Μ. Κοττάκης: Η Κάσος και οι έρευνες στη Ν. Κρήτη κλειδί για το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο

Ο διευθυντής της εφημερίδας "Εστία" σε μια συνολική ανάλυση στον 98.4 πως ο ενεργειακός καμβάς που σχετίζεται με την Ανατολική Μεσόγειο, κουμπώνει στο βάθος σε συνολικότερες γεωπολιτικές διευθετήσεις στην περιοχή, που τελικά ακόμη και την υπόθεση του καλωδίου αντολικότερα της Κάσου, αλλά και των ερευνών της Chevron νότια της Κρήτης με τις αντιδράσεις για τις θαλάσσιες ζώνες από πλευράς Λιβύης , την εντάσσουν επί του πεδίου στην ύπαρξη του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου.

Ο Μ. Κοττάκης, σημείωνει πως όπως κι αν σερβιρστούν επικοινωνιακά οι όποιες εξελίξεις , ιδίως μετά την διπλή μας υποχώρηση το καλοκαίρι του 2024 στη Κάσο, οτιδήποτε λιγότερο από την επιτυχία της UNCLOS το 1982 για τις θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με κλειδί την ΑΟΖ με βάση το δίκαιο της θάλασσας και το διεθνές δίκαιο , θα συνιστά ήττα στην άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Η Κάσος, ο Συρίγος και η στρουθοκάμηλος

4/10/2026

Φωτό: ΑΠΕ:ΜΠΕ

ΠΕΤΑΛΑΣ ΣΑΒΒΑΣ

Ελληνική υποχώρηση στην Κάσο – και μάλιστα δύο φορές – παραδέχθηκε πλέον δημόσια ο βουλευτής της ΝΔ Άγγελος Συρίγος. Τα τελευταία δύο χρόνια, από την υπόθεση της Κάσου, πολλοί από εμάς είχαμε προβληματιστεί, ανησυχήσει και αναρωτηθεί δημόσια για την ακολουθούμενη εθνική πολιτική στα Ελληνοτουρκικά. Για την ορθότητα της πολιτικής των υποτιθέμενων “ήρεμων νερών” με την Τουρκία, που ακολούθησαν οι κ.κ. Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης μετά τη Διακήρυξη των Αθηνών.

Από την πρώτη στιγμή της περιβόητης Διακήρυξης των Αθηνών είχαν εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις ειδικοί, καθηγητές και δημοσιογράφοι, αλλά και πολιτικοί: Οι πρώην πρωθυπουργοί και πρόεδροι της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής, ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Βαληνάκης και άλλοι. Από διαφορετικό πολιτικό χώρο, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός αρμόδιος για την Ενέργεια Γιάννης Μανιάτης. Πολύ αργότερα – με καθυστέρηση σχεδόν δύο ετών – το ζήτημα ανέδειξε, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Κάσο, και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης.

Την ίδια περίοδο, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης υποστήριζε ότι οι εργασίες στην Κάσο είχαν ολοκληρωθεί και ότι αποτράπηκε μια ελληνοτουρκική κρίση, χωρίς ελληνική υποχώρηση. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, από την άλλη, αντιμετώπιζε επανειλημμένα ανάλογες ανησυχίες ως υπερβολικές. «Κατ’ επάγγελμα ανησυχούντες», «υπερπατριώτες του καναπέ» και άλλοι ανάλογοι χαρακτηρισμοί μπήκαν στην πολιτική αντιπαράθεση.

Τώρα όμως ένας βουλευτής της ίδιας της ΝΔ, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και πρώην υφυπουργός, έρχεται ουσιαστικά να πει ότι στην Κάσο υποχωρήσαμε δύο φορές. Και δεν το είπε μόνο μία φορά. Μετά τη δημόσια αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου, ο οποίος επέμεινε ότι καμία υποχώρηση δεν υπήρξε ο Συρίγος επανήλθε. Δήλωσε ότι εμμένει στην άποψή του και ότι δεν παίρνει πίσω τον χαρακτηρισμό περί υποχώρησης.

Θα. Μαλκίδης: «Η Τουρκία λοιπόν αυτή τη στιγμή δεν διαπραγματεύεται την παρουσία στο Αιγαίο. Θέλει το Αιγαίο»

Για την υπεράσπιση της εθνικής μας κυριαρχίας 

O Θεοφάνης Μαλκίδης μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό του Ηρακλείου Κρήτης  CretaOne και στο δημοσιογράφο Γιάννη Ραψωμανίκη, αναφέρθηκε στην τουρκική προκλητικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο.

«Η Τουρκία δεν διαπραγματεύεται το Αιγαίο, θέλει το Αιγαίο»  και με αυτή τη φράση ο Θεοφάνης Μαλκίδης περιγράφει μια τουρκική στρατηγική που, όπως υποστήριξε μιλώντας στο CretaOne 102,3, επιχειρεί να περάσει πλέον από τη ρητορική αμφισβήτηση στη δημιουργία τετελεσμένων.

Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα, το τουρκολιβυκό μνημόνιο, η υπόθεση της Κάσου και ο σχεδιαζόμενος αγωγός φυσικού αερίου προς τα κατεχόμενα συνθέτουν, σύμφωνα με τον ίδιο, ένα ενιαίο σκηνικό κλιμάκωσης σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο και Κύπρο.

Ο κ. Μαλκίδης θέτει ευθέως το ζήτημα της κυριαρχίας και καλεί σε έμπρακτη άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, υποστηρίζοντας ότι «δεν διαπραγματεύεται» πλέον απλώς η τουρκική παρουσία στην περιοχή, αλλά αμφισβητείται το ίδιο το δικαίωμα Ελλάδας και Κύπρου να ασκούν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα.

