Στρέψτε επιτέλους το βλέμμα σας προς τον Πόντο

31 Μαΐου, 2026

Με ένα κείμενο έντονου συμβολισμού και σαφών πολιτικών προεκτάσεων, διατυπώνεται ένα κάλεσμα προς τον ποντιακό ελληνισμό να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του με τη μνήμη, την ιστορική δικαιοσύνη και τις διεκδικήσεις που απορρέουν από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Το κείμενο ξεκινά με μια ευθεία αναφορά σε όσα, ζητήθηκαν επί δεκαετίες από τους Ποντίους: να θυμούνται, αλλά να μην διεκδικούν· να πενθούν, αλλά να μην αμφισβητούν· να μιλούν για τα τραύματα του παρελθόντος, χωρίς να θέτουν ζητήματα δικαιοσύνης και δικαιωμάτων.

Στο επίκεντρο της παρέμβασης βρίσκεται η θέση ότι η συλλογική μνήμη δεν μπορεί να περιορίζεται σε επετειακές τελετές και συμβολικές αναφορές. Αντίθετα, παρουσιάζεται ως μια ζωντανή διαδικασία που συνδέεται άμεσα με την αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας και τη διατήρηση της αξιοπρέπειας ενός λαού. 

Ο ποντιακός ελληνισμός δεν είναι μόνο φορέας μιας ιστορικής τραγωδίας, αλλά και κληρονόμος ενός αγώνα που, παραμένει ανολοκλήρωτος.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην έννοια του «ρεαλισμού», η οποία συχνά προβάλλεται στον δημόσιο διάλογο ως επιχείρημα για τον περιορισμό των διεκδικήσεων. Το κείμενο απορρίπτει αυτή τη λογική, υποστηρίζοντας ότι κανένας λαός δεν κατέκτησε δικαιοσύνη ή αξιοπρέπεια μέσα από τη σιωπή και την αυτολογοκρισία. Αντίθετα, προβάλλεται η άποψη ότι τα αιτήματα ενός λαού πρέπει να καθορίζονται από την αλήθεια και όχι από τα όρια που θέτουν όσοι αρνούνται ή τα αμφισβητούν.

Το κείμενο αναφέρεται επίσης στο ζήτημα των συμβόλων που εξακολουθούν να προκαλούν αντιδράσεις στον ποντιακό χώρο. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τίθεται το μουσείο που λειτουργεί ως σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη. Γιατί θεωρείται ακόμη ταμπού η δημόσια συζήτηση γύρω από τέτοια σύμβολα, τα οποία για πολλούς Ποντίους συνδέονται άμεσα με τις μνήμες του διωγμού, της εξορίας και της καταστροφής.

Σύμφωνα με την επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται, η ιστορική μνήμη δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στην τιμή προς τα θύματα, αλλά οφείλει να περιλαμβάνει και την κριτική προσέγγιση προσώπων, γεγονότων και αφηγήσεων που διαμόρφωσαν την ιστορική πραγματικότητα. Το κείμενο θέτει το ερώτημα γιατί ορισμένες αφηγήσεις θεωρούνται υπεράνω κριτικής, ενώ η ποντιακή μνήμη καλείται διαρκώς να απολογείται για την ύπαρξή της.

Παράλληλα, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στο ζήτημα της άρνησης της Γενοκτονίας. Όπως υποστηρίζεται, η άρνηση δεν συνιστά απλώς αμφισβήτηση ιστορικών γεγονότων, αλλά συχνά οδηγεί σε αντιστροφή των ρόλων, μετατρέποντας τα θύματα σε κατηγορούμενους και στερώντας ακόμη και από τους νεκρούς το δικαίωμα της αθωότητας.

Σαμψούντασπορ εναντίον ΑΕΚ

Samsunspor εναντίον ΑΕΚ

(Η αυτόματη μετάφραση από fb)

Tamer Cilingir

https://pontosgercek.com/samsunspor-ve-aek/

Ένας ποδοσφαιρικός αγώνας μας περιμένει, κατάλληλος για το βιβλίο του το 1994 με τίτλο "Football Is Never Just Football" γραμμένο από τον Άγγλο συγγραφέα Simon Kuper. Ο αγώνας UEFA Europa Conference League, που θα διεξαχθεί την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2025, στις 20.45 στο Στάδιο της Samsun της 19ης Μαΐου, δεν θα είναι απλά ένας ποδοσφαιρικός αγώνας· θα είναι επίσης μια στιγμή για να αντιμετωπίσουμε μια κοινή, αλλά πολύ διαφορετική ημερομηνία ερμηνείας. Η ΑΕΚ Αθηνών θα αντιμετωπίσει την οικοδέσποινα Samsunspor και έναν από τους ελληνικούς ομίλους.

