Η ναζιστική Γερμανία εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από τις αποστολές πετρελαίου από την US Standard Oil.
Από τον καθηγητή Michel Chossudovsky
Εικόνα: Ο Αδόλφος Χίτλερ μαζί με τον Πρέσκοτ Μπους, παππού του πρώην προέδρου Τζορτζ Μπους του νεότερου.
Πρώτη δημοσίευση από το GR στις 13 Νοεμβρίου 2019.
Στις 27 Ιανουαρίου 2024, η Ρωσία τιμά την επέτειο: αυτό συνέβη πριν από 80 χρόνια
«Μια κοσμοϊστορική επέτειος από τα χρονικά της σύγχρονης ιστορίας πλησιάζει σε άλλες δέκα ημέρες, η οποία παραμένει μια ζωντανή ανάμνηση για τον ρωσικό λαό. Η πολιορκία του Λένινγκραντ, αναμφισβήτητα το πιο φρικιαστικό επεισόδιο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία διήρκεσε 900 ημέρες, έσπασε τελικά από τον Σοβιετικό Κόκκινο Στρατό στις 27 Ιανουαρίου 1944, πριν από ογδόντα χρόνια για να είμαστε ακριβείς.»
Την πολιορκία άντεξαν περισσότεροι από τρία εκατομμύρια άνθρωποι, εκ των οποίων σχεδόν οι μισοί πέθαναν, οι περισσότεροι από αυτούς τους πρώτους έξι μήνες, όταν η θερμοκρασία έπεσε στους -30 βαθμούς υπό το μηδέν. Ήταν ένα αποκαλυπτικό γεγονός. Άμαχοι πέθαναν από την πείνα, τις ασθένειες και το κρύο. Ωστόσο, ήταν μια ηρωική νίκη. Οι κάτοικοι του Λένινγκραντ δεν προσπάθησαν ποτέ να παραδοθούν, παρόλο που οι μερίδες τροφίμων μειώθηκαν σε μερικές φέτες ψωμί ανακατεμένες με πριονίδι, και οι κάτοικοι έτρωγαν κόλλα, αρουραίους - ακόμη και ο ένας τον άλλον - ενώ η πόλη έμενε χωρίς νερό, ηλεκτρικό ρεύμα, καύσιμα ή μέσα μεταφοράς και βομβαρδιζόταν καθημερινά.
απογειώθηκε από την Τινιάν των νήσων Μαριάννες έριξε την πρώτη ατομική βόμβα. Η βόμβα έπεσε με αλεξίπτωτο και εξερράγη με πυροδοτικό μηχανισμό στα 600 μέτρα περίπου πάνω από το στόχο της – τη Χιροσίμα. Η ώρα ήταν 8.16΄ π.μ. ακριβώς. Μόλις είχε γεννηθεί ο κόσμος της παντοτινής αβεβαιότητας. Από τότε και για πάντοτε θα αποτελεί μια ημέρα αίσχους για την ανθρωπότητα ως ακροτελεύτια πράξη της απόλυτης συνεργασίας των διασημότερων ατομικών ερευνητών του 20ού αιώνα με το πολιτικο-στρατιωτικό αμερικανικό κατεστημένο με στόχο την υλοποίηση του «πρότζεκτ του διαβόλου». Κι έτσι το άθροισμα από χιλιάδες προσωπικές πράξεις καθαρής συνείδησης, οδήγησε τελικά στη μεγαλύτερη ομαδική ενέργεια εγκληματικής ασυνειδησίας. Γι’ αυτό θα μείνει για πάντα ένα ορόσημο για να θυμίζει μεταξύ των άλλων και την απώλεια της υψηλής ηθικής απ’ όπου ξεπήδησε κάποτε η επιστήμη.
Η ιστορία της γέννησης της ατομικής βόμβας έχει αναμφίβολα κάτι να προσφέρει στον καθένα μας. Για τον πυρηνικό φυσικό είναι η μυθική αφήγηση μιας 
επιστημονικής εποποιίας σε πρωτοφανή κλίμακα. Για τον τεχνικό είναι η γιγαντιαία τεχνολογική προσπάθεια για την οποία ξοδεύτηκε το αστρονομικό ποσό, για την εποχή εκείνη, των 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Για τον πολιτικό-ιστορικό αποτελεί τον θρύλο των μηχανορραφιών των παρασκηνίων απέναντι στη διεθνή εχθρότητα και καχυποψία. Για τον φιλόσοφο της ηθικής πρόκειται για μια μελέτη των συγκρούσεων της νομιμοφροσύνης και των αντιθέσεων που προκαλούσαν στον επιστήμονα ή στον πολιτικό τα ίδια του τα ένστικτα και η ηθική του συγκρότηση. Τέλος, για τον απλό άνθρωπο δεν είναι μια σαν όλες τις ιστορίες του πολέμου. Είναι το χρονικό που μπορεί να περιγραφεί μόνο από τις ανατριχιαστικές εμπειρίες των μελών ενός τεράστιου θιάσου 150.000 μελών, με χαρακτήρες που κλιμακώνονταν από τον πιο αφοσιωμένο ερευνητή μέχρι τον πλέον δόλιο μυστικό πράκτορα. Εμπειρίες που εκφράζονται με λόγια της περιοχής του μύθου ή της θεολογίας. Λόγια που δεν θέλει να τα θυμάται. Είναι πιθανό αυτή η έλλειψη μνήμης να είναι το μέτρο της απέχθειας για τα γεγονότα που βιώνουμε μέχρι σήμερα.