Αν θα τα κόψεις, κόψε τα, ρε κερατά! Ο κόσμος δεν θα σε βοηθήσει. Όσοι φοβούνται τα μαλλιά μιας γυναίκας είναι εχθροί ολόκληρης της ανθρωπότητας. Ε εσύ, Αλγερινέ ποιητή μου Τάος. Σε θαυμάζω. Τι πρόκληση είναι αυτή(!):

«Το να ανοίξω τα πόδια μου στους σεισμούς,

Το να ανοίξω τα μαλλιά μου στον δυνατό αέρα

Αν προκαλεί ανέμους

Η πρόκληση της 27ης-28ης Ιανουαρίου 1958: οι απόγονοι του πογκρόμ της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955 (3)

27 Ιανουαρίου 2026

Αζίζ Σαχ – Η πρόσφατη κυπριακή ιστορία έχει διαμορφωθεί από τρεις ή πέντε ψευδείς ειδήσεις.

Όπως οι προκλήσεις της 27ης-28ης Ιανουαρίου 1958, η σφαγή του Γκιόνελι στις 12 Ιουνίου 1958, ο βομβαρδισμός του Τουρκικού Γραφείου Ειδήσεων στις 7 Ιουνίου 1958 και ο βομβαρδισμός των τζαμιών Μπαϊρακτάρ και Ομέργκε στις 25 Μαρτίου 1962...

Στις 21 Ιανουαρίου 1958, τα συνθήματα «Ζήτω Ένωση», «Ζήτω Μακάριος», «Ζήτω Γρίβας» και «Ζήτω ΕΟΚΑ» ήταν γραμμένα στην πύλη και στους τοίχους του Τουρκικού Λυκείου.

Στη συνέχεια, οι φοιτητές πραγματοποίησαν συγκέντρωση με τουρκικές σημαίες. Η συγκέντρωση έγινε βίαιη, τραυματίστηκαν φοιτητές και συνελήφθησαν 11 άτομα.

Ο Οσμάν Όρεκ, Γενικός Γραμματέας του Κόμματος των Τουρκοκυπρίων, απέστειλε τηλεγράφημα διαμαρτυρίας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ο Δρ. Κιουτσούκ, ένας αυτονομιστής που βρισκόταν στην Άγκυρα εκείνη την εποχή,

-«Πώς τολμούν οι Έλληνες να γράφουν αυτά τα πράγματα στους τοίχους του τουρκικού λυκείου... Από εδώ και στο εξής, θα πολεμάμε μέχρι τέλους, είτε με διχοτόμηση είτε με θάνατο», λέει.

Η 8η επέτειος του λιντσαρίσματος της 22ας Ιανουαρίου 2018: «Ο Τελευταίος Διοικητής», Διοικητής Άλι!

24 Ιανουαρίου 2026

Αζίζ Σαχ – 22 Ιανουαρίου 2018: Ήταν μια υπέροχη οργάνωση, μια υπέροχη οργάνωση του Τμήματος Ειδικών Δυνάμεων Πολέμου.

Όπως τα γεγονότα της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955 στην Τουρκία, όπως το Sivas-Maraş-Çorum, όπως η 1η Μαΐου 1977, όπως η σφαγή στο Madımak…

Όπως οι προκλήσεις της 27ης-28ης Ιανουαρίου 1958 στην Κύπρο, όπως η σφαγή του Γκιόνελι στις 12 Ιουνίου 1958, όπως ο βομβαρδισμός του Τουρκικού Γραφείου Ειδήσεων στις 7 Ιουνίου 1958, όπως ο βομβαρδισμός των τζαμιών Μπαϊρακτάρ και Ομέργκε...

22 Ιανουαρίου 2018. Ήταν μια μεγαλοπρεπής επίδειξη οργάνωσης από το Τμήμα Ειδικών Δυνάμεων Πολέμου, αλλά ένας Διοικητής που διέλυσε το σύστημα απέτρεψε την αιματοχυσία: ο Ali Savaş Altan, ο «Τελευταίος Διοικητής» που αναδύθηκε από την κοινωνία μας.