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ 19 ΜΑΙΟΥ

Ξεκινώντας από το όνομα του γηπέδου όπου θα διεξαχθεί το ματς, μπορούμε πραγματικά να πούμε ότι αυτό είναι κάτι που ξεπερνά κατά πολύ έναν ποδοσφαιρικό αγώνα. Όλοι γνωρίζουμε τον "πυρετό" των τουρκικών τριβούνων που οδηγεί σε χουλιγκανισμό και όχι στον ανταγωνισμό Ελληνικής και Τουρκικής ομάδας. Μένει αυτή τη φορά να διεξαχθεί αγώνας με ελληνική ομάδα σε μια πολιτεία που λέγεται 19 Μαΐου. Η 19η Μαΐου 1919 είναι μια σημαντική ημερομηνία για τη γεωγραφία του Πόντου (Μέση και Δυτική Μαύρη Θάλασσα). Σύμφωνα με επίσημες εργασίες της Τουρκικής ιστορίας, παρόλο που περιγράφεται ως η ημερομηνία κατά την οποία ο Μουσταφά Κεμάλ πήγε στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τον πόλεμο της απελευθέρωσης από τον ιμπεριαλισμό, γνωρίζουμε ότι αυτή η ιστορία δεν είναι ο πόλεμος της απελευθέρωσης από τον ιμπεριαλισμό αλλά το τελικό στάδιο του πολέμου των απελευθερώσεων από τους Έλληνες. Στο τέλος αυτής της διαδικασίας έχασαν τη ζωή τους 353 χιλιάδες Έλληνες από τον Πόντο, ενώ περίπου 800 χιλιάδες Έλληνες της Μικράς Ασίας είναι άγνωστοι.

Η Γενοκτονία του Πόντου: Σύντομα Ιστορικά Γεγονότα και Σχήματα

Σε τρία στάδια διαμορφώνεται η συστηματική διαδικασία εξόντωσης για τους Έλληνες του Πόντου:

1914-1918 (Ι. Εποχή Παγκοσμίου Πολέμου)

Πολιτικές λαθρεμπορίου του Οθωμανού υπουργού Εσωτερικών Talat Pa şa από το 1916

Οι άνδρες οδηγήθηκαν πρώτα σε «τάγματα επιχειρήσεων» και στη συνέχεια σκοτώθηκαν

Αναγκάζοντας γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους σε θάνατο πορείες από τη Σαμψούντα, την Τραπεζούντα, το Όρντου προς τις εσωτερικές περιοχές (Tokat, Sivas, Diyarbakır, Malatya)

Πείνα, αρρώστιες, βιασμοί και σφαγές κατά την πορεία

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΟ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΩΝ

Γκιζέμ Γιλμάζ

Στο συνέδριο που οργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση Συρίων (ESU) και πραγματοποιήθηκε στο Ελβετικό Κοινοβούλιο στις 17 Σεπτεμβρίου 2025, ζητήθηκε η αναγνώριση των γενοκτονιών που διαπράχθηκαν εναντίον των Συρίων, των Ποντίων και των Αρμενίων.

Εκ μέρους των Αρμενίων μίλησε ως προσκεκλημένος ο Τόρος Κορκμάζ, ενώ διάφοροι Σύριοι εκπρόσωποι ενημέρωσαν τους Ελβετούς βουλευτές σχετικά με τη γενοκτονία που έλαβε χώρα στις αρχές του 20ού αιώνα.

Εκ μέρους των Ποντίων, ο συγγραφέας Ταμέρ Τσιλινγκίρ προσκλήθηκε και παρουσίασε ένα κείμενο στους Ελβετούς βουλευτές.