«Η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα να μπλοκάρει τη διασύνδεση»

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου, υποστηρίζοντας ότι το συγκεκριμένο έργο δεν αποτελεί μόνο ελληνοκυπριακή υπόθεση, αλλά αφορά ευθέως και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΕΝΑ ΚΑΛΑ ΚΡΥΜΜΈΝΟ ΨΕΜΜΑ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Post2post 

Η διαμάχη των κυβερνήσεων  Ελλάδας-Κύπρου για ένα καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης καθυστέρησε την υλοποίηση του επί των  ΑΟΖ Ελλαδας και Κύπρου με προφάσεις του εδώ γκουβέρνου. Αφού αυτή η διαμάχη λύθηκε με γαλλική  παρέμβαση,  την γκρίνια την συνέχισε ο Ερντογάν αυτοπροσώπως. Το εν λόγω ηλεκτρικό καλώδιο,  λέει,  του χαλάει το σχέδιο "Γαλάζια Πατρίδα", που θέλει θαλάσσιες εξόδους της Τουρκίας προς τις ΑΟΖ κρατών της Βόρειας Αφρικής (Λιβύης και Αιγύπτου) και της Μέσης Ανατολής.

Στην πραγματικότητα όλα αυτά έγιναν λόγω των δεσμεύσεων του Μητσοτάκη στον Ερντογάν να αφήσει το πεδίο ελεύθερο για την ανάπτυξη των "σχεδίων συνεκμετάλλευσης", που αμφισβητούν εθνικά δικαιώματα στην περιοχή που δεν ορίστηκε ως χωροθετημένη μας ΑΟΖ από την συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου, κάνοντας έτσι εξαλη (με το δίκιο της) την κυβέρνηση της Λευκωσίας. 

❗️Κανένας όμως κουμπάρος δεν σκέφτηκε να τρίψει στην μούρη των εδώ οσφυοκαμπτών στον Σουλτάνο το γεγονός ότι το υποθαλάσσιο σύστημα οπτικών ινών Kimonas-ιδιοκτησιας της Κυπριακής Cyta, που συνδέει την Κύπρο και την Ελλάδα, είναι σε λειτουργία από τα τέλη του 2015, δημιουργώντας δεδικασμένο και μαλιστα χωρις αντιδράσεις της Αγκυρας!. Συνδέει τον σταθμό της Cyta στο Πεντάσκινο της Κύπρου με τον σταθμό MedNautilus στα Χανιά της Κρήτης και έχει την ίδια όδευση με τον Eastmed και το καλώδιο ηλεκτρικής διασυνδεσης Κύπρου-Ελλάδας, δημιουργωντας έτσι ενα γεωπολιτικό δεδομένο χρονικής διάρκειας 11 χρονών ❗️

Ιδού η Κάσος, ιδού και το πήδημα!

04/09/2026

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΕΝ/STR

ΡΑΚΙΝΤΖΗΣ ΛΕΑΝΔΡΟΣ

Κατά παράφραση της φράσης “Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα”, που χρησιμοποιείται από την Αρχαιότητα (μύθος του Αισώπου) για να προκαλέσομε κάποιον, ώστε να αποδείξει αυτό για το οποίο καυχιέται. H παραπάνω πρόκληση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει η κυβέρνηση την ορθότητα της πολιτικής της για την υπεράσπιση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, που αναγνωρίζεται στη χώρα μας από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και που αμφισβητείται από τη γείτονα με τα δικά της θαλάσσια πάρκα, το Τουρκολιβυκό Σύμφωνο και έμπρακτα με τη παρεμπόδιση στην ηλεκτρική σύνδεση Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κάσου και Καρπάθου.

Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στη προεδρία των ΗΠΑ σηματοδοτεί μια νέα προσέγγιση στη παγκόσμια διακυβέρνηση και στις διεθνείς σχέσεις, όπου κυρίαρχη αναδεικνύεται η βούληση της εκάστοτε υπερκυβέρνησης και η ικανότητα των κρατών και των συμμάχων τους να επιβάλουν τις απόψεις τους με βάση τη στρατιωτική ισχύ τους. Οι διεθνείς συνθήκες, οι διεθνείς οργανισμοί ακόμα και οι παραδοσιακές συμμαχίες φαίνεται πως αργά αλλά σταθερά χάνουν τη σημασία και την επιρροή τους και διολισθαίνουν στο περιθώριο της ιστορίας.

Η Τουρκία με δύο προεδρικά διατάγματα ανακήρυξε δύο “Εθνικά Θαλάσσια Πάρκα” στο Βορειοανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, τα όρια των οποίων εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων σε διεθνή ύδατα (ανοικτή θάλασσα) και στη με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας ελληνική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Έτσι και με το Τουρκολιβυκό Σύμφωνο προσπαθεί να υλοποιήσει το σχέδιο για τη “Γαλάζια Πατρίδα”, να διχοτομήσει το Αιγαίο Πέλαγος και να απομονώσει το ΚαστελΛόριζο. Σαφώς η ίδρυση των πάρκων αποτελεί συνέχεια των προκλήσεων της γείτονας σε βάρος της χώρας μας.

Ὑποχωροῦμε λεονταρίζοντας: Διαγράψαμε τήν «ὑφαλοκρηπῖδα»!

Ἀποκάλυψη «ΕτΚ»: Οὐδεμία ἀναφορά περί αὐτῆς στίς θαλάσσιες ζῶνες πού περιέχει ἡ ὑπουργική ἀπόφαση Παπασταύρου – Τσάφου γιά τίς ΑΠΕ

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης | Εστία της Κυριακής

– Στό φῶς ὅλες οἱ ὕποπτες ἀλλαγές πού προκαλοῦν βλάβη στό status quo τοῦ Αἰγαίου – Τό Χωροταξικό Πλαίσιο γιά τίς ΑΠΕ κατατάσσει τήν Κρήτη στήν… ἠπειρωτική χώρα καί καταργεῖ πλήρως τούς ὅρους «βραχονησῖδες» καί «ἀκατοίκητες νησῖδες», πού προέβλεπε τό Χωροταξικό Σιούφα γιά τίς Ἀνανεώσιμες Πηγές Ἐνέργειας τοῦ 2008!