Σε καμία από τις προκλήσεις και τις σφαγές του Τμήματος Ειδικού Πολέμου δεν θα βρείτε ούτε έναν διοικητή που να μην υπάκουσε σε διαταγές.

Αυτό που συνέβη στη Λευκωσία στις 22 Ιανουαρίου 2018 ήταν παρόμοιο με αυτό που συνέβη στο Μαδίμακ. Η μόνη διαφορά ήταν ότι ένας διοικητής, ακούγοντας τη συνείδησή του, άλλαξε την πορεία των γεγονότων...

Η προβοκάτσια της 27ης-28ης Ιανουαρίου 1958: απόγονος του πογκρόμ της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955.

25 Ιανουαρίου 2026

Αζίζ Σαχ – Ας γυρίσουμε πίσω στις 26 Ιανουαρίου 1958, την ημέρα που ξεκίνησαν οι προκλήσεις της 27ης-28ης Ιανουαρίου 1958!

Λίγες μέρες αργότερα, το ρητορικό μέτωπο θα ξεκινήσει τις «εκδηλώσεις μνήμης» του...

Ο Τουφάν Έρχουρμαν θα κάνει επίσης μια δήλωση, εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία, λέγοντας: «Το καθεστώς εγγύησης είναι η κόκκινη γραμμή μας...»

Ω, Τουφάν, ό,τι κι αν κάνεις, μην ξεχάσεις να εκμεταλλευτείς την πρόκληση της 27ης-28ης Ιανουαρίου 1958...

Προσκαλέστε και τον Βρετανό Ύπατο Αρμοστή στις προκλητικές εορταστικές εκδηλώσεις μνήμης, άλλωστε, έχετε τον ίδιο στόχο!

Η δουλειά σου είναι να εκμεταλλεύεσαι, Τουφάν...

Ξόδεψες όλο αυτό τον χρόνο αναλύοντας τις αδυναμίες και τις παθήσεις αυτού του πληθυσμού μάταια; Τα εκμεταλλεύτηκες όλα!

Ξεκινήσατε την προεκλογική σας εκστρατεία επισκεπτόμενοι τον Σύνδεσμο Μουτζαχεντίν της TMT και για 5 χρόνια εξυμνούσατε όλες τις προκλήσεις της TMT...

Όταν το έκανε ο Τατάρ, ο λαός τον κορόιδευε. Όταν το κάνει ο Τουφάν, θα χειροκροτήσουν!

Οι αδυναμίες και οι ασθένειες προορίζονται για εκμετάλλευση. Κράτα τις πληγές ανοιχτές, Τουφάν...

Κρατήστε το ανοιχτό ώστε οι εργολάβοι να μπορούν να φυτέψουν σπόρους σε αυτές τις πληγές!

***

Όταν ρωτήθηκε την 1η Απριλίου 1954, ο υπουργός Εξωτερικών καθηγητής Fuat Köprülü είπε:

«Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τη φίλη και σύμμαχό μας Ελλάδα όσον αφορά την Κύπρο. Γιατί για την Τουρκία δεν υπάρχει κυπριακό πρόβλημα», λέει.

Σε απάντηση, στις 19 Αυγούστου 1954, ο Βρετανός Πρέσβης στην Αθήνα έστειλε έκθεση στο Λονδίνο στην οποία ανέφερε τα εξής:

-«Είναι πολύ σαφές ότι η ελληνοτουρκική φιλία είναι εύθραυστη. Ακόμα και ένα πολύ μικρό σοκ θα μπορούσε να είναι αρκετό. Ακόμα και ένα ασήμαντο περιστατικό, όπως το να γράψεις συνθήματα με κιμωλία στον τοίχο της γενέτειρας του Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, θα ήταν αρκετό για να προκαλέσει αναταραχή.»