Ολόκληρο το κείμενο που παρουσίασε ο Ταμέρ Τσιλινγκίρ στους Ελβετούς βουλευτές:

Αξιότιμα Μέλη του Ελβετικού Κοινοβουλίου,

Σας ευχαριστώ που μου δίνετε σήμερα την ευκαιρία να μιλήσω για ένα τραγικό και συχνά παραγνωρισμένο κεφάλαιο της ιστορίας – τα γεγονότα που συνέβησαν στην περιοχή του Πόντου, στις ακτές του Εύξεινου Πόντου, στα εδάφη της σημερινής Τουρκίας.

Ο Πόντος υπήρξε η πατρίδα του ελληνικού λαού, γνωστού ως Πόντιοι, για περισσότερα από 3.000 χρόνια. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η περιοχή γνώρισε μια περίοδο πολιτιστικής και πνευματικής άνθησης, συγκρίσιμη με την Ευρωπαϊκή Αναγέννηση.

Σε πόλεις όπως η Τραπεζούντα, η Σαμψούντα και η Γκιρεσούν αναπτύχθηκαν και διαδόθηκαν η λογοτεχνία, η τέχνη, η επιστήμη και η εκπαίδευση.

Χαιρετισμός στην Αντίσταση και την Ελευθερία

Tamer Çilingir

Η ιστορία του ελληνισμού είναι υφασμένη με νίκες απέναντι στην τυραννία και την καταπίεση.

Από τον Πόντο που δεν υπέκυψε ποτέ στη Ρώμη, μέχρι τους Έλληνες που ύψωσαν το ανάστημά τους ενάντια στην οθωμανική σκλαβιά και κατέκτησαν την ανεξαρτησία τους·

από εκείνους που μεταμόρφωσαν την κατεχόμενη Ελλάδα σε εφιάλτη για τις στρατιές των Ναζί, μέχρι τους πολίτες που το 1967, με θυσίες και αίμα, γκρέμισαν τη δικτατορία και ξανάφεραν το φως της δημοκρατίας·

το μήνυμα είναι ένα και αδιάψευστο: κανένας δυνάστης δεν είναι ανίκητος.

Σε όλους αυτούς τους αγώνες –από τον Πόντο έως την Αθήνα, από τη Σμύρνη έως τη Μακρόνησο– υπάρχει μια αλυσίδα αντίστασης που κρατά ζωντανό το ίδιο πνεύμα: το πνεύμα της ελευθερίας.

“Η Ελλάδα να ακολουθήσει ορθολογική πολιτική! Εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων με βάση τον Πόντο τη Μικρά Ασία και την Κύπρο – Απαράδεκτο να μην αντιδρά κατά της Τουρκίας”

Μήνυμα αλλαγής της παθητικής στάσης της χώρας απέναντι στην Τουρκία στέλνει μιλώντας αποκλειστικά στο Infognomonpolitics.gr, ο Ταμέρ Τσιλιγκίρ, Τούρκος συγγραφέας και ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αγωνίζεται για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Δημοσιεύτηκε στις 26 Μαΐου 2024 

Μήνυμα αλλαγής της παθητικής στάσης της χώρας απέναντι στην Τουρκία στέλνει μιλώντας αποκλειστικά στο Infognomonpolitics.gr, ο Ταμέρ Τσιλιγκίρ, Τούρκος συγγραφέας και ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αγωνίζεται για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

«Πρέπει να πολεμήσουμε όλοι ενάντια σε αυτήν την αδικία. Εάν ένα έγκλημα που διαπράττεται δεν τιμωρείται, εάν δεν αντιμετωπιστεί, επαναλαμβάνεται»

Ταμέρ Τσιλιγκίρ

Συνέντευξη στον Χρήστο Κωνσταντινίδη

Μπορεί στην Ελλάδα το πολιτικό σύστημα, όντας υπνωτισμένο από υποσχέσεις φιλίας, καλής γειτονίας, να αρνείται πεισματικά να εντάξει στην ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας το θέμα της Γενοκτονίας, προβάλλοντας τα εγκλήματα που διέπραξε στο παρελθόν και να ασκήσει σφοδρή πίεση στην αναθεωρητική Τουρκία, η οποία αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στα νησιά, διεκδικεί το μισό Αιγαίο (με τελευταίο κρούσμα την οριοθέτηση δικών της θαλασσίων πάρκων) και έχει κατεχόμενη εδώ και 50 χρόνια σχεδόν τη μισή Κύπρο, υπάρχουν όμως φωνές Τούρκων που διαφωνούν με αυτήν τη στρατηγική της χώρας μας και στέλνουν μήνυμα για ανατροπή αυτής της παθητικής στάσης.