– Τήν ὥρα πού οἱ Τοῦρκοι ἀμφισβητοῦν ὡς γκρίζες ζῶνες τίς βραχονησῖδες καί χωροθετοῦν στό Καστελλόριζο θαλάσσιο πάρκο ἔξω ἀπό τά χωρικά τους ὕδατα, ἐμεῖς κλεινόμαστε στά 6 μίλια, ἀφαιροῦμε οἰκονομική δραστηριότητα καί ΑΟΖ ἀπό τίς νησῖδες, ἐξουδετερώνουμε τήν Κρήτη ὡς νησί στήν ὁριοθέτηση θαλασσίων ζωνῶν καί διαγράφουμε τήν ἔννοια τῆς ὑφαλοκρηπίδας ἀπό τά ἐπίσημα κείμενα στό ΦΕΚ!!

ἩἙλλάς κινεῖται ἀπό χθές στόν ἀστερισμό τῶν παροχῶν, πού ἀνακοίνωσε ὁ Πρωθυπουργός ἀπό τό βῆμα τῆς ΔΕΘ ὑπέρ κοινωνικῶν ὁμάδων, ὅπως οἱ συνταξιοῦχοι, οἱ μικρομεσαῖοι, οἱ πολύτεκνοι, οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ἀγρότες, οἱ ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες, οἱ νέοι γονεῖς, πού ἀποτέλεσαν στίς προηγούμενες ἐκλογικές ἀναμετρήσεις τήν «ραχοκοκκαλιά» τῆς ἐκλογικῆς βάσης τῆς ΝΔ καί τώρα ἔχουν ἀποστασιοποιηθεῖ ἀπό αὐτήν.

Μέ τό φάντασμα τοῦ ὑπό ἵδρυσιν κόμματος τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ νά ἵπταται πάνω ἀπό τό Μέγαρο Μαξίμου, ἡ Κυβέρνηση θά ἐπιδοθεῖ σέ μιά μακρά, ὡς φαίνεται, προεκλογική ἐκστρατεία, γιά νά ἀνατάξει –ἄν τά καταφέρει– τήν συσπείρωση τῆς ΝΔ, νά ἀνακόψει τίς διαρροές πρός τά δεξιά της καί νά «σκαρφαλώσει» –δύσκολο μέ βάση τίς σημερινές μετρήσεις– στό 30%.

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ, ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ

(Από τον τοίχο του ΒΑΣΙΛΗ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ -reloaded)

Τον Ιούνιο του 2018 (επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ), όπως έγραφε ο ΒΗΜΑτοδότης, ένας μυστηριώδης κύριος με καπελάκι τύπου Παναμά έφτασε με ένα θηριώδες τζιπ στη Βουλή για να συναντήσει έναν και μόνο πολιτικό. 

Αυτός δεν ήταν άλλος από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ ο μυστηριώδης κύριος ήταν ο πλουσιότερος Τούρκος επιχειρηματίας Ραχμί Κοτς, ο όμιλος του οποίου ανήκει στο κλαμπ των 50 πιο ισχυρών στον πλανήτη. 

Αν και το τι πραγματικά ειπώθηκε μεταξύ των δύο αντρών δεν γνωστοποιήθηκε ποτέ, το ρεπορτάζ έλεγε ότι συζήτησαν τα επενδυτικά σχέδια του Κοτς στην Ελλάδα.

Ο πολύπειρος Τούρκος μεγιστάνας είναι δεδομένο ότι «έβλεπε» να έρχεται στην πρωθυπουργία ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Μεταξύ των επιχειρήσεων της δυναστείας Κοτς στην Τουρκία συγκαταλέγεται και το πλειοψηφικό πακέτο στην κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου (ΤΡΑΟ). 

Η συνάντηση δεν ήταν καθόλου τυχαία καθώς ο Ρ. Κοτς γνώριζε πάρα πολύ καλά τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. 

Οι σχέσεις των δύο πάνε χρόνια πίσω. 

Δεν υπάρχει όμως μόνο αυτή η σχέση που ενώνει τις δύο οικογένειες. 

Η σύζυγος του Κυρ. Μητσοτάκη Μαρέβα Γκραμπόφσκι διατηρεί στενές επαφές με έναν από τους γιους του Ρ. Κοτς, τον Μεχμέτ.

Αυτή η γνωριμία ξεκίνησε πριν από χρόνια, όταν οι δυο τους είχαν συναντηθεί στα έδρανα γνωστών πανεπιστημίων του εξωτερικού. 

Και οι δυο τους στο επίσημο βιογραφικό τους αναφέρονται στις σπουδές τους στο αμερικανικό Columbia. 

Τον Σεπτέμβριο του 2019 η σύζυγος του Ελληνα πρωθυπουργού κατά τη διάρκεια ιδιωτικής της επίσκεψης στην Τουρκία επισκέφτηκε το νέο κτίριο Arter στην Κωνσταντινούπολη, ένας από τους πιο γνωστούς χώρους πολιτισμού και τεχνών στη χώρα. 

Αυτός χρηματοδοτήθηκε και ανήκει στην οικογένεια Κοτς. 

Η Μ. Γκραμπόφσκι όχι μόνο φωτογραφήθηκε στο Arter μαζί με τον οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον βαθύπλουτο Τούρκο επιχειρηματία Ρ. Κοτς, αλλά ανήρτησε και τη φωτογραφία στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram.

Γ. Αϋφαντής:Στην Άγκυρα επικυρώθηκε η Τουρκία ως επικυρίαρχος της Δύσης στην περιοχή

Ο πρέβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής , σε μια πρώτη αποτίμηση του κλίματος στη Σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, τονίζει στον 98.4 ότι μετά τις δηλώσεις Τράμπ αλλά και την στάση έναντι της Τουρκίας με διακρατικές αμυντικές συμφωνίες των περισσότερων δυτικών συμμάχων, είναι εμφανές, πως η δύση επιφυλάσσει για την Τουρκία, ρόλο αυτόνομο και αυτοτελή ως επικυρίαρχου της από την Μαύρη Θάλασσα, στο Αιγαίο , την Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή.