Κ. ΓΡΙΒΑΣ: Το όραμα της απελευθέρωσης στο νέο γεωστρατηγικό περιβάλλον

ΠΗΓΗ: https://youtu.be/noYc17bwpEY?si=_xTMW_cfZ1TuRppy

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Πως προδόθηκε η Κύπρος – Χούντα, CIA και Μακάριος-Μ.Σιζόπουλος στον Δ.Κωνσταντακόπουλο

Μια συζήτηση του Μαρίνου Σιζόπουλου με τον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο

 Τον Σεπτέμβρη του 2017 βρέθηκα στην Κύπρο για τις ανάγκες μιας έρευνας που έκανα για το κυπριακό και πιθανώς ενός ντοκυμανταίρ για την ιστορία του, που τελικά δεν γυρίστηκε. Στα πλαίσια αυτής της έρευνας πήρα και συνεντεύξεις από αριθμό πρωταγωνιστών ή ανθρώπων που, για διάφορους λόγους, γνώριζαν ή είχαν μελετήσει το θέμα, συνεντεύξεις που δεν αξιώθηκα να χρησιμοποιήσω έως τώρα, αλλά που διατηρούν ασφαλώς την αξία τους ως ντοκουμέντα. Σκέπτομαι όμως ότι δεν πρέπει να αργήσω άλλο να δώσω αυτά τα ντοκουμέντα στη δημοσιότητα, αλλά και προς χρήση από τους ιστορικούς ερευνητές, με δεδομένη μάλιστα την ισχύ διαφόρων ρευμάτων «ιστορικού αναθεωρητισμού» της «αριστεράς» ή της δεξιάς, που θέλουν να διαστρεβλώσουν και να αντιστρέψουν ακόμα το νόημα της ελληνικής ιστορίας, ξεκινώντας τουλάχιστο από την Επανάσταση του 1821. 

Ιστορικοί Αναθεωρητισμοί. Οι σταθμοί και το νόημα της κυπριακής Ιστορίας

Από την επανάσταση του 1955 στην κατάλυση του κυπριακού κράτους με «ειρηνικά» μέσα.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

8 Δεκεμβρίου 2025

Τις τελευταίες δεκαετίες και ιδίως μετά το 1996, έχουν αναπτυχθεί στην Ελλάδα διάφορα ρεύματα «ιστορικού αναθεωρητισμού» της «αριστεράς» και του σημιτικού «εκσυγχρονισμού», στα οποία προστέθηκαν, ιδίως μετά το 2015, και διάφορα ρεύματα αναθεωρητισμού της δεξιάς και την άκρας δεξιάς, που, στο σύνολό τους, θέλουν με διάφορους τρόπους και από διαφορετικούς δρόμους, να διαστρεβλώσουν και να αντιστρέψουν ακόμα το νόημα της ελληνικής ιστορίας, ξεκινώντας τουλάχιστο από την Επανάσταση του 1821. O σκοπός του ιστορικού αυτού αναθεωρητισμού είναι να καταστήσει το νόημα της ελληνικής ιστορίας συμβατό με την παρακμή και κατάρρευση του ελλαδικού και κυπριακού κράτους και την αποικιοποίηση σε βάθος, την απορρόφηση Ελλάδας και Κύπρου, όχι από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπως στο παρελθόν, αλλά από τον ολοκληρωτισμό της ανερχόμενης «Αυτοκρατορίας του Χρήματος», μια πορεία που, τυχόν ολοκληρούμενη, μας οδηγεί και σε μια «Ελλάδα χωρίς Έλληνες» (Μίκης Θεοδωράκης) και σε μια «Κύπρο χωρίς Έλληνες».

Οι αναθεωρητισμοί αυτοί είναι η αντανάκλαση, στον χώρο των ιδεών και της ιστοριογραφίας, της ελληνικής παρακμής και με τη σειρά τους την προετοιμάζουν και τη διευκολύνουν.