«Η Ελλάδα θα πρέπει να ακολουθήσει ανεξάρτητες πολιτικές που θα φροντίζουν τα δικά της εθνικά συμφέροντα και θα ενεργούν πιο ριζικά στον Πόντο, τη Μικρά Ασία και την Κύπρο. Το ελληνικό κράτος πρέπει να απαλλαγεί από την ντροπή να επιτρέψει στον ιδρυτή του τουρκικού κράτους, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τη γενοκτονία πριν από 100 χρόνια, να έχει ένα μουσείο στη Θεσσαλονίκη, να μην αντιδρά στην Τουρκία, όπου κάθε μέρα και μια εκκλησία μετατρέπεται σε τζαμί», δηλώνει ο Ταμέρ Τσιλιγκίρ στο infognomonpolitics.gr με αφορμή την ομιλία που έδωσε στη χώρα μας για τη 19η Μαΐου, την ημερομηνία μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Ποιος είναι ο Ταμέρ Τσιλιγκίρ

Η αλήθεια για τη γενοκτονία στην τουρκική γλώσσα και ένας διαφορετικός αγώνας μέσω… υπεράσπισης Οτζαλάν

Η εφημερίδα “Εποχή” και η αναζήτηση των λειψάνων όσων εκτελέστηκαν στα δικαστήρια της Αμάσειας.

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Η εφημερίδα “Εποχή” του εθνομάρτυρα-δημοσιογράφου Νίκου Καπετανίδη επιστρέφει μετά από 106 χρόνια στον Πόντο. Τα τεύχη της εφημερίδας μεταφράστηκαν στην τουρκική γλώσσα και δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα Pontos Gercek (Η αλήθεια του Πόντου) του αγωνιστή Ταμέρ Τσιλιγκίρ, συνέντευξη του οποίου έχουμε φιλοξενήσει σε αυτόν τον ιστότοπο, πριν βέβαια μετονομαστεί σε Geopolitico.gr. Είναι μια εξέλιξη που έχει τη σημασία και τους συμβολισμούς της, ιδιαίτερα από τη στιγμή που αφορούν αυθεντικά κείμενα, τα οποία γράφηκαν την περίοδο που ήταν εν εξελίξει αυτές οι μαζικές σφαγές και αποτελούν μαρτυρίες γενοκτονίας.

Υπάρχουν όμως και άλλες εξελίξεις, τις οποίες είχαμε αναφέρει στο περιθώριο, καθότι ο αγώνας για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου είναι ένα θέμα ιερό και με τέτοια δυναμική σε σημείο να συγκινεί ακόμα και τους ίδιους τους Τούρκους, αυτούς βέβαια που έχουν κοιτάξει την αλήθεια κατάματα και κινούνται πάνω στις αξίες του ανθρωπισμού. Τον Οκτώβριο του 2024 Τούρκος βουλευτής του Emek Partisi, του Εργατικού Κόμματος που εξέλεξε 8 βουλευτές στις εκλογές του Μαΐου του 2023, Ισκεντέρ Μπαϊχάν ζήτησε από τη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση, να ανοιχτούν τα πρακτικά των Δικαστηρίων της Αμάσειας, τα οποία οδήγησαν σε εκτέλεση Ελλήνων που αποτέλεσαν σημαντικές προσωπικότητες στον Εύξεινο Πόντο. Η εξέλιξη προέκυψε μετά από άρθρο του Τούρκου συγγραφέα, ερευνητή, ιστορικό και οικονομολόγο, Νεβζάτ Οναράν με θέμα τα Δικαστήρια της Αμασείας το 1921 και την απόδειξη της άμεσης εμπλοκής του Μουσταφά Κεμάλ.

Το τουρκικό κοινονούλιο απάντησε, ότι τα πρακτικά αυτά υπάρχουν και είναι στοιβαγμένα σε 40 σάκους στα υπόγεια της εθνοσυνέλευσης. Τα πρακτικά δεν έχουν ανοιχτεί και καταχωρηθεί.