Την ίδια ώρα η Ελλάδα, ως δεδομένος υπάκουος δρων στη δυτική συμμαχία, απλά συμμετέχει σε μια Σύνοδο, όπου ο ρόλος της Τουρκίας , το αμέσως προσεχές διάστημα, προβλέπει ο κ. Αϋφαντής , ότι θα έχει νέες αναβαθμισμένες προκλήσεις έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου.

Ο παρών Χάρτης διδάσκει Πολιτική. Όμως η Πολιτική Αθήνα είναι ανεπίδεκτη μαθήσεως

Ο παρών Χάρτης διδάσκει Πολιτική. Όμως η πολιτική Αθήνα είναι ανεπίδεκτη μαθήσεως.

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

Απλά μαθήματα Πολιτικής Γεωοικονομίας και Γεωοικονομικής Δημοκρατίας. Όμως ο Μητσοτάκης και οι υπόλοιποι 296 δεν μπορούν. Απεναντίας, ο Ελληνισμός μπορεί.

Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός

Αφιέρωση: Το άρθρο, μαζί με τον Χάρτη της Γεωγραφίας της Αλήθειας, αφιερώνεται στο
Στρατηγό Δημήτρη Αλευρομάγειρο, τόσο για την υπέρ του Ελληνισμού ιστορική του διαδρομή, όσο και για το ηθικό βάρος που έχει το όνομά του, στην τιμή που έκανε στο γραπτό μου το Δεκέμβριο του 2025:

 Δεν υπάρχει Αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδα, ούτε Περιφερειακό. Υπάρχει μόνο Αθηναϊκό πρόβλημα. Να Δανειστείτε για τους Αγρότες σας είπαμε! Όχι για το Ζελένσκι.

Ο χάρτης της ΑΟΖ μας από τον περιβαλλοντικό τομέα του ΟΗΕ, (UNEP/MAP-SPA/RAC), της 20ης Δεκεμβρίου 2019, είναι ο άσσος στο μανίκι αλλά και ο εθνικός τίτλος κυριότητας, για την προδιαγεγραμμένη ακύρωση των λεγόμενων “Τουρκολιβυκού μνημονίου και Γαλάζιας Πατρίδας”.

Η ανάθεση της υπόθεσης σε εξειδικευμένο Διεθνές Νομικό Γραφείο είναι η αμέσως απαιτούμενη ενέργεια. Είναι επιπλέον έκφραση έμπρακτης συγνώμης του Μητσοτάκη, όπως και των υπολοίπων μελών της Βουλής, για την επταετή αποσιώπηση του συγκεκριμένου χάρτη και των αρχείων του περιβαλλοντικού τομέα του ΟΗΕ που βρίσκονται στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης, όλα αυτά τα έτη.

Η προστασία των ελληνικών θαλασσών αποτελεί συνταγματική υποχρέωση και ζήτημα εθνικής ασφάλειας άμεσα

Η προστασία της ελληνικής θάλασσας δεν είναι μόνο περιβαλλοντική πολιτική. Είναι πολιτική εθνικής ασφάλειας, οικονομικής ανάπτυξης, προστασίας της αλιείας, του τουρισμού και της δημόσιας υγείας.

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Π. Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.).

Η Ελλάδα διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή της Μεσογείου και έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους φυσικούς πλούτους στον κόσμο. Η διαφύλαξη αυτού του πλούτου δεν αποτελεί επιλογή της εκάστοτε κυβέρνησης, αλλά συνταγματική και διεθνή νομική υποχρέωση του ελληνικού κράτους.

Το άρθρο 24 του Συντάγματος ορίζει ρητά ότι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους, το οποίο οφείλει να λαμβάνει προληπτικά και κατασταλτικά μέτρα σύμφωνα με την αρχή της αειφορίας. Παράλληλα, η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας επιβάλλει στα κράτη την υποχρέωση προστασίας και διατήρησης του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Το νομικό επιχείρημα έχει διατυπωθεί με το άρθρο 24 του Συντάγματος που επιβάλλει στο κράτος την υποχρέωση προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, ενώ η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) προβλέπει ότι τα κράτη έχουν υποχρέωση να προστατεύουν και να διαφυλάσσουν το θαλάσσιο περιβάλλον.

Σήμερα οι ελληνικές θάλασσες απειλούνται από την ανεξέλεγκτη εξάπλωση εισβολικών ειδών, όπως ο λαγοκέφαλος (που μπορεί και να έχει έρθει με την υβριδική μορφή εμβολής), ο οποίος προκαλεί σοβαρές ζημιές στην αλιεία, καταστρέφει αλιευτικά εργαλεία, διαταράσσει την οικολογική ισορροπία και εγκυμονεί κινδύνους για τη δημόσια υγεία λόγω της ισχυρής τοξικότητάς του, αλλά και της επικινδυνότητας για τη βιομηχανία του τουρισμού μας ξένου και εγχώριου.

Η μοιρασιά του Αιγαίου από το 1973 - Η ΑΟΖ που φοβούνται

Στο βίντεο αυτό αναλύεται ένα κρίσιμο ζήτημα που επιστρέφει συνεχώς στην ελληνοτουρκική αντιπαράθεση: η λογική της συνδιαχείρισης και συνεκμετάλλευσης σε Αιγαίο και Κύπρο.

Σύμφωνα με την ανάλυση, οι ΗΠΑ επιμένουν στρατηγικά από το 1973 σε λύσεις «μοιρασιάς» των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, με στόχο να αποφευχθεί μια ελληνοτουρκική σύρραξη. Το αποτέλεσμα, όμως, είναι η διαρκής πίεση προς την Ελλάδα να μην προχωρήσει αποφασιστικά στην ανακήρυξη, οριοθέτηση και υπεράσπιση της Ελληνικής ΑΟΖ.

