Κυριακή της Πεντηκοστής – Κάθοδος του Αγίου Πνεύματος.(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς
Ομιλία 24
Στη φανέρωσι και διανομή του θείου πνεύματος κατά την ημέρα της Πεντηκοστής
Όπου γίνεται λόγος και περί της μετανοίας
1 Πριν από λίγον καιρό είδαμε τον Χριστό με τους μεγάλους της πίστεως οφθαλμούς ν’ αναλαμβάνεται, όχι λιγώτερο από τους καταξιωθέντας να τον ιδούν με τα μάτια τους, και δεν υστερήσαμε καθόλου σε μακαριότητα από εκείνους· διότι ο Κύριος είπε είναι «μακάριοι εκείνοι που επίστευσαν χωρίς να ιδούν»· αυτοί δε είναι οι πληροφορηθέντες με την ακοή και βλέποντες διά πίστεως.
Είδαμε λοιπόν πριν από λίγον καιρό τον Χριστό να σηκώνεται από τη γη με το σώμα του, τώρα δε διά του αγίου Πνεύματος που εστάλθηκε από αυτόν στους μαθητάς βλέπομε έως πού έφθασε ο Χριστός που αναλήφθηκε και σε ποιο αξίωμα αναβίβασε τη φύσι μας που ανέλαβε· βέβαια οπωσδήποτε ανέβηκε εκεί, από όπου κατέβηκε το Πνεύμα σταλμένο από αυτόν.
Από πού δε κατέβηκε ο Πνεύμα, δεικνύει αυτός που ομιλεί διά του προφήτου Ιωήλ, «θα εκχύσω από το Πνεύμα μου σε κάθε σάρκα», και προς τον οποίον λέγει ο Δαβίδ, «θα εξαποστείλης το Πνεύμα σου, και θα κτισθούν, και θ’ ανακαινίσης την επιφάνεια της γης».
Επομένως ο Χριστός, όταν αναλήφθηκε, ανέβηκε προς τον ύψιστο Πατέρα και έφθασε προς αυτόν τον πατρικό κόλπο, από όπου ήλθε και το Πνεύμα· και αναδείχθηκε κοινωνός ακόμη και κατά το ανθρώπινο συστατικό του αξιώματος του Πατρός, αποστέλλοντας και αυτός πλέον το εξ ουρανού από τον Πατέρα ερχόμενο και στελλόμενο Πνεύμα.
Αλλά να μη νομίση κανείς ότι το άγιο Πνεύμα είναι άμοιρο αυτού του αξιώματος, με το να ακούη ότι αποστέλλεται από τον Πατέρα και τον Υιό· διότι αυτό δεν είναι απλώς από τα αποστελλόμενα, αλλά και από τα αποστέλλοντα και συνευδοκούντα.