Στο επόμενο βήμα εφόσον ανοιχτούν τα πρακτικά και μελετηθούν, οι φορείς που τρέχουν την προσπάθεια θέλουν να βρούνε το σημείο που πέταξαν τα σώματα των εκτελεσθέντων Ελλήνων που αποτέλεσαν σημαντικές μορφές του Ποντιακού Ελληνισμού, όπως ο Νίκος Καπετανίδης, ο βουλευτής της οθωμανικής βουλής, Ματθαίος Κωφίδης, ο αθλητής και μέλος της ομάδας Πόντος του Κολλεγίου Ανατόλια Μερζιφούντος, Συμεών Ανανιάδης, ο Αλέξανδρος Ακριτίδης, ο Επίσκοπος Ζήλων, Ευθύμιος Αγριτέλλης και πολλές άλλα προσωπικότητες.

Ταμέρ Τσιλινγκίρ: Είμαι εξισλαμισμένος Έλληνας του Πόντου. Υπάρχουν και άλλοι. Πρέπει να μάθουν την αλήθεια

LIVEMEDIA.GR

Ταμέρ Τσιλινγκίρ

Ήδη αρκετοί Τούρκοι ανακαλύπτουν την ελληνική τους ταυτότητα.

Συνέντευξη στον Δημοσθένη Γκαβέα, huffingtonpost.gr

Ως εξισλαμισμένος Έλληνας του Πόντου αυτοπροσδιορίζεται ο Tamer Cillingir (Ταμέρ Τσιλινγκίρ), Τούρκος συγγραφέας και ακτιβιστής ο οποίος πλέον ζει στην Ελβετία. Ο κ. Τσιλινγκίρ έπειτα από μακρά έρευνα έγραψε στα τουρκικά το βιβλίο «Pontos Gerçeği: 1914-1923 Yılları Arasında Karadeniz’de Yaşananlar, εκδ. Ragıp Zarakolu» («Η αλήθεια για τη Γενοκτονία του Πόντου») όπου σε αυτό αναφέρεται στη γενοκτονία που υπέστη ο ελληνικός πληθυσμός από τους νεότουρκους. Σε εμάς περιγράφει τα γεγονότα εκείνης της εποχής, τα ψέματα που εξακολουθεί να λέει το τουρκικό κράτος και παράλληλα τα συνδέει με το σήμερα, αφού άλλωστε πρόκειται για μια πληγή που δεν έχει επουλωθεί. Ο κ. Τσιλινγκίρ μας περιγράφει πως εκτουρκίστηκαν μετά τις σφαγές, τον εκτοπισμό και τις ανταλλαγές πληθυσμών, οι εναπομείναντες Έλληνες του Πόντου.

Τον συναντήσαμε στην Αθήνα στο πλαίσιο του Διεθνούς Συνεδρίου για το Έγκλημα της Γενοκτονίας που διεξήχθη στην Αθήνα στις 6-9 Δεκεμβρίου από την Παμποντιακή Ομοσπονδία με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γενοκτονία του Πόντου, στο οποίο συμμετείχε ως ένας εκ των ομιλητών.

Ο κ. Τσιλινγκίρ, με καταγωγή από τη Λιβερά της Ματσούκας, του οποίου οι παπούδες, όπως λέει εξισλαμίστηκαν, αγωνίζεται για χρόνια κατά του αυταρχισμού του τουρκικού κράτους, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα να φυλακιστεί, να βασανιστεί και να καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη. Ωστόσο κατάφερε και έφυγε στο εξωτερικό γνωρίζοντας φυσικά πως δεν πρόκειται να επιστρέψει ποτέ στην Τουρκία.

«Γεννήθηκα σε περιοχή που ανήκε σε ελληνικούς πληθυσμούς και παρότι είχαμε γίνει μουσουλμάνοι, μας είχαν εξισλαμίσει, η ελληνική κουλτούρα εξακολουθούσε να έχει μεγάλη επιρροή επάνω μου» λέει προσθέτοντας πως «είναι πολλοί αυτοί που δεν γνωρίζουν το παρελθόν και την καταγωγή τους κάτι για το οποίο φρόντισαν διαδοχικά όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις».

Πώς γνωρίζετε ότι είστε Ελληνας;

«Εσείς πως ξέρετε ότι είστε Έλληνας;» μου ανταποδίδει την ερώτηση, χωρίς όμως να με αφήσει να απαντήσω, άλλωστε η δική του απάντηση ήταν πιο πειστική.