Το βίντεο εξηγεί γιατί η ΑΟΖ είναι κομβική για την Ελλάδα, γιατί η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Λιβύη αποτελούν κρίσιμα κομμάτια του ίδιου γεωπολιτικού παζλ, και γιατί η Τουρκία επιχειρεί να μπλοκάρει τον άξονα Ελλάδας - Κύπρου μέσω της Τρίπολης.

Στο επίκεντρο βρίσκονται:
🔹 Η λογική της συνδιαχείρισης σε Αιγαίο και Κύπρο
🔹 Ο ρόλος των ΗΠΑ από το 1973
🔹 Γιατί η Ελλάδα δεν έχει αξιοποιήσει πλήρως την ΑΟΖ
🔹 Το κλειδί της Λιβύης στην Ανατολική Μεσόγειο
🔹 Το Καστελλόριζο και η ελληνική θαλάσσια συνέχεια
🔹 Η προσπάθεια της Τουρκίας να μπλοκάρει Ελλάδα και Κύπρο
🔹 Γιατί η ΑΟΖ είναι ζήτημα εθνικής στρατηγικής
Μια ανάλυση του 2019 που σήμερα ακούγεται πιο επίκαιρη από ποτέ.

Ο τούρκικος στρατηγικός χάρτης της «Γαλάζιας Πατρίδας»

Ο Φιντάν επανέλαβε τις αξιώσεις της Άγκυρας στον Γεραπετρίτη σε συνάντηση στη Σόφια

Από Δημήτρης Γκάζης

- 14 Ιουνίου, 2026

Ησύντομη συνάντηση του Γιώργου Γεραπετρίτη με τον Χακάν Φιντάν στο περιθώριο της συνόδου της Διαδικασίας Συνεργασίας Νοτιοανατολικής Ευρώπης (SEECP) στη Σόφια ήρθε να υπενθυμίσει ότι η περίοδος σχετικής ηρεμίας στα ελληνοτουρκικά δεν συνεπάγεται και εγκατάλειψη των πάγιων τουρκικών διεκδικήσεων. Αντίθετα, η Άγκυρα δια του ΥΠΕΞ κ. Φιντάν επισημοποιεί τα όσα εδώ και εβδομάδες διαρρέονται στον τουρκικό Τύπο, δηλώνοντας αποφασισμένη να προχωρήσει στην υλοποίηση του νομοθετικού πλαισίου για τις θαλάσσιες ζώνες. Αυτό ενσωματώνει τη λογική της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας» (των διεκδικήσεων της δηλαδή σε Αιγαίο και Ν.Α. Μεσόγειο), επιχειρώντας να προσδώσει εσωτερική νομιμοποίηση στις επεκτατικές της αξιώσεις.

Κατά τη συνάντηση, ο Έλληνας ΥΠΕΞ επανέλαβε τη θέση ότι μονομερείς ενέργειες δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα και δεν συμβάλλουν στη διατήρηση του ήρεμου κλίματος στις διμερείς σχέσεις. Υπογράμμισε επίσης ότι η μοναδική διαφορά που αναγνωρίζει η Ελλάδα είναι η οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας. Για να λάβει την απάντηση από τον Χακάν Φιντάν ότι το νομοσχέδιο αποτελεί ζήτημα εθνικής νομοθεσίας της Τουρκίας, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά την προώθησή του (άγνωστο πότε) στην τουρκική Εθνοσυνέλευση.

Ναι στο διάλογο με όλους τους λαούς της Μικράς Ασίας.

Άρθρο του κ. Φουρνάρου Ιωάννη

Στην μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

“Από την ίδρυση του ελληνικού κράτους ως τις μέρες μας οι εξωελληνικές δυνάμεις παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στη ρύθμιση της μοίρας του Ελληνισμού, όχι μόνο στην εθνική του ολοκλήρωση, αλλά και στην εσωτερική του πολιτική της Ελλάδας να δίνει συχνά την εντύπωση ότι ανελίσσεται εν απουσία των Ελλήνων”. 

(Νίκος Γ. Σβορώνος “Επισκόπηση της Νεοελληνικής Ιστορίας 1975.”)

Το Τουρκικό Πρόβλημα

Στη Μικρά Ασία τον προηγούμενο αιώνα, υπήρξε έντονο το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων προκαλώντας στο εσωτερικό τους τις χριστιανικές , φιλελεύθερες, πολιτισμένες συνειδήσεις για το κύμα βίας, τις σφαγές, τις εξορίες , τα βασανιστήρια μέχρι και τις γενοκτονίες των αυτόχθονων εθνοτήτων των Ποντίων, Ασσυρίων, Αρμενίων της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βέβαια, αυτό το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων εξελισσόταν σε συναλλαγή για παράδειγμα η παραχώρηση της Κύπρου στους

Άγγλους.

Από αυτό το πέρασμα φτάσαμε στη Συνθήκη της Λοζάνης. Για την Ελλάδα η Συνθήκη της Λοζάνης σήμαινε μια συμφωνία “έντιμου συμβιβασμού” με την Τουρκία. Για τα συμφέροντα των μεγάλων
δυνάμεων σήμαινε την ιμπεριαλιστική κυριαρχία και το πέρασμα από τη λογική των δικαιωμάτων των εθνών στη λογική των δικαιωμάτων των κρατών.

Όπως επίσης δε διαφέρει και πολύ η αλλαγή του ρατσιστικού, βίαιου οθωμανικού μοντέλου εξουσίας από τη σημερινή κρατικοστρατιωτική γραφειοκρατία και ισλαμοφαστική γραφειοκρατία. Οι πιέσεις των λαών, των εθνών και των διαφορετικών θρησκειών συνεχίζονται. Οι μεταστάσεις του Τουρκικού προβλήματος διαχέονται στις χώρες και έθνη της ευρύτερης περιοχής στη Συρία, στην Κουρδία, στη Σομαλία, στη Λιβύη, στην Κύπρο, στο Αρτσάχ. Αλλά και εντός του Τουρκικού κράτους, στα έθνη και στις θρησκευτικές εθνότητες, αλλά και στους ομοεθνείς πολίτες της, με φυλακές, διώξεις και δολοφονίες.