Παρά τον φαινομενικά αντίθετο χαρακτήρα τους και τα «αριστερά» και τα δεξιά ρεύματα ιστορικού αναθεωρητισμού συγκλίνουν σε μια βασική παραδοχή: 

• την πολύ μεγάλη υποτίμηση της δυνατότητας του ελληνικού λαού να διαθέτει αυτόνομο, κάπως ανεξάρτητο και δημοκρατικό κράτος, 

• την υποτίμηση των ηγετικών μορφών του ελληνικού αγώνα για ανεξαρτησία (από τον Κολοκοτρώνη έως τον Μακάριο) και των τεράστιων λαϊκών κινημάτων που σφράγισαν την ιστορία μας, από το ΕΑΜ στην ΕΟΚΑ, 

• με ταυτόχρονο εξωραϊσμό των φορέων της ξένης εξάρτησης αντίστοιχα, από τον Μαυροκορδάτο μέχρι τη Χούντα και την ΕΟΚΑ Β’, τον Κληρίδη και τις δυνάμεις που υπέγραψαν τα αποικιακά Μνημόνια της Ελλάδας και της Κύπρου.

Βιβλιοπαρουσίαση:Ελεύθερες στην αιχμαλωσία. Η Πορεία των Γυναικών στον Άγιο Κασσιανό το 1989

Ελεύθερες στην αιχμαλωσία. 

Η Πορεία των Γυναικών στον Άγιο Κασσιανό το 1989

Τετάρτη 26 Νοεμβρίου, 2025, 19:00

Το βιβλίο της Παγκύπριας Γυναικείας Κίνησης “Επιστροφή” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κουκκίδα, αφορά τη μελέτη του ιστορικού Τάσου Χατζηαναστασίου για την πορεία που οργάνωσε η Παγκύπρια Γυναικεία Κίνηση “Επιστροφή” στις 19 Ιουλίου 1989 στον Άγιο Κασσιανό, ως αναγκαία κάλυψη του υπαρκτού βιβλιογραφικού κενού για το αντικατοχικό κίνημα της Κύπρου γενικότερα.

Χαιρετισμοί: 

•  Σταύρος Αυγουστίδης Πρέσβης Κυπριακής Δημοκρατίας 

• Σόφη Οικονόμου Π.Γ.Κ. "Επιστροφή" 

 Ομιλητές:

• Ευάνθης Χατζηβασιλείου Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α., Γενικός Γραμματέας του Ιδρύματος της Βουλής για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία 

 •Αντωνία (Ντόνα) Παπαστυλιανού Ομότιμη Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας, Ε.Κ.Π.Α. 

 •Πέτρος Παπαπολυβίου Κοσμήτορας Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Κύπρου 

 Αντιφώνηση από τον συγγραφέα

 Προβολή ντοκιμαντέρ: 

 “Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΑΣΣΙΑΝΟ ΤΟ 1989”

 

σε σκηνοθεσία, Μιχάλη Γεωργιάδη

 Θεατρικό Αναλόγιο: 

• Αθηνά Βιολάρη, δημοσιογράφος, θεατρολόγος • Θεοδώρα Θεοδοσίου, θεατρολόγος, ηθοποιός 

 Συντονισμός: Αθηνά Βιολάρη

Σύνδεσμος παρακολούθησης:

https://new.diavlos.grnet.gr/el/room/5062/event/6858

Παρουσίαση

Συμβολή στην ιστορία του κυπριακού αντικατοχικού κινήματος. 

Έχουν περάσει 35 χρόνια από τη στιγμή που εκατοντάδες γυναίκες έριχναν τα συρματοπλέγματα του Αγίου Κασσιανού, έμπαιναν έπειτα από 15 χρόνια στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, έτρεχαν με ενθουσιασμό και κατελάμβαναν το καμένο από τους Τούρκους ελληνικό σχολείο του, ανεμίζοντας ελληνικές και κυπριακές σημαίες, ψάλλοντας τον Εθνικό μας ύμνο.