«Παρότι είχα βρει στοιχεία για την ελληνική μου καταγωγή, έκανα και τέστ DNA σε μια αμερικάνικη εταιρεία και το αποτέλεσμα έδειξε πως το ποσοστό DNA σαν αυτό που έχει καταγραφεί στην κεντρική Ασία, ήταν μηδενικό. Δηλαδή δεν ήμουν Τούρκος. Ωστόσο έδειξε πως είμαι Έλληνας κατά 86% και άλλο ένα 14% του DNA μου είναι ιταλικό. Όμως το σημαντικότερο δεν είναι τα γονίδια, αλλά η κουλτούρα και ο αντίκτυπος του ελληνισμού επάνω μου. Γι′ αυτό και θεωρώ τον εαυτό μου Έλληνα».

Ταμέρ Τσιλιγκίρ: Δεν υπάρχουν Τούρκοι στον Πόντο – Είμαστε όλοι εξισλαμισμένοι Έλληνες

Μια συγκλονιστική εκπομπή για τη Γενοκτονία των Ποντίων αλλά και τι συμβαίνει σήμερα στον Πόντο έκανε το βράδυ της Πέμπτης ο δημοσιογράφος Δημήτρης Μανιάτης στο «ONE Channel».

Πηγή: Epilekta

Καλεσμένοι του Δημήτρη Μανιάτη ο ιστορικός Κωνσταντίνος Φωτιάδης και ο Έλληνας τουρκόφωνος μουσουλμάνος Πόντιος συγγραφέας και ακτιβιστής Ταμέρ Τσιλιγκίρ.

Έχω γεννηθεί στη Λιβέρα της Τραπεζούντας.

Είμαι από μια ουσιαστικά ελληνική οικογένεια που έχει εξισλαμιστεί.

Από τα 20 μου ειδικότερα άρχισαν τον ακτιβισμό κατά των αντιδημοκρατικών εφαρμογών στην Τουρκία.

Και σε αυτή τη διαδικασία, σε διάφορες περιόδους, τέθηκα υπό κράτηση, φυλακίστηκα, αλλά από παιδί σπίτι μιλούσαμε μια άλλη γλώσσα, τα ποντιακά, ρωτούσαμε στην οικογένειά μας τι ήταν αυτό αλλά δεν μας έλεγαν, μας έλεγαν ότι είναι μια παλιά γλώσσα και μας έκρυβαν ότι είναι τα ποντιακά.

Αλλά αργότερα εγώ, για να μπορέσω να μάθω το παρελθόν μας και την ιστορία μας, άρχισα να ερευνώ.

Από δυτικές πηγές περισσότερο εκτός Τουρκίας, σκέφτηκα ότι μόνο από τέτοιες πηγές μπορώ να ενημερωθώ, μαζί με κάποιους φίλους μου το σκεφτήκαμε αυτό και διαπιστώσαμε το εξής:

Ουσιαστικά υπήρχαν και αρκετά έγγραφα μέσα στις επίσημες τουρκικές πηγές για τους Πόντιους.

Στην περιοχή μας έχει πάνω από 300 χωριά που μιλάνε Ποντιακά, μετά τη συμφωνία της ανταλλαγής το 1923 οι Έλληνες που ήταν εκεί είχαν πάει στην Ελλάδα και ουσιαστικά πίσω δεν είχε μείνει κανένας Έλληνας.

Αλλά εμείς ακόμα μιλάμε ελληνικά, μιλάμε ποντιακά. Και ήταν ξεκάθαρο ότι κάτι μας κρύβουν.

Και αποφάσισα με κάποιους φίλους μου να κάνω μια σοβαρή έρευνα για αυτό το θέμα.

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν ένα κράτος που κρατούσε πολύ καλά αρχεία.

Το 1461 όταν μπήκαν στην Τραπεζούντα δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος.

Σε 80 χρόνια μέσα βλέπουμε ότι το 33% του πληθυσμού εκεί ήταν μουσουλμάνοι.

Αλλά στο μεταξύ, επειδή κατέγραφαν και όποιον έμπαινε και έβγαινε στην πόλη, βλέπουμε και ότι κανένας δεν εισερχόταν ή εξερχόταν από την πόλη.