“Τα δώδεκα μίλια δεν είναι “Επέκταση”. Η “Επέκταση” ως έννοια είναι βρόμικη”

•Η λέξη "Επέκταση" που χρησιμοποίησε η Βουλή των Ελλήνων το 1995, έδωσε στην Άγκυρα το πρόσχημα για το Casus Belli, ενώ έπρεπε να χρησιμοποιηθούν οι όροι "καθορισμός" και "θέσπιση".

•Η εμμονή στο επίρρημα "Νοτίως της Κρήτης" αντί του ονόματος "ΝΟΤΙΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ", αποτελεί γεωφασισμό που σκοπεύει να εξαφανίσει την ύπαρξη της ελληνικής θάλασσας.

•Η Ελλάδα επιδεικνύει εγκληματική αδράνεια, αρνούμενη να Καθορίσει τα 12 μίλια και να ανακηρύξει ΑΟΖ σε περιοχές όπου το Casus Belli δεν ισχύει.

•Διαγραφή της λέξης “Επέκταση” και αντικατάσταση με τις λέξεις: “καθορισμός” και “θέσπιση”, όπως λέει το Δίκαιο της θάλασσας {UNCLOS}.

Γράφουν οι Χ. Κηπουρός και Μ. Λουτσέτης

Η Ανατομία ενός εγκλήματος

Η ιστορική λεξιβλακεία είναι αμείλικτη: Στην Ολομέλεια της 1ης Ιουνίου 1995, η Βουλή των Ελλήνων, προσέφερε στο πιάτο, ως μάνα εξ ουρανού για την Άγκυρα, τη λέξη «Επέκταση». Μία εβδομάδα αργότερα, στις 8 Ιουνίου 1995, η Τουρκική Εθνοσυνέλευση ψηφίζει το Casus Belli, το οποίο δημοσιεύεται στις 13 Ιουνίου (Φύλλο 22312), με την ίδια λέξη «Επέκταση». Παρά το γεγονός ότι η Αθήνα είχε 15 ημέρες για να απαλλαγεί από το ατόπημα, δημοσίευσε τελικά τον Νόμο 2321/1995 στις 23 Ιουνίου, σε πλήρη αντίθεση με τον κυριαρχικό «Καθορισμό» (establish) της UNCLOS, και με την ίδια τη στοιχειώδη Λογική.

Το Επίρρημα «ΝΟΤΙΩΣ»: Εξαφανίζουν το όνομα για να κλέψουν την ύπαρξη

Η εμμονή στο επίρρημα «Νοτίως της Κρήτης» αντί του ονόματος «ΝΟΤΙΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ» είναι ο ορισμός του Γεωφασισμού. Εξαφανίζουν το όνομα για να κλέψουν την ύπαρξη της ελληνικής θάλασσας, επιβάλλοντας έναν Εθελοντικό Ακρωτηριασμό για να «παραμείνουν κάποιοι στα πράγματα».

Ο φασισμός της Αδράνειας

Γ. Τσουκαλάς: τι επιδιώκει η Τουρκία με την υπαγωγή της Ελλάδας στο εσωτερικό της δίκαιο;

Του Γιώργου Τσουκαλά, Δικηγόρου

Επιδιώκει η Τουρκία την υπαγωγή της Ελλάδας στο εσωτερικό δίκαιο της; Καθώς το ερώτημα μπορεί εν πρώτοις να μοιάζει φύσει αδιανόητο, η απάντηση με όρους παραβολής, μπορεί να βρίσκεται σε ένα ευφάνταστο τουρκικό παραμύθι. Σύμφωνα με αυτό, κάποτε ο Ναστραδίν Χότζας πήγε στον γείτονά του ζητώντας του, να του δανείσει το μεγάλο του καζάνι για λίγες ημέρες. Σαν ο Χότζας επέστρεψε στον γείτονα το καζάνι, απίθωσε μέσα του, και ένα μικρότερο, λέγοντάς του, πως τάχα «το γέννησε». Λίγο καιρό αργότερα, ο Χότζας πήγε πάλι στον γείτονα και ξαναδανείστηκε το μεγάλο καζάνι. Καθώς ο καιρός περνούσε, ανήσυχος ο γείτονας, επειδή ο Χότζας δεν επέστρεφε το καζάνι, τον ρώτησε: « – Χότζα, πού είναι το καζάνι μου; Δεν γέννησε;». Τότε, ο Χότζας περίλυπος του απάντησε: « – Λυπάμαι πολύ φίλε μου, αλλά έχω άσχημα νέα, γιατί το καζάνι σου απεβίωσε!» Με έναν ανάλογο τρόπο, η Τουρκία μοιάζει να επιδιώκει το τέλος του διεθνούς δικαίου ως συστήματος κανόνων που εφαρμόζεται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, και την αντικατάστασή του, με ένα τουρκογενές περιφερειακό σύστημα κανόνων δικαίου, που θα βασίζεται στην επιβολή του ισχυροτέρου.

Κατ’ αρχήν, οι σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας ρυθμίζονται ως διακρατικές σχέσεις από το δημόσιο διεθνές δίκαιο. Πως όμως προσλαμβάνει μια κυρίαρχη τάση της τουρκικής κουλτούρας το ισχύον διεθνές δίκαιο; Κατά μια διαδεδομένη τουρκική θεώρηση, το δημόσιο διεθνές δίκαιο είναι ένα ευρωκεντρικό δικαιϊκό σύστημα, ένα πλάσμα των ευρωπαϊκών κρατών του 17ου αιώνα, όπως αποκρυσταλλώθηκε μετά την Συνθήκη της Βεστφαλίας (1648) και όπως προηγουμένως διατυπώθηκε ως ιδέα από τον Ούγο Γρότιο (Hugo Grotius, 1583-1645).

Η ΘΡΑΣΥΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ!!

Του Γιώργου Ζουρίδη

Το νέο νομοσχέδιο που ετοιμάζει ο Ερντογκάν  για να το εισάγει στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση προς κύρωση, αποτελεί ένα ακόμα βήμα για την «φινλανδοποίηση» της Πατρίδας μας, και αποτελεί την κρατική νομιμοποίηση του περίφημου casus belli που εδώ και χρόνια «αναμασούν» οι γείτονες μας!

Ένας σπουδαίος Έλληνας διανοητής, ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, είχε εδώ και χρόνια προνοήσει μέσα από την αρθρογραφία του για τις «Όψεις του νέου ανατολικού ζητήματος» να κινητοποιήσει μορφωτικά τον απανταχού Ελληνισμό, για τον ρόλο και την επικίνδυνη στρατηγική των Τούρκων υποιμπεριαλιστών, που προσπαθούν με κάθε τρόπο να αναδειχθούν ως μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη στην περιοχή!

Η όλη προσπάθεια του Μιχάλη βρήκε ευήκοα ώτα  στον Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου και το 1994 η Βουλή των Ελλήνων ανακήρυξε με απόλυτη πλειοψηφία την ημέρα της 19ης Μαΐου, ως ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ για την γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού….

Και πάντα σαν σήμερα, θα τους θυμόμαστε και θα τους τιμούμε!!!

Είχα την ευκαιρία ως συνοδοιπόρος των απόψεων του Μιχάλη να καταγγείλω μαζί με  αυτόν και ελάχιστους ακόμα  συντρόφους το 1988 την Συμφωνία του Νταβός, που έδινε «άφεση αμαρτιών» στην Τουρκία για την εισβολή και κατοχή μεγάλου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας! Έτσι άνοιξε και ο δρόμος αργότερα για της άρση του «βέτο» που έλεγε ότι η όποια τουρκική πρωτοβουλία για την Ευρώπη, έπρεπε να βρίσκει σύμφωνη και την Ελλάδα. 

Αργότερα είχαμε την δημόσια συγγνώμη του Ανδρέα Παπανδρέου με την περίφημη φράση του “Mea culpa” για το Νταβός, που ανέδειξε το ήθος του ανδρός.

Ο στόχος της έντασης στο Αιγαίο

Του Μανώλη Κοττάκη

Την άνοιξη του 2016 η τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο ήταν σε έξαρση. Η Ακτοφυλακή της γείτονος δοκίμαζε σε ημερήσια βάση την ψυχραιμία των ημετέρων Αρχών με διαρκή επεισόδια, εμπλοκές, επακουμβήσεις ακόμη και διεμβολισμό σκαφών του Λιμενικού  μας. Το ίδιο συνέβαινε και στον ουρανό με διαρκείς παραβιάσεις και παραβάσεις του εναερίου χώρου μας από τουρκικά μαχητικά. 

Ο τότε υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, παρά όσα του καταλογίζονται περί δογματισμού και αρτηριοσκληρωτισμού, είναι ένας κατά βάση ανοιχτόμυαλος άνθρωπος. Με τα κουσούρια του. Ενίοτε τον ενοχλεί η κριτική, ενίοτε όμως στα δύσκολα την αναζητά. Αναζητά γενικώς την άλλη ματιά. 

Γνωρίζοντας τις ισχυρότατες διαφωνίες μου για τους χειρισμούς του ΣΥΡΙΖΑ στο  Μακεδονικό, δεν δίστασε να με πάρει μαζί του στα Σκόπια, στην κρίσιμη συνάντησή του με τον ομόλογό του Ντιμιτρόφ, ενώ ζήτησε να με έχει απέναντί του σε εκπομπή της ΕΡΤ, λίγο πριν από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Εν γνώσει του ότι θα τον αντέκρουα. Εκείνες τις ημέρες της κρίσης με τους Τούρκους στο Αιγαίο, ο Κοτζιάς ψαχνόταν. 

Είχε μια υποψία ότι η γείτων εξήγαγε ως κρίση τα εσωτερικά της στο Αιγαίο, αλλά δεν είχε την κατάλληλη τεκμηρίωση. Συγκάλεσε, λοιπόν, τότε στον πρώτο όροφο του νεοκλασικού κτιρίου της οδού Ακαδημίας μια sui generis σύσκεψη. Συγκεκριμένα, στη μεγάλη αίθουσα που βρίσκεται αριστερά, μόλις ανέβεις τα αυτοκρατορικά σκαλιά με το παχύ κόκκινο χαλί. 

Νότης Μαριάς: Η Κάρπαθος καρφί στο μάτι του Ερντογάν

«Ο λύκος την τρίχα αλλάζει, το χούϊ δεν τ’ αλλάζει» λέει ο θυμόσοφος λαός μας. Έτσι σε λιγότερες από 48 ώρες η Τουρκία με μια άκρως προκλητική ανακοίνωση έθεσε ξανά θέμα αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων με αφορμή την εγκατάσταση πυραύλων Patriot στην Κάρπαθο.

Πλέον ο Ερντογάν μετά το Καστελόριζο βάζει τώρα στο στόχαστρο και την Κάρπαθο. Ισχυρίζεται παράνομα βέβαια η Άγκυρα ότι διεθνείς συνθήκες δήθεν επιβάλλουν την αποστρατικοποίηση στα Δωδεκάνησα. Και όταν έρχεται στο προκείμενο τολμάει να επικαλείται τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων της 10ης Φεβρουαρίου 1947 ανάμεσα στην ηττημένη Ιταλία και τους νικητές Συμμάχους μεταξύ των οποίων ήταν και η Ελλάδα. Δεν ήταν όμως μεταξύ των νικητών Συμμάχων και η Τουρκία για τον απλό λόγο ότι η Άγκυρα ήταν στενή σύμμαχος των ναζί έχοντας υπογράψει Σύμφωνο Φιλίας με τον Χίτλερ στις 18 Ιουνίου 1941, τέσσερις ημέρες πριν την χιτλερική εισβολή στη τότε ΕΣΣΔ. Έτσι όπως έχουμε αναλύσει σε σχετική μας αρθρογραφία την ώρα που ο κρητικός λαός έδινε τη Μάχη της Κρήτης κατά της ναζιστικής μπότας η Τουρκία πλασαριζόταν με τις δυνάμεις του άξονα.

Η Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947 μετά από επιμονή της τότε ΕΣΣΔ προέβλεπε αποστρατικοποίηση της Δωδεκανήσου αλλά αυτό αφορά μόνο τα τότε συμβαλλόμενα μέρη όπως τη σημερινή Ρωσία, τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γαλλία ακόμη και την Ινδία όχι όμως και την Τουρκία καθότι δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος. Μάλιστα με βάση το άρθρο 34 της Συνθήκης της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών «μια συνθήκη δεν δημιουργεί υποχρεώσεις ή δικαιώματα για τρίτες χώρες». Επομένως είναι εντελώς παράνομη η εκ μέρους της Τουρκίας επίκληση της Συνθήκης Ειρήνης του 1947 περί δήθεν αποστρατικοποίησης της Δωδεκανήσου.

Πρέπει δε να επισημανθεί ότι ακόμη και τα παραπάνω συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης των Παρισίων όπως η Ρωσία, η Βρετανία, οι ΗΠΑ κλπ δεν θέτουν καν θέμα αποστρατικοποίησης της Δωδεκανήσου μιας και από τη δεκαετία του ΄50 έπαψαν γενικώς να εφαρμόζονται τα διάφορα καθεστώτα αποστρατικοποίησης για τα Δωδεκάνησα, για τα ιταλικά νησιά Panteleria, Lampedusa, Lampione και Linosa καθώς και για την τότε Δ. Γερμανία αλλά και για τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την τότε Αν. Γερμανία, την Ουγγαρία και τη Φινλανδία.

Τα «Στενά του Χορμούζ» και τα 12 ν.μ.

Ανδρέας Σταλίδης

Κάθε φορά που υπάρχει μία κρίση στη Μέση Ανατολή τα τελευταία 50 χρόνια, ανεξάρτητα από το αν είναι μικρή ή μεγάλη, ακούμε το όνομα 

Είναι τα στενά μεταξύ του Ομάν και του Ιράν.

Το ακούμε επειδή από εκεί περνάει σε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ βάση, από το 25% έως το 40% της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ κατανάλωσης πετρελαίου!

Το ακούμε στα δελτία ειδήσεων σε μία πρόταση που συνήθως λέει ότι ανέβηκε η τιμή του πετρελαίου λόγω της τάδε κρίσης στη Μέση Ανατολή, επειδή από τα στενά αυτά, που βρίσκονται στην ευρεία ζώνη του πολέμου, περνάει όλο αυτό το πετρέλαιο.

Αυτό γίνεται και τώρα, που το πετρέλαιο εκτινάχθηκε άλλη μία φορά.

Εμάς μας ενδιαφέρει επειδή αφ' ενός η Τουρκία, αφ' ετέρου οι Τούρκοι εσωτερικού σε συνεργασία με τους αφελείς «χρήσιμους ηλίθιους» στην Ελλάδα, έχουν πείσει ένα κάποιο τμήμα της κοινής γνώμης ότι δήθεν το Αιγαίο είναι η πιο σημαντική θάλασσα στον πλανήτη γη, οπότε καλώς μέχρι σήμερα τα δύο παράκτια κράτη που βρέχονται από το Αιγαίο Πέλαγος, δηλαδή η Ελλάδα και η Τουρκία δεν επεκτείνουν εκεί τα χωρικά τους ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, όπως έχουν κάνει ΟΛΑ τα άλλα κράτη του κόσμου.

Το μεγαλύτερο άνοιγμα των Στενών του Χορμούζ είναι περίπου 21 ναυτικά μίλια.

12+12=24>21.

Παρ΄ όλα αυτά ΝΑΙ! Σωστά προβλέψατε!

✅Ομάν και Ιράν τηρούν και εφαρμόζουν 12 ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα ή τη μέση γραμμή μεταξύ τους.

Ιδού η μητσοτακική προδοσία!!!

Οι μάσκες του εθνομηδενισμού πέσαν. Τις έριξε ο Μανώλης Κοττάκης με το αποκαλυπτικό του ρεπορτάζ στην «Εστία της Κυριακής».

Πλέον όλη η Ελλάδα γνωρίζει ότι ο Μητσοτάκης είναι εθνικός μειοδότης.

Μέχρι πρότινος μεθόδευε το ξεπούλημα του Αιγαίου παρασκηνιακά.

Κατόπιν της βόμβας Κοττάκη το κάνει… βάζοντας την υπογραφή του, δένοντας κατά αυτό τον τρόπο τα χέρια μελλοντικά τόσο της χώρας όσο και του επόμενου πρωθυπουργού που θα θελήσει να λυτρώσει την πατρίδα από τα χέρια των Μεμέτηδων και των Αμερικανών φίλων τους.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Εστίας της Κυριακής», στη σύμβαση μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και Chevron έγινε μια προσθήκη της τελευταίας στιγμής προς κατοχύρωση της δεύτερης «για την περίπτωση που κατά τη διάρκεια των ερευνών, των εξορύξεων και της ενδεχόμενης εμπορικής εκμετάλλευσης του κοιτάσματος τεθούν εκτός των αρχικών οικοπέδων περιοχές οι οποίες ήταν σε δικαιοδοσία της χώρας μας, να μεταβιβαστούν με διεθνή συμφωνία σε άλλη χώρα».

Δεν είναι fake news. Σωστά διαβάζετε. Οι Πρέσπες του Αιγαίου πήραν σάρκα και οστά.

Ωστόσο ο κύριος Μητσοτάκης επιχειρεί μάταια να επισκιάσει την προδοσία διά της υποτιθέμενης ευμάρειας που θα προκύψει για τον λαό από την εξόρυξη των κοιτασμάτων.

Φραγκοδίφραγκα τα οποία θα έρθουν σε καμία 15ετία… κι αν.